Relaties
alle pijlers
Ik vertrouw het niet.
woensdag 5 januari 2011 om 14:39
Hallo dames. Ik heb advies nodig.
Ik zal het proberen kort te houden..
Ik vertrouw mijn vriend niet! Gisteren kwam het onderwerp vertrouwen ter sprake. Het begon gemoedelijk maar is uitgelopen op ruzie.
Ik ben van mening dat als je elkaar kunt en wilt vertrouwen je geen geheimen voor elkaar mag hebben in een goede relatie.
Op een gegeven moment zei ik tegen hem; dus als je geen geheimen voor me hebt zou ik bij wijze van spreken zomaar in je hotmail mogen kijken? Nee, dat mocht niet, want privé. Ik vroeg wat er dan zo privé was als hij geen geheimen zou hebben, en toen begon hij vaag te doen.
Ik bleef doorvragen en hij kwam met dingen als; mailtjes van lang geleden, en mailtjes van mensen>lees;vrouwen die hij niet kent [?] en over dat er misschien niet alleen mail van vrouwen instaan.[mannen/homo's?].. 't moet niet gekker worden.
Hij schijnt in z'n msnlijst dus ook veel vrouwen te hebben staan, waarvan hij zegt dat hij ze niet eens kent..SURE!
Ook had hij het over een bepaalde site waar die mailtjes dan van af kwamen en ik ben er vandaag achtergekomen dat het een datingsite is. Maar hetgeen wat het meest vraagtekens bij me oproept was dat hij zei dat hij zich zou schamen als ik die mailtjes zou lezen.....
Kortom, hij werd steeds zenuwachtiger en ik mocht onder geen beding in zijn hotmail.
En nu vertrouw ik hem dus niet meer.
Het is het type dat gelijk contact zoekt met andere vrouwen als het even misloopt in een relatie. Maar nu denk ik dat hij dat ook doet terwijl hij samen met mij is.
Hij heeft vaker gelogen in het begin van de relatie maar ondertussen hebben we heel wat hobbels overwonnen en heb hem dus ook moeten leren vertrouwen. En heb dat ook al die tijd gedaan..tot gisteren dus.
Om het verhaal helemaal compleet te maken; ik ben nu enkele weken zwanger en het kindje is zeer welkom!
Mijn vriend is de meeste tijd bij mij [we wonen nog niet samen], maar ik vraag me nu af wat hij doet als hij alleen thuis is..
Het liefst zou ik zijn hotmail kraken, en dat zeer tegen mijn principes in en dan nog zou ik niet weten hoe. Mijn gevoel zegt namelijk dat het helemaal geen onschuldige mails zijn.
Ik begrijp dat zijn hotmail privé is, maar na deze vage antwoorden en zijn zenuwen, ben ik nu zelf een brok zenuwen. En dat is alles behalve goed voor mijn prille zwangerschap.
Dames, wat moet ik doen?
PS; hij mag ten alle tijden in mijn pc, heb niks te verbergen en heb ook geen vage contacten. Ook vraag ik me af waarom hij die mails niet verwijdert als het al van lange tijd geleden is en als het 'niks te betekenen' heeft.
Toch nog een lange post..ik voel de wet van Wuiles al..
Ik zal het proberen kort te houden..
Ik vertrouw mijn vriend niet! Gisteren kwam het onderwerp vertrouwen ter sprake. Het begon gemoedelijk maar is uitgelopen op ruzie.
Ik ben van mening dat als je elkaar kunt en wilt vertrouwen je geen geheimen voor elkaar mag hebben in een goede relatie.
Op een gegeven moment zei ik tegen hem; dus als je geen geheimen voor me hebt zou ik bij wijze van spreken zomaar in je hotmail mogen kijken? Nee, dat mocht niet, want privé. Ik vroeg wat er dan zo privé was als hij geen geheimen zou hebben, en toen begon hij vaag te doen.
Ik bleef doorvragen en hij kwam met dingen als; mailtjes van lang geleden, en mailtjes van mensen>lees;vrouwen die hij niet kent [?] en over dat er misschien niet alleen mail van vrouwen instaan.[mannen/homo's?].. 't moet niet gekker worden.
Hij schijnt in z'n msnlijst dus ook veel vrouwen te hebben staan, waarvan hij zegt dat hij ze niet eens kent..SURE!
Ook had hij het over een bepaalde site waar die mailtjes dan van af kwamen en ik ben er vandaag achtergekomen dat het een datingsite is. Maar hetgeen wat het meest vraagtekens bij me oproept was dat hij zei dat hij zich zou schamen als ik die mailtjes zou lezen.....
