Kinderen
alle pijlers
Open adoptie
maandag 18 april 2011 om 19:47
Hallo,
Ik ben inmiddels 17 weken zwanger en heb na veel gesprekken met een maatschappelijk werkster besloten om mijn ongeboren kindje ter adoptie af te staan.
Ik kan er zelf niet voor zorgen doordat ik zeer grote financiele problemen heb waar ik de komende jaren nog niet uit ben.
Nu heb ik informatie in gewonnen bij een jurist/bemiddelaar en heb ik gekozen voor een open adoptie.
Ik mag dus zelf mijn adoptie ouders uitkiezen etc.
Heeft iemand hier toevallig ervaring mee?
En hoe vind ik ze zonder een adoptie bureau in te schakelen?
Bedankt alvast!
Ik ben inmiddels 17 weken zwanger en heb na veel gesprekken met een maatschappelijk werkster besloten om mijn ongeboren kindje ter adoptie af te staan.
Ik kan er zelf niet voor zorgen doordat ik zeer grote financiele problemen heb waar ik de komende jaren nog niet uit ben.
Nu heb ik informatie in gewonnen bij een jurist/bemiddelaar en heb ik gekozen voor een open adoptie.
Ik mag dus zelf mijn adoptie ouders uitkiezen etc.
Heeft iemand hier toevallig ervaring mee?
En hoe vind ik ze zonder een adoptie bureau in te schakelen?
Bedankt alvast!
woensdag 20 april 2011 om 00:59
woensdag 20 april 2011 om 01:00
Zou je beter af zijn als je ex nog bij je was, denk je? Zou je het dan wel zien zitten om je kind te houden?
Zoals ik het begrijp, is je grootste zorg dat je alleen de verantwoordelijkheid en zorg moet dragen voor dit kind en niet zeker weet of jij die aankan. Dat vind ik niet onlogisch voor een 21-jarige in jouw situatie. Maar wie zegt dat je dit alleen moet doen? Nogmaals: waarom vraag je je vrienden niet om hulp?
Zoals ik het begrijp, is je grootste zorg dat je alleen de verantwoordelijkheid en zorg moet dragen voor dit kind en niet zeker weet of jij die aankan. Dat vind ik niet onlogisch voor een 21-jarige in jouw situatie. Maar wie zegt dat je dit alleen moet doen? Nogmaals: waarom vraag je je vrienden niet om hulp?
Ga in therapie!
woensdag 20 april 2011 om 01:01
woensdag 20 april 2011 om 01:02
Kirsten, ik heb alles gelezen, er is al zoveel geschreven..
Even een klein, heel praktisch voorbeeldje:
Wat als ik je vertel dat ik met de kinderbijslag sowiezo het eerste jaar gewoon rond kom, wat kinderkosten betreft??
185 euro per 3 maanden, is 61 euro per maand, dat zijn een heleboel luiers van de ALDI of Lidl (4 euro per pak ongeveer) en ook een heel aantal pakken kruidvat voeding (6 euro per pak)1 pak luiers in de week, anderhalf pak voeding, dat is ruim genomen 15 euro per week. In de eerste levensbehoefte is dus voorzien. Dan hou je zelf nog 11 euro over per week:
zeeman heeft echt niet alleen maar vreselijke kleertjes, anders ga je naar een tweedehandsbeurs en koop je een hele tas vol kleding voor 25 euro, kun je weer een half jaar mee vooruit. Marktplaats staat ook vol, en anders de kringloopwinkel,
De andere spullen die je nodig hebt zijn hier allemaal voorbij gekomen, dus dat komt wel goed. Over kinderopvang, daar weet ik weinig van, maar ik las ergens dat dat uit de boedel komt, dat betekend dat het dus niet van je leefgeld af gaat... Kleding voor jezelf en dergelijke, dat kun je toch aanvragen? Of heb ik dat mis? Misschien kleding voor je kindje ook wel??
Verder heb je een perspectief voor de toekomst, namelijk dat je over max 3 jaar verder kunt, zonder schulden, met een baan. Ik hoop zo voor jou dat dat met je zoontje is... Maar nog meer hoop ik dat, wat het ook wordt, het jou keuze is waar je de rest van je leven achter kunt blijven staan!!
Sterkte met alles!
Even een klein, heel praktisch voorbeeldje:
Wat als ik je vertel dat ik met de kinderbijslag sowiezo het eerste jaar gewoon rond kom, wat kinderkosten betreft??
