Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
vrijdag 11 maart 2011 om 12:57
quote:muisje23 schreef op 11 maart 2011 @ 12:53:
Pf, als ik daarover nadenk mis ik ex verschrikkelijk. Hij was echt degene waar ik bij weg kon kruipen en alles kon vergeten...Juist nu heb ik dat meer dan ooit nodig, alleen: het komt door hem!!!!! Zo dubbel.
Same feeling here...
Hier ook sterke vrouw, die totaal uitstraalt dat ze het allemaal wel redt, niet knuffelachtig, alleen bij hem.
En ik heb die knuffel zo hard nodig nu...
En hij ook, dat weet ik, maar ik kan hem niet meer geven als ik zelf niets terugkrijg...
Pf, als ik daarover nadenk mis ik ex verschrikkelijk. Hij was echt degene waar ik bij weg kon kruipen en alles kon vergeten...Juist nu heb ik dat meer dan ooit nodig, alleen: het komt door hem!!!!! Zo dubbel.
Same feeling here...
Hier ook sterke vrouw, die totaal uitstraalt dat ze het allemaal wel redt, niet knuffelachtig, alleen bij hem.
En ik heb die knuffel zo hard nodig nu...
En hij ook, dat weet ik, maar ik kan hem niet meer geven als ik zelf niets terugkrijg...
vrijdag 11 maart 2011 om 20:04
tulpje; relatie door hem beeindigdin nov. na een maand geen contact
. 2kidsvan zijn kant.heb ik nog contact mee.is geen lijntje voor mij naar hem want ik heb ervaren dat hij niet empatisch is,egoistisch en mijn emotionele behoeftes niet kan vullen.
was zelf ook niet meer gelukkig omdat ik zo opmijn tenen liep
allesging zoals hij het gewend was,geen ruimte voor nieuwe ervaringen... ik gaf,hij nam...ongelijke relatie. kan nog uren uitweiden maar dit is in notendop.had gelukkig mijn eigen woning en werk nog. latten in het weekend.sport en vrienden hier op laag pitje gezet vanwege sportactiviteiten envrienden bij hem...dat allemaal kwijt.
blij met contact met de kinderen.heb een erg goede band me ze.krijg regelmatig kaartjes van ze...
. 2kidsvan zijn kant.heb ik nog contact mee.is geen lijntje voor mij naar hem want ik heb ervaren dat hij niet empatisch is,egoistisch en mijn emotionele behoeftes niet kan vullen.
was zelf ook niet meer gelukkig omdat ik zo opmijn tenen liep
allesging zoals hij het gewend was,geen ruimte voor nieuwe ervaringen... ik gaf,hij nam...ongelijke relatie. kan nog uren uitweiden maar dit is in notendop.had gelukkig mijn eigen woning en werk nog. latten in het weekend.sport en vrienden hier op laag pitje gezet vanwege sportactiviteiten envrienden bij hem...dat allemaal kwijt.
blij met contact met de kinderen.heb een erg goede band me ze.krijg regelmatig kaartjes van ze...
vrijdag 11 maart 2011 om 20:07
heel veel verhalen van hoe wij in elkaar steken zijn herkenbaar... typisch! maar wel prettig.
muis: hi jis bij mij ook continu in mijn hoofd en hoe meer ik probeer hem er uit te halen,he meer hij er in komt...probeer maar eens:niet te denken aan een roze olifant nu..... zie je hem al voor je? gewoon zo laten zijn moet slijten....
muis: hi jis bij mij ook continu in mijn hoofd en hoe meer ik probeer hem er uit te halen,he meer hij er in komt...probeer maar eens:niet te denken aan een roze olifant nu..... zie je hem al voor je? gewoon zo laten zijn moet slijten....
vrijdag 11 maart 2011 om 20:13
vrijdag 11 maart 2011 om 20:18
geen contact,totdat ik na een maandeen sms stuurde met de vraag dat ik best snapte dat hij tijd nodig had om na te denken,mijn spullen waren nog steeds bij hem voor het geval dat,maar dat ik door helemaal geen contact steeds meer van hem af voelde te komen..
toen vrij snel een maildat hij bij zijn besluit bleef. waarom mail? omdat hij het niet aan kon mij te zien,ging ie misschien toch weer twijfelen...
toen vrij snel een maildat hij bij zijn besluit bleef. waarom mail? omdat hij het niet aan kon mij te zien,ging ie misschien toch weer twijfelen...
vrijdag 11 maart 2011 om 21:14
quote:sproet35 schreef op 11 maart 2011 @ 20:04:
was zelf ook niet meer gelukkig omdat ik zo opmijn tenen liep
allesging zoals hij het gewend was,geen ruimte voor nieuwe ervaringen... ik gaf,hij nam...ongelijke relatie. kan nog uren uitweiden maar dit is in notendop.
Hoe herkenbaar...hier zelfde soort situatie. Ik voelde me de laatste maanden heel erg beperkt ofzo. Weet niet zo goed hoe ik het moet omschrijven. Nu we geen contact hebben, merk ik aan mezelf dat ik weer allerlei dingen ga ondernemen. En dat voelt heel goed. Krijg mijn eigen leven weer een beetje terug. Aan de andere kant mis ik hem en zijn aanwezigheid natuurlijk wel.
@tulpje: Ik weet nog niet wat ik woensdag doe. Het is natuurlijk mijn huis. En ik vind het ook niet prettig dat hij hier is terwijl ik er niet ben. Ik ga van het weekend nog even hard nadenken over een constructie.
Ik had trouwens vandaag de hele dag het gevoel dat ik de wereld weer aan kon. Heel fijn om je weer eens gewoon goed te voelen.
En het vreemde is: welke keus we ook maken straks , het komt wel goed. En dat kan ik nu voor het eerst zeggen en voelen zonder gelijk emotioneel te worden.
was zelf ook niet meer gelukkig omdat ik zo opmijn tenen liep
allesging zoals hij het gewend was,geen ruimte voor nieuwe ervaringen... ik gaf,hij nam...ongelijke relatie. kan nog uren uitweiden maar dit is in notendop.
Hoe herkenbaar...hier zelfde soort situatie. Ik voelde me de laatste maanden heel erg beperkt ofzo. Weet niet zo goed hoe ik het moet omschrijven. Nu we geen contact hebben, merk ik aan mezelf dat ik weer allerlei dingen ga ondernemen. En dat voelt heel goed. Krijg mijn eigen leven weer een beetje terug. Aan de andere kant mis ik hem en zijn aanwezigheid natuurlijk wel.
@tulpje: Ik weet nog niet wat ik woensdag doe. Het is natuurlijk mijn huis. En ik vind het ook niet prettig dat hij hier is terwijl ik er niet ben. Ik ga van het weekend nog even hard nadenken over een constructie.
Ik had trouwens vandaag de hele dag het gevoel dat ik de wereld weer aan kon. Heel fijn om je weer eens gewoon goed te voelen.
En het vreemde is: welke keus we ook maken straks , het komt wel goed. En dat kan ik nu voor het eerst zeggen en voelen zonder gelijk emotioneel te worden.
vrijdag 11 maart 2011 om 21:18
quote:sproet35 schreef op 11 maart 2011 @ 20:18:
geen contact,totdat ik na een maandeen sms stuurde met de vraag dat ik best snapte dat hij tijd nodig had om na te denken,mijn spullen waren nog steeds bij hem voor het geval dat,maar dat ik door helemaal geen contact steeds meer van hem af voelde te komen..
Nog zoiets wat herkenbaar is. Door geen contact te hebben voel ik me ook steeds verder van hem af komen te staan. Het gaat helemaal van zelf....ik hoef er niks aan te doen.
Zijn spullen liggen ook nog hier, iedere dag als ik thuis kom uit mijn werk check ik wel even of ze er nog liggen. Niet dat hij ze sneaky een keer ophaald als ik aan het werk ben.
geen contact,totdat ik na een maandeen sms stuurde met de vraag dat ik best snapte dat hij tijd nodig had om na te denken,mijn spullen waren nog steeds bij hem voor het geval dat,maar dat ik door helemaal geen contact steeds meer van hem af voelde te komen..
Nog zoiets wat herkenbaar is. Door geen contact te hebben voel ik me ook steeds verder van hem af komen te staan. Het gaat helemaal van zelf....ik hoef er niks aan te doen.
Zijn spullen liggen ook nog hier, iedere dag als ik thuis kom uit mijn werk check ik wel even of ze er nog liggen. Niet dat hij ze sneaky een keer ophaald als ik aan het werk ben.
zaterdag 12 maart 2011 om 01:27
Ik kan het gewoon nog steeds niet geloven. Zou ik echt nooit meer iets van hem horen? Zou het echt over zijn voor altijd? Op mijn laatste sms voor nog een keer een gesprek face to face (hebben we nooit gehad) heeft hij niet meer gereageerd. Ondertussen hoeft zo'n gesprek van mij ook niet meer, heeft natuurlijk ook helemaal geen zin, maar vraag me toch af: zou dit het echt zijn?? Had ik maar een glazen bol denk ik soms...
zaterdag 12 maart 2011 om 11:03
vanmorgen zoals gewoon rot opgestaan... nergens zin in.
huis moet schoon, boodschappen doen...
toch maar begonnen. en in gedachten overdenk ik alles: heel stom maar ik weet dat het niet goed is als ik blijf denken aan een toekomst met hem maar toch gebeurd het. ik denk aan zijn kilte in het laatste gesprek. maar dat deed hij om niet te hoeven voelen, dat weet ik zeker.
hij had het slecht...
en ik bedenk dat nu ik helemaal geen pogingen meer onderneem tot contact ( voorheen mailde ik hem echt nog wel elke maand,zonder reactie te krijgen.) hij meer aan mij zal denken.
en ik voelme daardoor wat sterker. ik ga leuke dingen plannen dit jaar. hem loslaten en wie weet spreken we elkaar over en tijdje... ook geen glazen bol! en ik weet ook dat als hij dan weer interesse in mij heeft om dat ik zo veel sterker en meer zelfvertrouwen heb gekweekt, ik terug moet denken aan de scheve relatie en dat ik dan heel goed na zal moeten denken!
maar het volgende moment denk ik: waar ben je mee bezig. hij heeft toch gezegd dat het gevoel weg is, waarom zou dat terug komen...en dan voel ik me zo triesten onzeker over de toekomst... wat is wijsheid..
ik heb nog leuk contact met de kinderen, ze komen binnenkort bij mij.
huis moet schoon, boodschappen doen...
toch maar begonnen. en in gedachten overdenk ik alles: heel stom maar ik weet dat het niet goed is als ik blijf denken aan een toekomst met hem maar toch gebeurd het. ik denk aan zijn kilte in het laatste gesprek. maar dat deed hij om niet te hoeven voelen, dat weet ik zeker.
hij had het slecht...
en ik bedenk dat nu ik helemaal geen pogingen meer onderneem tot contact ( voorheen mailde ik hem echt nog wel elke maand,zonder reactie te krijgen.) hij meer aan mij zal denken.
en ik voelme daardoor wat sterker. ik ga leuke dingen plannen dit jaar. hem loslaten en wie weet spreken we elkaar over en tijdje... ook geen glazen bol! en ik weet ook dat als hij dan weer interesse in mij heeft om dat ik zo veel sterker en meer zelfvertrouwen heb gekweekt, ik terug moet denken aan de scheve relatie en dat ik dan heel goed na zal moeten denken!
maar het volgende moment denk ik: waar ben je mee bezig. hij heeft toch gezegd dat het gevoel weg is, waarom zou dat terug komen...en dan voel ik me zo triesten onzeker over de toekomst... wat is wijsheid..
ik heb nog leuk contact met de kinderen, ze komen binnenkort bij mij.
zaterdag 12 maart 2011 om 11:05
muis;ik denk dus ook heel vaak: is dit het dus,zie ofspreek ik hem nooit meer?? raar idee... eng ook wel een beetje..het maakt me onzeker.
ook door de soort relatie die we hadden... kan het soms ook nog steeds niet geloven dat het echt voorbij is... heb van vriendinnen gehoord dat het een jaar kan duren,minstens...
pfffff
ook door de soort relatie die we hadden... kan het soms ook nog steeds niet geloven dat het echt voorbij is... heb van vriendinnen gehoord dat het een jaar kan duren,minstens...
pfffff
zaterdag 12 maart 2011 om 11:18
quote:PoIIy schreef op 11 maart 2011 @ 12:57:
[...]
Same feeling here...
Hier ook sterke vrouw, die totaal uitstraalt dat ze het allemaal wel redt, niet knuffelachtig, alleen bij hem.
En ik heb die knuffel zo hard nodig nu...
En hij ook, dat weet ik, maar ik kan hem niet meer geven als ik zelf niets terugkrijg...
Helaas ook voor mij zo herkenbaar dames! Er is er maar 1 die zo goed kan troosten...en dat gaat nu niet!
Ook ik word in de buitenwereld als sterk gezien. Gisteren de auto naar de garage gebracht, en man moest erbij zijn (lang verhaal) Toevallig was mijn neef daar ook en die heeft me later thuis afgezet. Hij vroeg hoe het met me was, want hij had ook zo het een en ander gehoord. Hij vond mij super sterk! Nog bij (ex) man kunnen zijn en er toch zo makkelijk mee omgaan. Nog leuke dingen kunnen doen en toch nog heel vrolijk kunnen zijn. Echt als je het niet zou weten, zou je nooit van mij kunnen aflezen dat ik half in een scheiding zit. Maar van binnen....vreet het ontzettend aan je!
Ons time out verloopt ook niet soepel. Hij blijft smsen, en soms zelfs bellen.
Door omstandigheden, kon ik gisteren niet anders als thuis slapen. Totaal tegen de regels in, maar ging echt niet anders. Tja en als je dan toch al de 'fout' maakt om thuis te slapen. Dan zeg je natuurlijk ook JA als hij vraagt of je gewoon weer in bed wilt slapen.
Vandaag vieren we de 80ste verjaardag van mijn oma in een restaurant met de hele familie. Heel misschien zou hij zelfs nog komen. Pfff die time out werkt voor ons gewoon niet hoor!
We kunnen gewoon niet zonder elkaar
[...]
Same feeling here...
Hier ook sterke vrouw, die totaal uitstraalt dat ze het allemaal wel redt, niet knuffelachtig, alleen bij hem.
En ik heb die knuffel zo hard nodig nu...
En hij ook, dat weet ik, maar ik kan hem niet meer geven als ik zelf niets terugkrijg...
Helaas ook voor mij zo herkenbaar dames! Er is er maar 1 die zo goed kan troosten...en dat gaat nu niet!
Ook ik word in de buitenwereld als sterk gezien. Gisteren de auto naar de garage gebracht, en man moest erbij zijn (lang verhaal) Toevallig was mijn neef daar ook en die heeft me later thuis afgezet. Hij vroeg hoe het met me was, want hij had ook zo het een en ander gehoord. Hij vond mij super sterk! Nog bij (ex) man kunnen zijn en er toch zo makkelijk mee omgaan. Nog leuke dingen kunnen doen en toch nog heel vrolijk kunnen zijn. Echt als je het niet zou weten, zou je nooit van mij kunnen aflezen dat ik half in een scheiding zit. Maar van binnen....vreet het ontzettend aan je!
Ons time out verloopt ook niet soepel. Hij blijft smsen, en soms zelfs bellen.
Door omstandigheden, kon ik gisteren niet anders als thuis slapen. Totaal tegen de regels in, maar ging echt niet anders. Tja en als je dan toch al de 'fout' maakt om thuis te slapen. Dan zeg je natuurlijk ook JA als hij vraagt of je gewoon weer in bed wilt slapen.
Vandaag vieren we de 80ste verjaardag van mijn oma in een restaurant met de hele familie. Heel misschien zou hij zelfs nog komen. Pfff die time out werkt voor ons gewoon niet hoor!
We kunnen gewoon niet zonder elkaar
zaterdag 12 maart 2011 om 11:21
oh ja en dan nog zoiets vaags: Volgens mij had ik hier al een keer opgeschreven dat hij helemaal ging trippen omdat ik me had omgekleed en naar een vriendin zou gaan en dat hij helemaal in paniek haar had gebeld.
Dit is dus nog een keer gebeurd. Hij had de afschriften door genomen en twijfelde of ik wel bij die vriendin verbleef omdat ik een paar keer had gepint in de buurt van mijn ouders. Ook had hij weer met een smoes die vriendin gesmst hoe het met me ging daar in huis. Oftwel gewoon controle...
zucht...
Dit is dus nog een keer gebeurd. Hij had de afschriften door genomen en twijfelde of ik wel bij die vriendin verbleef omdat ik een paar keer had gepint in de buurt van mijn ouders. Ook had hij weer met een smoes die vriendin gesmst hoe het met me ging daar in huis. Oftwel gewoon controle...
zucht...
zaterdag 12 maart 2011 om 12:04
nee maar dat komt omdat hij niet weet wat hij wilt...hij zegt dit, maar doet dat!
Daardoor ben ik zelf ook erg in de war...
Mijn schoonouders blijven me ook maar steeds bellen..neem niet op
Heb man net een sms gestuurd om te vragen of hij aan zijn ouders wilt vragen of ze mij niet meer bellen, want ik heb niets te melden! Ik weet ook niet hoe het nou tussen ons zit. Wel uit elkaar niet uitelkaar..wel scheiden niet scheiden..
hun zoon is de enige die daar antwoord op heeft
mag ik even tussendoor melden dat ik het fijn vind om hier mij ei kwijt te zijn! Mijn vriendinnen en familie is het hele gebeuren ook een beetje zat. Niemand die er nog meer om vraagt en ik wil niet meer als een zeik wijf over komen en vertel hun dus ook niets meer!
Daardoor ben ik zelf ook erg in de war...
Mijn schoonouders blijven me ook maar steeds bellen..neem niet op
Heb man net een sms gestuurd om te vragen of hij aan zijn ouders wilt vragen of ze mij niet meer bellen, want ik heb niets te melden! Ik weet ook niet hoe het nou tussen ons zit. Wel uit elkaar niet uitelkaar..wel scheiden niet scheiden..
hun zoon is de enige die daar antwoord op heeft
mag ik even tussendoor melden dat ik het fijn vind om hier mij ei kwijt te zijn! Mijn vriendinnen en familie is het hele gebeuren ook een beetje zat. Niemand die er nog meer om vraagt en ik wil niet meer als een zeik wijf over komen en vertel hun dus ook niets meer!
zaterdag 12 maart 2011 om 12:09
Nog even voor muis:
Ga niet twijfelen aan jezelf!
Om het heel makkelijk te vertellen...als ik trek heb ik patat houdt het niet in dat ik daardoor pizza niet meer lekker vind. Het een heeft niets met het ander te maken. Haha eigenlijk is dit wel een stom voorbeeld, maar hopelijk snap je wat ik bedoel
Als jullie relatie om wat voor reden niet heeft gewerkt, hoeft het niet te betekenen dat jij niet leuk, aardig etc bent.
Ga niet twijfelen aan jezelf!
Om het heel makkelijk te vertellen...als ik trek heb ik patat houdt het niet in dat ik daardoor pizza niet meer lekker vind. Het een heeft niets met het ander te maken. Haha eigenlijk is dit wel een stom voorbeeld, maar hopelijk snap je wat ik bedoel
Als jullie relatie om wat voor reden niet heeft gewerkt, hoeft het niet te betekenen dat jij niet leuk, aardig etc bent.
zaterdag 12 maart 2011 om 12:30
Thanks Nief, ik snap je wel, heel duidelijk voorbeeld .
Ik zit gewoon een beetje met mezelf in de knoop, weet niet wat ik moet voelen zeg maar. Ik word heen- en weergeslingerd tussen superieure gevoelens (prima jongen, dan niet, je bent ook echt een sukkel, dus laat maar zitten) en inferieure gevoelens (waarom ben ik zo stohohom? Niemand vindt me leuk...).
Heel vermoeiend en het lukt me niet om gewoon de middenweg te vinden voor mijn gevoel. Gewoon: we zijn gelijk aan elkaar, maar blijkbaar werkt het niet. Dat krijg ik er maar niet in, vooral omdat ex zijn meest genoemde reden om te breken is: het voelde niet gelijkwaardig, jij stond boven mij. Terwijl ik zo onzeker als de pest ben en helemaal geen kenau wil zijn!!!!!!!!!!!!!!
Ik zit gewoon een beetje met mezelf in de knoop, weet niet wat ik moet voelen zeg maar. Ik word heen- en weergeslingerd tussen superieure gevoelens (prima jongen, dan niet, je bent ook echt een sukkel, dus laat maar zitten) en inferieure gevoelens (waarom ben ik zo stohohom? Niemand vindt me leuk...).
Heel vermoeiend en het lukt me niet om gewoon de middenweg te vinden voor mijn gevoel. Gewoon: we zijn gelijk aan elkaar, maar blijkbaar werkt het niet. Dat krijg ik er maar niet in, vooral omdat ex zijn meest genoemde reden om te breken is: het voelde niet gelijkwaardig, jij stond boven mij. Terwijl ik zo onzeker als de pest ben en helemaal geen kenau wil zijn!!!!!!!!!!!!!!
zaterdag 12 maart 2011 om 12:38
muis..het is niet meer dan logisch dat je zo denkt meid! Dat hebben we allemaal! Het ene moment ben ik er ook klaar mee...wat nou nadenken of je wel verder wilt! Doeii het is graag of niet jongen...andere momenten voelt het zo kut zonder hem dat je dit allemaal voor lief neemt!
pixie.. Neem de tijd meid! Ga het gesprek even verwerken
pixie.. Neem de tijd meid! Ga het gesprek even verwerken
zaterdag 12 maart 2011 om 13:08
Dit is ook wat de therapeut aan ons heeft verteld. Hij is al een paar stappen verder in het proces. Hij moet ons de kans geven om dit te verwerken. Dit is door middel van praten! Wat de uit eindelijke conclusie dan ook is, jullie moet op 1 pad staan, juist omdat je dit soort dingen niet alleen kan beslissen en regelen. Dit mag je hem woensdag echt gewoon zeggen hoor!
jij hebt ook recht op duidelijkheid! (pfff hoor wie het zegt haha)
jij hebt ook recht op duidelijkheid! (pfff hoor wie het zegt haha)
zaterdag 12 maart 2011 om 13:29
quote:h_nief_e schreef op 12 maart 2011 @ 13:08:
Dit is ook wat de therapeut aan ons heeft verteld. Hij is al een paar stappen verder in het proces. Hij moet ons de kans geven om dit te verwerken. Dit is door middel van praten! Wat de uit eindelijke conclusie dan ook is, jullie moet op 1 pad staan, juist omdat je dit soort dingen niet alleen kan beslissen en regelen. Dit mag je hem woensdag echt gewoon zeggen hoor!
jij hebt ook recht op duidelijkheid! (pfff hoor wie het zegt haha)Dat heb ik hem daarstraks al gezegd. Ik had het gevoel dat ik ook weer wat dichter bij hem kwam. Doordat we beide onze emoties konden laten spreken. En dat is lang geleden hoor. Het voelt nu enorm kut, maar het voelde op dat moment fijn. Fijn om dichterbij hem te komen in zijn gevoel. Ik hoop dat ik hem een beetje wakker heb kunnen schudden. Dat ie beseft dat hij dit niet zomaar weg kan gooien....en dat hij nog eens goed nadenkt over de toekomst.
