Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
zondag 30 januari 2011 om 14:14
quote:abc schreef op 30 januari 2011 @ 13:33:
Wij zitten trouwens bijna elke zaterdagavond thuis op de bank, en als we dat niet thuis doen dan bij vrienden, daar is niks sufs aan hoor
Is hier ook zo, en het bevalt me prima.
Marriss Meissie, wat maak je het jezelf moeilijk. Laat die vakantie nou even los. Eerst de situatie in het hier en nu even onder controle krijgen, en dan verder kijken.
Jammer dat het vannacht zo gelopen is, maar ik kan me er wel wat bij voorstellen. Jij ligt je een halve nacht op te vreten, je vriend komt nietsvermoedend binnen, terwijl hij zich van geen kwaad bewust is. Want ja wat maakt het nou uit, dat hij een half uurtje later thuis was jij ligt toch te slapen.
En dan komt als een duveltje, toch die gedachte bij jou binnen: Zie je wel dat het hem niks intetesseert, dat ik niet belangrijk voor hem ben. En dat is op dit moment net het duwtje wat je nodig hebt, om de storm weer in volle hevigheid toe te laten nemen.
En dan ben je alleen maar bezig om je overeind te houden, en hoor je amper meer wat de tegenpartij zegt, want het geluid van de storm maakt dat je alles niet meer zo goed kan horen.
Kan je hier zien waar het fout gaat? Weer bij die stomme gedachte: hij vind mij niet belangrijk, als je die om kan buigen, dan ben je een heel eind. Als je eerlijk bent maakte het ook niet uit of hij op tijd thuis was.
De verleiding is nu heel groot om te roepen, ja maar ik had hem nodig en ik had nog zo gevraagd of.....
Hoe graag je het ook zou willen, je kan je vriend niet veranderen, je kan alleen jezelf en de manier hoe jij ergens mee omgaat veranderen. En dat is door soms op een andere manier te denken.
Wat je vakantie betreft, ik denk dat het heel goed is, om even weg te zijn uit de dagelijkse sleur, maar ik denk ook dat je het misschien net zo fijn zal hebben in een strandhuisje op scheveningen. (Bij wijze van)
Wij zitten trouwens bijna elke zaterdagavond thuis op de bank, en als we dat niet thuis doen dan bij vrienden, daar is niks sufs aan hoor
Is hier ook zo, en het bevalt me prima.
Marriss Meissie, wat maak je het jezelf moeilijk. Laat die vakantie nou even los. Eerst de situatie in het hier en nu even onder controle krijgen, en dan verder kijken.
Jammer dat het vannacht zo gelopen is, maar ik kan me er wel wat bij voorstellen. Jij ligt je een halve nacht op te vreten, je vriend komt nietsvermoedend binnen, terwijl hij zich van geen kwaad bewust is. Want ja wat maakt het nou uit, dat hij een half uurtje later thuis was jij ligt toch te slapen.
En dan komt als een duveltje, toch die gedachte bij jou binnen: Zie je wel dat het hem niks intetesseert, dat ik niet belangrijk voor hem ben. En dat is op dit moment net het duwtje wat je nodig hebt, om de storm weer in volle hevigheid toe te laten nemen.
En dan ben je alleen maar bezig om je overeind te houden, en hoor je amper meer wat de tegenpartij zegt, want het geluid van de storm maakt dat je alles niet meer zo goed kan horen.
Kan je hier zien waar het fout gaat? Weer bij die stomme gedachte: hij vind mij niet belangrijk, als je die om kan buigen, dan ben je een heel eind. Als je eerlijk bent maakte het ook niet uit of hij op tijd thuis was.
De verleiding is nu heel groot om te roepen, ja maar ik had hem nodig en ik had nog zo gevraagd of.....
Hoe graag je het ook zou willen, je kan je vriend niet veranderen, je kan alleen jezelf en de manier hoe jij ergens mee omgaat veranderen. En dat is door soms op een andere manier te denken.
Wat je vakantie betreft, ik denk dat het heel goed is, om even weg te zijn uit de dagelijkse sleur, maar ik denk ook dat je het misschien net zo fijn zal hebben in een strandhuisje op scheveningen. (Bij wijze van)
zondag 30 januari 2011 om 14:15
ik heb vanochtend een update op hyves geplaatst, verder nog geen tijd gehad om bij te lezen, maar dat is nu ook niet het belangrijkste
Kids zijn weer thuis en manlief is wat klusjes in huis aan het doen. Ik zit op de bank en doe lekker niets, want ben doodop (wat niet zo gek is natuurlijk).
We gaan trouwens kijken of we een last minute weekendje weg voor ons 2en kunnen boeken. Hebben we vorig najaar ook gedaan en toen deed ons dat wel goed.
Kids zijn weer thuis en manlief is wat klusjes in huis aan het doen. Ik zit op de bank en doe lekker niets, want ben doodop (wat niet zo gek is natuurlijk).
We gaan trouwens kijken of we een last minute weekendje weg voor ons 2en kunnen boeken. Hebben we vorig najaar ook gedaan en toen deed ons dat wel goed.
zondag 30 januari 2011 om 14:18
Oh abc: Voor jou ook even een
Je klinkt zelfs moe, volgens mij zit je niet ver van een potje huilen af. Geef er maar even aan toe hoor meissie, je ging zo hard van de week, dat een terugval niet meer dan logisch is.
Probeer je het toe te geven niet alleen aan jezelf, maar ook aan je vriend dat je hem even nodig hebt?
Je klinkt zelfs moe, volgens mij zit je niet ver van een potje huilen af. Geef er maar even aan toe hoor meissie, je ging zo hard van de week, dat een terugval niet meer dan logisch is.
Probeer je het toe te geven niet alleen aan jezelf, maar ook aan je vriend dat je hem even nodig hebt?
zondag 30 januari 2011 om 14:26
5x5: Gelukkig dat de rust weer een beetje weergekeerd is, een weekendje weg is denk ik wel een goed idee.
