Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
vrijdag 18 maart 2011 om 22:37
hier ook weer een lang verhaal. vandaag mijn nieuwe auto opgehaald en voelde me zo triest daarin. vorige week heb ik ex een boze sms gestuurd en elke keer als ik me zwak voelde het opnieuw gelezen en daar steun uit geput. hij was niet goed voor mij,hij heeft me pijn gedaan...
dan stuur! ik hem toch een sms; dat ik een jeep heb gekocht maar veel liever had als onze liefde voor elkaar sterk genoeg zou zijn geweest om de problemen aan te kunnen... heel slecht ik weet het maar zo voelde het niet...
en ik krijg reactie! voor het eerst na 3maanden, en een aardig bericht en ik smelt.... en ik voel me weer helemaal verdrietig dat we uit elkaar zijn. we smsen wat heen en weer en hij is aardig. hij heeft het moeilijk ook en hij zegt dat ie me in de toekomst wel weer wil spreken...
en de vlam is weer aangewakkerd... en ik moet hem loslaten, want ik kan niet bouwen op een gesprek in de toekomst en verstandelijk weet ik het allemaal maar het gevoel is sterker weer nu... amper kunnen eten vandaag. vannacht geslaapwandeld en nu een kapot gezicht en bont en blauw omdat ik tegen een deur ben aangelopen...
kan er wel bij.... dikke snee in mijn neus..
ben blij met mijn auto, mag blij zijn dat hij reageerde en nog met me wil praten in de toekomst. ik ben altijd goed voor hem geweest zegt hij... ik moet verder... en eerst zelf werken aan mijzelf... ik zie wel wat er gebeurd... ( en toch heel erg stiekum de hoop dat het goed komt... slecht!!!! maar wel eerlijk)
dan stuur! ik hem toch een sms; dat ik een jeep heb gekocht maar veel liever had als onze liefde voor elkaar sterk genoeg zou zijn geweest om de problemen aan te kunnen... heel slecht ik weet het maar zo voelde het niet...
en ik krijg reactie! voor het eerst na 3maanden, en een aardig bericht en ik smelt.... en ik voel me weer helemaal verdrietig dat we uit elkaar zijn. we smsen wat heen en weer en hij is aardig. hij heeft het moeilijk ook en hij zegt dat ie me in de toekomst wel weer wil spreken...
en de vlam is weer aangewakkerd... en ik moet hem loslaten, want ik kan niet bouwen op een gesprek in de toekomst en verstandelijk weet ik het allemaal maar het gevoel is sterker weer nu... amper kunnen eten vandaag. vannacht geslaapwandeld en nu een kapot gezicht en bont en blauw omdat ik tegen een deur ben aangelopen...
kan er wel bij.... dikke snee in mijn neus..
ben blij met mijn auto, mag blij zijn dat hij reageerde en nog met me wil praten in de toekomst. ik ben altijd goed voor hem geweest zegt hij... ik moet verder... en eerst zelf werken aan mijzelf... ik zie wel wat er gebeurd... ( en toch heel erg stiekum de hoop dat het goed komt... slecht!!!! maar wel eerlijk)
zaterdag 19 maart 2011 om 00:21
Ohhhhh jongens! Het is toch mis gegaan vandaag!!!!!!! Heb 'm uiteindelijk TOCH een mailtje gestuurd, dat het goed was zoals het is en nog wat maar blabla. Hij reageerde, ik belde hem daarop over spullen en hoppa de sluis stond weer open hoor! (niet janken, maar praten) Praten, praten, praten en ex maar luisteren en zeggen: tja, ik weet het niet, wat moet ik zeggen, hmhm, jaja.. Heel genant. Toch weer aangedrongen op een laatste gesprek, zelfs verteld dat ik naar een psycholoog ga, heel erg. WAAROM?!
