Relaties
alle pijlers
Digitale minnaar...
dinsdag 15 maart 2011 om 02:56
Dit is voor mij de eerste keer dat ik iets op een forum plaats. Ik moet mijn gevoel delen en dat kan niet met iemand uit mijn omgeving.
Ik ben sinds enige tijd zo verschrikkelijk verliefd op een collega dat ik niet meer normaal kan functioneren.Wij zijn beiden getrouwd en hebben kinderen. Ik ben al jaren niet erg gelukkig in mijn relatie, we hebben samen veel nare dingen meegemaakt en helaas heeft ons dat niet dichter bij elkaar gebracht maar juist voor verwijdering gezorgd. Mijn relatie is comfortabel door de bijna 20 jaar die we samen zijn, maar van liefde van mijn kant is niet veel sprake meer. Ik werk nu een paar jaar samen met mijn collega en een tijdje terug werd ineens duidelijk dat we meer voor elkaar voelen dan dat strikt noodzakelijk is. Ik weet niet eens meer precies hoe het zo kwam maar ineens was het daar. We hebben een tijdje om elkaar heen gedraaid maar wisten eigenlijk al meteen dat het niet te stoppen was. Nu zitten we in een vreemde situatie...wij zijn digitale minnaars met een beetje extra. Doordat we met elkaar werken kunnen we samen ook veel praten, iets wat we ook veelvuldig doen. We delen veel van onze diepste gevoelens met elkaar, en vinden (hoe cliche) een luisterend oor en begrip bij de ander, iets wat we allebei thuis missen. We mailen elkaar zo vaak als we kunnen en laten onze fantasieen dan de vrije loop, we hebben digitaal voornamelijk heel lekkere geile sex. Iets wat we "in het echt" nog nooit hebben gehad...wij komen niet verder dan zoenen en een beetje voelen. Heel erg lekker, maar ik raak hier zo langzamerhand ook gefrustreerd van. Mijn digitale minnaar maakt namelijk helemaal geen aanstalten om die extra stap te zetten terwijl ik, voor mijn gevoel, heel duidelijk ben geweest dat ik dat wel graag zou willen. Onze "relatie" bestaat dus uit heel veel praten, mailen, samen fantaseren, een beetje zoenen en af en toe een stiekeme ontmoeting in een gestolen halfuurtje na werktijd. Ik wil dit niet kwijt, want ik voel me zo verschrikkelijk goed door en bij hem, maar ik wil meer! Ik raak heel erg onzeker door deze situatie, ik weet dat hij me lief, leuk en lekker vindt, maar waarom gaat ie dan niet een stap verder? Als ie me veel aandacht geeft voel ik me supergoed maar als ie me minder aandacht geeft dan twijfel ik aan alles, ook aan mezelf en of ik echt wel leuk, lief en lekker ben. Ik beleef hoge pieken en diepe dalen door deze situatie en ik merk dat ik er geen grip (meer) op heb. Ik begrijp dat niemand mij hier bij kan helpen, maar ik hoor toch graag van vrouwen met soortgelijke ervaringen hoe zij hier mee om zijn gegaan...
Ik ben sinds enige tijd zo verschrikkelijk verliefd op een collega dat ik niet meer normaal kan functioneren.Wij zijn beiden getrouwd en hebben kinderen. Ik ben al jaren niet erg gelukkig in mijn relatie, we hebben samen veel nare dingen meegemaakt en helaas heeft ons dat niet dichter bij elkaar gebracht maar juist voor verwijdering gezorgd. Mijn relatie is comfortabel door de bijna 20 jaar die we samen zijn, maar van liefde van mijn kant is niet veel sprake meer. Ik werk nu een paar jaar samen met mijn collega en een tijdje terug werd ineens duidelijk dat we meer voor elkaar voelen dan dat strikt noodzakelijk is. Ik weet niet eens meer precies hoe het zo kwam maar ineens was het daar. We hebben een tijdje om elkaar heen gedraaid maar wisten eigenlijk al meteen dat het niet te stoppen was. Nu zitten we in een vreemde situatie...wij zijn digitale minnaars met een beetje extra. Doordat we met elkaar werken kunnen we samen ook veel praten, iets wat we ook veelvuldig doen. We delen veel van onze diepste gevoelens met elkaar, en vinden (hoe cliche) een luisterend oor en begrip bij de ander, iets wat we