Ik ben er klaar voor om morgen te beginnen. Heb net de laatste klusjes hier in huis weggewerkt. Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik het retespannend vind, maar ik heb er wel vertrouwen in dat het gaat lukken.
Ik ben er klaar voor om morgen te beginnen. Heb net de laatste klusjes hier in huis weggewerkt. Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik het retespannend vind, maar ik heb er wel vertrouwen in dat het gaat lukken.
zondag 30 januari 2011 om 15:00
quote:annemie800 schreef op 30 januari 2011 @ 14:18:
Oh abc: Voor jou ook even een
Je klinkt zelfs moe, volgens mij zit je niet ver van een potje huilen af. Geef er maar even aan toe hoor meissie, je ging zo hard van de week, dat een terugval niet meer dan logisch is.
Probeer je het toe te geven niet alleen aan jezelf, maar ook aan je vriend dat je hem even nodig hebt?
Van zo'n lieve tekst krijg ik wel tranen in mijn ogen, maar ik heb verder niet het idee dat de tranen hoog zitten.
Ik vind het zelf eigenlijk niet eens een terugval. Het is voor mij gewoon een logische lichamelijke reactie op te veel activiteiten. Ik ben er niet boos of verdrietig om en laat het er gewoon zijn. Ik probeer er aan toe te geven, maar dat vind ik heel moeilijk. In mijn hoofd heb ik nog genoeg energie voor fietstochtje, een poosje op de crosstrainer of een paar keer de trap en op neer met paar volle wasmanden, maar in mijn lichaam zit die energie nu even niet en dat probeer ik nu te accepteren.
Mijn vriend is naar een vriend en ik zit dus lekker op de bank naar sport te kijken en ondertussen een beetje te forummen. In tegenstelling tot Marriss vind ik het helemaal niet erg als mijn vriend zonder mij leuke dingen doet. Maar ik ben dan ook altijd al een huismus geweest en ik houd helemaal niet van drukte om me heen. Gister ben ik met hem mee geweest naar de Saturn omdat hij dat zo graag wou, maar dat kost me dan wel heel veel energie. Ik kan nu helemaal niet tegen het lawaai, de tientallen knipperende tv's en al die mensen daar. Ik ben echter wel heel blij met de nieuwe luidsprekers die we gekocht hebben, gedeeltelijk omdat hij er zo blij van wordt, maar ook omdat ik tegenwoordig gewoon weer kan genieten van een mooie film of muziek en ik goed geluid daar ook bij waardeer. De afgelopen tijd vond ik het vooral lawaai en nu vind ik het (meestal) weer mooi.
Oh abc: Voor jou ook even een
Je klinkt zelfs moe, volgens mij zit je niet ver van een potje huilen af. Geef er maar even aan toe hoor meissie, je ging zo hard van de week, dat een terugval niet meer dan logisch is.
Probeer je het toe te geven niet alleen aan jezelf, maar ook aan je vriend dat je hem even nodig hebt?
Van zo'n lieve tekst krijg ik wel tranen in mijn ogen, maar ik heb verder niet het idee dat de tranen hoog zitten.
Ik vind het zelf eigenlijk niet eens een terugval. Het is voor mij gewoon een logische lichamelijke reactie op te veel activiteiten. Ik ben er niet boos of verdrietig om en laat het er gewoon zijn. Ik probeer er aan toe te geven, maar dat vind ik heel moeilijk. In mijn hoofd heb ik nog genoeg energie voor fietstochtje, een poosje op de crosstrainer of een paar keer de trap en op neer met paar volle wasmanden, maar in mijn lichaam zit die energie nu even niet en dat probeer ik nu te accepteren.
Mijn vriend is naar een vriend en ik zit dus lekker op de bank naar sport te kijken en ondertussen een beetje te forummen. In tegenstelling tot Marriss vind ik het helemaal niet erg als mijn vriend zonder mij leuke dingen doet. Maar ik ben dan ook altijd al een huismus geweest en ik houd helemaal niet van drukte om me heen. Gister ben ik met hem mee geweest naar de Saturn omdat hij dat zo graag wou, maar dat kost me dan wel heel veel energie. Ik kan nu helemaal niet tegen het lawaai, de tientallen knipperende tv's en al die mensen daar. Ik ben echter wel heel blij met de nieuwe luidsprekers die we gekocht hebben, gedeeltelijk omdat hij er zo blij van wordt, maar ook omdat ik tegenwoordig gewoon weer kan genieten van een mooie film of muziek en ik goed geluid daar ook bij waardeer. De afgelopen tijd vond ik het vooral lawaai en nu vind ik het (meestal) weer mooi.
zondag 30 januari 2011 om 15:15
Hopelijk knapt iedereen weer op van het heerlijke zonnetje dat vandaag schijnt...
Ik kan me er nog steeds niet toezetten om iets te doen. Ben wel een klein beetje jaloers op jullie energie.... Probeer nu om toch maar elke dag iets nuttigs in te plannen. Dat geeft me een iets beter gevoel, dat ik toch nog iets actiefs heb gedaan.
Ben nog steeds uitgeput van die sessie. Deze keer was het te zwaar.
Had mijn therapeute via de mail om advies gevraagd i.v.m. mijn werk en dat het nu steeds voelt als falen. Wil iets opbouwen ipv steeds maar geconfronteerd te worden dat het me nu niet lukt om mijn volledige uren te maken.
Zij gaat nu contact zoeken met de bedrijfsarts. En haar advies was om maar max. 2 uren per keer te werken en zelfs dan al pauze te nemen. Als het al lukt om te werken.
Volgens haar was het ook logisch dat ik nu zo moe en eigenlijk totaal uitgeput ben. Vanwege de emotionele periode en de onderwerpen die er behandeld worden tijdens de Emdr. Dat kost ook alle energie.
