Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
donderdag 6 januari 2011 om 16:46
Hallo allemaal,
Zo he, wat een heftige dag voor een aantal van ons.
Toffe: Ow meissie, wat een drama, ik ben geneigd om het met de anderen eens te zijn, dat jouw baas gewoon de hoofdprijs aan horkerigheid verdient. Maar ik snap zo goed dat voor jou nu gewoon de maat vol is. Dit is de zoveelste keer dat het mis gaat. Volgens mij word het echt nu per direct, een afspraak maken met de department manager (heet dat bij jullie zo?) In ieder geval degene die boven jou baas zit, dit kan gewoon niet langer. Dit gaat echt helemaal ten koste van jezelf. Sterkte meis!
Abc: Wat moeilijk dat je zoveel last hebt van je lichamelijke klachten. Kan het zijn dat er gewoon een griepje aan zit te komen? Die duizeligheid kan natuurlijk ook heel goed met je oor te maken hebben. Maar alles bij elkaar maakt het er natuurlijk niet makkelijker op. Want pijn vraagt gewoon enorm veel energie.
Ik zei het gisteren nog tegen iemand, als je emmer half vol zit met pijn, kan er nog maar een halve emmer frustratie bij en dan loopt die over. Huilen bij een intake van crs is denk ik niet erg. Het maakt je kwetsbaar, eng maar wel goed. Ik ben heeel benieuwd hoe dat gegaan is. Super lief trouwens dat je speciaal voor mij nog inlogd. dank je wel.
Geen paniek: Ik ga er vanuit dat je bedoelingen goed zijn, maar toch roept je post een enorme frustratie bij me op. Ten eerste een burn out kan je niet ontkennen. Je kan er lang tegen aan zitten, maar als je hem hebt, ga je op je bek en goed ook.
Ten tweede ben ik het met de anderen eens, een angsthaas is iemand die vlucht, wij zijn stuk voor stuk enorm sterke vrouwen die met een enorme power aan het vechten zijn, om terug te komen in het leven.
Ten derde is dit spam en mag het volgens de regels van viva niet.
Lief: Ook voor jou Wat is dat toch met die bazen. Ik heb ook wel eens een moeilijk gesprek moeten voeren met een van mijn medewerkers, maar toch zeker niet als ze nog bezig zijn met een reintegratietraject.
Probeer het niet op jou als persoon te trekken, ik weet dat het moeilijk is. Maar als je kan zien dat hij het over je gedrag heeft, kan je er misschien al wat beter mee omgaan.
Ik denk dat je het enige juiste gedaan hebt, om bmw er bij te halen. Sterkte!
Maris: Ik denk dat het wel zou kunnen werken met dat visualiseren. Ben je er goed in? Het klinkt of je vandaag aardig wat energie hebt, klopt dat? Heb je uiteindelijk nog wat gebakken?
Geniet van deze positieve dag!
Zonnestraaltje: Dat sporten is helaas niet iets wat ik wil, (ja ook wel natuurlijk) Ik ben de laatste jaren druk bezig geweest met revalidatie. Ik ben nu zover dat ik "normaal" kan functioneren, alleen moeten die spieren nog sterker gaan worden en heb ik een slechte conditie. Mijn nieuwe baan vraagt een goede conditie, dus zal ik wel moeten.
Werk jij nu weer al, misschien heb je het wel gezegd , maar heb ik het even gemist.
Ik ben vanmorgen dus naar de kaakchirurg geweest, is me 100% meegevallen. Een aantal jaar geleden was ik ook geweest, en toen vond ik het best pittig, maar nu helemaal niet. Ik denk dat het er ook mee te maken heeft, dat mijn pijngrens nu anders ligt.
Over 5 weken de andere kant, dan ben ik ze allemaal kwijt, kan ik er geen last meer van krijgen ook.