185 euro per 3 maanden, is 61 euro per maand, dat zijn een heleboel luiers van de ALDI of Lidl (4 euro per pak ongeveer) en ook een heel aantal pakken kruidvat voeding (6 euro per pak)1 pak luiers in de week, anderhalf pak voeding, dat is ruim genomen 15 euro per week. In de eerste levensbehoefte is dus voorzien. Dan hou je zelf nog 11 euro over per week:
zeeman heeft echt niet alleen maar vreselijke kleertjes, anders ga je naar een tweedehandsbeurs en koop je een hele tas vol kleding voor 25 euro, kun je weer een half jaar mee vooruit. Marktplaats staat ook vol, en anders de kringloopwinkel,
De andere spullen die je nodig hebt zijn hier allemaal voorbij gekomen, dus dat komt wel goed. Over kinderopvang, daar weet ik weinig van, maar ik las ergens dat dat uit de boedel komt, dat betekend dat het dus niet van je leefgeld af gaat... Kleding voor jezelf en dergelijke, dat kun je toch aanvragen? Of heb ik dat mis? Misschien kleding voor je kindje ook wel??
Verder heb je een perspectief voor de toekomst, namelijk dat je over max 3 jaar verder kunt, zonder schulden, met een baan. Ik hoop zo voor jou dat dat met je zoontje is... Maar nog meer hoop ik dat, wat het ook wordt, het jou keuze is waar je de rest van je leven achter kunt blijven staan!!
Sterkte met alles!
woensdag 20 april 2011 om 01:04
woensdag 20 april 2011 om 01:04
quote:Saaar schreef op 20 april 2011 @ 00:59:
Weet je, niet elk gezin bestaat uit tweeverdieners.
Hier 5 mensen op 1 loon. En dat gaat prima.
Okee, we hebben 'maar' 1 auto en we moeten uitkijken waar we ons geld aan uitgeven. Maar tweeverdiener zijn is geen must. (gelukkig)
Ik reageerde op dubiootje haar vraag of ik dan nog voor adoptie gekozen zou hebben.
Maar daar heb je zeker gelijk in.
Gelukkig is het geen must.
En zoals ik al eerder heb gezegd vind ik het absoluut geen probleem om mezelf weg te cijferen
Weet je, niet elk gezin bestaat uit tweeverdieners.
Hier 5 mensen op 1 loon. En dat gaat prima.
Okee, we hebben 'maar' 1 auto en we moeten uitkijken waar we ons geld aan uitgeven. Maar tweeverdiener zijn is geen must. (gelukkig)
Ik reageerde op dubiootje haar vraag of ik dan nog voor adoptie gekozen zou hebben.
Maar daar heb je zeker gelijk in.
Gelukkig is het geen must.
En zoals ik al eerder heb gezegd vind ik het absoluut geen probleem om mezelf weg te cijferen
woensdag 20 april 2011 om 01:05
quote:Riekje82 schreef op 20 april 2011 @ 01:04:
En je kindje alleen opvoeden, je weet toch nooit hoe je toekomst eruit ziet...? Nu ben je alleen, maar je bent nog jong meid!
Ik heb 2 kids, man is politieagent, zijn direct collega was vorige week in Baflo....
Voor iedereen is de toekomst iets waar je nooit zeker over kunt zijn... gecondoleerd.
En je kindje alleen opvoeden, je weet toch nooit hoe je toekomst eruit ziet...? Nu ben je alleen, maar je bent nog jong meid!
Ik heb 2 kids, man is politieagent, zijn direct collega was vorige week in Baflo....
Voor iedereen is de toekomst iets waar je nooit zeker over kunt zijn... gecondoleerd.
Ja, dat vind ik echt.
woensdag 20 april 2011 om 01:10
quote:dubiootje schreef op 20 april 2011 @ 01:00:
Zou je beter af zijn als je ex nog bij je was, denk je? Zou je het dan wel zien zitten om je kind te houden?
Zoals ik het begrijp, is je grootste zorg dat je alleen de verantwoordelijkheid en zorg moet dragen voor dit kind en niet zeker weet of jij die aankan. Dat vind ik niet onlogisch voor een 21-jarige in jouw situatie. Maar wie zegt dat je dit alleen moet doen? Nogmaals: waarom vraag je je vrienden niet om hulp?
