Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
maandag 10 januari 2011 om 12:05
5x5, toen ik van de week helemaal in paniek met de bmw aan de telefoon hing, gaf ze me de volgende tip om rustiger te worden: Haal diep adem, en blaas heel hard uit. Blaas daarmee baas weg en visualiseer dit goed. Blijf dat doen tot hij uit het zicht is.
Wellicht helpt het als jij probeert de stress weg te blazen?
Overigens is het mij opgevallen dat ik vooral 's morgens psychisch zwakker ben. Misschien geldt dat ook voor jou? Als je je ervan bewust wordt dat dat blijkbaar elke ochtend gebeurt, wind je je er misschien wat minder over op, dan is het gewoon zo, punt, klaar (dat helpt bij mij wel... meestal, niet altijd).
Abc, pijn is vermoeiend he. Balen is dat. Waarom zou je geen pijnstiller nemen? Paracetamol is zeker niet sterk genoeg? Ik heb altijd erg veel pijn op de eerste dag van mijn menstruatie, en ik ben er altijd mee doorgelopen. Niet zeuren, het is maar even, andere vrouwen hebben er ook geen last van (Fout! Hoe weet ik dat?). Nu neem ik tegenwoordig een pijnstiller en dat maakt het toch wat makkelijker. Ik heb al moeite genoeg met al die rondrennende hormonen in die week.
Zit naar Het Kado te luisteren. Straks ga ik op de fiets naar de apotheek, is best een eindje, maar ik heb lang niet gefietst, vast wel goed. Ik wil weten of de vermoeidheid komt van de emoties of dat er ook een stuk luiheid in zit, ik heb al een poosje niet meer aan beweging gedaan.
En als ik dan terug ben dan zou ik het hoesje voor elkaar kunnen gaan maken. Zal even moeten vogelen met de mate van vergroting denk ik en dan moet ik het er nog in peuteren. En ik heb de admin al gedaan, dus mijn dag is eigenlijk al geslaagd.
Ik merk dat ik me toch wat minder nutteloos voel als ik wat doe. En dat dat enorm effect heeft op mijn humeur. Heb nog altijd heel veel moeite om me tot dingen te zetten, maar als ik het dan doe/heb gedaan dan voel ik me toch beter zonder dat ik die emotie-achtbaan helemaal heb stilgezet of genegeerd.
Wellicht helpt het als jij probeert de stress weg te blazen?
Overigens is het mij opgevallen dat ik vooral 's morgens psychisch zwakker ben. Misschien geldt dat ook voor jou? Als je je ervan bewust wordt dat dat blijkbaar elke ochtend gebeurt, wind je je er misschien wat minder over op, dan is het gewoon zo, punt, klaar (dat helpt bij mij wel... meestal, niet altijd).
Abc, pijn is vermoeiend he. Balen is dat. Waarom zou je geen pijnstiller nemen? Paracetamol is zeker niet sterk genoeg? Ik heb altijd erg veel pijn op de eerste dag van mijn menstruatie, en ik ben er altijd mee doorgelopen. Niet zeuren, het is maar even, andere vrouwen hebben er ook geen last van (Fout! Hoe weet ik dat?). Nu neem ik tegenwoordig een pijnstiller en dat maakt het toch wat makkelijker. Ik heb al moeite genoeg met al die rondrennende hormonen in die week.
Zit naar Het Kado te luisteren. Straks ga ik op de fiets naar de apotheek, is best een eindje, maar ik heb lang niet gefietst, vast wel goed. Ik wil weten of de vermoeidheid komt van de emoties of dat er ook een stuk luiheid in zit, ik heb al een poosje niet meer aan beweging gedaan.
En als ik dan terug ben dan zou ik het hoesje voor elkaar kunnen gaan maken. Zal even moeten vogelen met de mate van vergroting denk ik en dan moet ik het er nog in peuteren. En ik heb de admin al gedaan, dus mijn dag is eigenlijk al geslaagd.