Vanmiddag gesprekstherapie gehad, weer bij die andere psych, en het is en blijft een enorm verschil hoor. Ik heb het ook wel aangegeven, maar hij doet het echt alleen nog maar voor nood. Jammer, maar het is niet anders.
Zo he, wat een heftige dag voor een aantal van ons.
Toffe: Ow meissie, wat een drama, ik ben geneigd om het met de anderen eens te zijn, dat jouw baas gewoon de hoofdprijs aan horkerigheid verdient. Maar ik snap zo goed dat voor jou nu gewoon de maat vol is. Dit is de zoveelste keer dat het mis gaat. Volgens mij word het echt nu per direct, een afspraak maken met de department manager (heet dat bij jullie zo?) In ieder geval degene die boven jou baas zit, dit kan gewoon niet langer. Dit gaat echt helemaal ten koste van jezelf. Sterkte meis!
Abc: Wat moeilijk dat je zoveel last hebt van je lichamelijke klachten. Kan het zijn dat er gewoon een griepje aan zit te komen? Die duizeligheid kan natuurlijk ook heel goed met je oor te maken hebben. Maar alles bij elkaar maakt het er natuurlijk niet makkelijker op. Want pijn vraagt gewoon enorm veel energie.
Ik zei het gisteren nog tegen iemand, als je emmer half vol zit met pijn, kan er nog maar een halve emmer frustratie bij en dan loopt die over. Huilen bij een intake van crs is denk ik niet erg. Het maakt je kwetsbaar, eng maar wel goed. Ik ben heeel benieuwd hoe dat gegaan is. Super lief trouwens dat je speciaal voor mij nog inlogd. dank je wel.
Geen paniek: Ik ga er vanuit dat je bedoelingen goed zijn, maar toch roept je post een enorme frustratie bij me op. Ten eerste een burn out kan je niet ontkennen. Je kan er lang tegen aan zitten, maar als je hem hebt, ga je op je bek en goed ook.
Ten tweede ben ik het met de anderen eens, een angsthaas is iemand die vlucht, wij zijn stuk voor stuk enorm sterke vrouwen die met een enorme power aan het vechten zijn, om terug te komen in het leven.
Ten derde is dit spam en mag het volgens de regels van viva niet.
Lief: Ook voor jou Wat is dat toch met die bazen. Ik heb ook wel eens een moeilijk gesprek moeten voeren met een van mijn medewerkers, maar toch zeker niet als ze nog bezig zijn met een reintegratietraject.
Probeer het niet op jou als persoon te trekken, ik weet dat het moeilijk is. Maar als je kan zien dat hij het over je gedrag heeft, kan je er misschien al wat beter mee omgaan.
Ik denk dat je het enige juiste gedaan hebt, om bmw er bij te halen. Sterkte!
Maris: Ik denk dat het wel zou kunnen werken met dat visualiseren. Ben je er goed in? Het klinkt of je vandaag aardig wat energie hebt, klopt dat? Heb je uiteindelijk nog wat gebakken?
Geniet van deze positieve dag!
Zonnestraaltje: Dat sporten is helaas niet iets wat ik wil, (ja ook wel natuurlijk) Ik ben de laatste jaren druk bezig geweest met revalidatie. Ik ben nu zover dat ik "normaal" kan functioneren, alleen moeten die spieren nog sterker gaan worden en heb ik een slechte conditie. Mijn nieuwe baan vraagt een goede conditie, dus zal ik wel moeten.
Werk jij nu weer al, misschien heb je het wel gezegd , maar heb ik het even gemist.
Ik ben vanmorgen dus naar de kaakchirurg geweest, is me 100% meegevallen. Een aantal jaar geleden was ik ook geweest, en toen vond ik het best pittig, maar nu helemaal niet. Ik denk dat het er ook mee te maken heeft, dat mijn pijngrens nu anders ligt.
Over 5 weken de andere kant, dan ben ik ze allemaal kwijt, kan ik er geen last meer van krijgen ook.
