Modeziektes, bestaan die?

eens, maar het is maar zeer de vraag of er iets scheef zit bij het kind, of dat de maatschappij niet meer is ingericht op diversiteit in persoonlijkheid. Kan je spreken over ziekte of is het een kwestie van persoonlijkheid



Oh, ik geloof heel erg dat de maatschappij niet meer ingericht is op diversiteit hoor. Maar de mate waarin iemand zélf last heeft van adhd is natuurlijk ook heel persoonlijk. En ik zou het ook niet een ziekte noemen trouwens. Meer een afwijken van de standaard.



Dat er ouders zijn die hun kind rustig willen houden, tja, jij zegt het, ik ken ze niet.

quote:meds schreef op 08 april 2011 @ 01:17:

wat iedereen die zijn kind pillen geeft moet weten! Helpguide.org



ADD / ADHD Medications

Are ADHD Drugs Right for You or Your Child?



Medication can help reduce the symptoms of hyperactivity, inattentiveness, and impulsivity in both children and adults with attention deficit disorder (ADD), also known as attention deficit hyperactivity disorder (ADHD). However, ADD/ADHD medications come with side effects and risks—and they’re not the only treatment option.



Evidence shows that behavioral therapy, eating a healthy diet, getting plenty of exercise and sleep, and making other smart lifestyle choices can help you or your child effectively manage the symptoms of ADD/ADHD. Whether you’re the parent or the patient, it’s important to learn the facts about medication for ADD/ADHD so you can make an informed decision about what’s best for you or your child.

In This Article:



* Medications for ADD / ADHD

* Stimulant medications

* Stimulant safety concerns

* Non-stimulant medications

* Making the medication decision

* Medication alone is not enough

* Taking medication

* Dealing with side effects

* Related links



Print this!Print AuthorsAuthors



Normal Text SizeLarger Text SizeLargest Text SizeText Size

Medication for ADD & ADHD: What you need to know



Making ADD/ADHD medication decisions can be difficult, but doing your homework helps. The first thing to understand is exactly what the medications for ADD and ADHD can and can’t do. ADHD medication may help improve the ability to concentrate, control impulses, plan ahead, and follow through with tasks. However, it isn’t a magic pill that will fix all of your or your child’s problems. Even when the medication is working, a child with ADD/ADHD might still struggle with forgetfulness, emotional problems, and social awkwardness, or an adult with disorganization, distractibility, and relationship difficulties. That’s why it’s so important to also make lifestyle changes that include regular exercise, a healthy diet, and sufficient sleep.



Medication doesn’t cure ADD/ADHD. It can relieve symptoms while it’s being taken, but once medication stops, those symptoms come back. Also, ADD/ADHD medication works better for some than for others. Some people experience dramatic improvement while others experience only modest gains. Because each person responds differently and unpredictably to medication for ADHD, its use should always be personalized to the individual and closely monitored by a doctor. When medication for ADD/ADHD is less carefully monitored, it is less effective and more risky.

Exploring ADD ADHD treatment optionsExploring your ADD & ADHD treatment options



Medication for ADD/ADHD works best when combined with other types of treatment, such as counseling, behavior therapy, and relaxation techniques. For children with ADD/ADHD, behavioral interventions in the classroom and at home play a huge role in treatment success. For adults, self-help strategies also make a big difference:



* Treatment for Children and Adults

* Parenting Tips

* ADHD & School

* Self-Help for Adult ADHD



Stimulant medications for ADD & ADHD



Stimulants are the most common type of medication prescribed for attention deficit disorder. They have the longest track record for treating ADD/ADHD and the most research to back up their effectiveness. The stimulant class of medication includes widely used drugs such as Ritalin, Adderall, and Dexedrine.



Stimulants are believed to work by increasing dopamine levels in the brain. Dopamine is a neurotransmitter associated with motivation, pleasure, attention, and movement. For many people with ADD or ADHD, stimulant medications boost concentration and focus while reducing hyperactive and impulsive behaviors.

Short-acting vs. long-acting stimulants for ADD / ADHD



Stimulants for ADD/ADHD come in both short- and long-acting dosages. Short-acting stimulants peak after several hours, and must be taken 2-3 times a day. Long-acting or extended-release stimulants last 8-12 hours, and are usually taken just once a day.



The long-acting versions of ADD/ADHD medication are often preferred, since people with ADHD often have trouble remembering to take their pills. Taking just one dose a day is much easier and more convenient.

Common side effects of stimulants for ADD & ADHD:



* Feeling restless and jittery

* Difficulty sleeping

* Loss of appetite

* Headaches

* Upset stomach





* Irritability, mood swings

* Depression

* Dizziness

* Racing heartbeat

* Tics



Stimulant medications may also cause personality changes. Some people become withdrawn, listless, rigid, or less spontaneous and talkative. Others develop obsessive-compulsive symptoms. Since stimulants raise blood pressure and heart rate, many experts worry about the dangers of taking these ADD/ADHD drugs for extended periods.

ADD / ADHD Stimulant safety concerns



Beyond the potential side effects, there are a number of safety concerns associated with the stimulant medications for ADD/ADHD.



* Effect on the developing brain — The long-term impact of ADD/ADHD medication on the youthful, developing brain is not yet known. Some researchers are concerned that the use of drugs such as Ritalin in children and teens might interfere with normal brain development.

* Heart-related problems — ADD/ADHD stimulant medications have been found to cause sudden death in children and adults with heart conditions. The American Heart Association recommends that all individuals, including children, have a cardiac evaluation prior to starting a stimulant. An electrocardiogram is recommended if the person has a history of heart problems.

* Psychiatric problems — Stimulants for ADD/ADHD can trigger or exacerbate symptoms of hostility, aggression, anxiety, depression, and paranoia. People with a personal or family history of suicide, depression, or bipolar disorder are at a particularly high risk, and should be carefully monitored when taking stimulants.

* Potential for abuse — Stimulant abuse is a growing problem, particularly among teens and young adults. College students take them for a boost when cramming for exams or pulling all-nighters. Others abuse stimulant meds for their weight-loss properties. If your child is taking stimulants, make sure he or she isn’t sharing the pills or selling them.



Stimulant Medication Red Flags



Call your doctor right away if you or your child experience any of the following symptoms while taking stimulant medication for ADD or ADHD:



* chest pain

* shortness of breath

* fainting

* seeing or hearing things that aren’t real

* suspicion or paranoia



ADD / ADHD stimulants are not recommended for those with:



* Any type of heart defect or diseases

* High blood pressure

* Hyperthyroidism

* Glaucoma

* High levels of anxiety

* A history of drug abuse



Non-stimulant medications for ADD & ADHD



In addition to the traditional stimulant drugs, there are several other medications used to treat ADD/ADHD, including Strattera, atypical antidepressants, and certain blood pressure medications. In most cases, non-stimulant medications are considered when stimulants haven’t worked or have caused intolerable side effects.

Strattera



Strattera, also known by its generic name atomoxetine, is the only non-stimulant medication approved by the FDA for ADD/ADHD treatment. Unlike stimulants, which affect dopamine, Strattera boosts the levels of norepinephrine, a different brain chemical.



Strattera is longer-acting than the stimulant drugs. Its effects last over 24 hours—making it a good option for those who have trouble getting going in the morning. Since it has some antidepressant properties, it’s also a top choice for those with co-existing anxiety or depression. Another plus is that it doesn’t exacerbate tics or Tourette’s Syndrome.



On the other hand, Strattera doesn’t appear to be as effective as the stimulant medications for treating symptoms of hyperactivity.

Strattera Suicide Risk



Strattera may cause an increase in suicidal thoughts and actions in some children and teenagers, especially if your child has bipolar disorder or depression in addition to ADD/ADHD.



Call the doctor immediately if your child shows agitation, irritability, suicidal thinking or behaviors, and unusual changes in behavior.



Common side effects of Strattera include:



* Sleepiness

* Headache

* Abdominal pain or upset stomach

* Nausea and vomiting

* Dizziness

* Mood swings



Straterra can also cause insomnia and appetite suppression, but these side effects are more common in stimulants.

Other ADD & ADHD medication options



The following medications are sometimes used “off-label” in the treatment of attention deficit disorder, although they are not FDA approved for this purpose. They should only be considered when stimulants or Strattera aren’t viable options.



* High blood pressure medication for ADD/ADHD – Certain blood pressure medications can be used to treat ADD/ADHD. Options, with links to Medline Plus drug information from NIH, include clonidine (Catapres) and guanfacine (Tenex). But while these medications can be effective for hyperactivity, impulsivity, and aggression, they are less helpful when it comes to attention problems.

* Antidepressants for ADD/ADHD – For people suffering from both ADHD and depression, certain antidepressants, which target multiple neurotransmitters in the brain, may be prescribed. Wellbutrin, also known by the generic name bupropion, is most widely used. Wellbutrin targets both norepinephrine and dopamine. Another option is the use of tricyclic antidepressants.



Deciding whether or not to take ADD & ADHD medication



Even when armed with all the facts, deciding whether or not to take ADD/ADHD medication isn’t always easy. If you’re unsure, don’t rush the decision. Take your time to weigh the options. And if the medication is for your child, be sure to get his or her input in the decision-making process.



Most importantly, trust your instincts and do what feels right to you. Don’t let anyone—be it your physician or the principal at your child’s school—pressure you into medication if you’re not comfortable with it or ready to take that step. Remember: medication isn’t the only treatment option.

Questions to ask an ADD / ADHD specialist



Consulting with an ADD/ADHD specialist or an experienced psychiatrist can help you understand the pros and cons of medication. Here are some questions to ask:



* What ADD/ADHD treatments do you recommend?

* Can my symptoms be managed without medication?

* What medications do you recommend and what are the side effects?

* How effective is medication for ADD/ADHD?

* How long will the medication be necessary for treatment?

* How will the decision be made to stop medication?



For Parents: Helpful questions about ADHD medication and your child



When deciding whether or not to put your child on medication, Jerome Schultz, Ph.D., learning disabilities and ADHD expert and clinical director of the Learning Lab in Cambridge, Massachusetts, says to first consider the following questions:



* Has my child been helped by non-medication approaches? Self-calming techniques, deep breathing and yoga often can help children with ADHD.

* Has the school tried to teach my child to be more attentive and less active?

* Is the decision to put my child on medication the result of behavioral observations over time and in different settings, such as in school and at home?

* When is my child at his or her best? Fishing with his uncle or playing video games? Help the physician understand how pervasive or selective the problem is.

* Does my child have other conditions that can be mistaken for hyperactivity? Children exposed to toxic chemicals or who have undiagnosed learning disabilities and low-level anxiety disorder may produce similar behaviors.



Source: Family Education Network

Medication alone is not enough



Treatment for attention deficit disorder isn’t just about seeing doctors or taking medication. There is a lot you can do to help yourself or your child tackle the challenges of ADD/ADHD and lead a calmer, more productive life. With the right tips and tools, you can manage many of the symptoms of your ADD/ADHD on your own. Even if you choose to take medication, healthy lifestyle habits and other self-help strategies may enable you to take a lower dose.



* Exercise regularly. Exercising is one of the most effective ways to reduce the symptoms of ADD/ADHD. Physical activity boosts the brain’s dopamine, norepinephrine, and serotonin levels—all of which affect focus and attention. Try walking, skateboarding, hiking, dancing or playing a favorite sport. Encourage your child to put down the video games and play outside.

* Eat a healthy diet. While diet doesn’t cause ADD/ADHD, it does have an effect on mood, energy levels, and symptoms. Set regular snack and meal times. Add more omega-3 fatty acids to your diet and make sure you’re getting enough zinc, iron and magnesium.

* Get plenty of sleep. Regular quality sleep can lead to vast improvement in the symptoms of ADD/ADHD. Simple changes to daytime habits go a long way toward resting well at night. Have a set bedtime and stick to it. Avoid caffeine later in the day.

* Try therapy. ADD/ADHD professionals can help you or your child learn new skills to cope with symptoms and change habits that are causing problems. Some therapies focus on managing stress and anger or controlling impulsive behaviors, while others teach you how to manage time, improve organizational skills, and persist toward goals.

* Maintain a positive attitude. A positive attitude and common sense are your best assets for treating ADD/ADHD. When you are in a good frame of mind, you are more likely to be able to connect with your own needs or your child’s.



To learn more developing an effective treatment plan, see ADD/ADHD Treatment and Help: Finding Treatments that Work for Children and Adults .

Guidelines for taking ADD & ADHD medication



If you decide to take medication for ADD/ADHD, it’s important to take the drug as directed. Following your doctor and pharmacist’s instructions will help you maximize the effectiveness of medication for ADD/ADHD and minimize the side effects and risks. Here are some guidelines for safe use:



* Learn about the prescribed medication. Find out everything you can about the ADD/ADHD medication you or your child is taking, including potential side effects, how often to take it, special warnings, and other substances that should be avoided, such as over-the-counter cold medication.

* Be patient. Finding the right medication and dose is a trial-and-error process. It will take some experimenting, as well as open, honest communication with your doctor.

* Start small. It’s always best to start with a low dose and work up from there. The goal is to find the lowest possible dose that relieves you or your child’s symptoms.

* Monitor the drug’s effects. Pay close attention to the effect the medication is having on your or your child’s emotions and behavior. Keep track of any side effects and monitor how well the medication is working to reduce symptoms.

* Taper off slowly. If you or your child wants to stop taking medication, call the doctor for guidance on gradually decreasing the dose. Abruptly stopping medication can lead to unpleasant withdrawal symptoms such as irritability, fatigue, depression, and headache.



Talking to your child about ADD / ADHD medication



Many kids and teens with ADD/ADHD don’t take their medication correctly—or stop taking it without talking to their parents or doctor—so if your child is on ADD meds, make sure that he or she understands how to take the medication correctly and why following prescription guidelines are important. Encourage your child to come to you with any medication-related concerns so you can work together to solve the problem or find another treatment option. It’s also important to remember that ADD/ADHD medication should never have a numbing effect on a child’s energy, curiosity or enthusiasm. A child still needs to behave like a child.

Monitoring Medication's Effects on Your Child



Here is a list of questions you should ask when your child begins medication therapy, changes dosage, or starts taking a different medication.



*



Is the medication having a positive impact on your child's mood and/or behavior?

*



Do you think the dosage or medication is working?

*



Does your child think the dosage or medication is working?

*



Does the dose need to be increased or decreased?

*



What was the change in a specific behavior or set of behaviors that caused you to conclude that the medication needed to be evaluated?

*



Is your child experiencing any side effects (e.g., headaches, stomachaches, fatigue or sleeplessness, dry mouth, etc.)?

*



What is the likelihood those side effects will last? (Ask your doctor.)

*



Do any lasting side effects (if any) outweigh the medication's benefits?

*



Do you or your child think a medication or dosage level has stopped working?



Source: From Chaos to Calm: Effective Parenting of Challenging Children with ADHD and Other Behavioral Problems by Janet E. Heininger and Sharon K. Weiss.

Dealing with the side effects of ADD & ADHD medication



Most children and adults taking medication for ADD/ADHD will experience at least a few side effects. Sometimes, side effects go away after the first few weeks on the medication. You may also be able to eliminate or reduce unpleasant side effects with a few simple strategies.

Tips for minimizing side effects



* Loss of appetite – To deal with reduced appetite, eat healthy snacks throughout the day and push dinner to a later time when the medication has worn off. Insomnia — If getting to sleep is a problem, try taking the stimulant earlier in the day. If you or your child is taking an extended-release stimulant, you can also try switching to the short-acting form. Also avoid caffeinated beverages, especially in the afternoon or evening.

* Stomach upset or headaches – Don’t take the medication on an empty stomach, which can cause nausea, stomach pain, and headaches. Headaches can also be triggered by medication that’s wearing off, so switching to a long-acting drug may help.

* Dizziness – First, have you or your child’s blood pressure checked. If it’s normal, you may want to reduce your dose or switch to a long-acting stimulant. Also make sure you’re drinking enough fluids.

* Mood changes – If medication is causing irritability, depression, agitation, or other emotional side effects, try lowering the dose. Moodiness may also be caused by the rebound effect, in which case it may help to overlap the doses or switch to an extended-release medication.



If troublesome side effects persist despite your best efforts to manage them, talk to your doctor about adjusting the dose or trying a different drug. Many people respond better to the long-acting or extended release formulations of ADHD medication, which build gradually in the bloodstream and then wear off slowly. This minimizes the ups and downs caused by fluctuating medication levels and causes less of a rebound effect, where symptoms return, often worse than before, as the drug wears off.





Jij denkt echt dat iemand dit aandachtig gaat doorlezen?



Wat een lap tekst!

En ja ik denk wel dat modeziektes bestaan.



Zo heeft elk kind wel wat tegenwoordig.

PDD, ADHD, Asperger, ADD-, PDD-Nos, Nieuwetijdskinderen......

Neehoor, mijn kind is gewoon vaak erg druk. Maar hij kan zich erg goed concentreren, dus heeft geen ADHD

Tsja ik hoorde van vorige week ook van de juf dat mijn dochter (4jr) een zeer heftig/pittig karakter heeft. Maar omdat er een stijgende lijn qua verbetering inzat maakte ze zich nu nog niet druk. Nou ik maak me al helemaal niet druk, volgens mijn moeder was ik net zo en ik ben toch ook goed terecht gekomen En concentratievermogen heeft ze juist veel net als ik, als ze ergens mee bezig is dan hoort ze je gewoon niet altijd. Zo grappig om dat soort dingen van jezelf dan terug te zien in je kind.

quote:Zanne schreef op 08 april 2011 @ 12:00:

En ja ik denk wel dat modeziektes bestaan.



Zo heeft elk kind wel wat tegenwoordig.

PDD, ADHD, Asperger, ADD-, PDD-Nos, Nieuwetijdskinderen......



Dat is jouw interpretatie dat elk kind wel wat lijkt te hebben. Ik zie beroepsmatig veel kinderen en zo vaak als jij denkt dat het is, is het echt niet hoor. Maar jij ziet waarschijnlijk dat er bv. hier op het forum vaak over gepraat wordt, maar de lotgenoten zoeken elkaar ook op waardoor het meer/vaker lijkt voor te komen dan het werkelijk is.



En gelukkig, voor de kinderen die het wel hebben, dat er een diagnose en een goed behandeltraject gestart kan worden. Dat scheelt een hoop 'leed' in het volwassen leven. Als je er na jaren worstelen zonder begeleiding en uitgekakt door de omgeving omdat je anders bent achter komt dan is dat goed klote.....



Een vriendin van mij heeft een kind met asperger en ze doet het geweldig met hem. Hoezo, een etiket is makkelijker? Zij neemt iig de moeite om de gebruiksaanwijzing goed te leren begrijpen om het kind liefdevol op te voeden. Zo modegevoelig is ze trouwens niet, haar andere kinderen hebben geen problematiek.



Ik blijf de term 'modeziekte' belachelijk vinden. Dus in mijn ogen bestaat het niet. Het is geen accesoire (ik schrijf het vast verkeerd) die je aanschaft omdat het modern en leuk is en het wel makkelijk uitkomt. Het is keihard knokken......

quote:Liv schreef op 08 april 2011 @ 11:16:

Overigens heeft mijn zoon ADD, dus het hyperactieve heeft hij niet en is ook zeker niet de reden dat hij ritalin slikt. De reden dat hij het echt nodig heeft is dat er zonder de ritalin teveel prikkels binnenkomen, hij dit niet kan plaatsen en verwerken en zich nauwelijks kan concentreren. Hij slikt het ook alleen maar op school.

Maar gedragstherapie heeft dus écht geen zin in zijn geval.



Een kind met ADD/ADHD past niet in het reguliere systeem, bv. het onderwijssysteem dat wij in Nederland hebben. Pas het systeem aan aan het type kind en het gaat stukken beter met het kind (zou de ideale situatie zijn). Als kind moet je je aan bepaalde systemen passen, als volwassene kun je veel meer je eigen leven indelen zoals het prettig is voor jou. Ik ken een volwassene met ADHD (even los van het feit of het wel of niet een modeziekte is) die werk, levensstijl etc. er op heeft ingericht zoals zij het prettig vindt en goed kan functioneren. Niks aan de hand.



ADHDmedicatie is legale drugs, niks meer en niks minder naar mijn mening.

quote:Zanne schreef op 08 april 2011 @ 12:00:

En ja ik denk wel dat modeziektes bestaan.



Zo heeft elk kind wel wat tegenwoordig.

PDD, ADHD, Asperger, ADD-, PDD-Nos, Nieuwetijdskinderen......



Volgens mij heb jij geen idee waar je het over hebt m.b.t. de eerste 5 stoornissen.

Ik begrijp überhaupt niet waarom je die in hetzelfde rijtje als Nieuwetijdskinderen (ril) neerzet.

Ik herhaal deze nog maar eens:



Het zijn alleen modeziektes zolang je er zelf geen last van hebt.

quote:dreamer schreef op 08 april 2011 @ 12:44:

Neehoor, mijn kind is gewoon vaak erg druk. Maar hij kan zich erg goed concentreren, dus heeft geen ADHD Dit klopt niet, want er is ook een variant van ADHD zonder concentratieproblemen (dus alleen de hyperactiviteit) en dat heeft 3 tot 5 % van de ADHD-ers (zoals ik dus).

quote:Zanne schreef op 08 april 2011 @ 12:00:

En ja ik denk wel dat modeziektes bestaan.



Zo heeft elk kind wel wat tegenwoordig.

PDD, ADHD, Asperger, ADD-, PDD-Nos, Nieuwetijdskinderen......



Het lijkt inderdaad of ieder kind tegenwoordig iets heeft, zeker als je op dit forum leest, maar dat komt omdat dit onderwerp veel beter onderzocht wordt en ouders er zelf ook veel actiever achteraan gaan, maar helaas ook door het zelfdiagnoseren wat veel ouders doen als hun kind druk of moeilijk is omdat de opvoeding gefaald heeft. Dit risico hou je helaas altijd.



Ik vind trouwens dat de Nieuwetijdskinderen niet in je rijtje thuis hoort, want dat is geen stoornis, maar een label uit het alternatieve circuit wat meestal geplakt wordt op verwende kinderen waar de ouders niet zo goed meer van weten wat ze er mee aan moeten.

quote:teddy41 schreef op 08 april 2011 @ 13:08:



Een kind met ADD/ADHD past niet in het reguliere systeem, bv. het onderwijssysteem dat wij in Nederland hebben. Pas het systeem aan aan het type kind en het gaat stukken beter met het kind (zou de ideale situatie zijn). Als kind moet je je aan bepaalde systemen passen, als volwassene kun je veel meer je eigen leven indelen zoals het prettig is voor jou. Ik ken een volwassene met ADHD (even los van het feit of het wel of niet een modeziekte is) die werk, levensstijl etc. er op heeft ingericht zoals zij het prettig vindt en goed kan functioneren. Niks aan de hand.



ADHDmedicatie is legale drugs, niks meer en niks minder naar mijn mening.



Ook voor volwassenen is het niet altijd mogelijk om je leven zo in te richten dat je geen hinder van ADHD ondervindt, want meestal moet er gewoon brood op de plank en moeten er kinderen opgevoed worden en wijkt de omgeving echt niet voor jouw specifieke problemen.



ADHD medicatie is verder gewoon wat het woord zegt, een medicijn tegen het tekort aan dopamine in de hersenpan. Het is dus geen drugs, want je wordt er niet high van.

quote:ADHD medicatie is verder gewoon wat het woord zegt, een medicijn tegen het tekort aan dopamine in de hersenpan. Het is dus geen drugs, want je wordt er niet high van.Dat is iets te kort door de bocht. Ritalin is een wekamine, verwant aan amfetamine en valt onder de Opiumwet. Wel degelijk drugs dus

Ieder middel dat je gevoelsleven beïnvloed is drugs. Zo simpel is het.

Daar wil ik niet mee zeggen dat het altijd verkeert is om ADHD medicatie te gebruiken. Ik weet dat het soms heel erg moeilijk is zonder.

ADHD een modeziekte... Denk het wel, veel vaker zie je dat mensen hun/andermans kind dit label opplakken omdat ze niet beter weten. Daarnaast stijgt het aantal adhd diagnoses door een arts, doordat er waarschijnlijk meer aandacht voor is --> mensen stappen eerder naar een arts maar ook omdat er steeds meer bekend over is. Bij ADHD kan je ook duidelijk verschil zien op verschillende medische scans.

Voor dit soort gedrags-stoornissen is modeziekte en eigenlijk ook ziekte het verkeerde woord. Het heeft beide een slechte toon zeker als het om gedrag gaan.



Modeziektes zijn er wel degelijk, het heeft helaas een negatieve toon. Maar als een ziekte net ontdekt is, (vergelijk het met het nieuwe jurkje van Chanel), dan is er meer aandacht voor (komt het in de (mode-)bladen en media). Hierdoor krijg je ineens een piek met mensen die hieraan leiden(de jurk dragen), het wordt populair. Sommige verdwijnen na meer onderzoek (het nieuwste broekpak), andere blijven en worden een echte, algemeen erkende ziekte(vintage ).

Meds: dat is veel te simpel gesteld. Depressie is een tekort aan serotonine bijvoorbeeld en men is er hard van terug aan het komen om dat 'op te lossen' met AD, want het is symptoombestrijding. Prima, maar functieloos wanneer je niks met het probleem doet.



Ik zie het niet als symptoombestrijding, maar als een extra duwtje in de rug om eruit te komen als je in de put zit en je met jezelf aan de slag bent gegaan, aangezien je AD nooit los van therapie krijgt voorgeschreven.



Daar vind ik dus niets mis mee. Waarom zelf extra worstelen terwijl er ook hulpmiddelen zijn? Dat vind ik nogal spartaans.



Meds: Of ADHD een ziekte is dat is ook een stelling. Het is anders dan het collectief, maar is dat een ziekte?



Nee het is geen ziekte, want die krijg je meestal later en daarbij is het de bedoeling dat je er van geneest (wat natuurlijk niet altijd lukt), maar het is een aangeboren stoornis in de hersenpan. Het woord modeziekte dekt de lading dus niet.



Meds: dat is jouw conclusie, maar dat is echt overgesimplificeerd. Wat was er eerder, de ADHD of het dopaminetekort? wat was er eerder de depressie of het serotoninetekort? Is het de oorzaak of is het een gevolg, dat weet men niet. Bovendien kan je de dopamine op verschillende manieren stimuleren, gedragsmatig maar ook regelmatig leven en gezond eten.



ADHD is aangeboren, dus de ADHD en het dopaminetekort gaan gewoon hand in hand en dus is de vraag over oorzaak en gevolg totaal niet relevant.



Net zo min als dat relevant is bij een depressie waardoor er een serotoninetekort ontstaan, want wat doet het er toe wat eerder is? Er is een probleem en dus zoek je naar oplossingen.



Dopamine kun je inderdaad ook aan te vullen met een regelmatig leven en gezond eten, maar soms is de balans in de hersenpan zo zoek dat je met medicijnen moet ingrijpen om het leven van het kind of de volwassene weer op de rails te krijgen, dus naast het gezonde leven.



Ik zie niet in wat daar mis mee is, want zeker bij een kind kun je je soms niet veroorloven om het door te laten modderen zonder drastisch in te grijpen en sommige mensen zijn zo in de problemen gekomen door hun ADHD dat ook zij een extra hulpmiddel goed kunnen gebruiken.



Bij mij zijn de medicijnen helaas totaal niet aangeslagen (wat uitzonderlijk is), maar ik had ze graag geslikt als extra hulpmiddel, want een leven met ADHD is best lastig

quote:amaia schreef op 08 april 2011 @ 17:14:

[...]





Dat is iets te kort door de bocht. Ritalin is een wekamine, verwant aan amfetamine en valt onder de Opiumwet. Wel degelijk drugs dusVoor "normale" mensen werkt het inderdaad als drugs, maar voor ADHD-ers niet, zelfs al valt het helaas onder de Opiumwet.

quote:teddy41 schreef op 08 april 2011 @ 17:30:

Ieder middel dat je gevoelsleven beïnvloed is drugs. Zo simpel is het.

Daar wil ik niet mee zeggen dat het altijd verkeert is om ADHD medicatie te gebruiken. Ik weet dat het soms heel erg moeilijk is zonder.Nee het beïnvloedt je gevoelsleven niet, want je blijft hetzelfde karakter houden en je blijft gewoon hetzelfde mens. Het vult alleen het tekort aan dopamine aan, waardoor je net zo rustig reageert alseen ander, je natuurlijke rem is zoals hij hoort te zijn en je concentratie verbetert tot normale concentratie. Allemaal dingen die je van nature hoort te hebben.

quote:Zanne schreef op 08 april 2011 @ 12:00:

En ja ik denk wel dat modeziektes bestaan.



Zo heeft elk kind wel wat tegenwoordig.

PDD, ADHD, Asperger, ADD-, PDD-Nos, Nieuwetijdskinderen......



Tja, ik had ook liever een kind zonder pddnos/add, maar helaas pindakaas, zoon heeft een modeziekte aldus het vivaforum.

Nou, daar heeft ie echt wat aan.

Andere zoon heeft astma trouwens, er zijn mensen die beweren dat je dat krijgt als je niet genoeg weerstand opbouwt in je leven, bijv doordat je ouders je te schoon houden. Ach ja... je zal der maar mee gezegend zijn

Het zijn altijd de mensen die nog nooit door een maandenlange, soms zelfs jarenlange bureaucratische hulpverleningsmolen zijn geweest, van hot naar her gestuurd met hun kind, die blaten dat er "tegenwoordig overal maar even labels opgeplakt worden".

En die officieël gediasgnosticeerde ontwikkelingsstoornissen onder hetzelfde kopje zweverige new age meuk plaatsen.

Die er klakkeloos vanuit gaan dat ieder kind met een stoornis volgestopt wordt met medicijnen(omdat dat de ouders wel goed uitkomt).



Ik ben dolblij hoor, dat mijn kind het geweldig hippe label Asperger heeft. Heeft ie bij een pakje boter gekregen, die diagnose.

Ook ontzettend fijn dat de hulp die hij vanuit zijn rugzakje krijgt volgend jaar drastisch wordt ingeperkt waardoor de school zich genoodzaakt kan zien hem door te verwijzen naar het speciaal onderwijs. Waar hij vervolgens niet aangenomen zal worden vanwege zijn(veel)te hoge IQ.

Maar ja, voor zo'n hip label heb je natuurlijk alles over.

quote:LaRouge schreef op 08 april 2011 @ 13:04:

[...]





Dat is jouw interpretatie dat elk kind wel wat lijkt te hebben. Ik zie beroepsmatig veel kinderen en zo vaak als jij denkt dat het is, is het echt niet hoor. Maar jij ziet waarschijnlijk dat er bv. hier op het forum vaak over gepraat wordt, maar de lotgenoten zoeken elkaar ook op waardoor het meer/vaker lijkt voor te komen dan het werkelijk is.



En gelukkig, voor de kinderen die het wel hebben, dat er een diagnose en een goed behandeltraject gestart kan worden. Dat scheelt een hoop 'leed' in het volwassen leven. Als je er na jaren worstelen zonder begeleiding en uitgekakt door de omgeving omdat je anders bent achter komt dan is dat goed klote.....



Een vriendin van mij heeft een kind met asperger en ze doet het geweldig met hem. Hoezo, een etiket is makkelijker? Zij neemt iig de moeite om de gebruiksaanwijzing goed te leren begrijpen om het kind liefdevol op te voeden. Zo modegevoelig is ze trouwens niet, haar andere kinderen hebben geen problematiek.



Ik blijf de term 'modeziekte' belachelijk vinden. Dus in mijn ogen bestaat het niet. Het is geen accesoire (ik schrijf het vast verkeerd) die je aanschaft omdat het modern en leuk is en het wel makkelijk uitkomt. Het is keihard knokken......





En toch denk ik dat kinderen vaak een etiket opgeplakt krijgen om het maar een naam te geven.



zatd vroeger bij een kind in de klas die was allergisch voor een bepaald voedingsmiddel. Nou, dat was echt héél bijzonder. Tegenwoordig is ieder kind ( oke niet ieder kind, maar wel heel veel) allergisch. Of mag geen kleurstoffen etc.



En natuurlijk weet ik dat er kinderen zijn die echt iets mankeren. Die echt een ziekte hebben of stoornis.

Maar de term modeziekte snap ik wel.

Ja ik snap het ook wel, want je struikelt er over en dat kan irritatie opwekken. Ik vrees dat de "slechten" (de zelfopplakkers) het hierbij voor de "goeie" (waarbij het terecht is) verpesten.

Tegenwoordig heeft ook iedereen borderline.

quote:Zanne schreef op 08 april 2011 @ 21:58:

Tegenwoordig heeft ook iedereen borderline.Die hype is dan zeker plaatsgebonden, want hier zie ik ze niet .