Burnout?

en beterschap.

Ik zit hier nu een beetje naar het beeldscherm te staren. Ben ontzettend moe. Vanmorgen eerst naar de zangles gegaan. Kreeg daar van die ademhalingsoefeningen en ik was gelijk duizelig.

Merk dat ik heb moeite om mezelf te ontspannen en raak ook meteen in de stress als iets me niet meteen lukt.

Ben vanmiddag ook nog even een lange wandeling gaan maken met de hond. Het was heerlijk weer vandaag. Ook onder het wandelen werd ik weer zo duizelig. Daarna was ik zo moe, dat ik een paar uur op de bank geslapen heb.



Probeer me niet aan de rotzooi in mijn huis te ergeren, heb gewoon geen fut om iets aan het huishouden te doen.

Morgen maar weer kijken, hoe het dan gaat......



Abc, ben benieuwd naar je oefening. Doe je wel een beetje rustig aan.



5x5, hoe was het dansen? Fijn dat je zo'n goed gesprek hebt gehad met je schoonouders. Even goed huilen kan ook zoveel opluchten...



Toffe, hoe gaat het nu met je dochter?



Lief, het klinkt alsof je langzaam vooruit gaat. Wat spannend en een leuk vooruitzicht om nieuwe huizen te bekijken. Oh nee, inloopkasten met een huis erbij, was het toch?

Of vergis ik me nu met Maris



Annemie, vind het erg dapper van je hoe je nu met je studie/werk bezig bent. Let je wel goed op jezelf! Want het zal wel super zwaar zijn. Wel op tijd je grenzen aangeven hoor.

Lukt het sporten ook nog?



Hoe zou Maris het nu hebben? Hoop zo, dat ze kan genieten van haar vakantie.



Sannie, hoe is het me je?

Vandaag was echt wel een goeie dag voor me. Ondanks ziek kind toch kunnen genieten vanmiddag van het samen zijn met hem. Vanavond weer een beetje meer meegedanst. Wel moe nu, maar vooral fysiek, voor de rest zit ik weer wat beter in m'n vel. Hopelijk kan ik dat vast houden. Morgen ben ik jarig, maar geen plannen, behalve dan even weg voor de uitslagen van de onderzoeken. Verder gewoon lekker thuis met elkaar zonder bezoek. Vind ik prima zo!



Toffe, beterschap voor jullie!



Aan de rest, rustig aan en goeie nachtrust gewenst!

Hallo allemaal,

Heb weer even de tijd gevonden om hier nog even aan te wippen. Ik heb een leuke dag gehad, ik geloof dat ik een beetje in het ritme begin te komen. Was om 4 uur klaar, dus daarna gelijk door gegaan naar de sportschool. Tijdens het fietsen een gedeelte van mijn huiswerk voor morgen zitten leren. Wat ik wel merk is: omdat ik het zo ontzettend leuk vind, lijkt het wel of het ook makkelijker is, het kost minder energie.



Toffe: Beterschap meis, ik heb hem een paar weken geleden gehad, en het is idd niet fijn. Van de week niet meer naar je werk gaan hoor, het is vervelend maar griep kan je niks aan doen, en kan iedereen overkomen.



5x5: Fijn dat je een goed gesprek gehad hebt. Kan je de spanning voor morgen een plaatsje geven? Sterkte, ik hoop dat het een goede uitslag zal zijn, maar dat er in ieder geval wel een stukje duidelijkheid komt.



Lief: Eindelijk een keer positief gewerkt. Probeer er van te genieten, en vergeet je het niet in je agenda te schrijven, zodat je er aan herinnert wordt, als hij weer eens heel bot tegen je is.



Abc: Ik geloof dat ik eens even een hartig woordje met je moet gaan spreken. . Volgens mij heb je niet echt een fijn ontspannen weekend achter de rug. Je zit tegen griep aan, en zelf ademhalen kost je energie. Maar toch moet alles weer, omdat het nu eenmaal in jou hoofd zit.

Wat was er gebeurd als je niet was gaan sporten? Echt je moet voor jezelf gaan zorgen, en dat is het enige wat MOET. Een ander doet het niet, en als jij het niet doet word je nooit beter.

Wees eens lief voorjezelf, stop met jezelf dwingen tot dingen die je helemaal niet kan. Echt lieve schat, ga in vredesnaam voor jezelf zorgen.



Zonnestraaltje: Wat is er gebeurd dat je weer zo moe bent? Of komen de emoties van de afgelopen weken er nu pas uit?