Goed. Mijn moeder zei: til er gewoon niet te zwaar aan. Vandaag was een slechte dag, je hebt je laten gaan, maar alla; iedereen maakt fouten. Je gaat nu NIET je excuses aanbieden, maar houdt gewoon weer op met het contact, net zo abrupt als je er weer mee begonnen bent. Niet te streng voor jezelf, rechtzetten lukt toch niet meer (die behoefte heb ik HEEEEEEEL erg), maakt het alleen maar erger.
Dus: ik ga maar gewoon door weer, we doen maar even alsof dit niet gebeurd is oke?
Goed. Mijn moeder zei: til er gewoon niet te zwaar aan. Vandaag was een slechte dag, je hebt je laten gaan, maar alla; iedereen maakt fouten. Je gaat nu NIET je excuses aanbieden, maar houdt gewoon weer op met het contact, net zo abrupt als je er weer mee begonnen bent. Niet te streng voor jezelf, rechtzetten lukt toch niet meer (die behoefte heb ik HEEEEEEEL erg), maakt het alleen maar erger.
Dus: ik ga maar gewoon door weer, we doen maar even alsof dit niet gebeurd is oke?
zaterdag 19 maart 2011 om 00:47
Thanks Yellow, ik moet er ook wel zo over denken anders wordt dit een punt om te stoppen met de afspraak met mezelf inderdaad. Dat moeten we niet hebben! Omdat het nu nog vandaag is (en ex mij nog iets door moet sturen, daar ging het allemaal om vandaag, spullen) heb ik wel nog gestuurd dat hij het nergens op slaat dat ik vandaag belde, omdat het eigenlijk gewoon goed gaat met me! (en dan lieg ik niet eens echt) Maar dat er op dipmomentjes op andere vlakken uit woede, frustratie en irritatie naar hem toe soms een mailtje uitvliegt en dan staan de sluizen weer open. Dat dat zijn eigen schuld is, had ie zich maar wat begripvoller op moeten stellen, dan had ik alleen maar kunnen denken: aah, meest fantastische vent van de wereld kwijt!
Maar dat vandaag dus nu voorbij is en of hij even door kan sturen wat er nog doorgestuurd moet worden.
Maar dat vandaag dus nu voorbij is en of hij even door kan sturen wat er nog doorgestuurd moet worden.
zaterdag 19 maart 2011 om 01:16
Nou, muisje, sorry maar op zich, is het niet zijn schuld...
Jij hebt zelf een probleem (en dat geeft niet, dat bedoel ik niet beschuldigend, ik bedoel ik heb het helemaal bont gemaakt) en hij heeft zich , naar wat ik gelezen heb, best begripvol opgesteld. Hij heeft wel met je gepraat, wel heel vaak gereageerd op je belletjes/mailtjes en je verzoek om hem weer te zien. Volgens mij kan hij niets meer doen, behalve zeggen dat hij terugkomt. En dat gaat hij , voor zover ik het begrijp, niet doen. En dat is keihard, maar dat is niet echt zijn schuld. In wezen wel, want hij kiest daar natuurlijk voor, maar dat jij gefrustreerd bent is een gevolg van zijn keuze om het uit te maken . Dat komt niet doordat hij altijd alles fout gedaan heeft, want ik heb wel smsjes en mailtjes gelezen hier (die jij neergezet had) die aardig klonken, en dat hij op zijn manier zijn best deed...Toch...
Daarmee vlak ik totaal niet weg dat ik hem ook een droplul vind omdat hij je belogen heeft, dat hoort niet, mag niet en is nooit en te nimmer goed te praten.
Maar dat is nu al gebeurd, en nu , nu moet je verder...
