Relaties
alle pijlers
Slechte band met moeder
zondag 30 januari 2011 om 23:47
In een kletstopic kwam het net even ter sprake, dus ik denk: ik open er een topic over.
Ik heb een hele slecht relatie met mijn moeder. Lang verhaal, ben geestelijk en lichamelijk slecht behandeld door haar. Met mijn vader kon ik wel goed overweg, al heb ik hem soms vervloekt om het feit dat hij niet ingreep.
Nu ben ik zelf sinds vorig jaar moeder en zie ik mijn ouders noodgedwongen meer dan ooit sinds ik het huis uit ben. Ik wil mijn dochter niet het contact met haar grootouders ontzeggen, maar probeer de bezoekjes meestal zo te plannen dat ik niet alleen met ze ben. (Man of schoonouders erbij aanwezig.)
Helaas lukt dat niet altijd, morgen komen ze weer en moet ik een paar uur zien vol te houden terwijl mijn moeder over me heen walst en mijn zelfbeeld de grond intrapt.
Wat ik wil hiermee weet ik niet, misschien wat tips om ermee om te gaan. Ik merk dat het me lastig afgaat, ook omdat mijn moeder inmiddels soms hetzelfde gedrag tegenover mijn dochter begint te vertonen. En dat doet heel veel pijn.
Ik heb een hele slecht relatie met mijn moeder. Lang verhaal, ben geestelijk en lichamelijk slecht behandeld door haar. Met mijn vader kon ik wel goed overweg, al heb ik hem soms vervloekt om het feit dat hij niet ingreep.
Nu ben ik zelf sinds vorig jaar moeder en zie ik mijn ouders noodgedwongen meer dan ooit sinds ik het huis uit ben. Ik wil mijn dochter niet het contact met haar grootouders ontzeggen, maar probeer de bezoekjes meestal zo te plannen dat ik niet alleen met ze ben. (Man of schoonouders erbij aanwezig.)
Helaas lukt dat niet altijd, morgen komen ze weer en moet ik een paar uur zien vol te houden terwijl mijn moeder over me heen walst en mijn zelfbeeld de grond intrapt.
Wat ik wil hiermee weet ik niet, misschien wat tips om ermee om te gaan. Ik merk dat het me lastig afgaat, ook omdat mijn moeder inmiddels soms hetzelfde gedrag tegenover mijn dochter begint te vertonen. En dat doet heel veel pijn.
zondag 30 januari 2011 om 23:53
zondag 30 januari 2011 om 23:55
Weet je het kan helpen wanneer je met een objectieve derde praat hierover. Je gaat dan patronen herkennen ,beseffen en eigen rol in de relatie met je moeder zien. Pas als je dat beseft kan je daadwerkelijk voor een verandering kiezen in je gedrag.
Ik schrijf je dit omdat ik lees dat je zegt dat je merkt dat ze op jouw dochter ook zo kan reageren. Doorbreek dit doordat je je bewust wordt wat je doet in die situatie en hoe je dat anders aan kan pakken. Voor jezelf en voor je dochter. Jij hebt de keuze het daadwerkelijk anders te doen. Mijn ervaring is dat ik veel heb gehad aan iemand die mij hielp inzien hoe ik dat anders kon doen. Het was even hard werken met mij zelf echter ik ben nu heel blij met het resultaat.
Ik schrijf je dit omdat ik lees dat je zegt dat je merkt dat ze op jouw dochter ook zo kan reageren. Doorbreek dit doordat je je bewust wordt wat je doet in die situatie en hoe je dat anders aan kan pakken. Voor jezelf en voor je dochter. Jij hebt de keuze het daadwerkelijk anders te doen. Mijn ervaring is dat ik veel heb gehad aan iemand die mij hielp inzien hoe ik dat anders kon doen. Het was even hard werken met mij zelf echter ik ben nu heel blij met het resultaat.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 30 januari 2011 om 23:58
zondag 30 januari 2011 om 23:59
quote:blijfgewoonbianca schreef op 30 januari 2011 @ 23:54:
Op welke manier behandelt ze je dochter dan; kun je een paar voorbeelden geven?
Mijn moeder heeft mij een eetprobleem bezorgd door mij vanaf mijn 8e (onnodig) op dieet te zetten en mij aan te praten dat ik te dik was.
