De nasleep van eetproblematiek.
dinsdag 25 mei 2010 om 14:35
Ongeveer 10 jaar geleden ben ik begonnen met lijnen en ben daarin veel te ver doorgeschoten, wat resulteerde in het labeltje anorexia.
Op mijn vijftiende werd ik voor het eerst opgenomen met nihil resultaat. Twee jaar later zat ik weer in een kliniek waar de behandeling een stuk beter aansloeg en iets normaler met eten heb leren omgaan.
Nu merk ik dat ik nog steeds niet verlost ben van deze rotziekte. Op momenten dat ik emotioneel wat labieler ben val ik automatisch terug in oude patronen.
Ik ben tot nu toe redelijk stabiel en heb jaren geleden met een hulpverlener een ondergrens bepaald. Als ik die bereik moet ik hulp gaan zoeken, gelukkig heb ik dat punt nog niet bereikt. Ik heb een nu gezond bmi en ga dat zo houden.
Ik ben al een tijdje aan het twijfelen of ik hier een topic over zou openen, ik wil geen aanleiding geven tot iets of weerstand oproepen en de oude topics zijn inmiddels ver gezakt.
Nu worstel ik dus met de nasleep, ook lichamelijk, van deze ziekte waar ik graag met mensen over zou praten. Ik ben ondertussen al 10 jaar aan het vechten met mezelf en mijn gewicht en ben het beu. Ooit moet ik toch normaal met eten kunnen omgaan?
Herstel je hier ooit helemaal van, of blijft het toch op de achtergrond aanwezig?
De zomer komt eraan en dat is altijd een spannende periode. Als je op het randje balanceert, hoe zorgen jullie ervoor dat je er niet overheen tuimelt?
Nou, eigenlijk zou ik graag kletsen met mensen die het lastig vinden om normaal met voeding om te gaan. Ervaringen horen van mensen die zich hebben weten te bevrijden van de obsessie met hun lichaam en eten.
Op mijn vijftiende werd ik voor het eerst opgenomen met nihil resultaat. Twee jaar later zat ik weer in een kliniek waar de behandeling een stuk beter aansloeg en iets normaler met eten heb leren omgaan.
Nu merk ik dat ik nog steeds niet verlost ben van deze rotziekte. Op momenten dat ik emotioneel wat labieler ben val ik automatisch terug in oude patronen.
Ik ben tot nu toe redelijk stabiel en heb jaren geleden met een hulpverlener een ondergrens bepaald. Als ik die bereik moet ik hulp gaan zoeken, gelukkig heb ik dat punt nog niet bereikt. Ik heb een nu gezond bmi en ga dat zo houden.
Ik ben al een tijdje aan het twijfelen of ik hier een topic over zou openen, ik wil geen aanleiding geven tot iets of weerstand oproepen en de oude topics zijn inmiddels ver gezakt.
Nu worstel ik dus met de nasleep, ook lichamelijk, van deze ziekte waar ik graag met mensen over zou praten. Ik ben ondertussen al 10 jaar aan het vechten met mezelf en mijn gewicht en ben het beu. Ooit moet ik toch normaal met eten kunnen omgaan?
Herstel je hier ooit helemaal van, of blijft het toch op de achtergrond aanwezig?
De zomer komt eraan en dat is altijd een spannende periode. Als je op het randje balanceert, hoe zorgen jullie ervoor dat je er niet overheen tuimelt?
Nou, eigenlijk zou ik graag kletsen met mensen die het lastig vinden om normaal met voeding om te gaan. Ervaringen horen van mensen die zich hebben weten te bevrijden van de obsessie met hun lichaam en eten.
donderdag 10 februari 2011 om 20:43
Kimziej: eens met Lilstar. Je kan trots op jezelf zijn dat het al zo lang goed is gegaan! Probeer vandaag dan ook 'gewoon' als een mindere dag te zien. Het is vervelend, maar hecht er niet te veel waarde aan. Hecht juist waarde aan die tijd dat het wél goed ging!
Succes, ik hoop dat het je lukt om het van je af te zetten. je bent hartstikke goed bezig!
Succes, ik hoop dat het je lukt om het van je af te zetten. je bent hartstikke goed bezig!
donderdag 10 februari 2011 om 20:50
@ Indigoblue: zelf denk ik dat het juist heel erg goed is om de volle varianten te verkiezen, boven de magere en de eventueel zelfs bewerkte producten. Ik las laatst in een boek (en dat vond ik zo'n mooie waarheid!) dat wanneer je kiest voor 'light' je jezelf eigenlijk niet waardig genoeg vindt om voor het 'volle' te kiezen. Daar zit wel een kern van waarheid in denk ik zo!
Jij ben wel goed bezig naar mijn idee
@ Kimziej: Wat naar dat het niet goed is gegaan met eten! Maar vergeet niet dat het morgen dan alleen maar beter kan gaan! Keep up the spirit en blijf vooral posten hier, zodat je je ei kwijt kunt!
@ Tazzmania: Wauw, wat super fijn om zo'n goed en positief verhaal te lezen! Soms lijkt de uitweg zo ver, maar wanneer er dan iemand komt met een mooi genezingsverhaal, word ik weer helemaal blij! Dan besef ik dat ook IK weer kan 'helen' en dat ook IK weer helemaal happy kan zijn wat eten en leven betreft! Gaaf gaaf!
@ Tsj: Ik herken jouw verhaal erg goed! Ook ik heb een gezond gewicht en er is niks aan mijn figuur te zien, terwijl ik ik eigenlijk erg worstel met mijn zelfbeeld en mijn eetpatroon. Ik kan je alleen maar zeggen dat genezing pas komt, wanneer jij jezelf accepteert zoals je bent. Je bén slank en je bén gezond, waarom zou je je dan niet goed genoeg vinden? Kop op!
________________
Zelf wil ik zo graag uit dat verdomde veilige cirkeltje! Ik heb wat 'triggereten' gekocht (cornflakes, rozijnen en gedroogd fruit) en hoop écht dat ik er van kan eten, zonder dat ik er in door sla en het uiteindelijk in de prullenbak gooi...
Morgen een lunch met super lieve studiegenoten (wat ik zelf heb voorgesteld!) en ik hoop dat ik ervan kan genieten, zonder bang te zijn van de kcal en de eventuele gedachten van mijn studiegenootjes
Verder is het misschien idd een goed idee om lekker te gaan bewegen, zodat ik me beter in mijn vel voel en me niet schuldig voel om meer te eten. Nu ben ik veel moe en zit ik alleen maar op de bank te niksen, terwijl ik juist zo graag lekker actief wil zijn!
Jij ben wel goed bezig naar mijn idee
@ Kimziej: Wat naar dat het niet goed is gegaan met eten! Maar vergeet niet dat het morgen dan alleen maar beter kan gaan! Keep up the spirit en blijf vooral posten hier, zodat je je ei kwijt kunt!
@ Tazzmania: Wauw, wat super fijn om zo'n goed en positief verhaal te lezen! Soms lijkt de uitweg zo ver, maar wanneer er dan iemand komt met een mooi genezingsverhaal, word ik weer helemaal blij! Dan besef ik dat ook IK weer kan 'helen' en dat ook IK weer helemaal happy kan zijn wat eten en leven betreft! Gaaf gaaf!
@ Tsj: Ik herken jouw verhaal erg goed! Ook ik heb een gezond gewicht en er is niks aan mijn figuur te zien, terwijl ik ik eigenlijk erg worstel met mijn zelfbeeld en mijn eetpatroon. Ik kan je alleen maar zeggen dat genezing pas komt, wanneer jij jezelf accepteert zoals je bent. Je bén slank en je bén gezond, waarom zou je je dan niet goed genoeg vinden? Kop op!
________________
Zelf wil ik zo graag uit dat verdomde veilige cirkeltje! Ik heb wat 'triggereten' gekocht (cornflakes, rozijnen en gedroogd fruit) en hoop écht dat ik er van kan eten, zonder dat ik er in door sla en het uiteindelijk in de prullenbak gooi...
Morgen een lunch met super lieve studiegenoten (wat ik zelf heb voorgesteld!) en ik hoop dat ik ervan kan genieten, zonder bang te zijn van de kcal en de eventuele gedachten van mijn studiegenootjes
Verder is het misschien idd een goed idee om lekker te gaan bewegen, zodat ik me beter in mijn vel voel en me niet schuldig voel om meer te eten. Nu ben ik veel moe en zit ik alleen maar op de bank te niksen, terwijl ik juist zo graag lekker actief wil zijn!
vrijdag 11 februari 2011 om 07:26
Goedemorgen Allemaal,
Bedankt voor jullie welkom, heb mijn gewicht eruit gehaald. Sorry daarvoor
Zelf heb ik wel een vermoeden van mijn eetstoornis. In october ben ik door mijn behandelend arts aangerand. Om een heel lang vehaal kort te maken , ik heb hem aangeklaagd bij de AAG.
Daar ben ik volledig in mijn gelijk gesteld, hij zat op alle fronten fout. Hij heeft nu een waarschuwing gekregen, en heeft zijn excusses aan mij aangeboden.
In principe is nu de zaak gesloten........................maar is het net of ik nu de klap pas krijg.
Dit vervalt altijd bij mij in heel weinig eten. Vroeger at ik niets. Maar ik ben nu wel zo ver dat ik met drie kinderen dan niet overeind blijf staan! Dus toch een beetje gegroeid
Ik wens jullie allemaal een fijne dag toe
Bedankt voor jullie welkom, heb mijn gewicht eruit gehaald. Sorry daarvoor
Zelf heb ik wel een vermoeden van mijn eetstoornis. In october ben ik door mijn behandelend arts aangerand. Om een heel lang vehaal kort te maken , ik heb hem aangeklaagd bij de AAG.
Daar ben ik volledig in mijn gelijk gesteld, hij zat op alle fronten fout. Hij heeft nu een waarschuwing gekregen, en heeft zijn excusses aan mij aangeboden.
In principe is nu de zaak gesloten........................maar is het net of ik nu de klap pas krijg.
Dit vervalt altijd bij mij in heel weinig eten. Vroeger at ik niets. Maar ik ben nu wel zo ver dat ik met drie kinderen dan niet overeind blijf staan! Dus toch een beetje gegroeid
Ik wens jullie allemaal een fijne dag toe
vrijdag 11 februari 2011 om 12:05
Hoi Klontje,
Hoe is jouw dag vandaag?
Nee, ik heb geen professionele hulp gekregen. Wel heb ik veel gepraat met mijn man en een paar vriendinnen. Alleen ze begrijpen niet dat ik mijzelf veel te dik vind. Dus zeg ik dat alles goed is.
Het is ook moeilijk uit te leggen, dat wat je denkt dat je ziet niet de werkelijkheid is.