Kan het nu iets makkelijker loslaten. Heb naast haar mail ook nog gesprekken gehad met 2 verschillende personen. En ook zij hebben mij weer even terug op de weg gezet.
Moet de dingen iets meer accepteren zoals ze zijn. En mezelf belangrijk vinden. Jeetje, die hakte er even in.
Ik kan me er nog steeds niet toezetten om iets te doen. Ben wel een klein beetje jaloers op jullie energie.... Probeer nu om toch maar elke dag iets nuttigs in te plannen. Dat geeft me een iets beter gevoel, dat ik toch nog iets actiefs heb gedaan.
Ben nog steeds uitgeput van die sessie. Deze keer was het te zwaar.
Had mijn therapeute via de mail om advies gevraagd i.v.m. mijn werk en dat het nu steeds voelt als falen. Wil iets opbouwen ipv steeds maar geconfronteerd te worden dat het me nu niet lukt om mijn volledige uren te maken.
Zij gaat nu contact zoeken met de bedrijfsarts. En haar advies was om maar max. 2 uren per keer te werken en zelfs dan al pauze te nemen. Als het al lukt om te werken.
Volgens haar was het ook logisch dat ik nu zo moe en eigenlijk totaal uitgeput ben. Vanwege de emotionele periode en de onderwerpen die er behandeld worden tijdens de Emdr. Dat kost ook alle energie.
Kan het nu iets makkelijker loslaten. Heb naast haar mail ook nog gesprekken gehad met 2 verschillende personen. En ook zij hebben mij weer even terug op de weg gezet.
Moet de dingen iets meer accepteren zoals ze zijn. En mezelf belangrijk vinden. Jeetje, die hakte er even in.
zondag 30 januari 2011 om 16:02
Ik ben vandaag labiel en jankerig en ga me (daarom?) even verdedigen tav een paar uitspraken hier....quote:abc schreef op 30 januari 2011 @ 13:33:
Wij zitten trouwens bijna elke zaterdagavond thuis op de bank, en als we dat niet thuis doen dan bij vrienden, daar is niks sufs aan hoor
Ik vind thuis op de bank zitten helemaal niet suf, en juist harstikke gezellig. Maar ik heb een leuke vriendengroep, die geregeld leuke dingen met elkaar doen. Ene keer ga ik mee, en de andere keer blijf ik lekker 'suf' op de bank. Maar dan is het een keuze. En nu niet. Nu kan ik niet anders, en dat frustreert me af en toe, omdat ik juist zo'n zin heb om weer eens mee te gaan, gezellig te zijn, en lekker onbezorgd te kletsen en wijntjes te drinken met mn vrienden. Net als vroeger. En gisteravond had ik er enorm veel moeite mee, dat ik de keuze niet had, en de rest van de wereld (zo voelde het althans), wel.
quote:abc schreef op 30 januari 2011 @ 15:00:
In tegenstelling tot Marriss vind ik het helemaal niet erg als mijn vriend zonder mij leuke dingen doet.
Ik vind het helemaal niet erg als vriend iets leuks gaat doen, ik doe ook dingen zonder hem, en dat moet ook kunnen. Ik snap ook dat hij af en toe moet opladen, en ik geef hem die ruimte ook. Ga bijv. bewust sporten als hij vrij is, zodat hij ook even tijd heeft voor zichzelf.
Maar gisteravond was de situatie totaal anders. Hij meldde pas aan het eind van de middag dat ie op stap ging, en daar kan ik op dit moment niet zo goed mee omgaan, zo op het laatste moment. Hij vroeg ook niet of ik het oke vond, het was gewoon een mededeling. Oké, vooruit. Vervolgens heb ik gevraagd of hij een beetje rekening met me wilde houden en of hij op een beetje een normaal tijdstip thuis wilde komen, omdat ik al wist dat ik een rotavond ging hebben. Voelde me niet oke, was huilerig en heb spanningen voor aankomende week en de vakantie. Dat zou hij doen, zei hij. Om vervolgens van 21u tot 5u smorgens weg te blijven, zonder ook maar één keer even te informeren hoe het met me ging. En dat deed me pijn.
Hij zegt dat hij het verkeerd heeft ingeschat, maar in mijn ogen is het geen inschatting maar een keuze die hij heeft gemaakt, door geen gehoor te geven aan mijn vraag om een beetje rekening met me te houden. En daar ben ik teleurgesteld over...
Nou goed, genoeg hierover.
Ik ga even achter de pc weg, heb hoofdpijn, kom later vandaag nog wel even weer.
Wij zitten trouwens bijna elke zaterdagavond thuis op de bank, en als we dat niet thuis doen dan bij vrienden, daar is niks sufs aan hoor
Ik vind thuis op de bank zitten helemaal niet suf, en juist harstikke gezellig. Maar ik heb een leuke vriendengroep, die geregeld leuke dingen met elkaar doen. Ene keer ga ik mee, en de andere keer blijf ik lekker 'suf' op de bank. Maar dan is het een keuze. En nu niet. Nu kan ik niet anders, en dat frustreert me af en toe, omdat ik juist zo'n zin heb om weer eens mee te gaan, gezellig te zijn, en lekker onbezorgd te kletsen en wijntjes te drinken met mn vrienden. Net als vroeger. En gisteravond had ik er enorm veel moeite mee, dat ik de keuze niet had, en de rest van de wereld (zo voelde het althans), wel.
quote:abc schreef op 30 januari 2011 @ 15:00:
In tegenstelling tot Marriss vind ik het helemaal niet erg als mijn vriend zonder mij leuke dingen doet.
Ik vind het helemaal niet erg als vriend iets leuks gaat doen, ik doe ook dingen zonder hem, en dat moet ook kunnen. Ik snap ook dat hij af en toe moet opladen, en ik geef hem die ruimte ook. Ga bijv. bewust sporten als hij vrij is, zodat hij ook even tijd heeft voor zichzelf.