Dit is ook wat de therapeut aan ons heeft verteld. Hij is al een paar stappen verder in het proces. Hij moet ons de kans geven om dit te verwerken. Dit is door middel van praten! Wat de uit eindelijke conclusie dan ook is, jullie moet op 1 pad staan, juist omdat je dit soort dingen niet alleen kan beslissen en regelen. Dit mag je hem woensdag echt gewoon zeggen hoor!
jij hebt ook recht op duidelijkheid! (pfff hoor wie het zegt haha)Dat heb ik hem daarstraks al gezegd. Ik had het gevoel dat ik ook weer wat dichter bij hem kwam. Doordat we beide onze emoties konden laten spreken. En dat is lang geleden hoor. Het voelt nu enorm kut, maar het voelde op dat moment fijn. Fijn om dichterbij hem te komen in zijn gevoel. Ik hoop dat ik hem een beetje wakker heb kunnen schudden. Dat ie beseft dat hij dit niet zomaar weg kan gooien....en dat hij nog eens goed nadenkt over de toekomst.
zaterdag 12 maart 2011 om 13:32
@muis dat is ook logisch dat je van alles denkt en voelt en van links naar rechts gaat. Voel gewoon alles en ben niet ongeduldig, dit hoort erbij. Pas over wat weken zal je wat rustiger worden doordat je meer afstand krijgt en wat meer rustige inzichten krijgen. Accepteer voor nu dat het een achtbaan is en er niet 1 gedachte is die "de waarheid" is, er zullen er nog namelijk vele volgen en ook die moeten bezinken. Dat moet zich met de tijd uitkristalliseren. En natuurlijk spreek je hem nog ooit, dus daar moet je niet druk over maken, maar voor nu even niet.
zaterdag 12 maart 2011 om 18:13
Net verhuisdozen gehaald en begonnen met inpakken. Meestal geeft dat een goed gevoel, omdat je een volgende, leukere stap maakt. Het is dubbel, het geeft een lekker gevoel, maar ben bang voor die klap, die ik soms al een tikje voel. Het kan ook zijn dat ik al verder ben, heb geen idee hoe mijn emoties nu in elkaar steken, heb er niet echt vat op, beetje onwerkelijk misschien.
Ex is voor een aantal dagen bij zijn ouders, ik woon dus nog bij hem en ga uiterlijk de 26e verhuizen. Ligt aan een vloer die er nog in moet, mocht het eerder kunnen, moet ik dat misschien wel doen. Vorig weekend hadden we een leuk weekend, leuke dingen gedaan sinds tijden en de spanning was direct weg, hij had het over een achterdeurtje ppenhouden, ik had nl zoiets van ik gooi hem het "nu of nooit"fenomeen voor de voeten. Hij in tranen en stil, wilde graag eerst ondervinden of hij na een aantal weken dat gemisgevoel ervaart, dat hij zich de leuke dingen weer kan herinneren. Goed, ik had uiteindelijk zoiets van, laten we het openhouden, als jij contact opneemt en ik heb er geen zin in of wel zin in, kijken we gewoon verder. Paar dagen later zat ik zo in de boosheid en emotie dat we het zo leuk hadden gehad en hij nog niet dat gevoel ervaarde dat het kan herstellen tussen ons, dat ik zei: dan ben ik weg als jij van je ouders terugkomt. Hij weer in tranen en boos ook, uiteindelijk blijf ik nu, ook omdat ik moet inpakken, tja slecht excuus, maar heb ook geen zin om van hot naar her te zwerven. Nog een slechter excuus Ik zie er ook tegenop dat hij hier morgen weer is, ook al was het vorige week leuk, nu was het weer minder en negeert hij mij met bellen en smsen. Heel af en toe reactie terug, maar heel sober en hij kan daar tegenwoordig, voorheen nooit, lang in blijven hangen.
Ik heb ook het gevoel dat ik alles alleen moet doen en dan is het ook nog eens een woning die zelf wel leuk is, maar helemaal niet in een leuke buurt. Wel veilig, maar daar is dan alles mee gezegd. Dit geregeld, nadat hij kinderachtig werd en begon te dreigen dat ik er binnen een week uit zou zijn. Je ziet dan een hele andere kant van een persoon, je liefde, en dat is beangstigend. Toen ik twee dagen later, deze optie gekozen had, was hij in tranen, het was wel daadkrachtig en vlot allemaal.
