Kinderen
alle pijlers
Mislukte borstvoeding
dinsdag 15 maart 2011 om 15:57
Na een paar dagen twijfelen, maar na weer een posting gelezen van iemand die verdriet heeft omdat de bv niet is gelukt toch maar een topic.
Alweer 2,5 jaar geleden is mijn zoon via een spoedkeizersnede ter wereld gekomen.
Van te voren wist ik al dat ik bv wilde gaan geven. Over fv dacht ik niet eens na.
Ik heb ook een bv-cursus gedaan en al.
Helaas heeft het niet zo mogen zijn.
Vier dagen in het ziekenhuis gelegen en vier dagen lang ook geprobeerd, maar het lukte niet.
Mijn zoon deed heel vreemd met zijn tongetje en kon gewoon niet aanhappen.
Volgens de verpleegsters had ik ook 'te blanke tepels' (???) en kon hij het daarom ook niet vinden.
Ook het kolven ging niet. De omgeving was te druk, artsenrondes die langs kwamen terwijl ik lag te kolven.
De reactie van een oudere verpleegster toen ik al een half uur lag te pompen was Goh, heb je nog maar zó weinig? deed mij breken.
Ik heb veel verdriet en een gevoel van falen gehad over het feit dat het niet gelukt is en ik merk de afgelopen dagen nav diverse topics dat ik het nog geen plaatsje heb gegeven.
Wie herkent zich (een beetje?) in mijn verhaal?
Alweer 2,5 jaar geleden is mijn zoon via een spoedkeizersnede ter wereld gekomen.
Van te voren wist ik al dat ik bv wilde gaan geven. Over fv dacht ik niet eens na.
Ik heb ook een bv-cursus gedaan en al.
Helaas heeft het niet zo mogen zijn.
Vier dagen in het ziekenhuis gelegen en vier dagen lang ook geprobeerd, maar het lukte niet.
Mijn zoon deed heel vreemd met zijn tongetje en kon gewoon niet aanhappen.
Volgens de verpleegsters had ik ook 'te blanke tepels' (???) en kon hij het daarom ook niet vinden.
Ook het kolven ging niet. De omgeving was te druk, artsenrondes die langs kwamen terwijl ik lag te kolven.
De reactie van een oudere verpleegster toen ik al een half uur lag te pompen was Goh, heb je nog maar zó weinig? deed mij breken.
Ik heb veel verdriet en een gevoel van falen gehad over het feit dat het niet gelukt is en ik merk de afgelopen dagen nav diverse topics dat ik het nog geen plaatsje heb gegeven.
Wie herkent zich (een beetje?) in mijn verhaal?
Frankly my dear, I don"t give a damn
dinsdag 15 maart 2011 om 16:32
quote:liubi schreef op 15 maart 2011 @ 16:21:
Ik ben nog wel bevallen in een 'borstvoedingsvriendelijk' ziekenhuis. Personeel was echt wel deskundig maar vervolgens zat ik in het bv-kamertje aan een pomp en kwamen er maar 2 druppel terwijl iemand naast me een dag later was bevallen en zo 200 cc eruit pompt zonder moeite.
Meeeeeenn...ik voelde me echt zo qut.
Nooit geweten dat er trouwens zoveel vrouwen zijn die zich er schuldig over voelen. Ik dacht altijd dat ik de enige was....
Ik 'schrik' er ook van.
Ik heb er nooit iemand in mijn omgeving over gehoord
Ik ben nog wel bevallen in een 'borstvoedingsvriendelijk' ziekenhuis. Personeel was echt wel deskundig maar vervolgens zat ik in het bv-kamertje aan een pomp en kwamen er maar 2 druppel terwijl iemand naast me een dag later was bevallen en zo 200 cc eruit pompt zonder moeite.
Meeeeeenn...ik voelde me echt zo qut.
Nooit geweten dat er trouwens zoveel vrouwen zijn die zich er schuldig over voelen. Ik dacht altijd dat ik de enige was....
