Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
zaterdag 15 januari 2011 om 17:41
Hoi Polly,
Wat zit je in een nare situatie zeg! Moeilijk allemaal hoor. Waarom communiceren die kerels toch allemaal nooit? Ik herken heel erg wat je zegt dat je meer accepteert van je vriend nu omdat "hij door een moeilijke periode gaat" mijn exvriend heeft ook heel lang getwijfeld over onze relatie (al met al zo'n 2 jaar denk ik) en dat schoof ik ook op het feit dat er van alles in zijn leven gaande was (in negatieve zin) en dat hij erg met zichzelf in de knoop zat.
En dus probeerde ik alles voor hem te "fixen". En dat werkt dus niet. Daardoor ging ik hem steeds meer achter de broek aanzitten (omdat hij alles ook nogal passief accepteerde) en aansporen, maar hij zag dat alleen als aanvallen en zeuren en daardoor sloot hij mij emotioneel steeds meer buiten.
Waardoor ik juist weer meer ging "zeuren", vragen etc.
Het is zo'n vicieuze cirkel!
Uiteindelijk heeft hij me al een jaar lang volledig buitengesloten.
En nu denk ik: hoe komt het dat ik dit allemaal maar accepteerde? Voor mij is deze hele periode eigenlijk ook heel zwaar geweest (emotioneel) maar ik was alleen maar op hem gefocused en als het met hem weer goed zou gaan, dan zou het met ons vanzelf ook weer beter gaan.
FOUT! Nu is mijn relatie over en moet ik eigenlijk weer helemaal naar mezelf op zoek. Ik hoop dat jij dit allemaal kunt voorkomen.
Ik denk dat het beste is wat je kunt doen (als je dat tenminste wilt natuurlijk) is hem de ruimte geven die hij vraagt. Hij weet het ook gewoon niet. Maar pushen en dwingen tot antwoorden zal averechts werken. En idd, jij hebt hier totaal geen controle over en dat is zo verschrikkelijk moeilijk. Je toekomst (met hem) hangt voor jouw gevoel aan een zijden draadje en jij kunt alleen maar afwachten en toekijken.
Tenminste, je kunt OF de relatie zelf verbreken OF je vriend de ruimte geven en bepaalde voorwaarden stellen zodat het voor jou ook werkt. Bijv. 1 x in de week bellen of afspreken dat jullie voorloopig blijven latten.
Misschien voelt hij wel een druk die hem benauwd?
Amy: adios! Ontzettend bedankt voor al je adviezen hier! We zullen je heus nog wel ergens tegenkomen en jouw stukjes aan het begin van het forum hebben heel verhelderend gewerkt voor mij en ik neem die info zeker mee.
Muisje: Pffff meid, je emotie's gaan van up naar down! Moeilijk he?! Idd zoals je zelf al zegt: het is logisch dat je geen sms meer van hem terugkrijgt. En natuurlijk doet dat pijn. Dus sms hem dan ook niet meer. Je sms-ed alleen om een reactie van hem te krijgen en als je die dan niet krijgt ben je teleurgesteld en voel je je nog meer afgewezen. Ik herken het, want ex reageert ook niet meer op mijn sms-jes (die eigenlijk alleen van praktische aard zijn) en zelfs dat doet me al pijn. Word zelfs boos op hem ervan!
Kom op meissie, veel plezier op die verjaardag en weet je...we missen onze relatie's hier allemaal, maar we weten ook dat het niet perfect was... dus je kan wel de helft van een setje zijn, maar misschien kijken die setjes wel half verlangend naar jouw status als vrijgezel nu! Het gras is altijd groener aan de andere kant. Beide hebben voordelen en nadelen.
Mootje: Hahaha, nou, ik zou zoiets normaal NOOOOOOIT doen, met een "vreemde" op pad, maar ach, misschien is het juist wel eens tijd voor wat heel anders toch? Ja natuurlijk zouden we moeten kijken of het klikt.
PJ: IK OOK! Ik had gisteren een feestje van mijn werk en daarna zijn we nog doorgegaan. Ben bij collegaatje blijven slapen en voel me nu BRAK! En idd, het viel mij ook op dat ik JUIST nu een ontzettende dip heb. Gisteravond had ik het nog naar mijn zin, was leuk. Voelde me niet te oud in de kroegen, want gemiddelde leeftijd van collega's is beetje hetzelfde + er gaan toch niet alleen maar jonge broekies stappen bij jou in de buurt?
Vanochtend brak wakker geworden, ontbeten en eigenlijk net pas uurtje thuis... en ik reed naar huis... en daar kwam het gevoel hoor... ik voel me idd ineens ene loser, zielig en alleen en ik vond mijn leven eigenlijk helemaal niet leuk. Terwijl ik het gisteren nog zo naar mijn zin had! Hoe kan dat nou? Zou het ermee te maken hebben dat je lichamelijk brak bent, misschien wat kort of niet goed geslapen hebt en dat dat ook op je gemoedstoestand doorwerkt?
Ik heb vanavond ook geen plannen, maar ik moet er ook niet aan denken eerlijk gezegd. Ik ga heel suf vanavond op de bank, kaarsje aan, zo wat (gezonds!) eten maken en ik ga paar series kijken of filmpje ofzo.
Morgen wel een paar afspraken, ga naar nieuwe huisje van vriendinnetje kijken en morgen komt er een andere vriendin bij me eten.
Heb je morgen wel afspraken PJ?
Wat zit je in een nare situatie zeg! Moeilijk allemaal hoor. Waarom communiceren die kerels toch allemaal nooit? Ik herken heel erg wat je zegt dat je meer accepteert van je vriend nu omdat "hij door een moeilijke periode gaat" mijn exvriend heeft ook heel lang getwijfeld over onze relatie (al met al zo'n 2 jaar denk ik) en dat schoof ik ook op het feit dat er van alles in zijn leven gaande was (in negatieve zin) en dat hij erg met zichzelf in de knoop zat.
En dus probeerde ik alles voor hem te "fixen". En dat werkt dus niet. Daardoor ging ik hem steeds meer achter de broek aanzitten (omdat hij alles ook nogal passief accepteerde) en aansporen, maar hij zag dat alleen als aanvallen en zeuren en daardoor sloot hij mij emotioneel steeds meer buiten.
Waardoor ik juist weer meer ging "zeuren", vragen etc.
Het is zo'n vicieuze cirkel!
Uiteindelijk heeft hij me al een jaar lang volledig buitengesloten.
En nu denk ik: hoe komt het dat ik dit allemaal maar accepteerde? Voor mij is deze hele periode eigenlijk ook heel zwaar geweest (emotioneel) maar ik was alleen maar op hem gefocused en als het met hem weer goed zou gaan, dan zou het met ons vanzelf ook weer beter gaan.
FOUT! Nu is mijn relatie over en moet ik eigenlijk weer helemaal naar mezelf op zoek. Ik hoop dat jij dit allemaal kunt voorkomen.
Ik denk dat het beste is wat je kunt doen (als je dat tenminste wilt natuurlijk) is hem de ruimte geven die hij vraagt. Hij weet het ook gewoon niet. Maar pushen en dwingen tot antwoorden zal averechts werken. En idd, jij hebt hier totaal geen controle over en dat is zo verschrikkelijk moeilijk. Je toekomst (met hem) hangt voor jouw gevoel aan een zijden draadje en jij kunt alleen maar afwachten en toekijken.
Tenminste, je kunt OF de relatie zelf verbreken OF je vriend de ruimte geven en bepaalde voorwaarden stellen zodat het voor jou ook werkt. Bijv. 1 x in de week bellen of afspreken dat jullie voorloopig blijven latten.
Misschien voelt hij wel een druk die hem benauwd?