Maar gisteravond was de situatie totaal anders. Hij meldde pas aan het eind van de middag dat ie op stap ging, en daar kan ik op dit moment niet zo goed mee omgaan, zo op het laatste moment. Hij vroeg ook niet of ik het oke vond, het was gewoon een mededeling. Oké, vooruit. Vervolgens heb ik gevraagd of hij een beetje rekening met me wilde houden en of hij op een beetje een normaal tijdstip thuis wilde komen, omdat ik al wist dat ik een rotavond ging hebben. Voelde me niet oke, was huilerig en heb spanningen voor aankomende week en de vakantie. Dat zou hij doen, zei hij. Om vervolgens van 21u tot 5u smorgens weg te blijven, zonder ook maar één keer even te informeren hoe het met me ging. En dat deed me pijn.
Hij zegt dat hij het verkeerd heeft ingeschat, maar in mijn ogen is het geen inschatting maar een keuze die hij heeft gemaakt, door geen gehoor te geven aan mijn vraag om een beetje rekening met me te houden. En daar ben ik teleurgesteld over...
Nou goed, genoeg hierover.
Ik ga even achter de pc weg, heb hoofdpijn, kom later vandaag nog wel even weer.
zondag 30 januari 2011 om 16:13
Zonnestraaltje, . Moeilijk is dat he, om te beseffen dat je jezelf eigenlijk verwaarloosd hebt, want dat doe je onbewust doordat je iedereen boven jezelf zet. Ga je komende week al weer een paar uur werken of krijg/neem je nog even wat rust?
Annemie, wat fijn dat je er klaar voor bent en dat je er zin in hebt. Dat je het spannend vindt, vind ik heel logisch. Het is iets compleet nieuws wat je heel graag tot een succes wilt maken en dat gaat je lukken ook!
Gister ging het nog ergens over de oude ik van Lief en dat haar man die soms weer terug ziet. Mijn vriend zei gister tegen me dat hij mijn oude ik soms weer ziet en dat hij die eigenlijk al ruim drie jaar niet meer gezien had. Hij wordt daar heel blij van en als hij zulke dingen zegt dan word ik daar echt week van. Ik vind het zo knap en lief van hem dat hij er al die tijd voor me is geweest, terwijl ik regelmatig echt onuitstaanbaar was. Tegelijk ben ik dan ook nog heel blij dat mijn oude ik terug komt en dat hij dat ook ziet.
Annemie, wat fijn dat je er klaar voor bent en dat je er zin in hebt. Dat je het spannend vindt, vind ik heel logisch. Het is iets compleet nieuws wat je heel graag tot een succes wilt maken en dat gaat je lukken ook!
Gister ging het nog ergens over de oude ik van Lief en dat haar man die soms weer terug ziet. Mijn vriend zei gister tegen me dat hij mijn oude ik soms weer ziet en dat hij die eigenlijk al ruim drie jaar niet meer gezien had. Hij wordt daar heel blij van en als hij zulke dingen zegt dan word ik daar echt week van. Ik vind het zo knap en lief van hem dat hij er al die tijd voor me is geweest, terwijl ik regelmatig echt onuitstaanbaar was. Tegelijk ben ik dan ook nog heel blij dat mijn oude ik terug komt en dat hij dat ook ziet.
zondag 30 januari 2011 om 16:27
Hoi allemaal,
Maris,een knuf voor jou. Weet niet zo goed wat ik moet zeggen, alle andere meiden hebben al zoveel goeds gezegd.
Ik hoop dat je snel weer opknapt.
Ik heb niet zoveel puf om te schrijven,ben ongesteld en heb buikpijn en moe. Afgelopen maanden was ik heel emo als ik weer ongesteld werd, en elke keer viel dat toevallig samen meteen gesprek met baas haha. dus ik doe lekker relaxed vandaag.
Annemie, heel veel succes morgen.
P.S, hoewel ik me niet echt depri voel ofzo, ben ik een beetje bang voor een terugval deze week...gewoon een gevoel.gaat natuurlijk nu al 2 of 3 weken heel goed, maar ik probeer niet een terug val tekrijgen.
Maris,een knuf voor jou. Weet niet zo goed wat ik moet zeggen, alle andere meiden hebben al zoveel goeds gezegd.
Ik hoop dat je snel weer opknapt.
Ik heb niet zoveel puf om te schrijven,ben ongesteld en heb buikpijn en moe. Afgelopen maanden was ik heel emo als ik weer ongesteld werd, en elke keer viel dat toevallig samen meteen gesprek met baas haha. dus ik doe lekker relaxed vandaag.
Annemie, heel veel succes morgen.
P.S, hoewel ik me niet echt depri voel ofzo, ben ik een beetje bang voor een terugval deze week...gewoon een gevoel.gaat natuurlijk nu al 2 of 3 weken heel goed, maar ik probeer niet een terug val tekrijgen.
zondag 30 januari 2011 om 16:36
quote:toffe schreef op 30 januari 2011 @ 16:27:
.....
P.S, hoewel ik me niet echt depri voel ofzo, ben ik een beetje bang voor een terugval deze week...gewoon een gevoel.gaat natuurlijk nu al 2 of 3 weken heel goed, maar ik probeer niet een terug val tekrijgen.Snap ik helemaal, dat gevoel heb ik ook. Het voelt bijna te goed om waar te zijn, dus het zal wel snel weer afgelopen zijn. Dat idee een beetje.
.....
P.S, hoewel ik me niet echt depri voel ofzo, ben ik een beetje bang voor een terugval deze week...gewoon een gevoel.gaat natuurlijk nu al 2 of 3 weken heel goed, maar ik probeer niet een terug val tekrijgen.Snap ik helemaal, dat gevoel heb ik ook. Het voelt bijna te goed om waar te zijn, dus het zal wel snel weer afgelopen zijn. Dat idee een beetje.
zondag 30 januari 2011 om 16:43
Heb donderdag een gesprek met de bedrijfsarts en een lg is daarbij. Dus aankomende week ben ik nog gewoon thuis.