Goed van je dat je wel lekker naar buiten geweest bent.

Die rotzooi in je huis is nu het minst belangrijk hoor, ligt er morgen ook nog, en overmorgen ook. Jij bent nu degene waar het omgaat.

Annemie, wat super dat je zoveel energie krijgt. Je bent wel erg fanatiek hoor als je zelfs onder het fietsen al aan het studeren bent

Ik heb nog steeds elke week Emdr en dat is gewoon ontzettend vermoeiend. Naast het feit dat ik de afgelopen 10 jaar al geestelijk overbelast ben geweest, merk ik dat de vermoeidheid er langzaam aan het uitkomen is. Kom nu pas langzaam tot rust en ben nu eindelijk alles een plaatsje aan het geven.

Gelukkig mag ik de komende 4 weken nog volledig thuis blijven.

Alleen die rotzooi, die ligt er al weken. Vind het toch wel vervelend als er iemand spontaan langs komt en dan al die zooi ziet liggen.



5x5, veel succes morgen. En natuurlijk ook een hele fijne verjaardag. Het word weer mooi weer, vast speciaal voor jou.

5x5, van harte gefeliciteerd met je verjaardag . Ik hoop dat je een leuke dag hebt met je gezin en dat je goede uitslagen krijgt in het ziekenhuis.

Gefeliciteerd met je verjaardag 5x5!





Ja met mij gaat het langzaamaan beter, ik durf dat nu ook hardop te zeggen. Ik ben zelfs voor 6 uur beter gemeld nu.

Maar ik ben wel moe. Ik hoop dat dat nog een keertje minder gaat worden, anders moet ik de reintegratie, en dan vooral de opbouw, een halt toeroepen. In het algemeen ben ik vermoeider (ik weet ook niet of dat door het sporten komt, mijn spieren krijgen nu wel aardig wat te verduren, ik denk dat dat alleen maar beter kan worden als ik het volhoud), maar als ik een ochtend heb gewerkt, dan heb ik ook zo rond 15.30 een wegtrekker, dan vallen mijn ogen bijna dicht en sta ik even te tollen op mijn benen. Ik richt mijn middag er nu zelfs op in, dat ik rond die tijd thuis ben en even kan gaan zitten/liggen/hangen.

Ik merk wel dat ik ook nog draaierig ben, en een beetje snotterig maar niet heel erg, en vanochtend had ik ineens een hele lelijke hoest. Ik hoop bijna dat het de griep is, want dat zeurende gdoe is ook maar niks en daar word ik moe van. Je hoort veel mensen over duizelingen. Laat me dan maar een week goed ziek zijn en dat het dan klaar is.

Vanochtend weer heel even dat schuldgevoel, dat ik "niks" ga doen vandaag. Ik wil daar echt van af hoor. Kan mezelf nu wel corrigeren dat het onzin is dat ik dat denk, maar ik wil gewoon dat heel die gedachte en dat gevoel niet meer komen.



Ik moet de was opvouwen

Ik wil naar de winkel over die garantie

Ik zou de administratie kunnen doen



Het valt mij op dat ik tegenwoordig op niet-werkdagen niet meer zo goed ben in het verzinnen van Moetjes

Allereerst bedankt voor jullie felicitaties!



Verder even een update van vanochtend.



Vanochtend ben ik bij de cardioloog geweest. Uit de echo en het holteronderzoek is gelukkig niks gekomen. Ik mag ook afbouwen met de betablokkers. Mocht het nou zo zijn dat ik weer zo'n torenhoge hartslag krijg kan ik weer terugkomen (maar vooralsnog ga ik daar niet van uit ) . Verder heb ik geïnformeerd naar de bloeduitslagen, die zijn nog niet binnen. Maar vrijdag heb ik een afspraak staan bij de huisarts dus dan weet ik hopelijk meer. En donderdag heb ik een afspraak bij de reumatoloog staan, had 'm vorige week met het telefonisch spreekuur aan de lijn, hij opperde nog dat het evt ook nog door de bijwerkingen van de medicijnen kan komen, de hartkloppingen. Lijkt me een beetje stug, want ik slik ze alweer een half jaar en nog nooit ergens last van gehad, maar wie weet. Het is zowiezo wel goed dat ik daar ben vanwege de vele pijnklachten die ik de laatste tijd weer ervaar.