Amy: adios! Ontzettend bedankt voor al je adviezen hier! We zullen je heus nog wel ergens tegenkomen en jouw stukjes aan het begin van het forum hebben heel verhelderend gewerkt voor mij en ik neem die info zeker mee.
Muisje: Pffff meid, je emotie's gaan van up naar down! Moeilijk he?! Idd zoals je zelf al zegt: het is logisch dat je geen sms meer van hem terugkrijgt. En natuurlijk doet dat pijn. Dus sms hem dan ook niet meer. Je sms-ed alleen om een reactie van hem te krijgen en als je die dan niet krijgt ben je teleurgesteld en voel je je nog meer afgewezen. Ik herken het, want ex reageert ook niet meer op mijn sms-jes (die eigenlijk alleen van praktische aard zijn) en zelfs dat doet me al pijn. Word zelfs boos op hem ervan!
Kom op meissie, veel plezier op die verjaardag en weet je...we missen onze relatie's hier allemaal, maar we weten ook dat het niet perfect was... dus je kan wel de helft van een setje zijn, maar misschien kijken die setjes wel half verlangend naar jouw status als vrijgezel nu! Het gras is altijd groener aan de andere kant. Beide hebben voordelen en nadelen.
Mootje: Hahaha, nou, ik zou zoiets normaal NOOOOOOIT doen, met een "vreemde" op pad, maar ach, misschien is het juist wel eens tijd voor wat heel anders toch? Ja natuurlijk zouden we moeten kijken of het klikt.
PJ: IK OOK! Ik had gisteren een feestje van mijn werk en daarna zijn we nog doorgegaan. Ben bij collegaatje blijven slapen en voel me nu BRAK! En idd, het viel mij ook op dat ik JUIST nu een ontzettende dip heb. Gisteravond had ik het nog naar mijn zin, was leuk. Voelde me niet te oud in de kroegen, want gemiddelde leeftijd van collega's is beetje hetzelfde + er gaan toch niet alleen maar jonge broekies stappen bij jou in de buurt?
Vanochtend brak wakker geworden, ontbeten en eigenlijk net pas uurtje thuis... en ik reed naar huis... en daar kwam het gevoel hoor... ik voel me idd ineens ene loser, zielig en alleen en ik vond mijn leven eigenlijk helemaal niet leuk. Terwijl ik het gisteren nog zo naar mijn zin had! Hoe kan dat nou? Zou het ermee te maken hebben dat je lichamelijk brak bent, misschien wat kort of niet goed geslapen hebt en dat dat ook op je gemoedstoestand doorwerkt?
Ik heb vanavond ook geen plannen, maar ik moet er ook niet aan denken eerlijk gezegd. Ik ga heel suf vanavond op de bank, kaarsje aan, zo wat (gezonds!) eten maken en ik ga paar series kijken of filmpje ofzo.
Morgen wel een paar afspraken, ga naar nieuwe huisje van vriendinnetje kijken en morgen komt er een andere vriendin bij me eten.
Heb je morgen wel afspraken PJ?
zaterdag 15 januari 2011 om 17:43
Hahaha Anna, tja, je stelt het in ieder geval wel heel duidelijk.
Waar ik het wel echt met je eens in ben is dat een relatie niet zaligmakend is. En een vent ook niet. En een vent kan je niet gelukkig maken uiteindelijk. En dat is ook wat wij hier nu proberen te doen: de hoopje opvegen en kijken wat er nog over is van ons en ons leven zonder de man/relatie. En daar verder mee gaan.
Hoop dat je snel beter bent!
Waar ik het wel echt met je eens in ben is dat een relatie niet zaligmakend is. En een vent ook niet. En een vent kan je niet gelukkig maken uiteindelijk. En dat is ook wat wij hier nu proberen te doen: de hoopje opvegen en kijken wat er nog over is van ons en ons leven zonder de man/relatie. En daar verder mee gaan.
Hoop dat je snel beter bent!
zaterdag 15 januari 2011 om 17:44
Dankje Anna, bij mij kwam vriendlief wel echt op de allereerste plaats. Gelukkig heb ik er mijn vrienden nooit om verwaarloosd en altijd eigen dingen gedaan (je hoort wel eens anders), maar echt: hij was nr. 1. Ik vind dat ook wel normaal eigenlijk, maar misschien is dat niet zo?
Dat een relatie niet zaligmakend is daar ben ik wel achter gekomen inderdaad! Ik zie het ook om me heen, problemen, saaiheid, sleur weet ik het. Een relatie kan soms een last worden.
Op mezelf concentreren is moeilijk aangezien ik HEM juist leuk vond . Dom he. Weet dat je gelijk hebt, maar ik ben echt een knuffelaar en heb soms echt een arm om me heen en een bemoedigend woord nodig. Die bood hij mij.
Wel veel geleerd hiervan: zelfs de op het eerste gezicht liefste vent (iedereen om me heen zei: het is zo'n goeierd!) gaat gewoon keihard vreemd als hij de kans krijgt.
Dat een relatie niet zaligmakend is daar ben ik wel achter gekomen inderdaad! Ik zie het ook om me heen, problemen, saaiheid, sleur weet ik het. Een relatie kan soms een last worden.
Op mezelf concentreren is moeilijk aangezien ik HEM juist leuk vond . Dom he. Weet dat je gelijk hebt, maar ik ben echt een knuffelaar en heb soms echt een arm om me heen en een bemoedigend woord nodig. Die bood hij mij.
Wel veel geleerd hiervan: zelfs de op het eerste gezicht liefste vent (iedereen om me heen zei: het is zo'n goeierd!) gaat gewoon keihard vreemd als hij de kans krijgt.
zaterdag 15 januari 2011 om 17:47
Jullie hebben allemaal gelijk, ik moet ruimte geven.
Hij heeft me weggeduwd door niet te communiceren.
Nu moet ik hem niet wegduwen door een overvloed aan (serieuze) communicatie.
Ik BAAL er alleen zo van dat hij voor mij gedacht heeft. Zonder te vragen wat ik zelf eigenlijk dacht. Dat hij alles voor me ingevuld heeft. Waardoor hij in de veronderstelling was dat de situatie zoals nu (>3 uur uit elkaar) jarenlang zou blijven bestaan. En hij dat in zijn huidige gemoedstoestand niet zou trekken.
Maar dan kijk je weer de laatste vakantiefoto's... Een maand voordat we het moeilijke gesprek hadden en je ziet de liefde. Je ziet de liefde tussen die twee mensen op de foto.
En vraag me nu steeds af of ik niet al die tijd in een illusie heb geleefd. Hoe kan je dat na een maand kwijt zijn?
Hij heeft me weggeduwd door niet te communiceren.
Nu moet ik hem niet wegduwen door een overvloed aan (serieuze) communicatie.
Ik BAAL er alleen zo van dat hij voor mij gedacht heeft. Zonder te vragen wat ik zelf eigenlijk dacht. Dat hij alles voor me ingevuld heeft. Waardoor hij in de veronderstelling was dat de situatie zoals nu (>3 uur uit elkaar) jarenlang zou blijven bestaan. En hij dat in zijn huidige gemoedstoestand niet zou trekken.
Maar dan kijk je weer de laatste vakantiefoto's... Een maand voordat we het moeilijke gesprek hadden en je ziet de liefde. Je ziet de liefde tussen die twee mensen op de foto.
En vraag me nu steeds af of ik niet al die tijd in een illusie heb geleefd. Hoe kan je dat na een maand kwijt zijn?
zaterdag 15 januari 2011 om 18:01
quote:muisje23 schreef op 15 januari 2011 @ 17:44:
Dankje Anna, bij mij kwam vriendlief wel echt op de allereerste plaats. Gelukkig heb ik er mijn vrienden nooit om verwaarloosd en altijd eigen dingen gedaan (je hoort wel eens anders), maar echt: hij was nr. 1. Ik vind dat ook wel normaal eigenlijk, maar misschien is dat niet zo?
