Kinderen
alle pijlers
Open adoptie
maandag 18 april 2011 om 19:47
Hallo,
Ik ben inmiddels 17 weken zwanger en heb na veel gesprekken met een maatschappelijk werkster besloten om mijn ongeboren kindje ter adoptie af te staan.
Ik kan er zelf niet voor zorgen doordat ik zeer grote financiele problemen heb waar ik de komende jaren nog niet uit ben.
Nu heb ik informatie in gewonnen bij een jurist/bemiddelaar en heb ik gekozen voor een open adoptie.
Ik mag dus zelf mijn adoptie ouders uitkiezen etc.
Heeft iemand hier toevallig ervaring mee?
En hoe vind ik ze zonder een adoptie bureau in te schakelen?
Bedankt alvast!
Ik ben inmiddels 17 weken zwanger en heb na veel gesprekken met een maatschappelijk werkster besloten om mijn ongeboren kindje ter adoptie af te staan.
Ik kan er zelf niet voor zorgen doordat ik zeer grote financiele problemen heb waar ik de komende jaren nog niet uit ben.
Nu heb ik informatie in gewonnen bij een jurist/bemiddelaar en heb ik gekozen voor een open adoptie.
Ik mag dus zelf mijn adoptie ouders uitkiezen etc.
Heeft iemand hier toevallig ervaring mee?
En hoe vind ik ze zonder een adoptie bureau in te schakelen?
Bedankt alvast!
dinsdag 19 april 2011 om 23:35
quote:voornu schreef op 19 april 2011 @ 23:33:
[...]
Prima hoor, wat je wil (misschien moet je toch wat beter lezen?), fijn dat er mensen blij worden van het afstaan van hun kind. Ik vermoed maar zo dat TO niet onder de groep valt. Of nee, ik weet het bijna wel zeker gezien de twijfels waar ze mee zit.
En ze 'moet' niets natuurlijk, de keus is aan haar. Maar dan is het wel belangrijk dat ze weet wat andere mogelijkheden zijn. En niet alleen het praktische laten overheersen.
ik reageer puur vanuit mijn eigen gevoel, gecombineerd met wat ik in mijn werk heb gezien. Het is nooit fijn om je kind niet bij je te hebben, het kan wel fijn zijn om te weten en te zien dat je kind het bij een ander beter heeft dan bij jou zou kunnen. Ik kan niet zoveel met 'onverbrekelijke banden' enzo, omdat ik denk dat dat iets is wat je opbouwt NA een geboorte, niet ervoor.
Heb je wel eens bedacht dat de mensen die jij in je werk ziet degenen zijn die er dus niet mee om konden gaan?
[...]
Prima hoor, wat je wil (misschien moet je toch wat beter lezen?), fijn dat er mensen blij worden van het afstaan van hun kind. Ik vermoed maar zo dat TO niet onder de groep valt. Of nee, ik weet het bijna wel zeker gezien de twijfels waar ze mee zit.
En ze 'moet' niets natuurlijk, de keus is aan haar. Maar dan is het wel belangrijk dat ze weet wat andere mogelijkheden zijn. En niet alleen het praktische laten overheersen.
ik reageer puur vanuit mijn eigen gevoel, gecombineerd met wat ik in mijn werk heb gezien. Het is nooit fijn om je kind niet bij je te hebben, het kan wel fijn zijn om te weten en te zien dat je kind het bij een ander beter heeft dan bij jou zou kunnen. Ik kan niet zoveel met 'onverbrekelijke banden' enzo, omdat ik denk dat dat iets is wat je opbouwt NA een geboorte, niet ervoor.
Heb je wel eens bedacht dat de mensen die jij in je werk ziet degenen zijn die er dus niet mee om konden gaan?
dinsdag 19 april 2011 om 23:39
quote:misspoez schreef op 19 april 2011 @ 23:30:
[...]
Het is maar net hoe je het leest. Iets met de waard, enzo.
In deze context vind ik die "zoals de waard is.." opmerking echt heel fout misspoez. Ik ben namelijk dol op kinderen en maak me daarom pisnijdig over dit soort praktijken.
Je weet zelf ook wel dat dit forum een vijver is voor het leggen van contacten. Dan vind ik zo een OP gewoon ongeloofwaardig. Zeker omdat ze als ze 1x googled ziet dat ze voor regelingen in aanmerking kan komen ook al zit ze in de schuldsanering. En dat ze ook kan zien dat er een forum is voor mensen die daarin zitten waar je veel beter vragen kan stellen aan lotgenoten hoe zij het financieel redden met hun zwangerschap.
[...]
Het is maar net hoe je het leest. Iets met de waard, enzo.
In deze context vind ik die "zoals de waard is.." opmerking echt heel fout misspoez. Ik ben namelijk dol op kinderen en maak me daarom pisnijdig over dit soort praktijken.
Je weet zelf ook wel dat dit forum een vijver is voor het leggen van contacten. Dan vind ik zo een OP gewoon ongeloofwaardig. Zeker omdat ze als ze 1x googled ziet dat ze voor regelingen in aanmerking kan komen ook al zit ze in de schuldsanering. En dat ze ook kan zien dat er een forum is voor mensen die daarin zitten waar je veel beter vragen kan stellen aan lotgenoten hoe zij het financieel redden met hun zwangerschap.
dinsdag 19 april 2011 om 23:39
quote:fashionvictim schreef op 19 april 2011 @ 23:24:
[...]
Dat zei ik ook niet, Very Cherry, ik zei alleen dat ik persoonlijk vind dat die hulpverlening moeilijker te krijgen / te vinden is. Of laat ik het zo zeggen: de hulpverleners die ik ben tegen gekomen toen ik echt heel dringend hulp nodig had, en dan heb ik het over instanties als het reguliere maatschappelijk werk, die wisten meestal niet zo goed wat ze met iemand zoals ik aan moesten. Ik ben regelmatig tegen muren aangelopen met opmerkingen als "als u nou een uitkering had, dan hadden we zo zus-of-zo voor u kunnen opstarten" of "dan zou u in aanmerking komen voor..."Okee, ik begrijp wat je hierboven zegt, ik reageerde op de eerdere uitspraak "mensen zoals ik, met perspectief, die altijd buiten de boot vallen". Die hoor ik vaker, en dan gaan mijn haren overeind staan want het staat dan (vind ik) nogal slachtofferig (ik heb het niet over jou, even voor de duidelijkheid). Want dat is niet zo. Je moet het alleen weten te vinden. Verder zijn er natuurlijk veel wachtlijsten en burocratie, helaas, wat frustreert, en wat het beeld van "geen hoge pet" in de hand werkt. Tuurlijk, er zijn veel potjes voor mensen die vlak onder de minimumgrens inkomen c.q. intelligentie zitten, maar hee, die verdienen dat ook. Mensen met perspectief, hebben een grotere autonomie dus daar wordt ook meer zelfredzaamheid van verwacht, en terecht. Dat kan aanvoelen als tegenwerken.
[...]
Dat zei ik ook niet, Very Cherry, ik zei alleen dat ik persoonlijk vind dat die hulpverlening moeilijker te krijgen / te vinden is. Of laat ik het zo zeggen: de hulpverleners die ik ben tegen gekomen toen ik echt heel dringend hulp nodig had, en dan heb ik het over instanties als het reguliere maatschappelijk werk, die wisten meestal niet zo goed wat ze met iemand zoals ik aan moesten. Ik ben regelmatig tegen muren aangelopen met opmerkingen als "als u nou een uitkering had, dan hadden we zo zus-of-zo voor u kunnen opstarten" of "dan zou u in aanmerking komen voor..."Okee, ik begrijp wat je hierboven zegt, ik reageerde op de eerdere uitspraak "mensen zoals ik, met perspectief, die altijd buiten de boot vallen". Die hoor ik vaker, en dan gaan mijn haren overeind staan want het staat dan (vind ik) nogal slachtofferig (ik heb het niet over jou, even voor de duidelijkheid). Want dat is niet zo. Je moet het alleen weten te vinden. Verder zijn er natuurlijk veel wachtlijsten en burocratie, helaas, wat frustreert, en wat het beeld van "geen hoge pet" in de hand werkt. Tuurlijk, er zijn veel potjes voor mensen die vlak onder de minimumgrens inkomen c.q. intelligentie zitten, maar hee, die verdienen dat ook. Mensen met perspectief, hebben een grotere autonomie dus daar wordt ook meer zelfredzaamheid van verwacht, en terecht. Dat kan aanvoelen als tegenwerken.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
dinsdag 19 april 2011 om 23:40
quote:eleonora schreef op 19 april 2011 @ 23:35:
[...]
