Psyche
alle pijlers
Overspannen..wat nu?
dinsdag 22 maart 2011 om 12:41
Een half jaar na de breuk..nog vollop in scheiding..leugens die uitkomen waar geen einde aan lijkt te komen..alles op zijn kop..baan straks kwijt, solliciteren wat niet opschiet, mediation wat op springen staat, geen geld meer..Het ging heel goed maar nu ff niet meer:(
De huisarts kan niet meer dan me slaappillen geven maar dat wil ik niet want ik heb nog 2 kleine kinderen en bovendien slaap ik maar af en toe slecht. Ik loop al bij maatschappelijk werk ed.
Ben even twee dagen thuis gebleven van werk maar mijn chef sommeerde me te komen want volgns hem kan ik het beste in een werkritme blijven...mijn hoofd spat echter uit elkaar..ik overzie het niet een tranen prikken steeds achter mijn ogen. Ik wil even niets..even rust. Volgens hem moet ik maar even terug naar de huisarts en prozac vragen...
Ik weet het niet meer..
De huisarts kan niet meer dan me slaappillen geven maar dat wil ik niet want ik heb nog 2 kleine kinderen en bovendien slaap ik maar af en toe slecht. Ik loop al bij maatschappelijk werk ed.
Ben even twee dagen thuis gebleven van werk maar mijn chef sommeerde me te komen want volgns hem kan ik het beste in een werkritme blijven...mijn hoofd spat echter uit elkaar..ik overzie het niet een tranen prikken steeds achter mijn ogen. Ik wil even niets..even rust. Volgens hem moet ik maar even terug naar de huisarts en prozac vragen...
Ik weet het niet meer..
dinsdag 22 maart 2011 om 12:53
He wat rot voor je dat je je zo voelt...
Je baas heeft in die zin gelijk dat het goed is om in een ritme te blijven. Als je toegeeft aan het niets willen, is het erg lastig om daar weer zelf uit te komen. Maar het is natuurlijk volslagen belachelijk dat hij zegt dat je maar prozac moet gaan vragen. Dat bepaalt je HA nog altijd wel (evt icm MW), en niet hij.
Wat zegt je Mw'er ervan? Dat je rust nodig hebt, of moet gaan werken, of iets anders? Luister daar maar naar, en naar je huisarts. Ff vervelend voor je baas, maar die is nu even niet belangrijk, dat het weer goed met jou komt, dát is nu belangrijk.
Je baas heeft in die zin gelijk dat het goed is om in een ritme te blijven. Als je toegeeft aan het niets willen, is het erg lastig om daar weer zelf uit te komen. Maar het is natuurlijk volslagen belachelijk dat hij zegt dat je maar prozac moet gaan vragen. Dat bepaalt je HA nog altijd wel (evt icm MW), en niet hij.
Wat zegt je Mw'er ervan? Dat je rust nodig hebt, of moet gaan werken, of iets anders? Luister daar maar naar, en naar je huisarts. Ff vervelend voor je baas, maar die is nu even niet belangrijk, dat het weer goed met jou komt, dát is nu belangrijk.
dinsdag 22 maart 2011 om 12:56
Vraag om een afspraak bij de bedrijfsarts. Doorwerken terwijl je eigenlijk niet meer kan is geen goed idee. Misschien kunnen jullie samen tot een plan komen om tijdelijk halve dagen te gaan werken of iets van die strekking. Zorg in ieder geval goed voor jezelf en laat je niet onder de tafel praten door je baas.
dinsdag 22 maart 2011 om 13:00
Soms werkt rust beter dan prozac.
Ik kan aan je post ook niet zien dat je depressief zou zijn, eerder dat het allemaal te veel is nu. (dat los je niet op met prozac en je baas heeft niks te zeggen over medicatie - het is eigenlijk een ontzettend domme opmerking van m)
Heeft huisarts iets gezegd over blijven werken of rust nemen?
