Werk & Studie
alle pijlers
leven om te werken
maandag 7 februari 2011 om 19:19
De laatste tijd heb ik steeds meer het idee dat de maatschapij leeft om te werken. En dat dat ook het 'doel' van het leven is.Dag in dag uit vroeg op om voor de baas te werken om centen te verdienen. Als je een keer vrij wilt moet je uren hebben zo niet dan heb je pech. Je priveleven is soms gewoon ondergeschikt aan werk. Ik snap dat je geld moet verdienen, maar ik vind dat werk een te groot onderdeel van het leven wordt. Ik zou bijvoorbeeld nooit maar dan ook nooit fulltime gaan werken, dan maar minder geld. Ik heb een hele leuke baan voor 18 uur per week, en dat vind ik ruim voldoende. Ik wil ook tijd overhouden om te genieten van het leven, en dit niet alleen savonds als ik moe van het werkt thuiskom, en het niet laat kan maken omdat ik de volgende dag weer de hele dag moet werken....
Weet niet wat ik wil met dit toppic, maar het is toch zo zonde om je hele leven alleen maar te werken? Die 3 weken zomervakantie zijn toch maar een schijntje? En dan heb ik het nog niet eens over het weekend, wel 2 hele dagen!! De staat toch in contrast met 5! dagen werken? (heb het over de fulltimers onder ons). Natuurlijk zijn er mensen die leven voor hun werk en dat helemaal niet erg vinden. Zijn er mensen die er ook zo over denken? of ben ik de enigste?
Weet niet wat ik wil met dit toppic, maar het is toch zo zonde om je hele leven alleen maar te werken? Die 3 weken zomervakantie zijn toch maar een schijntje? En dan heb ik het nog niet eens over het weekend, wel 2 hele dagen!! De staat toch in contrast met 5! dagen werken? (heb het over de fulltimers onder ons). Natuurlijk zijn er mensen die leven voor hun werk en dat helemaal niet erg vinden. Zijn er mensen die er ook zo over denken? of ben ik de enigste?
maandag 7 februari 2011 om 20:14
quote:Moosey schreef op 07 februari 2011 @ 20:07:
[...]
Ja maar, halloho? Voor heel veel mensen is er helemaal geen keus. Die doen heus niet mal met dure vakanties ed maar die hebben toch dat fulltime salaris nodig om hun gezin te onderhouden. Ik denk dat de halve wereld wel liever minder zou werken, maar zo zit t leven nou eenmaal niet in elkaar als je geen rijke familie, partner, of bovengemiddeld goed salaris hebt. En dan kun je wel gaan roepen hoe afschuwelijk dat wel niet is, maar daar heb je geen reet aan. Kun je beter kijken naar die 7 vrije avonden én 2 vrije dagen in de week die je wel hebt. Ga voor de lol eens kijken hoeveel mensen in India ofzo moeten werken om wat te eten op de plank te krijgen, om maar wat te noemen.
God, wat vind ik dit intens verwend gezeur zeg. Nee, het leven is er niet om jou te accommoderen in wat je het allerallerallerprettigst zou vinden, het leven is er om eruit te halen wat erin zit. En dat zal ieder in z'n eigen situatie op z'n eigen manier moeten doen.Ik snap je hoor, Moosey, maar we wonen nu eenmaal niet in India. Ik denk dat in onze maatschappij veel meer mensen de keuze zouden kunnen maken om minder te werken. Helaas zullen ze dan wel de verre vakanties, twee auto's voor de deur, duur koophuis, overschot aan kinderspeelgoed, elke week de stad in, meerdere paren schoenen per jaar, avondjes uit, dvd &flatscreen&i-phone etc vaarwel moeten zwaaien. (Of toch in ieder geval een groter gedeelte van deze dingen)
[...]
Ja maar, halloho? Voor heel veel mensen is er helemaal geen keus. Die doen heus niet mal met dure vakanties ed maar die hebben toch dat fulltime salaris nodig om hun gezin te onderhouden. Ik denk dat de halve wereld wel liever minder zou werken, maar zo zit t leven nou eenmaal niet in elkaar als je geen rijke familie, partner, of bovengemiddeld goed salaris hebt. En dan kun je wel gaan roepen hoe afschuwelijk dat wel niet is, maar daar heb je geen reet aan. Kun je beter kijken naar die 7 vrije avonden én 2 vrije dagen in de week die je wel hebt. Ga voor de lol eens kijken hoeveel mensen in India ofzo moeten werken om wat te eten op de plank te krijgen, om maar wat te noemen.
God, wat vind ik dit intens verwend gezeur zeg. Nee, het leven is er niet om jou te accommoderen in wat je het allerallerallerprettigst zou vinden, het leven is er om eruit te halen wat erin zit. En dat zal ieder in z'n eigen situatie op z'n eigen manier moeten doen.Ik snap je hoor, Moosey, maar we wonen nu eenmaal niet in India. Ik denk dat in onze maatschappij veel meer mensen de keuze zouden kunnen maken om minder te werken. Helaas zullen ze dan wel de verre vakanties, twee auto's voor de deur, duur koophuis, overschot aan kinderspeelgoed, elke week de stad in, meerdere paren schoenen per jaar, avondjes uit, dvd &flatscreen&i-phone etc vaarwel moeten zwaaien. (Of toch in ieder geval een groter gedeelte van deze dingen)
maandag 7 februari 2011 om 20:14
maandag 7 februari 2011 om 20:16
quote:Zwuppeliennn schreef op 07 februari 2011 @ 19:59:
[...]
Het valt mij tegenwoordig inderdaad heel erg op dat kinderen altijd maar voor werk moeten gaan. Kind ziek? Moeder sprint meteen de deur uit......om de komende week niet meer gezien te worden. Wat heeft het kind? Een klein verkoudheidje. Het is toch van de zotte dat alles maar moet kunnen en op de werkgever afgewenteld wordt. Het zijn jouw kinderen, niet die van je werkgever....