Ik merk dat ik me toch wat minder nutteloos voel als ik wat doe. En dat dat enorm effect heeft op mijn humeur. Heb nog altijd heel veel moeite om me tot dingen te zetten, maar als ik het dan doe/heb gedaan dan voel ik me toch beter zonder dat ik die emotie-achtbaan helemaal heb stilgezet of genegeerd.
anoniem_16044 wijzigde dit bericht op 10-01-2011 12:07
Reden: Ik wil niet ook worden uitgelachen om typefouten
Reden: Ik wil niet ook worden uitgelachen om typefouten
% gewijzigd
maandag 10 januari 2011 om 12:07
Abc, pijn is inderdaad vreselijk vermoeiend, frustrerend en energievretend, kan me voorstellen dat dat je uitput. En dan ook nog zo flink sporten, dapper hoor. Dat is dus waar ik constant voor gewaarschuwd wordt: onder je grens sporten... het zit ook in mij om tot het uiterste te gaan, waarschijnlijk in ons allemaal....
5x5, ik heb ontspanningsoefeningen gekregen van mijn maatschappelijk werkster, die heb ik op mijn pc staan. Die kan je op je mp3 zetten (als je die hebt) en dan luisteren terwijl je op bed ligt of op de bank. Waarschijnlijk kan ik die wel mailen, als je daar interesse in hebt stuur me dan even een mailtje: marrissie @ live . com (aanbod geldt natuurlijk ook voor de rest)
Andere oefeningen die ik vaak doe als ik in bed lig en niet kan slapen (zoals gisteravond, lag er om 0.00 in, was om 2.00 nog klaarwakker, grmppfff...
- op mn rug liggen, en ieder lichaamsdeel om de beurt heel hard aanspannen, paar seconden vasthouden en dan rustig loslaten tot het volledig ontspannen is. Begin dan met mn linkervoet+tenen, dan mn linkeronderbeen, linkerbovenbeen, dan mn rechterbeen, buik, rug, armen, vingers, nek, schouders, en ook mn gezicht. Lig ik hele rare bekken te trekken, en daarna mn gezicht ontspannen, en dan merk ik dus dat ik vaak mn lippen/kaken verkrampt heb. Als je dan al je lichaamsdelen hebt gehad, zou dus je lichaam ontspannen moeten zijn. Ik leg dan meestal mn handen op mn buik en concentreer me op mn ademhaling. Ik tel dan ook mn inademingen, tel tot 4, en begin dan weer bij 1. Zo probeer ik met mn gedachten bij mn ademhaling en mn buik te blijven. als ik dan merk dat mn gedachten afdwalen naar bijv. mn werk oid, dan 'dwing' ik mezelf dat uit mn hoofd te zetten en weer heel bewust terug te gaan naar mn ademhaling en mn buik.
5x5, ik heb ontspanningsoefeningen gekregen van mijn maatschappelijk werkster, die heb ik op mijn pc staan. Die kan je op je mp3 zetten (als je die hebt) en dan luisteren terwijl je op bed ligt of op de bank. Waarschijnlijk kan ik die wel mailen, als je daar interesse in hebt stuur me dan even een mailtje: marrissie @ live . com (aanbod geldt natuurlijk ook voor de rest)
Andere oefeningen die ik vaak doe als ik in bed lig en niet kan slapen (zoals gisteravond, lag er om 0.00 in, was om 2.00 nog klaarwakker, grmppfff...
- op mn rug liggen, en ieder lichaamsdeel om de beurt heel hard aanspannen, paar seconden vasthouden en dan rustig loslaten tot het volledig ontspannen is. Begin dan met mn linkervoet+tenen, dan mn linkeronderbeen, linkerbovenbeen, dan mn rechterbeen, buik, rug, armen, vingers, nek, schouders, en ook mn gezicht. Lig ik hele rare bekken te trekken, en daarna mn gezicht ontspannen, en dan merk ik dus dat ik vaak mn lippen/kaken verkrampt heb. Als je dan al je lichaamsdelen hebt gehad, zou dus je lichaam ontspannen moeten zijn. Ik leg dan meestal mn handen op mn buik en concentreer me op mn ademhaling. Ik tel dan ook mn inademingen, tel tot 4, en begin dan weer bij 1. Zo probeer ik met mn gedachten bij mn ademhaling en mn buik te blijven. als ik dan merk dat mn gedachten afdwalen naar bijv. mn werk oid, dan 'dwing' ik mezelf dat uit mn hoofd te zetten en weer heel bewust terug te gaan naar mn ademhaling en mn buik.
