Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
vrijdag 18 februari 2011 om 20:57
@Polly: Kan moeilijk mijn dubbele agenda aan hem voorleggen . Ik wil kijken hoe het loopt zonder verplichtingen. Wat hij eerder ook wilde, maar ik toen (nog) niet kon. Nu ben ik eraan toe, alleen wil hij nou sowieso niet meer zegt ie. Hij loopt steeds ietsje voor op schema lijkt wel. Of ik achter . Maar dat zou betekenen dat ik ook ooit niet meer ga willen, dus dat is mooi. Het voelt goed zo. Misschien ga ik keihard opnieuw tegen de lamp lopen, maar goed: pijn doet het toch al. Als hij me door mijn afstuderen kan slepen is die berg iig al genomen.
Ik hoop dat ik het succesverhaal word haha. Maar dan was er vast een betere manier geweest om het einddoel te bereiken. Hoe dan ook; ben echt blij met dit topic!! Ook al sla ik alle advies vakkundig in de wind, behalve wat ik wil horen.Het is toch fijn om mijn verhaal kwijt te kunnen...
Ik hoop dat ik het succesverhaal word haha. Maar dan was er vast een betere manier geweest om het einddoel te bereiken. Hoe dan ook; ben echt blij met dit topic!! Ook al sla ik alle advies vakkundig in de wind, behalve wat ik wil horen.Het is toch fijn om mijn verhaal kwijt te kunnen...
vrijdag 18 februari 2011 om 22:10
Muisje je mag me nief noemen hoor 
Het fijnste aan jouw topic vind ik dat je alle goed bedoelde adviezen in de wind slaat. Beetje lullig gezegd misschien maar dan voel ik me niet zo hopeloos het is belachelijk wat wij van de mannen pikken. Iedereen zou ons ook echt voor gek verklaren haha
Dat we in therapie gaan is zeker geen voorsprong. Hij wilt er namelijk heen om mij te laten overtuigen dat het bij hem echt over is Terwijl ik er heen wil gaan om hem te overtuigen dat we zeker een kans hebben. Ik dacht gelukkig getrouwd te zijn en ineens krijg je uit het niets te horen. Ik wil scheiden.
Er staat trouwens hier nog een topic van mij "help mijn man wilt scheiden"
Gisteren heb ik iets heel raars gedaan. Ik kon niet in t grote bed slapen. Ik voel continue de leegte naast me. Midden in de nacht ben ik opgestaan en heb ik met mijn dekentje op de grond naast de bank waarop hij sliep geslapen. Zijn zachte gesnurk was zo vertrouwd en fijn om te horen dat ik in deze 3 weken het lekkerst die nacht op de grond heb geslapen. Hoe bedoel je triest
Het fijnste aan jouw topic vind ik dat je alle goed bedoelde adviezen in de wind slaat. Beetje lullig gezegd misschien maar dan voel ik me niet zo hopeloos het is belachelijk wat wij van de mannen pikken. Iedereen zou ons ook echt voor gek verklaren haha
Dat we in therapie gaan is zeker geen voorsprong. Hij wilt er namelijk heen om mij te laten overtuigen dat het bij hem echt over is Terwijl ik er heen wil gaan om hem te overtuigen dat we zeker een kans hebben. Ik dacht gelukkig getrouwd te zijn en ineens krijg je uit het niets te horen. Ik wil scheiden.
Er staat trouwens hier nog een topic van mij "help mijn man wilt scheiden"
Gisteren heb ik iets heel raars gedaan. Ik kon niet in t grote bed slapen. Ik voel continue de leegte naast me. Midden in de nacht ben ik opgestaan en heb ik met mijn dekentje op de grond naast de bank waarop hij sliep geslapen. Zijn zachte gesnurk was zo vertrouwd en fijn om te horen dat ik in deze 3 weken het lekkerst die nacht op de grond heb geslapen. Hoe bedoel je triest
vrijdag 18 februari 2011 om 22:30
vrijdag 18 februari 2011 om 22:45
We hebben al een keer de verloving verbroken en nadat we een jaar getrouwd waren is dit ook gebeurd. Op de een of andere dag doet hij raar. Dan vraag je wat er is en dan wilt hij altijd uit elkaar. Je zou zeggen dat het nu ook wel weer goed zal komen maar hij is stukken afweziger geworden als voorheen. We hebben nooit geen ruzie altijd leuk en gezellig en ineens krijgt hij het benauwd. Het is zo vaag allemaal. Ik heb aan alles zitten denken. Heb ik dit gedaan of had ik dat anders moeten doen. Had ik misschien dit aan zien komen. En het gekke is. Mijn antwoorden zijn altijd nee en zijn antwoord ook. Er is niks met mij of ons maar het gaat gewoon niet. Is toch vaag? Daarom kon ik me zo in jouw verhaal plaatsen.
vrijdag 18 februari 2011 om 22:50
Ja het is dan misschien "het werkt gewoon niet"? Voel jij dat ook, maar ben je bang voor het onbekende?
Dat heb ik heel erg namelijk. Ik weet ergens heel goed dat het niet werkt, maar an sich vind ik het zo'n leuke fijne kerel! En ik weet eigenlijk zeker dat hij dat van mij ook vindt. Nou ja, leuke meid dan haha. Er is een klik, maar het werkt ook niet echt. Zo lang er niks beters is weet je ook niet of dat nog gaat komen wat het een beetje eng maakt. Ex zei gisteren (ik vroeg of hij me niet leuk genoeg vond): ik vond je JUIST wel leuk genoeg!! Daarom heeft het zo lang geduurd, omdat we elkaar wel leuk genoeg vinden!
En toen dacht ik: ja..daar zit wel iets in, want werken deed het ergens gewoon niet. Ik denk dat dat nog wel te redden valt met wat handgrepen hier en daar, hij niet, dat is ons meningsverschil denk ik.
Maar als jij het ook voelt moet je er misschien aan toegeven? Als het niet werkt, werkt het niet. Hij zegt niks over gevoelens die er niet meer zijn of wat dan ook? Wel frustrerend die afwezigheid. Lijkt me.
Dat heb ik heel erg namelijk. Ik weet ergens heel goed dat het niet werkt, maar an sich vind ik het zo'n leuke fijne kerel! En ik weet eigenlijk zeker dat hij dat van mij ook vindt. Nou ja, leuke meid dan haha. Er is een klik, maar het werkt ook niet echt. Zo lang er niks beters is weet je ook niet of dat nog gaat komen wat het een beetje eng maakt. Ex zei gisteren (ik vroeg of hij me niet leuk genoeg vond): ik vond je JUIST wel leuk genoeg!! Daarom heeft het zo lang geduurd, omdat we elkaar wel leuk genoeg vinden!
En toen dacht ik: ja..daar zit wel iets in, want werken deed het ergens gewoon niet. Ik denk dat dat nog wel te redden valt met wat handgrepen hier en daar, hij niet, dat is ons meningsverschil denk ik.
Maar als jij het ook voelt moet je er misschien aan toegeven? Als het niet werkt, werkt het niet. Hij zegt niks over gevoelens die er niet meer zijn of wat dan ook? Wel frustrerend die afwezigheid. Lijkt me.
vrijdag 18 februari 2011 om 23:46
Nee bij mij werkt het wel. En ik echt overtuigd dat het nu bij hem ook goed zat. Laatst zat hij uit zichzelf nog in zijn hoofd te plannen hoe we de extra kamertje in een mum van tijd om zouden kunnen toveren tot kinder kamer. Ik was zo gelukkig. Ik heb de knapste liefste man ter wereld. Wij zijn gewoon jut en jul!!
Nu lijkt alles een vage droom
Ik wil gewoon zo graag dat ik savonds tegen hem aan kan liggen. Ik voel me zo alleen en eenzaam. Zo verward!
Nu lijkt alles een vage droom
Ik wil gewoon zo graag dat ik savonds tegen hem aan kan liggen. Ik voel me zo alleen en eenzaam. Zo verward!
zaterdag 19 februari 2011 om 10:32
@Nief; Raar advies uit mijn mond: maar geef hem ruimte. Ruimte om je te missen. Laat zien dat jij er ook bent en dat jij ook een mening hebt en dat hij jou dus ook kan kwijtraken. Niet alleen andersom. Het is ook ZIJN verlies. Neem wat initiatief als je dat nog niet doet, laat niet alles bij hem.
Ik weet wel dat ik me daar niet direct aan gehouden heb hier op dit forum. Maar voor ik dit topic opende was het een maand voorbij waarin ik hem heel duidelijk heb gemaakt dat hij in de str**t kon zakken eigenlijk. Pas toen hij aangaf te twijfelen ben ik hier gaan posten, maar toen gaf ex ook al aan het ook te willen laten werken maar niet te weten hoe.
Nu denk ik weer (na een nachtje slaap). Wat doe ik? Waarom spreek ik met hem af? Hij liet gisteren nog weten het wel ingewikkeld te vinden, maar het erg gezellig te hebben gevonden, dus over 1,5 week weer lijkt 'm leuk. Ik probeer het echt te zien als een nieuwe start, geen verwachtingen en het verleden = het verleden. Alsof hij een nieuw iemand is zeg maar. Heb het idee dat ik dat nu wel kan, eerder was het allemaal te vers.