allebei thuis missen. We mailen elkaar zo vaak als we kunnen en laten onze fantasieen dan de vrije loop, we hebben digitaal voornamelijk heel lekkere geile sex. Iets wat we "in het echt" nog nooit hebben gehad...wij komen niet verder dan zoenen en een beetje voelen. Heel erg lekker, maar ik raak hier zo langzamerhand ook gefrustreerd van. Mijn digitale minnaar maakt namelijk helemaal geen aanstalten om die extra stap te zetten terwijl ik, voor mijn gevoel, heel duidelijk ben geweest dat ik dat wel graag zou willen. Onze "relatie" bestaat dus uit heel veel praten, mailen, samen fantaseren, een beetje zoenen en af en toe een stiekeme ontmoeting in een gestolen halfuurtje na werktijd. Ik wil dit niet kwijt, want ik voel me zo verschrikkelijk goed door en bij hem, maar ik wil meer! Ik raak heel erg onzeker door deze situatie, ik weet dat hij me lief, leuk en lekker vindt, maar waarom gaat ie dan niet een stap verder? Als ie me veel aandacht geeft voel ik me supergoed maar als ie me minder aandacht geeft dan twijfel ik aan alles, ook aan mezelf en of ik echt wel leuk, lief en lekker ben. Ik beleef hoge pieken en diepe dalen door deze situatie en ik merk dat ik er geen grip (meer) op heb. Ik begrijp dat niemand mij hier bij kan helpen, maar ik hoor toch graag van vrouwen met soortgelijke ervaringen hoe zij hier mee om zijn gegaan...
dinsdag 15 maart 2011 om 09:50
quote:Suzy65 schreef op 15 maart 2011 @ 09:41:
Nee, Mereldemuis, dat is geen grapje. Systeembeheer kan dat vaak gewoon meelezen en ook kijken welke sites jij bezoekt onder werktijd en als jij dat via pc van het werk doet..
Krijgt een bescheiden paniekaanvalletje nu.....
Adem in adem uit!
Nee, Mereldemuis, dat is geen grapje. Systeembeheer kan dat vaak gewoon meelezen en ook kijken welke sites jij bezoekt onder werktijd en als jij dat via pc van het werk doet..
Krijgt een bescheiden paniekaanvalletje nu.....
Adem in adem uit!
Op zaterdag help ik tamme dieren weer het beest in zichzelf te vinden.
dinsdag 15 maart 2011 om 09:55
@Mereldemuis: haha, sorry, niet bedoeld als leedvermaak.
Pikante fotootjes en/of mails gestuurd?
Tja, dan zit er maar 1 ding op: schijt aan hebben en bedenken dat je echt de enige niet bent, of andere oplossing zoeken/stoppen/ nep-accountje aanmaken en buiten werk om mailen?
Pikante fotootjes en/of mails gestuurd?
Tja, dan zit er maar 1 ding op: schijt aan hebben en bedenken dat je echt de enige niet bent, of andere oplossing zoeken/stoppen/ nep-accountje aanmaken en buiten werk om mailen?
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
dinsdag 15 maart 2011 om 10:18
quote:Suzy65 schreef op 15 maart 2011 @ 09:55:
@Mereldemuis: haha, sorry, niet bedoeld als leedvermaak.
Pikante fotootjes en/of mails gestuurd?Tja, dan zit er maar 1 ding op: schijt aan hebben en bedenken dat je echt de enige niet bent, of andere oplossing zoeken/stoppen/ nep-accountje aanmaken en buiten werk om mailen?
Zeer pikante emailtjes......
Ik heb mezelf gerust gesteld dat de ICT minder controle heeft binnen een bedrijf waar 13000 mensen werken.
@Mereldemuis: haha, sorry, niet bedoeld als leedvermaak.
Pikante fotootjes en/of mails gestuurd?Tja, dan zit er maar 1 ding op: schijt aan hebben en bedenken dat je echt de enige niet bent, of andere oplossing zoeken/stoppen/ nep-accountje aanmaken en buiten werk om mailen?
Zeer pikante emailtjes......
Ik heb mezelf gerust gesteld dat de ICT minder controle heeft binnen een bedrijf waar 13000 mensen werken.
Op zaterdag help ik tamme dieren weer het beest in zichzelf te vinden.
dinsdag 15 maart 2011 om 10:19
Heb je je bij je man nooit 'vrouw' gevoeld dan, ook niet 20 jaar geleden?
Mijn mening is het zelfde als van de meeste vrouwen hier. Je had hier eerder een topic moeten openen. 'help verliefd op een collega maar het kan niet'.