Jij hebt zelf een probleem (en dat geeft niet, dat bedoel ik niet beschuldigend, ik bedoel ik heb het helemaal bont gemaakt) en hij heeft zich , naar wat ik gelezen heb, best begripvol opgesteld. Hij heeft wel met je gepraat, wel heel vaak gereageerd op je belletjes/mailtjes en je verzoek om hem weer te zien. Volgens mij kan hij niets meer doen, behalve zeggen dat hij terugkomt. En dat gaat hij , voor zover ik het begrijp, niet doen. En dat is keihard, maar dat is niet echt zijn schuld. In wezen wel, want hij kiest daar natuurlijk voor, maar dat jij gefrustreerd bent is een gevolg van zijn keuze om het uit te maken . Dat komt niet doordat hij altijd alles fout gedaan heeft, want ik heb wel smsjes en mailtjes gelezen hier (die jij neergezet had) die aardig klonken, en dat hij op zijn manier zijn best deed...Toch...
Daarmee vlak ik totaal niet weg dat ik hem ook een droplul vind omdat hij je belogen heeft, dat hoort niet, mag niet en is nooit en te nimmer goed te praten.
Maar dat is nu al gebeurd, en nu , nu moet je verder...
zaterdag 19 maart 2011 om 07:24
Herkenbaar sproet, ik zou ook niks liever willen als contact en maar ergens een houvast aan hebben dat het misschien ooit... ondanks dat het mezelf voor de gek houden is. Het draagt "makkelijker".
Jammer van de mail muisje maar laat het weer los, is gebeurd, doorgaan.
Ik weet dat we vandaag contact hebben. We geven elkaar spullen terug vandaag, ik wil het niet, ik wil het niet. Zo slecht geslapen, buikpijn, ik mis hem. Het enige dat ik wil is hem. (En ja hoor daar zijn ze weer, de tranen).
Jammer van de mail muisje maar laat het weer los, is gebeurd, doorgaan.
Ik weet dat we vandaag contact hebben. We geven elkaar spullen terug vandaag, ik wil het niet, ik wil het niet. Zo slecht geslapen, buikpijn, ik mis hem. Het enige dat ik wil is hem. (En ja hoor daar zijn ze weer, de tranen).
zaterdag 19 maart 2011 om 08:56
@Wejo: weet je heel zeker dat je hem vandaag wilt zien voor het teruggeven van spullen? Of zijn het spullen waar je nu niet zonder kunt. Ik vraag me nl echt af of het voor JOU goed is om hem vandaag te zien, misschien kun je beter zelf even op krachten komen en komt het over een maand wel.
Anderzijds kan het soms ook goed zijn, om het allemaal maar geregeld te hebben. Toch....tja lastig.
Wonen jullie eigenlijk samen, zodat er een verhuizing gepland staat of heb jij je eigen plek?
Anderzijds kan het soms ook goed zijn, om het allemaal maar geregeld te hebben. Toch....tja lastig.
Wonen jullie eigenlijk samen, zodat er een verhuizing gepland staat of heb jij je eigen plek?
zaterdag 19 maart 2011 om 09:09
@Muisje:
Jammer en misschien niet leuk om te horen, maar volgens mij doet de mail die je er achteraan hebt gestuurd meer kwaad nog dan je telefoontje. Los van dat je hem dingen kwalijk neemt en hem dat vast weer pijn doet, zal het voor hem ook een bevestiging zijn dat hij geen contact met jou wilt. Het kan nl nog niet rustig besproken worden, aangezien je ook in je mail aangeeft, dat je in je telefoontje anders had willen reageren. Hiermee geef je ook heel duidelijk aan dat je emoties nog van hot naar her kunnen vliegen. En dat is voor hem mogelijk beangstigend en hij weet dus ook niet hoe hij moet reageren op jou.
Maar wel is het logisch dat je verdriet hebt en mag je die emoties hebben. En je hebt hem altijd als je veilige haven gekend, maar dat is hij niet meer, dus hij kan niets met jouw verdriet.
Nu ook niet gaan mailen waarom hij zaken niet doorgestuurd heeft ed. Echt niets meer doen!
Ik denk dat je je best ellendig voelt na deze actie. Zorg dat je weer in je kracht komt, je voelde je ervoor mogelijk beter.