Dat een relatie niet zaligmakend is daar ben ik wel achter gekomen inderdaad! Ik zie het ook om me heen, problemen, saaiheid, sleur weet ik het. Een relatie kan soms een last worden.
Op mezelf concentreren is moeilijk aangezien ik HEM juist leuk vond . Dom he. Weet dat je gelijk hebt, maar ik ben echt een knuffelaar en heb soms echt een arm om me heen en een bemoedigend woord nodig. Die bood hij mij.
Wel veel geleerd hiervan: zelfs de op het eerste gezicht liefste vent (iedereen om me heen zei: het is zo'n goeierd!) gaat gewoon keihard vreemd als hij de kans krijgt.
Lieve muis
Vind je sterk en stoer! knuffel
Pff ben ouder dan jou en geloof maar lieverd, het leven staat open voor je!!!!
Bedenk alleen maar wat jij wilt!! Misschien relax een beetje want ook als is het huisje niet helemaal schoon, so what.
Na het lezen van aantal topics (amandroe) heb ik toch beetje gevoel dat mannen afhaken als er pressure komt, bijv kids.
Wilde dat ik al de oplossingen had voor jullie xx
Dankje Anna, bij mij kwam vriendlief wel echt op de allereerste plaats. Gelukkig heb ik er mijn vrienden nooit om verwaarloosd en altijd eigen dingen gedaan (je hoort wel eens anders), maar echt: hij was nr. 1. Ik vind dat ook wel normaal eigenlijk, maar misschien is dat niet zo?
Dat een relatie niet zaligmakend is daar ben ik wel achter gekomen inderdaad! Ik zie het ook om me heen, problemen, saaiheid, sleur weet ik het. Een relatie kan soms een last worden.
Op mezelf concentreren is moeilijk aangezien ik HEM juist leuk vond . Dom he. Weet dat je gelijk hebt, maar ik ben echt een knuffelaar en heb soms echt een arm om me heen en een bemoedigend woord nodig. Die bood hij mij.
Wel veel geleerd hiervan: zelfs de op het eerste gezicht liefste vent (iedereen om me heen zei: het is zo'n goeierd!) gaat gewoon keihard vreemd als hij de kans krijgt.
Lieve muis
Vind je sterk en stoer! knuffel
Pff ben ouder dan jou en geloof maar lieverd, het leven staat open voor je!!!!
Bedenk alleen maar wat jij wilt!! Misschien relax een beetje want ook als is het huisje niet helemaal schoon, so what.
Na het lezen van aantal topics (amandroe) heb ik toch beetje gevoel dat mannen afhaken als er pressure komt, bijv kids.
Wilde dat ik al de oplossingen had voor jullie xx
zaterdag 15 januari 2011 om 19:04
quote:Brugge schreef op 15 januari 2011 @ 17:41:
afspreken dat jullie voorloopig blijven latten.
Zijn probleem is juist het latten...
Hij vindt dat ik er fysiek te weinig voor hem ben geweest in moeilijke tijden. Op het moment dat ik hem nogmaals bevestigde dat ik altijd had voorgenomen naar hem toe te komen als het moment daarvoor geschikt zou zijn, schrok hij. En kon alleen maar uitbrengen: "wat heb ik gedaan, wat heb ik gedaan, wat heb ik gedaan."
En dat vraag ik me ook af, wat en waarom heeft hij dit gedaan.
afspreken dat jullie voorloopig blijven latten.
Zijn probleem is juist het latten...
Hij vindt dat ik er fysiek te weinig voor hem ben geweest in moeilijke tijden. Op het moment dat ik hem nogmaals bevestigde dat ik altijd had voorgenomen naar hem toe te komen als het moment daarvoor geschikt zou zijn, schrok hij. En kon alleen maar uitbrengen: "wat heb ik gedaan, wat heb ik gedaan, wat heb ik gedaan."
En dat vraag ik me ook af, wat en waarom heeft hij dit gedaan.
zaterdag 15 januari 2011 om 20:04
Heej brugge,
Herken het zo!! Misschien idd vandaag klotedsg omdat ik brak ben en wat minder kan hebben.
Morgen komen paar vriendinnen langs om huisje te kijken en bliiven eten, daar heb i wel zin in, op zich, maar een maand met mijn kop onder de dekens heb ik veel meer zin in..
Ben met zoenjongetje aant smsen, maar dat leidt ook nergens toe, nu wacht ik steeds weer op zijn smsje. Als ik niet zo graag een gezin wilde zou ik mannen echt een paar jaar afzweren, wat een gezeik en gezeur..
Ik vraag me ook af, of ik niet heel cynisch word van dit gedoe. Ik had me 100% gegeven, ex was het voor mij, maar hij wil liever vrijgezel zijn dan met mij een gezin stichten. De laatste dagen houdt het me weer erg bezig, en speel ik mijn hoofd het fictieve gesprek af wat we zouden hebben. Ik mis hem elke dag echt erg op sOmmige momenten, dat is zo moeilijk. Mist hij me ook? Heeft hij soms spijt? Ik weet dat een relatie met hem niet (meer) werkt en ook gevoelsmstig wil ik hem niet terug, maar we hebben zoveel meegemaakt samen... En mijn oma's zijn al zo oud, vind ik nog iemand die zij kunnen leren kennen voor ze doodgaan? Dat soort di gengaan dan door mijn hoofd en maak mezelf helemaal gek van verdriet..
@ alle nieuwe mensen: ik lees mee, maar typ vanaf een smartphone en dat tyPt erg irritant, dus ik kan niet overal op reageren.
@muisje: je houdt je echt sterk meid, uurtje voor uurtje slaan we ons er doorheen en he is vreselijk moeilijk, maar de afgelopen dagen ben je al weer veel sterker geworden danje was en dat is echt echt wat waard!
Herken het zo!! Misschien idd vandaag klotedsg omdat ik brak ben en wat minder kan hebben.
Morgen komen paar vriendinnen langs om huisje te kijken en bliiven eten, daar heb i wel zin in, op zich, maar een maand met mijn kop onder de dekens heb ik veel meer zin in..
Ben met zoenjongetje aant smsen, maar dat leidt ook nergens toe, nu wacht ik steeds weer op zijn smsje. Als ik niet zo graag een gezin wilde zou ik mannen echt een paar jaar afzweren, wat een gezeik en gezeur..
Ik vraag me ook af, of ik niet heel cynisch word van dit gedoe. Ik had me 100% gegeven, ex was het voor mij, maar hij wil liever vrijgezel zijn dan met mij een gezin stichten. De laatste dagen houdt het me weer erg bezig, en speel ik mijn hoofd het fictieve gesprek af wat we zouden hebben. Ik mis hem elke dag echt erg op sOmmige momenten, dat is zo moeilijk. Mist hij me ook? Heeft hij soms spijt? Ik weet dat een relatie met hem niet (meer) werkt en ook gevoelsmstig wil ik hem niet terug, maar we hebben zoveel meegemaakt samen... En mijn oma's zijn al zo oud, vind ik nog iemand die zij kunnen leren kennen voor ze doodgaan? Dat soort di gengaan dan door mijn hoofd en maak mezelf helemaal gek van verdriet..
@ alle nieuwe mensen: ik lees mee, maar typ vanaf een smartphone en dat tyPt erg irritant, dus ik kan niet overal op reageren.
@muisje: je houdt je echt sterk meid, uurtje voor uurtje slaan we ons er doorheen en he is vreselijk moeilijk, maar de afgelopen dagen ben je al weer veel sterker geworden danje was en dat is echt echt wat waard!
zaterdag 15 januari 2011 om 22:28
O muisje! er is echt een topic voor jou geopend: "Tips gezocht om niet meer te smsen" 
He PJ, leuk dat je morgen wat afleiding hebt en die vriendinnen langskomen.
