Burnout?

5x5, als je geen vertrouwen meer hebt ik je huisarts, dan moet je inderdaad een andere zoeken. Heb je een mogelijkheid in de buurt om naar een andere huisarts te gaan?

quote:zonnestraaltje1 schreef op 03 februari 2011 @ 16:18:

Lief, ik heb een paar weken geleden al speciaal een agenda gekocht waarin ik voor mezelf elke dag een planning wil maken. Schrijf daar ook echt alles in op zodat ik na een tijdje weer eens terug kan lezen hoe het toen met me ging.

Heel goed. Ooit..... ooit ga je zien dat je goede periodes steeds langer duren.

Vind het wel erg lastig om nu toch elke dag iets te doen puur omdat ik zo moe ben. Maar wil heel erg graag dat het anders is.

Hoe doe je dit dan naast je vermoeidheid?

Daarom moet je ook iets kiezen wat niet zo groot is. Waarom 20 dozen? Begin met 1 doos. Als het beter gaat, kun je 2 dozen gaan doen. Nu nog niet.

Heb nu het gevoel alsof ik gewoon te lui ben en mezelf maar eens een schop onder mijn kont moet gaan geven.

Omdat je jezelf veel te hoge doelen stelt en dus elke dag teleurgesteld bent. Je opdrachten zijn echt te groot.

Ben ook nog eens ongesteld en daar heb ik helemaal de schurft aan. Bah!

Je bent niet eerste hier die sinds het begin van de burnout veel meer last heeft van menstruatie. Helaas weet ik daar niks op, maar je bent niet de enige. Gelukkig ben je er volgende week weer vanaf. En ook dat wordt beter, ik heb het deze keer niet eens in de gaten en dat is vwel anders geweest. Ik heb heel veel broeken gekocht. Het punt is dat de liezen bloot moeten zijn ivm klemmen, maar ik wil niet in mijn blote kont dus de achterkant moet wel wat langer zijn. En ik heb daar nogal wat vet vlees spieren zitten...

Ik zie ineens dat ik twee berichten gemist heb.



Toffe, goed dat je niet bent gaan werken. En deze bui gaat inderdaad over. Uiteindelijk is elk gevoel eindig (vrije interpretatie van tekst van Lief). Zielig dat je dochter ziek is.



Zonnestraaltje, je bent niet lui! Je bent ziek, je bent met je herstel bezig en dat kost nu heel veel energie. Daar hoef je je niet voor te schamen en daar hoef je geen schop onder je kont voor te hebben. Jij hebt hier niet om gevraagd, het is je overkomen en daar kun jij niks aan doen.

Liezen bloot? Dan moet je echt een hele korte broek aan. Kan me best voorstellen dat je aan de achterkant iets langers wil. Je hebt voor tennis enzo ook van die korte broekjes met een soort rokje eraan vast. Is dat misschien iets?

Die heb ik ook gepast ABC, maar in maar S is het broekje dan wel kort, maat L worden de pijpjes ineens langer?

Heb nu wat bij de V&D en HEMA gekocht en gaat wonderlijk goed.

had nog nooit van hipshorts gehoord, maar ze komen me nu goed uit



Die tekst van dat eindige gevoel was nogal negatief bedoeld toen ik 'm schreef, je weet het knap op te pikken,

Heb net een heel goed gesprek met m'n leidinggevende gehad. Ze heeft gebeld om te vragen hoe het ging. Wel weer gehuild maar goed, is dat er ook weer uit.



Ze vindt dat ik goed en dapper bezig ben. Die opsteker kon ik wel gebruiken, heb zelf dat gevoel niet altijd. Ik besef me nu (alweer) dat ik heel erg bof met haar!

voor 5x5 en zonnestraal!

En een voor maris, waar ben je? Gaat het naar omstandigheden wel goed met je?

Als jij een S aan kan, dan zal dat vet vlees zullen die spieren ook wel meevallen. Hmmm, dat maakt het er niet positiever op .



Sommige negatieve dingen kunnen heel goed naar iets positiefs omgedraaid worden.



5x5, een begripvolle baas scheelt echt heel veel in deze tijden. Fijn dat je er zo'n opsteker van gekregen hebt.



Er was hier net iemand aan de deur die me probeerde over te halen donateur te worden van de kankerbestrijding. Ze had een heel goed verhaal en toch heb ik het niet gedaan. Ik houd helemaal niet van mensen die aan de deur komen zeuren en op beleefde collectanten na krijgt iedereen van mij een nee. Geven jullie structureel aan goede doelen? Misschien ben ik heel ongevoelig, maar zodra het niet meer anoniem is geef ik niks.

Ik hoop dat Marriss helemaal al in vakantiestemming is een door haar vriend gestofzuigd huis met een door haar vriend verschoonde kattenbak voor haar katten.



En stiekem hoop ik ook dat ze nog even komt vertellen hoe het vandaag met haar gaat.

Ik gooi meestal een euro of 50 cent in de collectebus en ik geef nooit mijn naam.



Ik pas niet in S, maar het rokje werd me geadviseerd door een ieniemienie medecursist. Ik moet zelf L of XL, dus het is geen rokje geworden.

Het voordeel is dat iedereen dus vrij bloot is. En het leuke is dat ze we echt niet allemaal ieniemienie zijn. Dus dan voel ik me wat minder opgelaten, anders had ik het nooit gedaan

In een collectebus gooi ik ook 50 cent of een euro tenzij er echt een lompe boer voor de deur staat die alleen die bus onder mijn neus drukt zonder fatsoenlijk te vragen of ik iets wil geven voor .... (en dan maakt het me niet eens uit wat het is, zolang het netjes gevraagd wordt, geef ik overal voor).



Kan me voorstellen dat je blij bent dat er meer dames daar zijn die niet in een S-je passen. Eigenlijk is het belachelijk om daar bij na te denken, maar ik doe precies hetzelfde.

Ik geef zelf ook alleen maar als er iemand met een collectebus staat. Verder nooit eigenlijk.

Lief, vlees, vet, spieren Doet me denken aan die badstof onderbroeken, oh nee sportbroekjes waren dat. Oh, wat vond ik dat erg als ik dat stom ding aan moest tijdens een wedstrijd.



5x5, volg je gevoel hoor. Er zijn genoeg huisartsen... kan je bij jullie makkelijk overstappen naar een andere?



Abc, door de post van jou en Lief besef ik weer eventjes dat ik gewoon veel te veel wil. En dat ik helemaal geen aansteller ben maar dat het logisch is dat ik me nu zo voel. Als iemand anders het voor je opschrijft dan komt het toch wel beter aan....



Ik doe ook maar zelden iets in de collectebus. En geef trouwens ook niks als de krantenjongens aan het einde van het jaar weer geld komen vragen.

Alleen laatst schaamde ik me wel een klein beetje. Ik had haast en een kindje vroeg me bij de supermarkt om een bijdrage voor Serious Request en ik zei toen ook nee!

Ze had een muts op en ik zag haar gezicht niet goed. Toen kwam haar moeder aanlopen en ja hoor, was het mijn achternichtje Had haar met die muts op niet herkend... haha

Hey dames, ik ben er nog. Lange dag gehad. Nog even dit, even dat, nog even naar de winkel, eten bij mn ouders, kwam mn tante vlak voor het eten overstuur binnen (lang verhaal...) waardoor we pas tegen 20u aan tafel gingen. Nu nog even op de bank met de laptop, douchen en naar bed. Ik ben heel erg moe en down. Heb vandaag al 2 pammetjes gehad... en toch nog veel gehuild, terwijl ik me de vorige keren bijna zelfs de oude voelde met een pam op. Wil niet weten hoe ik de dag was doorgekomen zonder medicatie...



Maar goed, ik ga naar de zon, lezen, luieren, zonnen, zwemmen.... ik heb er geloof ik wel een beetje zin in (dat zeg ik niet om jullie jaloers te maken, maar om mezelf ervan te overtuigen dat dat heus heel leuk is)



Lieve allemaal: zet 'm op, met alles wat deze week gaat brengen. Zal af en toe aan jullie denken. Duimen jullie voor me, dat het me gaat lukken om te genieten?

Ik neem trouwens mijn mobiel met internet niet mee, dus kan niet af en toe even van me laten horen. Volgende week zaterdag komen we weer thuis, dus tot dan!



Liefs!

Fijne vakantie Marriss. Ik hoop dat je er van kunt genieten .

