Relaties
alle pijlers
Relatie redden, hoe?
donderdag 11 november 2010 om 11:22
Mijn vriend en ik zijn abrupt uit elkaar gegaan (zijn keuze) door een gebrek aan communicatie. Die communicatie kwam pas na de breuk weer op gang..Er zijn nogal wat irritaties aan elkaar en het gevoel is daardoor (?) ook bij beiden wel een beetje minder/weg. We woonden samen en zijn nu dus weer volledig op onszelf en alleen.
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
We kunnen de leuke tijden met elkaar alleen niet vergeten en willen elkaar nog een kans geven! Vooral omdat we voor de breuk nooit ook maar iets met elkaar hebben kunnen bespreken en een breuk als deze blijkbaar nodig was..
Maar: hoe pakken we dit nou goed aan? Om teleurstelllingen bij beiden te voorkomen..?
Hoop dat jullie tips hebben!
donderdag 14 april 2011 om 07:37
en weer sta ik op met pijn in mijn buik... wat zal ik nou doen? hem toch die laatste sms sturen, ben ik het kwijt.
ik ben zo boos maar eigenlijk verdrietig! hoe is dat nou toch mogelijk na een half jaar alweer. heb het gevoel dat het niet over gaar bij mij. komt ws ook omdat ik nog steeds in hoop stand sta. en waarom? ik wil hem toch niet meer? ( of eigenlijk misschien wel...
) en ik kan hem niet dwingen. ik vind het nog steeds zo vreselijk erg om mee te moeten leven. dat het voorbij is, dat ie alweer een ander had, dat ie allemaal dingen doet waar ie toen we samen waren geen tijd voor maakte. ik wil hem zo graag pijn doen ook. ik heb pijn! maar durf nog steeds niet, bang echt alles kapot te maken. mijn laatste kans te verspelen. dus speel ik dat het me niks meer doet. en dat hou ik niet vol... moet me nu met alle kracht op mijn werk storten anders raak ik dat ook nog kwijt..
ik ben moe
ik ben zo boos maar eigenlijk verdrietig! hoe is dat nou toch mogelijk na een half jaar alweer. heb het gevoel dat het niet over gaar bij mij. komt ws ook omdat ik nog steeds in hoop stand sta. en waarom? ik wil hem toch niet meer? ( of eigenlijk misschien wel...
) en ik kan hem niet dwingen. ik vind het nog steeds zo vreselijk erg om mee te moeten leven. dat het voorbij is, dat ie alweer een ander had, dat ie allemaal dingen doet waar ie toen we samen waren geen tijd voor maakte. ik wil hem zo graag pijn doen ook. ik heb pijn! maar durf nog steeds niet, bang echt alles kapot te maken. mijn laatste kans te verspelen. dus speel ik dat het me niks meer doet. en dat hou ik niet vol... moet me nu met alle kracht op mijn werk storten anders raak ik dat ook nog kwijt..ik ben moe
donderdag 14 april 2011 om 07:56
Misia, schrijf gerust mee. Denk dat er inderdaad nu meer zijn die hoop laten varen en er voor zichzelf het beste van maken.
Hier dus ook contact verbroken. En het voelt aan de ene kant rot en andere kant beter. Beste vriend is weer terug in Nederland, de dag nadat hij wegging gebeurde het, en hij is nu weer terug. Gisteravond lang mee gepraat. Verhelderend.
Nu weer rustiger.
Hier dus ook contact verbroken. En het voelt aan de ene kant rot en andere kant beter. Beste vriend is weer terug in Nederland, de dag nadat hij wegging gebeurde het, en hij is nu weer terug. Gisteravond lang mee gepraat. Verhelderend.
Nu weer rustiger.
donderdag 14 april 2011 om 08:04
gelukkig polly, er over praten helpt...
ik ga me vandaag met alle macht storten op mijn werk. het moet beter. als ik dat ook nog kwijtraak kun je me opbergen..
stuur ook geen sms. als ik hem evt weer es zou tegenkomen kan ik het beter face to face zeggen. en anders maar niet. het is beter als ik nooit meer iets van hem zou weten of horen..
komt het echt wel goed? zo moe van het vechten. weinig zin ook in alles..
ik ga me vandaag met alle macht storten op mijn werk. het moet beter. als ik dat ook nog kwijtraak kun je me opbergen..
stuur ook geen sms. als ik hem evt weer es zou tegenkomen kan ik het beter face to face zeggen. en anders maar niet. het is beter als ik nooit meer iets van hem zou weten of horen..
komt het echt wel goed? zo moe van het vechten. weinig zin ook in alles..
donderdag 14 april 2011 om 08:26
Hello meiden,
@Sproet; Natuurlijk komt het goed! Echt waar, ook qua werk! I'm for sure! Ik haal op dit moment veel uit m'n werk en moet er ook niet aan denken om dat niet meer te hebben. Ben op dit moment ook blij als ik weer op maandag kan gaan werken?! Pfft...dat ik zo diep zou zinken
En goed dat je gisteren hem van facebook hebt verwijderd /& geblokkeerd? Als je hem blokkeert kan hij jou ook niet meer zoeken en vinden....Net of hij niet meer bestaat dus....En dat heb jij nodig!
Vechten maakt je vermoeid en put je uit. Dat klopt. Ik had maandag ineens ook zoiets van: ik ga niet meer vechten, want hij vecht niet meer terug en telkens put het me weer uit gewoon!
Hoe was je gesprek bij de psych?
@ Polly. ik vind dat jij ook alweer een stuk sterker overkomt! Goed zo! Volgens mij gaat het bij iedereen een beetje met ups en downs op dit moment. De ene keer voelen we ons sterk en de andere keer storten we weer compleet in.
Ik heb gisteren ook echt een hele goede avond gehad met een een goed gesprek en dat deed me ook zó goed! Kwam laat thuis, bed ingedoken en gewoon ook weer eens een keer goed geslapen! Vanmorgen de brief een kus gegeven, ons huisdier dat ook laten doen hihi en hem toen op de post gedaan en nu ga ik loslaten...... Ik laat hem los en neem geen contact meer met hem op. Ik ga zijn telefoonnummers verwijderen uit mijn telefoons, zodat ik hem niet meer kan bellen of smsen. Als ik hem over een paar maanden nog steeds niet helemaal uit mijn systeem heb, dan neem ik weer een keer contact op met een mailtje, maar ik denk dat we eerst helemaal los moeten laten. Pfft...Moeilijk, maar ik weet dat ik dat kan....
Dit weekend ga ik bij familie logeren en heb ook een etentje. Zondag weer thuis en dan ook dingen plannen etc. Ga in ieder geval ook proberen om de vakantie dit weekend echt te boeken, want dat is volgens mij (en anderen) echt wat ik nodig heb....Kan hem dan altijd nog een kaartje sturen vanaf de Antillen hihi: "Het is hier prachtig en ik geniet hier met volle teugen, groetjes Noa". Laat hem maar denken dat ik het naar mijn zin heb
@ Misia Natuurlijk mag je hier meeschrijven. Ik ben ook later ingestroomd en volgens mij heb ik jouw topic ook wel eens gelezen.....