Kortom, hij werd steeds zenuwachtiger en ik mocht onder geen beding in zijn hotmail.
En nu vertrouw ik hem dus niet meer.
Het is het type dat gelijk contact zoekt met andere vrouwen als het even misloopt in een relatie. Maar nu denk ik dat hij dat ook doet terwijl hij samen met mij is.
Hij heeft vaker gelogen in het begin van de relatie maar ondertussen hebben we heel wat hobbels overwonnen en heb hem dus ook moeten leren vertrouwen. En heb dat ook al die tijd gedaan..tot gisteren dus.
Om het verhaal helemaal compleet te maken; ik ben nu enkele weken zwanger en het kindje is zeer welkom!
Mijn vriend is de meeste tijd bij mij [we wonen nog niet samen], maar ik vraag me nu af wat hij doet als hij alleen thuis is..
Het liefst zou ik zijn hotmail kraken, en dat zeer tegen mijn principes in en dan nog zou ik niet weten hoe. Mijn gevoel zegt namelijk dat het helemaal geen onschuldige mails zijn.
Ik begrijp dat zijn hotmail privé is, maar na deze vage antwoorden en zijn zenuwen, ben ik nu zelf een brok zenuwen. En dat is alles behalve goed voor mijn prille zwangerschap.
Dames, wat moet ik doen?
PS; hij mag ten alle tijden in mijn pc, heb niks te verbergen en heb ook geen vage contacten. Ook vraag ik me af waarom hij die mails niet verwijdert als het al van lange tijd geleden is en als het 'niks te betekenen' heeft.
Toch nog een lange post..ik voel de wet van Wuiles al..
zaterdag 8 januari 2011 om 16:55
Helemaal eens met wat poezelig zegt!
Pathologisch liegen komt voort uit iets anders.. kan van alles zijn heb ik me laten vertellen door de deskundigen, na ontbinding van mijn huwelijk met de grootste aartsleugenaar die ik ooit ben tegengekomen
Het erge is: ze weten wat ze kapot maken en zien ook de consequenties van hun gedrag en gaan vervolgens daar omheen leven en excuses zoeken om daar niet mee geconfronteerd te worden.
Kijk naar de reactie van de meneer van TO;
Hij blijft lekker bier drinken (ja natuurlijk, is makkelijk dan je kloten bij elkaar pakken en verantwoordelijk zijn voor hetgeen je hebt aangericht)
Pffff...
Pathologisch liegen komt voort uit iets anders.. kan van alles zijn heb ik me laten vertellen door de deskundigen, na ontbinding van mijn huwelijk met de grootste aartsleugenaar die ik ooit ben tegengekomen
Het erge is: ze weten wat ze kapot maken en zien ook de consequenties van hun gedrag en gaan vervolgens daar omheen leven en excuses zoeken om daar niet mee geconfronteerd te worden.
Kijk naar de reactie van de meneer van TO;
Hij blijft lekker bier drinken (ja natuurlijk, is makkelijk dan je kloten bij elkaar pakken en verantwoordelijk zijn voor hetgeen je hebt aangericht)
Pffff...
zaterdag 8 januari 2011 om 17:08
hoi,
ik wil even reageren, er staan heel wat kort door de bocht antwoorden tussen. jullie hebben wel gelijk, maar pas als je zelf in een situatie komt, oordeel je heel anders!! het komt bij mij over dat het onderwerp "vertrouwen" niet zomaar uit de lucht is komen vallen. waarschijnlijk heb je bespreekbaar willen maken, dat je je hem af en toe niet helemaal vertrouwd. en het dan persé niet in zijn hotmail mogen kijken bevestigd dit alleen maar. ik heb zelf ook net zo'n situatie achter de rug. mijn ex man is vorig jaar met een ander weggelopen, heeft zich bedacht, en is weer terug gekomen. ik ben heel naïf weer met 100% vertrouwen begonnen, maar dat bleek niet wederzijds. wat in onze relatie altijd normaal was, om elkaars email adressen te openen, mocht ineens niet meer, er werden zelfs wachtwoorden aangemaakt. dit bevordert dus echt niet om de relatie weer op poten te krijgen. ik heb nog nooit zijn mail geopend om hem te controleren, en hij opende die van mij ook gewoon. maar als dat in eens niet meer mag wordt je wel heel wantrouwig, en achteraf denk ik ook terecht. ik ben ondetrussen gescheiden, en die "geit" waar hij toen mee weggerend is, is weer in beeld, achteraf denk ik nooit uit beeld geweest.
in ieder geval denk goed na over wat je doet, je zit in een rot situatie, maar een relatie aan houden waar geen vertrouwen is gaat niet goed!!