Daar komt ook nog bij dat ik altijd iedereen met raad en daad bij sta, dus dit verwachten ze dan ook niet van mij (altijd goed verborgen gehouden! )
Hoe is jouw dag vandaag?
Nee, ik heb geen professionele hulp gekregen. Wel heb ik veel gepraat met mijn man en een paar vriendinnen. Alleen ze begrijpen niet dat ik mijzelf veel te dik vind. Dus zeg ik dat alles goed is.
Het is ook moeilijk uit te leggen, dat wat je denkt dat je ziet niet de werkelijkheid is.
Daar komt ook nog bij dat ik altijd iedereen met raad en daad bij sta, dus dit verwachten ze dan ook niet van mij (altijd goed verborgen gehouden! )
vrijdag 11 februari 2011 om 12:13
@tsj Is het echt zo dat iedereen van jou verwacht dat je voor hen klaarstaan, of is dit het beeld dat jij hebt? Ik heb heel lang gedaan alsof er niets aan de hand was vwb mijn eetstoornis, totdat ik door de opname "opeens" weg was, ik had alleen aan mijn beste vrienden en familie laten weten waarom ik wegging.
Ik heb het als énorme bevrijding ervaren dat ik hier nu open over kan zijn, want het is veel te zwaar om dit alleen te doen. Begrijpen doen andere mensen het misschien niet omdat zij het zelf niet meegemaakt hebben, maar toch geeft het mij veel steun. Ik ben er klaarmee om altijd mooi weer te spelen terwijl ik me eigenlijk al jaren niet happy voel...en merk dat contacten nu veel intenser zijn nu ik mezelf open (lees: kwetsbaarder) openstel.
@Lotte Enjoy je gevoel van gelukzaligheid
!!!
@Iedereen Ik heb straks een afspraak bij een ggz instelling hier in de buurt om te kijken hoe ik verdere begeleiding kan krijgen vanaf huis. Ik merk dat ik het lastig vind om mijn draai thuis weer te vinden sinds mijn opname, dus hoop op een beetje structuur van hun kant. Ik hou jullie op de hoogte!
Ik heb het als énorme bevrijding ervaren dat ik hier nu open over kan zijn, want het is veel te zwaar om dit alleen te doen. Begrijpen doen andere mensen het misschien niet omdat zij het zelf niet meegemaakt hebben, maar toch geeft het mij veel steun. Ik ben er klaarmee om altijd mooi weer te spelen terwijl ik me eigenlijk al jaren niet happy voel...en merk dat contacten nu veel intenser zijn nu ik mezelf open (lees: kwetsbaarder) openstel.
@Lotte Enjoy je gevoel van gelukzaligheid
@Iedereen Ik heb straks een afspraak bij een ggz instelling hier in de buurt om te kijken hoe ik verdere begeleiding kan krijgen vanaf huis. Ik merk dat ik het lastig vind om mijn draai thuis weer te vinden sinds mijn opname, dus hoop op een beetje structuur van hun kant. Ik hou jullie op de hoogte!
vrijdag 11 februari 2011 om 16:16
Espoir hoe is het gegaan bij GGZ, heb je er een goed gevoel bij?
Lotte, houden zo!
Zelf....... Ik vind het moeilijk om mij kwetsbaar op te stellen, omdat ik toch altijd de "sterkste",in de fam ben(was).
Als ik mijn probleem verwoord is het er ook echt, dus houd ik mijzelf ook voor de gek. Zonet was een vriendin komen koffie drinken. Die houd ik dus niet voor de gek. Ze vond mij er moe en lusteloos uitzien, precies zoals ik mij voel.Het klopt ook wel als je kwetsbaarder bent, je echte vrienden pas ondekt, en dat zijn er dan een stuk minder
Lotte, houden zo!
Zelf....... Ik vind het moeilijk om mij kwetsbaar op te stellen, omdat ik toch altijd de "sterkste",in de fam ben(was).
Als ik mijn probleem verwoord is het er ook echt, dus houd ik mijzelf ook voor de gek. Zonet was een vriendin komen koffie drinken. Die houd ik dus niet voor de gek. Ze vond mij er moe en lusteloos uitzien, precies zoals ik mij voel.Het klopt ook wel als je kwetsbaarder bent, je echte vrienden pas ondekt, en dat zijn er dan een stuk minder
vrijdag 11 februari 2011 om 18:00
Hallo allemaal,
Nu een wat uitgebreidere reactie.
Kimziej, jeetje wat goed - een maand! Een dag terugval is echt niet erg. Wees niet zo hard voor jezelf, je doet het harstikke goed. Blijkbaar heb je jezelf ergens overvraagd waardoor je terug bent gevallen op oude gewoontes, maar gewoon lief voor jezelf zijn en de draad weer oppakken.
Tazzmania, wat een positief verhaal en fijn om te lezen dat je van je eestoornis af bent gekomen. Geniet ervan!
Tsj, wat een heftig verhaal! Soms komt de klap pas later inderdaad. Het doet je misschien wel goed om hier hulp bij te zoeken, al is het alleen om je verhaal te doen en echt goed gehoord te worden. Het is niet niks natuurlijk.
Ook herken ik die moeite met je kwetsbaar opstellen. Het is inderdaad ook lastig om uit te leggen. Vooral wanneer mensen niet in de gaten hebben dat er "iets" is. Wanneer alles goed lijkt te gaan.
Goed dat je toch je vrienden hebt bij wie je dat wel durft. Niet iedereen hoeft je problemen te weten of waar je mee zit, maar het is wel goed als je de steun kunt vragen en accepteren wanneer je het nodig hebt.
Jammer dat je je zo dik voelt terwijl dit niet zo is. Ik lees in je stukjes dat je eigenlijk de problemen met eten grotendeels achter je had gelaten, maar dat ze meer op de voorgrond treden sinds het voorval met je arts. Klopt dat? Dan denk ik dat het belangrijk is om daar echt iets mee te doen, want blijkbaar heeft het je veel meer geraakt dan dat je erkent. Zonde om het zo te laten sluimeren en je steeds rot te voelen. Denk je dat dit gevoel (dik) gelinkt is aan je gevoel van eigenwaarde?
Espoir, goed dat je hulp zoekt, de overgang van kliniek naar thuis is ook heel lastig. Eerst zit je ergens waar alles voor je gestructureerd wordt, waar je constant ondersteuning hebt en nu moet je het opeens allemaal zelf gaan doen. Is er geen nazorg vanuit de kliniek? Hoe is het bij de GGZ gegaan?
Klontje, wat ontzettend fijn om te lezen dat het zo goed met je gaat! Ik herken de dingen die je schrijft ook wel van de periodes waarin het met mij goed gaat. Regelmatig eten, je dagen goed structureren en de prettige gevolgen ook wel. Een goede motivatie voor mij om het weer teurg te pakken ook! En goed dat je het weer kan oppakken ook al zitten er mindere dagen tussen - die horen er ook gewoon bij natuurlijk! Ik krijg echt wel energie van je post (ook wel een beetje "jaloers" hoor, maar dat is een goede motivatie! )
Veerrr, 'light' vermijd ik sowieso wel inderdaad, want 'light' staat meestal gelijk aan bewerkt en onnatuurlijk, maar bij yoghurt zijn er gewoon varianten met meer of minder vet. Maar die theorie over jezelf niet meer gunnen vind ik wel een interessante....ik weet niet of het hier opgaat. Ik eet het liefst zo natuurlijk mogelijk en meestal gaat dat niet samen met het etiket 'light'.
Hoe was je lunch? Ik hoop dat je genoten hebt!
Sporten is denk ik wel een goeie.
Wat mij betreft is hier alles nog hetzelfde, dus niet echt wat te melden. Helaas.
Ik vraag me af hoe het met Soof en Senang is - ik mis jullie!!!! ...en ook Kanga en Rooos zijn een tijd niet geweest.
Nu een wat uitgebreidere reactie.
Kimziej, jeetje wat goed - een maand! Een dag terugval is echt niet erg. Wees niet zo hard voor jezelf, je doet het harstikke goed. Blijkbaar heb je jezelf ergens overvraagd waardoor je terug bent gevallen op oude gewoontes, maar gewoon lief voor jezelf zijn en de draad weer oppakken.
Tazzmania, wat een positief verhaal en fijn om te lezen dat je van je eestoornis af bent gekomen. Geniet ervan!
Tsj, wat een heftig verhaal! Soms komt de klap pas later inderdaad. Het doet je misschien wel goed om hier hulp bij te zoeken, al is het alleen om je verhaal te doen en echt goed gehoord te worden. Het is niet niks natuurlijk.
Ook herken ik die moeite met je kwetsbaar opstellen. Het is inderdaad ook lastig om uit te leggen. Vooral wanneer mensen niet in de gaten hebben dat er "iets" is. Wanneer alles goed lijkt te gaan.
Goed dat je toch je vrienden hebt bij wie je dat wel durft. Niet iedereen hoeft je problemen te weten of waar je mee zit, maar het is wel goed als je de steun kunt vragen en accepteren wanneer je het nodig hebt.
Jammer dat je je zo dik voelt terwijl dit niet zo is. Ik lees in je stukjes dat je eigenlijk de problemen met eten grotendeels achter je had gelaten, maar dat ze meer op de voorgrond treden sinds het voorval met je arts. Klopt dat? Dan denk ik dat het belangrijk is om daar echt iets mee te doen, want blijkbaar heeft het je veel meer geraakt dan dat je erkent. Zonde om het zo te laten sluimeren en je steeds rot te voelen. Denk je dat dit gevoel (dik) gelinkt is aan je gevoel van eigenwaarde?
Espoir, goed dat je hulp zoekt, de overgang van kliniek naar thuis is ook heel lastig. Eerst zit je ergens waar alles voor je gestructureerd wordt, waar je constant ondersteuning hebt en nu moet je het opeens allemaal zelf gaan doen. Is er geen nazorg vanuit de kliniek? Hoe is het bij de GGZ gegaan?
Klontje, wat ontzettend fijn om te lezen dat het zo goed met je gaat! Ik herken de dingen die je schrijft ook wel van de periodes waarin het met mij goed gaat. Regelmatig eten, je dagen goed structureren en de prettige gevolgen ook wel. Een goede motivatie voor mij om het weer teurg te pakken ook! En goed dat je het weer kan oppakken ook al zitten er mindere dagen tussen - die horen er ook gewoon bij natuurlijk! Ik krijg echt wel energie van je post (ook wel een beetje "jaloers" hoor, maar dat is een goede motivatie! )
Veerrr, 'light' vermijd ik sowieso wel inderdaad, want 'light' staat meestal gelijk aan bewerkt en onnatuurlijk, maar bij yoghurt zijn er gewoon varianten met meer of minder vet. Maar die theorie over jezelf niet meer gunnen vind ik wel een interessante....ik weet niet of het hier opgaat. Ik eet het liefst zo natuurlijk mogelijk en meestal gaat dat niet samen met het etiket 'light'.
Hoe was je lunch? Ik hoop dat je genoten hebt!
Sporten is denk ik wel een goeie.
Wat mij betreft is hier alles nog hetzelfde, dus niet echt wat te melden. Helaas.
Ik vraag me af hoe het met Soof en Senang is - ik mis jullie!!!! ...en ook Kanga en Rooos zijn een tijd niet geweest.
vrijdag 11 februari 2011 om 18:23
Bedankt Indigobleu voor je mooie woorden.
Het klopt dat ik dik aan eigenwaarde link. Baal er zelf ook van dat het de overhand neemt. Mijn man zegt ,ik zie het nog een week aan, anders gaan wij naar de huisarts! Vreselijk, zo genant vind ik dat.
Nu eet ik heel gezond, heeel gezond. Aan de ene kant heb ik z,n zin in chocolade, maar dat mag ik niet van mijzelf. Het rare is dat wanneer een van de kinderen iets zoets eet, en er komt bijv. slagroom op mijn vinger ik het niet van mijzelf in de mond mag steken! Als ik het lees vind ik het gewoon triest, en voel ik mij echt een loser.
Weet je ,die arts vertrouwde ik heel erg, hij begreep mij precies.En dan te weten dat het hem ook om iets anders ging. Dat stuk kan er bij mij niet in, dat maakt mij woest, verdrietig en machteloos. Tuurlijk ik ben in mijn gelijk gesteld, nu mijn vertrouwen nog.....
Het klopt dat ik dik aan eigenwaarde link. Baal er zelf ook van dat het de overhand neemt. Mijn man zegt ,ik zie het nog een week aan, anders gaan wij naar de huisarts! Vreselijk, zo genant vind ik dat.
Nu eet ik heel gezond, heeel gezond. Aan de ene kant heb ik z,n zin in chocolade, maar dat mag ik niet van mijzelf. Het rare is dat wanneer een van de kinderen iets zoets eet, en er komt bijv. slagroom op mijn vinger ik het niet van mijzelf in de mond mag steken! Als ik het lees vind ik het gewoon triest, en voel ik mij echt een loser.
Weet je ,die arts vertrouwde ik heel erg, hij begreep mij precies.En dan te weten dat het hem ook om iets anders ging. Dat stuk kan er bij mij niet in, dat maakt mij woest, verdrietig en machteloos. Tuurlijk ik ben in mijn gelijk gesteld, nu mijn vertrouwen nog.....
vrijdag 11 februari 2011 om 18:43
Hey ladies!
Heb een super leuke dag achter de rug! Vanochtend eerst weer eens sinds maanden heerlijk gesport. ´s Middags met 4 vrienden geluncht: vers, donkerbruin dik gesneden brood met achterham. Redelijk veilig en veel, maar erg lekker! Heb niet alles opgegeten (kon het wel op, maar vond dat nog net een stapje te ver). Was blij dat de rest er niet eens op lette wat ik at!
Daarna hebben we een middagfilm gekeken in de bios (The black swan) en heb ik meegegeten van de japanse mix (ook veilig dat wel), wat voor mij een overwinning was. Vind het lastig om in het bijzijn van anderen te snoepen, want dat geeft me een gevoel van 'zwakte'.
Maar... ik ben dus heel erg blij dat het zo lekker, gezellig en leuk was! Een overwinninkje erbij
Vanavond oppassen en een leuk weekend voor de boeg!
Heb een super leuke dag achter de rug! Vanochtend eerst weer eens sinds maanden heerlijk gesport. ´s Middags met 4 vrienden geluncht: vers, donkerbruin dik gesneden brood met achterham. Redelijk veilig en veel, maar erg lekker! Heb niet alles opgegeten (kon het wel op, maar vond dat nog net een stapje te ver). Was blij dat de rest er niet eens op lette wat ik at!
Daarna hebben we een middagfilm gekeken in de bios (The black swan) en heb ik meegegeten van de japanse mix (ook veilig dat wel), wat voor mij een overwinning was. Vind het lastig om in het bijzijn van anderen te snoepen, want dat geeft me een gevoel van 'zwakte'.
Maar... ik ben dus heel erg blij dat het zo lekker, gezellig en leuk was! Een overwinninkje erbij
Vanavond oppassen en een leuk weekend voor de boeg!
zaterdag 12 februari 2011 om 00:46
bedankt voor jullie lieve reacties, doet altijd weer goed!!
Vandaag echt geen trek in eten, dus heb die eetbui wel weer een beetje ingehaald. Mijn buik zag er ook niet zo opgezwollen uit vandaag, dus dat viel me ook weer mee.
Ik moet veel avonden werken en dat houdt me van het snaaien af. Gelukkig maar! Alles weer onder controle. Morgen even sporten denk ik.
Ik lees goede berichten hier, goed hoor, ga zo door ladies!
Vandaag echt geen trek in eten, dus heb die eetbui wel weer een beetje ingehaald. Mijn buik zag er ook niet zo opgezwollen uit vandaag, dus dat viel me ook weer mee.
Ik moet veel avonden werken en dat houdt me van het snaaien af. Gelukkig maar! Alles weer onder controle. Morgen even sporten denk ik.
Ik lees goede berichten hier, goed hoor, ga zo door ladies!
zaterdag 12 februari 2011 om 09:40
Hoi dames,
Hier een off-day. Erg moe en weer "heerlijk" in gevecht met mezelf.
Afspraak bij de GGZ is goed verlopen, ik hoor volgende week donderdag wat hun idee is voor een passende behandeling. Zelf hoop ik op deeltijd, maar daar is mijn bmi nu nog te laag voor. Klinisch zijn de wachttijden eeeeeeeeeeenorm dus dat is geen optie.
@Veerrr Wat fijn dat je zo'n goede dag gehad hebt!! Mooi ook dat je hebt opgemerkt dat anderen blijkbaar niet zo bezigzijn met jouw eetpatroon als jij denkt!! Hoop dat deze positieve trend zich voor jou voortzet!
@tsj Dat van de sterkste willen/moeten zijn ken ik ook, tot het moment dat het niet meer gaat! Ik hoop dat je je probleem omtrent eten wel kunt delen!
@iedereen Fijne zaterdag meiden, geniet ervan!!
Hier een off-day. Erg moe en weer "heerlijk" in gevecht met mezelf.
Afspraak bij de GGZ is goed verlopen, ik hoor volgende week donderdag wat hun idee is voor een passende behandeling. Zelf hoop ik op deeltijd, maar daar is mijn bmi nu nog te laag voor. Klinisch zijn de wachttijden eeeeeeeeeeenorm dus dat is geen optie.
@Veerrr Wat fijn dat je zo'n goede dag gehad hebt!! Mooi ook dat je hebt opgemerkt dat anderen blijkbaar niet zo bezigzijn met jouw eetpatroon als jij denkt!! Hoop dat deze positieve trend zich voor jou voortzet!
@tsj Dat van de sterkste willen/moeten zijn ken ik ook, tot het moment dat het niet meer gaat! Ik hoop dat je je probleem omtrent eten wel kunt delen!
@iedereen Fijne zaterdag meiden, geniet ervan!!
zaterdag 12 februari 2011 om 13:22
quote:indigoblue schreef op 11 februari 2011 @ 18:00:
Klontje, wat ontzettend fijn om te lezen dat het zo goed met je gaat! Ik herken de dingen die je schrijft ook wel van de periodes waarin het met mij goed gaat. Regelmatig eten, je dagen goed structureren en de prettige gevolgen ook wel. Een goede motivatie voor mij om het weer teurg te pakken ook! En goed dat je het weer kan oppakken ook al zitten er mindere dagen tussen - die horen er ook gewoon bij natuurlijk! Ik krijg echt wel energie van je post (ook wel een beetje "jaloers" hoor, maar dat is een goede motivatie! )
Dankjewel indigo Het hielp mij een tijdje geleden ook om het weer 'de goede richting op te krijgen' door jouw en o.a. Lotte's positieve berichten te lezen. Nu is het even andersom voor jou, maar het gaat echt wel weer de goede kant op!
Fijn weekend folks!
Klontje, wat ontzettend fijn om te lezen dat het zo goed met je gaat! Ik herken de dingen die je schrijft ook wel van de periodes waarin het met mij goed gaat. Regelmatig eten, je dagen goed structureren en de prettige gevolgen ook wel. Een goede motivatie voor mij om het weer teurg te pakken ook! En goed dat je het weer kan oppakken ook al zitten er mindere dagen tussen - die horen er ook gewoon bij natuurlijk! Ik krijg echt wel energie van je post (ook wel een beetje "jaloers" hoor, maar dat is een goede motivatie! )
Dankjewel indigo Het hielp mij een tijdje geleden ook om het weer 'de goede richting op te krijgen' door jouw en o.a. Lotte's positieve berichten te lezen. Nu is het even andersom voor jou, maar het gaat echt wel weer de goede kant op!
Fijn weekend folks!
zaterdag 12 februari 2011 om 15:13
quote:tsj schreef op 11 februari 2011 @ 18:23:
Weet je ,die arts vertrouwde ik heel erg, hij begreep mij precies.En dan te weten dat het hem ook om iets anders ging. Dat stuk kan er bij mij niet in, dat maakt mij woest, verdrietig en machteloos. Tuurlijk ik ben in mijn gelijk gesteld, nu mijn vertrouwen nog.....En dát is juist hartstikke goed Tsj!!! Heel goed dat je boos bent, want wie is hij om je zoiets te flikken!? Wie is hij om zomaar op die manier met jou om te gaan!? Dat mag niet en het is goed dat je je daar boos om voelt. Hij is een behoorlijke grens over gegaan, dat jij je zo boos en verdrietig voelt geeft aan dat jij die grenzen hebt en voelt. Alleen maar goed, want je vindt jezelf blijkbaar wel genoeg waard om je dit niet te laten overkomen. Om te kunnen zeggen, "hé dit mag jij niet met mij doen" en dat is harstikke postief!
Die gevoelens zijn heel normaal, laat ze toe, laat jezelf boos zijn op hem en verdrietig. Waarom voel je je machteloos? Voel je je nu machteloos? Of over dat moment? Had je er liever eerder iets van gezegd? Meer voor jezelf opgekomen? Voel je je schuldig tegenover jezelf omdat je dat niet hebt gedaan?
Deze man heeft misbruik gemaakt van zijn vertrouwenspositie, natuurlijk voel je je belazerd, misleid, bedrogen. Ik vind het heel goed dat je aangifte hebt gedaan en dit openbaar hebt gemaakt. Er zijn zat vrouwen die dat niet doen.
Zoiets gaat gepaard met allerlei tegenstrijdige gevoelens, laat die er zijn. Het is toch best een hap om te verwerken, daar mag je best de tijd voor nemen.
Weet je ,die arts vertrouwde ik heel erg, hij begreep mij precies.En dan te weten dat het hem ook om iets anders ging. Dat stuk kan er bij mij niet in, dat maakt mij woest, verdrietig en machteloos. Tuurlijk ik ben in mijn gelijk gesteld, nu mijn vertrouwen nog.....En dát is juist hartstikke goed Tsj!!! Heel goed dat je boos bent, want wie is hij om je zoiets te flikken!? Wie is hij om zomaar op die manier met jou om te gaan!? Dat mag niet en het is goed dat je je daar boos om voelt. Hij is een behoorlijke grens over gegaan, dat jij je zo boos en verdrietig voelt geeft aan dat jij die grenzen hebt en voelt. Alleen maar goed, want je vindt jezelf blijkbaar wel genoeg waard om je dit niet te laten overkomen. Om te kunnen zeggen, "hé dit mag jij niet met mij doen" en dat is harstikke postief!
Die gevoelens zijn heel normaal, laat ze toe, laat jezelf boos zijn op hem en verdrietig. Waarom voel je je machteloos? Voel je je nu machteloos? Of over dat moment? Had je er liever eerder iets van gezegd? Meer voor jezelf opgekomen? Voel je je schuldig tegenover jezelf omdat je dat niet hebt gedaan?
Deze man heeft misbruik gemaakt van zijn vertrouwenspositie, natuurlijk voel je je belazerd, misleid, bedrogen. Ik vind het heel goed dat je aangifte hebt gedaan en dit openbaar hebt gemaakt. Er zijn zat vrouwen die dat niet doen.
Zoiets gaat gepaard met allerlei tegenstrijdige gevoelens, laat die er zijn. Het is toch best een hap om te verwerken, daar mag je best de tijd voor nemen.
zaterdag 12 februari 2011 om 15:21
Espoir, fijn om te lezen dat het goed ging bij de GGZ. Ik hoop dat ze met iets komen waarmee je vooruit kan. Waarom ben je met ontslag gegaan uit de kliniek? Blijkbaar ben je voldoende vooruit gegaan om toch weer dingen zelfstandig te doen (?) dat betekent dat je het wel kán! Je schrijft dat je nog een te lage bmi hebt voor deeltijd behandeling, waarom is er geen nazorg vanuit de kliniek? Verwachten ze dat je met ontslag gaat en het allemaal opeens zelf redt? Dat zou jammer zijn, want de nazorg is naar mijn idee juist een ontzettend belangrijk onderdeel van de behandeling. Juist wanneer de structuur van de kliniek wegvalt moet je leren om op eigen benen te staan, de dingen die je in de kliniek hebt geleerd voort te zetten en ook toe te passen op het onvoorspelbare "gewone leven" - en dat is ook juist moeilijk.
Hoe gaat het verder? Heb je een beetje rustig aan gedaan op je off-day? En vandaag?
Veerrr, goed om te lezen dat je een mooie dag hebt geahd is het avondeten ook goed gegaan ondanks dat je eerder op de dag "anders" hebt gegeten?
Kimziej, mooi voorbeeld van hoe je een "gewoon" eetpatroon weer kunt oppakken. Je had gisteren dus gewoon minder trek en dat is niet gek als je de dag ervoor juist heel veel hebt gegeten. Dat mag ook gewoon, dan eet je gewoon wat minder. En heel goed dat je dan toch voor een goed avondeten zorgt. Zo schiet je niet door naar extreem veel of extreem weinig, maar luister je goed naar je lichaam en zorg je ook goed voor jezelf. Helemaal top!!!! Echt iets waar je trots op kan zijn! Even een mindere dag tussendoor moet wel kunnen, het gaat erom dat je de draad weer op kan pakken en dat je door die mindere dagen of momenten niet doorschiet in extreem gedrag.
Klontje, zo werkt het hier dan ook weer. Goed om te lezen dat jij er ook iets aan gehad hebt toen. En nu draaien we de rollen om heel fijn dat je nog steeds meeschrijft en zoveel steun geeft.
Fijn weekend nog allemaal
Hoe gaat het verder? Heb je een beetje rustig aan gedaan op je off-day? En vandaag?
Veerrr, goed om te lezen dat je een mooie dag hebt geahd is het avondeten ook goed gegaan ondanks dat je eerder op de dag "anders" hebt gegeten?
Kimziej, mooi voorbeeld van hoe je een "gewoon" eetpatroon weer kunt oppakken. Je had gisteren dus gewoon minder trek en dat is niet gek als je de dag ervoor juist heel veel hebt gegeten. Dat mag ook gewoon, dan eet je gewoon wat minder. En heel goed dat je dan toch voor een goed avondeten zorgt. Zo schiet je niet door naar extreem veel of extreem weinig, maar luister je goed naar je lichaam en zorg je ook goed voor jezelf. Helemaal top!!!! Echt iets waar je trots op kan zijn! Even een mindere dag tussendoor moet wel kunnen, het gaat erom dat je de draad weer op kan pakken en dat je door die mindere dagen of momenten niet doorschiet in extreem gedrag.
Klontje, zo werkt het hier dan ook weer. Goed om te lezen dat jij er ook iets aan gehad hebt toen. En nu draaien we de rollen om heel fijn dat je nog steeds meeschrijft en zoveel steun geeft.
