Kinderen
alle pijlers
Leeg nest
dinsdag 5 april 2011 om 00:41
Vandaag is mijn dochter jarig, ze is 22 geworden. Eén dezer dagen gaat ze het huis verlaten om samen te gaan wonen met haar vriend. Dit weekend waarschijnlijk. Ik heb al die weken van voorbereiden, de inkopen, het opknappen van het huisje met veel enthousiasme gevolgd en ben oprecht blij voor haar.
Mijn dochter die in haar puberjaren op het gymnasium een paniekstoornis ontwikkelde en daar niet aan toe wilde geven. Het was immers zonde van haar school, maar ze ging er aan onderdoor. Na heel veel toestanden besloten haar van die school af te halen. Een andere opleiding te gaan volgen, en ze is steeds beter in haar vel komen te zitten. Na haar opleiding is ze gaan reizen. In haar uppie. Zuid-Amerika, vrijwilligerswerk. Azië met haar backpack. USA, ze heeft heel de wereld gezien en daar heel veel van geleerd, vooral ook van/over zichzelf. Doodsangsten heb ik uitgestaan en ben daardoor wel tien jaar ouder geworden. Maar het ging fantastisch en ze heeft zich ontwikkeld tot een geweldige vrouw, die haar mannetje staat, met een geweldige baan. Ze is nog maar 22, maar heeft de levenservaring van een veel ouder iemand.
Op de vooravond van het vertrek uit het ouderlijk huis ben ik ineens toch wat melancholiek. Ik heb altijd van mijn kinderen genoten. Zoon is twee jaar geleden vertrokken en nu heb ik het gevoel dat mijn baan bij Hotel Mama wat op de tocht komt te staan. Het zal wennen worden. Een leeg nest. Maar het opent ook perspectieven. Gaan en staan waar we willen. Geen rekening met de klok meer hoeven te houden. Ze zijn al een paar jaar volwassen, maar als moeder blijf je toch zorgen.
Trots ben ik ook. Trots op het feit dat we ze het veilige nest hebben kunnen bieden waardoor ze op konden groeien tot volwaardige volwassenen. Jeee, het wordt stil in huis! En wat is de tijd snel gegaan. Klinkt cliché, maar zo voelt het wel. Ik word oud. Tijd voor het Libelle Forum Maar daar vind ik het niet leuk, dus ik blijf hier lekker meelezen!
Mijn dochter die in haar puberjaren op het gymnasium een paniekstoornis ontwikkelde en daar niet aan toe wilde geven. Het was immers zonde van haar school, maar ze ging er aan onderdoor. Na heel veel toestanden besloten haar van die school af te halen. Een andere opleiding te gaan volgen, en ze is steeds beter in haar vel komen te zitten. Na haar opleiding is ze gaan reizen. In haar uppie. Zuid-Amerika, vrijwilligerswerk. Azië met haar backpack. USA, ze heeft heel de wereld gezien en daar heel veel van geleerd, vooral ook van/over zichzelf. Doodsangsten heb ik uitgestaan en ben daardoor wel tien jaar ouder geworden. Maar het ging fantastisch en ze heeft zich ontwikkeld tot een geweldige vrouw, die haar mannetje staat, met een geweldige baan. Ze is nog maar 22, maar heeft de levenservaring van een veel ouder iemand.
Op de vooravond van het vertrek uit het ouderlijk huis ben ik ineens toch wat melancholiek. Ik heb altijd van mijn kinderen genoten. Zoon is twee jaar geleden vertrokken en nu heb ik het gevoel dat mijn baan bij Hotel Mama wat op de tocht komt te staan. Het zal wennen worden. Een leeg nest. Maar het opent ook perspectieven. Gaan en staan waar we willen. Geen rekening met de klok meer hoeven te houden. Ze zijn al een paar jaar volwassen, maar als moeder blijf je toch zorgen.
Trots ben ik ook. Trots op het feit dat we ze het veilige nest hebben kunnen bieden waardoor ze op konden groeien tot volwaardige volwassenen. Jeee, het wordt stil in huis! En wat is de tijd snel gegaan. Klinkt cliché, maar zo voelt het wel. Ik word oud. Tijd voor het Libelle Forum Maar daar vind ik het niet leuk, dus ik blijf hier lekker meelezen!
dinsdag 5 april 2011 om 01:21
quote:Chatterly schreef op 05 april 2011 @ 01:19:
Ik ga denk ik maar naar mn mandje. Morgen huis vol visite. Als verjaardagscadeau heb ik tassen vol met basisboodschappen voor haar gekocht. Voor haar eigen huishoudentje. AH tassen vol staan nu op tafel. Ook een doos vol met verzorgingsproducten: cremes, badderspulletjes en aanverwante artikelen. Wat zal ik die meid missen!
Komt goed mams
Veel plezier voor je meisje gewenst!
Ik ga denk ik maar naar mn mandje. Morgen huis vol visite. Als verjaardagscadeau heb ik tassen vol met basisboodschappen voor haar gekocht. Voor haar eigen huishoudentje. AH tassen vol staan nu op tafel. Ook een doos vol met verzorgingsproducten: cremes, badderspulletjes en aanverwante artikelen. Wat zal ik die meid missen!
Komt goed mams
Veel plezier voor je meisje gewenst!
Ja, dat vind ik echt.
dinsdag 5 april 2011 om 01:24
Beste Chattery,
Namens alle uitwonende dochters van Nederland wil ik jou en alle moeders vragen om zich minder zorgen te maken.
We lijken wel zelfstandig maar voor raad willen we vaak nog steeds naar moeders, als we ziek zijn willen we nog steeds even bellen met moeders ook als we iets leuk hebben gekocht in de stad of een mooi boek hebben gelezen; even laten zien horen wat moeders vind.
We hebben maar ene moeder en ondanks alle momenten waarin we even ontevreden lijken, of onredelijk overkomen(en vice versa). We houden van onze moeders!
Maar nu kunnen we op eigen benen staan en eigenlijk, eigenlijk is alles hetzelfde!
Namens alle uitwonende dochters van Nederland wil ik jou en alle moeders vragen om zich minder zorgen te maken.
We lijken wel zelfstandig maar voor raad willen we vaak nog steeds naar moeders, als we ziek zijn willen we nog steeds even bellen met moeders ook als we iets leuk hebben gekocht in de stad of een mooi boek hebben gelezen; even laten zien horen wat moeders vind.
We hebben maar ene moeder en ondanks alle momenten waarin we even ontevreden lijken, of onredelijk overkomen(en vice versa). We houden van onze moeders!
Maar nu kunnen we op eigen benen staan en eigenlijk, eigenlijk is alles hetzelfde!
dinsdag 5 april 2011 om 01:27
quote:mika65 schreef op 05 april 2011 @ 01:25:
Saar 3 meiden lijkt me echt geweldig. Ik vind mezelf echt een meidenmoeder. Hebben jullie dat ook?
Jups, ik ben ook meer van het roze en lila, en mijn man haat voetbal
Maar als we zonen hadden gekregen waren we net zo blij geweest!
Je past je volgens mij gewoon aan aan wat je krijgt
Saar 3 meiden lijkt me echt geweldig. Ik vind mezelf echt een meidenmoeder. Hebben jullie dat ook?
Jups, ik ben ook meer van het roze en lila, en mijn man haat voetbal
Maar als we zonen hadden gekregen waren we net zo blij geweest!
Je past je volgens mij gewoon aan aan wat je krijgt
Ja, dat vind ik echt.
dinsdag 5 april 2011 om 01:28
quote:mika65 schreef op 05 april 2011 @ 01:25:
Saar 3 meiden lijkt me echt geweldig. Ik vind mezelf echt een meidenmoeder. Hebben jullie dat ook?Neuh, ik heb 2 jongens uuhhh mannen inmiddels. Vanaf kleins af aan heb ik me nooit anders voorgesteld dan jongens. Het zijn er 2 geworden ipv 3 wat ik toen dacht.
Saar 3 meiden lijkt me echt geweldig. Ik vind mezelf echt een meidenmoeder. Hebben jullie dat ook?Neuh, ik heb 2 jongens uuhhh mannen inmiddels. Vanaf kleins af aan heb ik me nooit anders voorgesteld dan jongens. Het zijn er 2 geworden ipv 3 wat ik toen dacht.
dinsdag 5 april 2011 om 01:34
quote:mocy schreef op 05 april 2011 @ 01:32:
Ik wilde vroeger voornamelijk nooit meiden omdat ik niet van tutten, poppen en stadten hield-hou. Me nooit bedacht toen, dat ik best een dochter zou kunnen krijgen die daar ook niet van hield.....
Hahahaha, of je had er een zoals de mijne gekregen.
Die rent de hele dag rond in haar prinsessen jurken en haar 'glazen muiltjes' (lees sloffen)
Ik wilde vroeger voornamelijk nooit meiden omdat ik niet van tutten, poppen en stadten hield-hou. Me nooit bedacht toen, dat ik best een dochter zou kunnen krijgen die daar ook niet van hield.....
Hahahaha, of je had er een zoals de mijne gekregen.
Die rent de hele dag rond in haar prinsessen jurken en haar 'glazen muiltjes' (lees sloffen)
Ja, dat vind ik echt.
dinsdag 5 april 2011 om 01:35
Ja tuurlijk pas je je aan. Ik heb een jongen en een meid. Meid is de oudste. Toen de jongen geboren werd had ik zoiets van hoe moet ik hem nu schoonmaken. Zijn piemel zat in de weg . En ik kon geen leuke jongenskleren vinden want die vond ik allemaal zo somber. Ja ik was die roze meidenkleren gewend. Ik heb meer met strikjes en jurkjes
dinsdag 5 april 2011 om 01:40
quote:Saaar schreef op 05 april 2011 @ 01:34:
[...]
Hahahaha, of je had er een zoals de mijne gekregen.
Die rent de hele dag rond in haar prinsessen jurken en haar 'glazen muiltjes' (lees sloffen) Mijn ergste nachtmerrie. Plus tutten met haren....kan net zelf mijn eigen haar kammen... Kreeg 2 zonen die haar hebben wat niet eens gekamd hoefde te worden. Nu is jongste zo ijdel met zijn haar. Maakt een foto van de achterkant met zijn mobiel om te kijken of het goed zit
[...]
Hahahaha, of je had er een zoals de mijne gekregen.
Die rent de hele dag rond in haar prinsessen jurken en haar 'glazen muiltjes' (lees sloffen) Mijn ergste nachtmerrie. Plus tutten met haren....kan net zelf mijn eigen haar kammen... Kreeg 2 zonen die haar hebben wat niet eens gekamd hoefde te worden. Nu is jongste zo ijdel met zijn haar. Maakt een foto van de achterkant met zijn mobiel om te kijken of het goed zit
dinsdag 5 april 2011 om 02:11
Ach wat bekend. En wat mooi geschreven.
Hier een moeder van 4, de oudste is ook net 22 en ook een dochter, met tien maand ertussen opgevolgd door no. 2 (21 en een stoer joch van 1.90), daarna een jongen van 18 en nog een meiske van bijna 16.
Ongelofeloos, waar is de tijd gebleven. 't Is zo'n cliche maar zoo waar.
Wij zijn een tijd terug met de hele bubs geemigreerd en dat heeft ons zeker nog hechter gemaakt.
Het leuke is om te zien hoe avontuurlijk en creatief ze allemaal zijn. Zo leuk om stukjes "zelf" te zien in je kids. Ik ben zelf geadopteerd en "leek" dus op niemand.
De 21 jarige heeft een poosje op zichzelf gewoond maar komt nu weer thuis, is gewoon goedkoper . Ik vind het best, wat zeg ik, ik vind het heerlijk. Lekker die bende om mij heen.
Ik geniet zo van de chaos, de geluiden, de humor, 't is hier altijd wat. Ik heb geluk dat de oudsten op university hier zitten en die van 18 gaat ook binnenkort naar de uni.
Ik snap zo goed wat je bedoelt met trots zijn op je kids.
Het leuke is dat je zo'n andere relatie krijgt, vooral de humor, het geplaag, daar kan ik zo van genieten. Maar het idee dat het "afloopt" terwijl je zoveel jaren bezig bent geweest met opbouwen, dat vind ik heel moeilijk.
Ben blij dat je dit topic geopend hebt, ik voel me ook altijd meteen Libelle materiaal als ik denk aan mijn "lege nest".
Hier een moeder van 4, de oudste is ook net 22 en ook een dochter, met tien maand ertussen opgevolgd door no. 2 (21 en een stoer joch van 1.90), daarna een jongen van 18 en nog een meiske van bijna 16.
Ongelofeloos, waar is de tijd gebleven. 't Is zo'n cliche maar zoo waar.
Wij zijn een tijd terug met de hele bubs geemigreerd en dat heeft ons zeker nog hechter gemaakt.
Het leuke is om te zien hoe avontuurlijk en creatief ze allemaal zijn. Zo leuk om stukjes "zelf" te zien in je kids. Ik ben zelf geadopteerd en "leek" dus op niemand.
De 21 jarige heeft een poosje op zichzelf gewoond maar komt nu weer thuis, is gewoon goedkoper . Ik vind het best, wat zeg ik, ik vind het heerlijk. Lekker die bende om mij heen.
Ik geniet zo van de chaos, de geluiden, de humor, 't is hier altijd wat. Ik heb geluk dat de oudsten op university hier zitten en die van 18 gaat ook binnenkort naar de uni.
Ik snap zo goed wat je bedoelt met trots zijn op je kids.
Het leuke is dat je zo'n andere relatie krijgt, vooral de humor, het geplaag, daar kan ik zo van genieten. Maar het idee dat het "afloopt" terwijl je zoveel jaren bezig bent geweest met opbouwen, dat vind ik heel moeilijk.
Ben blij dat je dit topic geopend hebt, ik voel me ook altijd meteen Libelle materiaal als ik denk aan mijn "lege nest".
Optimist tot in de kist!
dinsdag 5 april 2011 om 04:31
. . . . . . maar ze komen toch altijd terug naar mams, wanneer ze in de penarie zitten. Straks moet ik een kat te eten geven door een foutje in een reis-schema . . . . en ja, mams is er weer goed voor!
Ik ging trouwens eerder "het huis uit" dan dochter, dat kan dus ook!
Herkenbaar, en hier ook nog niet toe aan het Libelle-forum!
Ik ging trouwens eerder "het huis uit" dan dochter, dat kan dus ook!
Herkenbaar, en hier ook nog niet toe aan het Libelle-forum!
dinsdag 5 april 2011 om 09:17
Mijn zoontje van 2 is gisteren voor het eerst naar de peuterspeelzaal geweest. Ik kon hem na een uur weer ophalen zo verdrietig was hij. Mijn kleine ventje, en toch worden de eerste voorzichtige stapjes in de grote wereld al gemaakt. En ik hou mijn hart vast. Een dubbel gevoel, want het hoort zo te gaan. Jij hebt je grote stappen al gemaakt en ik kan me voortellen dat het je wat melancholiek maakt. De tijd gaat snel. Je kinderen worden ouder, en jij wordt ook ouder. Het doet me des te meer beseffen dat ik de aandacht wil laten gaan naar het genieten, het houden van elkaar, mijn kleine maar o zo complete gezin.
Jij gaat een nieuwe fase in. Ik zou zeggen, geniet ervan.
Liefs,
M.
Jij gaat een nieuwe fase in. Ik zou zeggen, geniet ervan.
Liefs,
M.
dinsdag 5 april 2011 om 09:20
[quote]mocy schreef op 05 april 2011 @ 01:40:
[...]
Mijn ergste nachtmerrie. Plus tutten met haren....kan net zelf mijn eigen haar kammen... Kreeg 2 zonen die haar hebben wat niet eens gekamd hoefde te worden. Nu is jongste zo ijdel met zijn haar. Maakt een foto van de achterkant met zijn mobiel om te kijken of het goed zit
[/quote]
geweldig!
[...]
Mijn ergste nachtmerrie. Plus tutten met haren....kan net zelf mijn eigen haar kammen... Kreeg 2 zonen die haar hebben wat niet eens gekamd hoefde te worden. Nu is jongste zo ijdel met zijn haar. Maakt een foto van de achterkant met zijn mobiel om te kijken of het goed zit
[/quote]geweldig!
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
dinsdag 5 april 2011 om 09:26
Ik voel me een heel klein beetje ietsiepietsie schuldig.
Volgens mij ben ik de de enige viva-forum moeder die er stiekem naar uitkijkt dat de kinderen het nest gaan verlaten.
Het lijkt me echt heerlijk (let wel; ik hou zielsveel van ze) om weer lekker mn eigen dingen te kunnen doen.
Mijn zoon staat nu ook op de vooravond van "op zichzelf" te gaan. Mijn dochter blijft nog een aantal jaren gezellig bij mams. Het loopt hoe het loopt. Op een gegeven moment zijn, volgens mij, alle familieleden toe aan een nieuwe stap in het leven. Dat is voor alle partijen gewoon goed!
Volgens mij ben ik de de enige viva-forum moeder die er stiekem naar uitkijkt dat de kinderen het nest gaan verlaten.
Het lijkt me echt heerlijk (let wel; ik hou zielsveel van ze) om weer lekker mn eigen dingen te kunnen doen.
Mijn zoon staat nu ook op de vooravond van "op zichzelf" te gaan. Mijn dochter blijft nog een aantal jaren gezellig bij mams. Het loopt hoe het loopt. Op een gegeven moment zijn, volgens mij, alle familieleden toe aan een nieuwe stap in het leven. Dat is voor alle partijen gewoon goed!
)