Ik kan aan je post ook niet zien dat je depressief zou zijn, eerder dat het allemaal te veel is nu. (dat los je niet op met prozac en je baas heeft niks te zeggen over medicatie - het is eigenlijk een ontzettend domme opmerking van m)
Heeft huisarts iets gezegd over blijven werken of rust nemen?
dinsdag 22 maart 2011 om 13:04
Wat zou kunnen helpen is lijstjes maken. Doordat je dingen nu niet overziet, raak je in paniek, in de war en word je bang.
Dus begin met lijstjes.
1 lijstje voor de mediation
1 lijstje voor je financien
1 lijstje voor kinderen
1 lijstje voor je huishouden.
Al je problemen op die lijstjes zetten met eventueel een praktische oplossing daarbij. Schrap de dingen die niet noodzakelijk zijn, pak je rust, ren niet van hot naar her.
Post van de mediator of je exman? Niet meteen open maken, maar op een rustig moment.
Dus begin met lijstjes.
1 lijstje voor de mediation
1 lijstje voor je financien
1 lijstje voor kinderen
1 lijstje voor je huishouden.
Al je problemen op die lijstjes zetten met eventueel een praktische oplossing daarbij. Schrap de dingen die niet noodzakelijk zijn, pak je rust, ren niet van hot naar her.
Post van de mediator of je exman? Niet meteen open maken, maar op een rustig moment.
Wie zonder zonde is gooie de eerste steen
dinsdag 22 maart 2011 om 13:22
Ik zit nu ruim een jaar overspannen thuis. In het begin was voor mij ook de tip: werken, dat is goed voor je. Het heeft me alleen maar extra in de shit geholpen omdat ook mijn problemen thuis lagen.
Ga alsjeblieft hulp zoeken. Een psycholoog geeft goede tips, heeft een luisterend oor en kan je vertellen wat in jouw situatie het beste is. Ga alsjeblieft niet in op algemene adviezen. Want er wordt dan gezegd: ga sproten: dat was voor mij funest, ik moest juist liggen en rusten. Gewoon bijslapen en zo.
maar misschien is sporten voor jou wel goed. Laat een expert kijken zodat je er zo snel mogelijk vanaf komt. Want ik ben er nog steeds niet klaar mee.....
Sterkte!
Ga alsjeblieft hulp zoeken. Een psycholoog geeft goede tips, heeft een luisterend oor en kan je vertellen wat in jouw situatie het beste is. Ga alsjeblieft niet in op algemene adviezen. Want er wordt dan gezegd: ga sproten: dat was voor mij funest, ik moest juist liggen en rusten. Gewoon bijslapen en zo.
maar misschien is sporten voor jou wel goed. Laat een expert kijken zodat je er zo snel mogelijk vanaf komt. Want ik ben er nog steeds niet klaar mee.....
Sterkte!
dinsdag 22 maart 2011 om 13:47
Depressief wil ik het niet noemen nee..dat is veel te zwaar want ik beleef veel plezier aan mijn kinderen..met vlagen misschien omdat ik het dan even niet zie zitten.
Baas vind dat ik als een hondje op de grond ga liggen met mijn pootjes omhoog..dat ik mezelf een schop onder mijn kont moet geven en dat snap ik ook wel..dat wil ik ook wel maar lukt me niet. Zit nu op mijn werk maar alles is gewoon te veel..ben op van de zenuwen, kan me slecht concentreren. Bedrijfsarts kan volgens hem niets doen..ik moet het doen
Gelukkig ben ik morgen vrij..
MW zat ik eigenlijk vooral voor praktische zaken..volgende afspraak is pas de 6e
Baas vind dat ik als een hondje op de grond ga liggen met mijn pootjes omhoog..dat ik mezelf een schop onder mijn kont moet geven en dat snap ik ook wel..dat wil ik ook wel maar lukt me niet. Zit nu op mijn werk maar alles is gewoon te veel..ben op van de zenuwen, kan me slecht concentreren. Bedrijfsarts kan volgens hem niets doen..ik moet het doen
Gelukkig ben ik morgen vrij..