Ik heb ze in eerste instantie gevraagd om hulp, ( al kon ik mijn verhaal maar kwijt ) maar dat werd weg geveegd.
Maar nogmaals niet door iedereen gelukkig, ik heb een goede vriendin die ook met mee denkt.
Zou je beter af zijn als je ex nog bij je was, denk je? Zou je het dan wel zien zitten om je kind te houden?
Zoals ik het begrijp, is je grootste zorg dat je alleen de verantwoordelijkheid en zorg moet dragen voor dit kind en niet zeker weet of jij die aankan. Dat vind ik niet onlogisch voor een 21-jarige in jouw situatie. Maar wie zegt dat je dit alleen moet doen? Nogmaals: waarom vraag je je vrienden niet om hulp?
Ik heb ze in eerste instantie gevraagd om hulp, ( al kon ik mijn verhaal maar kwijt ) maar dat werd weg geveegd.
Maar nogmaals niet door iedereen gelukkig, ik heb een goede vriendin die ook met mee denkt.
woensdag 20 april 2011 om 01:10
woensdag 20 april 2011 om 01:12
quote:kirsten1989 schreef op 20 april 2011 @ 01:10:
[...]
Ik heb ze in eerste instantie gevraagd om hulp, ( al kon ik mijn verhaal maar kwijt ) maar dat werd weg geveegd.
Maar nogmaals niet door iedereen gelukkig, ik heb een goede vriendin die ook met mee denkt.
Mooi zo, dat is alvast 1.
Weet je, met dit soort dingen leer je je vrienden kennen.
En vaak blijken het vooral kennissen te zijn. Dat gebeurt overal en bij iedereen. Dat ligt niet aan jou.
[...]
Ik heb ze in eerste instantie gevraagd om hulp, ( al kon ik mijn verhaal maar kwijt ) maar dat werd weg geveegd.
Maar nogmaals niet door iedereen gelukkig, ik heb een goede vriendin die ook met mee denkt.
Mooi zo, dat is alvast 1.
Weet je, met dit soort dingen leer je je vrienden kennen.
En vaak blijken het vooral kennissen te zijn. Dat gebeurt overal en bij iedereen. Dat ligt niet aan jou.
Ja, dat vind ik echt.
woensdag 20 april 2011 om 01:16
quote:kirsten1989 schreef op 20 april 2011 @ 01:10:
[...]
Ik heb ze in eerste instantie gevraagd om hulp, ( al kon ik mijn verhaal maar kwijt ) maar dat werd weg geveegd.
Maar nogmaals niet door iedereen gelukkig, ik heb een goede vriendin die ook met mee denkt.
Weten die vrienden dat jij je zoon wil afstaan omdat je denkt dat je hem niet kan onderhouden? Heb je aangegeven hoe ze kunnen helpen?
Heb je ook bij de schuldhulpverlening uitgelegd waar je mee bezig bent? Ik kan me zo moeilijk voorstellen dat die vrouw zegt dat ze je daar nu echt even niet mee kan helpen als jij bezig bent vanwege geldgebrek een adoptie voor je kind te regelen.
[...]
Ik heb ze in eerste instantie gevraagd om hulp, ( al kon ik mijn verhaal maar kwijt ) maar dat werd weg geveegd.
Maar nogmaals niet door iedereen gelukkig, ik heb een goede vriendin die ook met mee denkt.
Weten die vrienden dat jij je zoon wil afstaan omdat je denkt dat je hem niet kan onderhouden? Heb je aangegeven hoe ze kunnen helpen?
Heb je ook bij de schuldhulpverlening uitgelegd waar je mee bezig bent? Ik kan me zo moeilijk voorstellen dat die vrouw zegt dat ze je daar nu echt even niet mee kan helpen als jij bezig bent vanwege geldgebrek een adoptie voor je kind te regelen.
Ga in therapie!
woensdag 20 april 2011 om 01:16
mosterd na de maaltijd (mijn vraag over abortus....) Ik had nog niet alles gelezen. Ikzelf woon ook in jouw regio trouwens en heb ook zat spullen straks voor je als je besluit voor je zoontje te gaan.
Ik snap dat je vriendinnen het moeilijk vinden, maar voor jou is het toch nog veel moeilijker? Maar vertel ze wel hoe jou dilemma nu je leven bepaald. Als het echte vrienden zijn, zouden ze moeten willen helpen. Zo niet dan zijn het nooit goede vrienden geweest.