Ik 'schrik' er ook van.
Ik heb er nooit iemand in mijn omgeving over gehoord
Frankly my dear, I don"t give a damn
dinsdag 15 maart 2011 om 16:33
Calvijn, het is alsof ik je OT heb geschreven. Ik heb het precies zo ervaren.
Mijn mannetje heeft een moeilijke start gehad en moest direct aan de antibiotica, om dat aan te kunnen had ie een volle maag nodig, dus direct een fles (overigens had ik mijn kind toen nog niet eens gezien). Kind op kinderafdeling, ik op kraamafdeling, zowiezo voedingstechnisch niet handig.
Was weekend (vrijdagavond bevallen) en pas op maandag kwam er een lactatiekunndige. Tegen die tijd was mijn voeding al zo ver teruggelopen door tegenstrijdige adviezen van verpleging, geen rust, geen eten, stress e.d. dat er geen drup meer uitkwam.
nog 1,5 week iedere voeding gekolft (baby aanleggen, die probeerde te drinken, raakte overstuur, fles erin, kolven, geen druppel eruit krijgen). Toen voelde dat ik tegen een depressie aanzat en ben ik gestopt. Ik voel me daar nog steeds schuldig over, alsof ik nog langer had moeten proberen. Ik weet dat ik liever een blije moeder met FV ben dan een ongelukkige die BV geeft, maar ik kan me er nog altijd niet goed bij neerleggen.
Mijn mannetje heeft een moeilijke start gehad en moest direct aan de antibiotica, om dat aan te kunnen had ie een volle maag nodig, dus direct een fles (overigens had ik mijn kind toen nog niet eens gezien). Kind op kinderafdeling, ik op kraamafdeling, zowiezo voedingstechnisch niet handig.
Was weekend (vrijdagavond bevallen) en pas op maandag kwam er een lactatiekunndige. Tegen die tijd was mijn voeding al zo ver teruggelopen door tegenstrijdige adviezen van verpleging, geen rust, geen eten, stress e.d. dat er geen drup meer uitkwam.
nog 1,5 week iedere voeding gekolft (baby aanleggen, die probeerde te drinken, raakte overstuur, fles erin, kolven, geen druppel eruit krijgen). Toen voelde dat ik tegen een depressie aanzat en ben ik gestopt. Ik voel me daar nog steeds schuldig over, alsof ik nog langer had moeten proberen. Ik weet dat ik liever een blije moeder met FV ben dan een ongelukkige die BV geeft, maar ik kan me er nog altijd niet goed bij neerleggen.
dinsdag 15 maart 2011 om 16:34
quote:Artemis schreef op 15 maart 2011 @ 16:30:
Eigenlijk...ben ik blij te lezen dat Smartie niet het enige kind is dat hysterisch werd bij het zien van moeder's tepels. Mijn God, ik dacht echt dat het aan mij lag. Welk kind gaat nu huilen bij het zien van tepels?zo herkenbaar, zat ik daar met een heerlijk tevreden kind, ontblote ik mijn borst en werd het krijzen ingezet
Eigenlijk...ben ik blij te lezen dat Smartie niet het enige kind is dat hysterisch werd bij het zien van moeder's tepels. Mijn God, ik dacht echt dat het aan mij lag. Welk kind gaat nu huilen bij het zien van tepels?zo herkenbaar, zat ik daar met een heerlijk tevreden kind, ontblote ik mijn borst en werd het krijzen ingezet
dinsdag 15 maart 2011 om 16:35
Meisjes, borstvoeding geven is gewoon hartstikke moeilijk en valt of staat met de juiste begeleiding. Natuurlijk bestaan er vrouwen die aanleggen en hop het is in orde maar meestal is het gewoon hard werken. Neem het jezelf nou niet kwalijk als het niet lukt. Jullie hebben zo te lezen jullie best gedaan.
dinsdag 15 maart 2011 om 16:35
quote:calvijn1 schreef op 15 maart 2011 @ 16:29:
[...]