Nou, weer een nieuwe dag, meiden! Go for it!
@Sproet; Natuurlijk komt het goed! Echt waar, ook qua werk! I'm for sure! Ik haal op dit moment veel uit m'n werk en moet er ook niet aan denken om dat niet meer te hebben. Ben op dit moment ook blij als ik weer op maandag kan gaan werken?! Pfft...dat ik zo diep zou zinken
En goed dat je gisteren hem van facebook hebt verwijderd /& geblokkeerd? Als je hem blokkeert kan hij jou ook niet meer zoeken en vinden....Net of hij niet meer bestaat dus....En dat heb jij nodig!
Vechten maakt je vermoeid en put je uit. Dat klopt. Ik had maandag ineens ook zoiets van: ik ga niet meer vechten, want hij vecht niet meer terug en telkens put het me weer uit gewoon!
Hoe was je gesprek bij de psych?
@ Polly. ik vind dat jij ook alweer een stuk sterker overkomt! Goed zo! Volgens mij gaat het bij iedereen een beetje met ups en downs op dit moment. De ene keer voelen we ons sterk en de andere keer storten we weer compleet in.
Ik heb gisteren ook echt een hele goede avond gehad met een een goed gesprek en dat deed me ook zó goed! Kwam laat thuis, bed ingedoken en gewoon ook weer eens een keer goed geslapen! Vanmorgen de brief een kus gegeven, ons huisdier dat ook laten doen hihi en hem toen op de post gedaan en nu ga ik loslaten...... Ik laat hem los en neem geen contact meer met hem op. Ik ga zijn telefoonnummers verwijderen uit mijn telefoons, zodat ik hem niet meer kan bellen of smsen. Als ik hem over een paar maanden nog steeds niet helemaal uit mijn systeem heb, dan neem ik weer een keer contact op met een mailtje, maar ik denk dat we eerst helemaal los moeten laten. Pfft...Moeilijk, maar ik weet dat ik dat kan....
Dit weekend ga ik bij familie logeren en heb ook een etentje. Zondag weer thuis en dan ook dingen plannen etc. Ga in ieder geval ook proberen om de vakantie dit weekend echt te boeken, want dat is volgens mij (en anderen) echt wat ik nodig heb....Kan hem dan altijd nog een kaartje sturen vanaf de Antillen hihi: "Het is hier prachtig en ik geniet hier met volle teugen, groetjes Noa". Laat hem maar denken dat ik het naar mijn zin heb
@ Misia Natuurlijk mag je hier meeschrijven. Ik ben ook later ingestroomd en volgens mij heb ik jouw topic ook wel eens gelezen.....
Nou, weer een nieuwe dag, meiden! Go for it!
donderdag 14 april 2011 om 12:23
Meide, dank voor jullie welkom . Ik ben helaas (nog) niet bijgelezen, dus ga liever in op recente posts!!
Fair! Ja!! Je haalt me de woorden uit de mond, ik wil ook "niks meer inleveren qua emoties". Ik weet niet hoe jij dit exact bedoelt, maar bij mij speelt het volgende echt het allermeest: ik wil geen mooi weer meer spelen. Niet doen alsof ik GEEN pijn heb van iets als dat WEL zo is. Niet bang (altijd superbang geweest daarvoor) om mensen voor het hoofd te stoten, kwaad te maken en uiteindelijk te verliezen. Ik wil achteroverleunen bij mensen. Het probleem daarbij is dat ik niet goed weet WAAR de sleutel zit om dat te doen. Ingrediënten zijn: open(er) durven zijn, assertiever, ook boos durven worden zonder angst om afgewezen of verlaten te worden. Lastig, maar ik voel wel dat DAAR de schoen wringt, en dat is al heel wat! Ga er 1 stapje tegelijk voor maken!
Wie weet bedoel jij iets totaal anders, hoor het graag! Je bent in ieder geval nu op een plek waar je wilt zijn, letterlijk en figuurlijk! Super, meis!! Hoe is het je gelukt meer bij jezelf te blijven?
Houd het even hierbij, moet aan het werk (ja, zelfs zin in.....).
Nou lieverds, hang in there (en @ sproet: SUPERDAPPER dat je hem hebt geblokkeerd......wie weet geeft het je meer rust!!!?? Mijn ex heeft MIJ verwijderd van zijn facebook en linkedin etc, en na een enorm verdriet daarom, ben ik er nu wel blij mee: moet er niet aan denken als ik zie dat ie vrienden wordt met (mooie, jonge, succesvolle, zooooooooooooo interessante - dat kan mijn gekrakte hartje niet zo goed aan ) vrouwen ).
@ Polly: fijn dat het beter met je gaat!!
Misia
quote:fair68 schreef op 14 april 2011 @ 00:13:
O ja, ik woon al jaren alleen. Helemaal gelukkig, uiteindelijk.
Heeft ook echt wel even geduurd, maar toch.
Voel me sterker dan ooit.
Heb hele lieve vrienden en vriendinnen. Alleen mensen, met wie ik echt helemaal mezelf kan zijn, met al mijn emoties. Ik lever qua emoties niks meer in. Heb alleen relaties met mensen, die net zoveel aandacht aan onze relatie geven als ik. Zodat ik helemaal mezelf kan zijn, mezelf niet helemaal uitlever. Liever alleen, dan ingeperkt in een relatie, me afhankelijk maken van.
Lijkt hard, lees ik nu (hihi), maar dat ben ik helemaal niet.
Ik steek nog steeds veel aandacht in mensen/relaties, maar ik neem wel sneller afstand van relaties, die minder 'aandacht' in onze relatie stoppen dan ik (wil)!!!!
Fair! Ja!! Je haalt me de woorden uit de mond, ik wil ook "niks meer inleveren qua emoties". Ik weet niet hoe jij dit exact bedoelt, maar bij mij speelt het volgende echt het allermeest: ik wil geen mooi weer meer spelen. Niet doen alsof ik GEEN pijn heb van iets als dat WEL zo is. Niet bang (altijd superbang geweest daarvoor) om mensen voor het hoofd te stoten, kwaad te maken en uiteindelijk te verliezen. Ik wil achteroverleunen bij mensen. Het probleem daarbij is dat ik niet goed weet WAAR de sleutel zit om dat te doen. Ingrediënten zijn: open(er) durven zijn, assertiever, ook boos durven worden zonder angst om afgewezen of verlaten te worden. Lastig, maar ik voel wel dat DAAR de schoen wringt, en dat is al heel wat! Ga er 1 stapje tegelijk voor maken!
Wie weet bedoel jij iets totaal anders, hoor het graag! Je bent in ieder geval nu op een plek waar je wilt zijn, letterlijk en figuurlijk! Super, meis!! Hoe is het je gelukt meer bij jezelf te blijven?
Houd het even hierbij, moet aan het werk (ja, zelfs zin in.....).