ik wil even reageren, er staan heel wat kort door de bocht antwoorden tussen. jullie hebben wel gelijk, maar pas als je zelf in een situatie komt, oordeel je heel anders!! het komt bij mij over dat het onderwerp "vertrouwen" niet zomaar uit de lucht is komen vallen. waarschijnlijk heb je bespreekbaar willen maken, dat je je hem af en toe niet helemaal vertrouwd. en het dan persé niet in zijn hotmail mogen kijken bevestigd dit alleen maar. ik heb zelf ook net zo'n situatie achter de rug. mijn ex man is vorig jaar met een ander weggelopen, heeft zich bedacht, en is weer terug gekomen. ik ben heel naïf weer met 100% vertrouwen begonnen, maar dat bleek niet wederzijds. wat in onze relatie altijd normaal was, om elkaars email adressen te openen, mocht ineens niet meer, er werden zelfs wachtwoorden aangemaakt. dit bevordert dus echt niet om de relatie weer op poten te krijgen. ik heb nog nooit zijn mail geopend om hem te controleren, en hij opende die van mij ook gewoon. maar als dat in eens niet meer mag wordt je wel heel wantrouwig, en achteraf denk ik ook terecht. ik ben ondetrussen gescheiden, en die "geit" waar hij toen mee weggerend is, is weer in beeld, achteraf denk ik nooit uit beeld geweest.
in ieder geval denk goed na over wat je doet, je zit in een rot situatie, maar een relatie aan houden waar geen vertrouwen is gaat niet goed!!
zaterdag 8 januari 2011 om 17:32
quote:Kier_V schreef op 08 januari 2011 @ 16:51:
[...]
Persoonlijkheidsstoornis heeft de jouwe zeker als ik dat zo lees, onbegrijpeliijk dat mensen soms reageren zoals ze doen...Bizar
Wat zijn je plannetjes verder het weekend?
Wat dingen op de agenda om je zinnen te verzetten?
Ontspanning is ook goed voor je geest en in jouw geval juist: je lichaam
Hij reageert natuurlijk op mijn reacties die niet mild zijn geweest, maar mag ik even?! Ik hoef toch niet alles voor zoete koek te slikken? Heb me vaak genoeg moeten inhouden voor hem, omdat hij niet tegen stress en ruzie kon. Nu achteraf gezien kom ik erachter dat hij zich nooit heeft kunnen inleven in mijn gevoelens, want hij wist dan nooit wat te zeggen. Over gebrek aan empathie gesproken..
Meneer wou natuurlijk wel dat ik hem begreep wat zijn gevoelens aanging.
Maar goed, ik ga het niet meer over hem hebben, ik ga proberen om nu alleen nog aan mezelf te denken!!!!
Ik ga in deze toestand niets meer doen vandaag. Als ik me morgen beter voel en er is verder niet meer gebeurd ga ik even de frisse lucht in, een wandeling maken of wat lekkers halen, want ik ben er niet aan toegekomen boodschappen te halen. Dat kan ik wel gebruiken. :p
Ik hou het nu even voor gezien hier, en ga een slaapje doen. Ook dat kan ik goed gebruiken.
Lieve dames, tot later! X
Bedankt voor jullie steun!
[...]
Persoonlijkheidsstoornis heeft de jouwe zeker als ik dat zo lees, onbegrijpeliijk dat mensen soms reageren zoals ze doen...Bizar
Wat zijn je plannetjes verder het weekend?
Wat dingen op de agenda om je zinnen te verzetten?
Ontspanning is ook goed voor je geest en in jouw geval juist: je lichaam
Hij reageert natuurlijk op mijn reacties die niet mild zijn geweest, maar mag ik even?! Ik hoef toch niet alles voor zoete koek te slikken? Heb me vaak genoeg moeten inhouden voor hem, omdat hij niet tegen stress en ruzie kon. Nu achteraf gezien kom ik erachter dat hij zich nooit heeft kunnen inleven in mijn gevoelens, want hij wist dan nooit wat te zeggen. Over gebrek aan empathie gesproken..
Meneer wou natuurlijk wel dat ik hem begreep wat zijn gevoelens aanging.
Maar goed, ik ga het niet meer over hem hebben, ik ga proberen om nu alleen nog aan mezelf te denken!!!!
Ik ga in deze toestand niets meer doen vandaag. Als ik me morgen beter voel en er is verder niet meer gebeurd ga ik even de frisse lucht in, een wandeling maken of wat lekkers halen, want ik ben er niet aan toegekomen boodschappen te halen. Dat kan ik wel gebruiken. :p
Ik hou het nu even voor gezien hier, en ga een slaapje doen. Ook dat kan ik goed gebruiken.