Ik zie je als een assertieve intelligente vrouw, die op dit moment in de war is. Niet gek je krijgt nogal wat op je bordje de laatste paar weken.
Vind je moeder trouwens dat je voor adoptie moet gaan?
Een werkgever hoeft trouwens geen reiskosten te betalen als jij verder weg gaat wonen. Maar in jouw situatie zal een werkgever dat misschien wel willen doen.
Het is geen makkelijke situatie maar zeker geen onmogelijke.
Persoonlijk moet ik er niet aan denken, een kind te krijgen en deze dan niet te zien opgroeien. Niet te kunnen knuffelen.
Ik denk dat het gevoel van gemis er altijd zou zijn.
Daarnaast ben je na 3 jaar uit de schuld. Het lijkt lang 3 jaar, maar het is zo voorbij.
Je ziet dat qua financien er zelfs veel onbekenden zijn die je met spullen willen helpen. Zoals wij hier zijn, zijn er ook buiten dit forum velen. Niet alleen financieel, maar ook praktisch zijn er vast "onbekenden" die willen helpen.
Ik snap dat je daar niet op durft te vertrouwen, maar vertrouw dan op jezelf. Jij kunt dit als je het wilt.
Ik snap dat je vriendinnen het moeilijk vinden, maar voor jou is het toch nog veel moeilijker? Maar vertel ze wel hoe jou dilemma nu je leven bepaald. Als het echte vrienden zijn, zouden ze moeten willen helpen. Zo niet dan zijn het nooit goede vrienden geweest.
Ik zie je als een assertieve intelligente vrouw, die op dit moment in de war is. Niet gek je krijgt nogal wat op je bordje de laatste paar weken.
Vind je moeder trouwens dat je voor adoptie moet gaan?
Een werkgever hoeft trouwens geen reiskosten te betalen als jij verder weg gaat wonen. Maar in jouw situatie zal een werkgever dat misschien wel willen doen.
Het is geen makkelijke situatie maar zeker geen onmogelijke.
Persoonlijk moet ik er niet aan denken, een kind te krijgen en deze dan niet te zien opgroeien. Niet te kunnen knuffelen.
Ik denk dat het gevoel van gemis er altijd zou zijn.
Daarnaast ben je na 3 jaar uit de schuld. Het lijkt lang 3 jaar, maar het is zo voorbij.
Je ziet dat qua financien er zelfs veel onbekenden zijn die je met spullen willen helpen. Zoals wij hier zijn, zijn er ook buiten dit forum velen. Niet alleen financieel, maar ook praktisch zijn er vast "onbekenden" die willen helpen.
Ik snap dat je daar niet op durft te vertrouwen, maar vertrouw dan op jezelf. Jij kunt dit als je het wilt.
woensdag 20 april 2011 om 01:24
quote:dubiootje schreef op 20 april 2011 @ 01:16:
[...]
Weten die vrienden dat jij je zoon wil afstaan omdat je denkt dat je hem niet kan onderhouden? Heb je aangegeven hoe ze kunnen helpen?
Heb je ook bij de schuldhulpverlening uitgelegd waar je mee bezig bent? Ik kan me zo moeilijk voorstellen dat die vrouw zegt dat ze je daar nu echt even niet mee kan helpen als jij bezig bent vanwege geldgebrek een adoptie voor je kind te regelen.
Ja dat weten ze. Maar ik kreeg daar veel antwoorden op zoals: Oh goed van je hoor. Of alleen Oh..
Dus daar ben ik niet echt meer op ingegaan eerlijk gezegd.
Vandaag alles uitgelegd aan de schuldhulp, ook dat ik bezig ben met een adoptie regelen door geld gebrek.
Ze vond het een hele nare situatie en zou kijken wat ze voor me kon doen. Nee, ze zou haar uiterste best doen! Alleen zei ze wel dat ik niet teveel hoop moest hebben, door bezuinigingen en potjes die op slot gaan. En dat stemde me weer verdrietig.
[...]
Weten die vrienden dat jij je zoon wil afstaan omdat je denkt dat je hem niet kan onderhouden? Heb je aangegeven hoe ze kunnen helpen?
Heb je ook bij de schuldhulpverlening uitgelegd waar je mee bezig bent? Ik kan me zo moeilijk voorstellen dat die vrouw zegt dat ze je daar nu echt even niet mee kan helpen als jij bezig bent vanwege geldgebrek een adoptie voor je kind te regelen.