Waarom vind je het eigenlijk zo vervelend om alleen in je huisje te zijn? Omdat je dan geen afleiding hebt en steeds aan je verdriet/ex moet denken?
Je moet er nl ook niet voor op de vlucht gaan denk ik... ik denk echt dat je door een verdriet heen moet gaan en als je dat helemaal gevoeld/verwerkt hebt, je dan pas weer de zon ziet schijnen.
Ach, ik weet het ook niet. Ik ben ook wel eens bang dat ik teveel in mijn verdriet blijf hangen.
En weet je dat ik PRECIES hetzelfde dacht over mijn oma's!!! Great minds think alike!
Ik ben laatste dagen ook erg met ex bezig en idd: ik heb ook enorme fictieve gesprekken. Alleen zeg ik altijd allemaal lelijke dingen tegen hem. Ik merk dat ik nog steeds erg boos op hem ben. En ik zit ook met een klein dillemmaatje, misschien kun je me daar advies over geven?
Vorige week woensdag belde hij om te zeggen dat hij mijn hond niet kon uitlaten want hij was ziek. Toen heb ik o.a. gemeld dat ik aan het opruimen en uitzoeken ben en dat hij zijn spullen kan op komen halen. Dat er nog wel een aantal dingen zijn die we moeten bespreken en verdelen. Hij had een lijst gemaakt van spullen en hij zou me bellen als hij beter was voor een afspraak.
Inmiddels had ik afgelopen weekend wat technisch geneuzel en heb ik hem gesproken, maar hij heeft met geen woord gerept over de afspraak om de spullen te verdelen. Afgelopen woensdag: hij kwam hond uitlaten. Uitgelezen kans voor hem om dan alsnog een briefje neer te leggen over de afspraak toch? Niet dus. Ik heb hem woensdagavond gesms dat ik graag binnenkort een afspraak maak om de lijst met spullen door te nemen en dat hij anders de lijst ook kan mailen vast.
Heb tot nu toe helemaal niks gehoord hierop.
Ik vind dit zooooo raar! Waarom laat hij nou niks horen? In mijn inziens is dit mij bewust negeren en als ik ergens niet tegen kan, is dat het wel (en dat weet hij).
Ik vind dit een soort kwade opzet van hem eigenlijk en ik ben er super geirriteerd over.
Zo erg zelfs dat ik me echt heb moeten beheersen om hem niet een smsje te sturen met iets als dat als hij niet normaal met mij om kan gaan, ik dat ook niet met hem doe. Dat hij een week heeft om zijn spullen te halen en dat ik ze anders wegflikker.
Kom nou!
(natuurlijk doe ik dit niet, maar wat zal ik dan doen? Hem bellen voor een afspraak? Het nog even aankijken?)
He PJ, leuk dat je morgen wat afleiding hebt en die vriendinnen langskomen.
Waarom vind je het eigenlijk zo vervelend om alleen in je huisje te zijn? Omdat je dan geen afleiding hebt en steeds aan je verdriet/ex moet denken?
Je moet er nl ook niet voor op de vlucht gaan denk ik... ik denk echt dat je door een verdriet heen moet gaan en als je dat helemaal gevoeld/verwerkt hebt, je dan pas weer de zon ziet schijnen.
Ach, ik weet het ook niet. Ik ben ook wel eens bang dat ik teveel in mijn verdriet blijf hangen.
En weet je dat ik PRECIES hetzelfde dacht over mijn oma's!!! Great minds think alike!
Ik ben laatste dagen ook erg met ex bezig en idd: ik heb ook enorme fictieve gesprekken. Alleen zeg ik altijd allemaal lelijke dingen tegen hem. Ik merk dat ik nog steeds erg boos op hem ben. En ik zit ook met een klein dillemmaatje, misschien kun je me daar advies over geven?
Vorige week woensdag belde hij om te zeggen dat hij mijn hond niet kon uitlaten want hij was ziek. Toen heb ik o.a. gemeld dat ik aan het opruimen en uitzoeken ben en dat hij zijn spullen kan op komen halen. Dat er nog wel een aantal dingen zijn die we moeten bespreken en verdelen. Hij had een lijst gemaakt van spullen en hij zou me bellen als hij beter was voor een afspraak.
Inmiddels had ik afgelopen weekend wat technisch geneuzel en heb ik hem gesproken, maar hij heeft met geen woord gerept over de afspraak om de spullen te verdelen. Afgelopen woensdag: hij kwam hond uitlaten. Uitgelezen kans voor hem om dan alsnog een briefje neer te leggen over de afspraak toch? Niet dus. Ik heb hem woensdagavond gesms dat ik graag binnenkort een afspraak maak om de lijst met spullen door te nemen en dat hij anders de lijst ook kan mailen vast.
Heb tot nu toe helemaal niks gehoord hierop.
Ik vind dit zooooo raar! Waarom laat hij nou niks horen? In mijn inziens is dit mij bewust negeren en als ik ergens niet tegen kan, is dat het wel (en dat weet hij).
Ik vind dit een soort kwade opzet van hem eigenlijk en ik ben er super geirriteerd over.
Zo erg zelfs dat ik me echt heb moeten beheersen om hem niet een smsje te sturen met iets als dat als hij niet normaal met mij om kan gaan, ik dat ook niet met hem doe. Dat hij een week heeft om zijn spullen te halen en dat ik ze anders wegflikker.
Kom nou!
(natuurlijk doe ik dit niet, maar wat zal ik dan doen? Hem bellen voor een afspraak? Het nog even aankijken?)
zaterdag 15 januari 2011 om 23:28
Heej Brugge!
Ook al ken ik je niet, het geeft me veel troost om te lezen dat jij ook dezelfde dingen doordenkt/doormaakt als ik . Toch die gedeelde smart he!
Over je issue, tsja wat lastig? Als jij duidelijk hebt aamgegeven dat je de spullen wilt verdelen en hij er niet echt op ingaat, kun je een paar dingen doen. Allereerst: niet smsen! Dat komt nooit over zoals je bedoelt, minder nog dan mailtjes. Ten tweede: heb je aangegeven dat het voor jou heel belangrij is om alles af te sluoten, en dat het verdelen van spullen daar bij hoort? Dat confrontatie met zijn spullen en het idee dat er nog iets afgehandeld moet worden je verdriet en pijn doet? Je zou dat hem nog eens kunnen zeggen. Ik weet niet hoe jullie contact is maar bellen lijkt mij altijd de beste optie of anders een neutrale mail. Misschien vind hij het een vervelede klus/is hij het vergeten/heefthij niet door welke drul het op je legt.
Als je het al wel hebt uirgelegd, of als hij het nog steeds niet begrijpt, kun je dan niet een gezamenlijke vriend of kennis vragen zijb spullen op te halen en te bewaren en je ex mailen dat zijb spulleb daar zijn? Ik snao dat t frustrerebd is, maar hoid echt de eer aan jezelf ook al zou je zijn spullen t liefst bij het oud vuil zetten (voelt wel lekker hehe!)
Heb je hier iets aan?
Ook al ken ik je niet, het geeft me veel troost om te lezen dat jij ook dezelfde dingen doordenkt/doormaakt als ik . Toch die gedeelde smart he!
Over je issue, tsja wat lastig? Als jij duidelijk hebt aamgegeven dat je de spullen wilt verdelen en hij er niet echt op ingaat, kun je een paar dingen doen. Allereerst: niet smsen! Dat komt nooit over zoals je bedoelt, minder nog dan mailtjes. Ten tweede: heb je aangegeven dat het voor jou heel belangrij is om alles af te sluoten, en dat het verdelen van spullen daar bij hoort? Dat confrontatie met zijn spullen en het idee dat er nog iets afgehandeld moet worden je verdriet en pijn doet? Je zou dat hem nog eens kunnen zeggen. Ik weet niet hoe jullie contact is maar bellen lijkt mij altijd de beste optie of anders een neutrale mail. Misschien vind hij het een vervelede klus/is hij het vergeten/heefthij niet door welke drul het op je legt.
Als je het al wel hebt uirgelegd, of als hij het nog steeds niet begrijpt, kun je dan niet een gezamenlijke vriend of kennis vragen zijb spullen op te halen en te bewaren en je ex mailen dat zijb spulleb daar zijn? Ik snao dat t frustrerebd is, maar hoid echt de eer aan jezelf ook al zou je zijn spullen t liefst bij het oud vuil zetten (voelt wel lekker hehe!)
Heb je hier iets aan?
zondag 16 januari 2011 om 00:09
He PJ, ja, daar kan ik wel wat mee je advies! Ik kan soms namelijk nogal impulsief reaageren met flink waat temperament, dus wat jij zegt is heel goed: idd, het beste is om even te bellen (maar ik vind het zo vervelend dat IK hem dan moet bellen en wat van HEM moet, snap je) en uit te leggen hoe en wat en dan alsnog een afspraak maken.
Pffff, ik denk dat ik dat dan maandag maar doe. Kan er nu al tegenop zien.
Ja natuurlijk ben jij leuk! Dat merk ik zo! en zoenjongetje vind jou ook leuk, want dat heeft hij duidelijk al vanaf het begin aangegeven toch? Alleen..... hij zit waarschijnlijk niet alleen thuis op de bank op smsjes te wachten, maar hij is iets/ergens wat aan het doen...
Wat voor contact hebben jullie?
Pffff, ik denk dat ik dat dan maandag maar doe. Kan er nu al tegenop zien.
Ja natuurlijk ben jij leuk! Dat merk ik zo! en zoenjongetje vind jou ook leuk, want dat heeft hij duidelijk al vanaf het begin aangegeven toch? Alleen..... hij zit waarschijnlijk niet alleen thuis op de bank op smsjes te wachten, maar hij is iets/ergens wat aan het doen...
Wat voor contact hebben jullie?
zondag 16 januari 2011 om 02:24
@Brugge: Kun je die spullen niet ergens opslaan zo lang? Ik heb met verhuizen gewoon meegenomen wat ik wilde hebben en tegen ex gezegd dat hij het maar moest laten weten als hij iets miste. Misschien kun jij ook gewoon zelf een verdeling maken en dat hij het maar laat weten als hij het daar niet mee eens is? Als hij echt niks daarover laat horen zou ik dat wel doen. En zijn deel dan opslaan (als het kleine dingen betreft dan). Hij komt het maar een keer halen als hij eraan toe is.
@PJ: Zoenjongetje ook loslaten!
Die is het al helemaal niet waard om over te stressen. Het is voor jou natuurlijk lang geleden (voor mij ook), maar in het begin is het ook een beetje aftrekken aanstoten. Tenminste, wat ik me ervan herinner
. Niet te gretig en vooral niet druk maken over iemand die nog helemaal niet veel voor je betekent, alleen maar wat aandacht en rebound (vul ik even voor je in, misschien is het meer, maar zo te horen niet echt). Lekker luchtig over denken dus! Hij wilde jou toch.
@PJ: Zoenjongetje ook loslaten!
zondag 16 januari 2011 om 10:09
Oma's... Ook hier dat gevoel. Mijn oma was ze gek met hem. Ze wilde zo graag nog bij bruiloft zijn of kleinkind krijgen...
Brugge: is het juist niet prettig dat je nu in de teleurgestelde/boze fase zit? -over het gesprekken met hem voeren en dan alleen maar boze dingen zeggen. Ik zou namelijk zo graag boos willen zijn, maar kan het niet.
Brugge: is het juist niet prettig dat je nu in de teleurgestelde/boze fase zit? -over het gesprekken met hem voeren en dan alleen maar boze dingen zeggen. Ik zou namelijk zo graag boos willen zijn, maar kan het niet.
zondag 16 januari 2011 om 11:15
Jullie moeten mij ook tegenhouden. Heb net een hele lange mail geschreven, volgens mij heel eerlijk en gevoelig, maar weet niet of ik hem moet versturen.
Heb vanavond telefonisch contact, zie het niet zitten om de onderwerpen uit de mail dan te bespreken, ga ik huilen etc.
Moet ik gewoon vragen of ik de mail mag sturen? Of moet ik hem gewoon wissen...
Heb vanavond telefonisch contact, zie het niet zitten om de onderwerpen uit de mail dan te bespreken, ga ik huilen etc.
Moet ik gewoon vragen of ik de mail mag sturen? Of moet ik hem gewoon wissen...
zondag 16 januari 2011 om 11:17
He Polly,
Ik besef dat het een fase is hoor, waar ik in zit. Maar moet eerlijk zeggen dat hij best wel lang duurt! En geloof me, ik weet zeker dat bij jou ook nog wel wat boosheid om de hoek komt kijken. Ze zeggen toch dat liefdesverdriet een soort rouwproces is? Nou, dan moet je alle fases door toch?
Maar ach, het heeft geen zin om gevoel te gaan forceren, dan is het toch niet echt. En ik denk dat jij niet boos kunt zijn omdat je er alles aan wilt doen om je vriend te behouden.
Hoe is jullie contact nu eigenlijk? Spreken jullie elkaar veel? Of is het bellen of smsen? Of zien jullie elkaar ook nog veel?
Muisje: hoe is het met jou? Ben je gisteren wezen stappen na de verjaardag? Hoe was de verjaardag? Ex nog gesmsed? Ik vind je berichtjes hier van zo'n andere toon dan week geleden. Ik denk dat je het goed doet meid!
En wat betreft spullen van ex: Eigenlijk staan zijn spullen helemaal niet in de weg. En eigenlijk moet ik me er ook helemaal niet druk om maken. Het is ook niet zo heel veel. Ik heb gewoon wat dingen uitgezocht en alles bij elkaar op een kamer gelegd waar ik toch niks mee doe. Maar hij heeft hier een oude kast staan die ik graag zou willen houden bijv. Hij doet er nu toch niks mee en het is zelfs zo dat wanneer je die kast gaat verplaatsen hij wss uit elkaar valt... meneer is "erover aan het denken"... Verder hebben we nog wat keukendingen te verdelen, maar aan de andere kant: waarom maak ik me daar zo druk om, hij hoeft denk ik heus niet de helft van het borden enzo! Ach... misschien wil ik dat hij zijn spullen op komt halen omdat het dan 1. echt definitief is en 2. ik nog invloed op hem uit kan oefenen. En waarschijnlijk ben ik zo boos omdat hij me negeert. En in onze relatie deed hij dat ook weleens en hij kon me niet kwader en verdrietiger krijgen... nu ik er eens over nadenk word ik WEER boos! Wat een kl**tzak eigenlijk! Denken jullie dat hij me nu bewust zit te negeren?
Mootje: en jij? Wezen stappen? Ex gezien? Hoe is het nou eigenlijk tussen jullie, want sinds het laatste weerzien had je nog even het gevoel dat het wat zou kunnen worden, maar volgens mij is dat nu weer weg of niet? Heb je eigenlijk nog contact gehad sinds die ontmoeting? En kom je zijn Brenda nu tegen bij je sportclub?
O ja PJ: nog even een vraag: Jij zei ergens in een berichtje hierboven dat je ex liever vrijgezel was dan een gezinnetje wilde stichten met jou... maar hij is nu toch juist niet meer vrijgezel? Ik snapte het even niet...
Ik besef dat het een fase is hoor, waar ik in zit. Maar moet eerlijk zeggen dat hij best wel lang duurt! En geloof me, ik weet zeker dat bij jou ook nog wel wat boosheid om de hoek komt kijken. Ze zeggen toch dat liefdesverdriet een soort rouwproces is? Nou, dan moet je alle fases door toch?
Maar ach, het heeft geen zin om gevoel te gaan forceren, dan is het toch niet echt. En ik denk dat jij niet boos kunt zijn omdat je er alles aan wilt doen om je vriend te behouden.
Hoe is jullie contact nu eigenlijk? Spreken jullie elkaar veel? Of is het bellen of smsen? Of zien jullie elkaar ook nog veel?
Muisje: hoe is het met jou? Ben je gisteren wezen stappen na de verjaardag? Hoe was de verjaardag? Ex nog gesmsed? Ik vind je berichtjes hier van zo'n andere toon dan week geleden. Ik denk dat je het goed doet meid!
En wat betreft spullen van ex: Eigenlijk staan zijn spullen helemaal niet in de weg. En eigenlijk moet ik me er ook helemaal niet druk om maken. Het is ook niet zo heel veel. Ik heb gewoon wat dingen uitgezocht en alles bij elkaar op een kamer gelegd waar ik toch niks mee doe. Maar hij heeft hier een oude kast staan die ik graag zou willen houden bijv. Hij doet er nu toch niks mee en het is zelfs zo dat wanneer je die kast gaat verplaatsen hij wss uit elkaar valt... meneer is "erover aan het denken"... Verder hebben we nog wat keukendingen te verdelen, maar aan de andere kant: waarom maak ik me daar zo druk om, hij hoeft denk ik heus niet de helft van het borden enzo! Ach... misschien wil ik dat hij zijn spullen op komt halen omdat het dan 1. echt definitief is en 2. ik nog invloed op hem uit kan oefenen. En waarschijnlijk ben ik zo boos omdat hij me negeert. En in onze relatie deed hij dat ook weleens en hij kon me niet kwader en verdrietiger krijgen... nu ik er eens over nadenk word ik WEER boos! Wat een kl**tzak eigenlijk! Denken jullie dat hij me nu bewust zit te negeren?
Mootje: en jij? Wezen stappen? Ex gezien? Hoe is het nou eigenlijk tussen jullie, want sinds het laatste weerzien had je nog even het gevoel dat het wat zou kunnen worden, maar volgens mij is dat nu weer weg of niet? Heb je eigenlijk nog contact gehad sinds die ontmoeting? En kom je zijn Brenda nu tegen bij je sportclub?
O ja PJ: nog even een vraag: Jij zei ergens in een berichtje hierboven dat je ex liever vrijgezel was dan een gezinnetje wilde stichten met jou... maar hij is nu toch juist niet meer vrijgezel? Ik snapte het even niet...
zondag 16 januari 2011 om 11:23
Hoi Brugge,
We wonen drie uur uit elkaar. Laatste keer dat ik hem gezien heb is nu week geleden. We spreken elkaar telefonisch nog wel vaak. Had vorige week uitgesproken tegen hem dat ik even communicatiestilte wilde maar toen zag ik hem zo breken... Dus dat is niet gelukt. Komende week ga ik beter mijn best doen.
En nee Brugge, ik denk niet dat jouw ex jou aan het negeren is. Denk dat hij zelf ook gewoon moeite heeft met het definitief maken...
We wonen drie uur uit elkaar. Laatste keer dat ik hem gezien heb is nu week geleden. We spreken elkaar telefonisch nog wel vaak. Had vorige week uitgesproken tegen hem dat ik even communicatiestilte wilde maar toen zag ik hem zo breken... Dus dat is niet gelukt. Komende week ga ik beter mijn best doen.
En nee Brugge, ik denk niet dat jouw ex jou aan het negeren is. Denk dat hij zelf ook gewoon moeite heeft met het definitief maken...
zondag 16 januari 2011 om 12:47
@Brugge: ik zou die spullen lekker laten dan. Tot je echt denkt: nu ben IK er klaar mee. Dan gooi je gewoon alles op de stoep
. Denk ook niet dat ex jou heel bewust aan het negeren is overigens. Waarom zou hij?
@Polly: lastig he, geen contact. Het werkt wel echt het beste denk ik. Ik ging door wel contact alleen maar meer aan hem trekken en duidelijkheid vragen, waardoor het uiteindelijk toch afgekapt is. Of nou ja, het heeft iig niet positief bijgedragen, want ik kon mezelf niet goed in toom houden, omdat ik de situatie gewoon niet aankon eigenlijk.
Verjaardag gisteren was verrassend gezellig! Niet meer gaan stappen daarna (het was een familiefeestje), maar het is wel laat geworden, was leuk! Ex heb ik niet meer ge-sms't. Stiekem denk ik wel steeds: over een paar weken/maandje, als alles wat gezakt is, zal ik 'm nog wel eens sturen hoe het met hem gaat en of hij zin heeft in een drankje. Maar ergens denk ik dan ook: neenee, dat is aan hem. Hij wil niet meer, dus dat regelt hij dan ook maar lekker zelf. Ik stop er geen initiatief meer in.
Wel moeilijk, fijn dat jij merkt dat mijn berichten anders zij Brugge. Zelf heb ik het idee dat het weer minder met me gaat, omdat het nu definitief is. Maar het geeft wel rust, want nu hoef ik niet meer na te denken over wat te doen, hoe te handelen, wel afkappen/niet afkappen. Dat hebben we gehad.. Ik krijg wel steeds meer last van een schuldgevoel over mijn aandeel in onze relatie. Dan denk ik: ik ben niet aardig genoeg geweest voor hem, niet genoeg steun geboden, te dwars en onredelijk geweest, niet gezellig en relaxed, alleen maar vitten en zeuren etc. etc.
Het punt is alleen: ik weet niet hoe realistisch dit nog is. Zou ik echt zo erg zijn geweest? Of heeft hij dat gedrag vooral bij mij uitgelokt door zijn niet-praten. Ik weet het niet, het maakt ook niet meer uit, maar heb er wel last van dat ex en ik elkaar totaal niet meer begrijpen/begrepen. En stiekem hoop ik nog steeds dat hij me weer opzoekt. Dan denk ik: na al die jaren kan hij me toch niet NOOIT meer iets laten weten?! Maar ja...kan wel natuurlijk.
@Polly: lastig he, geen contact. Het werkt wel echt het beste denk ik. Ik ging door wel contact alleen maar meer aan hem trekken en duidelijkheid vragen, waardoor het uiteindelijk toch afgekapt is. Of nou ja, het heeft iig niet positief bijgedragen, want ik kon mezelf niet goed in toom houden, omdat ik de situatie gewoon niet aankon eigenlijk.
Verjaardag gisteren was verrassend gezellig! Niet meer gaan stappen daarna (het was een familiefeestje), maar het is wel laat geworden, was leuk! Ex heb ik niet meer ge-sms't. Stiekem denk ik wel steeds: over een paar weken/maandje, als alles wat gezakt is, zal ik 'm nog wel eens sturen hoe het met hem gaat en of hij zin heeft in een drankje. Maar ergens denk ik dan ook: neenee, dat is aan hem. Hij wil niet meer, dus dat regelt hij dan ook maar lekker zelf. Ik stop er geen initiatief meer in.
Wel moeilijk, fijn dat jij merkt dat mijn berichten anders zij Brugge. Zelf heb ik het idee dat het weer minder met me gaat, omdat het nu definitief is. Maar het geeft wel rust, want nu hoef ik niet meer na te denken over wat te doen, hoe te handelen, wel afkappen/niet afkappen. Dat hebben we gehad.. Ik krijg wel steeds meer last van een schuldgevoel over mijn aandeel in onze relatie. Dan denk ik: ik ben niet aardig genoeg geweest voor hem, niet genoeg steun geboden, te dwars en onredelijk geweest, niet gezellig en relaxed, alleen maar vitten en zeuren etc. etc.