Vanmiddag gesprekstherapie gehad, weer bij die andere psych, en het is en blijft een enorm verschil hoor. Ik heb het ook wel aangegeven, maar hij doet het echt alleen nog maar voor nood. Jammer, maar het is niet anders.
donderdag 6 januari 2011 om 16:49
donderdag 6 januari 2011 om 16:55
donderdag 6 januari 2011 om 17:03
Zonnestraaltje, sommige mensen zouden geen leiding moeten mogen geven. Fijn dat die bedrijfsleider weg is, heb je daar tenminste geen last meer van.
Het sporten is voor mij een moeten, maar wel één die ik leuk vind. Ik heb er niet altijd even veel zin in, maar doordat het bij de fysio is ipv in de sportschool vind ik dat ik moet (want medische afspraak) en ik heb er eigenlijk nog nooit spijt van gehad dat ik heen ben gegaan. Ik heb vanmorgen aangepaste oefeningen gekregen en tips om mijn heupen en SI gewricht los te krijgen (en te houden) dus ook heel nuttig.
Mijn intake was goed. Leuke vrouw (veel leuker dan mijn oude psycholoog), heel direct, kon goed luisteren, ik heb er vertrouwen in. Ze vond dat ik al goede stappen gemaakt heb en ze is ervan overtuigd dat ik er helemaal uitkom. Ik wil er namelijk uitkomen en dan lukt me dat ook.
Ze benadrukte dat ik mezelf op de eerste plaats moet zetten, dat ik nu goed moet plannen (en niet te veel moet willen) en moet luisteren naar mijn lichaam en de vermoeidheid dus serieus moet nemen. Ik moet ook een succes dagboek bij gaan houden, alle kleine goede dingen opschrijven. Dus bijvoorbeeld dat ik nee heb gezegd tegen een collega, dat ik ergens van heb genoten, dat ik heb geluisterd naar mijn lichaam en rust heb genomen. Gewoon alle kleine (en grote) positieve dingen. Er zullen namelijk dipjes komen in het herstel en dan is het goed om de positieve dingen terug te kunnen lezen.
Ik heb vanmorgen anderhalf uur geslapen, ik sliep echt meteen toen mijn hoofd mijn kussen raakte geloof ik. Kon heel moeilijk weer wakker worden, maar voelde me wel wat beter na het slapen. Ben blij dat ik naar bed ben gegaan, had het blijkbaar ook echt nodig.
Ik ben nu wel weer heel moe (dat voorspelde mijn coach al, zo'n gesprek vreet energie) en heb ook weer hoofdpijn, dus ik zit op de bank en kom er voorlopig niet vanaf. Er is nog niks in huis voor het eten, maar dat moet mijn vriend dan maar regelen en anders wordt het soep met een broodje vanavond.
Het sporten is voor mij een moeten, maar wel één die ik leuk vind. Ik heb er niet altijd even veel zin in, maar doordat het bij de fysio is ipv in de sportschool vind ik dat ik moet (want medische afspraak) en ik heb er eigenlijk nog nooit spijt van gehad dat ik heen ben gegaan. Ik heb vanmorgen aangepaste oefeningen gekregen en tips om mijn heupen en SI gewricht los te krijgen (en te houden) dus ook heel nuttig.
Mijn intake was goed. Leuke vrouw (veel leuker dan mijn oude psycholoog), heel direct, kon goed luisteren, ik heb er vertrouwen in. Ze vond dat ik al goede stappen gemaakt heb en ze is ervan overtuigd dat ik er helemaal uitkom. Ik wil er namelijk uitkomen en dan lukt me dat ook.
Ze benadrukte dat ik mezelf op de eerste plaats moet zetten, dat ik nu goed moet plannen (en niet te veel moet willen) en moet luisteren naar mijn lichaam en de vermoeidheid dus serieus moet nemen. Ik moet ook een succes dagboek bij gaan houden, alle kleine goede dingen opschrijven. Dus bijvoorbeeld dat ik nee heb gezegd tegen een collega, dat ik ergens van heb genoten, dat ik heb geluisterd naar mijn lichaam en rust heb genomen. Gewoon alle kleine (en grote) positieve dingen. Er zullen namelijk dipjes komen in het herstel en dan is het goed om de positieve dingen terug te kunnen lezen.
Ik heb vanmorgen anderhalf uur geslapen, ik sliep echt meteen toen mijn hoofd mijn kussen raakte geloof ik. Kon heel moeilijk weer wakker worden, maar voelde me wel wat beter na het slapen. Ben blij dat ik naar bed ben gegaan, had het blijkbaar ook echt nodig.
Ik ben nu wel weer heel moe (dat voorspelde mijn coach al, zo'n gesprek vreet energie) en heb ook weer hoofdpijn, dus ik zit op de bank en kom er voorlopig niet vanaf. Er is nog niks in huis voor het eten, maar dat moet mijn vriend dan maar regelen en anders wordt het soep met een broodje vanavond.
donderdag 6 januari 2011 om 17:08
Abc: Wat klinkt dat positief zeg. Gelijk als eerste opschrijven in je positief dagboek?
Ik heb zelf een agenda gemaakt met allemaal mooie foto's van mijn gezin en dingen/plaatsen die voor mij speciaal zijn. Het werkt erg goed, inderdaad als je er even door heen zit om daar dan even naar te kijken.
Moe, is idd heel logisch, je hebt zolang naar dit gesprek toegewerkt, dat al die spanning er nu even uit komt. Goed dat je je vriend even voor eten laat zorgen.
Ik heb zelf een agenda gemaakt met allemaal mooie foto's van mijn gezin en dingen/plaatsen die voor mij speciaal zijn. Het werkt erg goed, inderdaad als je er even door heen zit om daar dan even naar te kijken.
Moe, is idd heel logisch, je hebt zolang naar dit gesprek toegewerkt, dat al die spanning er nu even uit komt. Goed dat je je vriend even voor eten laat zorgen.
donderdag 6 januari 2011 om 17:12
Ik had er maar even twee posts van gemaakt omdat het anders zo'n lang stuk werd, en nu zie ik dat wel weer gezellig allemaal tegelijk aan het posten waren.
Annemie, fijn dat het meeviel bij de kaakchirurg. Dat scheelt weer spanning voor de volgende keer. Jammer dat je niet bij deze psych mag blijven. Je hebt een goed punt dat er misschien wel gewoon een griepje aan zit te komen, het heerst en ik ben er natuurlijk wel vatbaar voor door mijn lage weerstand.
Annemie, fijn dat het meeviel bij de kaakchirurg. Dat scheelt weer spanning voor de volgende keer. Jammer dat je niet bij deze psych mag blijven. Je hebt een goed punt dat er misschien wel gewoon een griepje aan zit te komen, het heerst en ik ben er natuurlijk wel vatbaar voor door mijn lage weerstand.
donderdag 6 januari 2011 om 17:13
Fijn dat de kaakchirurg meeviel Annemie! Hoef je er voor de volgende keer ook niet zo tegenop te zien. Heb je wat aan je gesprekstherapie gehad vandaag?
Zonnestraaltje: mw staat voor maatschappelijk werkster, daar kom ik nu in principe wekelijks (alleen had ze de afgelopen 2 weken vakantie) zij is verbonden aan mijn huisarts.
Annemie, ik heb inderdaad wel een redelijke dag. Voel me niet heel down, ondanks dat ik enorme pijn in mn schouder en nek heb. Heb wel wat energie, maar niet zoveel gedaan, alleen een wasje en de slaapkamer opgeruimd (rondslingerende kleren weer teruggelegd in de kast) Vind het een fijn vooruitzicht dat ik morgen niets hoef. Vriend moet de hele dag werken maar ook dat vind ik eerlijk gezegd niet zo erg, vind het af en toe wel fijn om alleen te zijn. Lekker aanrommelen in huis lukt beter als je alleen bent, vind ik.