Ja dat weten ze. Maar ik kreeg daar veel antwoorden op zoals: Oh goed van je hoor. Of alleen Oh..
Dus daar ben ik niet echt meer op ingegaan eerlijk gezegd.
Vandaag alles uitgelegd aan de schuldhulp, ook dat ik bezig ben met een adoptie regelen door geld gebrek.
Ze vond het een hele nare situatie en zou kijken wat ze voor me kon doen. Nee, ze zou haar uiterste best doen! Alleen zei ze wel dat ik niet teveel hoop moest hebben, door bezuinigingen en potjes die op slot gaan. En dat stemde me weer verdrietig.
woensdag 20 april 2011 om 01:29
quote:Joy4britt schreef op 20 april 2011 @ 01:16:
mosterd na de maaltijd (mijn vraag over abortus....) Ik had nog niet alles gelezen. Ikzelf woon ook in jouw regio trouwens en heb ook zat spullen straks voor je als je besluit voor je zoontje te gaan.
Ik snap dat je vriendinnen het moeilijk vinden, maar voor jou is het toch nog veel moeilijker? Maar vertel ze wel hoe jou dilemma nu je leven bepaald. Als het echte vrienden zijn, zouden ze moeten willen helpen. Zo niet dan zijn het nooit goede vrienden geweest.
Ik zie je als een assertieve intelligente vrouw, die op dit moment in de war is. Niet gek je krijgt nogal wat op je bordje de laatste paar weken.
Vind je moeder trouwens dat je voor adoptie moet gaan?
Een werkgever hoeft trouwens geen reiskosten te betalen als jij verder weg gaat wonen. Maar in jouw situatie zal een werkgever dat misschien wel willen doen.
Het is geen makkelijke situatie maar zeker geen onmogelijke.
Persoonlijk moet ik er niet aan denken, een kind te krijgen en deze dan niet te zien opgroeien. Niet te kunnen knuffelen.
Ik denk dat het gevoel van gemis er altijd zou zijn.
Daarnaast ben je na 3 jaar uit de schuld. Het lijkt lang 3 jaar, maar het is zo voorbij.
Je ziet dat qua financien er zelfs veel onbekenden zijn die je met spullen willen helpen. Zoals wij hier zijn, zijn er ook buiten dit forum velen. Niet alleen financieel, maar ook praktisch zijn er vast "onbekenden" die willen helpen.
Ik snap dat je daar niet op durft te vertrouwen, maar vertrouw dan op jezelf. Jij kunt dit als je het wilt.
Mijn moeder staat achter elke beslissing die ik neem maar ook zij heeft natuurlijk zo haar mening.
Zij denkt dat ik het beter kan houden omdat ik achteraf veel spijt kan krijgen, veel vragen zal hebben over hoe het geweest zou zijn als, etc.
mosterd na de maaltijd (mijn vraag over abortus....) Ik had nog niet alles gelezen. Ikzelf woon ook in jouw regio trouwens en heb ook zat spullen straks voor je als je besluit voor je zoontje te gaan.
Ik snap dat je vriendinnen het moeilijk vinden, maar voor jou is het toch nog veel moeilijker? Maar vertel ze wel hoe jou dilemma nu je leven bepaald. Als het echte vrienden zijn, zouden ze moeten willen helpen. Zo niet dan zijn het nooit goede vrienden geweest.
Ik zie je als een assertieve intelligente vrouw, die op dit moment in de war is. Niet gek je krijgt nogal wat op je bordje de laatste paar weken.
Vind je moeder trouwens dat je voor adoptie moet gaan?
Een werkgever hoeft trouwens geen reiskosten te betalen als jij verder weg gaat wonen. Maar in jouw situatie zal een werkgever dat misschien wel willen doen.
Het is geen makkelijke situatie maar zeker geen onmogelijke.
Persoonlijk moet ik er niet aan denken, een kind te krijgen en deze dan niet te zien opgroeien. Niet te kunnen knuffelen.
Ik denk dat het gevoel van gemis er altijd zou zijn.
Daarnaast ben je na 3 jaar uit de schuld. Het lijkt lang 3 jaar, maar het is zo voorbij.
Je ziet dat qua financien er zelfs veel onbekenden zijn die je met spullen willen helpen. Zoals wij hier zijn, zijn er ook buiten dit forum velen. Niet alleen financieel, maar ook praktisch zijn er vast "onbekenden" die willen helpen.
