Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
dinsdag 1 maart 2011 om 13:39
quote:PoIIy schreef op 28 februari 2011 @ 23:32:
En dat vraag je aan mij Ik geloof niet in alternatieve geneeskunst
Sproet gaat naar de haptonoom...
Maar Avril, ga je de vakantie dan ook als "testcase" zien? Of lekker als tijd samen? Wanneer ga je?Het is niet echt een testcase, ik weet dat wij het goed doen als we samen op stap zijn.
En dat vraag je aan mij Ik geloof niet in alternatieve geneeskunst
Sproet gaat naar de haptonoom...
Maar Avril, ga je de vakantie dan ook als "testcase" zien? Of lekker als tijd samen? Wanneer ga je?Het is niet echt een testcase, ik weet dat wij het goed doen als we samen op stap zijn.
dinsdag 1 maart 2011 om 19:24
Avril,
Ik zit wel eens te bedenken of ik liever had gewild dat mijn situatie op jouw manier was aangepakt.
Want eigenlijk zijn er wel parallellen.
Twijfel, en niet door gebrek aan liefde, maar door toch moeilijke vooruitzichten voor de toekomst door afstand, die toch wel echt samen zijn en een gezien zijn danwel worden in de weg staan.
Hij besloot er voor weg te lopen, heeft nu spijt, maar lijkt te verlamd om te herstellen. Of hij zegt spijt te hebben, dat kan natuurlijk ook.
Jij twijfelt, denkt na, maar beslist eigenlijk niets.
Aan de ene kant denk ik, jij geeft extra tijd, dat is prettig, maar met name prettig als de ander ook weet dat er een probleem is, dan kan diegene er ook nog wat aan veranderen. Zeker omdat jij natuurlijk ook nadenkt over dates, danwel date hebt gehad.
Ik ben natuurlijk overvallen, heb geen kansen gekregen.
Zorg er alsjeblieft voor dat hij zich ook niet zo gaat voelen, en dat jullie ook niet gaan eindigen zoals wij. Je vriend als de achtergelatene, die het niet begrijpt en niet snapt waarom je niet eerder hebt gesproken om te kijken of er mogelijkheden waren, danwel kijken hoe er mee te leven valt. En jij misschien als degene die toch spijt krijgt als je merkt dat je vriend toch nog wel wat had kunnen veranderen...
Ik zit wel eens te bedenken of ik liever had gewild dat mijn situatie op jouw manier was aangepakt.
Want eigenlijk zijn er wel parallellen.
Twijfel, en niet door gebrek aan liefde, maar door toch moeilijke vooruitzichten voor de toekomst door afstand, die toch wel echt samen zijn en een gezien zijn danwel worden in de weg staan.
Hij besloot er voor weg te lopen, heeft nu spijt, maar lijkt te verlamd om te herstellen. Of hij zegt spijt te hebben, dat kan natuurlijk ook.
Jij twijfelt, denkt na, maar beslist eigenlijk niets.
Aan de ene kant denk ik, jij geeft extra tijd, dat is prettig, maar met name prettig als de ander ook weet dat er een probleem is, dan kan diegene er ook nog wat aan veranderen. Zeker omdat jij natuurlijk ook nadenkt over dates, danwel date hebt gehad.
Ik ben natuurlijk overvallen, heb geen kansen gekregen.
Zorg er alsjeblieft voor dat hij zich ook niet zo gaat voelen, en dat jullie ook niet gaan eindigen zoals wij. Je vriend als de achtergelatene, die het niet begrijpt en niet snapt waarom je niet eerder hebt gesproken om te kijken of er mogelijkheden waren, danwel kijken hoe er mee te leven valt. En jij misschien als degene die toch spijt krijgt als je merkt dat je vriend toch nog wel wat had kunnen veranderen...
dinsdag 1 maart 2011 om 20:52
@ sproet, lieverd gaat alles goed? Je hoeft niet bang te zijn. Dit zijn zware tijden, maar na regen komt echt zonneschijn!
@ muis, gewoon naar die date gaan! Je kan beter spijt hebben van iets wat je wel hebt gedaan als iets wat jeniet hebt gedaan. (athans zo zie ik het altijd) Mocht het een drama worden, heb je even verdriet, maar daarna moet het echt wel een keer duidelijk zijn dat het gewoon niet meer werkt, helaas!
Ik lijk op dit moment misschien sterker over te komen hoor, maar dat is omdat ik aan deze situatie gewent ben geraakt. Zo samen leven, maar dan ook apart.Op het moment dat het echt echt echt over is, dan stort ik waarschijnlijk weer in.
Nog 2 daagjes en dan gaan we naar een therapeut..ben zo benieuwd!!!
@ muis, gewoon naar die date gaan! Je kan beter spijt hebben van iets wat je wel hebt gedaan als iets wat jeniet hebt gedaan. (athans zo zie ik het altijd) Mocht het een drama worden, heb je even verdriet, maar daarna moet het echt wel een keer duidelijk zijn dat het gewoon niet meer werkt, helaas!
Ik lijk op dit moment misschien sterker over te komen hoor, maar dat is omdat ik aan deze situatie gewent ben geraakt. Zo samen leven, maar dan ook apart.Op het moment dat het echt echt echt over is, dan stort ik waarschijnlijk weer in.
Nog 2 daagjes en dan gaan we naar een therapeut..ben zo benieuwd!!!
dinsdag 1 maart 2011 om 21:29
Nief, je klinkt inderdaad "stabiel" vandaag. Mooi dat de relatietherapie zo snel kan, hoop dat jullie er er wat aan hebben
Muis, tonight is the night? The end? Ik hoop gewoon zo voor je dat je het na vanavond van je af kan zetten. (Of natuurlijk dat het een mooi sprookje wordt) Conclusie: ik hoop dat de vraagtekens de lucht uitgaan.
En Sproet; adem in, adem uit.
Muis, tonight is the night? The end? Ik hoop gewoon zo voor je dat je het na vanavond van je af kan zetten. (Of natuurlijk dat het een mooi sprookje wordt) Conclusie: ik hoop dat de vraagtekens de lucht uitgaan.
En Sproet; adem in, adem uit.
woensdag 2 maart 2011 om 09:18
@ muis, vergeet ff alle zorgen en geniet gewoon even van je avond. Of het nu met je ex is of niet, een leuke avond heb je wel even verdient. Daarna zien we dan wel weer
@ sproet, laat even wat van je horen hoe het met je gaat...
en voor mezelf...pfff adem in, adem uit! Begin zenuwachtig voor morgen te worden. Ik krijg dan weer dingen te horen die ik niet wil horen natuurlijk. Tot nu werd er niet meer over het onderwerp gepraat. Met als gevolg dat ik weer uit mijn dal begon te klimmen, geen gejank meer, ik begon weer normaal te eten en te slapen.
Dit wordt vanaf morgen of de zwaarste tijd in mijn leven of de beste, de gelukkigste tijd in mijn leven. Ik ga nog altijd voor de laatste...
@ sproet, laat even wat van je horen hoe het met je gaat...
en voor mezelf...pfff adem in, adem uit! Begin zenuwachtig voor morgen te worden. Ik krijg dan weer dingen te horen die ik niet wil horen natuurlijk. Tot nu werd er niet meer over het onderwerp gepraat. Met als gevolg dat ik weer uit mijn dal begon te klimmen, geen gejank meer, ik begon weer normaal te eten en te slapen.
Dit wordt vanaf morgen of de zwaarste tijd in mijn leven of de beste, de gelukkigste tijd in mijn leven. Ik ga nog altijd voor de laatste...
woensdag 2 maart 2011 om 19:57
hoi,
t gaat wel weer een beetje... na het gesprek zaterdag met ex is het alsof ik hem nu pas echt zie. hij was zo egoistisch, zo met zichzelf bezig. weg het gevoel dat ik hem nog terug wil..
of hou ik mezelf voorde gek? een beetje misschien? medicijnen beginnenel aan te slaan. iets leger hoofd, maar heb erge last van angst aanvallen en daar neem ik dan tijdelijk ook iets voor. ik begin geloof ik een beetje licht aan het einde van de tunnel te zien... ochtend begint met paniek en na medicijnen zwakt dat af tot lichte gespannen gevoel, onprettig in mijn lijf. als ik maar werk te doen heb lukt het me tot medio middag. dan weer medicijnen want paniek op het werk kan niet... avond gaat best redelijk..
sms van oudste gehad, niet meer verwacht... ze huilt dat ze me zo mist... en dan ben ik weer terug: ik zou het est nog wel met hem willen proberen, niet nu, nee, als ik en hij! het samen weer willen en als we sterker in onze schoenen staan, gewerkt hebben aan onze valkuilen... hm, ben ik dan toch weer vol hoop? ik weet het niet. medicijnen verdoven? ook dat weet ik niet...
leef bij de dag, adem in adem uit... ben nog steeds wel bang, bang voor wat er komen gaat...
vind het nog steeds zo raar dat we uit elkaar zijn.. ongelofelijk...
hoop dat je een fijne avond hebt muis, dat je duidelijkheid krijgt, hoe rot of hoe fijn dat dan ook zal zijn... kom maar gauw posten dan!
wat een rot tijd is dit.. waarom gaan wij vrouwen hier wel door heen en zij mannen niet zo sterk? zij storten zich op werk f sport las ik pas... klopt met mijn ex...
ik ga door met mijn leven, zie wel of we ooit nog weer samen zullen zij, als je voor elkaar bestemt bent, gebeurd dat zeggen ze... nu kan het sowieso niet...
klink ik toch wel weer een beetje beter geloof ik...
t gaat wel weer een beetje... na het gesprek zaterdag met ex is het alsof ik hem nu pas echt zie. hij was zo egoistisch, zo met zichzelf bezig. weg het gevoel dat ik hem nog terug wil..
of hou ik mezelf voorde gek? een beetje misschien? medicijnen beginnenel aan te slaan. iets leger hoofd, maar heb erge last van angst aanvallen en daar neem ik dan tijdelijk ook iets voor. ik begin geloof ik een beetje licht aan het einde van de tunnel te zien... ochtend begint met paniek en na medicijnen zwakt dat af tot lichte gespannen gevoel, onprettig in mijn lijf. als ik maar werk te doen heb lukt het me tot medio middag. dan weer medicijnen want paniek op het werk kan niet... avond gaat best redelijk..