Toffe, na jouw laatste post snap ik wat beter dat je het als pesterij ziet. Stom zeg, als je deze week nog huilend bij hem hebt gezeten... dan zou je toch zeggen dat er een kleeeiiinn beetje inzicht moet zijn gekomen. Maar nee dus. Pfff.... ook al zo'n hork!! Ik vind wat Annemie zegt wel een goeie, wie is de baas van jouw baas? Wordt het niet eens tijd dat die zich ermee gaat bemoeien? Hij mag best weten dat zijn werknemer ronduit grof met werknemers met een bo omgaat! (en ingrijpen!!)
abc, hoe was het?? Heb je nog kunnen slapen? En huilen geeft toch niets, hoort er allemaal bij hoor...
Zonnestraaltje: mw staat voor maatschappelijk werkster, daar kom ik nu in principe wekelijks (alleen had ze de afgelopen 2 weken vakantie) zij is verbonden aan mijn huisarts.
Annemie, ik heb inderdaad wel een redelijke dag. Voel me niet heel down, ondanks dat ik enorme pijn in mn schouder en nek heb. Heb wel wat energie, maar niet zoveel gedaan, alleen een wasje en de slaapkamer opgeruimd (rondslingerende kleren weer teruggelegd in de kast) Vind het een fijn vooruitzicht dat ik morgen niets hoef. Vriend moet de hele dag werken maar ook dat vind ik eerlijk gezegd niet zo erg, vind het af en toe wel fijn om alleen te zijn. Lekker aanrommelen in huis lukt beter als je alleen bent, vind ik.
Toffe, na jouw laatste post snap ik wat beter dat je het als pesterij ziet. Stom zeg, als je deze week nog huilend bij hem hebt gezeten... dan zou je toch zeggen dat er een kleeeiiinn beetje inzicht moet zijn gekomen. Maar nee dus. Pfff.... ook al zo'n hork!! Ik vind wat Annemie zegt wel een goeie, wie is de baas van jouw baas? Wordt het niet eens tijd dat die zich ermee gaat bemoeien? Hij mag best weten dat zijn werknemer ronduit grof met werknemers met een bo omgaat! (en ingrijpen!!)
abc, hoe was het?? Heb je nog kunnen slapen? En huilen geeft toch niets, hoort er allemaal bij hoor...
donderdag 6 januari 2011 om 17:14
Lieve Lief: Probeer even rustig na te denken, je klinkt heeeeel boos, maar volgens mij ben je zooooo verdrietig.
Je voelt je zo enorm afgewezen. Dat is volgens mij een van de rotste gevoelens die je kan hebben, en het vreet energie. Energie die jij nu niet hebt.Iis die baas het waard dat jij zoveel energie aan hem spendeerd?
Probeer het verdriet maar te voelen, en het er te laten zijn, je zal merken dat het dan vanzelf minder wordt, en het is ernorm lastig hoor, maar het is wel het enigste wat werkt.
Je voelt je zo enorm afgewezen. Dat is volgens mij een van de rotste gevoelens die je kan hebben, en het vreet energie. Energie die jij nu niet hebt.Iis die baas het waard dat jij zoveel energie aan hem spendeerd?
Probeer het verdriet maar te voelen, en het er te laten zijn, je zal merken dat het dan vanzelf minder wordt, en het is ernorm lastig hoor, maar het is wel het enigste wat werkt.
donderdag 6 januari 2011 om 17:17
En alweer vanalles gemist. Lief, jouw baas is gewoon een l*l die niet met mensen om kan gaan en juist nu moet hij je helemaal niet lastig vallen met negatieve dingen. Hij moet je nu steunen en de dingen bieden die jij nodig hebt. De verbeterpunten komen later wel weer (en dan graag met concrete voorbeelden en antwoorden op jouw (hulp)vragen).