Ik weet wel dat ik me daar niet direct aan gehouden heb hier op dit forum. Maar voor ik dit topic opende was het een maand voorbij waarin ik hem heel duidelijk heb gemaakt dat hij in de str**t kon zakken eigenlijk. Pas toen hij aangaf te twijfelen ben ik hier gaan posten, maar toen gaf ex ook al aan het ook te willen laten werken maar niet te weten hoe.
Nu denk ik weer (na een nachtje slaap). Wat doe ik? Waarom spreek ik met hem af? Hij liet gisteren nog weten het wel ingewikkeld te vinden, maar het erg gezellig te hebben gevonden, dus over 1,5 week weer lijkt 'm leuk. Ik probeer het echt te zien als een nieuwe start, geen verwachtingen en het verleden = het verleden. Alsof hij een nieuw iemand is zeg maar. Heb het idee dat ik dat nu wel kan, eerder was het allemaal te vers.
zaterdag 19 februari 2011 om 10:58
Mijn situatie...
Probleem is dat hij mij gewoon nodig heeft om zijn hoofd boven water te kunnen houden. Hij heeft vrijwel niemand anders in Nederland. Behoudens collegae, zijn hele sociale leven draait om collegae. Dus ik vind dat ik hem wel moet steunen, maar zonder mezelf pijn te doen.
Heb nu bedacht 1 keer per weeks gewoon iets kleins en liefs te doen. Dus bijv. gewoon een kaartje sturen of iets dergelijks. Ik kan hem gewoon niet helemaal aan zijn lot overlaten.
Verder spreek ik hem zo af en toe (telefonisch). En was ik in de eerste gesprekken voornamelijk aan het woord, nu praat hij. En dat is ook wel een vooruitgang.
Hij heeft nu ook zelf zijn familie gebeld, op een slechte dag nadat hij eerst mij had gebeld, dus in ieder geval een deel weet ervan af. Hij wil ook vrij nemen van zijn werk om daar heen te gaan en even rust te nemen, en ik denk dat dat ook heel belangrijk is, hij moet er even tussenuit. Ik hoop dat dat zo snel mogelijk plaats kan vinden.
Heb zelf ook met degene gesproken die hij gebeld heeft, dus die heeft nog iets meer informatie dankzij mij en weet ook hoe ik er in sta.
Ik wil het niet volledig opgeven op dit moment, maar weet ook niet of het goed kan komen. En dat wordt begrepen, hij is degene die valt, maar op zijn val heeft hij in plaats van mijn handen te grijpen me verwond. In mijn vertrouwen in hem.En dat is iets wat zijn familie heel erg vindt. Hij komt natuurlijk uit een cultuur waar familiebanden heel belangrijk zijn. En dan ben ik officieel natuurlijk geen familie, want niet getrouwd, maar dat was wel het plan op niet al te lange termijn.
Muisje: waarom zoent hij jou als hij zegt niets met je te willen? Want hij is nu daar wel duidelijk in? Ik snap niets meer van jullie situatie
Jij wil nog steeds. Hij zegt nu niet te willen, maar doet dan wel dingen die hij eigenlijk niet zou moeten doen...
En jij weet dus eigenlijk ook wel dat het niet werkt? Waarom zou je dat dan nu willen? Heb je geen angst dat het weer opnieuw gebeurd?
Nief - ik noem je ook even zo - heb even je eigen topic gelezen. Ook een vervelend verhaal! Zo'n familie die zich overal mee bemoeit en die het voor jullie zo moeilijk maakt.
Wat is het grootste probleem op dit moment van je man? Heeft hij problemen met jou? Of met de situatie? En zou die situatie kunnen veranderen? Je schrijft ergens dat je niet wil weglopen voor de situatie, maar als het de situatie is die jullie deze problemen doet hebben en niet het gebrek aan liefde, moeten jullie dan toch niet de situatie veranderen? Dus misschien daar wel van weglopen?
Avril: Ben jij er ook nog? Ik mis jouw wijze woorden! Heb je weer een weekend samen?
Probleem is dat hij mij gewoon nodig heeft om zijn hoofd boven water te kunnen houden. Hij heeft vrijwel niemand anders in Nederland. Behoudens collegae, zijn hele sociale leven draait om collegae. Dus ik vind dat ik hem wel moet steunen, maar zonder mezelf pijn te doen.
Heb nu bedacht 1 keer per weeks gewoon iets kleins en liefs te doen. Dus bijv. gewoon een kaartje sturen of iets dergelijks. Ik kan hem gewoon niet helemaal aan zijn lot overlaten.
Verder spreek ik hem zo af en toe (telefonisch). En was ik in de eerste gesprekken voornamelijk aan het woord, nu praat hij. En dat is ook wel een vooruitgang.