sms van oudste gehad, niet meer verwacht... ze huilt dat ze me zo mist... en dan ben ik weer terug: ik zou het est nog wel met hem willen proberen, niet nu, nee, als ik en hij! het samen weer willen en als we sterker in onze schoenen staan, gewerkt hebben aan onze valkuilen... hm, ben ik dan toch weer vol hoop? ik weet het niet. medicijnen verdoven? ook dat weet ik niet...
leef bij de dag, adem in adem uit... ben nog steeds wel bang, bang voor wat er komen gaat...
vind het nog steeds zo raar dat we uit elkaar zijn.. ongelofelijk...
hoop dat je een fijne avond hebt muis, dat je duidelijkheid krijgt, hoe rot of hoe fijn dat dan ook zal zijn... kom maar gauw posten dan!
wat een rot tijd is dit.. waarom gaan wij vrouwen hier wel door heen en zij mannen niet zo sterk? zij storten zich op werk f sport las ik pas... klopt met mijn ex...
ik ga door met mijn leven, zie wel of we ooit nog weer samen zullen zij, als je voor elkaar bestemt bent, gebeurd dat zeggen ze... nu kan het sowieso niet...
klink ik toch wel weer een beetje beter geloof ik...
woensdag 2 maart 2011 om 21:33
woensdag 2 maart 2011 om 23:00
Tuurlijk Pixie. Ik ben ook wel benieuwd hoe het verder met jou gaat lopen, en dit topic loopt sneller dan het andere.
Heb hier weer contact gehad met "schoonfamilie". Plan is nog steeds dat hij dit weekend eindelijk naar hen toe gaat. Hij heeft wel weer 10 redenen waarom hij niet zou gaan, maar daadwerkelijk afgezegd heeft hij nog niet... Hoop dat hij gaat...
Heb hier weer contact gehad met "schoonfamilie". Plan is nog steeds dat hij dit weekend eindelijk naar hen toe gaat. Hij heeft wel weer 10 redenen waarom hij niet zou gaan, maar daadwerkelijk afgezegd heeft hij nog niet... Hoop dat hij gaat...
woensdag 2 maart 2011 om 23:39
Hoi jongens!
Lief dat jullie allemaal zo begaan zijn met me. Super om te lezen.. De afspraak. Hij is niet doorgegaan. Ex wilde niet meer toen ik 'm dat vroeg. Ik heb 'm nog geprobeerd over te halen (slecht), maar hij vond het te snel allemaal. Het was niet dat hij me nooit meer wilde zien, maar nu gewoon even niet, te ingewikkeld. Dus ik vroeg: wanneer dan? Over drie maanden, was zijn antwoord. Heb ik nog gevraagd wat te doen als een van ons dan een serieuze ander zou hebben. Dan zou hij alleen maar blij voor me zijn dacht íe. Die opmerking maakte me ZO verdrietig dat ik boos werd en 'm goed de waarheid heb gezegd (via sms). Dat ik het belachelijk vind dat hij me zo lang in de waan heeft gelaten dat er nog een kans was en dat ik boos was om de afspraak die hij afzegde en het feit dat ik niks meer goed kon doen, terwijl ik zo mijn best deed en er altijd voor hem geweest ben. Het is misschien niet helemaal redelijk (ook dat heb ik 'm gezegd), maar ik vind het zo ingewikkeld en trek het echt niet op deze manier, dus ik wil je niet meer zien. Geen contact.
Nu heeft ex dit zelf al meerdere malen van mij gevraagd, maar het voelt toch anders nu ik het zeg. Het is klaar, finito en ik MOET wel verder. En hij zoekt het maar uit. Ik ben geen optie meer.
Lief dat jullie allemaal zo begaan zijn met me. Super om te lezen.. De afspraak. Hij is niet doorgegaan. Ex wilde niet meer toen ik 'm dat vroeg. Ik heb 'm nog geprobeerd over te halen (slecht), maar hij vond het te snel allemaal. Het was niet dat hij me nooit meer wilde zien, maar nu gewoon even niet, te ingewikkeld. Dus ik vroeg: wanneer dan? Over drie maanden, was zijn antwoord. Heb ik nog gevraagd wat te doen als een van ons dan een serieuze ander zou hebben. Dan zou hij alleen maar blij voor me zijn dacht íe. Die opmerking maakte me ZO verdrietig dat ik boos werd en 'm goed de waarheid heb gezegd (via sms). Dat ik het belachelijk vind dat hij me zo lang in de waan heeft gelaten dat er nog een kans was en dat ik boos was om de afspraak die hij afzegde en het feit dat ik niks meer goed kon doen, terwijl ik zo mijn best deed en er altijd voor hem geweest ben. Het is misschien niet helemaal redelijk (ook dat heb ik 'm gezegd), maar ik vind het zo ingewikkeld en trek het echt niet op deze manier, dus ik wil je niet meer zien. Geen contact.
Nu heeft ex dit zelf al meerdere malen van mij gevraagd, maar het voelt toch anders nu ik het zeg. Het is klaar, finito en ik MOET wel verder. En hij zoekt het maar uit. Ik ben geen optie meer.
donderdag 3 maart 2011 om 12:42
@Muisje, harde les, maar misschien had je dit nodig? Hij staat er echt heel anders in dan jij, dat blijkt maar weer. Vandaar dat ik al eerder opmerkte, dat die afspraak niet verstandig zou zijn. Maar verstandig zijn is heel makkelijk als je zelf niet in die situatie zit. Ergens is het goed dat het nu zo loopt, stel je voor dat die afspraak doorging en je dan zo'n gesprek had moeten hebben met hem! Hou je taai muis!
donderdag 3 maart 2011 om 14:47
Van tevoren wist ik dit natuurlijk niet echt, hoe hij erin stond. Ik bedoel; het is duidelijk dat er nog iets van gevoel is en hij het lastig vindt om mij pijn te doen. Alleen: hij wil ook heel duidelijk geen relatie meer en loskomen van mij.
Zelf merk ik al gelijk dat dit wel stukken beter voelt. Ik kan altijd over een lange tijd nog eens mailen/bellen hoe het gaat (dat stelt me gerust). Of hij mij. Ergens hoop ik dat deze totale afzondering ervoor kan zorgen dat hij me gaat missen . Lekker nutteloze gedachte en totaal niet realistisch waarschijnlijk. Maar door zijn getwijfel en moeite met knopen doorhakken in het begin denk ik: wie weet. Hij is me nu wel echt kwijt namelijk, eerder was ik er nog steeds (tot het irritante aan toe ).
Dus hoe dan ook: voor iedereen beter! En dit zeiden jullie al tijden tegen me, dat weet ik. Echt: ik wilde niet anders. Al zou ik het een tweede keer wel anders aanpakken vermoed ik. Door schade en schande...
Hoop gewoon dat bij hem de leuke tijden over een tijdje weer boven komen en hij inziet dat het echt niet altijd kommer en kwel geweest is en ik echt niet altijd zo vervelend als het nu voelt.
Zelf merk ik al gelijk dat dit wel stukken beter voelt. Ik kan altijd over een lange tijd nog eens mailen/bellen hoe het gaat (dat stelt me gerust). Of hij mij. Ergens hoop ik dat deze totale afzondering ervoor kan zorgen dat hij me gaat missen . Lekker nutteloze gedachte en totaal niet realistisch waarschijnlijk. Maar door zijn getwijfel en moeite met knopen doorhakken in het begin denk ik: wie weet. Hij is me nu wel echt kwijt namelijk, eerder was ik er nog steeds (tot het irritante aan toe ).
Dus hoe dan ook: voor iedereen beter! En dit zeiden jullie al tijden tegen me, dat weet ik. Echt: ik wilde niet anders. Al zou ik het een tweede keer wel anders aanpakken vermoed ik. Door schade en schande...
Hoop gewoon dat bij hem de leuke tijden over een tijdje weer boven komen en hij inziet dat het echt niet altijd kommer en kwel geweest is en ik echt niet altijd zo vervelend als het nu voelt.
donderdag 3 maart 2011 om 19:12
quote:_avril_ schreef op 03 maart 2011 @ 12:33:
Wij hebben er vaker met elkaar over gepraat, en hij weet dus van mijn overwegingen en twijfels, en ik weet ook van de zijne. Hij is dus op de hoogte, ik zou het ook niet anders kunnen. (...) We hebben niet vaak gelegenheid om te praten, maar dit neemt niet weg dat we dit wel hebben gedaan. Zou alleen fijn zijn als we weer eens rustig kunnen praten met elkaar.
Maar waarom maak je daar dan geen tijd voor?
Kan me niet voorstellen dat jij je weekenden zo vol met hem plant dat je helemaal geen tijd voor elkaar hebt.
En dan is goed praten misschien niet de leukste bezigheid, maar waarschijnlijk wel de bezigheid die het hardst nodig is...
quote:muisje23 schreef op 03 maart 2011 @ 14:47:
Zelf merk ik al gelijk dat dit wel stukken beter voelt. Ik kan altijd over een lange tijd nog eens mailen/bellen hoe het gaat (dat stelt me gerust). Of hij mij. Ergens hoop ik dat deze totale afzondering ervoor kan zorgen dat hij me gaat missen . Lekker nutteloze gedachte en totaal niet realistisch waarschijnlijk. Maar door zijn getwijfel en moeite met knopen doorhakken in het begin denk ik: wie weet. Hij is me nu wel echt kwijt namelijk, eerder was ik er nog steeds (tot het irritante aan toe ).
(...)
Hoop gewoon dat bij hem de leuke tijden over een tijdje weer boven komen en hij inziet dat het echt niet altijd kommer en kwel geweest is en ik echt niet altijd zo vervelend als het nu voelt.
Meen je dit nou serieus? Heb je ondanks dit nog zoveel hoop dat je het uitspreekt?
Nief: hoe was jullie relatietherapie?
Wij hebben er vaker met elkaar over gepraat, en hij weet dus van mijn overwegingen en twijfels, en ik weet ook van de zijne. Hij is dus op de hoogte, ik zou het ook niet anders kunnen. (...) We hebben niet vaak gelegenheid om te praten, maar dit neemt niet weg dat we dit wel hebben gedaan. Zou alleen fijn zijn als we weer eens rustig kunnen praten met elkaar.
Maar waarom maak je daar dan geen tijd voor?
Kan me niet voorstellen dat jij je weekenden zo vol met hem plant dat je helemaal geen tijd voor elkaar hebt.
En dan is goed praten misschien niet de leukste bezigheid, maar waarschijnlijk wel de bezigheid die het hardst nodig is...
quote:muisje23 schreef op 03 maart 2011 @ 14:47:
Zelf merk ik al gelijk dat dit wel stukken beter voelt. Ik kan altijd over een lange tijd nog eens mailen/bellen hoe het gaat (dat stelt me gerust). Of hij mij. Ergens hoop ik dat deze totale afzondering ervoor kan zorgen dat hij me gaat missen . Lekker nutteloze gedachte en totaal niet realistisch waarschijnlijk. Maar door zijn getwijfel en moeite met knopen doorhakken in het begin denk ik: wie weet. Hij is me nu wel echt kwijt namelijk, eerder was ik er nog steeds (tot het irritante aan toe ).
(...)
Hoop gewoon dat bij hem de leuke tijden over een tijdje weer boven komen en hij inziet dat het echt niet altijd kommer en kwel geweest is en ik echt niet altijd zo vervelend als het nu voelt.
Meen je dit nou serieus? Heb je ondanks dit nog zoveel hoop dat je het uitspreekt?
Nief: hoe was jullie relatietherapie?
donderdag 3 maart 2011 om 19:17
wat rot maar ook wat fijn voor je muis; eindelijk zelf een beslissing genomen. vasthouden aan geen contact meer zoeken hoor! en natuurlijk herinnert hij zich de leuke momenten en zal hij je ook wel gaan missen.
maar helaas zal dat hws niet leiden tot het aangaan van een relatie... (zo dacht ik nl ook maar mannen zijn doorgaans stijfkoppen en komen zelden terug op hun besluit)
vinden ze zwak of zo? mijn ex zei me ook moeilijke dagen te hebben, dan denk ik meteen, bel me dan! maar dat doen ze dan toch niet. ze bijten liever hun tong af dan bekennen dat ze toch een fout gemaakt hebben...
vandaag begonnen met doffe ellende, huilend de dieren verzorgd, collega's kwamen uurtje later en toen was ik wel uitgehuild.. erg druk op de praktijk en halverwege de middag toch iets rustgevends genomen... vanavond ook al weer... daardoor voel ik me rustiger en sterk.. zonder schiet ik veel in de paniek van ongeloof dat het echt voorbij is... met wil ik hem niet eens meer terug, ben ik weer mezelf en kan ik het leven zonder hem prima aan.. lastig... wil ook niet te veel medicijnen nemen maar nu is het even niet anders..
weer contact met oudste dochter.. kijk wel even waar het heen gaat. wil hiermee absoluut geen lijntje naar hem houden, integendeel, want de relatie met hem is uit maar toch niet met de kinderen? als ze bij hun moeder zijn kan ik ze best spreken. wil sowieso niks weten over hem... eerst kon ik het contact niet meer aan, deed te veel pijn, nu voel ikdat het weer kan... en ze huilde zo dat ze me miste... dus t komt ook van 2 kanten...
ben boos ook op ex, krijg nog geld van hem en hij egt dat ik 175 e heb overgemaakt, dat heb ik nagekeken in mijn afschriften maar nergens zo'n bedrag te vinden. ik weet bijna zeker dat ik 350 e contact heb gegeven. maar goed, zelfs die volgens hem 175 e stort ie niet terug... rat...
welkom pixie, helaas ;(
maar helaas zal dat hws niet leiden tot het aangaan van een relatie... (zo dacht ik nl ook maar mannen zijn doorgaans stijfkoppen en komen zelden terug op hun besluit)
vinden ze zwak of zo? mijn ex zei me ook moeilijke dagen te hebben, dan denk ik meteen, bel me dan! maar dat doen ze dan toch niet. ze bijten liever hun tong af dan bekennen dat ze toch een fout gemaakt hebben...
vandaag begonnen met doffe ellende, huilend de dieren verzorgd, collega's kwamen uurtje later en toen was ik wel uitgehuild.. erg druk op de praktijk en halverwege de middag toch iets rustgevends genomen... vanavond ook al weer... daardoor voel ik me rustiger en sterk.. zonder schiet ik veel in de paniek van ongeloof dat het echt voorbij is... met wil ik hem niet eens meer terug, ben ik weer mezelf en kan ik het leven zonder hem prima aan.. lastig... wil ook niet te veel medicijnen nemen maar nu is het even niet anders..
weer contact met oudste dochter.. kijk wel even waar het heen gaat. wil hiermee absoluut geen lijntje naar hem houden, integendeel, want de relatie met hem is uit maar toch niet met de kinderen? als ze bij hun moeder zijn kan ik ze best spreken. wil sowieso niks weten over hem... eerst kon ik het contact niet meer aan, deed te veel pijn, nu voel ikdat het weer kan... en ze huilde zo dat ze me miste... dus t komt ook van 2 kanten...
ben boos ook op ex, krijg nog geld van hem en hij egt dat ik 175 e heb overgemaakt, dat heb ik nagekeken in mijn afschriften maar nergens zo'n bedrag te vinden. ik weet bijna zeker dat ik 350 e contact heb gegeven. maar goed, zelfs die volgens hem 175 e stort ie niet terug... rat...
welkom pixie, helaas ;(
vrijdag 4 maart 2011 om 07:47
vrijdag 4 maart 2011 om 10:01
@muis, jammer dat het zo is gelopen meid! Maar idd misschien is dit wel even beter. Je schrijft dat je er nu wel klaar mee bent, maar ik geloof je niet Ik zie nog steeds hoop in je teksten...hoop hebben is niet erg, maar pas er mee op!
@sproet, goed dat je medicijnen beginnen te werken en je beter en sterker voelt! Schrijf dingen van je af of praat met iemand erover, dit helpt toch wel hoor!
En wat betreft ons relatietherapie..tja het was niet helemaal wat ik had verwacht, maar toch ook weer wel. Ik ben niet ingestort, heb zelfs geen traantje gelaten! Joehoe! Mijn man was meer aan het woord, niet zo zeer omdat hij dat wilde, maar meer omdat de therapeut zich meer tot hem richtte. Ik zag al echte zweetplekken onder zijn oksels! (klinkt gek, maar mijn man zweet nooit!!!) Ik merkte ook aan het getril van zijn benen en dat hij als een macho over wilde komen, dat hij niet echt een houding wist te geven.
Het fijne van gisteren was, dat de therapeut een beetje duidelijk heeft gemaakt, dat hij regels en verwachtingen voor zichzelf heeft gemaakt, die waarschijnlijk niet kloppen met wat daad werkelijk iemand van hem verwacht. Hoe vaak moet je iets met je vrouw samen doen bijvoorbeeld. Hij voelt zich schuldig dat hij dat te weinig doet, volgens zijn eigen verwachtingen. Terwijl ik eigenlijk nooit heb aangegeven dat hij idd te weinig samen met mij doet. De therapeut heeft dan ook als voorbeeld aangegeven dat er stelletjes zijn die door werkomstandigheden elkaar 3 maanden niet zien, maar die dol gelukkig met elkaar zijn.
Anyway, we konden kiezen uit 3 opties. Samen door gaan met het huwelijk, stoppen met het huwelijk of een time out (met regels) om te kijken wat we nou willen. Dit is natuurlijk heel riskant, want je kan elkaar onwijs missen of je vind de vrijheid zo leuk dat het uiteindelijk toch scheiden wordt.
En nu komt het leukste gedeelte, ik liet hem kiezen. Hij koos voor een time out (terwijl hij 2 min ervoor vertelde dat de deur voor hem gesloten was en niet eens op een kier stond) En daarna nam ik het van hem over. Ik heb aangegeven dat ik een maandlang geen contact met hem wil. (tenzij het gaat over rekeningen, dingen voor het huis etc etc) Daarna moeten we een keer daten en dat 1 keer in de week. Ik heb aangegeven dat het max tot de zomervakantie mag duren en dat we daarna echt een knoop doorgehakt moest worden. Ik heb aangegeven dat hij de gene is die thuis blijft en dat ik vertrek (hij mag ook een keer de muren op zich af laten komen in het huis) Alle rekeningen worden door hem betaald ( voorheen deed ik dat) De auto gaat met mij mee en hij mag neit weten waar ik zit. Nouuu dat vond hij dus echt niet tof..dat ik afstand nam! Hij heeft wel 20x gevraagd waar ik dan heen zou gaan, hoe hij de rekeningen moest doen etc. Waarop ik heel stoer heb beantwoord: Schat, dit is een proef scheiding, straks als je echt wilt scheiden zou je dit ook allemaal zelf moeten betalen en niet weten wat ik doe, met wie ik wat doe en waar ik verblijf. Je bent vrij (nadrukkelijk vrij!!)
Sorry dames dit wordt een lang verhaal...
Maar eenmaal thuis, bleef hij om me heen hangen. Met mij grapjes maken, vragen hoe dit was en dat was en dat hij dat van mij zou missen en dit van mij zou missen. Daarna vroeg hij of ik zijn haren wilde knippen. Nou dat wilde ik wel. Wordt hij ineens verlegen omdat ik de voorkant van zijn haar aan het knippen was en hij uitzicht had op mijn kruis. ?? Ik ben bezig om een eenmanszaak te starten, waarbij ik twijfel of ik mijn eigen naam moet gebruiken of een bedrijfsnaam. Hij vond mijn eigen naam toch beter en dan misschien mijn achternaam erbij of zijn achternaam, dat mocht ik zelf weten (hoe kan ik jouw achternaam gebruiken als we gescheiden zijn???) Nou uit eindelijk klaar met knippen en hij stapt onder de douche. Word ik na 5 min weer terug geroepen. Of ik zin had om samen te douchen (hij haatte het samen douchen altijd zo ergggg!! ) We hebben de best sex ever gehad gewoon niet normaal! Sex draaide na een lange tijd weer om mij. De vorige keer was het echt lust. Heel plat gezegd erin en eruit en klaar. Nu was het echt strelen, zoenen, knuffelen. WOW haha
Einde van de avond lag ik op de bank en hij zei dat hij weg ging. Daarbij vertelde hij precies met wie hij ging, wat hij ging doen en dat hij laat thuis zou komen, zonder dat ik er naar vroeg.
HOE VAAG KAN IEMAND ZIJN?????
@sproet, goed dat je medicijnen beginnen te werken en je beter en sterker voelt! Schrijf dingen van je af of praat met iemand erover, dit helpt toch wel hoor!
En wat betreft ons relatietherapie..tja het was niet helemaal wat ik had verwacht, maar toch ook weer wel. Ik ben niet ingestort, heb zelfs geen traantje gelaten! Joehoe! Mijn man was meer aan het woord, niet zo zeer omdat hij dat wilde, maar meer omdat de therapeut zich meer tot hem richtte. Ik zag al echte zweetplekken onder zijn oksels! (klinkt gek, maar mijn man zweet nooit!!!) Ik merkte ook aan het getril van zijn benen en dat hij als een macho over wilde komen, dat hij niet echt een houding wist te geven.
Het fijne van gisteren was, dat de therapeut een beetje duidelijk heeft gemaakt, dat hij regels en verwachtingen voor zichzelf heeft gemaakt, die waarschijnlijk niet kloppen met wat daad werkelijk iemand van hem verwacht. Hoe vaak moet je iets met je vrouw samen doen bijvoorbeeld. Hij voelt zich schuldig dat hij dat te weinig doet, volgens zijn eigen verwachtingen. Terwijl ik eigenlijk nooit heb aangegeven dat hij idd te weinig samen met mij doet. De therapeut heeft dan ook als voorbeeld aangegeven dat er stelletjes zijn die door werkomstandigheden elkaar 3 maanden niet zien, maar die dol gelukkig met elkaar zijn.
Anyway, we konden kiezen uit 3 opties. Samen door gaan met het huwelijk, stoppen met het huwelijk of een time out (met regels) om te kijken wat we nou willen. Dit is natuurlijk heel riskant, want je kan elkaar onwijs missen of je vind de vrijheid zo leuk dat het uiteindelijk toch scheiden wordt.
En nu komt het leukste gedeelte, ik liet hem kiezen. Hij koos voor een time out (terwijl hij 2 min ervoor vertelde dat de deur voor hem gesloten was en niet eens op een kier stond) En daarna nam ik het van hem over. Ik heb aangegeven dat ik een maandlang geen contact met hem wil. (tenzij het gaat over rekeningen, dingen voor het huis etc etc) Daarna moeten we een keer daten en dat 1 keer in de week. Ik heb aangegeven dat het max tot de zomervakantie mag duren en dat we daarna echt een knoop doorgehakt moest worden. Ik heb aangegeven dat hij de gene is die thuis blijft en dat ik vertrek (hij mag ook een keer de muren op zich af laten komen in het huis) Alle rekeningen worden door hem betaald ( voorheen deed ik dat) De auto gaat met mij mee en hij mag neit weten waar ik zit. Nouuu dat vond hij dus echt niet tof..dat ik afstand nam! Hij heeft wel 20x gevraagd waar ik dan heen zou gaan, hoe hij de rekeningen moest doen etc. Waarop ik heel stoer heb beantwoord: Schat, dit is een proef scheiding, straks als je echt wilt scheiden zou je dit ook allemaal zelf moeten betalen en niet weten wat ik doe, met wie ik wat doe en waar ik verblijf. Je bent vrij (nadrukkelijk vrij!!)
Sorry dames dit wordt een lang verhaal...
Maar eenmaal thuis, bleef hij om me heen hangen. Met mij grapjes maken, vragen hoe dit was en dat was en dat hij dat van mij zou missen en dit van mij zou missen. Daarna vroeg hij of ik zijn haren wilde knippen. Nou dat wilde ik wel. Wordt hij ineens verlegen omdat ik de voorkant van zijn haar aan het knippen was en hij uitzicht had op mijn kruis. ?? Ik ben bezig om een eenmanszaak te starten, waarbij ik twijfel of ik mijn eigen naam moet gebruiken of een bedrijfsnaam. Hij vond mijn eigen naam toch beter en dan misschien mijn achternaam erbij of zijn achternaam, dat mocht ik zelf weten (hoe kan ik jouw achternaam gebruiken als we gescheiden zijn???) Nou uit eindelijk klaar met knippen en hij stapt onder de douche. Word ik na 5 min weer terug geroepen. Of ik zin had om samen te douchen (hij haatte het samen douchen altijd zo ergggg!! ) We hebben de best sex ever gehad gewoon niet normaal! Sex draaide na een lange tijd weer om mij. De vorige keer was het echt lust. Heel plat gezegd erin en eruit en klaar. Nu was het echt strelen, zoenen, knuffelen. WOW haha
Einde van de avond lag ik op de bank en hij zei dat hij weg ging. Daarbij vertelde hij precies met wie hij ging, wat hij ging doen en dat hij laat thuis zou komen, zonder dat ik er naar vroeg.
HOE VAAG KAN IEMAND ZIJN?????
vrijdag 4 maart 2011 om 13:08
nou daar ben ik het niet helemaal met je eens Ronniemitchel!
Ik zal heus wat verdraaien op de manier die ik wil zien of horen, maar lang niet alles.
Als mijn man als reden aangeeft dat hij vrij wilt zijn, mij niet meer geil vind en dus wilt scheiden.
En hij wilt vervolgens bijvoorbeeld steeds vaker sex met me..dan vind ik dat vaag ja.
En als ik hem die vrijheid geef, door op dit moment alleen doei te zeggen als ik het huis verlaat en hij ook en vervolgens krijg ik opeens tekst en uitleg waar hij naar toe gaat en hij ook wilt weten waar ik naar toe ga, vind ik dat vaag.
Ik zal heus wat verdraaien op de manier die ik wil zien of horen, maar lang niet alles.
Als mijn man als reden aangeeft dat hij vrij wilt zijn, mij niet meer geil vind en dus wilt scheiden.
En hij wilt vervolgens bijvoorbeeld steeds vaker sex met me..dan vind ik dat vaag ja.
En als ik hem die vrijheid geef, door op dit moment alleen doei te zeggen als ik het huis verlaat en hij ook en vervolgens krijg ik opeens tekst en uitleg waar hij naar toe gaat en hij ook wilt weten waar ik naar toe ga, vind ik dat vaag.
vrijdag 4 maart 2011 om 15:26
goed zo! Gooi het eruit muis!
Het is ook harstikke oneerlijk allemaal. Het is harstikke verwarrend en zeker niet leuk om mee te maken.
Dit verdienen wij niet! Klaar punt uit!
Maar ja, wat kunnen we eraan doen? Elke dag (over)leven en het beste ervan maken. Men die dit allemaal al achter de rug hebben, vertellen ons, tijd zal het leren en het zal allemaal minder verdriet doen...
Hopen dat ze gelijk hebben..
Het is ook harstikke oneerlijk allemaal. Het is harstikke verwarrend en zeker niet leuk om mee te maken.
Dit verdienen wij niet! Klaar punt uit!
Maar ja, wat kunnen we eraan doen? Elke dag (over)leven en het beste ervan maken. Men die dit allemaal al achter de rug hebben, vertellen ons, tijd zal het leren en het zal allemaal minder verdriet doen...
Hopen dat ze gelijk hebben..
vrijdag 4 maart 2011 om 16:08
quote:h_nief_e schreef op 04 maart 2011 @ 13:08:
nou daar ben ik het niet helemaal met je eens Ronniemitchel!
Ik zal heus wat verdraaien op de manier die ik wil zien of horen, maar lang niet alles.
Als mijn man als reden aangeeft dat hij vrij wilt zijn, mij niet meer geil vind en dus wilt scheiden.
En hij wilt vervolgens bijvoorbeeld steeds vaker sex met me..dan vind ik dat vaag ja.
En als ik hem die vrijheid geef, door op dit moment alleen doei te zeggen als ik het huis verlaat en hij ook en vervolgens krijg ik opeens tekst en uitleg waar hij naar toe gaat en hij ook wilt weten waar ik naar toe ga, vind ik dat vaag.
Nou meid, sex is voor een man geen graatmeter hoor een man kan vrijen als hij er zin in heeft dat heeft met liefde niks van doen, en dat hij wil weten waar jij naar toe gaat is gewoon een kwestie van controle.
Hij is volwassen geworden en ziet nu wat hij wel en wat hij niet wil,ik zou maar niet te veel hoop hebben als ik jou was.
nou daar ben ik het niet helemaal met je eens Ronniemitchel!
Ik zal heus wat verdraaien op de manier die ik wil zien of horen, maar lang niet alles.
Als mijn man als reden aangeeft dat hij vrij wilt zijn, mij niet meer geil vind en dus wilt scheiden.
En hij wilt vervolgens bijvoorbeeld steeds vaker sex met me..dan vind ik dat vaag ja.
En als ik hem die vrijheid geef, door op dit moment alleen doei te zeggen als ik het huis verlaat en hij ook en vervolgens krijg ik opeens tekst en uitleg waar hij naar toe gaat en hij ook wilt weten waar ik naar toe ga, vind ik dat vaag.
Nou meid, sex is voor een man geen graatmeter hoor een man kan vrijen als hij er zin in heeft dat heeft met liefde niks van doen, en dat hij wil weten waar jij naar toe gaat is gewoon een kwestie van controle.
Hij is volwassen geworden en ziet nu wat hij wel en wat hij niet wil,ik zou maar niet te veel hoop hebben als ik jou was.
vrijdag 4 maart 2011 om 16:32
vrijdag 4 maart 2011 om 19:40
Muis: Het is ook niet leuk, en het is ook niet eerlijk. Maar het is zo. Liefde en relaties kan je niet dwingen.
Heb je plannen voor het weekend?
Nief: ik weet eigenlijk niet wat ik moet zeggen. Wanneer ga jij nu weg? Of laat je dat door dit moment van ontlading (?) zitten?
En over mezelf:
Hij is nu bij zijn ouders (in het buitenland), krijg SMSjes van hem, dat het zo lekker weer is, dat hij zich opgelucht voelt om bij zijn familie te zijn. Hij wilde eerder niet heen, omdat hij niet wilde dat ze zorgen om hem maakten, en niet wilde praten.
Hopelijk vind hij zichzelf een beetje terug.
Ik hoop het zo...
Heb het idee dat dit erop of eronder is...
Heb je plannen voor het weekend?
Nief: ik weet eigenlijk niet wat ik moet zeggen. Wanneer ga jij nu weg? Of laat je dat door dit moment van ontlading (?) zitten?
En over mezelf:
Hij is nu bij zijn ouders (in het buitenland), krijg SMSjes van hem, dat het zo lekker weer is, dat hij zich opgelucht voelt om bij zijn familie te zijn. Hij wilde eerder niet heen, omdat hij niet wilde dat ze zorgen om hem maakten, en niet wilde praten.
Hopelijk vind hij zichzelf een beetje terug.
Ik hoop het zo...
Heb het idee dat dit erop of eronder is...