Stapelgek word ik ervan!
Ex is voor een aantal dagen bij zijn ouders, ik woon dus nog bij hem en ga uiterlijk de 26e verhuizen. Ligt aan een vloer die er nog in moet, mocht het eerder kunnen, moet ik dat misschien wel doen. Vorig weekend hadden we een leuk weekend, leuke dingen gedaan sinds tijden en de spanning was direct weg, hij had het over een achterdeurtje ppenhouden, ik had nl zoiets van ik gooi hem het "nu of nooit"fenomeen voor de voeten. Hij in tranen en stil, wilde graag eerst ondervinden of hij na een aantal weken dat gemisgevoel ervaart, dat hij zich de leuke dingen weer kan herinneren. Goed, ik had uiteindelijk zoiets van, laten we het openhouden, als jij contact opneemt en ik heb er geen zin in of wel zin in, kijken we gewoon verder. Paar dagen later zat ik zo in de boosheid en emotie dat we het zo leuk hadden gehad en hij nog niet dat gevoel ervaarde dat het kan herstellen tussen ons, dat ik zei: dan ben ik weg als jij van je ouders terugkomt. Hij weer in tranen en boos ook, uiteindelijk blijf ik nu, ook omdat ik moet inpakken, tja slecht excuus, maar heb ook geen zin om van hot naar her te zwerven. Nog een slechter excuus Ik zie er ook tegenop dat hij hier morgen weer is, ook al was het vorige week leuk, nu was het weer minder en negeert hij mij met bellen en smsen. Heel af en toe reactie terug, maar heel sober en hij kan daar tegenwoordig, voorheen nooit, lang in blijven hangen.
Ik heb ook het gevoel dat ik alles alleen moet doen en dan is het ook nog eens een woning die zelf wel leuk is, maar helemaal niet in een leuke buurt. Wel veilig, maar daar is dan alles mee gezegd. Dit geregeld, nadat hij kinderachtig werd en begon te dreigen dat ik er binnen een week uit zou zijn. Je ziet dan een hele andere kant van een persoon, je liefde, en dat is beangstigend. Toen ik twee dagen later, deze optie gekozen had, was hij in tranen, het was wel daadkrachtig en vlot allemaal.
Stapelgek word ik ervan!
zaterdag 12 maart 2011 om 18:20
[quote
mag ik even tussendoor melden dat ik het fijn vind om hier mij ei kwijt te zijn! Mijn vriendinnen en familie is het hele gebeuren ook een beetje zat. Niemand die er nog meer om vraagt en ik wil niet meer als een zeik wijf over komen en vertel hun dus ook niets meer![/quote]
Ben voor het eerst hier op forum, dus hoop dat het quoten goed gaat.
Nief: dit deel ik! Zo fijn om het hier kwijt te kunnen, het ontlast vrienden en familie en is voor hun misschien zelfs ook een stukje prettiger en voor onszelf. Ik zou er zelf gek van worden, om keer op keer hetzelfde verhaal te horen en volgens mij heb ik keer op keer dezelfde dingen herhaald naar mensen. Dat slaat dus vooral op mij.
mag ik even tussendoor melden dat ik het fijn vind om hier mij ei kwijt te zijn! Mijn vriendinnen en familie is het hele gebeuren ook een beetje zat. Niemand die er nog meer om vraagt en ik wil niet meer als een zeik wijf over komen en vertel hun dus ook niets meer![/quote]
Ben voor het eerst hier op forum, dus hoop dat het quoten goed gaat.
Nief: dit deel ik! Zo fijn om het hier kwijt te kunnen, het ontlast vrienden en familie en is voor hun misschien zelfs ook een stukje prettiger en voor onszelf. Ik zou er zelf gek van worden, om keer op keer hetzelfde verhaal te horen en volgens mij heb ik keer op keer dezelfde dingen herhaald naar mensen. Dat slaat dus vooral op mij.