Je bent nu al zoveel stappen te ver gegaan. Heb je enig idee hoe het nu moet met je man en jou?
(immers de twee hoofdpersonen in dit verhaal)
Mijn mening is het zelfde als van de meeste vrouwen hier. Je had hier eerder een topic moeten openen. 'help verliefd op een collega maar het kan niet'.
Je bent nu al zoveel stappen te ver gegaan. Heb je enig idee hoe het nu moet met je man en jou?
(immers de twee hoofdpersonen in dit verhaal)
dinsdag 15 maart 2011 om 10:25
quote:Suzy65 schreef op 15 maart 2011 @ 09:41:
Nee, Mereldemuis, dat is geen grapje. Systeembeheer kan dat vaak gewoon meelezen en ook kijken welke sites jij bezoekt onder werktijd en als jij dat via pc van het werk doet..
ze kunnen toch niet je gmail lezen?
enfin, het is op mijn bedrijf sowieso niet aan de orde dat internet gecheckt wordt, maar kan me niet voorstellen dat ze in je persoonlijke gmail zouden kunnen (tenzij ze je wachtwoord hacken)
Nee, Mereldemuis, dat is geen grapje. Systeembeheer kan dat vaak gewoon meelezen en ook kijken welke sites jij bezoekt onder werktijd en als jij dat via pc van het werk doet..
ze kunnen toch niet je gmail lezen?
enfin, het is op mijn bedrijf sowieso niet aan de orde dat internet gecheckt wordt, maar kan me niet voorstellen dat ze in je persoonlijke gmail zouden kunnen (tenzij ze je wachtwoord hacken)
dinsdag 15 maart 2011 om 10:29
De vader van mijn vriend is jaren geleden een affaire met een collega begonnen. ook omdat hij niet meer gelukkig zou zijn in zijn huwelijk. In plaats van te werken aan zijn huwelijk óf op een fatsoenlijke manier een eind aan dat huwelijk te maken, koos hij dus voor die affaire. Dit heeft enige tijd geduurd, voordat het uitkwam (via andere collega's , die er achter kwamen). Gevolg was een scheiding, en dat zijn kinderen vrijwel alle respect voor hun vader zijn verloren. Ze kozen zonder meer partij voor hun moeder, en waren woest op hun vader. Het contact met hun vader is nooit meer geworden wat het geweest is, ze (de kinderen) voelden zich gewoon enorm belazerd door hun vader. En terecht.
Denk dus niet dat dit geen weerslag zal gaan hebben op je omgeving als het uitkomt. Stop er gewoon mee, en beslis eerst eens wat je nou eigenlijk wil met je huwelijk en je gezin. dat is wel zo eerlijk naar hen toe.
Denk dus niet dat dit geen weerslag zal gaan hebben op je omgeving als het uitkomt. Stop er gewoon mee, en beslis eerst eens wat je nou eigenlijk wil met je huwelijk en je gezin. dat is wel zo eerlijk naar hen toe.
dinsdag 15 maart 2011 om 10:35
dinsdag 15 maart 2011 om 10:47
quote:InyMiny schreef op 15 maart 2011 @ 10:44:
Mail van je werk gaat via een server. Op de server komen dus alle mails binnen en dan wordt het doorgezet naar de ontvanger. ICT/Systeembeheer kan vanaf de server alles lezen, daar hebben ze je wachtwoord niet voor nodigDe vraag is wel of de jongens van IT niks beter te doen hebben dan ALLE mails, bezochte website e.d. van het bedrijf doorlezen of er niet iets smeuigs tussen zit... Zeker als je bij een groot bedrijf werkt met veel personeel wordt de kans dat ze jouw zaakjes gaan volgens steeds kleiner.. Ma goed.. het KAN allemaal wel...
Mail van je werk gaat via een server. Op de server komen dus alle mails binnen en dan wordt het doorgezet naar de ontvanger. ICT/Systeembeheer kan vanaf de server alles lezen, daar hebben ze je wachtwoord niet voor nodigDe vraag is wel of de jongens van IT niks beter te doen hebben dan ALLE mails, bezochte website e.d. van het bedrijf doorlezen of er niet iets smeuigs tussen zit... Zeker als je bij een groot bedrijf werkt met veel personeel wordt de kans dat ze jouw zaakjes gaan volgens steeds kleiner.. Ma goed.. het KAN allemaal wel...
dinsdag 15 maart 2011 om 10:52
dinsdag 15 maart 2011 om 11:34
quote:anonymous68 schreef op 15 maart 2011 @ 08:03:
Misschien hou ik mezelf wel voor de gek, ik weet het niet.