Ik snap dat je daar niet op durft te vertrouwen, maar vertrouw dan op jezelf. Jij kunt dit als je het wilt.
Mijn moeder staat achter elke beslissing die ik neem maar ook zij heeft natuurlijk zo haar mening.
Zij denkt dat ik het beter kan houden omdat ik achteraf veel spijt kan krijgen, veel vragen zal hebben over hoe het geweest zou zijn als, etc.
woensdag 20 april 2011 om 01:36
Een van de belangrijkste redenen om je zoon af te staan is dat je er alleen voor staat en, in jouw steeds herhaalde woorden "op niemand terug kan vallen". Wat ik nu lees is dat je je vrienden helemaal niet om hulp hebt gevraagd. Hoe weet je dan of ze je wel of niet zullen helpen? Je hebt niet eens verder gevraagd, terwijl dit voor jou het verschil kan maken tussen je kind houden of niet.
Ga in therapie!
woensdag 20 april 2011 om 01:44
quote:kirsten1989 schreef op 20 april 2011 @ 01:29:
[...]
Mijn moeder staat achter elke beslissing die ik neem maar ook zij heeft natuurlijk zo haar mening.
Zij denkt dat ik het beter kan houden omdat ik achteraf veel spijt kan krijgen, veel vragen zal hebben over hoe het geweest zou zijn als, etc.
Je bedoel vragen als hoe het met je kind gaat... Of het een goede relatie met zijn adoptieouders heeft, fijne jeugd heeft gehad. Of hij is opgegroeid tot een gelukkig mens... fijne vrienden heeft, een eigen gezin heeft gesticht, boos op je is, zich in de steek gelaten heeft gevoeld, maar nee jij denkt aan veel vragen over hoe het geweest zou zijn...
In je hele tekst gaat het over jou. Nergens over de veiligheid van je kind.
[...]
Mijn moeder staat achter elke beslissing die ik neem maar ook zij heeft natuurlijk zo haar mening.
Zij denkt dat ik het beter kan houden omdat ik achteraf veel spijt kan krijgen, veel vragen zal hebben over hoe het geweest zou zijn als, etc.
Je bedoel vragen als hoe het met je kind gaat... Of het een goede relatie met zijn adoptieouders heeft, fijne jeugd heeft gehad. Of hij is opgegroeid tot een gelukkig mens... fijne vrienden heeft, een eigen gezin heeft gesticht, boos op je is, zich in de steek gelaten heeft gevoeld, maar nee jij denkt aan veel vragen over hoe het geweest zou zijn...
In je hele tekst gaat het over jou. Nergens over de veiligheid van je kind.
woensdag 20 april 2011 om 01:48
quote:kirsten1989 schreef op 20 april 2011 @ 01:29:
[...]
Mijn moeder staat achter elke beslissing die ik neem maar ook zij heeft natuurlijk zo haar mening.
Zij denkt dat ik het beter kan houden omdat ik achteraf veel spijt kan krijgen, veel vragen zal hebben over hoe het geweest zou zijn als, etc.
Trouwens weer iets tegenstrijdgis in je verhaal. Houden is toch geen optie gezien je financiële situatie zeg je zelf... hoezo zegt jouw moeder dan dat ze denkt dat je het beter kan houden...?
Je motieven zijn niet zuiver...
[...]
Mijn moeder staat achter elke beslissing die ik neem maar ook zij heeft natuurlijk zo haar mening.
Zij denkt dat ik het beter kan houden omdat ik achteraf veel spijt kan krijgen, veel vragen zal hebben over hoe het geweest zou zijn als, etc.
Trouwens weer iets tegenstrijdgis in je verhaal. Houden is toch geen optie gezien je financiële situatie zeg je zelf... hoezo zegt jouw moeder dan dat ze denkt dat je het beter kan houden...?
Je motieven zijn niet zuiver...
woensdag 20 april 2011 om 02:23
Iwannalive, die opmerking raakt echt kant noch wal. Je weet toch helemaal niet waarom TO's moeder vindt dat ze het kindje moet houden? Dat kan toch ook gewoon vanwege de emotionele kant van de zaak zijn? Wellicht denkt TO's moeder dat het allemaal wel te bolwerken valt. Om dan te spreken over 'onzuivere motieven' vind ik een beetje overdreven.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?