Jammer en misschien niet leuk om te horen, maar volgens mij doet de mail die je er achteraan hebt gestuurd meer kwaad nog dan je telefoontje. Los van dat je hem dingen kwalijk neemt en hem dat vast weer pijn doet, zal het voor hem ook een bevestiging zijn dat hij geen contact met jou wilt. Het kan nl nog niet rustig besproken worden, aangezien je ook in je mail aangeeft, dat je in je telefoontje anders had willen reageren. Hiermee geef je ook heel duidelijk aan dat je emoties nog van hot naar her kunnen vliegen. En dat is voor hem mogelijk beangstigend en hij weet dus ook niet hoe hij moet reageren op jou.
Maar wel is het logisch dat je verdriet hebt en mag je die emoties hebben. En je hebt hem altijd als je veilige haven gekend, maar dat is hij niet meer, dus hij kan niets met jouw verdriet.
Nu ook niet gaan mailen waarom hij zaken niet doorgestuurd heeft ed. Echt niets meer doen!
Ik denk dat je je best ellendig voelt na deze actie. Zorg dat je weer in je kracht komt, je voelde je ervoor mogelijk beter.
zaterdag 19 maart 2011 om 09:23
sterkte wejo!! ben er geweest,erg erg moeilijk... ook omdat ex me nog liet merken wel gevoelens voorme te hebben...
ik heb vannacht gedroomd over ex. en natuurlijk was alles weer goed tussen ons.
het sms verkeer gisteren was erg prettig maar heeft ook het vlammetje voor hem weer doen opwaaien. weg alle gedachten over hij heeft me pijn gedaan, hij leeft vrnl voor zichzelf. ik oet en kan zonder hem verder. de auto die ik gekocht heb, een droom van me,zal me daarbij helpen.
maar nu hoor ik dat hi het erg moeilijk heeft, zijn wat dingen bij hem gebeurd die hij eerst moet overwinnen.. en hij geeft aan in de toekmst wel te willen praten met me... en nu moet ik eerst weer sterk zijn. ga hem niet meer smsen of mailen. ik meen het serieus. loslaten is nu het beste.welke kant het ook op zal gaan. ik wil hem laten zien dat ik dat kan. en hoop houden mag altjd,maar verwachten niet!
vandaag mijn huis schoonmaken, en met auto toeren ed!:)
ben nog niet echt in staat tot vele buitenshuise activiteiten maar je moet eerst gelukkig zijn in je eigen huis denk ik en dat ben ik. morgenochtend sporten en smiddags even niks, boek lezen, ontspanning zoeken. want het sms verkeer heeft me toch weer wat door de war geschud.
ik ga en wil niet meer praten over de relatie met mijn therapeuten, slechts over hoe ik sterker word. meer zelfvertrouwen, de dingen die me hebben laten struikelen in de relatie. dat komt mij alleen ten goede.. hij moe op de achtergrond komen.. nu denk ik zo veel nog aan hem...
erg he, alle neg gedachten zijn weg, zie alles door een roze bril bij hem. doet me ook enigszins goed dat hij ook worsteld. dat hij heeft aangegeven dat ik altijd goed voor hem ben geweest en dat ie niet kon verklaren waarom het gevoel minder werd. ik denk dat er meer speelde en daar worsteld hij nu nog mee. hij heeft zich 1 doel gesteld dit jaar op sportief niveau en daarna weet hij ook nog niet hoe hij verder gaat... wordt vervolgd... ik laat hem met rust tot zeker na dat sportgebeuren.... 6x alpe dhuez... dat kan ie wel...
ik heb vannacht gedroomd over ex. en natuurlijk was alles weer goed tussen ons.
het sms verkeer gisteren was erg prettig maar heeft ook het vlammetje voor hem weer doen opwaaien. weg alle gedachten over hij heeft me pijn gedaan, hij leeft vrnl voor zichzelf. ik oet en kan zonder hem verder. de auto die ik gekocht heb, een droom van me,zal me daarbij helpen.