Lieve dames, tot later! X
Bedankt voor jullie steun!
zaterdag 8 januari 2011 om 20:59
Lieve Devil,
Je schrijft: Bij de bloeding van net zat een klein stolseltje
Naar mijn berekening ben je 2 weken zwanger ( klopt dat?) dit is helemaal niet goed! Ik zou bijna zeggen, meld je bij een eerste hulp..want je zwangerschap is zo pril. Toen ik in mijn 8e week krampen kreeg en de dokter belde kon ik gelijk in het ziekenhuis terecht voor in ( inwendige) echo om te controleren of alles in orde was. Ik durf ook niet te zeggen hoe ze een zwangerschap van 2 of 3 weken kunnen controleren middels een echo. Enige wat je wellicht kan doen is een zwangerschapstest over 3 weken. Dit omdat het zwangerschapshormoon de eerste tijd in je urine aanwezig is, ookal is er iets mis gegaan. Althans dat is mij verteld en stond ook in de bijsluiter.
Hele dikke knuffel!
Je schrijft: Bij de bloeding van net zat een klein stolseltje
Naar mijn berekening ben je 2 weken zwanger ( klopt dat?) dit is helemaal niet goed! Ik zou bijna zeggen, meld je bij een eerste hulp..want je zwangerschap is zo pril. Toen ik in mijn 8e week krampen kreeg en de dokter belde kon ik gelijk in het ziekenhuis terecht voor in ( inwendige) echo om te controleren of alles in orde was. Ik durf ook niet te zeggen hoe ze een zwangerschap van 2 of 3 weken kunnen controleren middels een echo. Enige wat je wellicht kan doen is een zwangerschapstest over 3 weken. Dit omdat het zwangerschapshormoon de eerste tijd in je urine aanwezig is, ookal is er iets mis gegaan. Althans dat is mij verteld en stond ook in de bijsluiter.
Hele dikke knuffel!
anoniem_117617 wijzigde dit bericht op 27-01-2011 23:01
Reden: ..
Reden: ..
% gewijzigd
zaterdag 8 januari 2011 om 21:40
zaterdag 8 januari 2011 om 21:45
Lieve Festina;
Hoe gaat het nu met jou? Ik wist niet dat je met een zak Engelse drop bankjes onveilig kunt maken, misschien een idee om dat morgen ook eens te proberen.
al lust ik dan geen Engelse drop. Bakker Bart zal het waarschijnlijk dan worden met een heerlijk croissantje vol met lekkers mmm krijg er al trek in.
Ben je al wat rustiger nu? Ik hoop het voor je.
Ik ben toch iets langer dan 2 weken zwanger. Mijn laatste periode was de laatste week van November. Al weet ik niet precies hoeveel weken ik nu ben, het duurt nog tot 18 januari dat ik bij de VK mag komen.
Maandag ga ik toch eens bellen of ik niet eerder mag komen want dit is geen doen zo.
Het gaat nu iets beter dan vanmiddag, gelukkig!
Ik kreeg nog een sms van ex waarin stond dat hij graag zou willen dat ik in zijn hersenpan kon kijken om te zien hoe leuk [?] hij me vond. Ik wist niet of ik nu moest lachen of huilen..
Ik wou terugschrijven dat dat onmogelijk is wegens gebrek aan hersens, maar ik heb het niet gedaan! De moeite niet waard.
Doe jij het ook rustig aan Festina? Want idd, zoals je al eerder schreef voel je het erg aan je buik in deze toestand.
Heb je nog iets van je vriend vernomen?
Dikke knuffel terug!
Hoe gaat het nu met jou? Ik wist niet dat je met een zak Engelse drop bankjes onveilig kunt maken, misschien een idee om dat morgen ook eens te proberen.
al lust ik dan geen Engelse drop. Bakker Bart zal het waarschijnlijk dan worden met een heerlijk croissantje vol met lekkers mmm krijg er al trek in.Ben je al wat rustiger nu? Ik hoop het voor je.
Ik ben toch iets langer dan 2 weken zwanger. Mijn laatste periode was de laatste week van November. Al weet ik niet precies hoeveel weken ik nu ben, het duurt nog tot 18 januari dat ik bij de VK mag komen.
Maandag ga ik toch eens bellen of ik niet eerder mag komen want dit is geen doen zo.
Het gaat nu iets beter dan vanmiddag, gelukkig!
Ik kreeg nog een sms van ex waarin stond dat hij graag zou willen dat ik in zijn hersenpan kon kijken om te zien hoe leuk [?] hij me vond. Ik wist niet of ik nu moest lachen of huilen..