MW zat ik eigenlijk vooral voor praktische zaken..volgende afspraak is pas de 6e
dinsdag 22 maart 2011 om 13:59
Wauw, wat een lompe baas!
Een bedrijfsarts kan zeker wel wat doen. Hij kan inschatten waartoe jij in staat bent. Iets wat je baas absoluut niet kan! Hij kan niet van jou eisen dat je maar doorgaat en maar doorgaat. Ik zou als ik jou was toch echt een afspraak bij de BA eisen en je tot die tijd ziek melden.
Een bedrijfsarts kan zeker wel wat doen. Hij kan inschatten waartoe jij in staat bent. Iets wat je baas absoluut niet kan! Hij kan niet van jou eisen dat je maar doorgaat en maar doorgaat. Ik zou als ik jou was toch echt een afspraak bij de BA eisen en je tot die tijd ziek melden.
dinsdag 22 maart 2011 om 14:21
quote:Kkaat schreef op 22 maart 2011 @ 13:47:
Depressief wil ik het niet noemen nee..dat is veel te zwaar want ik beleef veel plezier aan mijn kinderen..met vlagen misschien omdat ik het dan even niet zie zitten.
Baas vind dat ik als een hondje op de grond ga liggen met mijn pootjes omhoog..dat ik mezelf een schop onder mijn kont moet geven en dat snap ik ook wel..dat wil ik ook wel maar lukt me niet. Zit nu op mijn werk maar alles is gewoon te veel..ben op van de zenuwen, kan me slecht concentreren. Bedrijfsarts kan volgens hem niets doen...ik moet het zelf doenJe baad heeft waarschijnlijk zelf zoiets nooit meegemaakt. Dan nog is hij onbeschoft. Afspraak maken met bedrijfsarts en je ziek melden. Je zegt dat je niet meer in staat bent om te werken.
Depressief wil ik het niet noemen nee..dat is veel te zwaar want ik beleef veel plezier aan mijn kinderen..met vlagen misschien omdat ik het dan even niet zie zitten.
Baas vind dat ik als een hondje op de grond ga liggen met mijn pootjes omhoog..dat ik mezelf een schop onder mijn kont moet geven en dat snap ik ook wel..dat wil ik ook wel maar lukt me niet. Zit nu op mijn werk maar alles is gewoon te veel..ben op van de zenuwen, kan me slecht concentreren. Bedrijfsarts kan volgens hem niets doen...ik moet het zelf doenJe baad heeft waarschijnlijk zelf zoiets nooit meegemaakt. Dan nog is hij onbeschoft. Afspraak maken met bedrijfsarts en je ziek melden. Je zegt dat je niet meer in staat bent om te werken.
dinsdag 22 maart 2011 om 17:24
Idd afspraak met bedrijfsarts maken. Die kan je ZELF maken daarvoor heb je geen toestemming van je baas nodig.
De bedrijfsarts kan je ook helpen om met je baas om te gaan. Als jij de bedrijfsarts laat weten wat jij doet om zsm uit je problemen te komen dan kunnen jullie een plan van aanpak maken die verantwoord is. Dan weet je baas ook waar hij aan toe is en kan hij eventueel afspraken (met anderen omtrent de invulling van je werk) maken. Hij heeft ook baat bij duidelijkheid.
Dus overtuig evt. je baas er van dat je het allemaal op een goede manier wilt aanpakken zodat je gewoon kan blijven werken. Dat je advies van de bedrijfsarts daarin wilt krijgen en hem duidelijkheid wilt geven. Met bedrijfsarts kan je evt. bespreken om wat minder te werken.
Maar nogmaals je hebt zijn toestemming niet nodig.
De bedrijfsarts kan je ook helpen om met je baas om te gaan. Als jij de bedrijfsarts laat weten wat jij doet om zsm uit je problemen te komen dan kunnen jullie een plan van aanpak maken die verantwoord is. Dan weet je baas ook waar hij aan toe is en kan hij eventueel afspraken (met anderen omtrent de invulling van je werk) maken. Hij heeft ook baat bij duidelijkheid.