En daarna zal het misschien wel op een goede manier een plan van aanpak zijn.
Ik vind het toch wel lastig om mijn eigen grenzen te bewaken.
Wil mezelf steeds bewijzen en laten zien dat ik het toch kan.
Ik mocht dus ook eerder naar huis gaan als het niet ging maar dat doe ik dus niet. Wil niet steeds maar opgeven.
Gelukkig heb ik een paar mensen om me heen, die me dan even de waarheid vertellen over hoe ik bezig ben.
Ben niet zo'n prater als het op mezelf aankomt. Gelukkig hebben we tegenwoordig de mail
Abc, in jouw post van vanmiddag lees ik vooral dat je het accepteert zoals je nu bent. Je bent echt goed bezig en je hebt de laatste tijd echt veel positieve stappen gemaakt.
Maris, je hoeft je echt niet te verdedigen hoor. Iedereen begrijpt dat het af en toe best wel moeilijk is om de dingen positief te bekijken. We herkennen het allemaal wel.
Door je negatieve gedachten, heb je nu eventjes weer een rot gevoel.
Je baalt er gewoon van dat je vriend niet eerst met je overlegd heeft. Je gunt hem ook een leuke avond, daarom liet je hem ook gaan terwijl je liever had gehad dat ie thuis bleef bij jou.
Heb je dat ook tegen hem gezegd?
Wat was op tijd thuis zijn voor je geweest? Je had graag een lieve knuffel van hem gehad toen ie thuis kwam omdat je zo verdrietig was en op hem gewacht had......
En daarna zal het misschien wel op een goede manier een plan van aanpak zijn.
Ik vind het toch wel lastig om mijn eigen grenzen te bewaken.
Wil mezelf steeds bewijzen en laten zien dat ik het toch kan.
Ik mocht dus ook eerder naar huis gaan als het niet ging maar dat doe ik dus niet. Wil niet steeds maar opgeven.
Gelukkig heb ik een paar mensen om me heen, die me dan even de waarheid vertellen over hoe ik bezig ben.
Ben niet zo'n prater als het op mezelf aankomt. Gelukkig hebben we tegenwoordig de mail
Abc, in jouw post van vanmiddag lees ik vooral dat je het accepteert zoals je nu bent. Je bent echt goed bezig en je hebt de laatste tijd echt veel positieve stappen gemaakt.
Maris, je hoeft je echt niet te verdedigen hoor. Iedereen begrijpt dat het af en toe best wel moeilijk is om de dingen positief te bekijken. We herkennen het allemaal wel.
Door je negatieve gedachten, heb je nu eventjes weer een rot gevoel.
Je baalt er gewoon van dat je vriend niet eerst met je overlegd heeft. Je gunt hem ook een leuke avond, daarom liet je hem ook gaan terwijl je liever had gehad dat ie thuis bleef bij jou.
Heb je dat ook tegen hem gezegd?
Wat was op tijd thuis zijn voor je geweest? Je had graag een lieve knuffel van hem gehad toen ie thuis kwam omdat je zo verdrietig was en op hem gewacht had......
zondag 30 januari 2011 om 17:52
quote:toffe schreef op 30 januari 2011 @ 16:27:
Afgelopen maanden was ik heel emo als ik weer ongesteld werd, en elke keer viel dat toevallig samen meteen gesprek met baas haha. dus ik doe lekker relaxed vandaag.
Ik ben ook zó vreselijk labiel tegenwoordig als ik ongesteld moet worden. Ik ben echt al een tijdje bang dat het voor altijd is veranderd.
*ik zeg niet hardop dat ik deze week weer aan de beurt ben en dat het tot nu toe heel redelijk lijkt te gaan*
Afgelopen maanden was ik heel emo als ik weer ongesteld werd, en elke keer viel dat toevallig samen meteen gesprek met baas haha. dus ik doe lekker relaxed vandaag.
Ik ben ook zó vreselijk labiel tegenwoordig als ik ongesteld moet worden. Ik ben echt al een tijdje bang dat het voor altijd is veranderd.
*ik zeg niet hardop dat ik deze week weer aan de beurt ben en dat het tot nu toe heel redelijk lijkt te gaan*
zondag 30 januari 2011 om 17:55
quote:zonnestraaltje1 schreef op 30 januari 2011 @ 16:43:
...
Ik vind het toch wel lastig om mijn eigen grenzen te bewaken.
Wil mezelf steeds bewijzen en laten zien dat ik het toch kan.
Ik mocht dus ook eerder naar huis gaan als het niet ging maar dat doe ik dus niet. Wil niet steeds maar opgeven.
...Mijn psych zou zeggen: Het is niet opgeven, het is kiezen voor jezelf.
...
Ik vind het toch wel lastig om mijn eigen grenzen te bewaken.
Wil mezelf steeds bewijzen en laten zien dat ik het toch kan.
Ik mocht dus ook eerder naar huis gaan als het niet ging maar dat doe ik dus niet. Wil niet steeds maar opgeven.
...Mijn psych zou zeggen: Het is niet opgeven, het is kiezen voor jezelf.
zondag 30 januari 2011 om 18:18
Maris, je zoekt een schuldige. Je hebt dat niet nodig, echt niet. Je hebt verdriet, je wil niet voelen dat je verdriet hebt, dus wordt je boos en ga je met je hakken in het zand.
Laat jezelf nou even lekker verdrietig zijn. Wat is daar mis mee? Heb een beetje geduld met jezelf. Een burnout is 3x k*tk*utterdek*tst en genezen is vallen en opstaan, dat weet je best. Laat jezelf met rust... Je komt er wel weer uit. Echt. Want je hebt dit soort posts ook naar mij geschreven toen ik me zo rot voelde als jij nu. En ik ben er ook weer wat beter utigekomen. Gut, en als ìk het kan...
