Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
vrijdag 1 april 2011 om 00:32
Ja ik ben ook verlaten, voor een ander. Nouja, net zoals die van Muis had ook mijn ex een verhaal dat het eigenlijk door mij kwam, en niets met haar te maken had. Ofzo.
Ik hoop dat je een beetje kunt slapen Lilliaanl, welterusten
@Muis, ja, ik denk dat ik mijn roeping gevonden heb, ik ga hiermee de arbeidsmarkt veroveren.
En echt hoor, ik praat wel leuk hier, maar ik ben zelf ook een wrak, het is toch anders op de een of andere manier als het niet je eigen situatie is. Dan zie je eerder wat er aan de hand is, omdat je de emotie er niet bij hebt. Nouja, niet dat jullie denken dat ik de wijsheid in pacht heb, want ik ben zelf ook niet echt constructief mee aan het doen in de maatschappij op het moment, maar ik hoop gewoon dat iedereen zich snel weer gelukkiger gaat voelen
Ik hoop dat je een beetje kunt slapen Lilliaanl, welterusten
@Muis, ja, ik denk dat ik mijn roeping gevonden heb, ik ga hiermee de arbeidsmarkt veroveren.
En echt hoor, ik praat wel leuk hier, maar ik ben zelf ook een wrak, het is toch anders op de een of andere manier als het niet je eigen situatie is. Dan zie je eerder wat er aan de hand is, omdat je de emotie er niet bij hebt. Nouja, niet dat jullie denken dat ik de wijsheid in pacht heb, want ik ben zelf ook niet echt constructief mee aan het doen in de maatschappij op het moment, maar ik hoop gewoon dat iedereen zich snel weer gelukkiger gaat voelen
vrijdag 1 april 2011 om 08:07
hmm, voel me beetje raar.. de gebeurtenissen van gisteren spelen door mijn hoofd.. ik voel me eigenlijk best goed.
komt het doordat ik, ver weggestopt, stiekum hoop dat ex het (lekker) moeilijk heeft en hij mij zo gaat missen dat hij me belt?
of komt het doordat ik ineens merk dat ik hem niet nodig heb? de kinderen komen nu al minder naar hem toe en zonder de kinderen hebben we elkaar niet veel te vertellen. hij heeft weinig gespreksstof. zie ik het ineens en wil ik dat niet terug?
ik weet het echt niet maar ik hoop op het laatste!
ik heb heel af en toe via sms/mail contact met de moeder van de kinderen. over de kinderen. ik heb het nu echt met haar te doen. zij moet er door heen waar ik al ben geweest...
ga morgen mtben.. en om mezelf het lekker moeilijk te maken, op de plek waar wij altijd fietsten. maar daar is het het leukst e de kans dat ik hem tegen kom is niet groot. die is er wel maar ik fiets gewoon lekker door.. en dag! ik ga niet achter hem aan, het moet andersom zijn... en ik vind het nog steeds erg en raar dat wat we hadden nu voorbij is maar terug naar wat het was kan ook niet meer..
echt, voel me raar...
sterkte allemaal weer... ( lijkt nu wel of ik me heel goed voel maar gisteravond had ik wel weer angstgevoelens en verdriet om gemis..)
komt het doordat ik, ver weggestopt, stiekum hoop dat ex het (lekker) moeilijk heeft en hij mij zo gaat missen dat hij me belt?
of komt het doordat ik ineens merk dat ik hem niet nodig heb? de kinderen komen nu al minder naar hem toe en zonder de kinderen hebben we elkaar niet veel te vertellen. hij heeft weinig gespreksstof. zie ik het ineens en wil ik dat niet terug?
ik weet het echt niet maar ik hoop op het laatste!
ik heb heel af en toe via sms/mail contact met de moeder van de kinderen. over de kinderen. ik heb het nu echt met haar te doen. zij moet er door heen waar ik al ben geweest...
ga morgen mtben.. en om mezelf het lekker moeilijk te maken, op de plek waar wij altijd fietsten. maar daar is het het leukst e de kans dat ik hem tegen kom is niet groot. die is er wel maar ik fiets gewoon lekker door.. en dag! ik ga niet achter hem aan, het moet andersom zijn... en ik vind het nog steeds erg en raar dat wat we hadden nu voorbij is maar terug naar wat het was kan ook niet meer..
echt, voel me raar...
sterkte allemaal weer... ( lijkt nu wel of ik me heel goed voel maar gisteravond had ik wel weer angstgevoelens en verdriet om gemis..)
vrijdag 1 april 2011 om 11:10
@ Sproet: Klinkt goed! Weet zeker dat die buien steeds langer gaan duren, niet schrikken van een terugval, het hoort er allemaal bij.