Dus overtuig evt. je baas er van dat je het allemaal op een goede manier wilt aanpakken zodat je gewoon kan blijven werken. Dat je advies van de bedrijfsarts daarin wilt krijgen en hem duidelijkheid wilt geven. Met bedrijfsarts kan je evt. bespreken om wat minder te werken.
Maar nogmaals je hebt zijn toestemming niet nodig.
dinsdag 22 maart 2011 om 17:28
quote:amy2010 schreef op 22 maart 2011 @ 17:24:
Maar nogmaals je hebt zijn toestemming niet nodig.
Maar je hebt zijn toestemming wel nodig om niet te komen werken. Wel iets om rekening mee te houden lijkt me.
Ik vind het idee dat blijven werken helpt overigens hooguit wat kort door de bocht, om dat nu meteen lomp e.d. te noemen, lijkt me een beetje overdreven.
Maar nogmaals je hebt zijn toestemming niet nodig.
Maar je hebt zijn toestemming wel nodig om niet te komen werken. Wel iets om rekening mee te houden lijkt me.
Ik vind het idee dat blijven werken helpt overigens hooguit wat kort door de bocht, om dat nu meteen lomp e.d. te noemen, lijkt me een beetje overdreven.
dinsdag 22 maart 2011 om 18:06
quote:Kkaat schreef op 22 maart 2011 @ 13:47:
Baas vind dat ik als een hondje op de grond ga liggen met mijn pootjes omhoog..dat ik mezelf een schop onder mijn kont moet geven en dat snap ik ook wel..
Ah, dat heb ik ook maaandenlang gedacht, gezegd en gedaan. Totdat de schoppen onder mn kont geen enkele zin meer hadden en ik letterlijk kotsend, trillend, zwetend, huilend en met hartkloppingen in bed lag. We zijn nu bijna een half jaar verder en ik zit nog steeds thuis.
Luister ALSJEBLIEFT naar je lichaam, trek aan de rem, je lichaam en geest schreeuwen om RUST!!!! Hoe langer je nu doorgaat, hoe meer je jezelf de vernieling in helpt, geloof me, hier spreekt een ervaringsdeskundige.
Sterkte
Baas vind dat ik als een hondje op de grond ga liggen met mijn pootjes omhoog..dat ik mezelf een schop onder mijn kont moet geven en dat snap ik ook wel..
Ah, dat heb ik ook maaandenlang gedacht, gezegd en gedaan. Totdat de schoppen onder mn kont geen enkele zin meer hadden en ik letterlijk kotsend, trillend, zwetend, huilend en met hartkloppingen in bed lag. We zijn nu bijna een half jaar verder en ik zit nog steeds thuis.
Luister ALSJEBLIEFT naar je lichaam, trek aan de rem, je lichaam en geest schreeuwen om RUST!!!! Hoe langer je nu doorgaat, hoe meer je jezelf de vernieling in helpt, geloof me, hier spreekt een ervaringsdeskundige.
Sterkte
woensdag 23 maart 2011 om 13:26
Luister naar je lichaam en naar jezelf. ALs jij voelt dat je rust nodig hebt, neem die dan.
Ik heb in hetzelfde schuitje gezeten als jij en ben maar doorgegaan en doorgegaan terwijl ik er eigenlijk geestelijk en lichamelijk de energie niet voor had. Vaak huilend op mijn werk zat en s'ochtends niet uit bed kon komen.
Uiteindelijk "leek" het beter te gaan, maar ik kreeg allerlei rare lichamelijk klachten.
Dit heeft 2,5 jr geduurd. Heb me 2,5 jr voort getrokken (eigenlijk langer want het huwelijk was er ook 1 vol stress en toestanden, toen liep ik al op mijn tenen).
Met als gevolg dat ik afgelopen september volledig ben ingestort. Ik ben nu pas ietsje aan de beterende hand, maar heb nog een lange weg te gaan.