maandag 10 januari 2011 om 12:13
Herkenbaar Lief, ik wil ook graag wat doen... kan me ook tot weinig dingen zetten maar als ik het dan gedaan heb, voelt het toch wel goed. Er lag al 2 weken een berg schoon wasgoed wat nog opgevouwen moest worden, gisteren heb ik dat eindelijk gedaan... ik vind het een rotklus maar was heel blij toen het klaar was, heb het ook vol trots aan vriend verteld toen hij thuiskwam van het werk
Ik heb ook heeeel lang doorgelopen met menstruatiepijn! Enorme buikkrampen, zere rug, misselijk van de pijn soms. Vreselijk. Ik nam er ook nooit iets tegen... ik dacht altijd: het hoort erbij, niet aanstellen....
sinds een aantal maanden dus wél aan de pijnstilling, wát een verschil.... AIeve femin@x, wat een superspul tegen menstruatiepijn zeg! Ook drink ik dan heel veel venkelthee, wat goed schijnt te helpen tegen buikkrampen.
Ik heb ook heeeel lang doorgelopen met menstruatiepijn! Enorme buikkrampen, zere rug, misselijk van de pijn soms. Vreselijk. Ik nam er ook nooit iets tegen... ik dacht altijd: het hoort erbij, niet aanstellen....
sinds een aantal maanden dus wél aan de pijnstilling, wát een verschil.... AIeve femin@x, wat een superspul tegen menstruatiepijn zeg! Ook drink ik dan heel veel venkelthee, wat goed schijnt te helpen tegen buikkrampen.
maandag 10 januari 2011 om 12:20
Stelletje sufferds zijn we eigenlijk he, maris. Die Aleve bestaat al een eeuwigheid, maar WIJ zullen het wel weer niet nodig hebben... Ik heb een vriendin die af en toe echt even moet gaan liggen, anders valt ze flauw van de pijn. Die neemt het ook. En ik maar verkondigen aan anderen dat zij er zóveel last van heeft, echt heel sneu voor haar, gelukkig heb ik dat niet... Idioot, ik heb dat dus ook.
Heeft de Green Mile op jou ook weer zo'n indruk gemaakt? Ik moet er altijd een dagje over nadenken als ik die heb gezien hoor. Zeer indrukwekkend. En je hoeft dus niet slim te zijn en een grote carriere te hebben en succesvol te zijn om hoog aanzien te krijgen. Dat ga ik proberen te onthouden.
Heeft de Green Mile op jou ook weer zo'n indruk gemaakt? Ik moet er altijd een dagje over nadenken als ik die heb gezien hoor. Zeer indrukwekkend. En je hoeft dus niet slim te zijn en een grote carriere te hebben en succesvol te zijn om hoog aanzien te krijgen. Dat ga ik proberen te onthouden.
maandag 10 januari 2011 om 12:23
Ik probeer zo min mogelijk pijnstillers te gebruiken omdat de pijn natuurlijk wel gewoon een signaal van mijn lichaam is en als ik die wegdruk dan ga ik weer te veel doen. Dat idee een beetje, paracetamol helpt bij mij haast niks (bij mijn menstruatie al helemaal niet, helaas mag ik geen ibuprofen hebben ivm andere medicijnen, dat is voor mij het enige wat nog een beetje helpt bij menstruatiepijn).
Fijn dat je zo'n goede dag hebt. Dingen doen kan inderdaad wel helpen. Hopelijk gaat het fietsen goed en lukt het straks met je hoesje.
Ik heb net even gegoogled op bijwerkingen van mijn medicijnen en ervaringen met ophogen/afbouwen en ik kom wel veel verhalen tegen met dezelfde klachten die ik nu ook heb, dus een (groot) deel van mijn klachten komt daar toch echt wel van denk ik. Dat scheelt wel, het maakt de klachten niet minder, maar het gevoel erbij wel. Ik heb nu liever puur lichamelijke klachten dan dat de klachten veroorzaakt worden door mijn bo en hoe ik daar mee om ga.
Ik heb de tandarts voor woensdag afgezegd en ik heb nu dus deze week één dag zonder afspraken buiten de deur.
Vandaag
Ik moet naar de fysio (ben ik al geweest)
Ik wil in bad met een muziekje en een kop thee erbij
Ik zou kunnen gaan stofzuigen
Ik ga dus nu mijn iPod zoeken, thee zetten en dan lekker in bad.