Nu begint ze opmerkingen te maken als dikzak, papzak, vetje etc. richting mijn kind. Dat deed ze vroeger dus ook tegen mij. Nu is mijn dochter pas 9 maanden, dus heeft ze het gelukkig niet bewust door.
Ook krijg ik opmerkingen als ik dochter eten geef, of het niet genoeg is geweest, want ik wil immers geen kind met overgewicht creeeren. En dat terwijl kind te licht is voor haar lengte en er dus niks mis is.
Op welke manier behandelt ze je dochter dan; kun je een paar voorbeelden geven?
Mijn moeder heeft mij een eetprobleem bezorgd door mij vanaf mijn 8e (onnodig) op dieet te zetten en mij aan te praten dat ik te dik was.
Nu begint ze opmerkingen te maken als dikzak, papzak, vetje etc. richting mijn kind. Dat deed ze vroeger dus ook tegen mij. Nu is mijn dochter pas 9 maanden, dus heeft ze het gelukkig niet bewust door.
Ook krijg ik opmerkingen als ik dochter eten geef, of het niet genoeg is geweest, want ik wil immers geen kind met overgewicht creeeren. En dat terwijl kind te licht is voor haar lengte en er dus niks mis is.
maandag 31 januari 2011 om 00:00
maandag 31 januari 2011 om 00:01
Ik vraag me af waarom je nog contact met haar hebt. Het is en blijft je moeder zeggen ze altijd, maar ik heb de binding moeten verbreken, om echt gelukkig en zonder angst te hoeven leven. Dat gaat niet over 1 nacht ijs, maar de beste keuze die ik ooit heb kunnen maken. Ik heb nu al 8 jaar geen contact meer met haar, en heb ook hulp moeten zoeken om emotioneel los te komen, maar ze doet me niets meer. Als ik haar tegenkom voel ik totaal niets meer..geen boosheid, geen verdriet, maar voorall geen angst meer. Je moet een manier zien te vinden dat ze je niet meer kan raken. Hoe moeilijk ook, je hebt nu een kleine, zoals Liefje83 beschrijft, bescherm haar. Kom op voor jullie beiden, je bent geen weerloos slachtoffertje meer die zij kan zetten en de grond in kan stampen wanneer zij dat wil. Je bent een volwassen vrouw die (zo te lezen) erg heeft moeten vechten om te komen waar je nu bent, en die het waard is dat mensen jou grenzen respecteren..ook je moeder.
maandag 31 januari 2011 om 00:02
quote:_Carrera_ schreef op 31 januari 2011 @ 00:00:
[...]
Ik ben bang dat er gewoontes ontstaan, zoals de manier waarop ze tegen mijn kind praat. En gewoontes zijn moeilijk te doorbreken.En je hebt nog nooit gezegd dat je niet wilt dat ze je dochter zo noemt?
[...]
Ik ben bang dat er gewoontes ontstaan, zoals de manier waarop ze tegen mijn kind praat. En gewoontes zijn moeilijk te doorbreken.En je hebt nog nooit gezegd dat je niet wilt dat ze je dochter zo noemt?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 31 januari 2011 om 00:02
quote:blijfgewoonbianca schreef op 31 januari 2011 @ 00:02:
Aha; je moeder heeft dus eigenlijk zélf een eetprobleem en heeft dat aan jou doorgegeven?Dat zou goed kunnen, zo heb ik het zelf nooit bekeken. Maar ze let zelf ook overdreven op haar eten. Enige verschil is dat zij niet te dik is en ik (inmiddels, na al die jaren horen dat ik vet en lelijk ben) wel.
Aha; je moeder heeft dus eigenlijk zélf een eetprobleem en heeft dat aan jou doorgegeven?Dat zou goed kunnen, zo heb ik het zelf nooit bekeken. Maar ze let zelf ook overdreven op haar eten. Enige verschil is dat zij niet te dik is en ik (inmiddels, na al die jaren horen dat ik vet en lelijk ben) wel.
maandag 31 januari 2011 om 00:03
maandag 31 januari 2011 om 00:04
quote:blijfgewoonbianca schreef op 31 januari 2011 @ 00:02:
[...]
En je hebt nog nooit gezegd dat je niet wilt dat ze je dochter zo noemt?Tuurlijk wel, wat dacht jij dan? Maar dat helpt niks, ze wijst dan op onzichtbare spekjes of een huidplooi om haar gelijk aan te tonen. Ik maak kennelijk geen indruk. Het gekke is dat ze het niet durft als mijn man erbij is. Want hij wordt woest als ze rare dingen uitkraamt. Er zit nog veel oud zeer, dat is wel duidelijk.