Ik wou terugschrijven dat dat onmogelijk is wegens gebrek aan hersens, maar ik heb het niet gedaan! De moeite niet waard.
Doe jij het ook rustig aan Festina? Want idd, zoals je al eerder schreef voel je het erg aan je buik in deze toestand.
Heb je nog iets van je vriend vernomen?
Dikke knuffel terug!
zondag 9 januari 2011 om 07:42
Ik heb het allemaal meegemaakt. En als ik zeg 'allemaal' bedoel ik allemaal. En nog veel erger. En opnieuw en opnieuw, met steeds weer een nieuwe kandidaat: de meest uiteenlopende types; beslist niet alleen narcisten en aanverwante lullo's. Er waren heel fijne mannen bij. Nogal wiedes, anders zou ik er niks mee willen. Maar ik heb zelden tot nooit een man 'uit één stuk' ontmoet, zowel direct in mijn eigen liefdesleven als indirect in dat van vele anderen. Het is me opgevallen dat seks en/of een gevoel van macht (komt bij mannen uiteindelijk op hetzelfde neer) steeds weer de hoofdredenen zijn van hun dubbel-zijn.
'Men prioritize their lust over your love.'
Ik ben bijna even oud als jij en verre van dom. De perioden dat ik een man vertrouwde werden steeds korter en nu ben ik al 99% wantrouwend op voorhand - met reden. Ik heb mannen (te) goed leren kennen. Ik kijk dwars door ze heen. Dit denk ik niet alleen, dit weet ik. Wie dit betwijfelt, kan hierover niet bij mij terecht. Ik heb gezegd. Mijn onderbuik heeft nog nooit ongelijk gekregen. Of wacht, toch wel: ik heb meermaals ongelijk gekregen als mijn onderbuik géén alarmsignalen gaf. Inmiddels kan ik talloze variaties van hun dubbele gedrag, van grof en openlijk tot uiterst geraffineerd, herkennen en ook tot in detail logisch verklaren, vanuit de man zelf. Mijn onderbuik is een open boek voor me geworden.
Dus geen man meer voor mij en ik ben nog nooit zo gelukkig geweest. Ben ook bijzonder blij dat ik niemands 'loopmeisje' van z'n DNA ben geworden.
Iets anders: als je geluk hebt, reageert je lichaam op jouw stress en je walging van de vader en stoot het vruchtje vanzelf af. De natuur heeft mij zo eens een abortus-ingreep bespaard (werd een curettage). Sowieso gaan er in het allereerste begin meer zwangerschappen fout dan goed.
Bedenk, dat áls je tot een ingreep besluit, het niet jouw schuld is maar de zijne, ofschoon jij degene bent die in de beugels moet gaan liggen. Oók als je vindt dat je dit had moeten zien aankomen ligt de verantwoordelijkheid bij hem. Jij hebt niets verkeerd gedaan.
Tot slot: als je besluit het kind te laten komen en de vader geen recht op erkenning te geven, waar ik me alles bij kan voorstellen, weet dan dat hij via de rechter een DNA-test en daaruit voortvloeiend een omgangsregeling bij je kan afdwingen.
Sterkte. Dikke knuffel.
'Men prioritize their lust over your love.'
Ik ben bijna even oud als jij en verre van dom. De perioden dat ik een man vertrouwde werden steeds korter en nu ben ik al 99% wantrouwend op voorhand - met reden. Ik heb mannen (te) goed leren kennen. Ik kijk dwars door ze heen. Dit denk ik niet alleen, dit weet ik. Wie dit betwijfelt, kan hierover niet bij mij terecht. Ik heb gezegd. Mijn onderbuik heeft nog nooit ongelijk gekregen. Of wacht, toch wel: ik heb meermaals ongelijk gekregen als mijn onderbuik géén alarmsignalen gaf. Inmiddels kan ik talloze variaties van hun dubbele gedrag, van grof en openlijk tot uiterst geraffineerd, herkennen en ook tot in detail logisch verklaren, vanuit de man zelf. Mijn onderbuik is een open boek voor me geworden.
Dus geen man meer voor mij en ik ben nog nooit zo gelukkig geweest. Ben ook bijzonder blij dat ik niemands 'loopmeisje' van z'n DNA ben geworden.
Iets anders: als je geluk hebt, reageert je lichaam op jouw stress en je walging van de vader en stoot het vruchtje vanzelf af. De natuur heeft mij zo eens een abortus-ingreep bespaard (werd een curettage). Sowieso gaan er in het allereerste begin meer zwangerschappen fout dan goed.
Bedenk, dat áls je tot een ingreep besluit, het niet jouw schuld is maar de zijne, ofschoon jij degene bent die in de beugels moet gaan liggen. Oók als je vindt dat je dit had moeten zien aankomen ligt de verantwoordelijkheid bij hem. Jij hebt niets verkeerd gedaan.