Bij mij hadden ze het over te blanke tepels.
Vond en vind het zo'n vreemde benaming.
Gedurende de zwangerschap had ik ook totaal geen verandering in mijn borsten. Niet groter, geen donkerdere tepelhoven.
Dat vond ik toen al wel vreemd.
Volgens de cursusleidster zou dit geen probleem hoeven zijn
Dat wilde ik nog aan je vragen, wat wordt er in vredesnaam bedoelt met te blanke tepels?!
Dat ik geen negerinnentepels heb, lijkt me logisch
Het 'nadeel' was ook nog eens dat door de stuwing, mijn tepels nog vlakker werden. Maar donkere tepelhoven heb ik ook nooit gehad. Wist eigenlijk ook niet dat dat zo 'hoorde'?
[...]
Bij mij hadden ze het over te blanke tepels.
Vond en vind het zo'n vreemde benaming.
Gedurende de zwangerschap had ik ook totaal geen verandering in mijn borsten. Niet groter, geen donkerdere tepelhoven.
Dat vond ik toen al wel vreemd.
Volgens de cursusleidster zou dit geen probleem hoeven zijn
Dat wilde ik nog aan je vragen, wat wordt er in vredesnaam bedoelt met te blanke tepels?!
Dat ik geen negerinnentepels heb, lijkt me logisch
Het 'nadeel' was ook nog eens dat door de stuwing, mijn tepels nog vlakker werden. Maar donkere tepelhoven heb ik ook nooit gehad. Wist eigenlijk ook niet dat dat zo 'hoorde'?
dinsdag 15 maart 2011 om 16:35
Mijn eerste kind (ks) ging ook huilen bij het zien van mijn tepels. Volgens mij ook omdat ze in het ziekenhuis te ruw naar de tepel werd geduwd. 6 weken gekolfd, daarna gestopt. Schuldig!!
2e kind: natuurlijk bevallen, bv kwam prima op gang maar ik trok het gewoon niet! De vermoeidheid, de hormonen, het gevoel dat hij alleen van mij afhankelijk was, elke 2 uur aanleggen...ik werd er echt een emotioneel wrak van. Overgestapt op fv na 8 weken dus, en ja, ook daar voel ik me schuldig over, ondanks dat het deze keer vrije keuze was.
Herkenbare verhalen dus!
2e kind: natuurlijk bevallen, bv kwam prima op gang maar ik trok het gewoon niet! De vermoeidheid, de hormonen, het gevoel dat hij alleen van mij afhankelijk was, elke 2 uur aanleggen...ik werd er echt een emotioneel wrak van. Overgestapt op fv na 8 weken dus, en ja, ook daar voel ik me schuldig over, ondanks dat het deze keer vrije keuze was.
Herkenbare verhalen dus!
dinsdag 15 maart 2011 om 16:38
Dat extra falen heb ik ook wel zo ervaren. Eerst al niet in staat om me op een normale manier te laten bevruchten (na vier jaar zwanger door ICSI) daarna een zwangerschap waar weinig aan was (zooooo ziek, wekenlang. De kilo's vlogen eraf). Daarna een ingeleide bevalling met pijnstilling (wat ik op dat moment ook als falen zag. Totdat het pompje werkte, wat een zaligheid ) en daarna dus de borstvoeding die mislukt. Maar als ik Kootje zie weet ik dat ik totaaaaaal niet gefaald heb!
dinsdag 15 maart 2011 om 16:39
quote:Suze02 schreef op 15 maart 2011 @ 16:35:
Meisjes, borstvoeding geven is gewoon hartstikke moeilijk en valt of staat met de juiste begeleiding. Natuurlijk bestaan er vrouwen die aanleggen en hop het is in orde maar meestal is het gewoon hard werken. Neem het jezelf nou niet kwalijk als het niet lukt. Jullie hebben zo te lezen jullie best gedaan.
Je kunt best zeggen dat je het jezelf niet kwalijk moet nemen, maar zo functioneert het helaas niet.