Nou lieverds, hang in there (en @ sproet: SUPERDAPPER dat je hem hebt geblokkeerd......wie weet geeft het je meer rust!!!?? Mijn ex heeft MIJ verwijderd van zijn facebook en linkedin etc, en na een enorm verdriet daarom, ben ik er nu wel blij mee: moet er niet aan denken als ik zie dat ie vrienden wordt met (mooie, jonge, succesvolle, zooooooooooooo interessante - dat kan mijn gekrakte hartje niet zo goed aan ) vrouwen ).
@ Polly: fijn dat het beter met je gaat!!
Misia
quote:fair68 schreef op 14 april 2011 @ 00:13:
O ja, ik woon al jaren alleen. Helemaal gelukkig, uiteindelijk.
Heeft ook echt wel even geduurd, maar toch.
Voel me sterker dan ooit.
Heb hele lieve vrienden en vriendinnen. Alleen mensen, met wie ik echt helemaal mezelf kan zijn, met al mijn emoties. Ik lever qua emoties niks meer in. Heb alleen relaties met mensen, die net zoveel aandacht aan onze relatie geven als ik. Zodat ik helemaal mezelf kan zijn, mezelf niet helemaal uitlever. Liever alleen, dan ingeperkt in een relatie, me afhankelijk maken van.
Lijkt hard, lees ik nu (hihi), maar dat ben ik helemaal niet.
Ik steek nog steeds veel aandacht in mensen/relaties, maar ik neem wel sneller afstand van relaties, die minder 'aandacht' in onze relatie stoppen dan ik (wil)!!!!
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
donderdag 14 april 2011 om 17:00
Ik heb even een inzinking vanmiddag.
De afgelopen dagen ging het allemaal zo goed. Ik heb niet meer iedere avond gejankt om hem. Dat is over de week genomen al een hele verbetering met eerst!
Nu heb ik hem vanmiddag gesproken vis fb. In eerste instantie gewoon over vanalles en nog wat, maar al gauw kwam het gesprek toch op wat persoonlijkere zaken.
Ik heb bewust afstand gehouden van hem in het begin , nu weet ik ook weer waarom. Hij vertelde mij allemaal dingen die me zoveel doen nog steeds. Dat hij nog steeds van me houdt, me heel aantrekkelijk vind etc.etc. Hij is heel eerlijk en openhartig geweest...en dat doet me zoveel.
Ben helemaal in de war nu. Moet weer die afstand nemen, want anders gaat het niet goed.
voor iedereen die het nodig heeft.
De afgelopen dagen ging het allemaal zo goed. Ik heb niet meer iedere avond gejankt om hem. Dat is over de week genomen al een hele verbetering met eerst!
Nu heb ik hem vanmiddag gesproken vis fb. In eerste instantie gewoon over vanalles en nog wat, maar al gauw kwam het gesprek toch op wat persoonlijkere zaken.
Ik heb bewust afstand gehouden van hem in het begin , nu weet ik ook weer waarom. Hij vertelde mij allemaal dingen die me zoveel doen nog steeds. Dat hij nog steeds van me houdt, me heel aantrekkelijk vind etc.etc. Hij is heel eerlijk en openhartig geweest...en dat doet me zoveel.
Ben helemaal in de war nu. Moet weer die afstand nemen, want anders gaat het niet goed.
voor iedereen die het nodig heeft.
donderdag 14 april 2011 om 17:11
Aaah Pixie, wat naar! Maar je weet ineens weer waarom je afstand hebt genomen, toch? En dat dus weer moet doen...
Ook gemeen om dingen tegen jou te zeggen die je nog heel veel met jou doen....Dat zou hij moeten weten en het is eigenlijk wel een klein beetje gemeen dat hij dat dan toch zegt, alhoewel het ongetwijfeld goed bedoeld zal zijn.
Vervelend weer zo'n inzinking, maar volgens mij hoort dat er wel bij....die Ups en downs....HIer ook sterk aanwezig in ieder geval!
Sterkte en ben strong!
Ook gemeen om dingen tegen jou te zeggen die je nog heel veel met jou doen....Dat zou hij moeten weten en het is eigenlijk wel een klein beetje gemeen dat hij dat dan toch zegt, alhoewel het ongetwijfeld goed bedoeld zal zijn.
Vervelend weer zo'n inzinking, maar volgens mij hoort dat er wel bij....die Ups en downs....HIer ook sterk aanwezig in ieder geval!
Sterkte en ben strong!
donderdag 14 april 2011 om 17:41
Hij is heel eerlijk geweest naar mij toe en misschien vroeg het ook wel aan hem...omdat ik wilde weten hoe het met hem ging. Mijn verhaal wist hij, dat ik het er best moeilijk mee heb en dat ik daarom afstand wil bewaren. Hij mist mij ook nog steeds, je hebt 2,5 jaar lief en leed samen gedeeld, dat is niet zomaar uit je systeem. Dat kan ook niet en dat moet je ook niet willen. Je moet je ook toe kunnen geven aan verdriet enzo.
Maar dit is lastig...omdat het zijn keus was er een punt achter te zetten ga ik er automatisch vanuit dat hij het er niet zo moelijk mee heeft. Maar hij mist mij wel degelijk, en dat gesprek dat we vanmiddag voerden deed hem ook veel.
Moeilijk. Moeilijk. Dankjewel voor je medeleven en luisterend oor Noa.
Maar dit is lastig...omdat het zijn keus was er een punt achter te zetten ga ik er automatisch vanuit dat hij het er niet zo moelijk mee heeft. Maar hij mist mij wel degelijk, en dat gesprek dat we vanmiddag voerden deed hem ook veel.
Moeilijk. Moeilijk. Dankjewel voor je medeleven en luisterend oor Noa.
donderdag 14 april 2011 om 17:55
tja, en dan stuurt hij mij een sms: hij wil me toevoegen op fb... heeft even tijd en ruimte voor zichzelf nodig..
hoofd en emoties weer op hol.... blij dat ik die boze sms niet heb gestuurd. hou me wel aan mijn belofte 2maanden geen contact te zoeken, alleen als hij contact opneemt met mij... en nu maar weer afwachten. toekomst nog onzeker. maar ben blij dat ik toch nog iets voor hem beteken..
geeft soms hoop en dan weer wanhoop... maar ik voel me wel beter nu en dat is ook wat waard. ik ga door met leuke dingen doen, alleen of met vrienden. ga binnenkort een rib boat experience doen. zit in een boot et 8 mannen. misschien zit daar wat voor mij bij zei de organisator
noa, jij gaat niet mee he zaterdag?
pixie rot voor je dat je elke avond nog zo moet huilen.. het is zo'n rot gevoel, de hoop en wanhoop en te bedenkendat hij echt echt weg zal blijven uit je leven. ook al weetje ook niet zeker of het wel goed zou worden als je weer samen zou zijn.. moeilijk...
ik moet echt mijn stinkende best doen op mijn werk anders vlieg ik er echt uit. en maakte ik nou grote fouten, nee,echt niet. maar mijn baas beslist. ik werk keihard maar ben idd nog vol verdriet en angsten... ook al merken ze daar niks van. voor hen is het al te lang geleden, ik moet er maar es overheen zijn. dus ik praat er niet over.
keihard werken dus...
welkom nieuwelingen, helaas...
hoofd en emoties weer op hol.... blij dat ik die boze sms niet heb gestuurd. hou me wel aan mijn belofte 2maanden geen contact te zoeken, alleen als hij contact opneemt met mij... en nu maar weer afwachten. toekomst nog onzeker. maar ben blij dat ik toch nog iets voor hem beteken..
geeft soms hoop en dan weer wanhoop... maar ik voel me wel beter nu en dat is ook wat waard. ik ga door met leuke dingen doen, alleen of met vrienden. ga binnenkort een rib boat experience doen. zit in een boot et 8 mannen. misschien zit daar wat voor mij bij zei de organisator
noa, jij gaat niet mee he zaterdag?
pixie rot voor je dat je elke avond nog zo moet huilen.. het is zo'n rot gevoel, de hoop en wanhoop en te bedenkendat hij echt echt weg zal blijven uit je leven. ook al weetje ook niet zeker of het wel goed zou worden als je weer samen zou zijn.. moeilijk...
ik moet echt mijn stinkende best doen op mijn werk anders vlieg ik er echt uit. en maakte ik nou grote fouten, nee,echt niet. maar mijn baas beslist. ik werk keihard maar ben idd nog vol verdriet en angsten... ook al merken ze daar niks van. voor hen is het al te lang geleden, ik moet er maar es overheen zijn. dus ik praat er niet over.
keihard werken dus...
welkom nieuwelingen, helaas...
donderdag 14 april 2011 om 18:25
Rib boat experience? Dat klinkt stoer! Soort van raften?
Pixie: ik weet dus ook niet wat ik met zijn verdriet om mij aan moet. Want als dat verdriet zo groot is, waarom had het dan niet hersteld kunnen worden? Maar misschien denk ik te naief...
Maar ze maken het je zo wel weer moeilijk.
Ups en downs ja. Bij mij gaat het vaak juist 's morgens beter. Ik merk dat ik 's avonds moe ben en dan emotioneler wordt. Wat een rotzooi is mijn leven...
Pixie: ik weet dus ook niet wat ik met zijn verdriet om mij aan moet. Want als dat verdriet zo groot is, waarom had het dan niet hersteld kunnen worden? Maar misschien denk ik te naief...
Maar ze maken het je zo wel weer moeilijk.
Ups en downs ja. Bij mij gaat het vaak juist 's morgens beter. Ik merk dat ik 's avonds moe ben en dan emotioneler wordt. Wat een rotzooi is mijn leven...
donderdag 14 april 2011 om 20:27
Waarom klinkt het allemaal zo herkenbaar? Bij mij is het ondertussen al te lang uit, maar nog nooit echt over geweest (naar mijn idee). Ik had in het begin nog vrij veel contact met mn ex, vanuit mij, maar ook vanuit hem. En ook mijn ex zei dat ie nog veel om me gaf, me aantrekkelijk vond, lief vond.. En ook hij had veel verdriet, terwijl hij degene was die ermee kapte. En ook ik snapte niet waarom hij er dan mee gekapt was, als er blijkbaar toch nog veel gevoel zat..
Nu, meer dan een half jaar later, kwam hij bij me.. Dat hij nog wel degelijk veel voor me voelde, maar destijds het niet wist, niet aan zn fouten toe kon geven. Maar hij heeft het zichzelf zo lastig gemaakt, door een (rebound)relatie aan te gaan. En op dit moment heeft hij het zodanig voor zichzelf, voor ons verprutst, dat er na een periode wel weer contact en elkaar zien, nu even weer niets is. Hij zit in de knoop met zichzelf, en heeft mij daarin betrokken. Waardoor ik helaas weer onrustig ben geworden! Want toch, die periode weer contact voelde zo fijn! Hij is echt mn maatje, ik mis hem gewoon! Maar ik gebruik deze periode van even weinig contact ook maar om na te denken. Of ik het nog wel wil, zou kunnen.. En ik weet het niet..
Ik weet gewoon alleen dat ik hem mis! En ontzettend veel moeite moet doen om geen contact te zoeken! Deze momenten komen met vlagen, en dat het op dit moment geen heel stralend lenteweer is, doet ook niet veel goeds! Gelukkig sport ik vaak al mn onrust eruit, dat werkt! En het van me afschrijven, ook dat!
Ik wou dat ik een advies heb voor ons allemaal, helaas heb ik dat niet.. Tja het kost tijd, en niemand kan ik de toekomst kijken, maar daardoor blijft de hoop doorsluieren (iig in mijn geval), en dat zorgt voor onrust, bah!
Dan ga ik ondertussen verder met de CD van Adele luisteren, wat een emo muziek, maar wel fijn!
Nu, meer dan een half jaar later, kwam hij bij me.. Dat hij nog wel degelijk veel voor me voelde, maar destijds het niet wist, niet aan zn fouten toe kon geven. Maar hij heeft het zichzelf zo lastig gemaakt, door een (rebound)relatie aan te gaan. En op dit moment heeft hij het zodanig voor zichzelf, voor ons verprutst, dat er na een periode wel weer contact en elkaar zien, nu even weer niets is. Hij zit in de knoop met zichzelf, en heeft mij daarin betrokken. Waardoor ik helaas weer onrustig ben geworden! Want toch, die periode weer contact voelde zo fijn! Hij is echt mn maatje, ik mis hem gewoon! Maar ik gebruik deze periode van even weinig contact ook maar om na te denken. Of ik het nog wel wil, zou kunnen.. En ik weet het niet..
Ik weet gewoon alleen dat ik hem mis! En ontzettend veel moeite moet doen om geen contact te zoeken! Deze momenten komen met vlagen, en dat het op dit moment geen heel stralend lenteweer is, doet ook niet veel goeds! Gelukkig sport ik vaak al mn onrust eruit, dat werkt! En het van me afschrijven, ook dat!
Ik wou dat ik een advies heb voor ons allemaal, helaas heb ik dat niet.. Tja het kost tijd, en niemand kan ik de toekomst kijken, maar daardoor blijft de hoop doorsluieren (iig in mijn geval), en dat zorgt voor onrust, bah!
Dan ga ik ondertussen verder met de CD van Adele luisteren, wat een emo muziek, maar wel fijn!