Tot slot: als je besluit het kind te laten komen en de vader geen recht op erkenning te geven, waar ik me alles bij kan voorstellen, weet dan dat hij via de rechter een DNA-test en daaruit voortvloeiend een omgangsregeling bij je kan afdwingen.
Sterkte. Dikke knuffel.
zondag 9 januari 2011 om 09:50
Frankie, bedankt.
Ben jij mij? Ik zou het zelf namelijk hebben kunnen neerzetten. Ik heb nooit eerder een post gelezen die zo dicht bij mijn eigen bevindingen en mening liggen..apart.
Alleen ontgaat het me wat het 'geluk' zou moeten zijn als ik een miskraam zou krijgen, maar ik begrijp wat je ermee wilt zeggen.
Update; ik moet om half 12 in het ziekenhuis zijn, het gaat niet goed. Wegens gebrek aan vervoer heb ik lapzwans proberen te bereiken. Waarschijnlijk ligt hij zich af te trekken op mijn wanhoop..of misschien laat hij het wel doen..sorry voor mijn woorden.
Hij zal wel bezopen in bed liggen want ik wist dat hij een borrel had van zijn werk gisteren.
Het ziekenhuis is 10 minuten bij mij vandaan. Ik ga liever niet met de fiets in deze toestand maar er zit niets anders op.
Ik hou jullie op de hoogte.
Ben jij mij? Ik zou het zelf namelijk hebben kunnen neerzetten. Ik heb nooit eerder een post gelezen die zo dicht bij mijn eigen bevindingen en mening liggen..apart.
Alleen ontgaat het me wat het 'geluk' zou moeten zijn als ik een miskraam zou krijgen, maar ik begrijp wat je ermee wilt zeggen.
Update; ik moet om half 12 in het ziekenhuis zijn, het gaat niet goed. Wegens gebrek aan vervoer heb ik lapzwans proberen te bereiken. Waarschijnlijk ligt hij zich af te trekken op mijn wanhoop..of misschien laat hij het wel doen..sorry voor mijn woorden.
Hij zal wel bezopen in bed liggen want ik wist dat hij een borrel had van zijn werk gisteren.
Het ziekenhuis is 10 minuten bij mij vandaan. Ik ga liever niet met de fiets in deze toestand maar er zit niets anders op.
Ik hou jullie op de hoogte.
zondag 9 januari 2011 om 10:28
Kind, bel alsjeblieft een taxi, je gaat toch niet op de fiets, ben je gek?!
Taxivervoer wordt volgens mij ook gewoon vergoed, als het voor ziekenhuisbezoek is.
Maar al moest je het zelf betalen: alles beter dan halverwege van de buikpijn en het bloedverlies van je fiets donderen.
Waarom moet je naar het zkhs? Te veel bloedverlies? Te veel buikpijn? Duizelig? Moet je naar de HAP of ga je echt naar het zkhs/de gyn?
Taxivervoer wordt volgens mij ook gewoon vergoed, als het voor ziekenhuisbezoek is.
Maar al moest je het zelf betalen: alles beter dan halverwege van de buikpijn en het bloedverlies van je fiets donderen.
Waarom moet je naar het zkhs? Te veel bloedverlies? Te veel buikpijn? Duizelig? Moet je naar de HAP of ga je echt naar het zkhs/de gyn?
zondag 9 januari 2011 om 10:35
quote:devilsangel75 schreef op 09 januari 2011 @ 09:50:
Frankie, bedankt.
Ben jij mij?
Ja. Iedereen is elkaar.
Alleen ontgaat het me wat het 'geluk' zou moeten zijn als ik een miskraam zou krijgen, maar ik begrijp wat je ermee wilt zeggen.
Wat ik bedoel is dat ik het geen enkele vrouw toewens om het ´loopmeisje´ te worden van de helft van een lapzwans z´n DNA. En geen enkel kind om zo'n vader te hebben.
Update; ik moet om half 12 in het ziekenhuis zijn, het gaat niet goed. (...) Het ziekenhuis is 10 minuten bij mij vandaan. Ik ga liever niet met de fiets in deze toestand maar er zit niets anders op.
Heb je familieleden of vrienden in de buurt met een auto? That's what friends are for. Als je veel pijn hebt lijkt fietsen of lopen me behalve onverstandig ook geen pretje. Nog afgezien van de emotionele steun, die je nu hard zult kunnen gebruiken.
Frankie, bedankt.
Ben jij mij?
Ja. Iedereen is elkaar.