Fijn dat je zo'n goede dag hebt. Dingen doen kan inderdaad wel helpen. Hopelijk gaat het fietsen goed en lukt het straks met je hoesje.
Ik heb net even gegoogled op bijwerkingen van mijn medicijnen en ervaringen met ophogen/afbouwen en ik kom wel veel verhalen tegen met dezelfde klachten die ik nu ook heb, dus een (groot) deel van mijn klachten komt daar toch echt wel van denk ik. Dat scheelt wel, het maakt de klachten niet minder, maar het gevoel erbij wel. Ik heb nu liever puur lichamelijke klachten dan dat de klachten veroorzaakt worden door mijn bo en hoe ik daar mee om ga.
Ik heb de tandarts voor woensdag afgezegd en ik heb nu dus deze week één dag zonder afspraken buiten de deur.
Vandaag
Ik moet naar de fysio (ben ik al geweest)
Ik wil in bad met een muziekje en een kop thee erbij
Ik zou kunnen gaan stofzuigen
Ik ga dus nu mijn iPod zoeken, thee zetten en dan lekker in bad.
maandag 10 januari 2011 om 12:25
haha, ja stom he. Ik ben wel eens naar huis gestuurd door mn collega's, omdat ik krom lag achter mn bureau van de pijn. Nee hoor, ik ben gewoon ongesteld, daarvoor ga ik heus niet ziek naar huis! Ben nog elke maand gelukkig dat ik aIeve heb ontdekt.
Ja de Green Mile heeft weer indruk gemaakt! Heb 'm al vaker gezien, hoewel de laatste keer wel een aantal jaren geleden is. Ik ben direct na de film naar bed gegaan, maar lag 2 uur later dus nog wakker, en moet eerlijk zeggen dat die film ook nog wat in mn hoofd zat. Ik merk ook dat ik, sinds ik dus thuis zit met mn bo, veel emotioneler ben ofzo, de film maakte nu veel meer indruk dan de vorige keren dat ik 'm zag...
Ja de Green Mile heeft weer indruk gemaakt! Heb 'm al vaker gezien, hoewel de laatste keer wel een aantal jaren geleden is. Ik ben direct na de film naar bed gegaan, maar lag 2 uur later dus nog wakker, en moet eerlijk zeggen dat die film ook nog wat in mn hoofd zat. Ik merk ook dat ik, sinds ik dus thuis zit met mn bo, veel emotioneler ben ofzo, de film maakte nu veel meer indruk dan de vorige keren dat ik 'm zag...
maandag 10 januari 2011 om 12:27
Ja dat begrijp ik wel abc, dat je de pijn wel wilt signaleren. Maar, als je toch in bad gaat, dan kun je niet door de pijn heen lopen toch? OF zie ik dat verkeerd? Ik kan me voorstellen dat als je gaat wandelen oid, dat je dan goed je lichaam wilt voelen vanwege het risico dat je te ver gaat, maar in bad hoeft dat niet toch?
We gaan weer lekker langs elkaar heen, haha!
We gaan weer lekker langs elkaar heen, haha!
maandag 10 januari 2011 om 12:29
maandag 10 januari 2011 om 12:29
Ik was weer zo traag dat er al weer vanalles tussen door is geschreven. Die oefening die jij beschrijft Marriss, doen wij vaak bij yoga als afsluiting van de les, werkt echt heel goed vind ik.
Ik wil ook Aleve... Helaas mag ik dat niet hebben ivm andere medicijnen, dus ik zal gewoon moeten accepteren dat menstruatie nu eenmaal pijn doet . Een voordeel is dan weer dat ik door mijn PCOS veel minder vaak ongesteld ben dan jullie.
Onder mijn niveau sporten vind ik inderdaad heel moeilijk. Mijn niveau is al zo laag, als ik daar nog onder ga zitten, kan ik net zo goed niks doen denk ik dan.
Ik wil ook Aleve... Helaas mag ik dat niet hebben ivm andere medicijnen, dus ik zal gewoon moeten accepteren dat menstruatie nu eenmaal pijn doet . Een voordeel is dan weer dat ik door mijn PCOS veel minder vaak ongesteld ben dan jullie.