Hij heeft nu ook zelf zijn familie gebeld, op een slechte dag nadat hij eerst mij had gebeld, dus in ieder geval een deel weet ervan af. Hij wil ook vrij nemen van zijn werk om daar heen te gaan en even rust te nemen, en ik denk dat dat ook heel belangrijk is, hij moet er even tussenuit. Ik hoop dat dat zo snel mogelijk plaats kan vinden.
Heb zelf ook met degene gesproken die hij gebeld heeft, dus die heeft nog iets meer informatie dankzij mij en weet ook hoe ik er in sta.
Ik wil het niet volledig opgeven op dit moment, maar weet ook niet of het goed kan komen. En dat wordt begrepen, hij is degene die valt, maar op zijn val heeft hij in plaats van mijn handen te grijpen me verwond. In mijn vertrouwen in hem.En dat is iets wat zijn familie heel erg vindt. Hij komt natuurlijk uit een cultuur waar familiebanden heel belangrijk zijn. En dan ben ik officieel natuurlijk geen familie, want niet getrouwd, maar dat was wel het plan op niet al te lange termijn.
Muisje: waarom zoent hij jou als hij zegt niets met je te willen? Want hij is nu daar wel duidelijk in? Ik snap niets meer van jullie situatie
Jij wil nog steeds. Hij zegt nu niet te willen, maar doet dan wel dingen die hij eigenlijk niet zou moeten doen...
En jij weet dus eigenlijk ook wel dat het niet werkt? Waarom zou je dat dan nu willen? Heb je geen angst dat het weer opnieuw gebeurd?
Nief - ik noem je ook even zo - heb even je eigen topic gelezen. Ook een vervelend verhaal! Zo'n familie die zich overal mee bemoeit en die het voor jullie zo moeilijk maakt.
Wat is het grootste probleem op dit moment van je man? Heeft hij problemen met jou? Of met de situatie? En zou die situatie kunnen veranderen? Je schrijft ergens dat je niet wil weglopen voor de situatie, maar als het de situatie is die jullie deze problemen doet hebben en niet het gebrek aan liefde, moeten jullie dan toch niet de situatie veranderen? Dus misschien daar wel van weglopen?
Avril: Ben jij er ook nog? Ik mis jouw wijze woorden! Heb je weer een weekend samen?
zaterdag 19 februari 2011 om 11:32
Heftig Polly...Je bent iig een ontzettend lieve en loyale partner voor hem, dat gaat hij zich vast realiseren als hij zich weer beter in zijn vel voelt. Of nu al wellicht, aangezien hij ook zei dat je lief voor 'm was. 1 keer per week iets liefs doen is wel een heel lief idee!!! Bij mij zou dat claimend zijn, maar in jullie situatie kan het idd prima zo op je verhaal afgaand. Ook wel fijn dat je een klein beetje steun hebt aan zijn familie of niet? Sta je er toch niet helemaal alleen voor, zij kennen hem ook goed neem ik aan..
Waarom ex mij zoent? Omdat zoenen lekker is? Denk ik.. Het staat een beetje los van wel of niet een relatie willen denk ik...hij heeft heel duidelijk gezegd dat hij het niet meer ziet zitten. Maar goed, eerder zei hij ook dat hij het nog wilde proberen, dus ik heb het idee dat zijn gevoelens ook wisselen. Daarbij: er is echt nog wel iets, dat voel ik in ieder geval en als het dan een gezellige middag was dan voel je al gauw weer iets van een klik. Ik in ieder geval wel, wat het voor hem is kan ik niet bepalen natuurlijk. Moet wel eerlijk zeggen dat ik hem meer zoende. Hij wilde eerst echt alleen een knuffel, daar vroeg hij dan weer om. Nou ja, hoe dan ook. De situatie is inderdaad ingewikkeld. Zoals ik eerder al zei: ik probeer het maar te zien alsof ik met een nieuw iemand iets zou gaan drinken. Dan weet je ook niet welke kant het opgaat. We hebben nou wel heel duidelijk gezegd dat het vriendschappelijk is, maar juist hierdoor wordt het in mijn ogen extra spannend. Bedoel: als je beiden al weet dat er iets gaat gebeuren is de lol er ook snel vanaf. In ons geval dan, we kennen elkaar op dat vlak al natuurlijk.