maar nu hoor ik dat hi het erg moeilijk heeft, zijn wat dingen bij hem gebeurd die hij eerst moet overwinnen.. en hij geeft aan in de toekmst wel te willen praten met me... en nu moet ik eerst weer sterk zijn. ga hem niet meer smsen of mailen. ik meen het serieus. loslaten is nu het beste.welke kant het ook op zal gaan. ik wil hem laten zien dat ik dat kan. en hoop houden mag altjd,maar verwachten niet!
vandaag mijn huis schoonmaken, en met auto toeren ed!:)
ben nog niet echt in staat tot vele buitenshuise activiteiten maar je moet eerst gelukkig zijn in je eigen huis denk ik en dat ben ik. morgenochtend sporten en smiddags even niks, boek lezen, ontspanning zoeken. want het sms verkeer heeft me toch weer wat door de war geschud.
ik ga en wil niet meer praten over de relatie met mijn therapeuten, slechts over hoe ik sterker word. meer zelfvertrouwen, de dingen die me hebben laten struikelen in de relatie. dat komt mij alleen ten goede.. hij moe op de achtergrond komen.. nu denk ik zo veel nog aan hem...
erg he, alle neg gedachten zijn weg, zie alles door een roze bril bij hem. doet me ook enigszins goed dat hij ook worsteld. dat hij heeft aangegeven dat ik altijd goed voor hem ben geweest en dat ie niet kon verklaren waarom het gevoel minder werd. ik denk dat er meer speelde en daar worsteld hij nu nog mee. hij heeft zich 1 doel gesteld dit jaar op sportief niveau en daarna weet hij ook nog niet hoe hij verder gaat... wordt vervolgd... ik laat hem met rust tot zeker na dat sportgebeuren.... 6x alpe dhuez... dat kan ie wel...
zaterdag 19 maart 2011 om 09:26
enne muis, ik heb me ook wel eens voorgenomen iets niet te doen en als ik het dan wel had gedaan voelde ik me er ook schuldig over. maar tis zals velen hier al zeggen. je ebt het gedaan, niet terug te draaien, verder vooruit...!
polly, hoe gaat het t je??
zouden jullie het goed vinden je leeftijd er bij te vermelden? ik ben 41...
enne het lijkt me ook op de duur wel eens leuk jullie gezichten te zien... keertje afspreken... of ga ik nu te snel.. en te ver?
polly, hoe gaat het t je??
zouden jullie het goed vinden je leeftijd er bij te vermelden? ik ben 41...
enne het lijkt me ook op de duur wel eens leuk jullie gezichten te zien... keertje afspreken... of ga ik nu te snel.. en te ver?
zaterdag 19 maart 2011 om 10:48
Sorry heb het even te druk met mezelf.
Gaat hier nog niet zo goed. Ben een beetje ingestort.
Heb me zo lang groot gehouden en hem nog positief gesteund op momenten dat ik hem in paniek aan de telefoon kreeg. Maar ik krijg er niets voor terug. Er is nog geen enig aanwijzing dat het met hem beter gaat. Hij vlucht in zijn werk.
Verder realiseer ik me dat het in al het contact eigenlijk om hem gaat. Hij is druk, hij is moe, hij werkt te hard. En ik dan?
En ja, hij wil met me verder, maar... eerst moet hij herstellen van zijn onrust... Wat natuurlijk heel goed lukt als je zoveel werkt... Not...
En ja, hij wil natuurlijk heel graag met me praten. Maar dan wel op specifieke dagen dat het hem het best uitkomt, omdat hij anders te veel last heeft van de emoties die het allemaal bij hem oproept.
En verder vind hij het ook niet leuk dat ik boos tegen hem doe, want dat heeft hij niet verdiend...
Grow up and be a man...
Maar ondertussen voel ik me ook een heel klein zielig meisje, waarbij de tranen om hem weer volop stromen. En dat is hij eigenlijk niet waard, dat realiseer ik me ook wel...
Gaat hier nog niet zo goed. Ben een beetje ingestort.