Onder mijn niveau sporten vind ik inderdaad heel moeilijk. Mijn niveau is al zo laag, als ik daar nog onder ga zitten, kan ik net zo goed niks doen denk ik dan.
maandag 10 januari 2011 om 12:32
En weer tegelijk .
Je hebt wel gelijk, ik heb geen inspannende plannen meer vandaag, dan kan ik nu best een pijnstiller nemen en echt genieten van mijn bad.
Ik ben nu ook veel emotioneler, iets wat ik lees of zie kan me nu echt raken. In één van de boeken over bo die ik gelezen heb wordt het afgeraden om twee uur voor het slapen gaan spannende of emotionele tv te kijken. Dat kunnen we nu niet snel genoeg verwerken, waardoor slapen nog moeilijker wordt dan het vaak al is.
Je hebt wel gelijk, ik heb geen inspannende plannen meer vandaag, dan kan ik nu best een pijnstiller nemen en echt genieten van mijn bad.
Ik ben nu ook veel emotioneler, iets wat ik lees of zie kan me nu echt raken. In één van de boeken over bo die ik gelezen heb wordt het afgeraden om twee uur voor het slapen gaan spannende of emotionele tv te kijken. Dat kunnen we nu niet snel genoeg verwerken, waardoor slapen nog moeilijker wordt dan het vaak al is.
maandag 10 januari 2011 om 12:36
gewone paracetamol helpen bij mij ook nauwelijks, in ieder geval niet bij menstruatiepijn en ook niet bij spanningsklachten (zoals die spaningshoofdpijn die ik vaak heb) Bij 'gewone' hoofdpijn of andere pijn helpt APC van R0TER trouwens wel het beste, en dan neem ik er 2 tegelijk... Ibu ben ik niet zo weg van, neem ik vrijwel nooit. Je hebt ook nog AIeve lntense, die neemt mn beste vriendin vaak (heeft MS), schijnen ook goed te werken.
maandag 10 januari 2011 om 12:39
ja, dat heb ik ook gelezen abc, maar ja.... als ie dan op tv is en we liggen lekker tegen elkaar aan daarnaar te kijken, dan denk ik niet: nou laat ik het einde van de film maar skippen, ik heb immers een bo dus mag nu niet vlak voor het slapen gaan zo'n film kijken
Sporten onder je niveau is inderdaad vreselijk moeilijk. Ik sport wel, maar doe rustig aan, en zolang ik mezelf niet uitput is het goed te doen. Maar goed, ik heb dan ook geen pijnen erbij, zoals jij... dus dat is misschien niet te vergelijken.
Vriend heeft een lekker broodje gemaakt, ik ga even eten.
Sporten onder je niveau is inderdaad vreselijk moeilijk. Ik sport wel, maar doe rustig aan, en zolang ik mezelf niet uitput is het goed te doen. Maar goed, ik heb dan ook geen pijnen erbij, zoals jij... dus dat is misschien niet te vergelijken.
Vriend heeft een lekker broodje gemaakt, ik ga even eten.
maandag 10 januari 2011 om 12:41
Vwb sporten ben ik ook een streber. Het liefste doe ik squash ofzo, echt druipend van het zweet uit de baan komen. En winnen dus.
En met de apparatuur op de fitness ook, mijn grote trots is toch mijn benen, die in een week of 8 wel 140 kilo kunnen wegdrukken op de legpress. Daarom ga ik nu niet naar de fitness. Ik weer nl. dat ik daar zwaar teleurgesteld van word. Want ik wil snel, zwaar, veel en vaak. En dan sloop ik mezelf.
Heb wel weer geinformeerd naar dat paaldansen. Dat is goed geregeld, omdat je met 4-5 dames één zo'n ding hebt, dus je probeert het een keertje en dan moet je een tijdje wachten. Terwijl je toch wel met elkaar bezig bent en tips geeft enzo. En het is enorm grappig omdat je eerst allemaal heel log bent, en dat ziet er niet uit. Had met die proefles enorm veel spierpijn achteraf.... In mijn kaken.
Dit zou cool zijn, maar dat is voorlopig niet mijn doel hoor (ik zie er ook niet bepaald zo uit ):
http://www.youtube.com/v/3ycUvBeHuSQ
En met de apparatuur op de fitness ook, mijn grote trots is toch mijn benen, die in een week of 8 wel 140 kilo kunnen wegdrukken op de legpress. Daarom ga ik nu niet naar de fitness. Ik weer nl. dat ik daar zwaar teleurgesteld van word. Want ik wil snel, zwaar, veel en vaak. En dan sloop ik mezelf.
Heb wel weer geinformeerd naar dat paaldansen. Dat is goed geregeld, omdat je met 4-5 dames één zo'n ding hebt, dus je probeert het een keertje en dan moet je een tijdje wachten. Terwijl je toch wel met elkaar bezig bent en tips geeft enzo. En het is enorm grappig omdat je eerst allemaal heel log bent, en dat ziet er niet uit. Had met die proefles enorm veel spierpijn achteraf.... In mijn kaken.
Dit zou cool zijn, maar dat is voorlopig niet mijn doel hoor (ik zie er ook niet bepaald zo uit ):
http://www.youtube.com/v/3ycUvBeHuSQ
maandag 10 januari 2011 om 12:45
maandag 10 januari 2011 om 12:51
Hallo allemaal,
Wat een hoop herkenbaarheid weer. Toen ik aan de morfine moest, heb ik het er zo moeilijk mee gehad. Ik voelde me zo een watje dat ik zo zwaar spul nodig had om te kunnen functioneren. Gelukkig heeft de pijnarts dat na een heel lang gesprek uit mijn hoofd kunnen praten, nu ben ik er wel wat makkelijker in geworden. Pijnstillers zijn er niet voor niets, en als ze er voor zorgen dat je dan normaal kan leven, waarom dan niet?
Ik snap jou ook wel hoor abc, dat je dan ook weer te veel doet. Dat was wel het verschil met mij, ik moest door de pijn heen, om te kunnen revalideren. De schade kon niet groter worden zeg maar.
Nu met sporten vind ik het weer wel heel erg moeilijk. Want idd ik wil net als jullie allemaal, veel te snel. En dat lukt niet, en dan krijg ik frustratie.
Grappig dat jullie het over ontspanningsoefeningen hebben, die maris bespreekt, heb ik vanmorgen bij pmt gehad.
Moet nu weg. tot later
Wat een hoop herkenbaarheid weer. Toen ik aan de morfine moest, heb ik het er zo moeilijk mee gehad. Ik voelde me zo een watje dat ik zo zwaar spul nodig had om te kunnen functioneren. Gelukkig heeft de pijnarts dat na een heel lang gesprek uit mijn hoofd kunnen praten, nu ben ik er wel wat makkelijker in geworden. Pijnstillers zijn er niet voor niets, en als ze er voor zorgen dat je dan normaal kan leven, waarom dan niet?
Ik snap jou ook wel hoor abc, dat je dan ook weer te veel doet. Dat was wel het verschil met mij, ik moest door de pijn heen, om te kunnen revalideren. De schade kon niet groter worden zeg maar.
Nu met sporten vind ik het weer wel heel erg moeilijk. Want idd ik wil net als jullie allemaal, veel te snel. En dat lukt niet, en dan krijg ik frustratie.
Grappig dat jullie het over ontspanningsoefeningen hebben, die maris bespreekt, heb ik vanmorgen bij pmt gehad.
Moet nu weg. tot later
maandag 10 januari 2011 om 12:55
even tussendoor, geen tijd, zit me nerveus te maken want moet zo naar werk.
Maar abc, aleve is een andere stof dan ibuprofen he.
Ik mag ook geen ibru, om andere reden dan jij,maar wel naproxen ( dat is dus aleve) heb natuurlijk geen idee wat voor medicijnen jij hebt, maar heleboel mensen weten/snappen niet dat iets verschillends is.
Ik heb de eerste dag altijd pijn,nou is het vroeger nog erger geweest toen kon ik echt niet meer lopen en kotste alles uit de hele dag. nu heb ik gewoon pijn en neem ik alleen de eerste dag een naproxen, en nergens last van.
Zo heb ik ooklast van migraine en dat is dan ook het enige wat helpt.
Diclofenac is ook zo'n goeie. uiteraard moet je wel uitkijken met dat soort dinge,maar als je niet overgevoelig bent voor de stoffen oid dan kan er 1tje echt niet zo veel kwaad.
Maar nogmaals, ik heb geen idee van jou medicijnen natuurlijk en het kan makkelijk dat je dit allemaal niet mag.