Waarom ex mij zoent? Omdat zoenen lekker is? Denk ik.. Het staat een beetje los van wel of niet een relatie willen denk ik...hij heeft heel duidelijk gezegd dat hij het niet meer ziet zitten. Maar goed, eerder zei hij ook dat hij het nog wilde proberen, dus ik heb het idee dat zijn gevoelens ook wisselen. Daarbij: er is echt nog wel iets, dat voel ik in ieder geval en als het dan een gezellige middag was dan voel je al gauw weer iets van een klik. Ik in ieder geval wel, wat het voor hem is kan ik niet bepalen natuurlijk. Moet wel eerlijk zeggen dat ik hem meer zoende. Hij wilde eerst echt alleen een knuffel, daar vroeg hij dan weer om. Nou ja, hoe dan ook. De situatie is inderdaad ingewikkeld. Zoals ik eerder al zei: ik probeer het maar te zien alsof ik met een nieuw iemand iets zou gaan drinken. Dan weet je ook niet welke kant het opgaat. We hebben nou wel heel duidelijk gezegd dat het vriendschappelijk is, maar juist hierdoor wordt het in mijn ogen extra spannend. Bedoel: als je beiden al weet dat er iets gaat gebeuren is de lol er ook snel vanaf. In ons geval dan, we kennen elkaar op dat vlak al natuurlijk.
zaterdag 19 februari 2011 om 11:41
Het is ook heftig, en ik hoop dat ik niet nog een "trap" van hem krijg. Want afstand nemen kan je het natuurlijk ook niet noemen. Maar aan de andere kanten, ik doe momenteel veel leuke dingen en aan andere man moet ik toch nog niet denken
Muisje, zoenen is bij mij wel verbonden aan relatie, althans, wel als ik het met iemand zou doen met wie ik al relatie had. Althans, in dit geval zou dat wel zo zijn, het is iets anders dan dronken zoenen in kroeg of met iemand nieuw. En het zou voor mij niet passen. Ik zou me heel veel hoop er door geven. En extra pijn hebben als hij toch niet meer zou willen of iemand anders zou krijgen. En hoe sta jij door dit nu open voor "iets anders" in je leven. Ik zeg niet dat je nu een nieuwe relatie moet hebben, maar al zoenend met je ex blijf je denk ik toch teveel verbonden met hem. Je bent je afstand weer volledig kwijt.
Muisje, zoenen is bij mij wel verbonden aan relatie, althans, wel als ik het met iemand zou doen met wie ik al relatie had. Althans, in dit geval zou dat wel zo zijn, het is iets anders dan dronken zoenen in kroeg of met iemand nieuw. En het zou voor mij niet passen. Ik zou me heel veel hoop er door geven. En extra pijn hebben als hij toch niet meer zou willen of iemand anders zou krijgen. En hoe sta jij door dit nu open voor "iets anders" in je leven. Ik zeg niet dat je nu een nieuwe relatie moet hebben, maar al zoenend met je ex blijf je denk ik toch teveel verbonden met hem. Je bent je afstand weer volledig kwijt.
zaterdag 19 februari 2011 om 11:56
Muis maak je het jezelf idd niet moelijker door met hem te gaan zoenen. Helaas werkt je hersenen en je hart in deze tijden met met elkaar mee. Je hersenen zeggen niet doen, maar je hart wilt het zo graag. En sommige mensen houden nou eenmaal van moeilijk, waarschijnlijk had ik hem ook gewoon gezoend hoor.
Het is een beetje lastig om hem de ruimte te geven als hij in je huis woont. Ik probeer hem ook zo min mogelijk van last te zijn. Ik maak het eten klaar, maar roep hem niet uit de kamer. Als hij honger heeft eet hij vanzelf wel.
Weet je wat ik me gisteren ineens bedacht? Kan het zijn omdat mijn man een slechte jeugd heeft gehad, en dat hij nu heel dichtbij het punt stond om vader te worden, dat hij is gaan panieken over het idee of hij wel een goede vader zou zijn? Zou dit hem stress hebben kunnen veroorzaakt dat hij daarom ineens dicht klapte? (er is een grote babyboom bezig in onze families)
Muis ik wou dat de mannen zagen wat hij in hen zagen. Zoveel moeite en pijn die we voor hun over hebben.
Het is een beetje lastig om hem de ruimte te geven als hij in je huis woont. Ik probeer hem ook zo min mogelijk van last te zijn. Ik maak het eten klaar, maar roep hem niet uit de kamer. Als hij honger heeft eet hij vanzelf wel.
Weet je wat ik me gisteren ineens bedacht? Kan het zijn omdat mijn man een slechte jeugd heeft gehad, en dat hij nu heel dichtbij het punt stond om vader te worden, dat hij is gaan panieken over het idee of hij wel een goede vader zou zijn? Zou dit hem stress hebben kunnen veroorzaakt dat hij daarom ineens dicht klapte? (er is een grote babyboom bezig in onze families)
Muis ik wou dat de mannen zagen wat hij in hen zagen. Zoveel moeite en pijn die we voor hun over hebben.
zaterdag 19 februari 2011 om 12:19
Weet je wat ik me gisteren ineens bedacht? Kan het zijn omdat mijn man een slechte jeugd heeft gehad, en dat hij nu heel dichtbij het punt stond om vader te worden, dat hij is gaan panieken over het idee of hij wel een goede vader zou zijn? Zou dit hem stress hebben kunnen veroorzaakt dat hij daarom ineens dicht klapte? (er is een grote babyboom bezig in onze families)
Dat kan natuurlijk, maar dat kom je alleen maar te weten als je met hem praat...