Heb me zo lang groot gehouden en hem nog positief gesteund op momenten dat ik hem in paniek aan de telefoon kreeg. Maar ik krijg er niets voor terug. Er is nog geen enig aanwijzing dat het met hem beter gaat. Hij vlucht in zijn werk.
Verder realiseer ik me dat het in al het contact eigenlijk om hem gaat. Hij is druk, hij is moe, hij werkt te hard. En ik dan?
En ja, hij wil met me verder, maar... eerst moet hij herstellen van zijn onrust... Wat natuurlijk heel goed lukt als je zoveel werkt... Not...
En ja, hij wil natuurlijk heel graag met me praten. Maar dan wel op specifieke dagen dat het hem het best uitkomt, omdat hij anders te veel last heeft van de emoties die het allemaal bij hem oproept.
En verder vind hij het ook niet leuk dat ik boos tegen hem doe, want dat heeft hij niet verdiend...
Grow up and be a man...
Maar ondertussen voel ik me ook een heel klein zielig meisje, waarbij de tranen om hem weer volop stromen. En dat is hij eigenlijk niet waard, dat realiseer ik me ook wel...
zaterdag 19 maart 2011 om 11:21
@Tulpje: Nou ja, in de mail leg ik gewoon uit dat ik geirriteerd ben en boos. Hij weet wel waarom. Hij kan zich namelijk niet in mij verplaatsen vind ik. Zei gisteren: "maar het is al bijna een half jaar uit". Klopt, maar HIJ wilde steeds geen knoop hakken, geen punt zetten, proberen etc. Tot half januari. Pas daarna kon ik gaan verwerken, dus half jaar uit..zal wel, maar zo voelt het voor mij natuurlijk niet. Hij heeft al die tijd al wel lekker verwerkt, heel rustig, want weg was ik toch nog niet. Is natuurlijk mijn eigen schuld, maar hij heeft ook wel heel erg vanuit zichzelf gedacht de afgelopen maanden anders had hij wel afgekapt.
Maar goed, vandaag gaan we weer door. Eigenlijk maakt het ook helemaal niet uit of ik het erger maak of niet met nog een mailtje of wat dan ook. Het gaat namelijk om mij. Niet om wat hij van mij denkt . Voor mezelf was het idd wel beter geweest van niet, voel me nu niet echt beter nee...
Ben trouwens 27.
Maar goed, vandaag gaan we weer door. Eigenlijk maakt het ook helemaal niet uit of ik het erger maak of niet met nog een mailtje of wat dan ook. Het gaat namelijk om mij. Niet om wat hij van mij denkt . Voor mezelf was het idd wel beter geweest van niet, voel me nu niet echt beter nee...
Ben trouwens 27.
zaterdag 19 maart 2011 om 11:36
Ik zei juist: het is nu al 12 weken bezig?
En hij: 12 weken? Waar haal jij 12 weken vandaan?
Ik weet alleen dat ik zo niet wil.
Ik wil hem spreken.
Face to face. ASAP.
Om te zien wat ik nog voel, want dat weet ik niet, doe ik dit omdat ik medelijden heb of omdat ik nog daadwerkelijk van hem hou.
En ook om te praten...
En hij: 12 weken? Waar haal jij 12 weken vandaan?
Ik weet alleen dat ik zo niet wil.
Ik wil hem spreken.
Face to face. ASAP.
Om te zien wat ik nog voel, want dat weet ik niet, doe ik dit omdat ik medelijden heb of omdat ik nog daadwerkelijk van hem hou.
En ook om te praten...
zaterdag 19 maart 2011 om 12:01
@Muis: goed dat je weer gewoon doorgaat. Keep up the good spirit! Mij gaat straks precies hetzelfde overkomen, ik herken nl veel van je verhalen en hoe ermee worstelen in mijzelf.
Mijn ex zei weleens tegen mij, dit is weer een bevestiging, vanuit die ervaring wilde ik het met je delen. Het oh-ja moment bij mannen werkt misschien wel zo, dat ze alleen maar zoeken waarom het niet werkt nadat ze een besluit hebben genomen en mogelijk toch nog moeite hebben.
Juist die emoties kunnen ze dan vaak niet mee dealen, de boosheid ed. En dat is zo oneerlijk, het voelt zo oneerlijk. Ook wat je eerder schreef over het liegen. Hier hetzelfde, je weet dan niet meer waar je van op aan kunt.
En ja, het gaat inderdaad om jou! De andere kant van de medaille is dat je ook weleens lak mag hebben aan de situatie en wat een ander ervan denkt.
En toch...als er een sprankje hoop is dat het goed kan komen, dan is het belangrijk om geen bevestiging te geven en de sterke, mooie vrouw te laten zien . (deze schrijf ik vooral ook even voor mijzelf op).Kan ik mooi teruglezen volgende week.
Mijn ex zei weleens tegen mij, dit is weer een bevestiging, vanuit die ervaring wilde ik het met je delen. Het oh-ja moment bij mannen werkt misschien wel zo, dat ze alleen maar zoeken waarom het niet werkt nadat ze een besluit hebben genomen en mogelijk toch nog moeite hebben.
Juist die emoties kunnen ze dan vaak niet mee dealen, de boosheid ed. En dat is zo oneerlijk, het voelt zo oneerlijk. Ook wat je eerder schreef over het liegen. Hier hetzelfde, je weet dan niet meer waar je van op aan kunt.
En ja, het gaat inderdaad om jou! De andere kant van de medaille is dat je ook weleens lak mag hebben aan de situatie en wat een ander ervan denkt.
En toch...als er een sprankje hoop is dat het goed kan komen, dan is het belangrijk om geen bevestiging te geven en de sterke, mooie vrouw te laten zien . (deze schrijf ik vooral ook even voor mijzelf op).Kan ik mooi teruglezen volgende week.
zaterdag 19 maart 2011 om 12:20
quote:pixie_2 schreef op 18 maart 2011 @ 21:03:
[...]
Zo moelijk he. Als ik ook zag aan hem hoeveel verdriet hij er om had. We hebben samen wat afgejankt. Daarom denk je nog steeds, waarom geven we het niet nog een kans. Kennelijk geeft hij nog net zoveel om mij als ik om hem.Heel veel sterkte Pixie! Lijkt me wel heel fijn, dat je samen nog kunt huilen, dan heb je wel het gevoel dat het ergens een waardig afscheid is. Heel moeilijk ook natuurlijk. Hij heeft het er dus ook moeilijk genoeg mee.
[...]
Zo moelijk he. Als ik ook zag aan hem hoeveel verdriet hij er om had. We hebben samen wat afgejankt. Daarom denk je nog steeds, waarom geven we het niet nog een kans. Kennelijk geeft hij nog net zoveel om mij als ik om hem.Heel veel sterkte Pixie! Lijkt me wel heel fijn, dat je samen nog kunt huilen, dan heb je wel het gevoel dat het ergens een waardig afscheid is. Heel moeilijk ook natuurlijk. Hij heeft het er dus ook moeilijk genoeg mee.
zaterdag 19 maart 2011 om 13:45
Lijkt me wel heel fijn, dat je samen nog kunt huilen, dan heb je wel het gevoel dat het ergens een waardig afscheid is
Voor mij voelt het als een onnodig afscheid - hier dus zelfde situatie gehad - als je het allebei zo moeilijk met de beslissing hebt, hoe kan het dan de juiste zijn. Dan moet er toch in ieder geval 1 iemand opgelucht zijn?