Laat jezelf nou even lekker verdrietig zijn. Wat is daar mis mee? Heb een beetje geduld met jezelf. Een burnout is 3x k*tk*utterdek*tst en genezen is vallen en opstaan, dat weet je best. Laat jezelf met rust... Je komt er wel weer uit. Echt. Want je hebt dit soort posts ook naar mij geschreven toen ik me zo rot voelde als jij nu. En ik ben er ook weer wat beter utigekomen. Gut, en als ìk het kan...
zondag 30 januari 2011 om 19:23
Klopt Lief, en ik heb nu de schuld verschoven van vriend naar mezelf Voel me een supertrut en heb medelijden met hem dat ie zo'n supertrut als vriendin heeft.
Nou ja, we hebben gepraat, gehuild en geknuffeld en naar elkaars verhaal geluisterd. Hij snapt mij nu wat beter dan vannacht, en ik hem. Jammer dat het zo gelopen is, maar goed, dat is niet meer terug te draaien. Wel een blijvende herinnering helaas, ik heb namelijk lopen smijten en nu zit er een beschadiging op het aanrechtblad
En wat betreft de vakantie... euhm... ik weet het niet, haha. Doe heel hard mn best er zin in te hebben, maar het lukt niet zo goed. Maar in annuleren heb ik ook geen zin, want dan ga ik een week zitten balen.
Ik vind de uitspraak 'ik geef niet op, ik kies voor mezelf' één om op te schrijven en te onthouden!!!
Abc, ik zie nu dat ik jou 2x gequote heb, bedoelde het niet lullig richting jou hoor, maar ik zag die teksten voorbij komen en wilde graag nadere uitleg geven omdat het niet helemaal klopte. Niets persoonlijks!
Fijn dat de oude Abc weer wat terugkomt, en dat je wat moe bent lijkt me inderdaad niet meer dan normaal. Je hebt harstikke veel gedaan en veel gewerkt, en ook veel denk-werk verricht, en dat is heel zwaar met zo'n vol bo-hoofd.
Annemie, morgen gaat het beginnen! Superspannend, maar het komt helemaal goed, dat kan gewoon niet anders. Fijn dat alles in huis af is, kan je met een rustig gevoel beginnen morgen.
Zonnestraal, vind je het ook niet wat makkelijker om te accepteren dat je zo moe bent, als je op een rijtje zet wat je de afgelopen weken hebt moeten verstouwen? De meest emotionele week van het jaar, en daarna even hoppa, 20 uur werken. Dat gaat niemand in de koude kleren zitten, dus jou ook niet. En er negatief naar kijken / over denken / het als falen zien/voelen, kost óók energie....
Toffe, ik heb ook altijd zo'n last van mn ongesteldheid. Zowel lichamelijk als emotioneel. Sterkte! Kopje (venkel)thee, kruikje, chocola.... en bij krampen helpt AIeve feminax mij altijd wel goed.
Nou ja, we hebben gepraat, gehuild en geknuffeld en naar elkaars verhaal geluisterd. Hij snapt mij nu wat beter dan vannacht, en ik hem. Jammer dat het zo gelopen is, maar goed, dat is niet meer terug te draaien. Wel een blijvende herinnering helaas, ik heb namelijk lopen smijten en nu zit er een beschadiging op het aanrechtblad
En wat betreft de vakantie... euhm... ik weet het niet, haha. Doe heel hard mn best er zin in te hebben, maar het lukt niet zo goed. Maar in annuleren heb ik ook geen zin, want dan ga ik een week zitten balen.
Ik vind de uitspraak 'ik geef niet op, ik kies voor mezelf' één om op te schrijven en te onthouden!!!
Abc, ik zie nu dat ik jou 2x gequote heb, bedoelde het niet lullig richting jou hoor, maar ik zag die teksten voorbij komen en wilde graag nadere uitleg geven omdat het niet helemaal klopte. Niets persoonlijks!
Fijn dat de oude Abc weer wat terugkomt, en dat je wat moe bent lijkt me inderdaad niet meer dan normaal. Je hebt harstikke veel gedaan en veel gewerkt, en ook veel denk-werk verricht, en dat is heel zwaar met zo'n vol bo-hoofd.
Annemie, morgen gaat het beginnen! Superspannend, maar het komt helemaal goed, dat kan gewoon niet anders. Fijn dat alles in huis af is, kan je met een rustig gevoel beginnen morgen.
Zonnestraal, vind je het ook niet wat makkelijker om te accepteren dat je zo moe bent, als je op een rijtje zet wat je de afgelopen weken hebt moeten verstouwen? De meest emotionele week van het jaar, en daarna even hoppa, 20 uur werken. Dat gaat niemand in de koude kleren zitten, dus jou ook niet. En er negatief naar kijken / over denken / het als falen zien/voelen, kost óók energie....
Toffe, ik heb ook altijd zo'n last van mn ongesteldheid. Zowel lichamelijk als emotioneel. Sterkte! Kopje (venkel)thee, kruikje, chocola.... en bij krampen helpt AIeve feminax mij altijd wel goed.
zondag 30 januari 2011 om 19:55
Marriss, ik had vanmiddag niet gezien dat er nog een bericht van jou tussen stond. Was een crosspost en ik heb niet terug gelezen.
Het geeft niks hoor dat je mij quote om je te verdedigen (dat is trouwens nergens voor nodig, er is niemand die je aanvalt). Misschien heb ik het ook wel een beetje onhandig opgeschreven, ik kom niet echt lekker uit mijn woorden vandaag.
Ik heb ook veel meer last van mijn ongesteldheid de laatste tijd, alhoewel het afgelopen week heel erg meeviel.
Het geeft niks hoor dat je mij quote om je te verdedigen (dat is trouwens nergens voor nodig, er is niemand die je aanvalt). Misschien heb ik het ook wel een beetje onhandig opgeschreven, ik kom niet echt lekker uit mijn woorden vandaag.