Het zonnetje schijnt hier en gelukkig ook nog in m'n hoofd (net als gisteren dus ), De jongste is nog wel ziek dus die blijft vandaag en morgen lekker bij de deur, echt een fijn gevoel dat ik weer een beetje kan genieten van het samenzijn met de kinderen. Dat heb ik zo gemist de afgelopen weken!

Dus eingelijk wel een goede dag, 5x5!

Schrijf je dat in je agenda, dat deze dag mooi is? En die van gister ook?



Toch helpt het wel he, als de zon buiten schijnt. Het heeft op mijn humeur in ieder geval wel veel invloed. En ook voor het eerst sinds tijden dat ik de verwarming niet aan heb. Ik heb zelfs boven de ramen open, wat een bevrijding!

Zeker een goeie dag, en ik ga proberen dat gevoel vast te houden! Het zonnetje wat buiten schijnt helpt absoluut en ook de lieve kaartjes die ik voor m'n verjaardag heb gekregen. Heb besloten dat ik alle kaartjes voorlopig bewaar, als ik me even wat minder voel kijk ik daar ook naar.



Lief, fijn dat het met jou (behalve de moeheid dan) ook wat beter gaat. En voor 6 uur weer beter gemeld, wat goed! En inderdaad maar geen schuldgevoel aanpraten als je weinig/niks doet, is nergens voor nodig. Zelf ben ik ook heel erg moe, nog geen verbetering gemerkt in de afgelopen weken. Maar dat mag ik ook niet verwachten natuurlijk (zeker bij een bo niet). En mocht het uiteindelijk toch een lichamelijke oorzaak hebben kan er vast wel wat aan gedaan worden!



Zonnestraaltje, logisch dat alle moeheid er nu uitkomt maar fijn dat je voorlopig nog thuis mag blijven!



Annemie, fijn dat je in het ritme lijkt te komen en je het naar je zin hebt!



Nog iets positiefs trouwens, ik merk dat ik (ondanks het afgelopen weekend, waar ik wel moeite had met mijn lichamelijke beperkingen) toch minder pieker. En ik heb het gevoel dat het komt door de acupunctuur behandeling. Morgenochtend mag ik weer (schoonmoeder komt dan deze kant op voor de jongste en om wat in huis te doen )

5x5, fijn dat het goed was bij de cardioloog. Ik heb ook een tijdje bètablokkers gehad (ivm hoge bloeddruk) en daar kreeg ik depressie klachten van, dus misschien voel je je ook nog beter als je daarmee stopt of minder van krijgt.quote:lief_29 schreef op 08 februari 2011 @ 10:00:...

Maar ik ben wel moe. Ik hoop dat dat nog een keertje minder gaat worden, anders moet ik de reintegratie, en dan vooral de opbouw, een halt toeroepen. In het algemeen ben ik vermoeider (..), maar als ik een ochtend heb gewerkt, dan heb ik ook zo rond 15.30 een wegtrekker, dan vallen mijn ogen bijna dicht en sta ik even te tollen op mijn benen. ....



Heel herkenbaar, ik ben ook zo moe. Ik (of eigenlijk de bedrijfsarts) heb de opbouw nu dus ook eerst stil gezet. Zoals ik de brief van de ba stond die ik vandaag kreeg is de re-integratie nu eerst gericht op stabilisatie en verbetering van de gezondheid. Werk uitbreiden qua uren en taken zit er voorlopig even niet in.



Ik heb vanmorgen gewerkt en ik ben nu ook moe, daarna nog voor mij best heftig telefoongesprek gevoerd (zie hyves, moest het even kwijt) en nu dus net rust. Werk ging op zich wel goed, maar ik begin steeds meer te twijfelen of ik wel op de goede plek zit. Ik ben veranderd (en zal nog meer veranderen) en het werk is niet veranderd, ik weet niet of ik wel in die omgeving wil/kan functioneren. Ik ben zelf het liefst inhoudelijk bezig en ik merk steeds meer dat het inhoudelijke een steeds minder groot deel van mijn werk wordt. Het gaat steeds meer richting coaching, opleiden en beoordelen van anderen en als onderdeel vind ik dat wel heel leuk, maar ik wil dat niet als hoofdtaak. Ik had vandaag de puf niet om daar met mijn baas over te praten, maar ik wil toch wel graag van hem weten hoe hij de toekomst ziet in het team en de taakverdeling. Misschien krijg ik ook wel een verkeerd beeld omdat ik nu heel veel tegelijk werk met een collega die dat deel van het werk juist heel leuk vind en niet zo inhoudelijk is.