[...]
En je hebt nog nooit gezegd dat je niet wilt dat ze je dochter zo noemt?Tuurlijk wel, wat dacht jij dan? Maar dat helpt niks, ze wijst dan op onzichtbare spekjes of een huidplooi om haar gelijk aan te tonen. Ik maak kennelijk geen indruk. Het gekke is dat ze het niet durft als mijn man erbij is. Want hij wordt woest als ze rare dingen uitkraamt. Er zit nog veel oud zeer, dat is wel duidelijk.
maandag 31 januari 2011 om 00:05
quote:_Carrera_ schreef op 31 januari 2011 @ 00:00:
[...]
Ik ben bang dat er gewoontes ontstaan, zoals de manier waarop ze tegen mijn kind praat. En gewoontes zijn moeilijk te doorbreken.Klopt en die worden nog lastiger als jij je eigenlijk nog steeds voelt als dat kleine meisje van acht wanneer je moeder in jouw huis is. Mocht dit zo zijn lees dan nog eens mijn eerste post. Misschien kan je er wat mee.
[...]
Ik ben bang dat er gewoontes ontstaan, zoals de manier waarop ze tegen mijn kind praat. En gewoontes zijn moeilijk te doorbreken.Klopt en die worden nog lastiger als jij je eigenlijk nog steeds voelt als dat kleine meisje van acht wanneer je moeder in jouw huis is. Mocht dit zo zijn lees dan nog eens mijn eerste post. Misschien kan je er wat mee.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 31 januari 2011 om 00:06
quote:Ienimimi schreef op 31 januari 2011 @ 00:01:
Ik vraag me af waarom je nog contact met haar hebt. Tja, zoals ik zei wil ik mijn vader graag blijven zien. En daar moet ik mijn moeder voor lief bij nemen. Verder heb ik nog een broer en een zus waar ik heel close mee ben. Zij zien mijn moeder heel vaak en hebben een heel andere band met haar. Ik kom dus nooit los van haar. Ik heb dus besloten het contact aan te houden, maar dan op een oppervlakkige manier. Dus: kopje koffie drinken en dan weer gaan.
Ik vraag me af waarom je nog contact met haar hebt. Tja, zoals ik zei wil ik mijn vader graag blijven zien. En daar moet ik mijn moeder voor lief bij nemen. Verder heb ik nog een broer en een zus waar ik heel close mee ben. Zij zien mijn moeder heel vaak en hebben een heel andere band met haar. Ik kom dus nooit los van haar. Ik heb dus besloten het contact aan te houden, maar dan op een oppervlakkige manier. Dus: kopje koffie drinken en dan weer gaan.
maandag 31 januari 2011 om 00:07
quote:_Carrera_ schreef op 31 januari 2011 @ 00:04:
[...]
Tuurlijk wel, wat dacht jij dan? Maar dat helpt niks, ze wijst dan op onzichtbare spekjes of een huidplooi om haar gelijk aan te tonen. Ik maak kennelijk geen indruk. Het gekke is dat ze het niet durft als mijn man erbij is. Want hij wordt woest als ze rare dingen uitkraamt. Er zit nog veel oud zeer, dat is wel duidelijk.ja en dat is heel gewoon alleen hoe lang sta jij nog toe dat zij het vermogen heeft jou naar jouw oud zeer te trekken?
[...]
Tuurlijk wel, wat dacht jij dan? Maar dat helpt niks, ze wijst dan op onzichtbare spekjes of een huidplooi om haar gelijk aan te tonen. Ik maak kennelijk geen indruk. Het gekke is dat ze het niet durft als mijn man erbij is. Want hij wordt woest als ze rare dingen uitkraamt. Er zit nog veel oud zeer, dat is wel duidelijk.ja en dat is heel gewoon alleen hoe lang sta jij nog toe dat zij het vermogen heeft jou naar jouw oud zeer te trekken?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 31 januari 2011 om 00:07
quote:_Carrera_ schreef op 31 januari 2011 @ 00:04:
[...]
Tuurlijk wel, wat dacht jij dan? Ik dacht van niet, of niet helder genoeg,omdat ze dit al een poosje lijkt te doen en er mee wegkomt. Dus je bent of niet erg overtuigend, of niet duidelijk geweest.