Voor mij voelt het als een onnodig afscheid - hier dus zelfde situatie gehad - als je het allebei zo moeilijk met de beslissing hebt, hoe kan het dan de juiste zijn. Dan moet er toch in ieder geval 1 iemand opgelucht zijn?
zaterdag 19 maart 2011 om 14:05
@Polly: dat deel ik helemaal met je. Ik ben dan in zo'n situatie blij dat ik niet als een zak aardappelen bij het vuilnis wordt gezet, vind het dan fijn dat iemand in ieder geval nog gevoelens heeft. En eigenlijk zou er idd 1 opluchting moeten voelen. Dat is ook zo verwarrend, het huilen en afscheid nemen. Daarom denk ik dat een man heel veel in zijn ratio blijft hangen. En als die zich laat gaan in tranen, dan is er een ander moment weer die knop die omgaat en de gedachte dat het een goede beslissing is. Dit is het allermoeilijkste, betekent het dat er nog gevoel zit voor elkaar en om er wel uit te komen komen? Of is het 't laatste stukje verwerking van een man? En klopt zijn keuze dan ook?
Ik weet het antwoord ook niet, ik zou willen dat ik in zijn hoofd kon kijken en het liefst op het moment dat hij huilt of verward is. Dat willen we allemaal volgens mij.
Ik weet het antwoord ook niet, ik zou willen dat ik in zijn hoofd kon kijken en het liefst op het moment dat hij huilt of verward is. Dat willen we allemaal volgens mij.
zaterdag 19 maart 2011 om 17:50
vandaag fijn rondgereden in mijn nieuwe auto.
toch is hij nog steeds niet uit mijn gedachte. sterker nog. ws door het smsverkeer van gisteren. ik heb met mezelf afgesproken minimaal 2 maanden geen sms oid.
er piept een beetje hoop weer door mijn hoofd en dat is niet slim. maar tegenhouden lukt ook niet. ik weet dat hij met moeiijkheden kampt en hij zegt eerst zelf sterker te moeten worden. daarna wil hij me wel spreken.. ik moet hem dus echt met rust laten en de tijd gebruiken om aan mezelf te werken. en hem zeker zien los te laten. want vandaag komen er ook wel weer gevoelens van wanhoop en onrust als ik me in mijn hoofd zet dat het echt niet goed meer zal komen... en dat kan ik niet weten en ik moet er ook niet mee bezig zijn... maar het geeft angst, ik heb weer contact met hem gehad en dat was zo fijn... maar geeft ook veel onrust... ik moet loskomen van hem...
stom, maar ik zie nu ook geen negatieve dingen meer bij hem.. al weet ik ook niet goed hoe het zal zijn als we toch weer kiezen voor elkaar... ook onwennig... maar ik moet me bezig houden met nu en niet met straks...
wat een hels karwei... en ik denk ondertussen aan jullie... hoe besteden jullie het weekend? is ie bij jullie ook veel in je hoofd?
toch is hij nog steeds niet uit mijn gedachte. sterker nog. ws door het smsverkeer van gisteren. ik heb met mezelf afgesproken minimaal 2 maanden geen sms oid.
er piept een beetje hoop weer door mijn hoofd en dat is niet slim. maar tegenhouden lukt ook niet. ik weet dat hij met moeiijkheden kampt en hij zegt eerst zelf sterker te moeten worden. daarna wil hij me wel spreken.. ik moet hem dus echt met rust laten en de tijd gebruiken om aan mezelf te werken. en hem zeker zien los te laten. want vandaag komen er ook wel weer gevoelens van wanhoop en onrust als ik me in mijn hoofd zet dat het echt niet goed meer zal komen... en dat kan ik niet weten en ik moet er ook niet mee bezig zijn... maar het geeft angst, ik heb weer contact met hem gehad en dat was zo fijn... maar geeft ook veel onrust... ik moet loskomen van hem...
stom, maar ik zie nu ook geen negatieve dingen meer bij hem.. al weet ik ook niet goed hoe het zal zijn als we toch weer kiezen voor elkaar... ook onwennig... maar ik moet me bezig houden met nu en niet met straks...
wat een hels karwei... en ik denk ondertussen aan jullie... hoe besteden jullie het weekend? is ie bij jullie ook veel in je hoofd?