Maar jongens; OOOOOOH mijn god, ik heb TOCH weer gemaild!!!!!!!!!! En ik durf het hier eigenlijk niet te posten, want ik schaam me zo verschrikkelijk dat ik dat niet kan laten blijkbaar. Maar wil het toch eerlijk vertellen... Heb 'm iets doorgemaild over rollen in een relatie, dat hij er misschien ook nog iets aan heeft als hij er nog wel eens over nadenkt. Dat ik wel nog boos ben, omdat ik me vernederd en gekleineerd voel, maar dat ik mezelf herkende in een bepaalde rol, misschien hij ook.
En ik baal er nu ook weer zo van dat ik dat gedaan heb!!!! WAAROM?! Ik denk dat ik wel weet waarom, ik hoop gewoon dat hij gaat beseffen dat het echt niet alleen aan mij ligt, maar dat het een wisselwerking is. Ergens denk ik dat hij dat wel weet, maar dat hij het ook een beetje wegstopt ofzo, zo van; ja, maar het lag toch vooral aan jou! En ik wil juist alleen maar zeggen; de kans is groot dat je met een ander ook weer in die rollen groeit als je het nu niet goed beseft! Maar dat is mijn zaak helemaal niet!
Wat een puinhoop weer..
Pff..baal ervan dat ik dit moet neerzetten hier
. Het ging steeds ietsje beter en nou ben ik weer terug bij af eigenlijk. Ik mis hem zo...
Maar jongens; OOOOOOH mijn god, ik heb TOCH weer gemaild!!!!!!!!!! En ik durf het hier eigenlijk niet te posten, want ik schaam me zo verschrikkelijk dat ik dat niet kan laten blijkbaar. Maar wil het toch eerlijk vertellen... Heb 'm iets doorgemaild over rollen in een relatie, dat hij er misschien ook nog iets aan heeft als hij er nog wel eens over nadenkt. Dat ik wel nog boos ben, omdat ik me vernederd en gekleineerd voel, maar dat ik mezelf herkende in een bepaalde rol, misschien hij ook.
En ik baal er nu ook weer zo van dat ik dat gedaan heb!!!! WAAROM?! Ik denk dat ik wel weet waarom, ik hoop gewoon dat hij gaat beseffen dat het echt niet alleen aan mij ligt, maar dat het een wisselwerking is. Ergens denk ik dat hij dat wel weet, maar dat hij het ook een beetje wegstopt ofzo, zo van; ja, maar het lag toch vooral aan jou! En ik wil juist alleen maar zeggen; de kans is groot dat je met een ander ook weer in die rollen groeit als je het nu niet goed beseft! Maar dat is mijn zaak helemaal niet!
Wat een puinhoop weer..
Pff..baal ervan dat ik dit moet neerzetten hier
. Het ging steeds ietsje beter en nou ben ik weer terug bij af eigenlijk. Ik mis hem zo...
vrijdag 1 april 2011 om 11:15
Muisje
Wat kan ik zeggen? Dit heeft gewoon geen nut denk ik...
Elke keer als je mailt, hoop je dat hij terugmailt (dat heb je nu elke keer laten zien, dat je daarna , terecht, pissig bent als hij niets terug stuurt)en elke keer wordt dat sprankje hoop weer aangesproken omdat er een soort van contact is geweest.
Ik vind het niet zo slim van je nee. Maar het is nu al gebeurd, dus we kunnen het niet terugdraaien .Wel zou ik eens gaan nadenken waarom je dit elke keer weer doet, om het voor de volgende keer te voorkomen?
SProet, ik vind het klinken alsof het eigenlijk niet zo goed met je gaat. Moeilijk om iets te zeggen om je te helpen, want je moet erdoorheen vrees ik.
Wat kan ik zeggen? Dit heeft gewoon geen nut denk ik...
Elke keer als je mailt, hoop je dat hij terugmailt (dat heb je nu elke keer laten zien, dat je daarna , terecht, pissig bent als hij niets terug stuurt)en elke keer wordt dat sprankje hoop weer aangesproken omdat er een soort van contact is geweest.
Ik vind het niet zo slim van je nee. Maar het is nu al gebeurd, dus we kunnen het niet terugdraaien .Wel zou ik eens gaan nadenken waarom je dit elke keer weer doet, om het voor de volgende keer te voorkomen?
SProet, ik vind het klinken alsof het eigenlijk niet zo goed met je gaat. Moeilijk om iets te zeggen om je te helpen, want je moet erdoorheen vrees ik.
vrijdag 1 april 2011 om 11:25
Pf YL ik weet het! Het heeft zeker geen nut..
Het enige wat het voor hem is, is aandacht. Een soort van: zie je wel, heb je haar weer, ik wist wel dat ze het niet vol zou houden-idee. Ik ben niet boos als ik niks terug krijg, heb liever geen reactie en heb hem ook gezegd niet te reageren. Ik wil het gewoon zeggen, snap ook niet waarom. Het komt denk ik echt door dat schuldgevoel, ik was echt geen leuke vriendin soms. Altijd verwijten, vitten etc etc
Daar voel ik me gewoon vreselijk schuldig over. Omdat ik weet dat hem dat pijn deed. Maar nu heeft hij mij pijn gedaan! En ik moet de grens trekken bij mezelf, want ik kan niks doen. De pijn is er en hij wil niet meer, dus wat moet ik? Ik voel me zo machteloos en vooral niet sterk.
Het enige wat het voor hem is, is aandacht. Een soort van: zie je wel, heb je haar weer, ik wist wel dat ze het niet vol zou houden-idee. Ik ben niet boos als ik niks terug krijg, heb liever geen reactie en heb hem ook gezegd niet te reageren. Ik wil het gewoon zeggen, snap ook niet waarom. Het komt denk ik echt door dat schuldgevoel, ik was echt geen leuke vriendin soms. Altijd verwijten, vitten etc etc
Daar voel ik me gewoon vreselijk schuldig over. Omdat ik weet dat hem dat pijn deed. Maar nu heeft hij mij pijn gedaan! En ik moet de grens trekken bij mezelf, want ik kan niks doen. De pijn is er en hij wil niet meer, dus wat moet ik? Ik voel me zo machteloos en vooral niet sterk.
vrijdag 1 april 2011 om 11:29
Weet je wat? Misschien moet ik er gewoon maar achter staan dat ik dat deed. Ik deed dat, om te laten zien dat ik heus wel over mijn eigen aandeel nadenk, maar dat dat niet wil zeggen dat ik niet boos ben over wat hij me heeft aangedaan. Dat ik best bereid ben om naar mezelf te kijken, maar ook niet uitvlak wat hij heeft gedaan.
Nu heb ik dat laten zien en kan ik weer verder. Ik hoef er niks mee, hij ook niet. Het was gewoon een nuchter, volwassen mailtje. Zonder verwijten of stomme uitspraken.
(ik weet wel dat dit niet helemaal waar is, maar het helpt misschien wel als ik het mezelf gewoon niet zo zwaar aanreken, maar alles bij hem leg, heb 'm in dat mailtje verder ook niks gevraagd).
Nu heb ik dat laten zien en kan ik weer verder. Ik hoef er niks mee, hij ook niet. Het was gewoon een nuchter, volwassen mailtje. Zonder verwijten of stomme uitspraken.
(ik weet wel dat dit niet helemaal waar is, maar het helpt misschien wel als ik het mezelf gewoon niet zo zwaar aanreken, maar alles bij hem leg, heb 'm in dat mailtje verder ook niks gevraagd).
vrijdag 1 april 2011 om 11:34
Je kunt het verleden toch echt niet meer veranderen....Het is zo gebeurd, je hebt er zelf een les uit getrokken(je wilt liever in een relatie niet zo vinnig reageren op dingen) en meer kun je niet doen.
En ik vind het dapper dat je zegt dat je niets terugwilt, maar om eerlijk te zijn heb ik dat al heel vaak van je gelezen, en na een paar dagen kwam het verwijt dat je neits hoorde en dat dat toch niet zo moeilijk was voor hem om even te reageren. Je maakt het jezelf zo moeilijk hiermee..
Je bent niet machteloos, niet geheel machteloos iig. Wat betreft het terugwillen ben je idd machteloos, als hij niet meer wil , ondanks dat het kakredenen zijn en hij een redenatie voert die een kind van 2 nog kan weerleggen, kun je hem niet dwingen om verder te gaan met je.
Ik denk niet dat hij denkt : Zie je wel, ze houdt het allemaal niet vol gnagna. Waarschijnlijk weet hij ook niet zo goed wat hij met deze informatie verder aanmoet. Als hij nog 5 relaties aan wil gaan waarin hij zich raar gedraagt, dan moet hij dat weten, daar kun je niets aan doen, en daar moet je ook niet eens wat aan willen doen. Alsof het nu jouw taak is om van hem perfect boyfriend material voor een ander te maken? Ik geloof niet eens dat dat is waar het hier om draait.
Je moet hem loslaten Muisje En je laat heel vaak zien dat je het kan, dus probeer door te zetten.
En ik vind het dapper dat je zegt dat je niets terugwilt, maar om eerlijk te zijn heb ik dat al heel vaak van je gelezen, en na een paar dagen kwam het verwijt dat je neits hoorde en dat dat toch niet zo moeilijk was voor hem om even te reageren. Je maakt het jezelf zo moeilijk hiermee..
Je bent niet machteloos, niet geheel machteloos iig. Wat betreft het terugwillen ben je idd machteloos, als hij niet meer wil , ondanks dat het kakredenen zijn en hij een redenatie voert die een kind van 2 nog kan weerleggen, kun je hem niet dwingen om verder te gaan met je.
Ik denk niet dat hij denkt : Zie je wel, ze houdt het allemaal niet vol gnagna. Waarschijnlijk weet hij ook niet zo goed wat hij met deze informatie verder aanmoet. Als hij nog 5 relaties aan wil gaan waarin hij zich raar gedraagt, dan moet hij dat weten, daar kun je niets aan doen, en daar moet je ook niet eens wat aan willen doen. Alsof het nu jouw taak is om van hem perfect boyfriend material voor een ander te maken? Ik geloof niet eens dat dat is waar het hier om draait.
Je moet hem loslaten Muisje En je laat heel vaak zien dat je het kan, dus probeer door te zetten.
vrijdag 1 april 2011 om 12:05
Is ook zo YL....
Het is gewoon dat ik het maar niet kan begrijpen! Waarom is het zo gegaan en hebben we niets eens ooit 1 keer fatsoenlijk kunnen praten over zaken? Waarschijnlijk omdat hij het niet wilde/kon. Maar het is zo erg als iemand puur op je karakter tegen je zegt: ik vind je niet leuk genoeg.
Op een of andere manier wil ik dan steeds laten zien; jawel! Ik ben wel leuk! Kijk maar hoe begripvol, zelfverzekerd, volwassen etc. ik ben...maar dat komt dus niet over en heeft ook allemaal geen zin (heb alles geprobeerd), En ik ben gewoon bang dat ik nooit meer iemand vind waar ik zoveel van zal houden...dat ik nu de rest van mijn leven verbitterd en eenzaam blijf ofzo . Pf...of iig altijd zal denken: eigenlijk was hij het.
Het is gewoon dat ik het maar niet kan begrijpen! Waarom is het zo gegaan en hebben we niets eens ooit 1 keer fatsoenlijk kunnen praten over zaken? Waarschijnlijk omdat hij het niet wilde/kon. Maar het is zo erg als iemand puur op je karakter tegen je zegt: ik vind je niet leuk genoeg
.Op een of andere manier wil ik dan steeds laten zien; jawel! Ik ben wel leuk! Kijk maar hoe begripvol, zelfverzekerd, volwassen etc. ik ben...maar dat komt dus niet over en heeft ook allemaal geen zin (heb alles geprobeerd), En ik ben gewoon bang dat ik nooit meer iemand vind waar ik zoveel van zal houden...dat ik nu de rest van mijn leven verbitterd en eenzaam blijf ofzo . Pf...of iig altijd zal denken: eigenlijk was hij het.
vrijdag 1 april 2011 om 12:17
Ik kan niet in de toekomst kijken (anders moest ik echt zeker weten een praktijk beginnen ) maar ik denk niet dat je voor altijd alleen blijft of dat je ex de enige persoon is waarbij je gelukkig kunt zijn. Maar misschien moet je het stapje voor stapje doen. Eerst hier overheen komen, en dan komt de volgende stap (eventueel een nieuwe relatie) weer.
vrijdag 1 april 2011 om 13:08
Ja, maar weten jullie wat het ook is? Ik schaam me zo, het voelt als falen. Iedereen in mijn omgeving weet wat er gebeurd is en ik voel me daarom een loser. Alsof ik geen mensenkennis heb, alsof ik niet leuk genoeg ben om bij te blijven, alsof er iets mis met me is, alsof iedereen me zielig vindt...etc.
En het erge is; ik blijf ook heel erg in de slachtofferrol hangen, weet niet eens waarom. Ik blijf hem maar mailen, wat echt belachelijk is, want hij verdient al die aandacht helemaal niet. Ik voel me vernederd en gekleineerd..en gewoon niet in mijn waarde gelaten. Door degene waar ik het allerliefste bij was. Gewoon heel klote en moeilijk om mee om te gaan. Ik wil niet dat iedereen me een zielig geval vindt die niet eens een vent bij zich kan houden en helemaal instort als diegene vertrekt. Er is bijna niks meer van me over mentaal. Gelukkig binnenkort die psycholoog.
En het erge is; ik blijf ook heel erg in de slachtofferrol hangen, weet niet eens waarom. Ik blijf hem maar mailen, wat echt belachelijk is, want hij verdient al die aandacht helemaal niet. Ik voel me vernederd en gekleineerd..en gewoon niet in mijn waarde gelaten. Door degene waar ik het allerliefste bij was. Gewoon heel klote en moeilijk om mee om te gaan. Ik wil niet dat iedereen me een zielig geval vindt die niet eens een vent bij zich kan houden en helemaal instort als diegene vertrekt. Er is bijna niks meer van me over mentaal. Gelukkig binnenkort die psycholoog.
vrijdag 1 april 2011 om 13:09
quote:muisje23 schreef op 01 april 2011 @ 12:05:
Is ook zo YL....
Het is gewoon dat ik het maar niet kan begrijpen! Waarom is het zo gegaan en hebben we niets eens ooit 1 keer fatsoenlijk kunnen praten over zaken? Waarschijnlijk omdat hij het niet wilde/kon. Maar het is zo erg als iemand puur op je karakter tegen je zegt: ik vind je niet leuk genoeg.
Op een of andere manier wil ik dan steeds laten zien; jawel! Ik ben wel leuk! Kijk maar hoe begripvol, zelfverzekerd, volwassen etc. ik ben...maar dat komt dus niet over en heeft ook allemaal geen zin (heb alles geprobeerd), En ik ben gewoon bang dat ik nooit meer iemand vind waar ik zoveel van zal houden...dat ik nu de rest van mijn leven verbitterd en eenzaam blijf ofzo . Pf...of iig altijd zal denken: eigenlijk was hij het.
Auw auw auw, wat doet het toch pijn! Hij vind ons niet meer leuk, lief, aardig, mooi, enz genoeg, we zijn het niet waard om voor te vechten, we worden zomaar als oud vuil aan de kant geschoven. Jij bent niet meer leuk genoeg, ik hou niet meer van je, ik wil alleen zijn, alleen verder en rust...........
Maar we zijn het WEL waard, hij is ons niet waard!
We zijn leuk, lief, aardig en het waard om voor de volle 100% van te houden. Met een man die niet voor 100% voor je kan/wil gaan, kunnen we niet gelukkig worden.
Het probleem zit in HEM, niet in ons.
Zegt ze dapper
Heb net een vriendin gesproken, die ons beide heel goed kent. Helpt me altijd wel om met haar te praten. Moet vaak erg huilen, maar dan komt ook wel weer het besef dat het echt over is. Ik kan niet verder met hem, hij wil NIET verder, en je hebt toch echt wel 2 nodig voor een relatie..... Hoe fout, verkeerd, slecht, stom, raar, niet eerlijk het ook is, zo gaat het niet lukken op dit moment.
Maarrrrrrr....... hij moet mij missen, ons huis missen, ons gezamelijke leven missen, onze familie missen, onze vakanties missen, ons leven samen missen en bovenal mijn onvoorwaardelijke liefde missen. Dat zal hem zwaar vallen over een tijdje denk ik, maar het is zijn keuze geweest, niet de mijne.
Ben even weer zover dat ik er klaar mee ben, hij zal wel zien hoe stom zijn beslissing is geweest en hoe leuk en lief ik eigenlijk wel niet ben!
Is ook zo YL....
Het is gewoon dat ik het maar niet kan begrijpen! Waarom is het zo gegaan en hebben we niets eens ooit 1 keer fatsoenlijk kunnen praten over zaken? Waarschijnlijk omdat hij het niet wilde/kon. Maar het is zo erg als iemand puur op je karakter tegen je zegt: ik vind je niet leuk genoeg
.Op een of andere manier wil ik dan steeds laten zien; jawel! Ik ben wel leuk! Kijk maar hoe begripvol, zelfverzekerd, volwassen etc. ik ben...maar dat komt dus niet over en heeft ook allemaal geen zin (heb alles geprobeerd), En ik ben gewoon bang dat ik nooit meer iemand vind waar ik zoveel van zal houden...dat ik nu de rest van mijn leven verbitterd en eenzaam blijf ofzo . Pf...of iig altijd zal denken: eigenlijk was hij het.
Auw auw auw, wat doet het toch pijn! Hij vind ons niet meer leuk, lief, aardig, mooi, enz genoeg, we zijn het niet waard om voor te vechten, we worden zomaar als oud vuil aan de kant geschoven. Jij bent niet meer leuk genoeg, ik hou niet meer van je, ik wil alleen zijn, alleen verder en rust...........
Maar we zijn het WEL waard, hij is ons niet waard!
We zijn leuk, lief, aardig en het waard om voor de volle 100% van te houden. Met een man die niet voor 100% voor je kan/wil gaan, kunnen we niet gelukkig worden.
Het probleem zit in HEM, niet in ons.
Zegt ze dapper
Heb net een vriendin gesproken, die ons beide heel goed kent. Helpt me altijd wel om met haar te praten. Moet vaak erg huilen, maar dan komt ook wel weer het besef dat het echt over is. Ik kan niet verder met hem, hij wil NIET verder, en je hebt toch echt wel 2 nodig voor een relatie..... Hoe fout, verkeerd, slecht, stom, raar, niet eerlijk het ook is, zo gaat het niet lukken op dit moment.
Maarrrrrrr....... hij moet mij missen, ons huis missen, ons gezamelijke leven missen, onze familie missen, onze vakanties missen, ons leven samen missen en bovenal mijn onvoorwaardelijke liefde missen. Dat zal hem zwaar vallen over een tijdje denk ik, maar het is zijn keuze geweest, niet de mijne.