Kan je nog met hem praten over alles wat er gebeurd?
Dat kan natuurlijk, maar dat kom je alleen maar te weten als je met hem praat...
Kan je nog met hem praten over alles wat er gebeurd?
zaterdag 19 februari 2011 om 14:57
op het moment dat hij het huis had verlaten en 2 weken bij een vriend in huis woonde, praatten we heel veel. Wat ons dwars zat, hij trooste mij, belde mij hoe het met ging enzo.
Pas nadat hij weer terug in huis is gezet door zijn neven, zijn we elkaar een beetje gaan negeren. Ik wil er niet te veel over praten, want ik wil hem de rust geven ondanks dat we in 1 huis wonen.
Gelukkig ga ik maandag naar de huisarts om een relatie therapeut erbij te halen. Want nu weet ik even niet meer wat nou het beste voor ons is.
tuurlijk ben ik heel blij dat ik hem hierdoor elke dag kan zien en dat ik hem niet hoef te missen.
Maar elkaar missen en na anderhalf week weer contact hebben heb je toch iets om naar uit te kijken. Natuurlijk ziet muis dat waarschijnlijk heel anders
Pas nadat hij weer terug in huis is gezet door zijn neven, zijn we elkaar een beetje gaan negeren. Ik wil er niet te veel over praten, want ik wil hem de rust geven ondanks dat we in 1 huis wonen.
Gelukkig ga ik maandag naar de huisarts om een relatie therapeut erbij te halen. Want nu weet ik even niet meer wat nou het beste voor ons is.
tuurlijk ben ik heel blij dat ik hem hierdoor elke dag kan zien en dat ik hem niet hoef te missen.
Maar elkaar missen en na anderhalf week weer contact hebben heb je toch iets om naar uit te kijken. Natuurlijk ziet muis dat waarschijnlijk heel anders
zaterdag 19 februari 2011 om 19:22
@ Nief: Haha, snap even niet wat je bedoelt? Dat ik hem ook geen ruimte geef? Ik weet het. Heb nu ook een beetje zoiets van: hmm.. Maar goed, ik laat het zo, zie wel wat er gebeurt en wat hij doet. Misschien zegt hij voor die tijd nog wel dat het toch niet zo'n goed idee is. Dat zie ik nog best gebeuren. Dan moet ik dat helaas accepteren he...Mijn gevoelens zijn ook erg dubbel erover. Van de ene kant spanning: hee, leuk een afspraak met ex. Van de andere kant een knoop: wordt het niet te moeilijk zo.
Tijd zal het leren!
Het lijkt mij trouwens ook lastig om samen in een huis te wonen en toch een beetje afstand te houden...
Tijd zal het leren!
Het lijkt mij trouwens ook lastig om samen in een huis te wonen en toch een beetje afstand te houden...
zaterdag 19 februari 2011 om 19:26
Een vriendin van mij had trouwens ook een goeie theorie. Zij dacht misschien dat het een beetje te vergelijken was met stellen die zwanger willen worden en dat lukt maar niet. Op het moment dat ze het echt loslaten blijkt de vrouw dan toch opeens zwanger! Terwijl er al een geadopteerd kind op de bank zit bij wijze van spreken...
Dus nu ik niet meer denk dat het goed gaat komen en er iets van verwacht.... We proberen het niet. Nu is de druk van de ketel en wie weet! Ik denk dat er wel iets in zit. Of beter gezegd dat hoop ik. Klein detail; ik heb het natuurlijk nog niet losgelaten, maar daar ga ik hard aan werken.
Dus nu ik niet meer denk dat het goed gaat komen en er iets van verwacht.... We proberen het niet. Nu is de druk van de ketel en wie weet! Ik denk dat er wel iets in zit. Of beter gezegd dat hoop ik. Klein detail; ik heb het natuurlijk nog niet losgelaten, maar daar ga ik hard aan werken.
zondag 20 februari 2011 om 10:25
hahah klein detail zegt ze dan!
Ik denk persoonlijk dat wij nooit kunnen loslaten. Dit komt waarschijnlijk omdat we beide hier niet op waren voorbereid. De relatie was abdrupt verbroken en we waren hier absoluut niet klaar voor! Voor ons gevoel hebben we de relatie niet kunnen afsluiten. En dan heb je natuurlijk nog zon vent die er zelf ook heel vaag over doet en zelf niet weet wat hij nou wilt.