Het punt is alleen: ik weet niet hoe realistisch dit nog is. Zou ik echt zo erg zijn geweest? Of heeft hij dat gedrag vooral bij mij uitgelokt door zijn niet-praten. Ik weet het niet, het maakt ook niet meer uit, maar heb er wel last van dat ex en ik elkaar totaal niet meer begrijpen/begrepen. En stiekem hoop ik nog steeds dat hij me weer opzoekt. Dan denk ik: na al die jaren kan hij me toch niet NOOIT meer iets laten weten?! Maar ja...kan wel natuurlijk.
zondag 16 januari 2011 om 13:23
NEE het heeft niet allemaal aan jou gelegen!!! Pff meid stop met die gedachtes, je gaat jezelf nu een schuldgevoel aan lopen praten. En aan hem vragen? Heeft hij alle wijsheid in pacht?? Nee dus. Jullie beiden waren verantwoordelijk voor de relatie, niet aleen jij.Dus dat straatje niet meer ingaan met je gedachtes, oke?
zondag 16 januari 2011 om 13:58
Dankje Wolkje, ik heb het wel nodig dat iemand dat af en toe zegt. Weet ook niet waarom mijn hersenen zo doemdenken af en toe. Ik had het ook allemaal ZO anders bedacht voor mezelf de komende tijd. Maar dat zullen we allemaal wel hebben he!!!! Niet goed genoeg voelen is gewoon klote. Terwijl hij eigenlijk niet goed genoeg voor mij is, toch? Toch??
zondag 16 januari 2011 om 14:13
Dag meiden!
@muisje, daar gleed je bijna weer af in een piekerbui over schuldgevoel. Nergens voor nodig. Jij bent goed genoeg, je bent wie je bet en je ex ook, maar voor elkaar waren jullie niet goed genoeg. Van beide kanten zijn er fouten gemaakt.
Misschien zitten sommige dingen jullie dwars 'uit jezelf' en zijn andere dingen een reactie op de ander. Maar is hey dan die ander zijn schuld? Nee. Je beny wie je bent en dingen gingen zoals ze gegaan zijn, leg je daarbij neer! Je kunt er ni niets meet aan doen, hoe hard je ook piekert en nadenkt, blijft de situatie zoals hij is.
@brugge, ja ex had binnen een paat weken een nieuw lief, maar hoe serieus day is weet ik allemaal niet. Maar toen we uit elkaar gingen speelde dat niet, zegt hij, en was zijn keus, met mij incl toekomst met kinderen, of in zijn eentje, vandaar.
Met zoenjongetje is het ook niet seroeus, en ik moet er relaxed mee omgaan, maar ik merk dat mijn zelfvertrouwen soms nul is, en als ik dan nergens die bevestiging krijg dat ik leuk lief en aantrekkelijk ben, voel ik me nog rotter. We hebben een beetje sms contact, maar eb nogniet gezegd of we wat zullen drinken een keer. Ik wacht nog een paar dagen, anders sms ik maar gewoon dat als hij nog wil, ik graag met hem een keertje wat ga drinken. Ik haat dit spel!!!
@muisje, daar gleed je bijna weer af in een piekerbui over schuldgevoel. Nergens voor nodig. Jij bent goed genoeg, je bent wie je bet en je ex ook, maar voor elkaar waren jullie niet goed genoeg. Van beide kanten zijn er fouten gemaakt.
Misschien zitten sommige dingen jullie dwars 'uit jezelf' en zijn andere dingen een reactie op de ander. Maar is hey dan die ander zijn schuld? Nee. Je beny wie je bent en dingen gingen zoals ze gegaan zijn, leg je daarbij neer! Je kunt er ni niets meet aan doen, hoe hard je ook piekert en nadenkt, blijft de situatie zoals hij is.
@brugge, ja ex had binnen een paat weken een nieuw lief, maar hoe serieus day is weet ik allemaal niet. Maar toen we uit elkaar gingen speelde dat niet, zegt hij, en was zijn keus, met mij incl toekomst met kinderen, of in zijn eentje, vandaar.
Met zoenjongetje is het ook niet seroeus, en ik moet er relaxed mee omgaan, maar ik merk dat mijn zelfvertrouwen soms nul is, en als ik dan nergens die bevestiging krijg dat ik leuk lief en aantrekkelijk ben, voel ik me nog rotter. We hebben een beetje sms contact, maar eb nogniet gezegd of we wat zullen drinken een keer. Ik wacht nog een paar dagen, anders sms ik maar gewoon dat als hij nog wil, ik graag met hem een keertje wat ga drinken. Ik haat dit spel!!!
zondag 16 januari 2011 om 15:39
Oh jongens. Kan alleen maar huilen even. Sorry dat ik dit topic even zo vervuil met mijn gejank, maar ik weet gewoon echt niet meer of het nou echt echt echt definitief is allemaal. Of dat er nog een kansje is dat het goed kan komen. Ik zou dat ZO graag uit zijn mond horen, welke van de twee zeg maar.
Hij heeft tot op het laatst echter alleen maar gezegd: weet het niet, weet het niet, weet het niet! En heb geen zin om erover na te denken! Wil rust! Ik weet het gewoon niet en jij blijft maar vragen! Ik wil het wel proberen, maar zoals jij het wil kan ik het niet. Ik vind 1 keer in de 3 weken afspreken voldoende even, maar jij niet. Ik kan je niet geven wat je nu wil. Ben nu liever alleen en merk dat ik mijn vrijheid heel fijn vind nu.
Hoe klinkt dit? Ik zie het echt niet meer. Waarom hij tot op het laatst zei dat hij het wilde proberen...Ik vind het bijna verschuilen achter het niet weten, maar het eigenlijk wel weten alleen nier durven uitspreken. Jullie? Weet dat jullie het ook niet weten, maar gewoon even jullie gevoel op basis van alles hier geschreven.
Bah, sorry voor mijn antwoord-gevraagd, maar naar ex toe mag/kan het niet, dus ik probeer het maar hier!
Hij heeft tot op het laatst echter alleen maar gezegd: weet het niet, weet het niet, weet het niet! En heb geen zin om erover na te denken! Wil rust! Ik weet het gewoon niet en jij blijft maar vragen! Ik wil het wel proberen, maar zoals jij het wil kan ik het niet. Ik vind 1 keer in de 3 weken afspreken voldoende even, maar jij niet. Ik kan je niet geven wat je nu wil. Ben nu liever alleen en merk dat ik mijn vrijheid heel fijn vind nu.
Hoe klinkt dit? Ik zie het echt niet meer. Waarom hij tot op het laatst zei dat hij het wilde proberen...Ik vind het bijna verschuilen achter het niet weten, maar het eigenlijk wel weten alleen nier durven uitspreken. Jullie? Weet dat jullie het ook niet weten, maar gewoon even jullie gevoel op basis van alles hier geschreven.
Bah, sorry voor mijn antwoord-gevraagd, maar naar ex toe mag/kan het niet, dus ik probeer het maar hier!
zondag 16 januari 2011 om 17:01
Muisje, heel goed.. Hier mag het wel, dus dat doe je al goed!
Probeer nu te 'accepteren' dat het definitief is.. Want dat is het nu toch?! Ga even niet meer hopen, ga door met je leven, met de situatie hoe die nu is.. En dat is dat je vrij bent.. Vrij om te doen of te laten wat je wilt.. En prima dat je je deur nog op een kier laat staan, maar laat dat op dit moment niet het belangrijkste zijn! Hij weet misschien niet wat hij wil, maar hij weet wel dat hij nu zn vrijheid wil.. Dus weet hij het wel, maar kan hij het niet zo 'hard' zeggen. Op dit moment hoeft hij je niet.. En nee dat ligt niet aan jou, dat ligt aan hoe jullie relatie was.. En die was niet zo perfect zoals je dacht.. En dat doet pijn, tuurlijk doet dat pijn.. Het idee dat je het verkeerd gedaan hebt. Maar dat heb je niet.. Je was jezelf, en jezelf zijn is goed!