Alleen ontgaat het me wat het 'geluk' zou moeten zijn als ik een miskraam zou krijgen, maar ik begrijp wat je ermee wilt zeggen.
Wat ik bedoel is dat ik het geen enkele vrouw toewens om het ´loopmeisje´ te worden van de helft van een lapzwans z´n DNA. En geen enkel kind om zo'n vader te hebben.
Update; ik moet om half 12 in het ziekenhuis zijn, het gaat niet goed. (...) Het ziekenhuis is 10 minuten bij mij vandaan. Ik ga liever niet met de fiets in deze toestand maar er zit niets anders op.
Heb je familieleden of vrienden in de buurt met een auto? That's what friends are for. Als je veel pijn hebt lijkt fietsen of lopen me behalve onverstandig ook geen pretje. Nog afgezien van de emotionele steun, die je nu hard zult kunnen gebruiken.
zondag 9 januari 2011 om 10:56
maandag 10 januari 2011 om 14:47
Hoi, hier ben ik weer. Ben net een paar uurtjes thuis uit het ziekenhuis..
Het was dus niet goed, ik had een BBZ.
Ik mocht dan ook gelijk blijven en ze hebben het vruchtje middels een operatie uit mijn eileider verwijderd. Dit alles in 3 uur tijd. Wat een ellende en wat een emoties. Pffffff..
Gelukkig is er verder niets verwijderd, daar ben ik blij om.
Opgelucht ben ik ook dat het vruchtje in deze nooit een levenskans had kunnen hebben en dat het dus geen miskraam uit stress is geworden. Ja ik ben opgelucht, ondanks alle pijn en verdriet, en opgelucht dat ik nu eindelijk van die onmogelijke onzekerheid af ben.
Het gaat nu naar omstandigheden goed. Ben emotioneel en lichamelijk brak, maar met de nodige rust komt dat allemaal wel weer goed.
Ik was er helemaal alleen, maar de verpleegkundigen zijn erg lief voor me geweest..[moeder was onderweg, zij woont anderhalf uur bij mij vandaan], maar er was ook haast bij geboden zodat ik haar niet nog even had kunnen zien. Bij wijze van uitzondering mocht ze dan wel gelijk komen toen ik uit de narcose kwam [hel..!!!] en dat deed me ontzettend goed.
Het is goed zo, ik heb er vrede mee.
Heb ook nog de echo gezien van het vruchtje, het was maar 0,8cm. Ik wou in eerste instantie de foto nog hebben, maar er niet meer naar gevraagd. Fijn die morfine..
Maar het is goed zo..het zit in mijn geheugen en die is onwisbaar.
Ik ga nu lekker bijslapen, ik kan het gebruiken. Als ik de afgelopen week 1 hele nacht geslapen heb is het veel..
Ik neem mijn rust nu om alles te verwerken en ben van plan een nieuw spoor in te slaan. Een nieuw leven..Dat ben ik aan mezelf verplicht en ik vind dat ik dat nu ook eindelijk eens verdien!
Lieve mensen, weltrusten.
En voor iedereen die mij tot steun is geweest..Dank jullie wel!! Een dikke knuffel van mij X
Het was dus niet goed, ik had een BBZ.
Ik mocht dan ook gelijk blijven en ze hebben het vruchtje middels een operatie uit mijn eileider verwijderd. Dit alles in 3 uur tijd. Wat een ellende en wat een emoties. Pffffff..
Gelukkig is er verder niets verwijderd, daar ben ik blij om.
Opgelucht ben ik ook dat het vruchtje in deze nooit een levenskans had kunnen hebben en dat het dus geen miskraam uit stress is geworden. Ja ik ben opgelucht, ondanks alle pijn en verdriet, en opgelucht dat ik nu eindelijk van die onmogelijke onzekerheid af ben.
Het gaat nu naar omstandigheden goed. Ben emotioneel en lichamelijk brak, maar met de nodige rust komt dat allemaal wel weer goed.
Ik was er helemaal alleen, maar de verpleegkundigen zijn erg lief voor me geweest..[moeder was onderweg, zij woont anderhalf uur bij mij vandaan], maar er was ook haast bij geboden zodat ik haar niet nog even had kunnen zien. Bij wijze van uitzondering mocht ze dan wel gelijk komen toen ik uit de narcose kwam [hel..!!!] en dat deed me ontzettend goed.
Het is goed zo, ik heb er vrede mee.
Heb ook nog de echo gezien van het vruchtje, het was maar 0,8cm. Ik wou in eerste instantie de foto nog hebben, maar er niet meer naar gevraagd. Fijn die morfine..
Maar het is goed zo..het zit in mijn geheugen en die is onwisbaar.