Vanmiddag stond er een overleg gepland waar ik heel graag bij had willen zijn maar ik zag de uitnodiging daarvoor pas vanmorgen dus die heb ik braaf geweigerd met de mededeling dat dat voor mij te laat was. Later zei ik tegen mijn baas dat ik dat eerder had willen weten, dan had ik mijn planning daar op aangepast vandaag en was ik later gekomen. Zijn reactie was dat het beter voor me was om daar niet bij te zijn ivm het onderwerp, dat kost mij te veel energie. Ik vind het heel goed dat hij dat zegt en daar dus over nagedacht heeft, maar ik vraag me dan ook meteen af waarom hij me die uitnodiging dan wel stuurt.



Donderdag heb ik weer een potentiele energievreter op het programma staan, ben benieuwd hoe dat gaat. Donderdagavond een etentje met het team en hogere baas, dat zal ook wel weer de nodige energie gaan kosten. We gaan naar een nogal exclusief restaurant waar ik zelf nooit heen zou gaan. We hebben vanmorgen op het werk even naar het menu gekeken en ik geloof dat ik van tevoren maar een boterham moet eten, zijn niet echt dingen waar ik van hou.



Ik had voor mezelf bedacht dat ik na mijn werk even naar de garage en de bouwmarkt wou, maar toen ik het klaar was met werken had ik daar geen zin meer in. Garage heb ik uiteindelijk wel gedaan omdat ik nu al twee weken met één lamp rij en ik nu meer 's avonds rij en dan toch wel merk dat ik slechter zicht heb. Ik rijd vaak over een slecht verlichte weg, dus dat vond ik toch wel belangrijk. Ben ook wel blij dat ik dat nu gedaan heb, dat scheelt toch weer een moetje voor morgen. Morgen ben ik vrij en hoef ik niks.



Sorry weer voor de enorme lap tekst, ik merk dat ik dingen beter kwijt raak en verwerk als ik het opschrijf en jullie zijn dankbare lezers....



Nu ben ik moe en heb ik hoofdpijn. Mijn grens is weer overschreden. Ik ben weer over mijn grenzen gegaan .

Nog even iets positiefs. Ik was net even met mijn zus aan het bellen en heb het aan haar overgelaten om iets te regelen wat we samen willen doen en ik heb het gesprek afgebroken omdat ik moe was en even rust wilde voor het koken en de yoga.



Sinds de ba me vorige week er op wees dat voor mij alles 'even' is, valt het me heel erg op dat ik inderdaad heel vaak 'even' zeg of schrijf. Zet me wel aan tot denken.

Abc, je hebt een behoorlijk intensieve dag gehad. Het valt me heel erg op dat je nu heel erg bewust met de dingen bezig bent. Dat je steeds beter begint te zien wat je graag wil. Je wil alleen te veel en te snel. Vind ook dat je baas heel erg goed met je omgaat en eigenlijk jouw grenzen ook al bewaakt. Hoe lief en goed dit bedoelt is, zou het voor jou beter zijn als hij dit in overleg met jou doet.

Zodat jij zelf steeds beter gaat leren waar jouw grenzen liggen en daar ook naar gaat handelen.

Het werken en het veranderen en nadenken over alles wat je bezig houdt kost je ook heel veel energie. Daarom is het maar goed dat de opbouw even stil staat. Nu kan je langzaam aan dit ritme wennen.

Misschien dat je toch nog iets eerder of vaker pauze kan nemen tussendoor?



5x5, hoe is het met onze jarige jop? Word je vandaag ook extra verwend? Wat fijn dat het positief nieuws was. Nu nog even afwachten op de rest.



Lief, dat vermoeiende gevoel gaat echt ooit weg. Je doet het super! Het heeft gewoon heel veel tijd nodig. Het is toch niet erg om even de opbouw stil te moeten zetten als dat nodig is. Beter even stopzetten dan weer te ver over je grenzen heengaan en weer van voor af aan moeten beginnen.

Gewoon op tijd weer even Lief tijd nemen....



Heb vandaag maar even een afspraak gemaakt met de huisarts. Ga er donderdag naar toe. Hoop op wat advies om op een verantwoorde lichamelijke manier de vermoeidheid aan te pakken. Merk dat ik steeds behoorlijk duizelig word tijdens en na lichamelijke inspanning. Ben nogal gespannen in mijn schouders en nek, wordt weer tijd voor een massage.