Is mij als moeder van 2 kinderen ook al wel eens gebeurd. Créche belt dat één van de kids ziek is. Bij koorts moet je ze ophalen. Soms gaat mijn man, soms ik. (dat vind ik ook niet vanzelfsprekend dat altijd maar de moeder weggaat). Je hebt dan ook niet echt een keus, hoe vervelend ik als werknemer dat ook vind. Probeer wel altijd dezelfde dag wat te regelen voor de dagen erna, dat ze dan bij opa of oma terecht kunnen. Maar soms heb je gewoon geen keus. Maar ik ren niet weg voor een verkoudheidje. En ook echt niet langer dan een dag. (moet zeggen dat het bij ons gelukkig zeer sporadisch is voorgekomen). Die keren dat het is gebeurd heb ik mijn verloren werktijd trouwens wel weer thuis ingehaald.
Als werkende moeder komt je kind(eren) natuurlijk eerst op de eerste plaats. Maar dat wil niet zeggen dat mijn werk ook heel belangrijk voor me is. Het is alleen de kunst om daar de juiste balans in te vinden. Heb ik wat werktijd gebruikt voor mijn kinderen (dokterbezoek o.i.d.) dan haal ik dat echt wel weer op één of andere manier in.
En ik denk dat je dat alleen maar doet als je ook lol hebt in je werk. Geven en nemen naar je werkgever toe.
En TO, jammer dat je zo weinig lol aan je werk beleefd. Ik zei toevallig vanavond nog tegen mijn man dat al zou hij het driedubbele verdienen, ik niet zo stoppen met werken. Dat het geld in het laatje brengt is natuurlijk mooi, maar werk is voor mij veel meer dan dat. Ik werk nu 24 uur en ik vind het heerlijk. Even wat anders, even mijn hersens laten kraken, even gewoon mezelf zijn en mijn ding kunnen doen. Ik zou het voor geen goud willen missen.
[...]
Het valt mij tegenwoordig inderdaad heel erg op dat kinderen altijd maar voor werk moeten gaan. Kind ziek? Moeder sprint meteen de deur uit......om de komende week niet meer gezien te worden. Wat heeft het kind? Een klein verkoudheidje. Het is toch van de zotte dat alles maar moet kunnen en op de werkgever afgewenteld wordt. Het zijn jouw kinderen, niet die van je werkgever....
Is mij als moeder van 2 kinderen ook al wel eens gebeurd. Créche belt dat één van de kids ziek is. Bij koorts moet je ze ophalen. Soms gaat mijn man, soms ik. (dat vind ik ook niet vanzelfsprekend dat altijd maar de moeder weggaat). Je hebt dan ook niet echt een keus, hoe vervelend ik als werknemer dat ook vind. Probeer wel altijd dezelfde dag wat te regelen voor de dagen erna, dat ze dan bij opa of oma terecht kunnen. Maar soms heb je gewoon geen keus. Maar ik ren niet weg voor een verkoudheidje. En ook echt niet langer dan een dag. (moet zeggen dat het bij ons gelukkig zeer sporadisch is voorgekomen). Die keren dat het is gebeurd heb ik mijn verloren werktijd trouwens wel weer thuis ingehaald.
Als werkende moeder komt je kind(eren) natuurlijk eerst op de eerste plaats. Maar dat wil niet zeggen dat mijn werk ook heel belangrijk voor me is. Het is alleen de kunst om daar de juiste balans in te vinden. Heb ik wat werktijd gebruikt voor mijn kinderen (dokterbezoek o.i.d.) dan haal ik dat echt wel weer op één of andere manier in.
En ik denk dat je dat alleen maar doet als je ook lol hebt in je werk. Geven en nemen naar je werkgever toe.
En TO, jammer dat je zo weinig lol aan je werk beleefd. Ik zei toevallig vanavond nog tegen mijn man dat al zou hij het driedubbele verdienen, ik niet zo stoppen met werken. Dat het geld in het laatje brengt is natuurlijk mooi, maar werk is voor mij veel meer dan dat. Ik werk nu 24 uur en ik vind het heerlijk. Even wat anders, even mijn hersens laten kraken, even gewoon mezelf zijn en mijn ding kunnen doen. Ik zou het voor geen goud willen missen.
maandag 7 februari 2011 om 20:17
De maatschappij leeft om te werken? Duh, de mens is gemaakt om te werken. Het hele lichaam is er op ingesteld. We moeten erbij sporten omdat we anders ons lichaam niet voldoende aan het werk stellen. Het soort werk is veranderd, werken hoort bij de mens.
Fijn als je de luxe hebt het anders te doen. Geniet er van. Doe niet moeilijk als 'de maatschappij' dat anders doet. Daar lift jij uiteindelijk ook op mee.
Fijn als je de luxe hebt het anders te doen. Geniet er van. Doe niet moeilijk als 'de maatschappij' dat anders doet. Daar lift jij uiteindelijk ook op mee.
maandag 7 februari 2011 om 20:19
quote:La India schreef op 07 februari 2011 @ 20:14:
Gewoon een werkgever zoeken waarbij je zorg en werk goed kan combineren. Zorg in de ruimste zin des woord,..voor ouders en/of kinderen. Kind ziek ,..dan werk ik thuis, of mijn man doet dat. Of ik regel een oppas of zorg dat ze bij oma kan logeren...
Geweldig als je een beroep hebt waarbij dat kan, maar toen ik nog buitenshuis werkte stond ik voor de klas en 30 kinderen per uur, 6 verschillende klassen per dag mee naar huis nemen is niet ehct een optie. Een oppas hadden we wel voor 's avonds maar iedereen die wij kenden werkte of studeerde overdag net als de oma's. Dat is namelijk het 'nadeel' van 'jong' (we waren beiden midden '20) kinderen krijgen dan werken alle opa's/oma's gewoon nog fulltime en zul je als ouders dus gewoon zelf voor je kidneren moeten zorgen of ze naar een opvang brengen, waar ze dus opgehaald moeten worden als ze ziek zijn. Niet zo heel erg als je een kind hebt dat niet zo snel ziek is, maar er zijn nogal wat baby's en peuters die juist alles oppikken.
Ik ben dus 2 jaar thuis gebleven en werk nu sinds een halfjaar weer, maar wel vanuit huis, zodat ik dit soort problemen niet meer heb.
Gewoon een werkgever zoeken waarbij je zorg en werk goed kan combineren. Zorg in de ruimste zin des woord,..voor ouders en/of kinderen. Kind ziek ,..dan werk ik thuis, of mijn man doet dat. Of ik regel een oppas of zorg dat ze bij oma kan logeren...
Geweldig als je een beroep hebt waarbij dat kan, maar toen ik nog buitenshuis werkte stond ik voor de klas en 30 kinderen per uur, 6 verschillende klassen per dag mee naar huis nemen is niet ehct een optie. Een oppas hadden we wel voor 's avonds maar iedereen die wij kenden werkte of studeerde overdag net als de oma's. Dat is namelijk het 'nadeel' van 'jong' (we waren beiden midden '20) kinderen krijgen dan werken alle opa's/oma's gewoon nog fulltime en zul je als ouders dus gewoon zelf voor je kidneren moeten zorgen of ze naar een opvang brengen, waar ze dus opgehaald moeten worden als ze ziek zijn. Niet zo heel erg als je een kind hebt dat niet zo snel ziek is, maar er zijn nogal wat baby's en peuters die juist alles oppikken.
Ik ben dus 2 jaar thuis gebleven en werk nu sinds een halfjaar weer, maar wel vanuit huis, zodat ik dit soort problemen niet meer heb.
maandag 7 februari 2011 om 20:20
quote:Friezin71 schreef op 07 februari 2011 @ 20:14:
[...]
Ik snap je hoor, Moosey, maar we wonen nu eenmaal niet in India. Ik denk dat in onze maatschappij veel meer mensen de keuze zouden kunnen maken om minder te werken. Helaas zullen ze dan wel de verre vakanties, twee auto's voor de deur, duur koophuis, overschot aan kinderspeelgoed, elke week de stad in, meerdere paren schoenen per jaar, avondjes uit, dvd &flatscreen&i-phone etc vaarwel moeten zwaaien. (Of toch in ieder geval een groter gedeelte van deze dingen)
Gelukkig niet, lijkt me de hel, India
Maar ik erger me een beetje aan het toontje waaruit spreekt dat de mens toch récht zou hebben op meer vrije tijd. Terwijl we hier in Nederland volgens mij verzuipen in de vrije tijd (en niet alleen in vergelijk met India, maar bijvoorbeeld zeker ook Amerika, om maar wat te noemen). En dan nog is het iemands goed recht om minder te willen werken als-ie daar de middelen voor heeft en gelukkig van wordt, maar ik kan niet tegen dat denigrerende toontje van dat het zo ziélig is dat niet iedereen dat kan doen.
Ik werk me het schompes voor best heel weinig salaris, als ik zou vergelijken met leeftijdgenoten van mijn opleidingsniveau, dat is pas ziélig
(Natuurlijk helemaal mijn eigen keus en ik vind het zalig, daar niet van)
Oh, en natuurlijk zouden veel mensen de keus kunnen maken om minder te werken, maar als ze gelukkig zijn met dat drukke leven en die verre vakanties en dikke auto's, dan is dat toch net zo o.k.? Natuurlijk geloof ik ook wel dat er een hoop mensen zijn die die auto's en vakanties meer voor de buitenwacht hebben dan voor zichzelf, maar aan de andere kant, blijkbaar is het voor die mensen zo erg om niet met de rest mee te kunnen doen, dat ze daar weer ongelukkig van worden. En is 'voor de buitenwacht' voor die mensen misschien weer niet zo'n slechte reden.
[...]
Ik snap je hoor, Moosey, maar we wonen nu eenmaal niet in India. Ik denk dat in onze maatschappij veel meer mensen de keuze zouden kunnen maken om minder te werken. Helaas zullen ze dan wel de verre vakanties, twee auto's voor de deur, duur koophuis, overschot aan kinderspeelgoed, elke week de stad in, meerdere paren schoenen per jaar, avondjes uit, dvd &flatscreen&i-phone etc vaarwel moeten zwaaien. (Of toch in ieder geval een groter gedeelte van deze dingen)
Gelukkig niet, lijkt me de hel, India
Maar ik erger me een beetje aan het toontje waaruit spreekt dat de mens toch récht zou hebben op meer vrije tijd. Terwijl we hier in Nederland volgens mij verzuipen in de vrije tijd (en niet alleen in vergelijk met India, maar bijvoorbeeld zeker ook Amerika, om maar wat te noemen). En dan nog is het iemands goed recht om minder te willen werken als-ie daar de middelen voor heeft en gelukkig van wordt, maar ik kan niet tegen dat denigrerende toontje van dat het zo ziélig is dat niet iedereen dat kan doen.
Ik werk me het schompes voor best heel weinig salaris, als ik zou vergelijken met leeftijdgenoten van mijn opleidingsniveau, dat is pas ziélig
(Natuurlijk helemaal mijn eigen keus en ik vind het zalig, daar niet van)
Oh, en natuurlijk zouden veel mensen de keus kunnen maken om minder te werken, maar als ze gelukkig zijn met dat drukke leven en die verre vakanties en dikke auto's, dan is dat toch net zo o.k.? Natuurlijk geloof ik ook wel dat er een hoop mensen zijn die die auto's en vakanties meer voor de buitenwacht hebben dan voor zichzelf, maar aan de andere kant, blijkbaar is het voor die mensen zo erg om niet met de rest mee te kunnen doen, dat ze daar weer ongelukkig van worden. En is 'voor de buitenwacht' voor die mensen misschien weer niet zo'n slechte reden.
maandag 7 februari 2011 om 20:23
Aafke, ik ben jou post nog eens aan het nalezen....maar jezus zeg....Hoezo geen privéleven over houden met 18 uur werken? En het weekend heeft maar 2 dagen? Jij werkt dus maar 2 dagen van de 7...dan heb je, als je het een beete goed regelt en organiseert, toch tijd genoeg om ook privé leuke dingen te doen?
Ik werk zelf 24 uur, ben heel opgeruimd en netjes dus poets me een ongeluk, maar ik heb tijd genoeg om met mijn kids leuke dingen te doen hoor!
Ik werk zelf 24 uur, ben heel opgeruimd en netjes dus poets me een ongeluk, maar ik heb tijd genoeg om met mijn kids leuke dingen te doen hoor!
maandag 7 februari 2011 om 20:23
quote:Nova78 schreef op 07 februari 2011 @ 20:16:
[...]
Is mij als moeder van 2 kinderen ook al wel eens gebeurd. Créche belt dat één van de kids ziek is. Bij koorts moet je ze ophalen. Soms gaat mijn man, soms ik. (dat vind ik ook niet vanzelfsprekend dat altijd maar de moeder weggaat). Je hebt dan ook niet echt een keus, hoe vervelend ik als werknemer dat ook vind. Probeer wel altijd dezelfde dag wat te regelen voor de dagen erna, dat ze dan bij opa of oma terecht kunnen. Maar soms heb je gewoon geen keus. Maar ik ren niet weg voor een verkoudheidje. En ook echt niet langer dan een dag. (moet zeggen dat het bij ons gelukkig zeer sporadisch is voorgekomen). Die keren dat het is gebeurd heb ik mijn verloren werktijd trouwens wel weer thuis ingehaald.
Dat ligt toch ook gewoon aan de baan van je partner. Bij ons liet man altijd het werk uit z'n handen vallen, want ja ik stond voor de klas en kon het echt niet maken om weg te gaan. En ja als je opa's en oma's enz paraat hebt dan is dat handig, maar die moet je maar net hebben.
Als werkende moeder komt je kind(eren) natuurlijk eerst op de eerste plaats. Maar dat wil niet zeggen dat mijn werk ook heel belangrijk voor me is. Het is alleen de kunst om daar de juiste balans in te vinden. Heb ik wat werktijd gebruikt voor mijn kinderen (dokterbezoek o.i.d.) dan haal ik dat echt wel weer op één of andere manier in.
En ik denk dat je dat alleen maar doet als je ook lol hebt in je werk. Geven en nemen naar je werkgever toe.
En TO, jammer dat je zo weinig lol aan je werk beleefd. Ik zei toevallig vanavond nog tegen mijn man dat al zou hij het driedubbele verdienen, ik niet zo stoppen met werken. Dat het geld in het laatje brengt is natuurlijk mooi, maar werk is voor mij veel meer dan dat. Ik werk nu 24 uur en ik vind het heerlijk. Even wat anders, even mijn hersens laten kraken, even gewoon mezelf zijn en mijn ding kunnen doen. Ik zou het voor geen goud willen missen.Ik ben ook blij dat ik weer werk heb inderdaad (na 2 jaar fulltime thuis), maar ik ben ook heel blij dat het niet voor heel veel uur is en vanuit huis, zodat ik het leven van de kidneren niet weer om hoef te gooien. Daarbij is werk voor mij wel ehct een manier om aan geld te komen niks meer en niks minder, als dat niet zo was en geld geen rol speelde wist ik 100en andere manier om mezelf te ontwikkelen en mijn hersens te laten kraken die ik vele malen leuker vind dan werken.
[...]
Is mij als moeder van 2 kinderen ook al wel eens gebeurd. Créche belt dat één van de kids ziek is. Bij koorts moet je ze ophalen. Soms gaat mijn man, soms ik. (dat vind ik ook niet vanzelfsprekend dat altijd maar de moeder weggaat). Je hebt dan ook niet echt een keus, hoe vervelend ik als werknemer dat ook vind. Probeer wel altijd dezelfde dag wat te regelen voor de dagen erna, dat ze dan bij opa of oma terecht kunnen. Maar soms heb je gewoon geen keus. Maar ik ren niet weg voor een verkoudheidje. En ook echt niet langer dan een dag. (moet zeggen dat het bij ons gelukkig zeer sporadisch is voorgekomen). Die keren dat het is gebeurd heb ik mijn verloren werktijd trouwens wel weer thuis ingehaald.
Dat ligt toch ook gewoon aan de baan van je partner. Bij ons liet man altijd het werk uit z'n handen vallen, want ja ik stond voor de klas en kon het echt niet maken om weg te gaan. En ja als je opa's en oma's enz paraat hebt dan is dat handig, maar die moet je maar net hebben.
Als werkende moeder komt je kind(eren) natuurlijk eerst op de eerste plaats. Maar dat wil niet zeggen dat mijn werk ook heel belangrijk voor me is. Het is alleen de kunst om daar de juiste balans in te vinden. Heb ik wat werktijd gebruikt voor mijn kinderen (dokterbezoek o.i.d.) dan haal ik dat echt wel weer op één of andere manier in.
En ik denk dat je dat alleen maar doet als je ook lol hebt in je werk. Geven en nemen naar je werkgever toe.
En TO, jammer dat je zo weinig lol aan je werk beleefd. Ik zei toevallig vanavond nog tegen mijn man dat al zou hij het driedubbele verdienen, ik niet zo stoppen met werken. Dat het geld in het laatje brengt is natuurlijk mooi, maar werk is voor mij veel meer dan dat. Ik werk nu 24 uur en ik vind het heerlijk. Even wat anders, even mijn hersens laten kraken, even gewoon mezelf zijn en mijn ding kunnen doen. Ik zou het voor geen goud willen missen.Ik ben ook blij dat ik weer werk heb inderdaad (na 2 jaar fulltime thuis), maar ik ben ook heel blij dat het niet voor heel veel uur is en vanuit huis, zodat ik het leven van de kidneren niet weer om hoef te gooien. Daarbij is werk voor mij wel ehct een manier om aan geld te komen niks meer en niks minder, als dat niet zo was en geld geen rol speelde wist ik 100en andere manier om mezelf te ontwikkelen en mijn hersens te laten kraken die ik vele malen leuker vind dan werken.
maandag 7 februari 2011 om 20:24
quote:Sunemom schreef op 07 februari 2011 @ 20:19:
[...]
Geweldig als je een beroep hebt waarbij dat kan, maar toen ik nog buitenshuis werkte stond ik voor de klas en 30 kinderen per uur, 6 verschillende klassen per dag mee naar huis nemen is niet ehct een optie. Een oppas hadden we wel voor 's avonds maar iedereen die wij kenden werkte of studeerde overdag net als de oma's. Dat is namelijk het 'nadeel' van 'jong' (we waren beiden midden '20) kinderen krijgen dan werken alle opa's/oma's gewoon nog fulltime en zul je als ouders dus gewoon zelf voor je kidneren moeten zorgen of ze naar een opvang brengen, waar ze dus opgehaald moeten worden als ze ziek zijn. Niet zo heel erg als je een kind hebt dat niet zo snel ziek is, maar er zijn nogal wat baby's en peuters die juist alles oppikken.
Ik ben dus 2 jaar thuis gebleven en werk nu sinds een halfjaar weer, maar wel vanuit huis, zodat ik dit soort problemen niet meer heb.
'
Nogmaals,......een werkgever zoeken waarbij je zorg en werk goed kunt combineren. Het krijgen van kinderen geeft je de verantwoordlijkheid dat je dat dus zelf oplost. Dus zoek je een baan waarbij dat dus kan,...of niet en blijf je thuis,...
[...]
Geweldig als je een beroep hebt waarbij dat kan, maar toen ik nog buitenshuis werkte stond ik voor de klas en 30 kinderen per uur, 6 verschillende klassen per dag mee naar huis nemen is niet ehct een optie. Een oppas hadden we wel voor 's avonds maar iedereen die wij kenden werkte of studeerde overdag net als de oma's. Dat is namelijk het 'nadeel' van 'jong' (we waren beiden midden '20) kinderen krijgen dan werken alle opa's/oma's gewoon nog fulltime en zul je als ouders dus gewoon zelf voor je kidneren moeten zorgen of ze naar een opvang brengen, waar ze dus opgehaald moeten worden als ze ziek zijn. Niet zo heel erg als je een kind hebt dat niet zo snel ziek is, maar er zijn nogal wat baby's en peuters die juist alles oppikken.
Ik ben dus 2 jaar thuis gebleven en werk nu sinds een halfjaar weer, maar wel vanuit huis, zodat ik dit soort problemen niet meer heb.
'
Nogmaals,......een werkgever zoeken waarbij je zorg en werk goed kunt combineren. Het krijgen van kinderen geeft je de verantwoordlijkheid dat je dat dus zelf oplost. Dus zoek je een baan waarbij dat dus kan,...of niet en blijf je thuis,...
maandag 7 februari 2011 om 20:25
quote:feeks schreef op 07 februari 2011 @ 19:31:
Lekker makkelijk om te zeggen dat je niet snapt waarom mensen fulltime werken als je een man hebt die het meeste geld binnenbrengt. Zo kan ik ook zeggen dat ik maar een paar uurtjes wil werkenIk las eens op een topic "mijn man is egoïstisch, hij werkt de hele tijd".
Lekker makkelijk om te zeggen dat je niet snapt waarom mensen fulltime werken als je een man hebt die het meeste geld binnenbrengt. Zo kan ik ook zeggen dat ik maar een paar uurtjes wil werkenIk las eens op een topic "mijn man is egoïstisch, hij werkt de hele tijd".
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
maandag 7 februari 2011 om 20:26
quote:Sunemom schreef op 07 februari 2011 @ 20:11:
[...]
Dat is toch de onhoudbare positie waar tweeverdieners in gedwongen worden. Je kunt wel altijd afgeven op 'de wegrennende werkende moeders', maar wat moet je anders. Kind mag niet ziek op de opvang blijven en moet nu eenmaal opgehaald worden bij koorts, beide ouders werken, dan zal toch of de moeder of de vader de deur uit moeten rennen om dat kind op te gaan halen. Het is zo slordig als je je peuter urenlang op de stoep of alleen thuis laat zitten, omdat je beiden je werkdag nog af moest maken.
En als je bovenstaande situatie niet meer wenselijk vind voor jezelf je kind en je werkgever en daarom besluit dat 1 van de 2 ouders bij de kinderen blijft dan moet je je weer gaan verdedigen want dan ben je zielig en onafhankelijk. Het is werkelijk nooit goed.Ik snap dat je voor je zieke kind moet zorgen. Daar gaat het me niet om. Het gaat me om de omschrijving van ziek..... Er zijn in mijn ogen steeds meer ouders die vinden dat ze bij hun "zieke" kind moeten blijven terwijl het een verkoudheidje heeft zonder koorts, of omdat het een beetje hangerig is zonder dat er verder iets aan de hand is.
[...]
Dat is toch de onhoudbare positie waar tweeverdieners in gedwongen worden. Je kunt wel altijd afgeven op 'de wegrennende werkende moeders', maar wat moet je anders. Kind mag niet ziek op de opvang blijven en moet nu eenmaal opgehaald worden bij koorts, beide ouders werken, dan zal toch of de moeder of de vader de deur uit moeten rennen om dat kind op te gaan halen. Het is zo slordig als je je peuter urenlang op de stoep of alleen thuis laat zitten, omdat je beiden je werkdag nog af moest maken.
En als je bovenstaande situatie niet meer wenselijk vind voor jezelf je kind en je werkgever en daarom besluit dat 1 van de 2 ouders bij de kinderen blijft dan moet je je weer gaan verdedigen want dan ben je zielig en onafhankelijk. Het is werkelijk nooit goed.Ik snap dat je voor je zieke kind moet zorgen. Daar gaat het me niet om. Het gaat me om de omschrijving van ziek..... Er zijn in mijn ogen steeds meer ouders die vinden dat ze bij hun "zieke" kind moeten blijven terwijl het een verkoudheidje heeft zonder koorts, of omdat het een beetje hangerig is zonder dat er verder iets aan de hand is.
maandag 7 februari 2011 om 20:27
quote:La India schreef op 07 februari 2011 @ 20:24:
[...]
'
Nogmaals,......een werkgever zoeken waarbij je zorg en werk goed kunt combineren. Het krijgen van kinderen geeft je de verantwoordlijkheid dat je dat dus zelf oplost. Dus zoek je een baan waarbij dat dus kan,...of niet en blijf je thuis,...Persoonlijk heb ik dat dus ook gedaan, aangezien ik de verantwoording naar mijn kinderen vele malen belangrijker vind dan naar een werkgever, maar ik denk dat je zelf ook wel een voorstelling kan maken wat het voor sectoren als zorg en onderwijs zou betekenen als iedereen die kinderen heeft en tegen dit probleem aanloopt zou stoppen of een baan in een beter combineerbare sector zou zoeken. Dat zou pas een maatschappelijk probleem opleveren.
[...]
'
Nogmaals,......een werkgever zoeken waarbij je zorg en werk goed kunt combineren. Het krijgen van kinderen geeft je de verantwoordlijkheid dat je dat dus zelf oplost. Dus zoek je een baan waarbij dat dus kan,...of niet en blijf je thuis,...Persoonlijk heb ik dat dus ook gedaan, aangezien ik de verantwoording naar mijn kinderen vele malen belangrijker vind dan naar een werkgever, maar ik denk dat je zelf ook wel een voorstelling kan maken wat het voor sectoren als zorg en onderwijs zou betekenen als iedereen die kinderen heeft en tegen dit probleem aanloopt zou stoppen of een baan in een beter combineerbare sector zou zoeken. Dat zou pas een maatschappelijk probleem opleveren.
maandag 7 februari 2011 om 20:29
quote:Sunemom schreef op 07 februari 2011 @ 20:23:
[...]
Ik ben ook blij dat ik weer werk heb inderdaad (na 2 jaar fulltime thuis), maar ik ben ook heel blij dat het niet voor heel veel uur is en vanuit huis, zodat ik het leven van de kidneren niet weer om hoef te gooien. Daarbij is werk voor mij wel ehct een manier om aan geld te komen niks meer en niks minder, als dat niet zo was en geld geen rol speelde wist ik 100en andere manier om mezelf te ontwikkelen en mijn hersens te laten kraken die ik vele malen leuker vind dan werken.
Dat klopt, ligt idd aan beide banen van de ouders. Maar als beide wel in de gelegenheid zijn om het werk ala minute te kunnen laten vallen vind ik het ook niet vanzelfsprekend dat dat altijd de vrouw doet. Het valt mij wel op dat dat wel vaak gebeurt. Ik zou dat als werkgever wel op prijs stellen dat dat van beide kanten gebeurd.
Jammer dat je niet voor je lol werkt. Ik vind dat dus echt doodzonde. Zou voor mij een reden zijn om op zoek te gaan naar ander werk.
[...]
Ik ben ook blij dat ik weer werk heb inderdaad (na 2 jaar fulltime thuis), maar ik ben ook heel blij dat het niet voor heel veel uur is en vanuit huis, zodat ik het leven van de kidneren niet weer om hoef te gooien. Daarbij is werk voor mij wel ehct een manier om aan geld te komen niks meer en niks minder, als dat niet zo was en geld geen rol speelde wist ik 100en andere manier om mezelf te ontwikkelen en mijn hersens te laten kraken die ik vele malen leuker vind dan werken.
Dat klopt, ligt idd aan beide banen van de ouders. Maar als beide wel in de gelegenheid zijn om het werk ala minute te kunnen laten vallen vind ik het ook niet vanzelfsprekend dat dat altijd de vrouw doet. Het valt mij wel op dat dat wel vaak gebeurt. Ik zou dat als werkgever wel op prijs stellen dat dat van beide kanten gebeurd.
Jammer dat je niet voor je lol werkt. Ik vind dat dus echt doodzonde. Zou voor mij een reden zijn om op zoek te gaan naar ander werk.
maandag 7 februari 2011 om 20:29
quote:Zwuppeliennn schreef op 07 februari 2011 @ 20:26:
[...]
Ik snap dat je voor je zieke kind moet zorgen. Daar gaat het me niet om. Het gaat me om de omschrijving van ziek..... Er zijn in mijn ogen steeds meer ouders die vinden dat ze bij hun "zieke" kind moeten blijven terwijl het een verkoudheidje heeft zonder koorts, of omdat het een beetje hangerig is zonder dat er verder iets aan de hand is.Dat ben ik met je eens hoor dat moet niet kunnen, maar meestal gaat het bij snel de deur uitlopen om een kdv dat gebeld heeft dat een kind opgehaald moet worden en dan is er dus wel echt sprake van een ziek kind, in elk geval in de ogen van het kdv die dan weigert het kind verder op te vangen.
[...]
Ik snap dat je voor je zieke kind moet zorgen. Daar gaat het me niet om. Het gaat me om de omschrijving van ziek..... Er zijn in mijn ogen steeds meer ouders die vinden dat ze bij hun "zieke" kind moeten blijven terwijl het een verkoudheidje heeft zonder koorts, of omdat het een beetje hangerig is zonder dat er verder iets aan de hand is.Dat ben ik met je eens hoor dat moet niet kunnen, maar meestal gaat het bij snel de deur uitlopen om een kdv dat gebeld heeft dat een kind opgehaald moet worden en dan is er dus wel echt sprake van een ziek kind, in elk geval in de ogen van het kdv die dan weigert het kind verder op te vangen.
maandag 7 februari 2011 om 20:30
Het valt mij tegenwoordig inderdaad heel erg op dat kinderen altijd maar voor werk moeten gaan. Kind ziek? Moeder sprint meteen de deur uit......om de komende week niet meer gezien te worden. Wat heeft het kind? Een klein verkoudheidje. Het is toch van de zotte dat alles maar moet kunnen en op de werkgever afgewenteld wordt. Het zijn jouw kinderen, niet die van je werkgever....[/quote]
Misschien bij jou op je werk? Ik ervaar dit helemaal niet zo. Heb me nog nooit afgemeld op m'n werk omdat dochter ziek was. Ook andere collega's met kinderen nog nooit zien doen, dat ze dagen wegblijven. En áls ze het zouden doen, dat interesseert me nou echt niets. Ze zullen dan wel vrije dagen opnemen?
En misschien hebben ze die afspraak wel gemaakt met werkgever, dat ze dan mogen gaan. Die afspraak heb ik namelijk met mijn baas, mocht er iets gebeuren (kind ziek o.i.d.), dan mag ik weg en het werk op een ander moment inhalen.
Misschien bij jou op je werk? Ik ervaar dit helemaal niet zo. Heb me nog nooit afgemeld op m'n werk omdat dochter ziek was. Ook andere collega's met kinderen nog nooit zien doen, dat ze dagen wegblijven. En áls ze het zouden doen, dat interesseert me nou echt niets. Ze zullen dan wel vrije dagen opnemen?
En misschien hebben ze die afspraak wel gemaakt met werkgever, dat ze dan mogen gaan. Die afspraak heb ik namelijk met mijn baas, mocht er iets gebeuren (kind ziek o.i.d.), dan mag ik weg en het werk op een ander moment inhalen.
maandag 7 februari 2011 om 20:33
quote:Sunemom schreef op 07 februari 2011 @ 20:27:
[...]
Persoonlijk heb ik dat dus ook gedaan, aangezien ik de verantwoording naar mijn kinderen vele malen belangrijker vind dan naar een werkgever, maar ik denk dat je zelf ook wel een voorstelling kan maken wat het voor sectoren als zorg en onderwijs zou betekenen als iedereen die kinderen heeft en tegen dit probleem aanloopt zou stoppen of een baan in een beter combineerbare sector zou zoeken. Dat zou pas een maatschappelijk probleem opleveren.
Dan gaat de sector vanzelf flexibeler worden en zal zich gaan aanpassen. Misschien zouden ze dat nu al moeten doen om aantrekkelijker te worden om in te werken.
Juist omdat de verantwoordelijkheid naar je kinderen belangrijker is zoek je dus een werkgever waar je naar je kind kan als dat noodzakelijk is, voor welke reden dan ook.
En het onderwijs is ideaal met kinderen,...heb je nota bene 12 (!) weken vakantie. Betaald ouderschapsverlof etc,....
[...]
Persoonlijk heb ik dat dus ook gedaan, aangezien ik de verantwoording naar mijn kinderen vele malen belangrijker vind dan naar een werkgever, maar ik denk dat je zelf ook wel een voorstelling kan maken wat het voor sectoren als zorg en onderwijs zou betekenen als iedereen die kinderen heeft en tegen dit probleem aanloopt zou stoppen of een baan in een beter combineerbare sector zou zoeken. Dat zou pas een maatschappelijk probleem opleveren.
Dan gaat de sector vanzelf flexibeler worden en zal zich gaan aanpassen. Misschien zouden ze dat nu al moeten doen om aantrekkelijker te worden om in te werken.
Juist omdat de verantwoordelijkheid naar je kinderen belangrijker is zoek je dus een werkgever waar je naar je kind kan als dat noodzakelijk is, voor welke reden dan ook.
En het onderwijs is ideaal met kinderen,...heb je nota bene 12 (!) weken vakantie. Betaald ouderschapsverlof etc,....
maandag 7 februari 2011 om 20:33
quote:robdevries schreef op 07 februari 2011 @ 20:29:
Ik zie steeds meer mannen zorgtaken overnemen, als een kleine een keer ziek is. Het wordt over het algemeen goed geaccepteerd, mits je zaakjes goed op orde zijn.Ik ben gelukkig ook met een man getrouwd die het niet vanzelfsprekend vind dat dat soort zaken automatisch op mij terecht komen. Omdat hij weet dat mijn werk voor mij ook belangrijk is. Goeie ontwikkeling. Bedrijven worden er ook steeds flexibeler in. Onze oudste gaat nu pas naar school. Mijn man begint later en brengt haar naar school. Werkt wel tot langer door. Ik stop eerder en begin vroeg. Dat stukje vrijheid is zo ontzettend prettig. Doordat mijn werkgever daar flexibel in is, ben ik ook flexibeler en ben ik ook niet te beroerd om 's avonds thuis nog wat zaken uit te werken.
Ik zie steeds meer mannen zorgtaken overnemen, als een kleine een keer ziek is. Het wordt over het algemeen goed geaccepteerd, mits je zaakjes goed op orde zijn.Ik ben gelukkig ook met een man getrouwd die het niet vanzelfsprekend vind dat dat soort zaken automatisch op mij terecht komen. Omdat hij weet dat mijn werk voor mij ook belangrijk is. Goeie ontwikkeling. Bedrijven worden er ook steeds flexibeler in. Onze oudste gaat nu pas naar school. Mijn man begint later en brengt haar naar school. Werkt wel tot langer door. Ik stop eerder en begin vroeg. Dat stukje vrijheid is zo ontzettend prettig. Doordat mijn werkgever daar flexibel in is, ben ik ook flexibeler en ben ik ook niet te beroerd om 's avonds thuis nog wat zaken uit te werken.
maandag 7 februari 2011 om 20:35
maandag 7 februari 2011 om 20:36
Ik vind mijn werk helemaal niet vervelend en kan ook genoeg privédingen doen in de tussentijd. Alleen zijn er natuurlijk dingen die ik leuker vind dan op kantoor zitten. Aan de andere kant zijn de dingen die je samen wilt kunnen doen met anderen evengoed niet mogelijk als die ander werkt en jij niet, dus dan zit je nog de hele dag te wachten tot je vriend(in) uitgewerkt is en je eindelijk samen kunt gaan sporten en wat leuks kunt gaan doen.
Als ik niet meer voor 't geld zou hoeven werken (staatsloterij winnen) dan zou ik als bezigheid wat meer met m'n fotografie gaan doen.
Als ik niet meer voor 't geld zou hoeven werken (staatsloterij winnen) dan zou ik als bezigheid wat meer met m'n fotografie gaan doen.
maandag 7 februari 2011 om 20:37
quote:Nova78 schreef op 07 februari 2011 @ 20:33:
[...]
Ik ben gelukkig ook met een man getrouwd die het niet vanzelfsprekend vind dat dat soort zaken automatisch op mij terecht komen. Omdat hij weet dat mijn werk voor mij ook belangrijk is. Goeie ontwikkeling. Bedrijven worden er ook steeds flexibeler in. Onze oudste gaat nu pas naar school. Mijn man begint later en brengt haar naar school. Werkt wel tot langer door. Ik stop eerder en begin vroeg. Dat stukje vrijheid is zo ontzettend prettig. Doordat mijn werkgever daar flexibel in is, ben ik ook flexibeler en ben ik ook niet te beroerd om 's avonds thuis nog wat zaken uit te werken.Zo werkt het voor iedereen prettig. Man en vrouw kunnen fatsoenlijk aan de bak en een werkgever is ook tevreden met zo een attitude.
[...]
Ik ben gelukkig ook met een man getrouwd die het niet vanzelfsprekend vind dat dat soort zaken automatisch op mij terecht komen. Omdat hij weet dat mijn werk voor mij ook belangrijk is. Goeie ontwikkeling. Bedrijven worden er ook steeds flexibeler in. Onze oudste gaat nu pas naar school. Mijn man begint later en brengt haar naar school. Werkt wel tot langer door. Ik stop eerder en begin vroeg. Dat stukje vrijheid is zo ontzettend prettig. Doordat mijn werkgever daar flexibel in is, ben ik ook flexibeler en ben ik ook niet te beroerd om 's avonds thuis nog wat zaken uit te werken.Zo werkt het voor iedereen prettig. Man en vrouw kunnen fatsoenlijk aan de bak en een werkgever is ook tevreden met zo een attitude.
maandag 7 februari 2011 om 20:39
quote:Sunemom schreef op 07 februari 2011 @ 20:29:
[...]
Dat ben ik met je eens hoor dat moet niet kunnen, maar meestal gaat het bij snel de deur uitlopen om een kdv dat gebeld heeft dat een kind opgehaald moet worden en dan is er dus wel echt sprake van een ziek kind, in elk geval in de ogen van het kdv die dan weigert het kind verder op te vangen.Klopt. Het KDV belt omdat zij niet meer de verantwoordelijkheid willen nemen of omdat het zieke kind teveel aandacht vraagt waardoor de andere kinderen erbij in schieten. Maar ik kan me voorstellen dat dit in de ogen van collega's zonder kinderen anders overkomt. Ik had vroeger ook altijd mijn mond los over de partime werkende moeders. Velen verliezen hun "hart voor de zaak". Ben het na de geboorte van de eerste ook even kwijt geweest, en was bang dat ik het niet meer terug zou krijgen. Volgens mij is dat hetgeen er gebeurd bij sommige partimers, ze verliezen de werklust die ze voorheen wel hadden. Maar nogmaals, sommigen.
[...]
Dat ben ik met je eens hoor dat moet niet kunnen, maar meestal gaat het bij snel de deur uitlopen om een kdv dat gebeld heeft dat een kind opgehaald moet worden en dan is er dus wel echt sprake van een ziek kind, in elk geval in de ogen van het kdv die dan weigert het kind verder op te vangen.Klopt. Het KDV belt omdat zij niet meer de verantwoordelijkheid willen nemen of omdat het zieke kind teveel aandacht vraagt waardoor de andere kinderen erbij in schieten. Maar ik kan me voorstellen dat dit in de ogen van collega's zonder kinderen anders overkomt. Ik had vroeger ook altijd mijn mond los over de partime werkende moeders. Velen verliezen hun "hart voor de zaak". Ben het na de geboorte van de eerste ook even kwijt geweest, en was bang dat ik het niet meer terug zou krijgen. Volgens mij is dat hetgeen er gebeurd bij sommige partimers, ze verliezen de werklust die ze voorheen wel hadden. Maar nogmaals, sommigen.
maandag 7 februari 2011 om 20:42
quote:robdevries schreef op 07 februari 2011 @ 20:37:
[...]
Zo werkt het voor iedereen prettig. Man en vrouw kunnen fatsoenlijk aan de bak en een werkgever is ook tevreden met zo een attitude.Ik merk wel dat er erg verschil is qua bedrijf. Ik werk zelf in de accountancy en bij mij was het dus echt geen probleem. Mijn man zit in de logistiek (een echte mannenwereld) en heeft daar best wat gesprekken over gevoerd. Die zijn beduidend minder modern in dat soort dingen. Maar ik ben ervan overtuigd hoe beter je werknemer work-life balance op elkaar kan afstemmen, hoe meer je er uiteindelijk als werkgever voor terug krijgt.
[...]
Zo werkt het voor iedereen prettig. Man en vrouw kunnen fatsoenlijk aan de bak en een werkgever is ook tevreden met zo een attitude.Ik merk wel dat er erg verschil is qua bedrijf. Ik werk zelf in de accountancy en bij mij was het dus echt geen probleem. Mijn man zit in de logistiek (een echte mannenwereld) en heeft daar best wat gesprekken over gevoerd. Die zijn beduidend minder modern in dat soort dingen. Maar ik ben ervan overtuigd hoe beter je werknemer work-life balance op elkaar kan afstemmen, hoe meer je er uiteindelijk als werkgever voor terug krijgt.
maandag 7 februari 2011 om 20:43
quote:Sunemom schreef op 07 februari 2011 @ 20:11:
[...]
Dat is toch de onhoudbare positie waar tweeverdieners in gedwongen worden. Je kunt wel altijd afgeven op 'de wegrennende werkende moeders', maar wat moet je anders. Kind mag niet ziek op de opvang blijven en moet nu eenmaal opgehaald worden bij koorts, beide ouders werken, dan zal toch of de moeder of de vader de deur uit moeten rennen om dat kind op te gaan halen. Het is zo slordig als je je peuter urenlang op de stoep of alleen thuis laat zitten, omdat je beiden je werkdag nog af moest maken.
En als je bovenstaande situatie niet meer wenselijk vind voor jezelf je kind en je werkgever en daarom besluit dat 1 van de 2 ouders bij de kinderen blijft dan moet je je weer gaan verdedigen want dan ben je zielig en onafhankelijk. Het is werkelijk nooit goed.
[...]
Dat is toch de onhoudbare positie waar tweeverdieners in gedwongen worden. Je kunt wel altijd afgeven op 'de wegrennende werkende moeders', maar wat moet je anders. Kind mag niet ziek op de opvang blijven en moet nu eenmaal opgehaald worden bij koorts, beide ouders werken, dan zal toch of de moeder of de vader de deur uit moeten rennen om dat kind op te gaan halen. Het is zo slordig als je je peuter urenlang op de stoep of alleen thuis laat zitten, omdat je beiden je werkdag nog af moest maken.
En als je bovenstaande situatie niet meer wenselijk vind voor jezelf je kind en je werkgever en daarom besluit dat 1 van de 2 ouders bij de kinderen blijft dan moet je je weer gaan verdedigen want dan ben je zielig en onafhankelijk. Het is werkelijk nooit goed.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