Gisteren gebeurde bij ons ook iets vaags. Ik was bij mijn nicht thuis om op haar dochtertje te passen. Man sliep nog en wilde hem niet storen, dus heb de auto gepakt en ben weg gegaan. In de middag werd ik door hem gebeld waar ik nou was, want hij had de auto nodig. In de avond moest ik nog foto's maken op een feestje. Dus ik vertelde hem dat het niet zo handig was eigenlijk, omdat ik anders opgehaald zou worden door de compagnon van de gene waar ik fotos voor zou maken. Hij is jong en heb het idee dat hij wat in mij ziet, ondanks dat hij weet dat ik getrouwd ben. Nou dat was toch wel een gevoelige snaar voor mijn man hoor, toen ik hem dat vertelde. En ik was zo blij met zijn jaloersie en dat hij het echt niet tof vond dat er wel mannen zijn die intresse in zijn vrouw hebben haha gemeen he!
Ik denk persoonlijk dat wij nooit kunnen loslaten. Dit komt waarschijnlijk omdat we beide hier niet op waren voorbereid. De relatie was abdrupt verbroken en we waren hier absoluut niet klaar voor! Voor ons gevoel hebben we de relatie niet kunnen afsluiten. En dan heb je natuurlijk nog zon vent die er zelf ook heel vaag over doet en zelf niet weet wat hij nou wilt.
Gisteren gebeurde bij ons ook iets vaags. Ik was bij mijn nicht thuis om op haar dochtertje te passen. Man sliep nog en wilde hem niet storen, dus heb de auto gepakt en ben weg gegaan. In de middag werd ik door hem gebeld waar ik nou was, want hij had de auto nodig. In de avond moest ik nog foto's maken op een feestje. Dus ik vertelde hem dat het niet zo handig was eigenlijk, omdat ik anders opgehaald zou worden door de compagnon van de gene waar ik fotos voor zou maken. Hij is jong en heb het idee dat hij wat in mij ziet, ondanks dat hij weet dat ik getrouwd ben. Nou dat was toch wel een gevoelige snaar voor mijn man hoor, toen ik hem dat vertelde. En ik was zo blij met zijn jaloersie en dat hij het echt niet tof vond dat er wel mannen zijn die intresse in zijn vrouw hebben haha gemeen he!
zondag 20 februari 2011 om 13:05
@Polly: Het ligt er heel erg aan wie er iets over zegt, bij mij ook. Mijn ouders zeggen bijvoorbeeld: iemand die zoiets doet (van de ene op de andere dag vertrekken) daar moet je niet bij terug willen. Jullie hadden het nog relatief makkelijk, als er straks evt kinderen zijn dan wordt het allemaal moeilijker en dan moet je wel een partner hebben waarmee je kunt praten.. En zaken als: een kapotte vaas kun je wel lijmen, maar je blijft de barsten altijd zien. Heel duidelijk dus, die ouders van mij. Wat nu betreft vinden ze dat ik hem niet meer moet zien (heb dit dan ook maar niet verteld even).
Mijn vrienden daarentegen: die hebben meer zoiets van tja, als jullie bij elkaar horen komt het wel weer goed. NU niet, maar wie weet over een tijd. En zo niet dan is dat ook goed. Je kunt niks forceren. Twee vriendinnen van mij zien het echt ooit nog wel goedkomen, want we waren zo'n leuk stel in hun ogen en dan is er ook nog de uit=uit-club . Niemand zegt eigenlijk echt dat ex een klootzak is oid, meer dat het een klotestreek is. Maar zoals ik al eerder in andere bewoordingen zei; ex is een soort loebas. Allemansvriend. Iedereen voelt zich gelijk op zijn gemak bij hem.
Wat de situatie nu betreft zeggen de meesten: zet jezelf op de rit en zie dan verder. Nu niet meer mee bezig zijn, ze hebben gelijk. Net als jullie allemaal hier.
Het rotte blijft: ik ben samen met ex de enige die in die relatie zat en weet hoe het was en wat mijn aandeel was. Niemand kan zich dat echt voorstellen, want ik ben normaal vrij relaxed en lieflijk . Tegen hem daarentegen...al het slechte in me kwam naar boven.