Abc,

Ik vind het knap dat je dat overleg hebt afgezegd. Ik heb daar zelf erg veel moeite mee. Verder vind ik het knap dat je het van je baas accepteert dat hij zegt dat iets niet goed voor je is. Dat is bij mij een struikelblok.



Heb je nou voor donderdag één of twee energievreters staan, ik kom er niet zo goed uit? Kun je er niet gewoon onderuit joh, je bent toch ziek? Dat je gewoon niet gaat? Het is nu al vermoeiend genoeg allemaal voor je. Ik zou het bespreekbaar maken met je baas.



Goed dat je even langs de gagare bent gegaan, veiligheid gaat voor alles. Weet je zeker dat je niet een moetje van de bouwmarkt maakt morgen? Niet doen hoor!



Wat is nu de reden dat je over je grenzen bent gegaan lepels op zijn? Het onverwachte telefoongesprek? Of heb je deze week maar tien lepels per dag en heb je je aktiepuntenlijst daar niet op aangepast?

Ik ben inderdaad heel erg bezig met wat iets met me doet en achteraf weet ik wel wat ik anders had moeten doen. Ik ben vanmorgen bijvoorbeeld in een keer door gegaan op het werk en heb geen pauze genomen. Dat is fout. Dan merk ik pas als ik naar mijn auto loop hoe ik me voel. De garage vond ik een moetje en heb ik dus toch maar gedaan, de bouwmarkt moet maar wachten, morgen doe ik niks.



Ik heb minder lepels dan ik dacht door mijn griepje van vorige week en sommige dingen kosten me meer dan ik van tevoren inschat waardoor ik niks over houd voor onverwachte dingen zoals bijvoorbeeld telefoongesprek vanmiddag.



Donderdag inderdaad twee energievreters. Misschien niet heel handig om beide te doen....

Je klinkt zo terneergeslagen abc.

Pfff, echt weer een rotnacht gehad. Slapen gig vannacht echt slecht . Voel me dan bij het opstaan gelijk weer slechter en het humeur van manlief en dochter was weer om te schieten. Hoop dat de rest van de dag iets beter verloopt. Hoef vandaag niet veel, alleen de acupuncturist en voor de jongste zorgen (die blijft nog 1 dag thuis, hij lijkt wel weer aardig opgeknapt).

Goedemorgen, ik herken zoveel in jullie post. Ik had zelf een topic angst- en paniekaanvallen gemaakt, maar zou hier ook graag mee willen schrijven.



Heeft iemand van jullie wel eens EMDR therapie gedaan? Daar denkt mijn psycholoog aan. Info op internet daarover komt wel goed over. Als het me van mijn angsten afhelpt, ben ik bereidt alles te proberen, herkennen jullie dat ook?

quote:lief_29 schreef op 08 februari 2011 @ 22:00:

Je klinkt zo terneergeslagen abc.

Mijn eerste reactie was dat dat wel mee valt, maar misschien heb je wel gelijk. Ik vind het gewoon allemaal zo moeilijk om een evenwicht te vinden in rust en activiteit en vind het heel moeilijk om te kiezen wat ik wel en niet doe.

5x5,



BobDeBouwer, Zonnestraaltje doet EMDR als traumaverwerking. Ik weet er zelf weinig van, wat ik van haar lees is dat het heel heftig is en heel veel energie kost.

Zonnestraaltje, zou jij jouw ervaring met EMDR willen delen?



Bij mij zijn drie weken geleden explosief angst- en paniekaanvallen gekomen. Mijn hele lichaam is van slag (trillen, koud, duizelig, hyperventilatie, hartkloppingen). Volgens huisarts moet de spanning letterlijk mijn lichaam uit. Herkennen jullie dit? Hoe lang duurde het? Ik ben helemaal kapot nu. Zelfs mijn dagelijkse wandeling kost veel energie, ik ben uitgeput als ik thuiskom. En zodra ik probeer te ontspannen steken die rot hartkloppingen de kop weer op.



Ik heb vrijdag afspraak bij huisarts over hoe verder te gaan met welke medicatie.

Bobdebouwer, ik herken de angst en pankiek aanvallen niet, maar wel de hartkloppingen. Dat is inderdaad een heel naar gevoel. Ik heb er medicijnen voor gekregen en mag inmiddels weer langzaam afbouwen. (na bijna een maand) want ze hebben verder niks kunnen vinden. Hen er helaas nog steeds last van, alhoewel iets minder nu met de medicijnen.