Voor zover mijn bijdrage..
Maar abc, aleve is een andere stof dan ibuprofen he.
Ik mag ook geen ibru, om andere reden dan jij,maar wel naproxen ( dat is dus aleve) heb natuurlijk geen idee wat voor medicijnen jij hebt, maar heleboel mensen weten/snappen niet dat iets verschillends is.
Ik heb de eerste dag altijd pijn,nou is het vroeger nog erger geweest toen kon ik echt niet meer lopen en kotste alles uit de hele dag. nu heb ik gewoon pijn en neem ik alleen de eerste dag een naproxen, en nergens last van.
Zo heb ik ooklast van migraine en dat is dan ook het enige wat helpt.
Diclofenac is ook zo'n goeie. uiteraard moet je wel uitkijken met dat soort dinge,maar als je niet overgevoelig bent voor de stoffen oid dan kan er 1tje echt niet zo veel kwaad.
Maar nogmaals, ik heb geen idee van jou medicijnen natuurlijk en het kan makkelijk dat je dit allemaal niet mag.
Voor zover mijn bijdrage..
maandag 10 januari 2011 om 12:59
Naproxen mag ik ook niet. Diclofinac wel, maar alleen in combinatie met maagbeschermers en als het echt nodig is (zoals bij mijn oorontsteking dus), niet bij menstruatiepijn.
De combinatie van mijn medicijnen geeft met veel pijnstillers een grote kans op maagbloedingen en maagzweren. Zelfs één ibu per maand mag ik niet hebben van de nefroloog, heb er wel eens bijna om gesmeekt als ik toevallig ongesteld was als ik bij hem was.
De combinatie van mijn medicijnen geeft met veel pijnstillers een grote kans op maagbloedingen en maagzweren. Zelfs één ibu per maand mag ik niet hebben van de nefroloog, heb er wel eens bijna om gesmeekt als ik toevallig ongesteld was als ik bij hem was.
maandag 10 januari 2011 om 13:02
Zo daar ben ik weer...ik heb niet meer kunnen slapen maar ontspannen is helaas ook niet meer gelukt. Ben vanochtend teruggebeld door de spoedeisende hulp waar ik dit weekend was, volgende week vrijdag kan ik daar terecht voor de echo en het holteronderzoek.
Ook ben ik gebeld door mijn psycholoog. Ze vond het erg fijn en goed dat ik gemaild heb, ze vond het erg duidelijk overkomen. Ze zei ook dat het goed was dat ik dit allemaal opschrijf en vroeg me dat vooral te blijven doen, omdat dat mij helpt. Verder heb ik van haar nog wat tips gekregen die ik van anderen ook heb gekregen.
Ook nog gebeld met een vriendin die het nog niet wist, maar ik had de behoefte om haar te bellen en zij vond het fijn dat ik haar belde.
Praten jullie ook vrij makkelijk over de klachten/emoties/andere dingen die je ervaart met andere mensen? Of hebben jullie daar geen behoefte aan?
Verder vroeg ik me eigenlijk af hoe het zit met sporten. Ik dans normaal 2 (soms 3) x in de week en ik weet niet wat niet zo goed wat verstandig/goed is. Ik dacht zelf gewoon maar per keer te beslissen of ik het zie zitten om te dansen (normaal geeft me dat enorm veel energie). Ik doe snelle en rustige dansen dus ik kan ook besluiten alleen de rustige mee te dansen (of helemaal niet, daar ben ik vrij in natuurlijk). Ik ben nog niet echt naar buiten geweest vandaag, fietsen en/of wandelen heb ik tot nu toe geen puf voor gehad, maar het is mooi weer zo te zien dus misschien straks nog even.
Ik heb me ook wat meer verdiept in het holteronderzoek. Het schijnt dat er verschillende mogelijkheden zijn qua duur (24 of 48 uur schijnt het meest gangbaar te zijn) maar ik moet het dus een week dragen (2 weken zo'n kastje dragen is zelfs mogelijk, maar dat hoef ik niet gelukkig). Maar wat lijkt me dat lastig als je ook niet mag douchen en ermee moet slapen. Logisch dat alles geregistreerd moet worden, maar hoe slaap je dan, op de rug ofzo? (ik ben normaal een buikslaper).