Feit is wel dat ik echt verdriet heb van de situatie, ik weet ook niet goed wat ik moet doen. Aan de ene kant wil ik mijn gezin niet ontwrichten maar aan de andere kant kan en wil ik op deze manier niet door met mijn man. Misschien moet er inderdaad wel relatietherapie aan te pas komen....
Ik heb hetzelfde meegemaakt. Alleen was het dan geen collega. Dat lijkt me nog 10x moeilijker.
Maar inderdaad, je houdt jezelf voor de gek.
Dit ondermijnt ook zeker je (toch al) wankele gevoelens voor je man.
Laat het alsjeblieft niet zover komen dat je aan je verlangens naar meer toegeeft. Hoe verleidelijk dat ook allemaal op dit moment is.
Je zakt steeds dieper en dieper weg, en je raakt jezelf dan helemaal kwijt.
Verdriet heb je nu tóch wel. Hoe dan ook.
Maar maak het niet erger.
Trap op de rem !
Misschien hou ik mezelf wel voor de gek, ik weet het niet.
Feit is wel dat ik echt verdriet heb van de situatie, ik weet ook niet goed wat ik moet doen. Aan de ene kant wil ik mijn gezin niet ontwrichten maar aan de andere kant kan en wil ik op deze manier niet door met mijn man. Misschien moet er inderdaad wel relatietherapie aan te pas komen....
Ik heb hetzelfde meegemaakt. Alleen was het dan geen collega. Dat lijkt me nog 10x moeilijker.
Maar inderdaad, je houdt jezelf voor de gek.
Dit ondermijnt ook zeker je (toch al) wankele gevoelens voor je man.
Laat het alsjeblieft niet zover komen dat je aan je verlangens naar meer toegeeft. Hoe verleidelijk dat ook allemaal op dit moment is.
Je zakt steeds dieper en dieper weg, en je raakt jezelf dan helemaal kwijt.
Verdriet heb je nu tóch wel. Hoe dan ook.
Maar maak het niet erger.
Trap op de rem !
dinsdag 15 maart 2011 om 13:09
quote:Alex48 schreef op 15 maart 2011 @ 10:47:
[...]
De vraag is wel of de jongens van IT niks beter te doen hebben dan ALLE mails, bezochte website e.d. van het bedrijf doorlezen of er niet iets smeuigs tussen zit... Zeker als je bij een groot bedrijf werkt met veel personeel wordt de kans dat ze jouw zaakjes gaan volgens steeds kleiner.. Ma goed.. het KAN allemaal wel...
Klopt, maar er werd gezegd dat ze je wachtwoord dan nodig hebben, maar dat is dus niet zo.
Er zijn trouwens wel richtlijnen toch voor het controleren van websites/mails. Dan moet er een vermoeden zijn van sowieso fraude of diefstal. Ik weet niet of een relatie met een collega erbij hoort..
[...]
De vraag is wel of de jongens van IT niks beter te doen hebben dan ALLE mails, bezochte website e.d. van het bedrijf doorlezen of er niet iets smeuigs tussen zit... Zeker als je bij een groot bedrijf werkt met veel personeel wordt de kans dat ze jouw zaakjes gaan volgens steeds kleiner.. Ma goed.. het KAN allemaal wel...
Klopt, maar er werd gezegd dat ze je wachtwoord dan nodig hebben, maar dat is dus niet zo.
Er zijn trouwens wel richtlijnen toch voor het controleren van websites/mails. Dan moet er een vermoeden zijn van sowieso fraude of diefstal. Ik weet niet of een relatie met een collega erbij hoort..
dinsdag 15 maart 2011 om 17:13
Los van het feit dat deze affaire ethisch niet verantwoord is.....
Ben je je er bewust van dat je de totale controle over je eigen gevoel hebt verloren?
Je lacht of je huilt, wanneer hij wel of niet aandacht geeft.
En nu wil je verder? Je wilt meer? Je bent nu al een speelpop!
Mocht je om whatever reden sex buiten de deur zoeken, zoek dan ALLEEN sex.
Niet smsen, niet bellen, niet mailen, niet praten. Niks van alles wat in de buurt komt van vriendschap of meer.
Want jij verward lust met liefde nu. Wordt wakker of je raakt alles kwijt wat je lief is.
Ben je je er bewust van dat je de totale controle over je eigen gevoel hebt verloren?