Maar dat helpt niks, ze wijst dan op onzichtbare spekjes of een huidplooi om haar gelijk aan te tonen. Ik maak kennelijk geen indruk. Het gekke is dat ze het niet durft als mijn man erbij is. Want hij wordt woest als ze rare dingen uitkraamt. Er zit nog veel oud zeer, dat is wel duidelijk.
Waarom ga je dan niet een gesprek met haar aan als je man erbij is? Je hoeft het toch niet direct te horen om er wat van te kunnen zeggen?
JULLIE als ouders willen dit niet. Klaar.
[...]
Tuurlijk wel, wat dacht jij dan? Ik dacht van niet, of niet helder genoeg,omdat ze dit al een poosje lijkt te doen en er mee wegkomt. Dus je bent of niet erg overtuigend, of niet duidelijk geweest.
Maar dat helpt niks, ze wijst dan op onzichtbare spekjes of een huidplooi om haar gelijk aan te tonen. Ik maak kennelijk geen indruk. Het gekke is dat ze het niet durft als mijn man erbij is. Want hij wordt woest als ze rare dingen uitkraamt. Er zit nog veel oud zeer, dat is wel duidelijk.
Waarom ga je dan niet een gesprek met haar aan als je man erbij is? Je hoeft het toch niet direct te horen om er wat van te kunnen zeggen?
JULLIE als ouders willen dit niet. Klaar.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 31 januari 2011 om 00:07
quote:_Carrera_ schreef op 31 januari 2011 @ 00:02:
[...]
Dat zou goed kunnen, zo heb ik het zelf nooit bekeken. Maar ze let zelf ook overdreven op haar eten. Enige verschil is dat zij niet te dik is en ik (inmiddels, na al die jaren horen dat ik vet en lelijk ben) wel.
Blijkbaar verafschuwt ze zichzelf, en zal ze waarschijnlijk niet weten wat de term " houden van" inhoud. Jij bent een deel van haar (haar eigen vlees en bloed, die voor jou door het vuur zou moeten gaan als moeder zijnde), dus indirect zegt ze eigenlijk dat ze zichzelf niet accepteert,
omdat ze jou niet accepteert.
[...]
Dat zou goed kunnen, zo heb ik het zelf nooit bekeken. Maar ze let zelf ook overdreven op haar eten. Enige verschil is dat zij niet te dik is en ik (inmiddels, na al die jaren horen dat ik vet en lelijk ben) wel.
Blijkbaar verafschuwt ze zichzelf, en zal ze waarschijnlijk niet weten wat de term " houden van" inhoud. Jij bent een deel van haar (haar eigen vlees en bloed, die voor jou door het vuur zou moeten gaan als moeder zijnde), dus indirect zegt ze eigenlijk dat ze zichzelf niet accepteert,
omdat ze jou niet accepteert.
maandag 31 januari 2011 om 00:08
quote:blijfgewoonbianca schreef op 31 januari 2011 @ 00:07:
[...]
Waarom ga je dan niet een gesprek met haar aan als je man erbij is? Je hoeft het toch niet direct te horen om er wat van te kunnen zeggen?
JULLIE als ouders willen dit niet. Klaar.Eens
[...]
Waarom ga je dan niet een gesprek met haar aan als je man erbij is? Je hoeft het toch niet direct te horen om er wat van te kunnen zeggen?
JULLIE als ouders willen dit niet. Klaar.Eens
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 31 januari 2011 om 00:09
quote:_Carrera_ schreef op 31 januari 2011 @ 00:02:
[...]
Dat zou goed kunnen, zo heb ik het zelf nooit bekeken. .
Ik denk dat het jou zal helpen als je het wél zo bekijkt; ook je moeder heeft een verstoorde relatie met eten en heeft een panische angst om te dik te worden. Die angst heeft/ had ze ook voor jou en die heeft ze nu ook voor haar kleindochter.
Dat ze door die angst heel " wreed " is, is een gegeven. Maar dat wrede is een gevólg van de angst.
[...]
Dat zou goed kunnen, zo heb ik het zelf nooit bekeken. .
Ik denk dat het jou zal helpen als je het wél zo bekijkt; ook je moeder heeft een verstoorde relatie met eten en heeft een panische angst om te dik te worden. Die angst heeft/ had ze ook voor jou en die heeft ze nu ook voor haar kleindochter.
Dat ze door die angst heel " wreed " is, is een gegeven. Maar dat wrede is een gevólg van de angst.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 31 januari 2011 om 00:10
quote:Enn schreef op 31 januari 2011 @ 00:05:
[...]
Klopt en die worden nog lastiger als jij je eigenlijk nog steeds voelt als dat kleine meisje van acht wanneer je moeder in jouw huis is. Mocht dit zo zijn lees dan nog eens mijn eerste post. Misschien kan je er wat mee.Je hebt helemaal gelijk. Het is ook bezopen dat ik als volwassen vrouw angst heb voor mijn bijna bejaarde moedertje. Maar zo is het wel. Ik zal nog een voorbeeld geven: ik heb veel psychische problemen gehad en daardoor nooit een studie afgerond. Drie jaar geleden toch weer begonnen en dat ging goed. Toen raakte ik zwanger en kreeg ik zware bekkeninstabiliteit. Ik ben er toen een jaar uitgeweest. Afgelopen september heb ik de draad weer opgepakt, maar ik kan het niet aan en heb besloten eerst een paar jaar thuis te blijven bij mijn kind. Ik durf mijn ouders alleen niet te vertellen dat ik mijn studie in de ijskast heb gezet. Te dom voor woorden, want het is een verstandige beslissing. En dan nog, ik ben verdorie 31. Ik hoef aan niemand verantwoording af te leggen.
[...]
Klopt en die worden nog lastiger als jij je eigenlijk nog steeds voelt als dat kleine meisje van acht wanneer je moeder in jouw huis is. Mocht dit zo zijn lees dan nog eens mijn eerste post. Misschien kan je er wat mee.Je hebt helemaal gelijk. Het is ook bezopen dat ik als volwassen vrouw angst heb voor mijn bijna bejaarde moedertje. Maar zo is het wel. Ik zal nog een voorbeeld geven: ik heb veel psychische problemen gehad en daardoor nooit een studie afgerond. Drie jaar geleden toch weer begonnen en dat ging goed. Toen raakte ik zwanger en kreeg ik zware bekkeninstabiliteit. Ik ben er toen een jaar uitgeweest. Afgelopen september heb ik de draad weer opgepakt, maar ik kan het niet aan en heb besloten eerst een paar jaar thuis te blijven bij mijn kind. Ik durf mijn ouders alleen niet te vertellen dat ik mijn studie in de ijskast heb gezet. Te dom voor woorden, want het is een verstandige beslissing. En dan nog, ik ben verdorie 31. Ik hoef aan niemand verantwoording af te leggen.
maandag 31 januari 2011 om 00:10
Als je je dochter wilt beschermen tegen je moeder is er naar mijn idee maar een optie.
Je moeder uit je leven bannen.
Klinkt hard, maar ze klinkt niet als iemand die haar gedrag zal veranderen. Kan het zijn dat ze een narcist is?
Die zijn behoorlijk goed in de boel manipuleren en mensen aan zich te binden. Ze klinkt iig niet als een plezant persoon.
Misschien is de beste vraag die je jezelf kan stellen,''heb ik mijn moeder nodig?''
Grote kans dat het antwoord nee is.
Dan kan je je nog afvragen of je nog wel contact wil.
Is het antwoord hierop ook nee, neem dan afstand van je moeder.
Je dochter zal op den duur echt wel begrijpen waarom. Ze heeft in de eerste plaats een stabiele moeder nodig die van het leven geniet en dat haar dochter kan mee geven.
Ik hoop dat je er uit komt, sterkte er mee.
Je moeder uit je leven bannen.
Klinkt hard, maar ze klinkt niet als iemand die haar gedrag zal veranderen. Kan het zijn dat ze een narcist is?
Die zijn behoorlijk goed in de boel manipuleren en mensen aan zich te binden. Ze klinkt iig niet als een plezant persoon.
Misschien is de beste vraag die je jezelf kan stellen,''heb ik mijn moeder nodig?''
Grote kans dat het antwoord nee is.
Dan kan je je nog afvragen of je nog wel contact wil.
Is het antwoord hierop ook nee, neem dan afstand van je moeder.
Je dochter zal op den duur echt wel begrijpen waarom. Ze heeft in de eerste plaats een stabiele moeder nodig die van het leven geniet en dat haar dochter kan mee geven.
Ik hoop dat je er uit komt, sterkte er mee.
maandag 31 januari 2011 om 00:11