Pff, ik ben kapot, gelukkig morgen vrij. Ik kom morgen weer wel, ga nu lekker naar mijn mandje. Maar speciaal voor Marriss nog even: Ik hoop dat je een hele mooie fijne vakantie zal hebben, het zal ongetwijfeld een andere vakantie zijn, maar probeer de kleine dingen niet uit het oog te verliezen.

Probeer er van te genieten meissie, het is je van harte gegund.

Hele fijne vakantie toegewenst Maris! Ik hoop dat je er van kunt genieten!

Pfff...ik werd net wakker (20 min. geleden) was in bed in slaap gevallen. Was wakker geworden van de jongste, die huilde. Eer ik het besef had en de moed om op te staan (geen puf en voelde me niet goed) was ik 10 min. verder. Voelde me zo schuldig . Maar ja...manlief was er niet, anders had ik het aan hem overgelaten. Gelukkig komt hij zo thuis (had 'm even gebeld).

Maris, veel sterkte en ook veel plezier. Geniet in elk geval van het mooie weer. In deze sombere, druilerige tijd is de zon op je gezicht heerlijk.

Ook deze week komt om, en als je terug bent kan je trots zijn op jezelf dat je het gedaan hebt.

Gut, ik hoop niet dat ze enorme vertraging heeft met die storm.



Ben net uit bed, had het even nodig hoor. Uurtje sporten valt niet mee! Ik vind het heel erg leuk en ik blijf het doen maar ik merk wel dat ik de volgende dag een beetje brak ben. Kom wat moeilijker uit bed. Maar ja, ook einde van de week, dus dan mag het. Heb wel het idee dat ik veel minder spierpijn heb. Wel wat hoor, en ook een paar nieuwe blauwe plekken, maar het is (vandaag) te overzien. Hopelijk vind ik dat morgen ook nog.



Annemie, hoe is het vandaag met je? Ben je prettig moe of was het een aanslag, deze volle werkweek? Onthoud maar goed dat je het maar mooi hebt geflikt hoor. Als het goed is, wen je er wel weer aan.



Ik lag net nog even in bed en toen voelede ik even een soort schuldgevoel dat ik de halve dag heb verslapen. Schrok er wel van, want ik ben best wel bang dat ik, nu het zo goed gaat, mezelf weer voorbij ga en dat ik dan alleen maar dénk dat het goed gaat terwijl ik in dezelfde valkuil stap.

Ik denk ook dat die Liefdag bij voorkeur op de woensdag moet blijven en misschien, heel misschien durf ik ook inmiddels te zeggen dat die er altijd moet blijven dus dat ik wellicht minder zou kunnen gaan werken.

*Eerst even mijn verhaal doen, zal zo bijlezen*



Ik was vanmorgen voor zeven uur al in tranen. Ik werd wakker in een leeg bed, mijn vriend was vroeg wakker en zat al gedoucht en wel beneden te ontbijten. Ik was nog zo moe, echt niet leuk. We zouden vanavond gaat eten bij een collega van mijn vriend, maar dat gaat dus niet door. Ik trek het gewoon even niet. Vriend zou eerst alleen gaan, maar hij stuurde me later een sms dat hij toch liever bij mij is vanavond . Ik heb mijn frustratie dus even geuit en daar kwamen natuurlijk ook weer tranen bij kijken. Vriend heeft me nog terug naar bed gestuurd, is lekker bij me komen zitten en toen werd ik wel weer rustig. Volgens mijn vriend heb ik voor zeven uur sowieso niet op mijn best dus ik moest op dat tijdstip nog niet over moeilijke dingen nadenken .



Ben wat later naar mijn werk gegaan dan gepland en heb uiteindelijk mijn vier uur wel vol kunnen maken. Ik moest naar de ba en baas zou mee. Voor we naar de ba gingen eerst even met baas zitten praten. Hij ziet echt verbeteringen en vond het ook heel goed dat ik vorige week bij energievretend overleg eerder weg ben gegaan. Hij zag toen al dat het moeilijker werd voor me en vond het heel goed dat ik dat zelf ook merkte en wegging. Dat deed ik een paar maanden geleden echt niet.