Mijn vrienden daarentegen: die hebben meer zoiets van tja, als jullie bij elkaar horen komt het wel weer goed. NU niet, maar wie weet over een tijd. En zo niet dan is dat ook goed. Je kunt niks forceren. Twee vriendinnen van mij zien het echt ooit nog wel goedkomen, want we waren zo'n leuk stel in hun ogen en dan is er ook nog de uit=uit-club . Niemand zegt eigenlijk echt dat ex een klootzak is oid, meer dat het een klotestreek is. Maar zoals ik al eerder in andere bewoordingen zei; ex is een soort loebas. Allemansvriend. Iedereen voelt zich gelijk op zijn gemak bij hem.
Wat de situatie nu betreft zeggen de meesten: zet jezelf op de rit en zie dan verder. Nu niet meer mee bezig zijn, ze hebben gelijk. Net als jullie allemaal hier.
Het rotte blijft: ik ben samen met ex de enige die in die relatie zat en weet hoe het was en wat mijn aandeel was. Niemand kan zich dat echt voorstellen, want ik ben normaal vrij relaxed en lieflijk . Tegen hem daarentegen...al het slechte in me kwam naar boven.
zondag 20 februari 2011 om 13:11
Oh wacht, van mijn gedrag?
Ehm, iedereen roept heel hard dat ik ermee op moet houden!!
Toch denk ik zelf dat dit mijn manier van afsluiten is. Vind het fijn om m straks weer te zien, dat geeft nu rust. Maar eerlijk gezegd moet ik aan een relatie met hem nu ook niet denken. Zou zelf dus het liefst een keer in de zoveel tijd even bijkletsen, vriendschappelijk. Verwacht namelijk dat dat zoenen er wel vanaf gaat na een tijdje. Het scheelt nu al zoveel te weten dat ik hem nog zie. Dat maakt dat ik de rest van de dagen/week niet de hele tijd bezig ben met wel/geen contact zoeken, want boeiend! Zie hem dan toch? En dan houden we het gewoon gezellig en verder niks.
En ben allang blij dat hij het ook leuk vindt om gewoon samen iets te drinken. Ik kan heel slecht tegen ruzie, onverschilligheid, negeren van zijn kant. Daarvoor zijn we toch net iets te lang samen geweest.
Ehm, iedereen roept heel hard dat ik ermee op moet houden!!
Toch denk ik zelf dat dit mijn manier van afsluiten is. Vind het fijn om m straks weer te zien, dat geeft nu rust. Maar eerlijk gezegd moet ik aan een relatie met hem nu ook niet denken. Zou zelf dus het liefst een keer in de zoveel tijd even bijkletsen, vriendschappelijk. Verwacht namelijk dat dat zoenen er wel vanaf gaat na een tijdje. Het scheelt nu al zoveel te weten dat ik hem nog zie. Dat maakt dat ik de rest van de dagen/week niet de hele tijd bezig ben met wel/geen contact zoeken, want boeiend! Zie hem dan toch? En dan houden we het gewoon gezellig en verder niks.
En ben allang blij dat hij het ook leuk vindt om gewoon samen iets te drinken. Ik kan heel slecht tegen ruzie, onverschilligheid, negeren van zijn kant. Daarvoor zijn we toch net iets te lang samen geweest.
zondag 20 februari 2011 om 16:55
Eigenlijk was ik wel nieuwsgierig naar beide dingen
Mijn ouders hebben dus al verschillende ideeen. Mijn vader zegt hetzelfde als jouw ouders, mijn moeder is enigszins zachter, maar beide zeggen wel dat je dit eigenlijk elkaar niet aandoet als je van elkaar houdt. En daar hebben ze natuurlijk gelijk in.
Vrienden ook wisselend, we waren inderdaad een heel mooi stel, dus iedereen zag ons ook voor altijd samen, dus vindt een deel dat het nog een kans verdient en een ander deel niet.
Vandaag ben ik overigens in mijn "ik wil dit niet meer" bui. Wil hem niet meer zien of horen. Laat mijn goede daad van de week deze keer ook zitten. Hij heeft het voor elkaar gekregen om me wederom te raken (pijnlijk), dus ik ga weer in mijn algehele radiostilte.
Mijn ouders hebben dus al verschillende ideeen. Mijn vader zegt hetzelfde als jouw ouders, mijn moeder is enigszins zachter, maar beide zeggen wel dat je dit eigenlijk elkaar niet aandoet als je van elkaar houdt. En daar hebben ze natuurlijk gelijk in.
Vrienden ook wisselend, we waren inderdaad een heel mooi stel, dus iedereen zag ons ook voor altijd samen, dus vindt een deel dat het nog een kans verdient en een ander deel niet.
Vandaag ben ik overigens in mijn "ik wil dit niet meer" bui. Wil hem niet meer zien of horen. Laat mijn goede daad van de week deze keer ook zitten. Hij heeft het voor elkaar gekregen om me wederom te raken (pijnlijk), dus ik ga weer in mijn algehele radiostilte.