Dus muisje, het is over tussen jullie! Dat is hoe de situatie nu is! Ga daar nu mee om.. En hoe het over een half jaar, 1 jaar is.. Dat weet niemand.. Dat weet jij niet, dat weet hij niet.. dat weten wij niet.. Dus deal met de situatie zoals hij nu is! Je doet het goed
@ PJ: Hoe voel je je vandaag? Mensen om je heen en een beetje gezelligheid creeeren? En tja, zoenjongetje als rebound gebruiken mag ook toch?! Alleen jammer van dat spel inderdaad, kan erg leuk zijn, maar ook erg frusterend als het niet gaat zoals jij wil dat het gaat! Maar je leert het vanzelf weer straks!
Verder zijn je berichtjes te grappig haha, moet soms goed kijken wat je bedoeld.. hehe.. Berichten typen vanaf de telefoon is niet handig, ben ik met je eens! Hopen dat je internet snel gefixed wordt, ook voor het werken thuis!!
@ Brugge: Lastig, maar denk ook dat bellen het handigst is.. Komt duidelijk over.. En misschien heb jij het wel nodig omdat je het af wil kunnen sluiten.. En als ex zn spullen er nog staan wordt je letterlijk elke x herinnerd aan hem, niet fijn lijkt me!
Maar misschien, misschien is dat ook een reden waarom hij er niet op reageert?Omdat hij het moeilijk vind om het echt af te sluiten.. (Wat niet wil zeggen dat hij nnog twijfeld hoor, dat weet ik niet).. Maar toch soort uitstel van executie.. Denk dat bellen het enige is wat je kunt doen, succes dus morgen!
Oh en ja, als je brak bent versterkt dat je kutgevoel! Tenminste bij mij altijd wel. Maar moet zeggen dat ik me beter voel zolang ik niet zoveel met ex bezig ben.. Ex dus ook neit meer gesproken, en ook geen behoefte aan! Brenda wel, gister 'feestje' van de voetbal, en tja zat naast haar aan tafel.. Probeer gewoon beleefd te doen, dus als ik drinken haal, tja dan ook voor haar (hoewel ze dat verrassend vaak afslaat), en tja als ze deelneemt in een gesprek, doe ik ook gewoon mee, maar ga gewoon niet echt op haar in.. Maar denk dat het vanzelf wel slijt.. En teamgenootje van mij had nog met haar gepraat, en ja ze voelt zich ook kut, maar is gewoon verliefd geworden en alles, is voor haar ook niet makkelijk.. Tja is lullig voor haar, maar ik hoef me daar niet druk om te maken, dus dan doe ik dat ook niet
. Wel geeft niemadn het echt een kans van slagen, dus praten ze wel een beetej op me in dat ik miss maar weer normaal moet doen tegen haar.. Heb gezegd dat ik dat niet doe, zolang ik dag nog niet wil.. Ook al heeft het geen kans van slagen (of wie weet ook wel, maar daar denk ik niet aan), het blijft een rotstreek! En nog wel gevraagd of ik de eerste mocht zijn die haar dkan keihard mag uitlachen als het misloopt, en dat mocht gelukkig .
Maar oke, mijn mindere momenten worden gelukkig steeds korter! Dus jongens, ook voor jullie is er hoop!
@ de nieuwe hier.. Heb alles gelezen hoor, en kom vooral hier spuien! Blijf gewoon jullie zelf in naar hoe je tot je ex toe doet.. en ga niet teveel trekken, geef ruimte (hoe moeilijk ook), als ex ruimte nodig heeft! En weetje, alles komt hoe dan ook, altijd weer op zn pootjes terecht
Probeer nu te 'accepteren' dat het definitief is.. Want dat is het nu toch?! Ga even niet meer hopen, ga door met je leven, met de situatie hoe die nu is.. En dat is dat je vrij bent.. Vrij om te doen of te laten wat je wilt.. En prima dat je je deur nog op een kier laat staan, maar laat dat op dit moment niet het belangrijkste zijn! Hij weet misschien niet wat hij wil, maar hij weet wel dat hij nu zn vrijheid wil.. Dus weet hij het wel, maar kan hij het niet zo 'hard' zeggen. Op dit moment hoeft hij je niet.. En nee dat ligt niet aan jou, dat ligt aan hoe jullie relatie was.. En die was niet zo perfect zoals je dacht.. En dat doet pijn, tuurlijk doet dat pijn.. Het idee dat je het verkeerd gedaan hebt. Maar dat heb je niet.. Je was jezelf, en jezelf zijn is goed!
Dus muisje, het is over tussen jullie! Dat is hoe de situatie nu is! Ga daar nu mee om.. En hoe het over een half jaar, 1 jaar is.. Dat weet niemand.. Dat weet jij niet, dat weet hij niet.. dat weten wij niet.. Dus deal met de situatie zoals hij nu is! Je doet het goed
@ PJ: Hoe voel je je vandaag? Mensen om je heen en een beetje gezelligheid creeeren? En tja, zoenjongetje als rebound gebruiken mag ook toch?! Alleen jammer van dat spel inderdaad, kan erg leuk zijn, maar ook erg frusterend als het niet gaat zoals jij wil dat het gaat! Maar je leert het vanzelf weer straks!
Verder zijn je berichtjes te grappig haha, moet soms goed kijken wat je bedoeld.. hehe.. Berichten typen vanaf de telefoon is niet handig, ben ik met je eens! Hopen dat je internet snel gefixed wordt, ook voor het werken thuis!!
@ Brugge: Lastig, maar denk ook dat bellen het handigst is.. Komt duidelijk over.. En misschien heb jij het wel nodig omdat je het af wil kunnen sluiten.. En als ex zn spullen er nog staan wordt je letterlijk elke x herinnerd aan hem, niet fijn lijkt me!
Maar misschien, misschien is dat ook een reden waarom hij er niet op reageert?Omdat hij het moeilijk vind om het echt af te sluiten.. (Wat niet wil zeggen dat hij nnog twijfeld hoor, dat weet ik niet).. Maar toch soort uitstel van executie.. Denk dat bellen het enige is wat je kunt doen, succes dus morgen!
Oh en ja, als je brak bent versterkt dat je kutgevoel! Tenminste bij mij altijd wel. Maar moet zeggen dat ik me beter voel zolang ik niet zoveel met ex bezig ben.. Ex dus ook neit meer gesproken, en ook geen behoefte aan! Brenda wel, gister 'feestje' van de voetbal, en tja zat naast haar aan tafel.. Probeer gewoon beleefd te doen, dus als ik drinken haal, tja dan ook voor haar (hoewel ze dat verrassend vaak afslaat), en tja als ze deelneemt in een gesprek, doe ik ook gewoon mee, maar ga gewoon niet echt op haar in.. Maar denk dat het vanzelf wel slijt.. En teamgenootje van mij had nog met haar gepraat, en ja ze voelt zich ook kut, maar is gewoon verliefd geworden en alles, is voor haar ook niet makkelijk.. Tja is lullig voor haar, maar ik hoef me daar niet druk om te maken, dus dan doe ik dat ook niet
Maar oke, mijn mindere momenten worden gelukkig steeds korter! Dus jongens, ook voor jullie is er hoop!
@ de nieuwe hier.. Heb alles gelezen hoor, en kom vooral hier spuien! Blijf gewoon jullie zelf in naar hoe je tot je ex toe doet.. en ga niet teveel trekken, geef ruimte (hoe moeilijk ook), als ex ruimte nodig heeft! En weetje, alles komt hoe dan ook, altijd weer op zn pootjes terecht
-