Bij de ba vond ik het toch wel moeilijk. Ondanks dat ik echt geen problemen met de ba of met mijn baas heb, voelde het toch wel een beetje als twee tegen één. En dat is heel onterecht, want baas kon sommige dingen heel goed nuanceren of verduidelijjken. Ik was niet zo genuanceerd vandaag en redelijk opstandig, als baas er niet bij was geweest voor de nuance, dan waren het tranen geworden bij de ba vrees ik.



Ik vind het bijvoorbeeld heel lastig om me af te sluiten voor de dingen die om me heen gebeuren op het werk. We hebben een drukke kamer waar nogal eens mensen binnen lopen en problemen besproken worden. Dat hoor ik natuurlijk allemaal en ondanks dat ik er meestal niks mee doe kost het me wel energie. Ik kwam niet verder dan dat ik nieuwsgierig ben en dat ik het daarom moeilijk vind om me er niet mee te bemoeien, maar daar was mijn baas het niet mee eens. Volgens hem komt dat ook heel erg door de manier van samenwerken binnen het team. We hebben twee jaar lang alles met zijn drieen (+baas) gedaan en zijn heel goed op elkaar ingespeeld. We hebben alle drie ons eigen specialisme, maar weten altijd van elkaar wie waar mee bezig is en denken ook altijd samen na over de dingen die spelen. Dat maakt het voor mij nu dus extra moeilijk omdat ik nu dus echt anders moet werken in een omgeving die niet veranderd is. Als ik daar rustig over nadenk, dan heeft mijn baas daar een heel goed punt.



Ander punt waar we het over gehad hebben is die vermoeidheid. Ik wil gewoon weten wat de oorzaak daarvan is. Volgens de ba maakt het niet uit wat de oorzaak is, want het gevolg is hetzelfde, ik moet goed mijn rust nemen en niet te veel willen. Voor mij maakt het echter wel verschil of de vermoeidheid komt omdat ik te veel doe (gedaan heb) of gewoon van mijn bo komt of van mijn medicijnen (of van de luchtweginfectie die ik volgens de ba heb aan mijn hoest te horen). Als het van de medicijnen komt dan is het mijn schuld niet en kan ik er zelf gewoon niks aan doen, dan kan ik om andere medicijnen vragen, maar dat geeft vaak ook weer andere problemen. Als het door de bo komt of omdat ik teveel gedaan heb, dan is het mijn eigen schuld. Die luchtweginfectie geloof ik niet zo, ik hoest helemaal niet zo erg (voor mijn doen), dus dat valt nog wel mee. Uiteindelijk maakt het natuurlijk ook niet uit waar het door komt, maar op de één of ander manier frustreert het me enorm dat ik niet weet wat de oorzaak nu precies is. Het is een combinatie van dingen en ik zal nooit precies weten wat nou waar vandaan komt, de vermoeidheid is er en daar zal ik mee moeten leren omgaan. Volgens de ba blijft die vermoeidheid ook nog wel minstens een jaar.



Andere valkuil is dat ik alles wel 'even' doe. Even dit, even dat en dan is mijn energie natuurlijk zo op. Volgens de ba schat ik alles minstens 50% gunstiger is dan het nu voor me is. Als ik denk dat iets me twee lepels kost, dan zijn het er dus minstens vier (om het even wat duidelijker te maken).



Voorlopig mag ik dus niet uitbreiden met uren of taken. Ik moet eerst wat stabieler worden en dan eventueel in overleg met mijn baas heel langzaam iets erbij doen, maar dat wel heel goed evalueren voor er weer een stapje bij mag. Omdat bij mij vaak in het weekend de dip komt moet ik eerst twee weken op een bepaald aantal uren (en taken) zitten voor ik verder kan kijken of er meer bij kan. Ook het CSR traject zal de nodige energie kosten en daarom dus ook niet uitbreiden voorlopig.



Dit is echt weer een enorme lap tekst geworden. Excuses daarvoor, als ik eenmaal begin blijven mijn vingers doorgaan op dat toetsenbord.



Ik heb nog steeds last van mijn oren. Mijn keel was vanmorgen een stuk beter, maar doordat ik ben begonnen te blaffen is mijn keel nu heel ruw en weer heel pijnlijk. Morgen gaan we uit eten met vrienden, ik hoop zo dat me dat gaat lukken.



Zo, nu zal ik even sociaal doen en lezen.

quote:lief_29 schreef op 04 februari 2011 @ 12:06:

Gut, ik hoop niet dat ze enorme vertraging heeft met die storm.

Ik las dat er op Schiphol veel vertragingen en zelfs annuleringen zijn. Hopelijk zit Marriss nu lekker in het vliegtuig op weg naar een zonnig oord.



Ben net uit bed, had het even nodig hoor. Uurtje sporten valt niet mee! Ik vind het heel erg leuk en ik blijf het doen maar ik merk wel dat ik de volgende dag een beetje brak ben. Kom wat moeilijker uit bed. Maar ja, ook einde van de week, dus dan mag het. Heb wel het idee dat ik veel minder spierpijn heb. Wel wat hoor, en ook een paar nieuwe blauwe plekken, maar het is (vandaag) te overzien. Hopelijk vind ik dat morgen ook nog.

Jouw sport lijkt me dan ook wel heel vermoeiend. Het is heel logisch dat je daar moe van bent. Het is niet alleen het lichamelijke, maar ook het sociale wat energie kost.



Annemie, hoe is het vandaag met je? Ben je prettig moe of was het een aanslag, deze volle werkweek? Onthoud maar goed dat je het maar mooi hebt geflikt hoor. Als het goed is, wen je er wel weer aan.

Helemaal mee eens.



Ik lag net nog even in bed en toen voelede ik even een soort schuldgevoel dat ik de halve dag heb verslapen. Schrok er wel van, want ik ben best wel bang dat ik, nu het zo goed gaat, mezelf weer voorbij ga en dat ik dan alleen maar dénk dat het goed gaat terwijl ik in dezelfde valkuil stap.

Ik denk ook dat die Liefdag bij voorkeur op de woensdag moet blijven en misschien, heel misschien durf ik ook inmiddels te zeggen dat die er altijd moet blijven dus dat ik wellicht minder zou kunnen gaan werken.Blijkbaar had je die rust nodig. Dan moet je die gewoon nemen. Die Liefdag midden in de week scheelt dan wel heel veel. Ik heb sinds deze week ook de woensdag zoveel mogelijk vrij gemaakt, zo'n dag midden in de week helemaal alleen voor mij, heb ik echt nodig heb ik gemerkt en die houd ik er ook zeker in. Dat je nu al hardop durft te zeggen schrijven dat je eraan denkt om minder te gaan werken is ook weer een hele stap. Ik heb die stap inmiddels gezet en dat ook aan mijn baas verteld (maar officieel nog niks geregeld, ik doe dat eerst met vakantiedagen als ik straks 100% beter ben).



5x5, heb je uiteindelijk nog een beetje geslapen? Ik heb ook heel erg moeite met wakker worden, dus ik kan me heel goed voorstellen dat het erg zwaar voor je is om midden in de nacht eruit te moeten voor je kinderen.

abc,

Ik vind dat je het tegenwoordig zo goed kunt verwoorden, hoe je je voelt. Je begint een beetje op annemie te lijken, die kan dat ook al zo goed Het betekent volgens ook dat je enorm vooruit bent gegaan. Omdat je gevoelens herkent en dus durft te voelen.

Verder had een groot stuk van je lange post de mijne kunnen zijn.



Ik merk vandaag dat ik rust moet nemen, ik doe teveel. Ben niet verdrietig, niet huilerig, goedgehumeeurd, maar wel wat onrustig en moe. En dan toch die berg afwas wegwerken, en twee wassen. Het strijkhok ligt tot de nok toe vol, het is een chaos daar, en ik wilde er net aan beginnen toen ik besefte waar ik mee bezig was. Vervolgens beneden op de bank met een kopje koffie, waarna ik meteen door boodschappen wilde doen. Weer mezelf teruggefloten. En nu zit ik hier en ik voel me een beetje nutteloos. Weet ook niet goed wat ik moet doen. Geen geduld voor een boek ofzo. En dan is het hier ook nog zo rustig vandaag

Ik ben er nu hoor. Ik ben ook onrustig, ik wil graag wat doen, maar mag (kan) eigenlijk niet zoveel meer. Ik word er zelfs onrustig van dat mijn huis schoon is, nu is er niks wat ik eigenlijk nog moet (van mezelf) en dat ben ik niet gewend. Ik heb gewoon tijd voor mezelf en dat is nieuw voor me.