Kies voor jezelf nu het nog kan en laat het niet zover komen dat je straks volledig instort en helemaal niets meer kunt.
Dagrimte is wel belangrijk, maar dat kan ook bestaan uit rustige activiteiten. s'Ochtends op je gemakje opstaan. Rustig kopje koffie drinken en bijvoorbeeld koffietijd kijken, daarna een stuk wandelen in de natuur en dan s'middags als je het kan opbrengen misschien een uurtje of 3 werken of even bij een vriendin langs. En s'avonds op tijd naar bed.
Wat ook helpt is yoga. Dat brengt je lichaam en geest tot rust. Althans, ik knap er geweldig van op.
Sterkte!
Ik heb in hetzelfde schuitje gezeten als jij en ben maar doorgegaan en doorgegaan terwijl ik er eigenlijk geestelijk en lichamelijk de energie niet voor had. Vaak huilend op mijn werk zat en s'ochtends niet uit bed kon komen.
Uiteindelijk "leek" het beter te gaan, maar ik kreeg allerlei rare lichamelijk klachten.
Dit heeft 2,5 jr geduurd. Heb me 2,5 jr voort getrokken (eigenlijk langer want het huwelijk was er ook 1 vol stress en toestanden, toen liep ik al op mijn tenen).
Met als gevolg dat ik afgelopen september volledig ben ingestort. Ik ben nu pas ietsje aan de beterende hand, maar heb nog een lange weg te gaan.
Kies voor jezelf nu het nog kan en laat het niet zover komen dat je straks volledig instort en helemaal niets meer kunt.
Dagrimte is wel belangrijk, maar dat kan ook bestaan uit rustige activiteiten. s'Ochtends op je gemakje opstaan. Rustig kopje koffie drinken en bijvoorbeeld koffietijd kijken, daarna een stuk wandelen in de natuur en dan s'middags als je het kan opbrengen misschien een uurtje of 3 werken of even bij een vriendin langs. En s'avonds op tijd naar bed.
Wat ook helpt is yoga. Dat brengt je lichaam en geest tot rust. Althans, ik knap er geweldig van op.
Sterkte!
woensdag 23 maart 2011 om 14:43
quote:ritmeester schreef op 22 maart 2011 @ 17:28:
[...]
Maar je hebt zijn toestemming wel nodig om niet te komen werken. Wel iets om rekening mee te houden lijkt me.
Raar, ik heb nooit toestemming nodig gehad van een baas om niet te komen werken als ik mij daar niet toe in staat voel. Als baas en werknemer er samen niet uitkomen dan moet de bedrijfsarts ingeschakeld worden.
En idd, luister naar je lichaam en uit je emoties (vooral niet opkroppen en stug door blijven gaan). Ik ben zelf ook doorgegaan en er uitgeknald en dan ben je echt ver van huis.
[...]
Maar je hebt zijn toestemming wel nodig om niet te komen werken. Wel iets om rekening mee te houden lijkt me.
Raar, ik heb nooit toestemming nodig gehad van een baas om niet te komen werken als ik mij daar niet toe in staat voel. Als baas en werknemer er samen niet uitkomen dan moet de bedrijfsarts ingeschakeld worden.
En idd, luister naar je lichaam en uit je emoties (vooral niet opkroppen en stug door blijven gaan). Ik ben zelf ook doorgegaan en er uitgeknald en dan ben je echt ver van huis.
woensdag 23 maart 2011 om 20:23
Heb Prozac gegoogled en dat lijkt me toch echt helemaal niets hoor. Ik heb geen depressie, ben wel wat overspannen maar of je dat nou zo op moet lossen? Rust lijkt me fijner...of wat minder uren werken zodat d ehoofdpijn niet op blijft bouwen en ik aan het eind van d edag op ben. Ben ook niet naar de huisarts gegaan vandaag. Morgen ga ik op mijn werk de bedrijfsarts bellen voor een afspraak. Ik wil best werken maar trek zeker geen hele dagen...