En dan ook nog gedoe met m'n dochter, we zitten met haar in een traject (om de privacy meld ik verder niet waarvoor) maar we hebben daar volgende week maandag een intake van (en de vrijdag erna onderzoeken/therapie). Ik hoop dat dat gaat lukken volgende week, moet het maar even van me afzetten voor nu.
Ik ben echt zo labiel als de pest, niet te geloven hoeveel emoties eruit komen deze dagen.
Ook ben ik gebeld door mijn psycholoog. Ze vond het erg fijn en goed dat ik gemaild heb, ze vond het erg duidelijk overkomen. Ze zei ook dat het goed was dat ik dit allemaal opschrijf en vroeg me dat vooral te blijven doen, omdat dat mij helpt. Verder heb ik van haar nog wat tips gekregen die ik van anderen ook heb gekregen.
Ook nog gebeld met een vriendin die het nog niet wist, maar ik had de behoefte om haar te bellen en zij vond het fijn dat ik haar belde.
Praten jullie ook vrij makkelijk over de klachten/emoties/andere dingen die je ervaart met andere mensen? Of hebben jullie daar geen behoefte aan?
Verder vroeg ik me eigenlijk af hoe het zit met sporten. Ik dans normaal 2 (soms 3) x in de week en ik weet niet wat niet zo goed wat verstandig/goed is. Ik dacht zelf gewoon maar per keer te beslissen of ik het zie zitten om te dansen (normaal geeft me dat enorm veel energie). Ik doe snelle en rustige dansen dus ik kan ook besluiten alleen de rustige mee te dansen (of helemaal niet, daar ben ik vrij in natuurlijk). Ik ben nog niet echt naar buiten geweest vandaag, fietsen en/of wandelen heb ik tot nu toe geen puf voor gehad, maar het is mooi weer zo te zien dus misschien straks nog even.
Ik heb me ook wat meer verdiept in het holteronderzoek. Het schijnt dat er verschillende mogelijkheden zijn qua duur (24 of 48 uur schijnt het meest gangbaar te zijn) maar ik moet het dus een week dragen (2 weken zo'n kastje dragen is zelfs mogelijk, maar dat hoef ik niet gelukkig). Maar wat lijkt me dat lastig als je ook niet mag douchen en ermee moet slapen. Logisch dat alles geregistreerd moet worden, maar hoe slaap je dan, op de rug ofzo? (ik ben normaal een buikslaper).
En dan ook nog gedoe met m'n dochter, we zitten met haar in een traject (om de privacy meld ik verder niet waarvoor) maar we hebben daar volgende week maandag een intake van (en de vrijdag erna onderzoeken/therapie). Ik hoop dat dat gaat lukken volgende week, moet het maar even van me afzetten voor nu.
Ik ben echt zo labiel als de pest, niet te geloven hoeveel emoties eruit komen deze dagen.
maandag 10 januari 2011 om 13:06
maandag 10 januari 2011 om 13:11
5x5, fijn dat je psych gebeld heeft en dat ze blij was dat je je verhaal op papier had gezet. Ik vind het heel moeilijk om over mijn gevoelens en emotie te praten. Kan dat eigenlijk alleen met mijn vriend en één vriendin (zij is ooit overspannen geweest en snapt dus grotendeels hoe ik me voel).
Qua bewegen zou ik als ik jou was advies vragen aan je huisarts of aan de cardioloog. Normaal gesproken is bewegen goed, maar met hartkloppingen weet ik dat niet. Een week lang een kastje dragen lijkt me lastig, waarschijnlijk kunnen ze je in het ziekenhuis wel tips geven over douchen, slapen en makkelijke kleding. Mijn vriend heeft wel eens een 48 uurs bloeddruk meting gehad en hij kon daar prima mee slapen, bij het douchen mocht het apparaat even af.
Qua bewegen zou ik als ik jou was advies vragen aan je huisarts of aan de cardioloog. Normaal gesproken is bewegen goed, maar met hartkloppingen weet ik dat niet. Een week lang een kastje dragen lijkt me lastig, waarschijnlijk kunnen ze je in het ziekenhuis wel tips geven over douchen, slapen en makkelijke kleding. Mijn vriend heeft wel eens een 48 uurs bloeddruk meting gehad en hij kon daar prima mee slapen, bij het douchen mocht het apparaat even af.