Je lacht of je huilt, wanneer hij wel of niet aandacht geeft.
En nu wil je verder? Je wilt meer? Je bent nu al een speelpop!
Mocht je om whatever reden sex buiten de deur zoeken, zoek dan ALLEEN sex.
Niet smsen, niet bellen, niet mailen, niet praten. Niks van alles wat in de buurt komt van vriendschap of meer.
Want jij verward lust met liefde nu. Wordt wakker of je raakt alles kwijt wat je lief is.
dinsdag 15 maart 2011 om 17:21
quote:Kastanjez schreef op 15 maart 2011 @ 07:27:
Tja, jij zégt tegen hem dat je wel meer wilt, maar maakt daar ook geen echte aanstalten toe toch? Je bent getrouwd, misschien is hij net zo onzeker als jij. Waarom gaan jullie niet eerst allebei lekker scheiden, zodat je tenminste echt helemaal vrij bent?
Pfff...
Wat ik dus ook wou zeggen
En verder denk ik dat het wel degelijk te stoppen is. Verliefdheid overkomt je heel vaak; soms sta je er voor open en soms helemaal niet, maar dan nog gebeurt het wel eens.
Ik begrijp van TO dat zij graag meer wil...maar er kan sowieso niets gebeuren als je niet eerst je vrijheid terugneemt.
Uiteraard zitten daar allerlei consequenties aan. Als je daar niet mee wil of mee kan dealen, dan stop je met die collega.
Tja, jij zégt tegen hem dat je wel meer wilt, maar maakt daar ook geen echte aanstalten toe toch? Je bent getrouwd, misschien is hij net zo onzeker als jij. Waarom gaan jullie niet eerst allebei lekker scheiden, zodat je tenminste echt helemaal vrij bent?
Pfff...
Wat ik dus ook wou zeggen
En verder denk ik dat het wel degelijk te stoppen is. Verliefdheid overkomt je heel vaak; soms sta je er voor open en soms helemaal niet, maar dan nog gebeurt het wel eens.
Ik begrijp van TO dat zij graag meer wil...maar er kan sowieso niets gebeuren als je niet eerst je vrijheid terugneemt.
Uiteraard zitten daar allerlei consequenties aan. Als je daar niet mee wil of mee kan dealen, dan stop je met die collega.
dinsdag 15 maart 2011 om 18:38
woensdag 13 april 2011 om 15:34
Het is alweer een tijdje geleden dat ik een berichtje heb geplaatst. Ik wil iedereen bedanken die gereageerd heeft op mijn bericht, ik heb aan elke reactie wel wat gehad. In ieder geval zaten er veel eye openers tussen! Speciale dank gaat uit naar Suzy65, ik heb ontzettend veel steun ervaren uit jouw tekst. Kreeg de indruk dat jij ervaringsdeskundige bent of anders wellicht psycholoog
Het "goede" nieuws is dat ik inmiddels gebroken heb met mijn "digitale minnaar". Het heeft me enorme moeite gekost hem los te laten, maar dit was waarschijnlijk de enige oplossing. Ik heb een verschrikkelijke tijd achter de rug, maar merk dat dit slijt nu we geen enkel intiem contact meer hebben. Uiteraard werken we nog wel heel nauw samen, maar dit gaat eigenlijk heel goed (verbaas ik me over...had gedacht dat ik dit heel moeilijk zou vinden). Ik heb thuis een goed gesprek gevoerd en kreeg daar eigenlijk alleen maar begrip...mijn man was zich ervan bewust dat hij behoorlijk wat heeft laten liggen de afgelopen jaren. We hebben besloten in therapie te gaan, de insteek is om er samen uit te komen maar ik heb wel eerlijk aangegeven dat ik ook op zoek moet naar mijn eigen gevoel om te kijken of er voldoende is op samen verder te gaan. Ondanks het verdriet wat ik ervaar om de hele situatie geeft dit ook een opgelucht gevoel, er gebeurt niets stiekem en ik hoef niet meer de hele tijd te gaan zitten wachten tot mijn "digitale minnaar" tijd voor me heeft (iets waarvan hij heeft aangegeven dat dit voor hem inderdaad het struikelblok is, hij heeft het zo verschrikkelijk druk dat hij gewoonweg geen tijd kan vinden meer tijd en aandacht aan mij te besteden. Ik heb voor mezelf moeten constateren dat dit voor mij niet genoeg is...) Ik ga me nu volledig richten op de therapie en hoop op een positieve uitkomst!
Het "goede" nieuws is dat ik inmiddels gebroken heb met mijn "digitale minnaar". Het heeft me enorme moeite gekost hem los te laten, maar dit was waarschijnlijk de enige oplossing. Ik heb een verschrikkelijke tijd achter de rug, maar merk dat dit slijt nu we geen enkel intiem contact meer hebben. Uiteraard werken we nog wel heel nauw samen, maar dit gaat eigenlijk heel goed (verbaas ik me over...had gedacht dat ik dit heel moeilijk zou vinden). Ik heb thuis een goed gesprek gevoerd en kreeg daar eigenlijk alleen maar begrip...mijn man was zich ervan bewust dat hij behoorlijk wat heeft laten liggen de afgelopen jaren. We hebben besloten in therapie te gaan, de insteek is om er samen uit te komen maar ik heb wel eerlijk aangegeven dat ik ook op zoek moet naar mijn eigen gevoel om te kijken of er voldoende is op samen verder te gaan. Ondanks het verdriet wat ik ervaar om de hele situatie geeft dit ook een opgelucht gevoel, er gebeurt niets stiekem en ik hoef niet meer de hele tijd te gaan zitten wachten tot mijn "digitale minnaar" tijd voor me heeft (iets waarvan hij heeft aangegeven dat dit voor hem inderdaad het struikelblok is, hij heeft het zo verschrikkelijk druk dat hij gewoonweg geen tijd kan vinden meer tijd en aandacht aan mij te besteden. Ik heb voor mezelf moeten constateren dat dit voor mij niet genoeg is...) Ik ga me nu volledig richten op de therapie en hoop op een positieve uitkomst!
woensdag 13 april 2011 om 19:23
Hartstikke goed van je!
En besef je heel goed dat wat jij en je collega hadden gecreeerd (vooral dat digitale) een fantsiewereld was. Dat werkt erg verslavend, vandaar dat je er ook moeilijk los van kon komen. Het verklaart ook waarom samenwerken met hem je eigenlijk meevalt, die digitale fantasiewereld bestaat namelijk niet meer en daardoor is ie nu 'gewoon' en man en niet een creatie van jouw fantasie, die gevoed wordt door jouw eigen innerlijke verlangens (heeft dus weinig met de persoon te maken, meer met jezelf).
Ook super hoe jouw man heeft gereageerd.
Succes met alles!
En besef je heel goed dat wat jij en je collega hadden gecreeerd (vooral dat digitale) een fantsiewereld was. Dat werkt erg verslavend, vandaar dat je er ook moeilijk los van kon komen. Het verklaart ook waarom samenwerken met hem je eigenlijk meevalt, die digitale fantasiewereld bestaat namelijk niet meer en daardoor is ie nu 'gewoon' en man en niet een creatie van jouw fantasie, die gevoed wordt door jouw eigen innerlijke verlangens (heeft dus weinig met de persoon te maken, meer met jezelf).
Ook super hoe jouw man heeft gereageerd.
Succes met alles!
woensdag 13 april 2011 om 20:03
charlottew88, very cherry, moonlight82 en lila01...
thanx!! Tot tranen toe geroerd, ontzettend bedankt voor jullie support en waardering...draagt bij aan mijn gevoel de juiste beslissing genomen te hebben!
En ja, lila01, het zou zo maar kunnen dat je gelijk hebt...misschien was ik meer verliefd op het verliefd zijn en het bijbehorende gevoel dan dat ik daarwerkelijk verliefd was op mijn "digitale minnaar". En ja, veel respect voor mijn man, ik had dit niet verwacht. En een wijf met ballen...wauw, dat voelt goed !! Ja eigenlijk best stoer...ik kom er vast wel.
Ik hou jullie op de hoogte. Nogmaals...ontzettend bedankt!
thanx!! Tot tranen toe geroerd, ontzettend bedankt voor jullie support en waardering...draagt bij aan mijn gevoel de juiste beslissing genomen te hebben!
En ja, lila01, het zou zo maar kunnen dat je gelijk hebt...misschien was ik meer verliefd op het verliefd zijn en het bijbehorende gevoel dan dat ik daarwerkelijk verliefd was op mijn "digitale minnaar". En ja, veel respect voor mijn man, ik had dit niet verwacht. En een wijf met ballen...wauw, dat voelt goed !! Ja eigenlijk best stoer...ik kom er vast wel.
Ik hou jullie op de hoogte. Nogmaals...ontzettend bedankt!
