Feeling down:S

24-03-2011 11:46 57 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hey allemaal,



Na de issue besproken in een andere topic(wat ik wegens iets teveel prive info heb laten verwijderen) is er nog iets aan de hand...



Ik heb al een tijdje met mijn vriend(en daarvoor een aantal maandjes gedate) maar ik kan niet bij hem thuiskomen....



Nu heb ik gevraagd hoe dit komt en waar dit vandaan komt en het schijnt dat ze bij hem thuis denken dat Nederlandse meisjes maar tijdelijk zijn....dat we toch wel weggaan...



En nu heeft hij vroeger ook wel nederlandse vriendinnen gehad, die relaties zijn overgegaan(kan gebeuren, maar in iedere bevolkingsgroep denk ik dan zo:S). Deze had hij wel voorgesteld thuis...en nu denken ze daar dus: Zie je wel we zeiden het toch: Nederlandse meiden zijn maar tijdelijk.



En nu...nu heeft hij met mij...en wil hij die confrontatie dus niet nog een x aangaan. In ieder geval voorlopig nog een hele lange tijd niet.

En dat maakt mij verdrietig, want andere partners van de familie zijn wel welkom....



En nu gaan we samen op vakantie over een aantal maanden...wat gaat hij dan zeggen?

Ik voel me een soort van minder waard, omdat ik Nederlands ben.. En er tot op heden nog niet eerlijk word uitgekomen voor onze relatie.



Hoe kan ik dit het beste aanpakken? Ik weet dat mijn vriend deze gedachtes niet heeft. Hij denkt wel dat een relatie met een Nederlandse voor eeuwig kan zijn. Dat is natuurlijk heel fijn, maar ik leid ergens toch wel onder die druk die ik voel door zijn familie.



Liefs en alvast bedankt
Ik weet niet in hoeverre het van toepassing is op een situatie in Nederland, maar de cultuur van veel (Islamietische) landen is gewoon dat er geen 'datingcultuur' is. Je verlooft je, en dan trouw je. Het is daar dus niet normaal dat je een vriend(in) hebt in de zin zoals hier. En dat is nou eenmaal zo.



Hetzelfde geld voor de manier waarop je met je ouders omgaat. Hier spreekt iedereen hun ouders aan met 'je' en soms zelfs met voornaam. Kinderen schreeuwen tegen hun ouders, en discussieren en onderhandelen. Dat is daar niet zo. Je hebt respect voor je ouders, spreekt ze niet tegen, en je doet wat zij je vragen om te doen (want zij zijn ouder en wijzer). Voordeel hiervan is dat je zo goed als geen jengelende en dreinende kinderen ziet, nadeel hiervan is dat er veel wordt gelogen om de ouders maar niet teleur te hoeven stellen.



Het heeft jaaaaren geduurd voordat ik mijn schoonouders heb ontmoet, en ja 'we kenden elkaar pas net'. Het zij zo.



Het is dus op zich niet zo vreemd dat hij je niet voor wilt stellen, totdat het echt serieus is (in de zin van trouwen). Aan de andere kant, als hij eerst wel vriendinnetjes mee naar huis nam, is het wel tamelijk hypocriet natuurlijk!
Alle reacties Link kopieren
LaNeerlandaise, Ja in het geval van mijn vriend is het zo dat hij zijn 1e vriendin mee naar huis nam toen hij nog vrij jong was. negatieve reactie op gekregen toendertijd.



De 2e(en laatste) vriendin die hij mee naar huis nam(ook pas na meerdere jaren) want hij dacht dat hij met haar zou gaan trouwen. Maar doordat relaties relaties blijven en over kunnen gaan is dat niet zo afgelopen. (maar haar heeft hij dus echt pas voorgesteld toen het heel serieus was).



Mijn vriend is overigens geen moslim.. Maar voor de herkenbaarheid noem ik zijn religie hier liever niet.



Bedankt in ieder geval dat je jou ervaring hebt willen delen. En het geeft me ook wel wat power mee om door te zetten. Want bij mij kan het zomaar ook wel eens jaren gaan duren;).
Tja, maar je zegt het zelf al, relaties blijven relaties en zekerheid heb je toch nooit.



En klopt, niet alleen Islamietische landen. Ook Hindustaanse landen. Eigenlijk, bijna de hele niet-westerse wereld.
Alle reacties Link kopieren
En soms ook nog in de westerse wereld...alleen dan weer andersom...Ik wil niet dat mijn dochter met dit of dat thuis komt... hoor je ook wel eens....Lastig gewoon allemaal...maar Im hanging on...voor hem. Omdat ik daadwerkelijk veel voor hem voel en samen met hem wil zijn...



Moest het alleen echt even van me afschrijven, want werd me allemaal even teveel.



xx
Alle reacties Link kopieren
Mijn ouders accepteren mijn vriend gelukkig wel helemaal:)!

En anders...ik woon toch op mezelf;)
Alle reacties Link kopieren
Och TO, jouw verhaal brings back memories. Ik ben jaren lang in de positie geweest als jouw vriend nu is. Niet makkelijk, kan ik je wel zeggen. Het kost een hoop durf om voor je relatie uit te komen. De redenen hiervoor legt LaNeerlandaise heel goed uit.



Uiteindelijk heb ik open kaart gespeeld thuis. Veel onbegrip van die kant uit maar ik heb nu wel rust, hoef niet meer stiekum te doen. Wat een vrijheid, ook voor mijn vriend. Die bestaat nu. En dat is voor hem erg belangrijk, ondanks dat er verder geen kontakt is verder tussen hem en mijn ouders. Boeit verder ook niet, hoeven we daar in ieder geval de deur niet plat te lopen. Was de insteek trouwens ook niet. Het ging er vooral om dat door mijn openheid, ik hiermee ook echt voor hem heb gekozen. Dat is denk ik waar jij ook naar verlangt.



Mijn advies is, geef het nog even tijd. Als jullie relatie verder goed zit, dan komt dit ook goed.



Sterkte x
Alle reacties Link kopieren
Het gaat er inderdaad om precies zoals jij het verwoord: Dat ik besta.

Ik hoef er niet elke week op de thee/koffie/diner.

Ik wil bestaan, maar dank je wel voor het delen van je ervaring:). Ook handig om het te lezen gezien vanuit de andere kant. En ik heb voor hem gekozen. 1000 %. Dus ik houd het vol, alleen als het dan net even te veel word is het fijn om het hier te kunnen delen...schrijven...en er een soort van over te kunnen praten



Liefs.
Alle reacties Link kopieren
Ik kan ook wel aan hem uitleggen waarom het voor mij belangrijk is.

Maar ik word snel verdrietig in zon gesprek. En als ik het hier vertel kan ik het net iets meer relativeren. Emotionele doos ben ik hoor;)
Alle reacties Link kopieren
Je mag daar ook best verdrietig over zijn hoor TO, maar probeer ook te relativeren. Hij heeft je tenslotte wel voorgesteld aan een deel van zijn familie, het deel die hem niet veroordeeld. Dat moet toch ook iets betekenen?



Ouders zijn een lastig onderdeel, daar wil hij wellicht even anders mee omgaan. Woont jouw vriend nog thuis? Zo ja, dan is het misschien wel tijd om op zichzelf te gaan wonen? Dan hoeft hij zijn ouders ook geen verhalen op te hangen waar hij allemaal uithangt. Dit zal jullie relatie toch ook stukken makkelijker en relaxt maken.
Alle reacties Link kopieren
Zijn vrouwen niet bijna allemaal een beetje emotionele dozen?



Leg gewoon rustig uit wat je eraan dwars zit. Het heeft mij ook dwars gezeten. Ik kom nog steeds niet bij mijn schoonouders thuis en ik zie dat voorlopig ook niet gebeuren. Maar ze weten wel van mijn bestaan af en dat was voor mij genoeg Als zij mij niet willen ontmoeten, dan niet. Zij weten zelf wat daar de consequenties van zijn.



Als zijn ouders zoals mijn vriend altijd zegt 'van de oude stempel' zijn, dan is het lastig voor hen om het te accepteren. Precies om de redenen die LaNeerlandaise noemt. Traditionele niet-westerse culturen werken nu eenmaal anders.



Zoals ze zegt; het zij zo. En het vindt heus zijn weg, daar ben ik van overtuigd.



Kom voor jezelf op en maak het bespreekbaar, dan weet ik zeker dat het goedkomt. Het zal altijd werken zijn, maar hey; elke relatie is hard werken. Niks komt voor niets Heel veel succes!
Alle reacties Link kopieren
Welke cultuur betreft het dan?

Is het een Europeaan of Aziaat of zo?
Alle reacties Link kopieren
Niet alleen vrouwen hoor, mijn vriend is ook een emotionele doos, om die term even te gebruiken .



Het heeft trouwens een hoop voordelen hoor, zo'n relatie wat niet geaaccepteerd wordt. Je hoeft geen kerstdagen te delen, niet op zondags op visite, geen bemoeienissen van ouders over dit en dat. Best lekker zo
Alle reacties Link kopieren
Ha Ksenja! Lekker ding!



TO wil dat niet zeggen ivm herkenbaarheid. Doet er toch verder voor het verhaal niet veel toe.
Alle reacties Link kopieren
Ksenja, even een vraagje. Ben jij Nederlandse van origine of niet. Gewoon uit nieuwsgierigheid.
Alle reacties Link kopieren
De kans is zeer klein dat hij je laat staan, maar je zal vast als 2de viool mogen spelen.



Dit is bij een vriendin van me ook gebeurd.



Jaren samen, ook op vakantie.

Toen toch een dame van zijn eigen volk (getrouwd en inmiddels een tweede kind) Ook bla bla en dit en dat, familie, zus en zo.....



En nu wil hij haar weer hebben voor erbij.



@driewieler: dat doet er niet toe voor mijn reactie.

Echter, doet mijn vraag er wel toe, aangezien iedere cultuur anders is.
Alle reacties Link kopieren
@ Driewieler: Ja hij woont nog thuis... en ik vind het eigenlijk zowiezo wel tijd voor hem om op zichzelf te gaan.(ook leeftijd enzo)

Het is niet dat hij tegengehouden word in zijn afspraken. Als hij 3 nachten bij mij blijft slapen dan kan dat gewoon. (al zou ik als ouder wel vragen waar ben jij geweest al die nachten? ik zou toch wel iets vermoeden denk ik maarja...)

Alleen in hoever ze iets vermoeden/weten?? Zn broertje weet het dan wel altijd. Maar tegen zn ouders zegt hij dan weer iets heel anders....



Dus opzich dat is niet moeilijk, maar ik heb liever gewoon openheid over ons. Zodat ik niet als ik in zijn straat loop en hem zie...hem voorbij moet lopen alsof ik hem niet ken en dan 2 straten verderop opeens knuffelig en lief kan doen....(om maar een voorbeeld te noemen). Zelfs voorrijden in de auto MET andere mensen erbij in zijn straat is al een probleem(en dan ben ik niet eens alleen....dus kan het nog zijn dat hij gewoon met vrienden/vriendinnen weggaat)

Of dat ik niet op mn tenen hoef te lopen in mijn eigen huis als hij gebeld word door hen...en zegt: ja ik zit op school of waar dan ook.. iig niet bij mij. (voorbeelden)



Maarja misschien is dat voorlopig nog even teveel gevraagd.



@ Ksenja: Ivm de herkenbaarheid zeg ik inderdaad liever niet welke cultuur hij is. In ieder geval geen europeaan;) dan was het waarschijnlijk een stuk makkelijker verlopen;).
Alle reacties Link kopieren
Ok, april88.

Ik dacht dat je het werelddeel wel kon noemen (zo herkenbaar is dat toch niet)



Maar los van of hij je wel of niet serieus neemt.

Hier wordt je toch ook moe van?
Alle reacties Link kopieren
Ok, april88.

Ik dacht dat je het werelddeel wel kon noemen (zo herkenbaar is dat toch niet)



Maar los van of hij je wel of niet serieus neemt.

Hier wordt je toch ook moe van?
Alle reacties Link kopieren
Oh TO, dat gedrag wat jij nu beschrijft zou ik persoonlijk niet trekken. Begrijpelijk dat je er ook verdrietig van wordt.



Hoe oud zijn jullie als ik vragen mag?

In mijn situatie woonden we beiden niet meer in ons oude dorp, we woonden allebei uit huis in een andere stad. Dan heb je ook niet zo die controle die jij nu ervaart en werden wij ook niet met ouders ed geconfronteerd.

Lijkt me niet leuk voor jou om zo een relatie te moeten hebben, ook voor hem trouwens niet.



Hmm, zou dit niet trekken eerlijk gezegd.
Alle reacties Link kopieren
Ksenja, geef je nog antwoord op mijn vraag of liever niet? Snap dat ook wel hoor.
Alle reacties Link kopieren
Soms vind ik het lastig en vermoeiend ja. Daarom schrijf ik het hier van me af ook;)



Maar er zijn ook veel leuke en positieve en fijne kanten. En die wegen voor mij op dit moment toch echt wel t zwaarst. Ik geef heel veel om hem en wil er voor gaan. Alleen dat vechten voor je plek...dat maakt het soms wel vermoeind ja.
Alle reacties Link kopieren
quote:driewieler schreef op 24 maart 2011 @ 16:50:

Oh TO, dat gedrag wat jij nu begrijpt zou ik persoonlijk niet trekken. Begrijpelijk dat je er ook verdrietig van wordt.



Hoe oud zijn jullie als ik vragen mag?

In mijn situatie woonden we beiden niet meer in ons oude dorp, we woonden allebei uit huis in een andere stad. Dan heb je ook niet zo die controle die jij nu ervaart en werden wij ook niet met ouders ed geconfronteerd.

Lijkt me niet leuk voor jou om zo een relatie te moeten hebben, ook voor hem trouwens niet.



Hmm, zou dit niet trekken eerlijk gezegd.





Precieze getallen noem ik liever ook niet;).

Maar ik ben begin 20. en hij eind 20;) Het zou voor mij al een hoop schelen als hij gewoon op zichzelf zou wonen hoor....Maar dat gaat hopelijk dit jaar nog gebeuren:D



XX
Alle reacties Link kopieren
Eind 20 is leeftijd genoeg om op zichzelf te wonen, hup met die geit en snel .



Verder denk ik dat jij steeds de afweging voor jezelf moet maken wat wel en niet zwaarder telt, dus heel goed van je TO, en ook goed je eigen grenzen hierin goed bewaken. Dan doe je geen dingen waar je achteraf spijt van gaat krijgen.



Geniet van de leuke momenten.

Dikke knuffel.
Alle reacties Link kopieren
Je schrijft mijn naam voor de derde keer verkeerd en volgens mijn was mijn antwoord duidelijk.
Alle reacties Link kopieren
En nog iets, misschien moet jij op jouw leeftijd nog helemaal niet willen dat de relatie zo "aan" is. In deze moeilijke combinatie dan. Zodra jij wel geïntroduceerd wordt bij pa en ma, gaat het wellicht ook consequenties hebben die jij helemaal niet wil. Dan bedoel ik trouwen en zo.

Je bent nog jong en relaties geven geen enkele zekerheid. Er gaat nog zo veel in jouw leven gebeuren, misschien ook nog andere vriendjes. Hou hier wel rekening mee en leg je niet te snel vast.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven