Slechte band met moeder

30-01-2011 23:47 124 berichten
In een kletstopic kwam het net even ter sprake, dus ik denk: ik open er een topic over.



Ik heb een hele slecht relatie met mijn moeder. Lang verhaal, ben geestelijk en lichamelijk slecht behandeld door haar. Met mijn vader kon ik wel goed overweg, al heb ik hem soms vervloekt om het feit dat hij niet ingreep.



Nu ben ik zelf sinds vorig jaar moeder en zie ik mijn ouders noodgedwongen meer dan ooit sinds ik het huis uit ben. Ik wil mijn dochter niet het contact met haar grootouders ontzeggen, maar probeer de bezoekjes meestal zo te plannen dat ik niet alleen met ze ben. (Man of schoonouders erbij aanwezig.)



Helaas lukt dat niet altijd, morgen komen ze weer en moet ik een paar uur zien vol te houden terwijl mijn moeder over me heen walst en mijn zelfbeeld de grond intrapt.



Wat ik wil hiermee weet ik niet, misschien wat tips om ermee om te gaan. Ik merk dat het me lastig afgaat, ook omdat mijn moeder inmiddels soms hetzelfde gedrag tegenover mijn dochter begint te vertonen. En dat doet heel veel pijn.
Lijkt me ook niet heel relevant of er een persoonlijkheidsstoornis achter steekt. Het is in elk geval verdomd lastig. Gelukkig heb ik wel het beste voorbeeld van hoe ik het zelf niet wil aanpakken.
Alle reacties Link kopieren
quote:_Carrera_ schreef op 31 januari 2011 @ 00:10:

[...]





Je hebt helemaal gelijk. Het is ook bezopen dat ik als volwassen vrouw angst heb voor mijn bijna bejaarde moedertje. Maar zo is het wel. Ik zal nog een voorbeeld geven: ik heb veel psychische problemen gehad en daardoor nooit een studie afgerond. Drie jaar geleden toch weer begonnen en dat ging goed. Toen raakte ik zwanger en kreeg ik zware bekkeninstabiliteit. Ik ben er toen een jaar uitgeweest. Afgelopen september heb ik de draad weer opgepakt, maar ik kan het niet aan en heb besloten eerst een paar jaar thuis te blijven bij mijn kind. Ik durf mijn ouders alleen niet te vertellen dat ik mijn studie in de ijskast heb gezet. Te dom voor woorden, want het is een verstandige beslissing. En dan nog, ik ben verdorie 31. Ik hoef aan niemand verantwoording af te leggen.Boos ben je al en kan ik me indenken .Nu nog een wijze om die boosheid is assertiviteit om te zetten naar je moeder. Dat helpt jezelf en jouw dochter veel beter. Weet jij een manier?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
Wat rot!



Weet / merkt je vader dat dit gebeurt en hoe jij je eronder voelt?
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
quote:blijfgewoonbianca schreef op 31 januari 2011 @ 00:12:

Nou, ik vind het nogal wat, het " gemak " waarop er gezegd wordt dat moeders maar gebannen moet worden.Dat heb ik ook geprobeerd uit te leggen. Die keus heb ik bewust niet gemaakt, omdat er nogal wat consequenties aanhangen. Ik wil toch graag de rest van het gezin blijven zien en dat wordt lastig. Meestal wordt er dan toch partij gekozen en verandert alles. Dat wil ik niet.
Alle reacties Link kopieren
quote:Kruimelmuis schreef op 31 januari 2011 @ 00:10:

Als je je dochter wilt beschermen tegen je moeder is er naar mijn idee maar een optie.

Je moeder uit je leven bannen.

.



Ik heb nog een optie;



Zelf véél assertiever worden. En kun je dat niet alleen, dan met hulp. Of dat je vader, je man, je broers en zussen zijn, of je dat doet dmv een brief of door " lik op stuk beleid " of door een familieberaad maakt dan niet zo veel uit.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
quote:_Carrera_ schreef op 31 januari 2011 @ 00:14:

[...]





Dat heb ik ook geprobeerd uit te leggen. Die keus heb ik bewust niet gemaakt, omdat er nogal wat consequenties aanhangen. Ik wil toch graag de rest van het gezin blijven zien en dat wordt lastig. Meestal wordt er dan toch partij gekozen en verandert alles. Dat wil ik niet.Heel begrijpelijk.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Het is zeer zeker niet makkelijk BGB. Ik heb er ook 5 jaar over moeten doen (met hulp omdat ik ook vele psychische klachten had vanwege mijn jeugd) om dit te verwerken, maar voor mijn eigen levensgeluk, kon ik niet anders.
Alle reacties Link kopieren
quote:blijfgewoonbianca schreef op 31 januari 2011 @ 00:14:

[...]





Ik heb nog een optie;



Zelf véél assertiever worden. En kun je dat niet alleen, dan met hulp. Of dat je vader, je man, je broers en zussen zijn, of je dat doet dmv een brief of door " lik op stuk beleid " of door een familieberaad maakt dan niet zo veel uit.Eens ook met het stuk van hulp van anderen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
quote:Dana schreef op 31 januari 2011 @ 00:14:

Wat rot!



Weet / merkt je vader dat dit gebeurt en hoe jij je eronder voelt?Of hij het doorheeft, weet ik niet. Hij laat alleen niets merken. Is een beetje een sullige man die rondgecommandeert wordt door haar. (Beetje ala Hyacinth Bucket.)
quote:blijfgewoonbianca schreef op 31 januari 2011 @ 00:14:

[...]





Ik heb nog een optie;



Zelf véél assertiever worden. En kun je dat niet alleen, dan met hulp. Of dat je vader, je man, je broers en zussen zijn, of je dat doet dmv een brief of door " lik op stuk beleid " of door een familieberaad maakt dan niet zo veel uit.Ja, ik denk dat het mijn man dan is die het voortouw moet nemen. Na 31 jaar is het me nooit gelukt om tot haar door te dringen. Hem lukt het wel. Dat betekent wel dat bezoekjes door de weeks verleden tijd zijn.
Alle reacties Link kopieren
Hij is niet bang voor haar oordeel.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Wat een zwaar topic trouwens, zo op de zondagavond. Maar ik zit er echt mee en kan dus ook niet slapen.



Gelukkig heb ik in mijn schoonouders surrogaatouders gevonden, daar bof ik echt mee.
quote:Enn schreef op 31 januari 2011 @ 00:18:

Hij is niet bang voor haar oordeel.Hoe stom is dat, dat ik na zoveel afwijzingen en jaren van ellende nog steeds liever goedkeuring krijg van haar.
Alle reacties Link kopieren
quote:_Carrera_ schreef op 31 januari 2011 @ 00:17:

[...]





Ja, ik denk dat het mijn man dan is die het voortouw moet nemen. Na 31 jaar is het me nooit gelukt om tot haar door te dringen. Hem lukt het wel. Dat betekent wel dat bezoekjes door de weeks verleden tijd zijn.Dat weet je niet; misschien is je man in staat om haar in te laten zien dat het kiezen of kabelen is; of ze houdt haar mond over bepaalde dingen ( gewicht, voeding ) of jij komt nooit meer alleen langs.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Mmmm ik vind het niet zo zwaar ik denk dat iedereen dit in bepaalde mate ervaren kan bij ouders. Ik vind het vrij logisch op misschien wat een vreemde wijze.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
quote:Ienimimi schreef op 31 januari 2011 @ 00:15:

Het is zeer zeker niet makkelijk BGB. Ik heb er ook 5 jaar over moeten doen (met hulp omdat ik ook vele psychische klachten had vanwege mijn jeugd) om dit te verwerken, maar voor mijn eigen levensgeluk, kon ik niet anders.Maar - zonder jouw probleem als " niet erg " af te doen - niet iedereen heeft jóuw ( type ) moeder en jouw soort ervaringen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
quote:_Carrera_ schreef op 31 januari 2011 @ 00:19:

[...]





Hoe stom is dat, dat ik na zoveel afwijzingen en jaren van ellende nog steeds liever goedkeuring krijg van haar.Patronen denk ik?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Die goedkeuring gat nooit komen. Dat is het kind in jou die nog steeds wacht op de waardering die ze eigenlijk broodnodig tekort is gekomen.
Alle reacties Link kopieren
quote:Ienimimi schreef op 31 januari 2011 @ 00:22:

Die goedkeuring gat nooit komen. Dat is het kind in jou die nog steeds wacht op de waardering die ze eigenlijk broodnodig tekort is gekomen.Ja dat denk ik ook . Maar wat nu te doen Carera? Wat zou jij willen bereiken voor jezelf hierin?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
Inderdaad een zwaar topic. Maar het is me ook nogal niet wat, ik denk dat niemand zoiets in de koude kleren zou gaan zitten.



Misschien is het inderdaad beter om de visites te beperken tot dagen dat je man erbij is. Je hoeft dan ook niet op stel en sprong iets te forceren - als hij erbij is doet ze immers niet zo.



Dus je kunt, als je de confrontatie niet (of nog niet) aan wilt gaan een smoesje verzinnen morgen.



Als je het wel bespreekbaar wilt maken, is het misschien ook een idee om je man als 'kapstok' te gebruiken.

- Waarom wil je niet dat ik nu bij jullie op bezoek kom?

- Omdat mijn man er niet is en jij doet altijd heel anders tegen ons als hij er niet bij is. Dat vind ik niet prettig en niet goed voor onze dochter.



Moeilijk, maar het kan wel.

Sterkte!!
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
Alle reacties Link kopieren
quote:_Carrera_ schreef op 31 januari 2011 @ 00:10:

[...]

Ik durf mijn ouders alleen niet te vertellen dat ik mijn studie in de ijskast heb gezet. Te dom voor woorden, want het is een verstandige beslissing. En dan nog, ik ben verdorie 31. Ik hoef aan niemand verantwoording af te leggen.



Misschien moet je het ze dan gewoon niet vertellen. Kan altijd nog als ze er naar vragen.

Ik herken veel uit je verhaal, heb ook nog contact met mijn moeder, voornamelijk om mijn kinderen.

Ik kies er in veel gevallen voor om dingen die spelen in mijn persoonlijke leven voor me te houden, omdat ik weet dat ik daar toch alleen maar commentaar en negativiteit op kan verwachten.

Dus ik hou de bezoekjes kort, praat alleen maar over oppervlakkigheden en zorg dat we elkaar altijd in haar huis treffen, zodat ik zelf kan bepalen wanneer ik weg wil.
The time is now
quote:Enn schreef op 31 januari 2011 @ 00:23:

[...]





Ja dat denk ik ook . Maar wat nu te doen Carera? Wat zou jij willen bereiken voor jezelf hierin?Ik wil van die angst af zonder stappen te hoeven nemen als het totaal verbreken van contact.
Alle reacties Link kopieren
quote:_Carrera_ schreef op 31 januari 2011 @ 00:15:

[...]





Of hij het doorheeft, weet ik niet. Hij laat alleen niets merken. Is een beetje een sullige man die rondgecommandeert wordt door haar. (Beetje ala Hyacinth Bucket.)



En jij houdt hem sullig.

Jouw broers/ zussen hebben - ik bedoel dit niet rot, hoor - hele andere ervaringen dan jij hebt gehad met jouw ouders. Het kan dus écht zijn dat jouw vader nooit heeft ingezien dat er een probleem was, toen.

En het kan dus ook zomaar zijn dat hij zich met terugwerkende kracht wel voor zijn ( en zijn vrouws ) kop kan slaan en er alles aan wil doen om wat hij toen heeft gelaten goed te maken.

Maar die kans krijgt hij nu niet echt.

Tenzij iemand hem héél duidelijk verteld hoe één en ander toen ervaren is en nu ervaren wordt.

Geen één ( liefhebbende, geestelijk goed functionerende ) ouder wil dat zijn/ haar kinderen angst heeft voor hem/ haar, ik denk dat je moeder dit niet eens beseft en het vreselijk vindt als ze dit hoort. Misschien gaan haar ogen dan ook een keer open. En anders wil je vader misschien hier wel bij helpen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
quote:blijfgewoonbianca schreef op 31 januari 2011 @ 00:21:

[...]





Maar - zonder jouw probleem als " niet erg " af te doen - niet iedereen heeft jóuw ( type ) moeder en jouw soort ervaringen.Nee, daar heb je ook gelijk in. Zij is gediagnosticeerd als psychopate met manisch depressiviteit, narcistische persoonlijkheidsstoornis en Borderline. Dus onleefbaar..
Alle reacties Link kopieren
quote:_Carrera_ schreef op 31 januari 2011 @ 00:19:

[...]





Hoe stom is dat, dat ik na zoveel afwijzingen en jaren van ellende nog steeds liever goedkeuring krijg van haar.Dat is niet stom, dat is menselijk. Het is heel natuurlijk om te hunkeren naar de liefde en bevestiging van je moeder.
The time is now

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven