Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
maandag 11 april 2011 om 22:55
Pfft, had vanavond weer echt even een inzinking. Vanavond keihard bij moeders thuis zitten huilen en ik weet nu nog steeds niet wat ik moet doen? Moeders stelde al voor om daar te blijven slapen, maar slaap toch liever thuis denk ik.
Hem bellen of toch smsen of toch...een brief schrijven? Ik denk toch dat ik de brief ga schrijven, want ik kan nu wel weer aan hem gaan trekken, maar ik lees net in de post van Sproet, dat je niks meer van je moet laten horen, toch Sproet?? Weet je wat, ik sms gewoon niks (ik had het berichtje natuurlijk alweer klaar staan in m'n telefoon) en ik schrijf die brief en post hem deze week. Dan heeft hij hem vrijdag en dat komt prima uit, want voor vrijdag kunnen we elkaar toch niet zien of spreken.
Okay, thnx, want dankzij jullie heeft het me ervan weerhouden om toch weer wat van me te laten horen...yoehoeee! En ook trots op mezelf
@Wejo. Ben ook trots op jou hoor, dat je hem de deur weer hebt gewezen. Misschien is het goed als wij de rollen nu eens om gaan draaien, toch??
@Sproet. Ik denk er serieus over na om de bloesemtocht te lopen, maar over 40 km, doe je 9 uur (hoorde ik vandaag) en het is inderdaad een behoorlijk drukke boel en....Hebben we daar zin in? En je hoeft me niet op te komen halen (wel erg lief aangeboden), want ik zag dat je start bij station Geldermalsen en dat is desnoods voor mij met de trein ook heel goed te doen en zouden we daar kunnen afspreken. Ik zit alleen nog met dat etentje 's avonds in m'n maag en die 40 km hihi.
@Polly: Ik denk ook dat Sproet dat stukje tekst moet printen en op moet hangen. Hier geeft ze zelf eigenlijk al het antwoord. Ik heb dat nu niet, maar wel gehad met mijn vorige relatie. Ik was er echt compleet klaar mee en die relatie had me echt gesloopt. Wat bv. tekenend was, was dat we ons huis moesten verkopen en ik daar zo ongelukkig was geweest, dat ik geen moment meer met spijt heb teruggekeken naar dat huis of het gemist heb, terwijl ik écht niks meer had gewoon. Toch was ik gelukkiger met niks, dan ongelukkig samen met hem.
Helaas heb ik dat gevoel nu niet
Polly, mag ik vragen in welke stad je zit? Of vind je dat te veel privé-info? Kan je er met de trein heen?, want misschien heb je dan wel met mijn ex-lief vanmorgen in dezelfde trein gezeten...
Kan me voorstellen dat dat erg moeilijk is hoor en dat alles daar je herinnert aan 'jullie'. Ik heb dat al als ik de naam van zijn stad hier in NL hoor, laat staan als ik er zou moeten zijn! Houd je taai daar meid!
Ik ga zo slapen, heb mezelf ook weer gesloopt qua emoties en tranen vandaag, dus ben er erg aan toe
Trusten meiden!
Hem bellen of toch smsen of toch...een brief schrijven? Ik denk toch dat ik de brief ga schrijven, want ik kan nu wel weer aan hem gaan trekken, maar ik lees net in de post van Sproet, dat je niks meer van je moet laten horen, toch Sproet?? Weet je wat, ik sms gewoon niks (ik had het berichtje natuurlijk alweer klaar staan in m'n telefoon) en ik schrijf die brief en post hem deze week. Dan heeft hij hem vrijdag en dat komt prima uit, want voor vrijdag kunnen we elkaar toch niet zien of spreken.
Okay, thnx, want dankzij jullie heeft het me ervan weerhouden om toch weer wat van me te laten horen...yoehoeee! En ook trots op mezelf
@Wejo. Ben ook trots op jou hoor, dat je hem de deur weer hebt gewezen. Misschien is het goed als wij de rollen nu eens om gaan draaien, toch??
@Sproet. Ik denk er serieus over na om de bloesemtocht te lopen, maar over 40 km, doe je 9 uur (hoorde ik vandaag) en het is inderdaad een behoorlijk drukke boel en....Hebben we daar zin in? En je hoeft me niet op te komen halen (wel erg lief aangeboden), want ik zag dat je start bij station Geldermalsen en dat is desnoods voor mij met de trein ook heel goed te doen en zouden we daar kunnen afspreken. Ik zit alleen nog met dat etentje 's avonds in m'n maag en die 40 km hihi.
@Polly: Ik denk ook dat Sproet dat stukje tekst moet printen en op moet hangen. Hier geeft ze zelf eigenlijk al het antwoord. Ik heb dat nu niet, maar wel gehad met mijn vorige relatie. Ik was er echt compleet klaar mee en die relatie had me echt gesloopt. Wat bv. tekenend was, was dat we ons huis moesten verkopen en ik daar zo ongelukkig was geweest, dat ik geen moment meer met spijt heb teruggekeken naar dat huis of het gemist heb, terwijl ik écht niks meer had gewoon. Toch was ik gelukkiger met niks, dan ongelukkig samen met hem.
Helaas heb ik dat gevoel nu niet
Polly, mag ik vragen in welke stad je zit? Of vind je dat te veel privé-info? Kan je er met de trein heen?, want misschien heb je dan wel met mijn ex-lief vanmorgen in dezelfde trein gezeten...
Kan me voorstellen dat dat erg moeilijk is hoor en dat alles daar je herinnert aan 'jullie'. Ik heb dat al als ik de naam van zijn stad hier in NL hoor, laat staan als ik er zou moeten zijn! Houd je taai daar meid! Ik ga zo slapen, heb mezelf ook weer gesloopt qua emoties en tranen vandaag, dus ben er erg aan toe
Trusten meiden!
dinsdag 12 april 2011 om 07:57
mogge!
ben gewoon heel boos op hem dat ie zo snel na mij alweer een ander had en dat ie mij negeerde al die tijd... kan het nog niet loslaten. roep de hele tijd tegen mezelf dat het beter is zo. dat ie zichzelf nog wel tegen komt.
waarom word ik dan elke morgen, na 6 mnd, nog steeds verdrietig en gespannen wakker... gaat pas weg na oxa. belachelijk! hij is allang weer bezig met andere vrouwen.. heb ik me zo in hem vergist? ik had ook veel strenger naar hem moeten zijn toen ik hem laatst sprak. hem tegenspreken als hij ets zei wat mi niet klopte. ik probeerde het wel maar t kwam er te zacht uit en het kwam al helemaal niet over
op mijn werk doe ik net alsof het prima met me gaat. ze zullen het niet begrijpen dat ik er nog zo mee bezig ben. heb nog niet op zijn fb gekeken en wil dit echt volhouden. het doet me meer pijn dan dat het goed voor me is. maar moeilijk vind ik het wel. ik heb ook een pittige sms klaar voor het geval dat. nu durf ik die nog niet te sturen, maak ik dan alles kapot? nu kunnen we nog gewoon met elkaar praten en boos uit elkaar gaan vind ik ook niet echt leuk. ( misschien wel beter?)
@noa, hoe lang zijn jullie nu uit elkaar? enne je loopt ong 5 km in een uur. laten we anders voor de 25 km gaan en kijken of we het dan nog trekken voor de 40. 25 is ook goed. het ie altijd kei gezellig!
ik klink soms wel dapper en sterk en vol goede voornemens maar ik voel me zo gesloopt. dit moet echt ophouden.
@wejo: in juni fietst hij de alpe d'huzes. 6x die berg op. hij zei me daarna ook niet meer te weten hoe hij zijn leven moest invullen.. maar ben bang dat dat dan niet met mij zal zijn.. eerder zal hij zich storten op zijn hobby, werk en nieuwe vriendinnen
stom, maar ben tijdje terug bij astroloog geweest die me zei dat ik in juni zou verhuizen, snap je m? toch zou ik ook bij een nieuwe relatie niet snel mijn huis opgeven..
nu werk ik elke keer maar toe naar iets leuks wat ik gepland heb maar voel me net alsof ik achter een bal aan ren die steeds verder weg rolt.... ik weet ook dat ik hem niet meer wil/kan terugnemen. wil hem dat ook nog het liefst even onder zijn neus wrijven, maar ik doe helemaal niks... contact is weer contact en niet goed voor mij. hij zal miss zijn schouders ophalen, sms wissen en doorgaan met waar ie mee bezig was..
maar ook invullen in een slechte eigenschap van mij! wie weet denkt ie wel na over mij en is ie er wel mee bezig... kan dat?
hm, weer op weg naar mijn werk.. lange dag..
ben gewoon heel boos op hem dat ie zo snel na mij alweer een ander had en dat ie mij negeerde al die tijd... kan het nog niet loslaten. roep de hele tijd tegen mezelf dat het beter is zo. dat ie zichzelf nog wel tegen komt.
waarom word ik dan elke morgen, na 6 mnd, nog steeds verdrietig en gespannen wakker... gaat pas weg na oxa. belachelijk! hij is allang weer bezig met andere vrouwen.. heb ik me zo in hem vergist? ik had ook veel strenger naar hem moeten zijn toen ik hem laatst sprak. hem tegenspreken als hij ets zei wat mi niet klopte. ik probeerde het wel maar t kwam er te zacht uit en het kwam al helemaal niet over
op mijn werk doe ik net alsof het prima met me gaat. ze zullen het niet begrijpen dat ik er nog zo mee bezig ben. heb nog niet op zijn fb gekeken en wil dit echt volhouden. het doet me meer pijn dan dat het goed voor me is. maar moeilijk vind ik het wel. ik heb ook een pittige sms klaar voor het geval dat. nu durf ik die nog niet te sturen, maak ik dan alles kapot? nu kunnen we nog gewoon met elkaar praten en boos uit elkaar gaan vind ik ook niet echt leuk. ( misschien wel beter?)
@noa, hoe lang zijn jullie nu uit elkaar? enne je loopt ong 5 km in een uur. laten we anders voor de 25 km gaan en kijken of we het dan nog trekken voor de 40. 25 is ook goed. het ie altijd kei gezellig!
ik klink soms wel dapper en sterk en vol goede voornemens maar ik voel me zo gesloopt. dit moet echt ophouden.
@wejo: in juni fietst hij de alpe d'huzes. 6x die berg op. hij zei me daarna ook niet meer te weten hoe hij zijn leven moest invullen.. maar ben bang dat dat dan niet met mij zal zijn.. eerder zal hij zich storten op zijn hobby, werk en nieuwe vriendinnen
stom, maar ben tijdje terug bij astroloog geweest die me zei dat ik in juni zou verhuizen, snap je m? toch zou ik ook bij een nieuwe relatie niet snel mijn huis opgeven..
nu werk ik elke keer maar toe naar iets leuks wat ik gepland heb maar voel me net alsof ik achter een bal aan ren die steeds verder weg rolt.... ik weet ook dat ik hem niet meer wil/kan terugnemen. wil hem dat ook nog het liefst even onder zijn neus wrijven, maar ik doe helemaal niks... contact is weer contact en niet goed voor mij. hij zal miss zijn schouders ophalen, sms wissen en doorgaan met waar ie mee bezig was..
maar ook invullen in een slechte eigenschap van mij! wie weet denkt ie wel na over mij en is ie er wel mee bezig... kan dat?
hm, weer op weg naar mijn werk.. lange dag..
dinsdag 12 april 2011 om 08:14
nog even snel, moet eigelijk al weg zijn...
zijn woorden maken ook dat ik me soms nog met hoopvul. ook al weet ik dat het dan toch weer fout zal gaan omdat ik me niet meer kan geven aan hem. het vertrouwen is stuk.
hei zei dat ie contact wilde houden, ook niet wist hoe de toekomst zou gaan, dat ie sterker moest worden,dat onze relatie gelijkwaardiger was. maar ja, dat vond hij( ik niet) en dat wil naruurlijk niet zeggen dat ie dan weer gevoelens voor mij krijgt?
en toch wil ik het een kans geven, ook al is die er misschien niet en kom ik daardoor geen stap verder. ik zou wel gewoon vrienden met hem willen blijven ( als ik dat kan) maar weet ook dat als ik hem zou zien met een ander dat een steek in mijn hart zou zijn...
wat een gevecht... noot geweten dat het zo pijn en zo lang kon duren. in mijn omgeving zegt men dat ik de enige ben die dit kan stoppen.. maar k voel me ook machteloos. overgeleverd aan mijn gevoelens...
nu ben ik echt weg... rennen!
zijn woorden maken ook dat ik me soms nog met hoopvul. ook al weet ik dat het dan toch weer fout zal gaan omdat ik me niet meer kan geven aan hem. het vertrouwen is stuk.
hei zei dat ie contact wilde houden, ook niet wist hoe de toekomst zou gaan, dat ie sterker moest worden,dat onze relatie gelijkwaardiger was. maar ja, dat vond hij( ik niet) en dat wil naruurlijk niet zeggen dat ie dan weer gevoelens voor mij krijgt?
en toch wil ik het een kans geven, ook al is die er misschien niet en kom ik daardoor geen stap verder. ik zou wel gewoon vrienden met hem willen blijven ( als ik dat kan) maar weet ook dat als ik hem zou zien met een ander dat een steek in mijn hart zou zijn...
wat een gevecht... noot geweten dat het zo pijn en zo lang kon duren. in mijn omgeving zegt men dat ik de enige ben die dit kan stoppen.. maar k voel me ook machteloos. overgeleverd aan mijn gevoelens...
nu ben ik echt weg... rennen!
dinsdag 12 april 2011 om 10:28
@ Sproet. Wat goed dat je nog niet op zijn FB hebt gekeken. Zie je wel, je kan het wel! En je gaat toch wel die bloesemtoch ook lopen, als ik niet mee kan he? Ik heb nu onwijze spierpijn in mijn kuiten van het mtb-en afgelopen weekend, dus moet dat eerst even aankijken.....schiet niet op!
Wij zijn nu ongeveer 8 weken uit elkaar. Tenminste...Ik neem maar even de datum aan dat hij is weggegaan en waaruit ik volgens mij moet concluderen dat we uit elkaar zijn gegaan?!
Helaas klopt het wat je omgeving zegt: Neem het heft in eigen hand en stop dit en dat kan alleen als je hem helemaal uit je leven verwijderd. Hoe moeilijk dat soms ook lijkt. Ik merk dat ik steeds een stapje verder kom daarmee en dat ik steeds meer spullen van hem uit mijn huis (en hoofd) verwijder. Heb gisterenavond weer zijn laatste lieve kaartje weggehaald waarop stond dat hij hoopte dat 2011 een nog veel mooier jaar voor ons zou worden dan 2010.......Goh, valt dat ff tegen
Wij zijn nu ongeveer 8 weken uit elkaar. Tenminste...Ik neem maar even de datum aan dat hij is weggegaan en waaruit ik volgens mij moet concluderen dat we uit elkaar zijn gegaan?!
Helaas klopt het wat je omgeving zegt: Neem het heft in eigen hand en stop dit en dat kan alleen als je hem helemaal uit je leven verwijderd. Hoe moeilijk dat soms ook lijkt. Ik merk dat ik steeds een stapje verder kom daarmee en dat ik steeds meer spullen van hem uit mijn huis (en hoofd) verwijder. Heb gisterenavond weer zijn laatste lieve kaartje weggehaald waarop stond dat hij hoopte dat 2011 een nog veel mooier jaar voor ons zou worden dan 2010.......Goh, valt dat ff tegen
dinsdag 12 april 2011 om 15:19
quote:PoIIy schreef op 11 april 2011 @ 20:44:
Wat schrijven jullie veel! En wat veel weer gebeurd, Wejo, jij spant de kroon, wat bizar! Daar snap je toch niets van, krijg je alleen maar hoop van... Of valt het mee?
Hier ook weer slechte dag(en).
Ben op congres in het buitenland. Romantische stad, en toevallig ook nog de stad waar onze laatste vakantie was, waar ik dacht dat alles nog goed was, en de foto's ook alleen maar twee blijde mensen laten zien. Drukt me wel weer op de feiten. Heb al hele dag zin om te huilen. Bij aanblik van toeristische attracties, bepaalde straten, restaurants. Echt te erg.
En dan hij nog, die SMSt: ben je er al? Heb je het naar je zin? Mooie stad toch?
En ik denk alleen maar flikker op en laat me met rust. Wat ik dus ook gesmst heb in iets nettere bewoording. Waar als reactie op komt: oh, ik dacht dat ....stad... goed voor je zou zijn.
Mannen snappen echt niets van vrouwen...
Of ben ik te emotioneel en reageer ik anders dan de gemiddelde vrouw?
Polly het is afschuwelijk verwarrend echt! Gisteravond smste hij nog, hij was niet lekker en maakte zich daar zorgen over. Heb mijn huistelefoon aangeboden dat hij me kon bellen als er 's nachts iets zou gebeuren (zijn mobiel heeft kuren). Om 13.00 uur vanmiddag heb ik maar even gesmst of hij zich al beter voelde. Zo'n bitch kan ik gewoon niet zijn om te doen of dat me niet boeit. Hij belde om 14.00 uur, het ging iets beter. Wilde het deze week nog even aankijken en zou anders naar de huisarts gaan. Ik zei gisteravond heel cynisch, je mist mijn liefde en je word er zelfs ziek van! Straks komt de telefoon dus weer terug en zien we elkaar weer. Alweer dag 4 op rij... Hoe onlogisch is dit allemaal?
Wanneer mag jij weer naar huis Polly?
Wat schrijven jullie veel! En wat veel weer gebeurd, Wejo, jij spant de kroon, wat bizar! Daar snap je toch niets van, krijg je alleen maar hoop van... Of valt het mee?
Hier ook weer slechte dag(en).
Ben op congres in het buitenland. Romantische stad, en toevallig ook nog de stad waar onze laatste vakantie was, waar ik dacht dat alles nog goed was, en de foto's ook alleen maar twee blijde mensen laten zien. Drukt me wel weer op de feiten. Heb al hele dag zin om te huilen. Bij aanblik van toeristische attracties, bepaalde straten, restaurants. Echt te erg.
En dan hij nog, die SMSt: ben je er al? Heb je het naar je zin? Mooie stad toch?
En ik denk alleen maar flikker op en laat me met rust. Wat ik dus ook gesmst heb in iets nettere bewoording. Waar als reactie op komt: oh, ik dacht dat ....stad... goed voor je zou zijn.
Mannen snappen echt niets van vrouwen...
Of ben ik te emotioneel en reageer ik anders dan de gemiddelde vrouw?
Polly het is afschuwelijk verwarrend echt! Gisteravond smste hij nog, hij was niet lekker en maakte zich daar zorgen over. Heb mijn huistelefoon aangeboden dat hij me kon bellen als er 's nachts iets zou gebeuren (zijn mobiel heeft kuren). Om 13.00 uur vanmiddag heb ik maar even gesmst of hij zich al beter voelde. Zo'n bitch kan ik gewoon niet zijn om te doen of dat me niet boeit. Hij belde om 14.00 uur, het ging iets beter. Wilde het deze week nog even aankijken en zou anders naar de huisarts gaan. Ik zei gisteravond heel cynisch, je mist mijn liefde en je word er zelfs ziek van! Straks komt de telefoon dus weer terug en zien we elkaar weer. Alweer dag 4 op rij... Hoe onlogisch is dit allemaal?
Wanneer mag jij weer naar huis Polly?
dinsdag 12 april 2011 om 15:22
quote:noaa73 schreef op 11 april 2011 @ 22:55:
Okay, thnx, want dankzij jullie heeft het me ervan weerhouden om toch weer wat van me te laten horen...yoehoeee! En ook trots op mezelf
@Wejo. Ben ook trots op jou hoor, dat je hem de deur weer hebt gewezen. Misschien is het goed als wij de rollen nu eens om gaan draaien, toch??
Heel goed Noa, we gaan de rollen omdraaien. Eens laten zien dat WIJ de sterkste zijn! Ik doe mee!
Okay, thnx, want dankzij jullie heeft het me ervan weerhouden om toch weer wat van me te laten horen...yoehoeee! En ook trots op mezelf
@Wejo. Ben ook trots op jou hoor, dat je hem de deur weer hebt gewezen. Misschien is het goed als wij de rollen nu eens om gaan draaien, toch??
Heel goed Noa, we gaan de rollen omdraaien. Eens laten zien dat WIJ de sterkste zijn! Ik doe mee!
dinsdag 12 april 2011 om 15:27
quote:sproet35 schreef op 12 april 2011 @ 07:57:
op mijn werk doe ik net alsof het prima met me gaat. ze zullen het niet begrijpen dat ik er nog zo mee bezig ben. heb nog niet op zijn fb gekeken en wil dit echt volhouden. het doet me meer pijn dan dat het goed voor me is. maar moeilijk vind ik het wel. ik heb ook een pittige sms klaar voor het geval dat. nu durf ik die nog niet te sturen, maak ik dan alles kapot? nu kunnen we nog gewoon met elkaar praten en boos uit elkaar gaan vind ik ook niet echt leuk. ( misschien wel beter?)
ik klink soms wel dapper en sterk en vol goede voornemens maar ik voel me zo gesloopt. dit moet echt ophouden.
@wejo: in juni fietst hij de alpe d'huzes. 6x die berg op. hij zei me daarna ook niet meer te weten hoe hij zijn leven moest invullen.. maar ben bang dat dat dan niet met mij zal zijn.. eerder zal hij zich storten op zijn hobby, werk en nieuwe vriendinnen
stom, maar ben tijdje terug bij astroloog geweest die me zei dat ik in juni zou verhuizen, snap je m? toch zou ik ook bij een nieuwe relatie niet snel mijn huis opgeven..
nu werk ik elke keer maar toe naar iets leuks wat ik gepland heb maar voel me net alsof ik achter een bal aan ren die steeds verder weg rolt.... ik weet ook dat ik hem niet meer wil/kan terugnemen. wil hem dat ook nog het liefst even onder zijn neus wrijven, maar ik doe helemaal niks... contact is weer contact en niet goed voor mij. hij zal miss zijn schouders ophalen, sms wissen en doorgaan met waar ie mee bezig was..
maar ook invullen in een slechte eigenschap van mij! wie weet denkt ie wel na over mij en is ie er wel mee bezig... kan dat?
hm, weer op weg naar mijn werk.. lange dag..:(Heel goed sproet, geen facebook checken (hoe blij ben ik dat mijn ex niet op die sites te vinden is). En met ruzie uit elkaar kan voor jou een hoop duidelijk maken, misschien net de schop die je nog nodig had maar het is natuurlijk niet wat je wilt. Hou vast aan je goed voornemens. Ga door met uitkijken naar leuke dingen. Jij rent achter een bal aan, ik roei achter een boot aan waar ik ineens uitgezet werd maar er komt een moment dat jij stopt met rennen en ik met roeien, zolang we sterk blijven en vooral bij onszelf blijven. Geen contact zoeken hoor, het is echt beter!
op mijn werk doe ik net alsof het prima met me gaat. ze zullen het niet begrijpen dat ik er nog zo mee bezig ben. heb nog niet op zijn fb gekeken en wil dit echt volhouden. het doet me meer pijn dan dat het goed voor me is. maar moeilijk vind ik het wel. ik heb ook een pittige sms klaar voor het geval dat. nu durf ik die nog niet te sturen, maak ik dan alles kapot? nu kunnen we nog gewoon met elkaar praten en boos uit elkaar gaan vind ik ook niet echt leuk. ( misschien wel beter?)
ik klink soms wel dapper en sterk en vol goede voornemens maar ik voel me zo gesloopt. dit moet echt ophouden.
@wejo: in juni fietst hij de alpe d'huzes. 6x die berg op. hij zei me daarna ook niet meer te weten hoe hij zijn leven moest invullen.. maar ben bang dat dat dan niet met mij zal zijn.. eerder zal hij zich storten op zijn hobby, werk en nieuwe vriendinnen
stom, maar ben tijdje terug bij astroloog geweest die me zei dat ik in juni zou verhuizen, snap je m? toch zou ik ook bij een nieuwe relatie niet snel mijn huis opgeven..
nu werk ik elke keer maar toe naar iets leuks wat ik gepland heb maar voel me net alsof ik achter een bal aan ren die steeds verder weg rolt.... ik weet ook dat ik hem niet meer wil/kan terugnemen. wil hem dat ook nog het liefst even onder zijn neus wrijven, maar ik doe helemaal niks... contact is weer contact en niet goed voor mij. hij zal miss zijn schouders ophalen, sms wissen en doorgaan met waar ie mee bezig was..
maar ook invullen in een slechte eigenschap van mij! wie weet denkt ie wel na over mij en is ie er wel mee bezig... kan dat?
hm, weer op weg naar mijn werk.. lange dag..:(Heel goed sproet, geen facebook checken (hoe blij ben ik dat mijn ex niet op die sites te vinden is). En met ruzie uit elkaar kan voor jou een hoop duidelijk maken, misschien net de schop die je nog nodig had maar het is natuurlijk niet wat je wilt. Hou vast aan je goed voornemens. Ga door met uitkijken naar leuke dingen. Jij rent achter een bal aan, ik roei achter een boot aan waar ik ineens uitgezet werd maar er komt een moment dat jij stopt met rennen en ik met roeien, zolang we sterk blijven en vooral bij onszelf blijven. Geen contact zoeken hoor, het is echt beter!
dinsdag 12 april 2011 om 15:48
@ Wejo. Ja, we moeten de rollen inderdaad omdraaien en de regie weer in eigen hand nemen! Thnx, heb altijd veel aan jouw posts hier Ik heb zojuist besloten dat ik hem niet meer ga bellen, maar vanavond een brief ga schrijven waarin ik alles uit en zegt wat het met mij doet. Desnoods breng ik hem vrijdag even langs en doe hem zelf door de brievenbus. Ik kijk wel.....Anders krijgt hij gewoon een postzegel hoor....Of 2, want het is al een lange brief en nog niet eens af
Ik dacht van: Ik kan wel weer bellen, weer berichten, maar met wat als gevolg? Dat hij weer niet opneemt, niet terug belt, niet terug bericht en ik dan weer heel veel energie in hem stop en er zelf niks mee opschiet? Alles wat je energie geeft groeit en dit negatieve gedrag van hem wil ik zeker niet laten groeien, no way! Pfft...Nu emotioneel ook zo ver komen
@ Wejo. Hij komt straks de telefoon terugbrengen, maar ik denk dat je het daar weer bij moet houden. Het is tenslotte niet levensbedreigend wat hij heeft, toch? En misschien is het niet gek als hij eens naar de huisarts gaat denk ik.... Ik bedoel: Jij moet hem niet willen redden, want dat kan jij gewoon niet...power to you girl!
En.....Gaan we nog op vakantie?
@ Sproet. Ik heb het boekje ook besteld en ik ben benieuwd, maar ik vermoed dat ik er al een hoop uit weet, maar kan geen kwaad om af en toe eens terug te lezen denk ik en me dat voor ogen te blijven houden als ik weer eens emotioneel word meegesleept...
Ik dacht van: Ik kan wel weer bellen, weer berichten, maar met wat als gevolg? Dat hij weer niet opneemt, niet terug belt, niet terug bericht en ik dan weer heel veel energie in hem stop en er zelf niks mee opschiet? Alles wat je energie geeft groeit en dit negatieve gedrag van hem wil ik zeker niet laten groeien, no way! Pfft...Nu emotioneel ook zo ver komen
@ Wejo. Hij komt straks de telefoon terugbrengen, maar ik denk dat je het daar weer bij moet houden. Het is tenslotte niet levensbedreigend wat hij heeft, toch? En misschien is het niet gek als hij eens naar de huisarts gaat denk ik.... Ik bedoel: Jij moet hem niet willen redden, want dat kan jij gewoon niet...power to you girl!
En.....Gaan we nog op vakantie?
@ Sproet. Ik heb het boekje ook besteld en ik ben benieuwd, maar ik vermoed dat ik er al een hoop uit weet, maar kan geen kwaad om af en toe eens terug te lezen denk ik en me dat voor ogen te blijven houden als ik weer eens emotioneel word meegesleept...
dinsdag 12 april 2011 om 16:05
quote:noaa73 schreef op 12 april 2011 @ 15:48:
@ Wejo. Ja, we moeten de rollen inderdaad omdraaien en de regie weer in eigen hand nemen! Thnx, heb altijd veel aan jouw posts hier Ik heb zojuist besloten dat ik hem niet meer ga bellen, maar vanavond een brief ga schrijven waarin ik alles uit en zegt wat het met mij doet. Desnoods breng ik hem vrijdag even langs en doe hem zelf door de brievenbus. Ik kijk wel.....Anders krijgt hij gewoon een postzegel hoor....Of 2, want het is al een lange brief en nog niet eens af
Ik dacht van: Ik kan wel weer bellen, weer berichten, maar met wat als gevolg? Dat hij weer niet opneemt, niet terug belt, niet terug bericht en ik dan weer heel veel energie in hem stop en er zelf niks mee opschiet? Alles wat je energie geeft groeit en dit negatieve gedrag van hem wil ik zeker niet laten groeien, no way! Pfft...Nu emotioneel ook zo ver komen
@ Wejo. Hij komt straks de telefoon terugbrengen, maar ik denk dat je het daar weer bij moet houden. Het is tenslotte niet levensbedreigend wat hij heeft, toch? En misschien is het niet gek als hij eens naar de huisarts gaat denk ik.... Ik bedoel: Jij moet hem niet willen redden, want dat kan jij gewoon niet...power to you girl!
En.....Gaan we nog op vakantie?
@ Sproet. Ik heb het boekje ook besteld en ik ben benieuwd, maar ik vermoed dat ik er al een hoop uit weet, maar kan geen kwaad om af en toe eens terug te lezen denk ik en me dat voor ogen te blijven houden als ik weer eens emotioneel word meegesleept...
Fijn dat je wat aan mijn posts hebt Noa, voor een ander weet ik het altijd prima te verzinnen maar voor mezelf... Die brief moet je zeker schrijven, maar bedenk nog even een paar dagen of je werkelijk wilt dat hij hem krijgt. Je krijgt geen reactie op een telefoontje of smsje, verwacht je hier wel reactie op? Dat je boos en verdrietig bent weet hij wel.
Ik had hem om 13.00 uur gesmst en om 14.00 uur belde hij, hij voelde zich iets beter maar nog niet goed. Vervolgens krijg ik 5 minuten geleden een sms. Sorry, zie je berichtje nu pas. Bedankt voor je interesse en bezorgdheid? Hij belde om 14.00 uur dus uit zichzelf als ik hem moet geloven? Als ik dadelijk thuis kom klop ik wel gelijk even aan voor die telefoon, dan hebben we dat maar gelijk gehad. Inderdaad geen gezellige avond voor ons vanavond. Hij wilde dat het over was, in geval van nood wil ik helpen, het gaat beter dus hij moet het weer zelf doen. Ik roep al heel lang dat hij zich moet laten nakijken (en dan in de positieve zin van het woord), eindelijk gaat hij het inzien...
De vakantieboeken heb ik gehaald, daar is het bij gebleven ha ha. Merk dat mijn hoofd nog niet staat naar het boeken van een vakantie zonder hem maar zodra ik het gevoel heb daaraan toe te zijn en jij bent nog niet geweest, dan hoor je me hoor!!
@ Wejo. Ja, we moeten de rollen inderdaad omdraaien en de regie weer in eigen hand nemen! Thnx, heb altijd veel aan jouw posts hier Ik heb zojuist besloten dat ik hem niet meer ga bellen, maar vanavond een brief ga schrijven waarin ik alles uit en zegt wat het met mij doet. Desnoods breng ik hem vrijdag even langs en doe hem zelf door de brievenbus. Ik kijk wel.....Anders krijgt hij gewoon een postzegel hoor....Of 2, want het is al een lange brief en nog niet eens af
Ik dacht van: Ik kan wel weer bellen, weer berichten, maar met wat als gevolg? Dat hij weer niet opneemt, niet terug belt, niet terug bericht en ik dan weer heel veel energie in hem stop en er zelf niks mee opschiet? Alles wat je energie geeft groeit en dit negatieve gedrag van hem wil ik zeker niet laten groeien, no way! Pfft...Nu emotioneel ook zo ver komen
@ Wejo. Hij komt straks de telefoon terugbrengen, maar ik denk dat je het daar weer bij moet houden. Het is tenslotte niet levensbedreigend wat hij heeft, toch? En misschien is het niet gek als hij eens naar de huisarts gaat denk ik.... Ik bedoel: Jij moet hem niet willen redden, want dat kan jij gewoon niet...power to you girl!
En.....Gaan we nog op vakantie?
@ Sproet. Ik heb het boekje ook besteld en ik ben benieuwd, maar ik vermoed dat ik er al een hoop uit weet, maar kan geen kwaad om af en toe eens terug te lezen denk ik en me dat voor ogen te blijven houden als ik weer eens emotioneel word meegesleept...
Fijn dat je wat aan mijn posts hebt Noa, voor een ander weet ik het altijd prima te verzinnen maar voor mezelf... Die brief moet je zeker schrijven, maar bedenk nog even een paar dagen of je werkelijk wilt dat hij hem krijgt. Je krijgt geen reactie op een telefoontje of smsje, verwacht je hier wel reactie op? Dat je boos en verdrietig bent weet hij wel.
Ik had hem om 13.00 uur gesmst en om 14.00 uur belde hij, hij voelde zich iets beter maar nog niet goed. Vervolgens krijg ik 5 minuten geleden een sms. Sorry, zie je berichtje nu pas. Bedankt voor je interesse en bezorgdheid? Hij belde om 14.00 uur dus uit zichzelf als ik hem moet geloven? Als ik dadelijk thuis kom klop ik wel gelijk even aan voor die telefoon, dan hebben we dat maar gelijk gehad. Inderdaad geen gezellige avond voor ons vanavond. Hij wilde dat het over was, in geval van nood wil ik helpen, het gaat beter dus hij moet het weer zelf doen. Ik roep al heel lang dat hij zich moet laten nakijken (en dan in de positieve zin van het woord), eindelijk gaat hij het inzien...
De vakantieboeken heb ik gehaald, daar is het bij gebleven ha ha. Merk dat mijn hoofd nog niet staat naar het boeken van een vakantie zonder hem maar zodra ik het gevoel heb daaraan toe te zijn en jij bent nog niet geweest, dan hoor je me hoor!!
dinsdag 12 april 2011 om 16:16
@ Wejo. Ik bedoel het ook meer voor jezelf hoor, die vakantie. Alhoewel ik het ook gezellig zou vinden als je meegaat en dan hoef ik ook niet zo alleen Ik moet ook nog boeken hoor, maar ook dat gebeurt blijkbaar stapje voor stapje bij me.
Ik schrijf de brief ook vanavond, omdat ik er verder deze week geen tijd meer voor heb. Ik kan dan altijd nog beslissen of ik hem verstuur of niet, maar ik denk wel dat ik het doe. Ik verwacht er ook geen antwoord op, maar ik wil wel dat hij dingen weet en zich realiseert, dus ik denk dat het een goed idee is. M'n moeder belde net om te vragen hoe het met me gaat en die vond het ook een goed idee. Ik ga er ook niet inzetten dat ik boos of verdrietig ben, maar meer hoe ik de relatie heb gezien en het einde zie. Hij mag ermee doen wat hij wil en eigenlijk interesseert het me ook niet, want het gaat nu om mij en ik wil die brief schrijven om het voor mezelf af te kunnen sluiten. Overigens ga ik er wel inzetten dat het me zou helpen om verder te gaan als we elkaar nog face to face zouden zien en dat ik eigenlijk wel vind dat ik dat op zijn minst verdiend heb na alles wat ik voor hem heb gedaan, maar ik calculeer wel in dat hij er niet op gaat reageren hoor.
Ja, bij anderen zie je dingen altijd veel beter dan bij jezelf he? Komt omdat bij anderen je eigen emoties niet meespelen en je dus wel een heldere kijk op dingen kan hebben. Bizar eigenlijk....stomme emoties ook!
Ik schrijf de brief ook vanavond, omdat ik er verder deze week geen tijd meer voor heb. Ik kan dan altijd nog beslissen of ik hem verstuur of niet, maar ik denk wel dat ik het doe. Ik verwacht er ook geen antwoord op, maar ik wil wel dat hij dingen weet en zich realiseert, dus ik denk dat het een goed idee is. M'n moeder belde net om te vragen hoe het met me gaat en die vond het ook een goed idee. Ik ga er ook niet inzetten dat ik boos of verdrietig ben, maar meer hoe ik de relatie heb gezien en het einde zie. Hij mag ermee doen wat hij wil en eigenlijk interesseert het me ook niet, want het gaat nu om mij en ik wil die brief schrijven om het voor mezelf af te kunnen sluiten. Overigens ga ik er wel inzetten dat het me zou helpen om verder te gaan als we elkaar nog face to face zouden zien en dat ik eigenlijk wel vind dat ik dat op zijn minst verdiend heb na alles wat ik voor hem heb gedaan, maar ik calculeer wel in dat hij er niet op gaat reageren hoor.
Ja, bij anderen zie je dingen altijd veel beter dan bij jezelf he? Komt omdat bij anderen je eigen emoties niet meespelen en je dus wel een heldere kijk op dingen kan hebben. Bizar eigenlijk....stomme emoties ook!
dinsdag 12 april 2011 om 19:38
net weer een enorme huilbui. de hele dag vecht ik al tegen gedachtes en opkomende gevoelens... be even op fb en zie dat hij vrienden is geworden met iemand. die iemand is vgls mij degene met wie hij wat heeft gehad na mij... ( ben niet op zijn face book geweest, el op die van anderen en daar stond dat hij vrienden is geworden met haar. ik ben er bijna zeker van dat zij het is... en waarom zij wel en ik niet? zo veel tranen en pijn in mijn buik, het niet begrijpen en het gekwestst zijn. het liefts smste ik hem nu en zei ik alles wat ik nog zou willen, ( niet aardig) maar heb besloten niks te doen. 2 maanden geen contact. volgens het boekje is dat beter. maar jullie begrijpen me vast wel.... mijn moeder heeft zo'n rustig gevoel zegt ze, alsof het wel weer goed komt. maar ja, kan ik daar op vertrouwen. ik weet dat er pas op zijn fb stond dat ie een goed en leuk gesprek had gehad, en daarna goed geslapen ( deed hij niet meer) en vlak daarna is hij dus vrienden met haar geworden... dan zijn mijn gedachten alweer bij: ze zijn weer bij elkaar. maar zij ging terug naar haar ex en zijwas 2x zo erg als zijn ex... dus wat is de waarheid. ik kan het niet weten, wil het ws ook niet weten. snap alleen nog steeds niet dat iemand waar je zo gied voor bent geweest en je geen ruzie mee hebt gehad, zo met je om gaat. maar ws weet hij niet eens wat hij bij mij teweeg brengt... sukkel!!!!
en noa, ik heb hem ook een paar x en mail gestuurd met hoe ik de relatie heb beleefd. verwacht geen antwoord. voor hem is het voorbij en terugkijken wil ie niet. het is goed om het voor jezelf te doen. deed ik in eerste instantie ook maar heb het uiteindelijk toch verstuurd. geen reactie. dus geen advies, volg je gevoel...
wat word je moe van huilen, nog veel te vroeg om te gaan slapen.maar wel de enige plek waar alle pijn verdwijnt...
ik hou me aan mijn afspraak. 2 mnd geen contact afkomend van mij ik moet hem uit mijn hoofd. dus ook niet meer checken op fb. vreemd dat er af en toe toch dingen van hem op mijn pagina verschijnen... snap dat niet.
noa, wanneer denk je te weten mee te lopen?en natuurlijk loop ik wel ook als je niet mee kunt/wil. ik wil mijnhoofd leegmaken, vullen met bloesem en sávond lichamelijk moe zijn ipv geestelijk...
en noa, ik heb hem ook een paar x en mail gestuurd met hoe ik de relatie heb beleefd. verwacht geen antwoord. voor hem is het voorbij en terugkijken wil ie niet. het is goed om het voor jezelf te doen. deed ik in eerste instantie ook maar heb het uiteindelijk toch verstuurd. geen reactie. dus geen advies, volg je gevoel...
wat word je moe van huilen, nog veel te vroeg om te gaan slapen.maar wel de enige plek waar alle pijn verdwijnt...
ik hou me aan mijn afspraak. 2 mnd geen contact afkomend van mij ik moet hem uit mijn hoofd. dus ook niet meer checken op fb. vreemd dat er af en toe toch dingen van hem op mijn pagina verschijnen... snap dat niet.
noa, wanneer denk je te weten mee te lopen?en natuurlijk loop ik wel ook als je niet mee kunt/wil. ik wil mijnhoofd leegmaken, vullen met bloesem en sávond lichamelijk moe zijn ipv geestelijk...
dinsdag 12 april 2011 om 19:47
AAAAAAHHHHHHH! Ik word gek. Ga ik net mijn telefoon ophalen, kreeg gelijk een kop thee, daarna stond ik op om naar huis te gaan zegt ie oja, wilde je het gesprek van zondag nog voortzetten? Uhm, nou uhm, ik denk dat wij dat beide met een ander doel doen en dat moet ik misschien niet willen. Hij zei als we niet verder praten, dan moeten we elkaar niet meer zien. Als we verder praten kunnen we zien of we elkaar nu tenminste uitgelegd kregen wat we in de relatie niet voor elkaar kregen en kijken wat we dan willen?! Oei, hij wilde me natuurlijk geen hoop geven maar moest me wel weer even flink in mijn zij kietelen en wilde nog even zeggen dat hij nu niet opzoek is naar een ander en van mij ook niet verwacht dat ik met op een ander zal storten!? WHY!!
Dames jullie moeten sterk blijven, ik heb het boek terug bij mijn ex gelezen en dat zegt 30 dagen geen contact. Is in mijn geval praktisch onmogelijk maar geen contact is echt echt het best. Knuffel voor jullie!!
Dames jullie moeten sterk blijven, ik heb het boek terug bij mijn ex gelezen en dat zegt 30 dagen geen contact. Is in mijn geval praktisch onmogelijk maar geen contact is echt echt het best. Knuffel voor jullie!!
dinsdag 12 april 2011 om 19:55
Jep, ben weer terug. En ja, je kan er met de trein heen. Welke steden blijven dan nog over? Berlijn, Rome, Parijs en Wenen? Allemaal romantisch
Vandaag dus weer in de trein terug. Trein is echt killing voor mij, daar heb ik zoveel tijd om na te denken.
Boze gesprekken met hem in mijn hoofd te houden.
Hem te vertellen hoe ik me voel
En dat dat een stuk slechter is dan dat hij zich voorstelt.
Heb echt een stap terug gedaan.
Hij SMSde nog gisteravond, dat hij het jammer vond dat ik me zo voelde, omdat hij verwachtte dat even weg goed voor me zou zijn. Is het ook wel, maar niet die stad... Niet die stad...
Zit nu wel weer heel hard te denken over mail te schrijven. Hij is buitenlander, dus gesprekken komen ook niet altijd over. Of inderdaad ook 30dagen wederom proberen geen contact -is ons nog niet gelukt- maar eerst wil ik dat hij weet hoe ik me voel.
Slecht...
Wejo, hij maakt het je niet makkelijker. Ga je verder praten?
Sproet, zeg je facebook op.
Vandaag dus weer in de trein terug. Trein is echt killing voor mij, daar heb ik zoveel tijd om na te denken.
Boze gesprekken met hem in mijn hoofd te houden.
Hem te vertellen hoe ik me voel
En dat dat een stuk slechter is dan dat hij zich voorstelt.
Heb echt een stap terug gedaan.
Hij SMSde nog gisteravond, dat hij het jammer vond dat ik me zo voelde, omdat hij verwachtte dat even weg goed voor me zou zijn. Is het ook wel, maar niet die stad... Niet die stad...
Zit nu wel weer heel hard te denken over mail te schrijven. Hij is buitenlander, dus gesprekken komen ook niet altijd over. Of inderdaad ook 30dagen wederom proberen geen contact -is ons nog niet gelukt- maar eerst wil ik dat hij weet hoe ik me voel.
Slecht...
Wejo, hij maakt het je niet makkelijker. Ga je verder praten?
Sproet, zeg je facebook op.
dinsdag 12 april 2011 om 21:17
Sproet, ga de dingen die je op onder andere facebook leest niet invullen voor je ex! Analyseren is killing! Probeer gewoon geen contact, denk dat dat voor jou echt goed is. Maar zoek hem dus ook niet open, probeer het eventjes gewoon los te laten! En hoe het verder gaat, dat weet niemand.. Laat eerst maar zien dat je ook zonder hem kunt!
Wejo, herkenbaar jou situatie! Ik woonde met mijn ex ook vrij dichtbij mn ouders, dus kwam vaak langs zn huis sinds het uit was.. En als ik nog weer wat van mn spullen kwam halen, was het altijd een kopje thee, even gezellig, even vertrouwd! Maar wat je ermee kunt, ik weet het niet.. Doe gewoon wat voor jou goed voelt, kijken wat de tijd je brengt!
Polly, gelukkig weer weg uit die romantische stad dus! Geen contact lijkt me lastig, omdat je ex wel contact houd? Even geen advies sorry! Hoop alleen dat je met je besluit (wel/geen contact) je wat beter gaat voelen!
Wejo, herkenbaar jou situatie! Ik woonde met mijn ex ook vrij dichtbij mn ouders, dus kwam vaak langs zn huis sinds het uit was.. En als ik nog weer wat van mn spullen kwam halen, was het altijd een kopje thee, even gezellig, even vertrouwd! Maar wat je ermee kunt, ik weet het niet.. Doe gewoon wat voor jou goed voelt, kijken wat de tijd je brengt!
Polly, gelukkig weer weg uit die romantische stad dus! Geen contact lijkt me lastig, omdat je ex wel contact houd? Even geen advies sorry! Hoop alleen dat je met je besluit (wel/geen contact) je wat beter gaat voelen!
-
woensdag 13 april 2011 om 08:01
je hebt gelijk mootje! niet analyseren, niet invullen.
hoe komt het dat ik toch nog vaak het gevoel heb dat ie weer bij me terugkomt? nu ook... sta onrustig op, pijn in mijn buik, niet kunnen eten en ineens komt het gevoel over me dat ie zelf contact op gaat nemen... is het de wens van de gedachte? mijn moeder heeft hetzelfde gevoel. of zoals een astroloog tegen mij zei: hij moet even uitrazen. laat hem los, en ook een andere vrouw, helderziend, zei dat het nog steeds goed kan komen hoor..
wat moet ik daarmee? hoe langer ik weg ben bij hem des te meer afstand er komt. al word ik nog steeds verscheurd van verdriet dat het is zoals het is. ook al was ik niet gelukkig door dingen die gebeurden bij hem, vind ik het toch heel erg dat hij er niet aan heeft willen werken en aan het "zo grappig/flirtend aan het socialisizen is met veel jongere vrouwen" alsof hij zich wil bewijzen dat ie nog in de markt ligt voor die leeftijd... alsf ie alles vergeten is wat wij samen hadden, hoe vrij ik hem liet... en nu negeert ie me weer op fb. maar ik onderdruk de neiging er iets mee te doen. ik doe helemaal niks... kijken of dat werkt. is het niet voor hem dan toch wel voor mij... trekken aan een dood paard heeft geen zin. hij moet mij graag willen... ( maar dan helpt een neg zelfbeeld ook niet erg mee:( )
gisteravond om 8 uur in slaap gevallen, poesie buiten vergeten, telefoon niet gehoord... zo meteen naar psych. ben moe
reageer vanav even op jullie berichten. fb verwijderen is niet handig, net oude vrienden daarmee terug gevonden. beetje raar omdat weg te doen..
hoe komt het dat ik toch nog vaak het gevoel heb dat ie weer bij me terugkomt? nu ook... sta onrustig op, pijn in mijn buik, niet kunnen eten en ineens komt het gevoel over me dat ie zelf contact op gaat nemen... is het de wens van de gedachte? mijn moeder heeft hetzelfde gevoel. of zoals een astroloog tegen mij zei: hij moet even uitrazen. laat hem los, en ook een andere vrouw, helderziend, zei dat het nog steeds goed kan komen hoor..
wat moet ik daarmee? hoe langer ik weg ben bij hem des te meer afstand er komt. al word ik nog steeds verscheurd van verdriet dat het is zoals het is. ook al was ik niet gelukkig door dingen die gebeurden bij hem, vind ik het toch heel erg dat hij er niet aan heeft willen werken en aan het "zo grappig/flirtend aan het socialisizen is met veel jongere vrouwen" alsof hij zich wil bewijzen dat ie nog in de markt ligt voor die leeftijd... alsf ie alles vergeten is wat wij samen hadden, hoe vrij ik hem liet... en nu negeert ie me weer op fb. maar ik onderdruk de neiging er iets mee te doen. ik doe helemaal niks... kijken of dat werkt. is het niet voor hem dan toch wel voor mij... trekken aan een dood paard heeft geen zin. hij moet mij graag willen... ( maar dan helpt een neg zelfbeeld ook niet erg mee:( )
gisteravond om 8 uur in slaap gevallen, poesie buiten vergeten, telefoon niet gehoord... zo meteen naar psych. ben moe
reageer vanav even op jullie berichten. fb verwijderen is niet handig, net oude vrienden daarmee terug gevonden. beetje raar omdat weg te doen..
woensdag 13 april 2011 om 09:17
@ Wejo. Aaah, hij kan jou duidelijk ook nog niet echt loslaten, maar hij wil jou ook geen hoop geven. Wat moet je dan? Dit is echt heel moeilijk hoor.
@ Polly...Gelukkig ben je weer terug! Kan me voorstellen dat die treinreis niet echt bevorderlijk is. Ik ook altijd dat die van mij ook nadenkt tijdens zo'n treinreis, maar misschien moet ik die hoop maar laten varen...Hij zal wel alleen slapen vermoed ik;-) Je kan hem die mail schrijven en daarna 30 dagen geen contact opnemen vanuit jouw kant. Als hij dat wel direct doet nav die mail, dan is het prima, maar anders...Niet doen. Ik ben dat ook van plan om te doen.
@ Sproet: Blokkeer hem op FB! Je hoeft je FB nog niet te verwijderen, maar wel hem. Kan je bovendien altijd weer terugdraaien (deblokkeren), maar dan lees jij niks meer bij anderen over hem en kan je hem ook niet meer vinden.
Ik heb net een sms gestuurd over dat etentje van a.s. zat., maar ga er vooralsnog maar vanuit dat ik niet meega. We kunnen anders altijd nog een andere keer wat afspreken, toch? Doen we die tocht gewoon dunnetjes over een andere keer Ik kan het nl. niet beloven, want weet ook niet hoe ik me voel zaterdag en ik merk dat ik niet te veel verplichtingen moet hebben...word daar erg onrustig van nl.
Ik hoop dat jouw bezoekje aan de psych je wat heeft opgeleverd!
Jou jullie taai vandaag, meiden!
Ik heb trouwens gisterenavond mijn brief geschreven...Veel tranen, maar ik denk dat ik hem ga posten en er niet meer aan ga terugdenken! Posten en afsluiten en rust.....Rust in mijn hoofd...Ben daar zó aan toe gewoon!
@ Polly...Gelukkig ben je weer terug! Kan me voorstellen dat die treinreis niet echt bevorderlijk is. Ik ook altijd dat die van mij ook nadenkt tijdens zo'n treinreis, maar misschien moet ik die hoop maar laten varen...Hij zal wel alleen slapen vermoed ik;-) Je kan hem die mail schrijven en daarna 30 dagen geen contact opnemen vanuit jouw kant. Als hij dat wel direct doet nav die mail, dan is het prima, maar anders...Niet doen. Ik ben dat ook van plan om te doen.
@ Sproet: Blokkeer hem op FB! Je hoeft je FB nog niet te verwijderen, maar wel hem. Kan je bovendien altijd weer terugdraaien (deblokkeren), maar dan lees jij niks meer bij anderen over hem en kan je hem ook niet meer vinden.
Ik heb net een sms gestuurd over dat etentje van a.s. zat., maar ga er vooralsnog maar vanuit dat ik niet meega. We kunnen anders altijd nog een andere keer wat afspreken, toch? Doen we die tocht gewoon dunnetjes over een andere keer
Ik kan het nl. niet beloven, want weet ook niet hoe ik me voel zaterdag en ik merk dat ik niet te veel verplichtingen moet hebben...word daar erg onrustig van nl. Ik hoop dat jouw bezoekje aan de psych je wat heeft opgeleverd!
Jou jullie taai vandaag, meiden!
Ik heb trouwens gisterenavond mijn brief geschreven...Veel tranen, maar ik denk dat ik hem ga posten en er niet meer aan ga terugdenken! Posten en afsluiten en rust.....Rust in mijn hoofd...Ben daar zó aan toe gewoon!
woensdag 13 april 2011 om 18:42
Ik ben zo moe, zoooooo moe.
En dat allemaal door een man...
Ik dacht dat ik mijn leven zo goed op orde had.
Leuk huis, leuke vriend, mooie toekomstplannen samen.
En het is allemaal weg.
En dat deed afgelopen weekend zo zeer. Ik liep in die stad, waar we zo gelukkig leken. Zag overal de foto's voor me. Foto's waar we altijd lachend op stonden. En ik weet nog steeds niet of het allemaal wel echt was.
Voel me rot, rot en nog rotter.
Ik wil ook rust in mijn hoofd, maar voel alleen maar onrust. Zolang ik iets doe gaat het wel, maar als ik alleen ben. Denk dat ik toch nog op hoop leefde, maar ik wil geen hoop hebben... Dat kan alleen maar weer pijn doen. En hij begrijpt gewoon mijn pijn niet, hij denkt alleen aan zichzelf.
Noaa, als het goed voelt moet je het sturen. Maakt nu toch niets meer uit, kapot maken kan je niet meer. Zolang het maar niet te hopeloos is. Ik heb idee dat ik wel te eerlijk ben geweest in mijn brief, maar zo ben ik, maar de brief gaat hem zeker raken. Als hij hem leest...
En dat allemaal door een man...
Ik dacht dat ik mijn leven zo goed op orde had.
Leuk huis, leuke vriend, mooie toekomstplannen samen.
En het is allemaal weg.
En dat deed afgelopen weekend zo zeer. Ik liep in die stad, waar we zo gelukkig leken. Zag overal de foto's voor me. Foto's waar we altijd lachend op stonden. En ik weet nog steeds niet of het allemaal wel echt was.
Voel me rot, rot en nog rotter.
Ik wil ook rust in mijn hoofd, maar voel alleen maar onrust. Zolang ik iets doe gaat het wel, maar als ik alleen ben. Denk dat ik toch nog op hoop leefde, maar ik wil geen hoop hebben... Dat kan alleen maar weer pijn doen. En hij begrijpt gewoon mijn pijn niet, hij denkt alleen aan zichzelf.
Noaa, als het goed voelt moet je het sturen. Maakt nu toch niets meer uit, kapot maken kan je niet meer. Zolang het maar niet te hopeloos is. Ik heb idee dat ik wel te eerlijk ben geweest in mijn brief, maar zo ben ik, maar de brief gaat hem zeker raken. Als hij hem leest...
woensdag 13 april 2011 om 20:24
Polly... dikke knuffel!!
En ook voor de rest hier. De rust komt, echt. Ik kan het weten, zelfs bij mij is de rust en de energie om me op mezelf te richten gekomen. ZELFS bij mij!!!!! Hou daaraan vast. En ben echt niet ongelukkig, er is weer een klein deurtje open gegaan naar andere dingen. Geen contact werkt het beste, omdat je pas dan los kunt gaan laten. Vasthouden aan iets wat er niet is heeft geen zin....
Denk als dat helpt aan het handjevol zand. Niet knijpen, dan glipt het tussen je vingers door. Loslaten!
Hoor mij, ik kon het ook niet. Maar nu wel...steeds beter. Dat punt gaat bij jullie ook komen, echt!!!!!!!!!!!! Ook al denken jullie allemaal dat jullie nooit meer over dat rotgevoel heen komen (tenminste, dat dacht ik). TIJD HEELT ALLE WONDEN!
Zo, alle dooddoeners even in de strijd gegooid. Maar het is wel waar.
En ook voor de rest hier. De rust komt, echt. Ik kan het weten, zelfs bij mij is de rust en de energie om me op mezelf te richten gekomen. ZELFS bij mij!!!!! Hou daaraan vast. En ben echt niet ongelukkig, er is weer een klein deurtje open gegaan naar andere dingen. Geen contact werkt het beste, omdat je pas dan los kunt gaan laten. Vasthouden aan iets wat er niet is heeft geen zin....
Denk als dat helpt aan het handjevol zand. Niet knijpen, dan glipt het tussen je vingers door. Loslaten!
Hoor mij, ik kon het ook niet. Maar nu wel...steeds beter. Dat punt gaat bij jullie ook komen, echt!!!!!!!!!!!! Ook al denken jullie allemaal dat jullie nooit meer over dat rotgevoel heen komen (tenminste, dat dacht ik). TIJD HEELT ALLE WONDEN!