-
donderdag 14 april 2011 om 20:59
@ polly, het is een rubber boot, je moet een zwemvest aan en je komt vaak los van het water.. ( was mijn kado aan hem.. nu ga ik m zelf maar doen..)
ik voel me smorgens juist rot, en dan post ik dat maar weer hier.. geeft me het gevoel dat ik niet alleen ben. s avonds voel ik me beter. al is mijn hoofd nu toch ook wel weer vol van gedachtes.. NIET INVULLEN zouden jullie zeggen... ik doe niks en wacht af... neem afstand, das beter. voor beiden... ik zie wel wat er gebeurd... zeg ik dapper. want liefst wist ik nu al of ie weer bij mij zou komen... helemaal gek word ik van mezelf want waar is het: ik wil hem niet meer! gebleven?
ik plan allerlei leuke dingen om naar uit te kijken... om de tijd te vullen zodat ik weer zin krijg en heb in mijn eigen leventje. en of hij daar ooit nog in terug komt weet niemand nog...
heb wel zin om te lopen zaterdag. ga voor de 40 km. lichamelijk afzien is beter dan geestelijk afzien!
liefs, en knuffel voor degenen die het nu even weer moeilijk hebben.. ik voelme redelijk en ga lekker vroeg naar bed met een boek... morgenochtend begint het voor mij weer moeilijk. maar ook fijn naar de ha. zo 'n prettig persoon, even ei kwijt en ondersteuning...
ik voel me smorgens juist rot, en dan post ik dat maar weer hier.. geeft me het gevoel dat ik niet alleen ben. s avonds voel ik me beter. al is mijn hoofd nu toch ook wel weer vol van gedachtes.. NIET INVULLEN zouden jullie zeggen... ik doe niks en wacht af... neem afstand, das beter. voor beiden... ik zie wel wat er gebeurd... zeg ik dapper. want liefst wist ik nu al of ie weer bij mij zou komen... helemaal gek word ik van mezelf want waar is het: ik wil hem niet meer! gebleven?
ik plan allerlei leuke dingen om naar uit te kijken... om de tijd te vullen zodat ik weer zin krijg en heb in mijn eigen leventje. en of hij daar ooit nog in terug komt weet niemand nog...
heb wel zin om te lopen zaterdag. ga voor de 40 km. lichamelijk afzien is beter dan geestelijk afzien!
liefs, en knuffel voor degenen die het nu even weer moeilijk hebben.. ik voelme redelijk en ga lekker vroeg naar bed met een boek... morgenochtend begint het voor mij weer moeilijk. maar ook fijn naar de ha. zo 'n prettig persoon, even ei kwijt en ondersteuning...
donderdag 14 april 2011 om 21:04
@mootje, nou ja zeg, zou mij verhaal kunnen zijn... ook half jaar uit, ook hij rebound voor 3maanden.. gelukkig hem slecht bevallen. en nu is ie de weg helemaal kwijt.. heeft weer contact met mij maar zegt tijd en ruimte nodig te hebben. en ook ik weet niet waar het heen zal gaan... en idd ONRUST...
donderdag 14 april 2011 om 23:59
Mijn ex is hier net geweest, onaangekondigd, niet leuk, niet aan zien komen! Misschien moet ik maar gewoon is geloven wat hij verteld, ook al komt dat niet erg geloofwaardig over en heeft hij het er ontzettend moeilijk mee..
Hij wil kappen, denkt dat het beter is. Hij wil mij niet meer ongelukkig maken, mij geen pijn meer doen. Dus geen contact meer. Hij wil verder met die ander.. Hoewel hij vorige week nog zei dat hij verder wou met mij! Ik weet niet meer wat ik moet geloven, wat ik kan geloven, wat ik wil geloven. Heb het idee dat hij de keuze te snel neemt, dat hij over een tijdje weer op de stoep staat, met ik heb verkeerd gekozen. (Of is dit wat ik wil zien?)
En ik ben bang, bang dat ik hem weer toelaat.. Terwijl mijn verstand zegt dat het echt niet kan. Maar mijn gevoel zegt dat er altijd nog dat gevoel blijft tussen ons, dat gevoel wat niet kapot kan, en dat er altijd zal zijn.
Maar mijn gevoel is nog zo ontzettend niet klaar met hem, en hij bevestigd ook niet met mij. Dat ook de reden is dat hij geen contact wil.. Hij komt elke x terug, deelt zn leven met mij, waar hij mee zit, zn problemen, zn geluk.. En dat kan niet meer zegt hij.. En ik snap er werkelijk waar echt helemaal niets van!!!
Ik heb het idee dat hij nu echt aan het 'doordraaien' is, dat hij nu echt niet weet wat hij wil, te snel kiest..
Dit is niet wat hij de laatste weken tegen mij heeft verteld.. Wat hij mij heeft doen geloven. Maarja, misschien heeft hij mij voor de gek gehouden, gelogen? Hij zegt zelf van niet, zegt zelf dat hij dat echt zo voelde, dus daarom snap ik het gewoon niet!
Ik weet gewoon dat ik klaar met hem moet zijn, dat ik niet meer voor hem moet gaan invullen. Niet denken moet aan hoe het was en hoe het had kunnen zijn. Maar waarom kan ik het niet, waarom doet hij me telkens weer pijn, maar is hij ook degene die me weer kan troosten en kan laten lachen.
Ik moet proberen om de relatie los te zien van de laatste periode, nadat het uit was.. Dat de relatie en de gevoelens en dingen die daarbij hoorden van zijn kant ook echt waren. Maar dat ik het daarna gewoon niet weet.. Maar het gevoel blijft dat ik niet goed genoeg voor hem ben, terwijl ik weet dat dat niet zo is.. Dat hij de gene is die in de war is, en dit ook toegeeft..
Misschien moet ik het maar accepteren dat ik het en hem nooit zal gaan snappen.. Maar toch, het doet nu gewoon even ontzettend veel pijn!!!
Hij wil kappen, denkt dat het beter is. Hij wil mij niet meer ongelukkig maken, mij geen pijn meer doen. Dus geen contact meer. Hij wil verder met die ander.. Hoewel hij vorige week nog zei dat hij verder wou met mij! Ik weet niet meer wat ik moet geloven, wat ik kan geloven, wat ik wil geloven. Heb het idee dat hij de keuze te snel neemt, dat hij over een tijdje weer op de stoep staat, met ik heb verkeerd gekozen. (Of is dit wat ik wil zien?)
En ik ben bang, bang dat ik hem weer toelaat.. Terwijl mijn verstand zegt dat het echt niet kan. Maar mijn gevoel zegt dat er altijd nog dat gevoel blijft tussen ons, dat gevoel wat niet kapot kan, en dat er altijd zal zijn.
Maar mijn gevoel is nog zo ontzettend niet klaar met hem, en hij bevestigd ook niet met mij. Dat ook de reden is dat hij geen contact wil.. Hij komt elke x terug, deelt zn leven met mij, waar hij mee zit, zn problemen, zn geluk.. En dat kan niet meer zegt hij.. En ik snap er werkelijk waar echt helemaal niets van!!!
Ik heb het idee dat hij nu echt aan het 'doordraaien' is, dat hij nu echt niet weet wat hij wil, te snel kiest..
Dit is niet wat hij de laatste weken tegen mij heeft verteld.. Wat hij mij heeft doen geloven. Maarja, misschien heeft hij mij voor de gek gehouden, gelogen? Hij zegt zelf van niet, zegt zelf dat hij dat echt zo voelde, dus daarom snap ik het gewoon niet!
Ik weet gewoon dat ik klaar met hem moet zijn, dat ik niet meer voor hem moet gaan invullen. Niet denken moet aan hoe het was en hoe het had kunnen zijn. Maar waarom kan ik het niet, waarom doet hij me telkens weer pijn, maar is hij ook degene die me weer kan troosten en kan laten lachen.
Ik moet proberen om de relatie los te zien van de laatste periode, nadat het uit was.. Dat de relatie en de gevoelens en dingen die daarbij hoorden van zijn kant ook echt waren. Maar dat ik het daarna gewoon niet weet.. Maar het gevoel blijft dat ik niet goed genoeg voor hem ben, terwijl ik weet dat dat niet zo is.. Dat hij de gene is die in de war is, en dit ook toegeeft..
Misschien moet ik het maar accepteren dat ik het en hem nooit zal gaan snappen.. Maar toch, het doet nu gewoon even ontzettend veel pijn!!!
-
vrijdag 15 april 2011 om 00:30
Mootje, wat klote zeg...
Maar wat zeg je nou????!!!!! Hij wil verder met die ander???? Volgens mij lees ik dit echt, maar wat een laffe z*k zeg!!!!!!! Triest hoor. Je voelt het nu zo niet waarschijnlijk, maar laat je niet kisten. Prima, hij kiest? Goedzo, lekker doen dan, maar maak 'm duidelijk dat hij bij jou nooit meer hoeft aan te kloppen! Je mag hier echt heel boos over zijn!!! Zo ga je niet met mensen om, ook al is hij in de war, hij heeft dit veel te lang laten slepen...wat een aardappel van een vent...GRR. Ik kom hem persoonlijk een knal voor zijn kop geven! (oke, misschien niet, ben niet zo groot) Hij is niet het middelpunt van de wereld!!!!!
Argh, echt; word boos en besteed geen aandacht meer aan dit figuur. Je bent 22, jouw vele leukere idealere kerel loopt ergens voor je rond, tijd zat.
Ook al is het nu klote, ik denk echt dat je blij kunt zijn dat je hier nog vroeg vanaf bent. Het komt goed!! Verwen jezelf, huil alls eruit etc etc. EN ben lekker boos op dit menneke, hij komt zichzelf nog wel eens tegen...keihard.
Maar wat zeg je nou????!!!!! Hij wil verder met die ander???? Volgens mij lees ik dit echt, maar wat een laffe z*k zeg!!!!!!! Triest hoor. Je voelt het nu zo niet waarschijnlijk, maar laat je niet kisten. Prima, hij kiest? Goedzo, lekker doen dan, maar maak 'm duidelijk dat hij bij jou nooit meer hoeft aan te kloppen! Je mag hier echt heel boos over zijn!!! Zo ga je niet met mensen om, ook al is hij in de war, hij heeft dit veel te lang laten slepen...wat een aardappel van een vent...GRR. Ik kom hem persoonlijk een knal voor zijn kop geven! (oke, misschien niet, ben niet zo groot) Hij is niet het middelpunt van de wereld!!!!!
Argh, echt; word boos en besteed geen aandacht meer aan dit figuur. Je bent 22, jouw vele leukere idealere kerel loopt ergens voor je rond, tijd zat.
Ook al is het nu klote, ik denk echt dat je blij kunt zijn dat je hier nog vroeg vanaf bent. Het komt goed!! Verwen jezelf, huil alls eruit etc etc. EN ben lekker boos op dit menneke, hij komt zichzelf nog wel eens tegen...keihard.
vrijdag 15 april 2011 om 00:48
YL, thnx voor de knuffels! Die heb ik ind. even keihard nodig..
En muisje, fijn je reactie! Jij kent mn situatie natuurlijk veel uitgebreider, thnx voor de schop onder mn kont. Ik voel me kut, maar heb daar geen zin in, dus even slikken en weer doorgaan?
Ik weet het allemaal, maar mn gevoel nam een loopje met me.. Heb de hoop weer doen aanwakkeren door hem, en nog steeds! En ik hoop dat als hij terugkomt dat ik hem dan echt de deur kan wijzen, dat ik er dan klaar mee ben! Ik weet dat ik jong ben, goed genoeg ben (hou ik mezelf ook voor)..
En toch er zit zoveel gevoel nog voor hem, maar weet ook niet meer wat het is.. Is het liefde, houden van, geven om, of gewoon medelijden? Weet dat hoe graag ik hem wil helpen, ik dat niet kan, en niet moet willen.. Dat ik er niet meer voor hem hoef te zijn als hij me nodig heeft..
Maar toch, hij is mn maatje, iemand die er altijd voor mij zal zijn, en voor wie ik er ook wil zijn..
Maar ik geloof dat het tijd wordt dat ik nu echt voor mezelf kies? Geen rekening met hem houd, hoe moeilijk dat ook is.. Ik moet mn eigen leven in gaan vullen, zonder het te verrijken met een evt. wat als we weer samen zijn over een tijdje.. Want dat was wat ik deed, ik kleurde het weer in, in met zijn aanwezigheid, ik idealiseerde de boel, bedacht hoe het zou kunnen zijn, en dat leek zo echt.. En nu, ik donder keihard op mn bek! Ik hoop dat ik er van leer, pfff.
En ja, hij kwam binnen, met dat hij toch voor de ander ging.. Waarom, dat kon hij me niet uit leggen.. Omdat hij dingen achter zich moet kunnen laten?? (Zijn woorden). Maar hoe verder ons gesprek vorderde, hoe meer hij terugkrabbelde..
Heb hem gezegd dat ik hoop dat hij nu voor deze x goed kiest, dat hij zeker is van zn zaak. Dat ik hem het gun dat hij gelukkig wordt, maar dat ik hem niet gun dat hij zichzelf of wie dan ook voor de gek houdt. Maar toch, in mn hoofd speelt zich een film af, elke x kleine stukjes, hoe het was tijdens ons, na ons, tijdens gezamenlijke reis, en ik kan daar nu niet aandenken, niet met een glimlach iig, hoewel het dat wel verdient.
Ik hoop gewoon dat ik het tijdperk van onze relatie over een tijdje kan herinneren als een periode die zeker de moeite waard was, waarvan ik heb genoten, zonder die rare/nare periode die erop volgde.
Pff, ga eerst douchen, ik voel me momenteel als op een hele brakke zondagochtend, pff!!!
En muisje, fijn je reactie! Jij kent mn situatie natuurlijk veel uitgebreider, thnx voor de schop onder mn kont. Ik voel me kut, maar heb daar geen zin in, dus even slikken en weer doorgaan?
Ik weet het allemaal, maar mn gevoel nam een loopje met me.. Heb de hoop weer doen aanwakkeren door hem, en nog steeds! En ik hoop dat als hij terugkomt dat ik hem dan echt de deur kan wijzen, dat ik er dan klaar mee ben! Ik weet dat ik jong ben, goed genoeg ben (hou ik mezelf ook voor)..
En toch er zit zoveel gevoel nog voor hem, maar weet ook niet meer wat het is.. Is het liefde, houden van, geven om, of gewoon medelijden? Weet dat hoe graag ik hem wil helpen, ik dat niet kan, en niet moet willen.. Dat ik er niet meer voor hem hoef te zijn als hij me nodig heeft..
Maar toch, hij is mn maatje, iemand die er altijd voor mij zal zijn, en voor wie ik er ook wil zijn..
Maar ik geloof dat het tijd wordt dat ik nu echt voor mezelf kies? Geen rekening met hem houd, hoe moeilijk dat ook is.. Ik moet mn eigen leven in gaan vullen, zonder het te verrijken met een evt. wat als we weer samen zijn over een tijdje.. Want dat was wat ik deed, ik kleurde het weer in, in met zijn aanwezigheid, ik idealiseerde de boel, bedacht hoe het zou kunnen zijn, en dat leek zo echt.. En nu, ik donder keihard op mn bek! Ik hoop dat ik er van leer, pfff.
En ja, hij kwam binnen, met dat hij toch voor de ander ging.. Waarom, dat kon hij me niet uit leggen.. Omdat hij dingen achter zich moet kunnen laten?? (Zijn woorden). Maar hoe verder ons gesprek vorderde, hoe meer hij terugkrabbelde..
Heb hem gezegd dat ik hoop dat hij nu voor deze x goed kiest, dat hij zeker is van zn zaak. Dat ik hem het gun dat hij gelukkig wordt, maar dat ik hem niet gun dat hij zichzelf of wie dan ook voor de gek houdt. Maar toch, in mn hoofd speelt zich een film af, elke x kleine stukjes, hoe het was tijdens ons, na ons, tijdens gezamenlijke reis, en ik kan daar nu niet aandenken, niet met een glimlach iig, hoewel het dat wel verdient.
Ik hoop gewoon dat ik het tijdperk van onze relatie over een tijdje kan herinneren als een periode die zeker de moeite waard was, waarvan ik heb genoten, zonder die rare/nare periode die erop volgde.
Pff, ga eerst douchen, ik voel me momenteel als op een hele brakke zondagochtend, pff!!!
-
vrijdag 15 april 2011 om 07:39
@mootje: wat ontzettend rot voor je... alsof je weer van voren af aan kunt beginnen met je losmaken van hem. zo lijkt me dat.opnieuw de pijn in. probeer maar niet te begrijpen waarom, niet in te vullen. je weet niet waarom, hij misschien ook niet. zie alleen dat ie voor de ander gaat en dat er voor jou een kans is op een betere, fijne relatie. eerst je leven weer op orde. sterkte!
ik ben bang dat dit mij ook gaat overkomen. ook ik kleur de toekomst al een beetje in met hem omdat hij weer contact wil. maar dat hoeft niks te betekenen! alleen nog maar meer pijn. waarom zoek ik dat op? omdat ik nog gevoel voor hem heb..
de morgen is weer begonnen, angst en spanning in mijn lijf... wil hem terug, nu liefst. maar dat gaat niet. hij is er niet klaar voor, ik niet, en misschien wel nooit.. dat maakt me bang. ik probeer ook de relatie zoals ie was voor me te houden. ik was niet gelukkig, maar ik denk dan: wie weet heeft ie er van geleerd... slecht...
ik ben bang dat dit mij ook gaat overkomen. ook ik kleur de toekomst al een beetje in met hem omdat hij weer contact wil. maar dat hoeft niks te betekenen! alleen nog maar meer pijn. waarom zoek ik dat op? omdat ik nog gevoel voor hem heb..
de morgen is weer begonnen, angst en spanning in mijn lijf... wil hem terug, nu liefst. maar dat gaat niet. hij is er niet klaar voor, ik niet, en misschien wel nooit..
dat maakt me bang. ik probeer ook de relatie zoals ie was voor me te houden. ik was niet gelukkig, maar ik denk dan: wie weet heeft ie er van geleerd... slecht...
vrijdag 15 april 2011 om 08:10
eigenlijk moet ik me helemaal niet meer bezighouden met wat als....
want als het niet komt dan ben ik nog geen stap verder gekomen.
ik weet het echt allemaal wel..
ik zou meer om me heen moeten kijken, er zijn meer leuke mannen toch? doorgaan met mijn eigen leven ipv krampachtig hopen op hem..
ik verdien ook beter. dat weet ik ook.. voel me alleen maar goed als ik me inbeeld dat we weer samen kunnen zijn.. en dan? angstig zijn dat ie t weer zo maar uit maakt...
voelde ik me maar zo sterk om hem helemaal uit mijn leven te bannen. nu laat ik hem er weer in ( omdat ik daar hoop uit haal, slecht!)
en ik wil me sterk blijven voelen, moet hem laten zien, en mezelf, dat ik het ook zonder hem kan. dat ik niet weer ga leunen op hem, hem onder druk zet door hem op een voetstuk te zetten..
en dat kost tijd, tijd die niet eens kan zeggen ofhet idd wel goed komt, en of dat dat goed voor mij is is ook niet zeker... grr... doorgaan met mijn eigen leven en maar zien wat er gebeurd. ik vind het een heidens karwei... hoop zoiets nooit meer mee te hoeven maken. sommigen gaan meerdere keren in hun leve door zo'n hel... vreselijk! sterke allemaal vandaag en het weekend..
want als het niet komt dan ben ik nog geen stap verder gekomen.
ik weet het echt allemaal wel..
ik zou meer om me heen moeten kijken, er zijn meer leuke mannen toch? doorgaan met mijn eigen leven ipv krampachtig hopen op hem..
ik verdien ook beter. dat weet ik ook.. voel me alleen maar goed als ik me inbeeld dat we weer samen kunnen zijn.. en dan? angstig zijn dat ie t weer zo maar uit maakt...
voelde ik me maar zo sterk om hem helemaal uit mijn leven te bannen. nu laat ik hem er weer in ( omdat ik daar hoop uit haal, slecht!)
en ik wil me sterk blijven voelen, moet hem laten zien, en mezelf, dat ik het ook zonder hem kan. dat ik niet weer ga leunen op hem, hem onder druk zet door hem op een voetstuk te zetten..
en dat kost tijd, tijd die niet eens kan zeggen ofhet idd wel goed komt, en of dat dat goed voor mij is is ook niet zeker... grr... doorgaan met mijn eigen leven en maar zien wat er gebeurd. ik vind het een heidens karwei... hoop zoiets nooit meer mee te hoeven maken. sommigen gaan meerdere keren in hun leve door zo'n hel... vreselijk! sterke allemaal vandaag en het weekend..
vrijdag 15 april 2011 om 08:41
Wat een verdriet hier weer dames. Heb ook even een paar dagen voor mezelf nodig gehad. Wil niet vasthouden aan (valse)hoop, is niet eerlijk naar mezelf toe maar zo makkelijk gezegd...
Mootje, wat een vreselijk verhaal zeg. Die vent is je echt niet waard hoor! Ik hoop dat je hem duidelijk hebt kunnen maken dat hij nu voorgoed gekozen heeft! Dit mag je jezelf niet aandoen. Ik ben op het moment ook "verslaafd" aan de cd van Adele, huil van het weekend nog een keer goed uit en dan proberen door te gaan.
Sproet, trap hem maar eens heel hard van dat voetstuk af! Op het moment dat hij er achter komt wat hij mist is het te laat voor hem. Er zijn veel leuke mannen (vraag me nu alleen nog even niet waar), mannen die ons wel verdienen. Vergeet dat niet!
Ben nog niet bij gelezen maar alle andere dames, sterk blijven hé!
Hier ook weer een hoop verwarring. Dinsdag gaf hij aan het weekend weer te willen praten. Ik dacht dan hoeven we elkaar tot het weekend niet meer te spreken. Woensdag geen contact gehad, smst hij gisteravond weer; one fine day - rtl 8.
Uhm; wat bedoel je? Krijg ik terug; romantische film op tv. Kon ik natuurlijk nog steeds niks mee. Was het een tip of een hint? Heb niet meer gereageerd en ben vandaag nog steeds trots op mezelf dat ik dat niet gedaan heb!
Mootje, wat een vreselijk verhaal zeg. Die vent is je echt niet waard hoor! Ik hoop dat je hem duidelijk hebt kunnen maken dat hij nu voorgoed gekozen heeft! Dit mag je jezelf niet aandoen. Ik ben op het moment ook "verslaafd" aan de cd van Adele, huil van het weekend nog een keer goed uit en dan proberen door te gaan.
Sproet, trap hem maar eens heel hard van dat voetstuk af! Op het moment dat hij er achter komt wat hij mist is het te laat voor hem. Er zijn veel leuke mannen (vraag me nu alleen nog even niet waar), mannen die ons wel verdienen. Vergeet dat niet!
Ben nog niet bij gelezen maar alle andere dames, sterk blijven hé!
Hier ook weer een hoop verwarring. Dinsdag gaf hij aan het weekend weer te willen praten. Ik dacht dan hoeven we elkaar tot het weekend niet meer te spreken. Woensdag geen contact gehad, smst hij gisteravond weer; one fine day - rtl 8.
Uhm; wat bedoel je? Krijg ik terug; romantische film op tv. Kon ik natuurlijk nog steeds niks mee. Was het een tip of een hint? Heb niet meer gereageerd en ben vandaag nog steeds trots op mezelf dat ik dat niet gedaan heb!
vrijdag 15 april 2011 om 10:37
@ Mootje....Aah, wat naar voor je. ook een dikke knuffel van mij!
@ Sproet, Nee, ik ga niet mee helaas zaterdag, maar ik mtb ook, dus misschien kunnen we dat een keertje doen?
En nog bedankt voor je tip van dat boekje! Ik heb hem inmiddels ook en gist.avond laat nog wat in zitten lezen en stonden wel wat waarheden in moet ik eerlijk zeggen...
@Wejo, wat verwarrend allemaal zeg! Ga je toch kijken wat voor (romantische) film het is, maar ja....
Ik voel me iets beter, nadat ik die brief heb verstuurd. Ik ga dit weekend in de stad logeren waar hij ook woont, maar ik moet dit doen, want het is tenslotte ook niet alleen ZIJN stad. Als ik hem tegenkom dan moet ik hem misschien maar proberen te negeren, nah ja, we zullen wel zien.....
Ik ga dus veel doen, maar voornamelijk voor mezelf en me dus niet bezighouden met hem! Yoehoee! Ik kan zijn gedrag niet veranderen, maar wel dat van mezelf, en dat moet ik vast nog 100X tegen mezelf zeggen en tegen jullie hier, maar het moet wel!
Power to the girls!
nb. sprak trouwens gisteren een man die eigenlijk hetzelfde is overkomen als ik en toen anderen tegen mij zeiden dat mijn ex een hufter was, toen riep hij dat er ook genoeg vrouwen zijn die zo doen....Hebben wij even niks aan, maar er zijn dus wel mannen die het ook raken!
Ik ben er dus erg weinig dit weekend en Sproet...Veel succes met de 40 km! Gaat vast goed komen!
@ Sproet, Nee, ik ga niet mee helaas zaterdag, maar ik mtb ook, dus misschien kunnen we dat een keertje doen?
En nog bedankt voor je tip van dat boekje! Ik heb hem inmiddels ook en gist.avond laat nog wat in zitten lezen en stonden wel wat waarheden in moet ik eerlijk zeggen...
@Wejo, wat verwarrend allemaal zeg! Ga je toch kijken wat voor (romantische) film het is, maar ja....
Ik voel me iets beter, nadat ik die brief heb verstuurd. Ik ga dit weekend in de stad logeren waar hij ook woont, maar ik moet dit doen, want het is tenslotte ook niet alleen ZIJN stad. Als ik hem tegenkom dan moet ik hem misschien maar proberen te negeren, nah ja, we zullen wel zien.....
Ik ga dus veel doen, maar voornamelijk voor mezelf en me dus niet bezighouden met hem! Yoehoee! Ik kan zijn gedrag niet veranderen, maar wel dat van mezelf, en dat moet ik vast nog 100X tegen mezelf zeggen en tegen jullie hier, maar het moet wel!
Power to the girls!
nb. sprak trouwens gisteren een man die eigenlijk hetzelfde is overkomen als ik en toen anderen tegen mij zeiden dat mijn ex een hufter was, toen riep hij dat er ook genoeg vrouwen zijn die zo doen....Hebben wij even niks aan, maar er zijn dus wel mannen die het ook raken!
Ik ben er dus erg weinig dit weekend en Sproet...Veel succes met de 40 km! Gaat vast goed komen!
vrijdag 15 april 2011 om 12:09
Goedemorgen Ladies,
Mootje, heel veel sterkte! En weet dat jij de sterkste bent en er uiteindelijk beter van wordt! Echt hoor!
Ik moet mezelf weer even terugfluiten, heb me van de week ingeschreven op een datingstite, gewoon voor de afleiding en om nieuwe mensen te leren kennen. Maar merk nu dat ik daar dus absoluut nog niet voor klaar ben. Ik moet de mannen maar gewoon even laten voor wat ze zijn.
Ik mis hem gewoon.....moet me overgeven aan die gevoelens om het een plekje te geven en niet wegdrukken en doen alsof ik er al overheen ben.
Zo!
Maar toch....Waarom weet ik het allemaal zo goed en waarom doe ik er niets mee?
Mootje, heel veel sterkte! En weet dat jij de sterkste bent en er uiteindelijk beter van wordt! Echt hoor!
Ik moet mezelf weer even terugfluiten, heb me van de week ingeschreven op een datingstite, gewoon voor de afleiding en om nieuwe mensen te leren kennen. Maar merk nu dat ik daar dus absoluut nog niet voor klaar ben. Ik moet de mannen maar gewoon even laten voor wat ze zijn.
Ik mis hem gewoon.....moet me overgeven aan die gevoelens om het een plekje te geven en niet wegdrukken en doen alsof ik er al overheen ben.
Zo!
Maar toch....Waarom weet ik het allemaal zo goed en waarom doe ik er niets mee?