Niet lullig bedoelt, maa rik ga er zo maar vanuit dat bv bij jou wel 'gewoon' gelukt is.
Meisjes, borstvoeding geven is gewoon hartstikke moeilijk en valt of staat met de juiste begeleiding. Natuurlijk bestaan er vrouwen die aanleggen en hop het is in orde maar meestal is het gewoon hard werken. Neem het jezelf nou niet kwalijk als het niet lukt. Jullie hebben zo te lezen jullie best gedaan.
Je kunt best zeggen dat je het jezelf niet kwalijk moet nemen, maar zo functioneert het helaas niet.
Niet lullig bedoelt, maa rik ga er zo maar vanuit dat bv bij jou wel 'gewoon' gelukt is.
dinsdag 15 maart 2011 om 16:40
quote:Suze02 schreef op 15 maart 2011 @ 16:35:
Meisjes, borstvoeding geven is gewoon hartstikke moeilijk en valt of staat met de juiste begeleiding. Natuurlijk bestaan er vrouwen die aanleggen en hop het is in orde maar meestal is het gewoon hard werken. Neem het jezelf nou niet kwalijk als het niet lukt. Jullie hebben zo te lezen jullie best gedaan.
En hier voel ik me dus wel rot en schuldig over. Heb ik er wel alles aan gedaan om de juiste begeleiding aan mijn bed te krijgen?
Meisjes, borstvoeding geven is gewoon hartstikke moeilijk en valt of staat met de juiste begeleiding. Natuurlijk bestaan er vrouwen die aanleggen en hop het is in orde maar meestal is het gewoon hard werken. Neem het jezelf nou niet kwalijk als het niet lukt. Jullie hebben zo te lezen jullie best gedaan.
En hier voel ik me dus wel rot en schuldig over. Heb ik er wel alles aan gedaan om de juiste begeleiding aan mijn bed te krijgen?
dinsdag 15 maart 2011 om 16:41
quote:germanwings schreef op 15 maart 2011 @ 16:34:
[...]
zo herkenbaar, zat ik daar met een heerlijk tevreden kind, ontblote ik mijn borst en werd het krijzen ingezet
Zijn wij allemaal moeder van hetzelfde kind
Dochter vond de aanblik van mijn blote borsten ook een hele goede reden om hysterisch te worden.
[...]
zo herkenbaar, zat ik daar met een heerlijk tevreden kind, ontblote ik mijn borst en werd het krijzen ingezet
Zijn wij allemaal moeder van hetzelfde kind
Dochter vond de aanblik van mijn blote borsten ook een hele goede reden om hysterisch te worden.
dinsdag 15 maart 2011 om 16:42
quote:kaetje schreef op 15 maart 2011 @ 16:38:
Dat extra falen heb ik ook wel zo ervaren. Eerst al niet in staat om me op een normale manier te laten bevruchten (na vier jaar zwanger door ICSI) daarna een zwangerschap waar weinig aan was (zooooo ziek, wekenlang. De kilo's vlogen eraf). Daarna een ingeleide bevalling met pijnstilling (wat ik op dat moment ook als falen zag. Totdat het pompje werkte, wat een zaligheid ) en daarna dus de borstvoeding die mislukt. Maar als ik Kootje zie weet ik dat ik totaaaaaal niet gefaald heb!
Mooie conclusie Kaetje
PS: ook veel herkenning wat betreft de pijnstilling. Ik heb nog steeds het gevoel dat ik me daar eveneens voor moet verantwoorden dat de pijn echt niet meer te houden was. Pfff.
Dat extra falen heb ik ook wel zo ervaren. Eerst al niet in staat om me op een normale manier te laten bevruchten (na vier jaar zwanger door ICSI) daarna een zwangerschap waar weinig aan was (zooooo ziek, wekenlang. De kilo's vlogen eraf). Daarna een ingeleide bevalling met pijnstilling (wat ik op dat moment ook als falen zag. Totdat het pompje werkte, wat een zaligheid ) en daarna dus de borstvoeding die mislukt. Maar als ik Kootje zie weet ik dat ik totaaaaaal niet gefaald heb!
Mooie conclusie Kaetje
PS: ook veel herkenning wat betreft de pijnstilling. Ik heb nog steeds het gevoel dat ik me daar eveneens voor moet verantwoorden dat de pijn echt niet meer te houden was. Pfff.
dinsdag 15 maart 2011 om 16:43
@annelize: Hij moest gereanimeerd worden, daarna direct aan de hartbewaking e.d. en ik had hoge koorts gekregen tijdens de bevalling en moest direct allerlei onderzoeken ondergaan. Zijn vader was wel bij hem gelukkig, alhoewel wel een beetje eenzaam voor mij. Niet echt t plaatje wat je vooraf in je hoofd hebt!
dinsdag 15 maart 2011 om 16:43
quote:Artemis schreef op 15 maart 2011 @ 16:30:
Eigenlijk...ben ik blij te lezen dat Smartie niet het enige kind is dat hysterisch werd bij het zien van moeder's tepels. Mijn God, ik dacht echt dat het aan mij lag. Welk kind gaat nu huilen bij het zien van tepels?
Eigenlijk...ben ik blij te lezen dat Smartie niet het enige kind is dat hysterisch werd bij het zien van moeder's tepels. Mijn God, ik dacht echt dat het aan mij lag. Welk kind gaat nu huilen bij het zien van tepels?
Frankly my dear, I don"t give a damn
dinsdag 15 maart 2011 om 16:44
Hoi Calvijn, fijn hè al die herkenning? Bij mij eigenlijk hetzelfde verhaal, ook een spoedkeizersnede en een baby die niet aan de borst wilde drinken, ondanks de goede begeleiding vanuit het ziekenhuis de kraamhulp en de verloskundige. Bij mij kwam de bv wel op gang door het kolven maar begreep de kleine man niet wat íe aan moest met m'n borsten/tepels, uit de fles dronk íe prima. Ik heb 1.5 week gekolfd maar ben daar toen mee gestopt omdat dit niet mijn idee was van bv geven en de combi vermoeidheid en herstellen van de keizersnede speelde ook mee in het nemen van de beslissing te stoppen. Ik heb misschien 1 seconde moeite gehad met het besluit te stoppen en daarna was ik alleen maar blij dat ik de keuze had om te stoppen want er is altijd nog de mogelijkheid om over te gaan op kv. Net als de bevalling, ik heb er geen moment moeite mee gehad dat m'n zoon is geboren met een ks, het hoorde gewoon bij het hele verloop van de bevalling.
dinsdag 15 maart 2011 om 16:45
quote:MissMD schreef op 15 maart 2011 @ 16:43:
@annelize: Hij moest gereanimeerd worden, daarna direct aan de hartbewaking e.d. en ik had hoge koorts gekregen tijdens de bevalling en moest direct allerlei onderzoeken ondergaan. Zijn vader was wel bij hem gelukkig, alhoewel wel een beetje eenzaam voor mij. Niet echt t plaatje wat je vooraf in je hoofd hebt! wat heftig!
@annelize: Hij moest gereanimeerd worden, daarna direct aan de hartbewaking e.d. en ik had hoge koorts gekregen tijdens de bevalling en moest direct allerlei onderzoeken ondergaan. Zijn vader was wel bij hem gelukkig, alhoewel wel een beetje eenzaam voor mij. Niet echt t plaatje wat je vooraf in je hoofd hebt! wat heftig!
dinsdag 15 maart 2011 om 16:47
quote:Artemis schreef op 15 maart 2011 @ 16:30:
Eigenlijk...ben ik blij te lezen dat Smartie niet het enige kind is dat hysterisch werd bij het zien van moeder's tepels. Mijn God, ik dacht echt dat het aan mij lag. Welk kind gaat nu huilen bij het zien van tepels?Ik heb zelfs boven Kootje gehangen die op zijn ruggetje op het matras lag. De melk liep hem gewoon in zijn mondje, hij hoefde het alleen maar door te slikken. En zelfs dat vertikte hij.