Toffe, fijn dat je wat rustiger bent. Geniet van je rustige weekend en van je kinderen.
Toffe, fijn dat je wat rustiger bent. Geniet van je rustige weekend en van je kinderen.
donderdag 6 januari 2011 om 17:18
Nee hij is het niet waard. Maar helaas heb ik wel met hem te maken. En als ik ga opbouwen, steeds meer. Gatver.
(het komt wel weer hoor, voel me al wat beter, maar het moet er even uit. En ik ben echt wel boos. Omdat hij zo'n wijsneus is over mijn rug. En tuurlijk ben ik ook verdrietig. Maar verdrietig om iets volkomen onrechtvaardigs, dat trekt ik neit zo goed. Ik heb wel al een emmer vol gehuild maar de laatste uurtjes heb ik het drooggehouden)
(het komt wel weer hoor, voel me al wat beter, maar het moet er even uit. En ik ben echt wel boos. Omdat hij zo'n wijsneus is over mijn rug. En tuurlijk ben ik ook verdrietig. Maar verdrietig om iets volkomen onrechtvaardigs, dat trekt ik neit zo goed. Ik heb wel al een emmer vol gehuild maar de laatste uurtjes heb ik het drooggehouden)
donderdag 6 januari 2011 om 17:18
Lief: Probeer dat positieve puntje te zien, dat je bij je andere collega's geliefd bent, en dat ze je waarderen.
En nogmaals, als je op 0% staat, moet hij eigenlijk die andere aanspreken die bij jou op de koffie komen. Hij mag en kan niks van jou verwachten. En mag jou daar wettelijk ook niet op aanspreken.
En nogmaals, als je op 0% staat, moet hij eigenlijk die andere aanspreken die bij jou op de koffie komen. Hij mag en kan niks van jou verwachten. En mag jou daar wettelijk ook niet op aanspreken.
donderdag 6 januari 2011 om 17:22
Lief, ik snap je boosheid en je strijd richting/met je werkgever... ik merk aan je (en dat zeg je zelf ook) dat je nu gewoon even stoom wilt afblazen en wilt horen dat je baas een lulhannes is, dus ik ga nu ook niet aankomen met 'ja maar...' want dat gaat je alleen maar bozer maken. (en ik kan ook geen 'ja maar' bedenken, want als ik het zo lees klopt het inderdaad van geen kant.
Gisteren belde mn schoonmoeder, zei ik dat lg al 3 weken niet heeft gebeld terwijl de afspraak is dat hij wekelijks belt. Zegt ze alleen maar 'ja maar' dingen!! Heeft hij niet gewoon vakantie? Misschien ligt zn vrouw wel in het ziekenhuis, of hijzelf! Aaarghhh goed bedoeld maar ik werd er echt pissig van. Ik wil ook dat mensen het beamen dat hij een zak is af en toe!
Trouwens, als je je berichten nog weer weghaalt, vergeet dan ajb niet om ze wel op te slaan in je pc. (geloof me, ik heb hier ook berichten weggehaald ivm herkenning, niet opgeslagen en daar heb ik Spijt van. Met hoofdletter S.)
Abc, fijn dat het een fijne intake was en dat je er een goed gevoel bij hebt! Wat zijn de stappen, wat gaat er precies gebeuren?
Gisteren belde mn schoonmoeder, zei ik dat lg al 3 weken niet heeft gebeld terwijl de afspraak is dat hij wekelijks belt. Zegt ze alleen maar 'ja maar' dingen!! Heeft hij niet gewoon vakantie? Misschien ligt zn vrouw wel in het ziekenhuis, of hijzelf! Aaarghhh goed bedoeld maar ik werd er echt pissig van. Ik wil ook dat mensen het beamen dat hij een zak is af en toe!