Zou het om geld gaan denk je echt?
Die indruk kreeg ik, de postings van Kirsten lezend, niet.
Jij wel?
Ben ik zo naïef dan?
22.000 euro is een schuld die in principe in 3 jaar afgelost kan worden. Heel veel mensen in de schuldhulpverlening hebben schulden die ze in 30 jaar nog niet zouden kunnen aflossen. Hoe logisch is het dan dat iemand voor zo'n bedrag geen andere keuze ziet dan adoptie?
Laten we eerlijk zijn, als je echt je kind wil houden, dan ga je toch nog eerder hoereren voor zo'n bedrag dan dat je je kind afstaat?
[...]
Zou het om geld gaan denk je echt?
Die indruk kreeg ik, de postings van Kirsten lezend, niet.
Jij wel?
Ben ik zo naïef dan?
22.000 euro is een schuld die in principe in 3 jaar afgelost kan worden. Heel veel mensen in de schuldhulpverlening hebben schulden die ze in 30 jaar nog niet zouden kunnen aflossen. Hoe logisch is het dan dat iemand voor zo'n bedrag geen andere keuze ziet dan adoptie?
Laten we eerlijk zijn, als je echt je kind wil houden, dan ga je toch nog eerder hoereren voor zo'n bedrag dan dat je je kind afstaat?
Am Yisrael Chai!
dinsdag 19 april 2011 om 23:41
quote:misspoez schreef op 19 april 2011 @ 23:35:
[...]
ik reageer puur vanuit mijn eigen gevoel, gecombineerd met wat ik in mijn werk heb gezien. Het is nooit fijn om je kind niet bij je te hebben, het kan wel fijn zijn om te weten en te zien dat je kind het bij een ander beter heeft dan bij jou zou kunnen. Ik kan niet zoveel met 'onverbrekelijke banden' enzo, omdat ik denk dat dat iets is wat je opbouwt NA een geboorte, niet ervoor.
Heb je wel eens bedacht dat de mensen die jij in je werk ziet degenen zijn die er dus niet mee om konden gaan?Wat denk je zelf? Lijkt mij vragen naar de bekende weg.
[...]
ik reageer puur vanuit mijn eigen gevoel, gecombineerd met wat ik in mijn werk heb gezien. Het is nooit fijn om je kind niet bij je te hebben, het kan wel fijn zijn om te weten en te zien dat je kind het bij een ander beter heeft dan bij jou zou kunnen. Ik kan niet zoveel met 'onverbrekelijke banden' enzo, omdat ik denk dat dat iets is wat je opbouwt NA een geboorte, niet ervoor.
Heb je wel eens bedacht dat de mensen die jij in je werk ziet degenen zijn die er dus niet mee om konden gaan?Wat denk je zelf? Lijkt mij vragen naar de bekende weg.
dinsdag 19 april 2011 om 23:41
Ik ben het met FV eens dat een schuld van 22.000 euro niet zo hoog is dat er niet op een goede manier mee te leven valt. Zoals ik ook al een paar pagina's eerder heb gezegd: er zijn heel veel mensen die een hogere studieschuld hebben en die kunnen ook prima leven. Er valt dus echt wel wat aan deze situatie te doen. Het kind opgeven is, mijns inziens, dan ook niet nodig.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
dinsdag 19 april 2011 om 23:42
quote:eleonora schreef op 19 april 2011 @ 23:39:
Jij voelde je niet vebonden met je kind toen het nog in je buik zat Misspoez?
Dat had ik persoonlijk wel. Ze was al iemand voor mij voor ze geboren was inieder geval.
Voor mij kon het kind op het moment dat ik persweeën kreeg nog net zo goed een konijn worden, het zei me helemaal niets. Pas na een week of 4, toen ik het kind uit de wagen pakte na een wandeling, bedacht ik me 'deze gaat niet meer weg'. Ik had het de eerste maand zo weg kunnen geven, zonder problemen.
Als ik heel eerlijk ben, denk ik nu ook nog wel eens dat ik dat kan.
Jij voelde je niet vebonden met je kind toen het nog in je buik zat Misspoez?
Dat had ik persoonlijk wel. Ze was al iemand voor mij voor ze geboren was inieder geval.
Voor mij kon het kind op het moment dat ik persweeën kreeg nog net zo goed een konijn worden, het zei me helemaal niets. Pas na een week of 4, toen ik het kind uit de wagen pakte na een wandeling, bedacht ik me 'deze gaat niet meer weg'. Ik had het de eerste maand zo weg kunnen geven, zonder problemen.
Als ik heel eerlijk ben, denk ik nu ook nog wel eens dat ik dat kan.
dinsdag 19 april 2011 om 23:42
quote:misspoez schreef op 19 april 2011 @ 23:35:
[...]
ik reageer puur vanuit mijn eigen gevoel, gecombineerd met wat ik in mijn werk heb gezien. Het is nooit fijn om je kind niet bij je te hebben, het kan wel fijn zijn om te weten en te zien dat je kind het bij een ander beter heeft dan bij jou zou kunnen. Ik kan niet zoveel met 'onverbrekelijke banden' enzo, omdat ik denk dat dat iets is wat je opbouwt NA een geboorte, niet ervoor.
Heb je wel eens bedacht dat de mensen die jij in je werk ziet degenen zijn die er dus niet mee om konden gaan?
Eerlijk gezegd denk ik dat wij op basaal niveau zo verschillend in de wereld staan dat deze 'discussie' geen zin heeft. Ik wilde al met literatuurverwijzingen en onderzoeken komen, maar vind het de moeite niet en ook niet (meer) gepast in dit topic (ervan uitgaande dat de OP waar is).
Agree to disagree dan maar.
[...]
ik reageer puur vanuit mijn eigen gevoel, gecombineerd met wat ik in mijn werk heb gezien. Het is nooit fijn om je kind niet bij je te hebben, het kan wel fijn zijn om te weten en te zien dat je kind het bij een ander beter heeft dan bij jou zou kunnen. Ik kan niet zoveel met 'onverbrekelijke banden' enzo, omdat ik denk dat dat iets is wat je opbouwt NA een geboorte, niet ervoor.
Heb je wel eens bedacht dat de mensen die jij in je werk ziet degenen zijn die er dus niet mee om konden gaan?
Eerlijk gezegd denk ik dat wij op basaal niveau zo verschillend in de wereld staan dat deze 'discussie' geen zin heeft. Ik wilde al met literatuurverwijzingen en onderzoeken komen, maar vind het de moeite niet en ook niet (meer) gepast in dit topic (ervan uitgaande dat de OP waar is).
Agree to disagree dan maar.
dinsdag 19 april 2011 om 23:44
quote:voornu schreef op 19 april 2011 @ 23:42:
[...]
Eerlijk gezegd denk ik dat wij op basaal niveau zo verschillend in de wereld staan dat deze 'discussie' geen zin heeft. Ik wilde al met literatuurverwijzingen en onderzoeken komen, maar vind het de moeite niet en ook niet (meer) gepast in dit topic (ervan uitgaande dat de OP waar is).
Agree to disagree dan maar.Ik ga akkoord met het feit dat ik anders ben dan jij. Niet met dat ik dan raar of anders ben, want dat ben ik niet.
[...]
Eerlijk gezegd denk ik dat wij op basaal niveau zo verschillend in de wereld staan dat deze 'discussie' geen zin heeft. Ik wilde al met literatuurverwijzingen en onderzoeken komen, maar vind het de moeite niet en ook niet (meer) gepast in dit topic (ervan uitgaande dat de OP waar is).
Agree to disagree dan maar.Ik ga akkoord met het feit dat ik anders ben dan jij. Niet met dat ik dan raar of anders ben, want dat ben ik niet.
dinsdag 19 april 2011 om 23:44
TO, nog even samenvattend; Hier moet je zijn -->
Schulden? Pak ze aan!
De kredietbank Rotterdam adviseert, begeleidt en ondersteunt u bij de aanpak van uw financiële problemen. De KBR is een afdeling van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SoZaWe).
Bent u al klant van SoZaWe? Dan kunt u voor advies en ondersteuning bij geldproblemen en het aanpakken van uw schulden terecht bij uw klantmanager.
Openingstijden
De KBR is van maandag tot en met vrijdag geopend van 08:30 tot 16:30 uur. Komt u voor het eerst bij de KBR, dan kunt u tussen 08.30 en 12.00 uur langskomen voor een eerste gesprek.
Contact
Kredietbank Rotterdam
Schiekade 830 (tweede verdieping)
3032AL Rotterdam
Tel.: 14010
Email: kredietbank@sozawe.rotterdam.nl
Schulden? Pak ze aan!
De kredietbank Rotterdam adviseert, begeleidt en ondersteunt u bij de aanpak van uw financiële problemen. De KBR is een afdeling van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SoZaWe).
Bent u al klant van SoZaWe? Dan kunt u voor advies en ondersteuning bij geldproblemen en het aanpakken van uw schulden terecht bij uw klantmanager.
Openingstijden
De KBR is van maandag tot en met vrijdag geopend van 08:30 tot 16:30 uur. Komt u voor het eerst bij de KBR, dan kunt u tussen 08.30 en 12.00 uur langskomen voor een eerste gesprek.
Contact
Kredietbank Rotterdam
Schiekade 830 (tweede verdieping)
3032AL Rotterdam
Tel.: 14010
Email: kredietbank@sozawe.rotterdam.nl
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
dinsdag 19 april 2011 om 23:45
quote:misspoez schreef op 19 april 2011 @ 23:42:
[...]
Voor mij kon het kind op het moment dat ik persweeën kreeg nog net zo goed een konijn worden, het zei me helemaal niets. Pas na een week of 4, toen ik het kind uit de wagen pakte na een wandeling, bedacht ik me 'deze gaat niet meer weg'. Ik had het de eerste maand zo weg kunnen geven, zonder problemen.
Als ik heel eerlijk ben, denk ik nu ook nog wel eens dat ik dat kan.
Meen je dat? Echt?
Hier schrik ik van.
[...]
Voor mij kon het kind op het moment dat ik persweeën kreeg nog net zo goed een konijn worden, het zei me helemaal niets. Pas na een week of 4, toen ik het kind uit de wagen pakte na een wandeling, bedacht ik me 'deze gaat niet meer weg'. Ik had het de eerste maand zo weg kunnen geven, zonder problemen.
Als ik heel eerlijk ben, denk ik nu ook nog wel eens dat ik dat kan.
Meen je dat? Echt?
Hier schrik ik van.
dinsdag 19 april 2011 om 23:46
quote:fashionvictim schreef op 19 april 2011 @ 23:40:
[...]
22.000 euro is een schuld die in principe in 3 jaar afgelost kan worden. Heel veel mensen in de schuldhulpverlening hebben schulden die ze in 30 jaar nog niet zouden kunnen aflossen. Hoe logisch is het dan dat iemand voor zo'n bedrag geen andere keuze ziet dan adoptie?
Laten we eerlijk zijn, als je echt je kind wil houden, dan ga je toch nog eerder hoereren voor zo'n bedrag dan dat je je kind afstaat?
Ik wel.
Maar ik ben TO niet natuurlijk.
Nah ja, ik kan wel gaan bedenken waarom Kirsten dan een andere beslissing nam voor adoptie te kiezen maar dat zou speculatie zijn. In haar postings kwam ik niks 'raars' tegen verder. Niks anders dan geen andere oplossing zien om enzovoort.....
Maar goed, ik ben misschien wel een goedgelovige sukkel. Ook dat is mogelijk.
[...]
22.000 euro is een schuld die in principe in 3 jaar afgelost kan worden. Heel veel mensen in de schuldhulpverlening hebben schulden die ze in 30 jaar nog niet zouden kunnen aflossen. Hoe logisch is het dan dat iemand voor zo'n bedrag geen andere keuze ziet dan adoptie?
Laten we eerlijk zijn, als je echt je kind wil houden, dan ga je toch nog eerder hoereren voor zo'n bedrag dan dat je je kind afstaat?
Ik wel.
Maar ik ben TO niet natuurlijk.
Nah ja, ik kan wel gaan bedenken waarom Kirsten dan een andere beslissing nam voor adoptie te kiezen maar dat zou speculatie zijn. In haar postings kwam ik niks 'raars' tegen verder. Niks anders dan geen andere oplossing zien om enzovoort.....
Maar goed, ik ben misschien wel een goedgelovige sukkel. Ook dat is mogelijk.
dinsdag 19 april 2011 om 23:47
dinsdag 19 april 2011 om 23:49
quote:misspoez schreef op 19 april 2011 @ 23:42:
[...]
Voor mij kon het kind op het moment dat ik persweeën kreeg nog net zo goed een konijn worden
Sorry hoor, maar;
Overigens heb ik een vriendin die het precies zoals jij ervaren heeft.
[...]
Voor mij kon het kind op het moment dat ik persweeën kreeg nog net zo goed een konijn worden
Sorry hoor, maar;
Overigens heb ik een vriendin die het precies zoals jij ervaren heeft.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
dinsdag 19 april 2011 om 23:49
quote:eleonora schreef op 19 april 2011 @ 23:39:
Jij voelde je niet vebonden met je kind toen het nog in je buik zat Misspoez?
Dat had ik persoonlijk wel. Ze was al iemand voor mij voor ze geboren was inieder geval.
Hier exact hetzelfde.
Mijn kinderen hadden hun naam zodra ik wist welk geslacht ze hadden.
Mijn meisjes.
Jij voelde je niet vebonden met je kind toen het nog in je buik zat Misspoez?
Dat had ik persoonlijk wel. Ze was al iemand voor mij voor ze geboren was inieder geval.
Hier exact hetzelfde.
Mijn kinderen hadden hun naam zodra ik wist welk geslacht ze hadden.
Mijn meisjes.
Ja, dat vind ik echt.
dinsdag 19 april 2011 om 23:49
dinsdag 19 april 2011 om 23:50
quote:misspoez schreef op 19 april 2011 @ 23:42:
[...]
Voor mij kon het kind op het moment dat ik persweeën kreeg nog net zo goed een konijn worden, het zei me helemaal niets. Pas na een week of 4, toen ik het kind uit de wagen pakte na een wandeling, bedacht ik me 'deze gaat niet meer weg'. Ik had het de eerste maand zo weg kunnen geven, zonder problemen.
Als ik heel eerlijk ben, denk ik nu ook nog wel eens dat ik dat kan.
Totaal geen herkenning. Ik ken ook niemand in mijn omgeving voor wie het zo was. Je beschrijft iets onbekends voor mij.
Ik kreeg een kraambedpsychose en had na de geboorte moeite met het moedergevoel vinden. Toen ik zwanger was voelde ik me meer moeder dan de eerste maanden na de geboorte.
[...]
Voor mij kon het kind op het moment dat ik persweeën kreeg nog net zo goed een konijn worden, het zei me helemaal niets. Pas na een week of 4, toen ik het kind uit de wagen pakte na een wandeling, bedacht ik me 'deze gaat niet meer weg'. Ik had het de eerste maand zo weg kunnen geven, zonder problemen.
Als ik heel eerlijk ben, denk ik nu ook nog wel eens dat ik dat kan.
Totaal geen herkenning. Ik ken ook niemand in mijn omgeving voor wie het zo was. Je beschrijft iets onbekends voor mij.
Ik kreeg een kraambedpsychose en had na de geboorte moeite met het moedergevoel vinden. Toen ik zwanger was voelde ik me meer moeder dan de eerste maanden na de geboorte.