Ik heb ook veel meer last van mijn ongesteldheid de laatste tijd, alhoewel het afgelopen week heel erg meeviel.
zondag 30 januari 2011 om 21:43
Gelukkig dat het weer wat beter met je gaat marriss. Misschien een idee om naast je planning een lijstje maken met to do dingen, zodat je iedere keer wat af kan strepen?
Toffe: Dat gevoel wat je beschrijft is het bekende, waar is het wak gevoel en volgens mij hebben we dat allemaal, dus volgens mij hoort het er echt bij.
Abc: Gelukkig dat ik je verkeerd gelezen had vanmiddag, zo is het beter. Doe je rustig aan van de week?
Lief: Je kan dingen goed verwoorden op het moment, bij mij is het vaak dat ik door dingen voor jullie op te schrijven, ik ook vooral voor mezelf inzicht krijg in bepaalde dingen. Is dat bij jou ook zo?
5x5: Ik hoop zo dat jullie er uit gaan komen, en dat er voor de komende tijd een structurele oplossing komt, zodat je echt wat meer je rust kan gaan pakken. En vooral blijven praten hoor meis.
Als ik jullie zo lees over het ongesteld zijn, ben ik toch wel blij dat ik daar voor altijd vanaf ben, zo zie je maar, er zijn ook nog voordelen aan het hele verhaal.
Dank jullie wel voor de succes wensen, ik zal de komende tijd waarschijnlijk wel wat minder hier zijn, maar in gedachten zal ik nog steeds bij jullie zijn. Want ik weet zeker, als ik jullie niet gehad had de afgelopen maanden, was ik nu nog niet zover dat ik het aan zou durven om full time aan de slag te gaan. Meiden bedankt!
Toffe: Dat gevoel wat je beschrijft is het bekende, waar is het wak gevoel en volgens mij hebben we dat allemaal, dus volgens mij hoort het er echt bij.
Abc: Gelukkig dat ik je verkeerd gelezen had vanmiddag, zo is het beter. Doe je rustig aan van de week?
Lief: Je kan dingen goed verwoorden op het moment, bij mij is het vaak dat ik door dingen voor jullie op te schrijven, ik ook vooral voor mezelf inzicht krijg in bepaalde dingen. Is dat bij jou ook zo?
5x5: Ik hoop zo dat jullie er uit gaan komen, en dat er voor de komende tijd een structurele oplossing komt, zodat je echt wat meer je rust kan gaan pakken. En vooral blijven praten hoor meis.
Als ik jullie zo lees over het ongesteld zijn, ben ik toch wel blij dat ik daar voor altijd vanaf ben, zo zie je maar, er zijn ook nog voordelen aan het hele verhaal.
Dank jullie wel voor de succes wensen, ik zal de komende tijd waarschijnlijk wel wat minder hier zijn, maar in gedachten zal ik nog steeds bij jullie zijn. Want ik weet zeker, als ik jullie niet gehad had de afgelopen maanden, was ik nu nog niet zover dat ik het aan zou durven om full time aan de slag te gaan. Meiden bedankt!
zondag 30 januari 2011 om 22:01
Annemie, ja, ik help mezelf er ook mee. Ik zag gister en vandaag hetzelfde gevoelsproces bij maris als dat ik ook wel heb als ik een dip heb. Dat immens boze, dat machteloze, dat in de steek gelaten voelen, die eenzaamheid, de frustratie, dan het verdriet, de angst voor de toekomst, en vervolgens het schuldgevoel naar man toe. Het maakt het voor mij ook inzichtelijker ja. Dus eigenlijk ben ik maris dankbaar voor haar megadip
Ik hoop dat je gevoel morgen bevestigt dat je de juiste keuze hebt gemaakt, moeilijk en zwaar in het begin of niet. Als je hart er maar naar uit gaat en blijft gaan. Zet 'm op!
Ik hoop dat je gevoel morgen bevestigt dat je de juiste keuze hebt gemaakt, moeilijk en zwaar in het begin of niet. Als je hart er maar naar uit gaat en blijft gaan. Zet 'm op!
zondag 30 januari 2011 om 22:10
Goedenavond allen,
Annemie, ik vind het zo spannend allemaal voor je haha.
Ik hoop wel dat je een beetje energie over hebt om na je eerste dag verslag te doen, zo niet komt het later wel hoop ik, maar ik zal aan je denken
Maris...ik weet niet wat verstandig is mbt je vakantie. heb er ook helemaal geen verstand van hoor, maar stel dat je wel gaat en je bent daar en het gaat niet, kan je dan niet terug naar huis wegens ziekte, dat je dan wel een deel vergoed krijgt? mij lijkt het juist wel goed voor je even er tussen uit, andere omgeving, lekker niets moeten, maar ja ik weet het ook niet natuurlijk. Hoop dat je er toch nog een beetje van kan genieten.
Lief, deze keer ben ik geloof ik niet heel emo, door mn ongesteldheid. Ben wel een beetje tja..niet echt down maar toch ook wel een beetje, denk dat ik daarom een beetje een voorgevoel heb dat in komende week weer een terug val heb.
Het vliegt me allemaal een beetje naar mn keel. Vorige week dacht ik best positief over 3x werken, maar als ik nu mn schema al weer zie....ja dan krijg ik het toch een beetje benauwd. Maar ja ik zal het toch moeten proberen he.
Zonnestraaltje, komende week dus een gesprek met je ba en lg, spannend. Bij jou deden ze niet zo heel lastig he op je werk en aardig begripvol toch? Ik hoop dat jullie er samen uitkomen.
5x5, fijn dat de rust een beetje terug is gekeerd.
Ik vind het zo stom, ik heb bijna elke avond energie voor 10 en krijg opruimwoede. Heb net mn zolder/washok opgeruimd e gepoets. Wil nu eigelijk nog even de trappen stofzuigen en badkamer doen, maar denk eigenlijk dat ik het maar beter kan laten.
Ik slaap trouwens heerlijk op zo'n pil, maar durf het echt niet elke dag te nemen. ben bang dat ik strak s niet meer zonder kan.
Eigenlijk wilde ik komende week weer mijn sporten op gaan pakken, maar weet niet of het verstandig is? aan de ene kant denk ik wel, ik weet dat je er ook energie van krijgt, andere kant zie ik er tegen op, weer iets er bij op een aantal dagen.
Maar misschien kan ik het nog een week uitstellen want sporten als je ongesteld bent vind ik nooit zo fijn.
Morgen
ik moet werken
ik wil verder gaan met mijn was
ik zou de badkamer kunnen schoonmaken
Annemie, ik vind het zo spannend allemaal voor je haha.
Ik hoop wel dat je een beetje energie over hebt om na je eerste dag verslag te doen, zo niet komt het later wel hoop ik, maar ik zal aan je denken
Maris...ik weet niet wat verstandig is mbt je vakantie. heb er ook helemaal geen verstand van hoor, maar stel dat je wel gaat en je bent daar en het gaat niet, kan je dan niet terug naar huis wegens ziekte, dat je dan wel een deel vergoed krijgt? mij lijkt het juist wel goed voor je even er tussen uit, andere omgeving, lekker niets moeten, maar ja ik weet het ook niet natuurlijk. Hoop dat je er toch nog een beetje van kan genieten.
Lief, deze keer ben ik geloof ik niet heel emo, door mn ongesteldheid. Ben wel een beetje tja..niet echt down maar toch ook wel een beetje, denk dat ik daarom een beetje een voorgevoel heb dat in komende week weer een terug val heb.
Het vliegt me allemaal een beetje naar mn keel. Vorige week dacht ik best positief over 3x werken, maar als ik nu mn schema al weer zie....ja dan krijg ik het toch een beetje benauwd. Maar ja ik zal het toch moeten proberen he.
Zonnestraaltje, komende week dus een gesprek met je ba en lg, spannend. Bij jou deden ze niet zo heel lastig he op je werk en aardig begripvol toch? Ik hoop dat jullie er samen uitkomen.
5x5, fijn dat de rust een beetje terug is gekeerd.
Ik vind het zo stom, ik heb bijna elke avond energie voor 10 en krijg opruimwoede. Heb net mn zolder/washok opgeruimd e gepoets. Wil nu eigelijk nog even de trappen stofzuigen en badkamer doen, maar denk eigenlijk dat ik het maar beter kan laten.
Ik slaap trouwens heerlijk op zo'n pil, maar durf het echt niet elke dag te nemen. ben bang dat ik strak s niet meer zonder kan.
Eigenlijk wilde ik komende week weer mijn sporten op gaan pakken, maar weet niet of het verstandig is? aan de ene kant denk ik wel, ik weet dat je er ook energie van krijgt, andere kant zie ik er tegen op, weer iets er bij op een aantal dagen.
Maar misschien kan ik het nog een week uitstellen want sporten als je ongesteld bent vind ik nooit zo fijn.
Morgen
ik moet werken
ik wil verder gaan met mijn was
ik zou de badkamer kunnen schoonmaken
zondag 30 januari 2011 om 22:28
Ik hou het even bij een kort berichtje. Heb al de hele tijd problemen met internet, was toen straks ook al mijn lange post naar jullie kwijt.
Vind het ontzettend fijn om hier mee te schrijven en door alle tips, wijze raad, lieve knuffels en alle andere verhalen van iedereen.... is het gewoon echt hartverwarmend om hier te zijn.
Leer mezelf ook steeds beter kennen door jullie ervaringen.
Vind het ontzettend fijn om hier mee te schrijven en door alle tips, wijze raad, lieve knuffels en alle andere verhalen van iedereen.... is het gewoon echt hartverwarmend om hier te zijn.
Leer mezelf ook steeds beter kennen door jullie ervaringen.
zondag 30 januari 2011 om 22:41
Goh wat een hartverwarmende posts lees ik zo nog even voor het slapen gaan Lief, ik ben blij dat mijn rotbui jou goed heeft gedaan, hahah. En het doet mij ook goed te lezen dat jij het herkent, geeft mij weer het gevoel dat ik niet gek ben... ik dip, jij dip, jij blij, wij blij
Annemie, veel succes morgen! Hoop dat je nog even tijd hebt om te laten weten hoe het was.
Ik moet morgen naar shiatsu
Ik wil naar body & mind
Ik zou boodschappen kunnen doen
Ik zou wat wasgoed op kunnen vouwen
Annemie, veel succes morgen! Hoop dat je nog even tijd hebt om te laten weten hoe het was.
Ik moet morgen naar shiatsu
Ik wil naar body & mind
Ik zou boodschappen kunnen doen
Ik zou wat wasgoed op kunnen vouwen
maandag 31 januari 2011 om 08:22
Veel succes vandaag Annemie. En vooral veel plezier.
Ik ben ook heel blij met jullie, vooral de herkenning en de spiegel die me hier (onbewust)regelmatig voorgehouden wordt.
Volgens mij was ik al aardig aan mijn ritme van de afgelopen maanden gewend. Ik heb vanavond pas fysio, maar was gewoon vroeg wakker.
Vandaag:
Ik moet naar de fysio
Ik wil een boek lezen
Ik zou mijn administratie kunnen bijwerken
Morgen:
Ik moet werken
Ik wil naar yoga
Ik zou boodschappen kunnen doen
Ik ben ook heel blij met jullie, vooral de herkenning en de spiegel die me hier (onbewust)regelmatig voorgehouden wordt.
Volgens mij was ik al aardig aan mijn ritme van de afgelopen maanden gewend. Ik heb vanavond pas fysio, maar was gewoon vroeg wakker.
Vandaag:
Ik moet naar de fysio
Ik wil een boek lezen
Ik zou mijn administratie kunnen bijwerken
Morgen:
Ik moet werken
Ik wil naar yoga
Ik zou boodschappen kunnen doen