Trouwens, als je je berichten nog weer weghaalt, vergeet dan ajb niet om ze wel op te slaan in je pc. (geloof me, ik heb hier ook berichten weggehaald ivm herkenning, niet opgeslagen en daar heb ik Spijt van. Met hoofdletter S.)
Abc, fijn dat het een fijne intake was en dat je er een goed gevoel bij hebt! Wat zijn de stappen, wat gaat er precies gebeuren?
donderdag 6 januari 2011 om 17:26
Haha, ik ga ook even voor wat eten zorgen hoor, kom later nog wel weer even langs vanavond. Na 20u niet meer, ik ga Wie is de mol kijken in bad en daarna door naar bed. Vriend gaat even borrelen met een vriend van hem, dus ik heb een Me, Myself and I avondje Haar- en gezichtsmaskertje, kopje thee en chocokoekjes mee... heerlijk.
donderdag 6 januari 2011 om 17:26
Lief, ik snap dat je heel boos bent, zou ik ook zijn. Maar misschien moet je nu je de ergste frustratie op papier (beeldscherm) hebt gezet toch proberen om het los te laten. Dit is een goed moment om de eerste oefening in conflicthantering te doen. Even uitrazen en parkeren, je kunt er nu niks meer aan veranderen en je hebt het juiste gedaan door een afsoraak met de bmw te maken. Misschien de komende dagen wat punten op papier zetten die je wilt bespreken.
donderdag 6 januari 2011 om 17:28
donderdag 6 januari 2011 om 17:35
Marriss, het vervolg is dat ik volgende week een fysiologische meting krijg om te zien hoe ik nu herstel van (geestelijke) inspanning en over twee weken verdere intake en daarna verdere pad uitstippelen. Er zijn een aantal aandachtpunten (waarvan ik de helft al weer ben vergeten) waar we aan gaan werken. Onder andere re-integratie, stressvermindering, ontspanning en ook echt bijtanken, ......
Op basis van een vragenlijst die ik online had ingevuld scoorde ik hoog (hoge score betekent probleem) op stress, herstel na werk en vermoeidheid. Dat zijn dus de belangrijkste aandachtspunten.
Op basis van een vragenlijst die ik online had ingevuld scoorde ik hoog (hoge score betekent probleem) op stress, herstel na werk en vermoeidheid. Dat zijn dus de belangrijkste aandachtspunten.
donderdag 6 januari 2011 om 17:37
OK, dan ga ik nu proberen over iets anders te praten/schrijven.
Dank voor de tip, maris, ik heb het gesaved.
Ik heb het de laatste tijd echt ontzettend koud. De temperatuur is hier niet anders dan anders, maar ik bevries echt. Alles koud. Warme kleding is vaak niet voldoende. Dikke sokken helpen niet. En als ik een emotionele dag heb, zoals vandaag, is het nog veel erger. Ik heb het nog niet lekker gehad sinds ik thuis ben. Zou dat dan toch komen doordat er heel veel energie verloren gaat aan emoties, die je anders aan je warme handen/voeten besteedt? Zou het zo lichamelijk zijn? Herkennen jullie het?
Of ligt het aan de ad, kan natuurlijk ook......
Dank voor de tip, maris, ik heb het gesaved.
Ik heb het de laatste tijd echt ontzettend koud. De temperatuur is hier niet anders dan anders, maar ik bevries echt. Alles koud. Warme kleding is vaak niet voldoende. Dikke sokken helpen niet. En als ik een emotionele dag heb, zoals vandaag, is het nog veel erger. Ik heb het nog niet lekker gehad sinds ik thuis ben. Zou dat dan toch komen doordat er heel veel energie verloren gaat aan emoties, die je anders aan je warme handen/voeten besteedt? Zou het zo lichamelijk zijn? Herkennen jullie het?
Of ligt het aan de ad, kan natuurlijk ook......