Ben even weer zover dat ik er klaar mee ben, hij zal wel zien hoe stom zijn beslissing is geweest en hoe leuk en lief ik eigenlijk wel niet ben!
vrijdag 1 april 2011 om 13:27
YL: je ziet het allemaal wel erg helder (alleen niet altijd voor jezelf begrijp ik ) Praktijkje beginnen is altijd een optie, zie ook www.cambriana.nl Heb trouwens veel aan deze site gehad (en nog).
Spoet: wat leuk mtb-en. Ex en ik fietsten ook altijd samen, maar fiets staat nu alleen in de garage...... Ik fiets nu met een groepje hier uut t durp en ben hem gelukkig nog nooit tegen gekomen. Goed dat je gewoon blijft fietsen, het wordt er ook niet anders van om thuis te blijven zitten. Wel fijn dat je nu niet zoveel angst en verdriet voelt, de periodes worden vast steeds een beetje korter!
Muis: tja, gemaild...... is nu gebeurd en niet meer over nadenken. Het veranderd helemaal niets meer. Hoe druk je je er nu ook over maakt, het is gedaan en hij denkt er van wat hij er van wil denken. Je hebt geen invloed meer! (zegt de grootste control-freak op deze aarde ) Wat YL al zei: Je moet het loslaten! Laat het gaan, wees verdrietig er om, maar laat het gaan. Geen contact meer opnemen. Email adres en telefoonnummer opschrijven op papiertje, en verwijderen uit je bestanden. Papiertje aan vriendin geven of in een kluisje doen met slot er op, zodat het niet meer zo gemakkelijk wordt om contact op te nemen. Je wilt niet mailen, maar doet het uiteindelijk toch en voel je daarna weer heel slecht....... en wilt dan waarschijnlijk weer mailen om te zeggen dat je dat niet wilde doen en daarna heb je daar ook weer spijt van (hoe herkenbaar....... ) Wissen die adressen en nummers! Heb ik laatst ook gedaan. Als hij iets wil zeggen of horen van je, dan komt hij wel bij jou
Spoet: wat leuk mtb-en. Ex en ik fietsten ook altijd samen, maar fiets staat nu alleen in de garage...... Ik fiets nu met een groepje hier uut t durp en ben hem gelukkig nog nooit tegen gekomen. Goed dat je gewoon blijft fietsen, het wordt er ook niet anders van om thuis te blijven zitten. Wel fijn dat je nu niet zoveel angst en verdriet voelt, de periodes worden vast steeds een beetje korter!
Muis: tja, gemaild...... is nu gebeurd en niet meer over nadenken. Het veranderd helemaal niets meer. Hoe druk je je er nu ook over maakt, het is gedaan en hij denkt er van wat hij er van wil denken. Je hebt geen invloed meer! (zegt de grootste control-freak op deze aarde ) Wat YL al zei: Je moet het loslaten! Laat het gaan, wees verdrietig er om, maar laat het gaan. Geen contact meer opnemen. Email adres en telefoonnummer opschrijven op papiertje, en verwijderen uit je bestanden. Papiertje aan vriendin geven of in een kluisje doen met slot er op, zodat het niet meer zo gemakkelijk wordt om contact op te nemen. Je wilt niet mailen, maar doet het uiteindelijk toch en voel je daarna weer heel slecht....... en wilt dan waarschijnlijk weer mailen om te zeggen dat je dat niet wilde doen en daarna heb je daar ook weer spijt van (hoe herkenbaar....... ) Wissen die adressen en nummers! Heb ik laatst ook gedaan. Als hij iets wil zeggen of horen van je, dan komt hij wel bij jou
vrijdag 1 april 2011 om 13:40
@muisje als reactie op je post van 13:08:
En waar baseer jij dit alles op? Omdat 1 jongen het met je uitmaakt?? Doe es ff ni zo raar zeg!Denk nou gewoon eens normaal. Mensen maken het uit omdat het blijkbaar voor de een niet meer loopt(wat de redenen daarvan ook mogen zijn!) dat wil niet zeggen dat de andere persoon dan maar afgekeurd is! Dat wil zeggen dat de combinatie dus niet werkte!!! Je moet echt eens die irreele gedachtes van je bijstellen hoor!:) Dus jij denkt ook dat als iemand gedumpt word in je omgeving: nou die zal wel ni sporen,is een loser ??! Nee toch zo werkt dat toch niet!
En waar baseer jij dit alles op? Omdat 1 jongen het met je uitmaakt?? Doe es ff ni zo raar zeg!Denk nou gewoon eens normaal. Mensen maken het uit omdat het blijkbaar voor de een niet meer loopt(wat de redenen daarvan ook mogen zijn!) dat wil niet zeggen dat de andere persoon dan maar afgekeurd is! Dat wil zeggen dat de combinatie dus niet werkte!!! Je moet echt eens die irreele gedachtes van je bijstellen hoor!:) Dus jij denkt ook dat als iemand gedumpt word in je omgeving: nou die zal wel ni sporen,is een loser ??! Nee toch zo werkt dat toch niet!
vrijdag 1 april 2011 om 13:55
@Wolkje; komt misschien ook wel een beetje doordat ik 27 ben en nog moet afstuderen, nu dus even thuis woon door omstandigheden en nog geen baan heb (waardoor thuis wonen nu ook de enige optie is eigenlijk). Ik voel mezelf gewoon even een loser. Het is een kwestie van een paar obstakels overwinnen en dan trekt dat vast wel weer bij, maar toch...in zo'n enorme dip-bui....denk ik dat de hele wereld mij een loser vindt!
Thanks voor de weerlegging van die gedachte, ik weet ook niet waarom ik zo ireeel denk soms...,
Thanks voor de weerlegging van die gedachte, ik weet ook niet waarom ik zo ireeel denk soms...,
vrijdag 1 april 2011 om 14:05
quote:muisje23 schreef op 01 april 2011 @ 13:08:
Ja, maar weten jullie wat het ook is? Ik schaam me zo, het voelt als falen. Iedereen in mijn omgeving weet wat er gebeurd is en ik voel me daarom een loser. Alsof ik geen mensenkennis heb, alsof ik niet leuk genoeg ben om bij te blijven, alsof er iets mis met me is, alsof iedereen me zielig vindt...etc.
En het erge is; ik blijf ook heel erg in de slachtofferrol hangen, weet niet eens waarom. Ik blijf hem maar mailen, wat echt belachelijk is, want hij verdient al die aandacht helemaal niet. Ik voel me vernederd en gekleineerd..en gewoon niet in mijn waarde gelaten. Door degene waar ik het allerliefste bij was. Gewoon heel klote en moeilijk om mee om te gaan. Ik wil niet dat iedereen me een zielig geval vindt die niet eens een vent bij zich kan houden en helemaal instort als diegene vertrekt. Er is bijna niks meer van me over mentaal. Gelukkig binnenkort die psycholoog.
Muisje, ik voel me precies zo! En wij niet alleen denk ik.
Blijkt trouwens niet dat iedereen denkt dat je een zielig geval bent. In mijn omgeving denken de meesten: wat een L.L dat hij haar dat aandoet en dat hij de boel bedonderde. Hij is haar niet waard en hij weet niet wat hij gaat missen .............. (doet me goed om het zo te horen).
Mijn psych zegt: als je het pad opgaat met je gevoel dat je het niet waard, een loser, niet goed genoeg bent, dan doe je onmiddelijk een hek met een groot slot eraan. Dat pad moet je niet opgaan. Ernaast is een pad met een beter gevoel, je familie en vrienden die jou lief, mooi en aardig vinden en graag bij je zijn. Er lopen ook mensen op dat pad die je nog niet kent en die jou ook geweldig gaan vinden als ze je leren kennen.
fijne psych!
Ja, maar weten jullie wat het ook is? Ik schaam me zo, het voelt als falen. Iedereen in mijn omgeving weet wat er gebeurd is en ik voel me daarom een loser. Alsof ik geen mensenkennis heb, alsof ik niet leuk genoeg ben om bij te blijven, alsof er iets mis met me is, alsof iedereen me zielig vindt...etc.
En het erge is; ik blijf ook heel erg in de slachtofferrol hangen, weet niet eens waarom. Ik blijf hem maar mailen, wat echt belachelijk is, want hij verdient al die aandacht helemaal niet. Ik voel me vernederd en gekleineerd..en gewoon niet in mijn waarde gelaten. Door degene waar ik het allerliefste bij was. Gewoon heel klote en moeilijk om mee om te gaan. Ik wil niet dat iedereen me een zielig geval vindt die niet eens een vent bij zich kan houden en helemaal instort als diegene vertrekt. Er is bijna niks meer van me over mentaal. Gelukkig binnenkort die psycholoog.
Muisje, ik voel me precies zo! En wij niet alleen denk ik.
Blijkt trouwens niet dat iedereen denkt dat je een zielig geval bent. In mijn omgeving denken de meesten: wat een L.L dat hij haar dat aandoet en dat hij de boel bedonderde. Hij is haar niet waard en hij weet niet wat hij gaat missen .............. (doet me goed om het zo te horen).
Mijn psych zegt: als je het pad opgaat met je gevoel dat je het niet waard, een loser, niet goed genoeg bent, dan doe je onmiddelijk een hek met een groot slot eraan. Dat pad moet je niet opgaan. Ernaast is een pad met een beter gevoel, je familie en vrienden die jou lief, mooi en aardig vinden en graag bij je zijn. Er lopen ook mensen op dat pad die je nog niet kent en die jou ook geweldig gaan vinden als ze je leren kennen.
fijne psych!
vrijdag 1 april 2011 om 14:09
quote:wolkje8 schreef op 01 april 2011 @ 13:40:
@muisje als reactie op je post van 13:08:
En waar baseer jij dit alles op? Omdat 1 jongen het met je uitmaakt?? Doe es ff ni zo raar zeg!Denk nou gewoon eens normaal. Mensen maken het uit omdat het blijkbaar voor de een niet meer loopt(wat de redenen daarvan ook mogen zijn!) dat wil niet zeggen dat de andere persoon dan maar afgekeurd is! Dat wil zeggen dat de combinatie dus niet werkte!!! Je moet echt eens die irreele gedachtes van je bijstellen hoor!:) Dus jij denkt ook dat als iemand gedumpt word in je omgeving: nou die zal wel ni sporen,is een loser ??! Nee toch zo werkt dat toch niet!
Super Wolkje! Je hebt helemaal gelijk, ophouden met die onzin Liliaan en Muis!
@muisje als reactie op je post van 13:08:
En waar baseer jij dit alles op? Omdat 1 jongen het met je uitmaakt?? Doe es ff ni zo raar zeg!Denk nou gewoon eens normaal. Mensen maken het uit omdat het blijkbaar voor de een niet meer loopt(wat de redenen daarvan ook mogen zijn!) dat wil niet zeggen dat de andere persoon dan maar afgekeurd is! Dat wil zeggen dat de combinatie dus niet werkte!!! Je moet echt eens die irreele gedachtes van je bijstellen hoor!:) Dus jij denkt ook dat als iemand gedumpt word in je omgeving: nou die zal wel ni sporen,is een loser ??! Nee toch zo werkt dat toch niet!
Super Wolkje! Je hebt helemaal gelijk, ophouden met die onzin Liliaan en Muis!
vrijdag 1 april 2011 om 14:09
Dat vind ik ook heel fijn!!
Is gewoon al fijn als er iemand reageert op al je geklets.. Ik weet het gewoon allemaal niet meer even. Zie het niet zitten, alleen ergens wonen, werken etc. Alles is dan ook nieuw en alles komt nu dus een beetje tegelijk, denk dat dat gewoon teveel is voor me ofzo. Als ik al maar een baan had bijvoorbeeld, dan hoef je niet alles nog te zoeken, maar was het gewoon een kwestie van verhuizen en doorgaan. Nu moet ik iets doen wat discipline en concentratie vereist (scriptie) en dat heb ik op dit moment niet en sowieso al niet echt veel van mezelf. Het maakt me echt radeloos!
Trouwens, ben ook ongesteld, zou het dat niet kunnen zijn? Die enorme terugval opeens? *lampje*
Is gewoon al fijn als er iemand reageert op al je geklets.. Ik weet het gewoon allemaal niet meer even. Zie het niet zitten, alleen ergens wonen, werken etc. Alles is dan ook nieuw en alles komt nu dus een beetje tegelijk, denk dat dat gewoon teveel is voor me ofzo. Als ik al maar een baan had bijvoorbeeld, dan hoef je niet alles nog te zoeken, maar was het gewoon een kwestie van verhuizen en doorgaan. Nu moet ik iets doen wat discipline en concentratie vereist (scriptie) en dat heb ik op dit moment niet en sowieso al niet echt veel van mezelf. Het maakt me echt radeloos!
Trouwens, ben ook ongesteld, zou het dat niet kunnen zijn? Die enorme terugval opeens? *lampje*
vrijdag 1 april 2011 om 14:28
@muis dat is de grootste les die je kan leren; niemand heeft gezegd dat het makkelijk is het leven. Het gaat erom dat je volhoud, ook bij slechte tijden. Want het leven bestaat niet enkel uit leuke dingen(helaas). Muis je komt er wel, stapje voor stapje, en bij elk stapje zal je groeien en sterker dan voor heen worden..brr krijg er zelf kippevel van wat een zware, wijze woorden hihi.....bijna wkend!! Jippie
vrijdag 1 april 2011 om 14:47
Ongesteld is ook zo'n ding hoor. ik dacht vorige week echt dat ik dood neer ging vallen zo hard moest ik continu huilen en 's nachts wakker worden hysterisch. Ik ging op een dag naar de wc, er was bloed, en ik was een stuk rustiger Ik ben altijd heel emo geweest de paar dagen voor ik ongesteld moest worden.
vrijdag 1 april 2011 om 15:00
Herkenbaar dus. Misschien is het dat dan wel. Er is namelijk in de praktijk niks veranderd ten opzichte van eerdere weken. Vorige week was ik nog superblij en vrolijk vanwege mijn date! En de zon!
En nu...regen en ongesteld. Zou best wel eens gewoon op mijn buien kunnen werken...Heb er maar een reep chocola bijgepakt: Cote dÓr melk met gekarameliseerde amandelen en een mespuntje zout
En nu...regen en ongesteld. Zou best wel eens gewoon op mijn buien kunnen werken...Heb er maar een reep chocola bijgepakt: Cote dÓr melk met gekarameliseerde amandelen en een mespuntje zout