Ik ben vanochtend bij de acupuncturist geweest, wat een bijzondere man is dat toch. Hij verricht echt wonderen. Ik voelde me niet goed toen ik daar binnen kwam en ik kom er vandaan en voel me bijna normaal! Hij zei dat hij iets wilde doen aan het slechte slapen van mij. Ik heb nu een heel klein naaldje in mijn been zitten voor m'n energie en een kleintje in mijn oor om meer rust in m'n hoofd te krijgen. Ben heel benieuwd wat dat met me gaat doen.

Bobdebouwer, krijg nu meteen dat blije deuntje in mijn hoofd

Allereerst van harte welkom hier.

Heb net je eigen topic voor de helft gelezen en zag dat je drie weken geleden een operatie hebt gehad waardoor nu je klachten heel erg aanwezig zijn. Maar wat voor ons allemaal herkenbaar is, dat je graag de controle wilt behouden, moeite hebt met loslaten en erg perfectionistisch bent. En vooral dat controle vast willen houden is natuurlijk niet mogelijk als je geopereerd moet worden. Je moet je dan letterlijk overgeven aan anderen.

Weet je voor jezelf waar je zo bang voor bent? Herken je de momenten wanneer en waardoor je een paniekaanval krijgt?



Als er zoveel spanning in je lichaam zit, dan zal dit echt eerst eruit moeten komen. Rust is dan het perfecte medicijn voor acute stress. Bij iedereen is het verschillend over hoe lang dit duurt. Als je steeds in een stressvolle omgeving zit of teveel piekert, dan zal dit vast wel langer duren.

Doe alleen maar dingen, waar je ontspannen door kan raken. Maak korte wandelingen en rust tussendoor eventjes. Het is nu prachtig weer daarvoor. Leg jezelf niet teveel op.



Emdr is zwaar en daar zal je eerst weer rustig voor moeten zijn.

Want anders is deze therapievorm gewoon niet te doen.

Ik volg dit zelf inderdaad voor traumaverwerking en ondanks dat ik het best wel vaag vond voordat ik er aan begon, geeft het bij mij heel erg goede resultaten. Heb nu zelfs spijt, dat ik het niet veel eerder heb gedaan.

Wat wil je precies weten over de Emdr?

5x5, wat bijzonder eigenlijk dat je met van die naaldjes in je lichaam zo'n positief resultaat krijgt. Voel je het goed als ze die naaldjes in je lichaam prikken? Ik ben er eigenlijk best wel nieuwsgierig naar. Hopelijk slaap je vannacht weer iets beter.



Abc, misschien vind je 't gewoon lastig dat je niet overal de controle op hebt? Dat je nu gedwongen wordt om de dingen anders aan te pakken terwijl je 't liefste gewoon alles op de oude manier wilt doen.



Heb net weer een heerlijke wandeling met de hond gemaakt. Heb alleen 2 dagen barstende hoofdpijn, wordt er niet goed van. Vrijdag naar de masseur en hopelijk helpt ie mij van die spanning in mijn schouder en nek af.



Hoe is het met de rest van de meiden?

Wat ben ik toch moe....

Vandaag gewerkt. Ging redelijk, goedgehumeurd (en dat is al heel wat) maar ik merkte wel dat ik een beetje verloren raakte in de data. Overload. Kreeg ook hoofdpijn. En ik werd een beetje wazig, kan het niet goed uitleggen.

Achteraf wel bedacht dat ik ook niet echt een pauze heb genomen, ik heb voor het eerst redelijk doorgewerkt zonder dat ik echt een half uur of een uur koffie zat te drinken bij een collega. Wel met mijn kamergenoot wat zitten brainstormen over inhoudelijke zaken.

Als ik vrijdag nog steeds zo moe ben, wordt het volgende week geen vier ochtenden. Dan doe ik nog een keer drie.

Ik word ook steeds iets meer verkouden, beetje ruwe keel 's morgens, beetje meer snotterig, niezerig. Dus dat zal wel vermoeidheid veroorzaken. Iedereen is moe, en met een burnout ben je er toch wat minder tegen bestand.

Ik moet werken (check)

Ik moet naar de psych

Ik wil niks meer doen

Ik zou niks meer kunnen verzinnen wat ik met dit lage energieniveau nog zou kunnen



Ik ben niet bij machte om op jullie te reageren, het dringt niet door.



Oh trouwens, ik heb een hittepit gekocht, die ga ik eens fijn vanavond in mijn nek leggen