Zo, alle dooddoeners even in de strijd gegooid. Maar het is wel waar.
woensdag 13 april 2011 om 22:25
tis ok noa, ik loop wel alleen. als je er niet aan toe bent dan moet je et niet doen..
voel me verdrietig, moe, alweer. rot functioneringsgesprek gehad op mijn werk. hongerig naar afspraak met een oud vriendje. was leuk. nogmaals dingen verteld waarom het uit ging. wat ik allemaal heb doorstaan.. dat was goed om te doen. hij kende de situatie niet en het werd me nogmaals duidelijk dat het beter is zo.
waarom voel ik me dan zo klote als ik toch weer een berichtje zie van hem op fb; gaat ie naar een concert van g meeuwis. wie er mee wil... met mij samen had ie nooit tijd voor dat soort dingen... k vind hem echt zo gemeen! en hij doet me nog steeds huilen....
voel me verdrietig, moe, alweer. rot functioneringsgesprek gehad op mijn werk. hongerig naar afspraak met een oud vriendje. was leuk. nogmaals dingen verteld waarom het uit ging. wat ik allemaal heb doorstaan.. dat was goed om te doen. hij kende de situatie niet en het werd me nogmaals duidelijk dat het beter is zo.
waarom voel ik me dan zo klote als ik toch weer een berichtje zie van hem op fb; gaat ie naar een concert van g meeuwis. wie er mee wil... met mij samen had ie nooit tijd voor dat soort dingen...
k vind hem echt zo gemeen! en hij doet me nog steeds huilen....
woensdag 13 april 2011 om 22:28
ik heb geen honger meer, ga naar bed.. ben leeg, morgen weer een dag. weer vechten tegen de gedachtes en gevoelens..
waarom voegt hij me nou niet toe op fb? waarom? ik heb hem toch niks gedaan? waar is ie bang voor. heb een pittige sms klaar liggen. vanmiddag bijna zover dat ik m wilde sturen. durfde niet zo goed want daarmee maak ik elke vorm van contact die er nu nog kan zijn kapot. maar aan de andere kant ben ik zo gekwetst weer door hem... help! en ik wil me aan mijn eigenbelofte houden van 2 maanden geen contact... dat hielp me ook.
nu even kijken hoe ik hem kan blokkeren. kan hij dan ook niet meer bij mij kijken?
waarom voegt hij me nou niet toe op fb? waarom? ik heb hem toch niks gedaan? waar is ie bang voor. heb een pittige sms klaar liggen. vanmiddag bijna zover dat ik m wilde sturen. durfde niet zo goed want daarmee maak ik elke vorm van contact die er nu nog kan zijn kapot. maar aan de andere kant ben ik zo gekwetst weer door hem... help! en ik wil me aan mijn eigenbelofte houden van 2 maanden geen contact... dat hielp me ook.
nu even kijken hoe ik hem kan blokkeren. kan hij dan ook niet meer bij mij kijken?
woensdag 13 april 2011 om 23:56
Dag meiden
Alles helemaal meegelezen. Alles is zo herkenbaar. En ik weet dat, van een relatie, die 18 jaar geleden (!!) voorbij was.
Wat is het bij vrouwen, dat ze altijd op zoek zijn naar de pijn, de afwijzing? Goed, je houdt van iemand, maar als hij je afwijst, wat heb je daar dan nog te zoeken?
Zoals het vaak gaat, ben je verbaasd, boos, over de manier waarop iemand een eind maakt aan de relatie.
Maar... hij laat je in de steek, laat niets van zich horen, luistert niet naar wat je vraagt.
Als je hem opzoekt, contact wilt opnemen, zoek je toch zelf je pijn op? Want je weet eigenlijk al hoe de reactie zal zijn, iedere keer weer. En we blijven maar doorgaan en laten hem ermee wegkomen dat hij niks doet, geen contact opneemt, de onzekerheid laat bestaan.
En daarnaast lees ik zo hier vaak "ik zeg maar niet wat ik voel, want dan is het contact helemaal kapot". O ja dus je krijgt weer een relatie met hem als jij maar niet zegt wat je voelt??? PARDON?? Kun je daar mee leven???
Jullie lijken me echt geen vrouwen, die niet weten wat ze voelen.
Jullie weten het allemaal. En toch doen jullie allemaal hetzelfde.
Wat is dat dan, vrouwen?? Waarom doen we dat?? We hebben veel meer kracht dan al die mannen. En ook dat weten jullie.
Belachelijk, toch?
Heeeeeeel veeeeel sterkte, meiden. Ik weet hoe het voelt!!
Alles helemaal meegelezen. Alles is zo herkenbaar. En ik weet dat, van een relatie, die 18 jaar geleden (!!) voorbij was.
Wat is het bij vrouwen, dat ze altijd op zoek zijn naar de pijn, de afwijzing? Goed, je houdt van iemand, maar als hij je afwijst, wat heb je daar dan nog te zoeken?
Zoals het vaak gaat, ben je verbaasd, boos, over de manier waarop iemand een eind maakt aan de relatie.
Maar... hij laat je in de steek, laat niets van zich horen, luistert niet naar wat je vraagt.
Als je hem opzoekt, contact wilt opnemen, zoek je toch zelf je pijn op? Want je weet eigenlijk al hoe de reactie zal zijn, iedere keer weer. En we blijven maar doorgaan en laten hem ermee wegkomen dat hij niks doet, geen contact opneemt, de onzekerheid laat bestaan.
En daarnaast lees ik zo hier vaak "ik zeg maar niet wat ik voel, want dan is het contact helemaal kapot". O ja dus je krijgt weer een relatie met hem als jij maar niet zegt wat je voelt??? PARDON?? Kun je daar mee leven???
Jullie lijken me echt geen vrouwen, die niet weten wat ze voelen.
Jullie weten het allemaal. En toch doen jullie allemaal hetzelfde.
Wat is dat dan, vrouwen?? Waarom doen we dat?? We hebben veel meer kracht dan al die mannen. En ook dat weten jullie.
Belachelijk, toch?
Heeeeeeel veeeeel sterkte, meiden. Ik weet hoe het voelt!!
donderdag 14 april 2011 om 00:01
Hallo meiden...
Ik voel me ergens een inbreekster, jullie schrijven al zo lang en veel onderling. Het voelt dan bijna een beetje ongepast om mee te willen schrijven, maar herken heel veel in jullie belevenissen!!
Ik weet niet goed waar te beginnen, het is ook al laat, maar die achtbaan van gevoelens en allerlei wisselbaden tussen woede, onbegrip en gemis zij me overbekend. Opende een topic hierover "Ingestort na rotrelatie", en op de een of andere manier ben ik nu meer in het loslaten-vaarwater aan het raken in plaats van dat ik me nog direct wil bezig houden met HOE hij deed. Die waas van ongeloof is gelukkig wat weg getrokken. Ik lees dat jullie daar ook mee bezig zijn - loslaten - met goede en slechte dagen....
Kortom, may I join in?
Ik wens jullie welterusten en een fijn begin van een zonnige dag!
Misia
Ik voel me ergens een inbreekster, jullie schrijven al zo lang en veel onderling. Het voelt dan bijna een beetje ongepast om mee te willen schrijven, maar herken heel veel in jullie belevenissen!!
Ik weet niet goed waar te beginnen, het is ook al laat, maar die achtbaan van gevoelens en allerlei wisselbaden tussen woede, onbegrip en gemis zij me overbekend. Opende een topic hierover "Ingestort na rotrelatie", en op de een of andere manier ben ik nu meer in het loslaten-vaarwater aan het raken in plaats van dat ik me nog direct wil bezig houden met HOE hij deed. Die waas van ongeloof is gelukkig wat weg getrokken. Ik lees dat jullie daar ook mee bezig zijn - loslaten - met goede en slechte dagen....
Kortom, may I join in?
Ik wens jullie welterusten en een fijn begin van een zonnige dag!
Misia
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
donderdag 14 april 2011 om 00:13
O ja, ik woon al jaren alleen. Helemaal gelukkig, uiteindelijk.
Heeft ook echt wel even geduurd, maar toch.
Voel me sterker dan ooit.
Heb hele lieve vrienden en vriendinnen. Alleen mensen, met wie ik echt helemaal mezelf kan zijn, met al mijn emoties. Ik lever qua emoties niks meer in. Heb alleen relaties met mensen, die net zoveel aandacht aan onze relatie geven als ik. Zodat ik helemaal mezelf kan zijn, mezelf niet helemaal uitlever. Liever alleen, dan ingeperkt in een relatie, me afhankelijk maken van.
Lijkt hard, lees ik nu (hihi), maar dat ben ik helemaal niet.
Ik steek nog steeds veel aandacht in mensen/relaties, maar ik neem wel sneller afstand van relaties, die minder 'aandacht' in onze relatie stoppen dan ik (wil)!!!!
Heeft ook echt wel even geduurd, maar toch.
Voel me sterker dan ooit.
Heb hele lieve vrienden en vriendinnen. Alleen mensen, met wie ik echt helemaal mezelf kan zijn, met al mijn emoties. Ik lever qua emoties niks meer in. Heb alleen relaties met mensen, die net zoveel aandacht aan onze relatie geven als ik. Zodat ik helemaal mezelf kan zijn, mezelf niet helemaal uitlever. Liever alleen, dan ingeperkt in een relatie, me afhankelijk maken van.
Lijkt hard, lees ik nu (hihi), maar dat ben ik helemaal niet.
Ik steek nog steeds veel aandacht in mensen/relaties, maar ik neem wel sneller afstand van relaties, die minder 'aandacht' in onze relatie stoppen dan ik (wil)!!!!