Fijn weekend nog allemaal
zaterdag 12 februari 2011 om 16:14
Hallo allemaal,
Espoir, hoe gaat het in de loop van de dag, heb je het wat om kunnen buigen dat de vermoeidheid wat afneemt?
Ik kan mij goed voorstellen dat het gevecht moe maakt
Fijn dat de afspraak bij ggz goed verlopen is.Ik ben benieuwd naar donderdag en hoop dat het in goede banen voor jouw geleid word.
Indigobleu, Hoe gaat het met jouw? Ga je iets leuks doen in het weekend?
Het boos zijn heeft mij op dat moment gesterkt. Op het moment dat het gebeurde voelde alles in mijn lichaam dat dit verkeerd was.
Toen het gebeurde ben ik mijn lichaam uit gegaan. Dit klinkt misschien heel zweverig, maar is het niet hoor. Dit is een mechanisme wat ik vroeger ook toepaste als ik niets wilde voelen, dan ging ik letterlijk mijn lichaam uit.
Machteloos voel ik mij, omdat ik het gevoel wat het met mij na die tijd doet, totaal niet onder controle heb. Het eten dus. Sla er finaal in door.
Gewoon moe, futloos, verdrietig.
Het klopt wat je zegt, ik moet er de tijd ook voor nemen. Bedankt dat je dat zegt. Zelf heb ik dan 'kom op het is nu klaar!'. Maar blijkbaar voelt mijn lichaam dat (nog) niet zo.
Allemaal een heel fijn weekend
Espoir, hoe gaat het in de loop van de dag, heb je het wat om kunnen buigen dat de vermoeidheid wat afneemt?
Ik kan mij goed voorstellen dat het gevecht moe maakt
Fijn dat de afspraak bij ggz goed verlopen is.Ik ben benieuwd naar donderdag en hoop dat het in goede banen voor jouw geleid word.
Indigobleu, Hoe gaat het met jouw? Ga je iets leuks doen in het weekend?
Het boos zijn heeft mij op dat moment gesterkt. Op het moment dat het gebeurde voelde alles in mijn lichaam dat dit verkeerd was.
Toen het gebeurde ben ik mijn lichaam uit gegaan. Dit klinkt misschien heel zweverig, maar is het niet hoor. Dit is een mechanisme wat ik vroeger ook toepaste als ik niets wilde voelen, dan ging ik letterlijk mijn lichaam uit.
Machteloos voel ik mij, omdat ik het gevoel wat het met mij na die tijd doet, totaal niet onder controle heb. Het eten dus. Sla er finaal in door.
Gewoon moe, futloos, verdrietig.
Het klopt wat je zegt, ik moet er de tijd ook voor nemen. Bedankt dat je dat zegt. Zelf heb ik dan 'kom op het is nu klaar!'. Maar blijkbaar voelt mijn lichaam dat (nog) niet zo.
Allemaal een heel fijn weekend
maandag 14 februari 2011 om 09:46
@Indigoblue De kliniek waar ik heb gezeten was niet gespecialiseerd in eetproblematiek, maar het was er een onderdeel van. Mensen met een burn-out, depressie en verslaving kunnen er ook naar toe. De opname was maximaal 6 weken dus vandaar dat ik nu weer thuis ben. Vwb de nazorg hebben ze me wel op weg geholpen, maar het is lastig met alle wachttijden enzo. Ik ga wel 1 x per week naar mijn psycholoog en hoop vanaf volgende week dus op een deeltijdbehandeling.
Had niet gedacht dat de overgang naar huis zo lastig zou zijn..
Maar goed, ik probeer mezelf een schop onder m'n kont te geven zodat het de betere kant opgaat.
@tsj Klinkt echt heftig hoor! Heb je (psychologische) hulp?
Fijne dag ladies!
Had niet gedacht dat de overgang naar huis zo lastig zou zijn..
Maar goed, ik probeer mezelf een schop onder m'n kont te geven zodat het de betere kant opgaat.
@tsj Klinkt echt heftig hoor! Heb je (psychologische) hulp?
Fijne dag ladies!
maandag 14 februari 2011 om 15:58
quote:indigoblue schreef op 11 februari 2011 @ 18:00:
Hallo allemaal,
Ik vraag me af hoe het met Soof en Senang is - ik mis jullie!!!! ...en ook Kanga en Rooos zijn een tijd niet geweest.
Indigo
Lief dat je nog aan me denkt!
Hij gaat goed hier hoor
Vriendje is nog steeds helemaaaaaal t einde en als ik met hem ben, kan ik wel zeggen dat ik 90% es-vrij ben. Heerlijk! Soms slaat paniek nog wel erg toe hoor.. Maar ik kan niet anders zeggen dan dat ik keihard vooruit ga! Het leven is zoveel mooier en makkelijker nu. Heb mn slaapkamer aangepakt, een andere baan gezocht en ga er gewoon wat van maken.
Hoe is t met jou? Klopt het dat het een tweetal pagina's terug iets minder ging? (Jaaa ik hou jullie gewoon nog in de gaten hoor )
Hallo allemaal,
Ik vraag me af hoe het met Soof en Senang is - ik mis jullie!!!! ...en ook Kanga en Rooos zijn een tijd niet geweest.
Indigo
Lief dat je nog aan me denkt!
Hij gaat goed hier hoor
Hoe is t met jou? Klopt het dat het een tweetal pagina's terug iets minder ging? (Jaaa ik hou jullie gewoon nog in de gaten hoor )