Eigenlijk...ben ik blij te lezen dat Smartie niet het enige kind is dat hysterisch werd bij het zien van moeder's tepels. Mijn God, ik dacht echt dat het aan mij lag. Welk kind gaat nu huilen bij het zien van tepels?Ik heb zelfs boven Kootje gehangen die op zijn ruggetje op het matras lag. De melk liep hem gewoon in zijn mondje, hij hoefde het alleen maar door te slikken. En zelfs dat vertikte hij.
dinsdag 15 maart 2011 om 16:47
Ooh, en mijn lactatiekundige in het ziekenhuis was toch een natte krant! Echt, geen boe of bah, zo'n zijige. Zal vast goed werken voor sommige mensen, maar ik werd er echt moedeloos van... Geen echt advies over hoe ik iets beter kon aanpakken, alleen maar idiote one-liners ("Als je wil huilen, mag dat wel hoor").
dinsdag 15 maart 2011 om 16:48
quote:kaetje schreef op 15 maart 2011 @ 16:47:
[...]
Ik heb zelfs boven Kootje gehangen die op zijn ruggetje op het matras lag. De melk liep hem gewoon in zijn mondje, hij hoefde het alleen maar door te slikken. En zelfs dat vertikte hij.whaha, wat heerlijk die herkenning, hier spoot het in haar mondje, maar daar moest ze ook niets van weten.
[...]
Ik heb zelfs boven Kootje gehangen die op zijn ruggetje op het matras lag. De melk liep hem gewoon in zijn mondje, hij hoefde het alleen maar door te slikken. En zelfs dat vertikte hij.whaha, wat heerlijk die herkenning, hier spoot het in haar mondje, maar daar moest ze ook niets van weten.
dinsdag 15 maart 2011 om 16:48
quote:kaetje schreef op 15 maart 2011 @ 16:47:
[...]
Ik heb zelfs boven Kootje gehangen die op zijn ruggetje op het matras lag. De melk liep hem gewoon in zijn mondje, hij hoefde het alleen maar door te slikken. En zelfs dat vertikte hij.
Smartie liet het er uit haar mondhoek weer uitdruipen. Verdorie, komt er eindelijk iets...!
[...]
Ik heb zelfs boven Kootje gehangen die op zijn ruggetje op het matras lag. De melk liep hem gewoon in zijn mondje, hij hoefde het alleen maar door te slikken. En zelfs dat vertikte hij.
Smartie liet het er uit haar mondhoek weer uitdruipen. Verdorie, komt er eindelijk iets...!
dinsdag 15 maart 2011 om 16:49
quote:MissMD schreef op 15 maart 2011 @ 16:43:
@annelize: Hij moest gereanimeerd worden, daarna direct aan de hartbewaking e.d. en ik had hoge koorts gekregen tijdens de bevalling en moest direct allerlei onderzoeken ondergaan. Zijn vader was wel bij hem gelukkig, alhoewel wel een beetje eenzaam voor mij. Niet echt t plaatje wat je vooraf in je hoofd hebt!
Jeetje mina, wat heftig MissMD! Wat vreselijk. Ik hoop dat je dát een plekje hebt kunnen geven.
Gaat het nu wel goed met je zoontje?
@annelize: Hij moest gereanimeerd worden, daarna direct aan de hartbewaking e.d. en ik had hoge koorts gekregen tijdens de bevalling en moest direct allerlei onderzoeken ondergaan. Zijn vader was wel bij hem gelukkig, alhoewel wel een beetje eenzaam voor mij. Niet echt t plaatje wat je vooraf in je hoofd hebt!
Jeetje mina, wat heftig MissMD! Wat vreselijk. Ik hoop dat je dát een plekje hebt kunnen geven.
Gaat het nu wel goed met je zoontje?