Ik ga nu lekker bijslapen, ik kan het gebruiken. Als ik de afgelopen week 1 hele nacht geslapen heb is het veel..
Ik neem mijn rust nu om alles te verwerken en ben van plan een nieuw spoor in te slaan. Een nieuw leven..Dat ben ik aan mezelf verplicht en ik vind dat ik dat nu ook eindelijk eens verdien!
Lieve mensen, weltrusten.
En voor iedereen die mij tot steun is geweest..Dank jullie wel!! Een dikke knuffel van mij X
maandag 10 januari 2011 om 14:59
Joh wat ongelofelijk balen zeg! Sterkte met het herstel, laat maar even goed voor je zorgen want het is niet niks wat je nu allemaal meemaakt, zowel fysiek als emotioneel!
Ik hoop echt dat je niet op de fiets bent gegaan want met een BBZ of EUG die op knappen staat kan dat gewoon levensgevaarlijk zijn, niet voor niks hebben ze je snel geopereerd. Gelukkig hebben ze je eierstok dus weten te sparen!
Heel veel sterkte met alles meid!
Ik hoop echt dat je niet op de fiets bent gegaan want met een BBZ of EUG die op knappen staat kan dat gewoon levensgevaarlijk zijn, niet voor niks hebben ze je snel geopereerd. Gelukkig hebben ze je eierstok dus weten te sparen!
Heel veel sterkte met alles meid!
maandag 10 januari 2011 om 15:16
Tjoep, nee ben uiteindelijk niet op de fiets gegaan. Na 6 taxi's te proberen te bestellen [bij 4 werd niet opgenomen, bij de andere 2 was het niet mogelijk binnen een half uur te komen] ouders van vriendin niet thuis, heb ik mijn oude ex buurman gebeld, laatste mogelijkheid. Arme man, zwaar copd patient heeft me gebracht. Hij had zijn tong op de grond hangen. Ik zal hem een mooie bos bloemen kopen en hem een dikke pakkerd geven als ik hem eind deze week ga bezoeken om hem te bedanken!
Thx Dr Tjoep en Poezelig!
Ik ben nu echt m'n nestje in.. Doeiiiiiiiiii
Thx Dr Tjoep en Poezelig!
Ik ben nu echt m'n nestje in.. Doeiiiiiiiiii
woensdag 12 januari 2011 om 17:04
Hoi dames, hier even een update;
Het gaat sinds vandaag een stuk beter met mij, gelukkig.
Gisteren ben ik nog naar het ziekenhuis geweest doordat ik helse buikpijn had en ik niet kon zitten of liggen. Daar hebben ze alles nog nagekeken maar ze konden niets vinden. Alles was goed. Heb sterkere pijnstillers gekregen want de paracetamol hielpen niks. Later op de avond en halve nacht heb ik een innige band met mijn toilet opgebouwd en ohhh wat deed dat goed, ondanks alle ongemakken!!! Mijn buik is nu flink geslonken van maat luchtballon naar maatje half opgeblazen miniballon. Ik denk dat ik lichamelijk het ergste nu wel achter de rug heb.
Mentaal gaat het ook prima, want zoals eerder gezegd heb ik er vrede mee dat het op deze manier is verlopen.
Heb lekker veel geslapen, dus dat is ook ingehaald.
Vanaf morgen ga ik het [nieuwe] leven weer langzaam oppakken en ga ik plannetjes maken om leuke dingen te ondernemen in een andere omgeving. Ik kijk er al naar uit!
Liefs, DevilsAngel X
Het gaat sinds vandaag een stuk beter met mij, gelukkig.
Gisteren ben ik nog naar het ziekenhuis geweest doordat ik helse buikpijn had en ik niet kon zitten of liggen. Daar hebben ze alles nog nagekeken maar ze konden niets vinden. Alles was goed. Heb sterkere pijnstillers gekregen want de paracetamol hielpen niks. Later op de avond en halve nacht heb ik een innige band met mijn toilet opgebouwd en ohhh wat deed dat goed, ondanks alle ongemakken!!! Mijn buik is nu flink geslonken van maat luchtballon naar maatje half opgeblazen miniballon. Ik denk dat ik lichamelijk het ergste nu wel achter de rug heb.
Mentaal gaat het ook prima, want zoals eerder gezegd heb ik er vrede mee dat het op deze manier is verlopen.
Heb lekker veel geslapen, dus dat is ook ingehaald.
Vanaf morgen ga ik het [nieuwe] leven weer langzaam oppakken en ga ik plannetjes maken om leuke dingen te ondernemen in een andere omgeving. Ik kijk er al naar uit!
Liefs, DevilsAngel X