Relaties
alle pijlers
Schoonouders...
dinsdag 17 mei 2011 om 22:05
Er zijn vast meer topics die over de relatie met schoonouders gaan, maar ik zou graag jullie advies willen in het volgende:
Drie weken geleden heeft mijn man ruzie gehad met zijn ouders. Uiteindelijk gaven ze mij de schuld van alles wat niet goed loopt tussen zijn ouders en ons: mijn schoonvader heeft me letterlijk verrot gescholden waar onze kinderen bij waren. Ik had echt niets met de ruzie te maken, maar het was hun conclusie dat alles aan mij lag.
Het klopt dat ik weinig klik heb met mijn schoonouders. Ik heb hier wel mijn best voor gedaan, vind ik, maar het laatste jaar steek ik er minder energie in. Deels omdat mijn moeite weinig oplevert: het contact verbetert niet. Deels omdat ik niet goed in mijn vel zit en eenvoudigweg niet voldoende energie heb om moeite te doen.
Ik vind het ook niet zo erg dat het contact oppervlakkig blijft en probeerde mijn ergernissen niet te laten blijken. Mijn man zou wel beter, diepgaander contact willen.
Ik ben inmiddels zo moe en zo ontdaan, dat ik voor nu geen contact wil. Mijn man heeft zijn ouders een brief geschreven n.a.v de ruzie en heeft hierin aangegeven dat hij achter mij staat. Ik heb geen idee wat ik nu moet. Geen contact voelt voor nu goed, voelt als even rust, maar voor mijn man zou ik het een lastige situatie vinden als hij het weer goedmaakt en ik niet wil. Kies ik voor hem of kies ik voor mezelf???
Het is misschien een vaag verhaal, ik wil niet teveel kwijt i.v.m herkenbaarheid, maar ik ben behoorlijk gekwetst en ben bang voor herhaling.
Wat vinden jullie?
Drie weken geleden heeft mijn man ruzie gehad met zijn ouders. Uiteindelijk gaven ze mij de schuld van alles wat niet goed loopt tussen zijn ouders en ons: mijn schoonvader heeft me letterlijk verrot gescholden waar onze kinderen bij waren. Ik had echt niets met de ruzie te maken, maar het was hun conclusie dat alles aan mij lag.
Het klopt dat ik weinig klik heb met mijn schoonouders. Ik heb hier wel mijn best voor gedaan, vind ik, maar het laatste jaar steek ik er minder energie in. Deels omdat mijn moeite weinig oplevert: het contact verbetert niet. Deels omdat ik niet goed in mijn vel zit en eenvoudigweg niet voldoende energie heb om moeite te doen.
Ik vind het ook niet zo erg dat het contact oppervlakkig blijft en probeerde mijn ergernissen niet te laten blijken. Mijn man zou wel beter, diepgaander contact willen.
Ik ben inmiddels zo moe en zo ontdaan, dat ik voor nu geen contact wil. Mijn man heeft zijn ouders een brief geschreven n.a.v de ruzie en heeft hierin aangegeven dat hij achter mij staat. Ik heb geen idee wat ik nu moet. Geen contact voelt voor nu goed, voelt als even rust, maar voor mijn man zou ik het een lastige situatie vinden als hij het weer goedmaakt en ik niet wil. Kies ik voor hem of kies ik voor mezelf???
Het is misschien een vaag verhaal, ik wil niet teveel kwijt i.v.m herkenbaarheid, maar ik ben behoorlijk gekwetst en ben bang voor herhaling.
Wat vinden jullie?
dinsdag 17 mei 2011 om 22:10
Op dit moment helaas nog niet, mijn man is zowat overspannen (niet alleen hierdoor), vandaar ook dat hij een brief heeft geschreven. Mijn schoonouders hebben wel per sms (!) laten weten dat ze een brief terug zullen sturen.
En als ik eerlijk ben, heb ik voor nu ook even rust nodig. Dat wil niet zeggen dat ik geen gesprek wil tzt, maar ik heb eerlijk gezegd nog weinig hoop dat we nader tot elkaar zullen komen.
En als ik eerlijk ben, heb ik voor nu ook even rust nodig. Dat wil niet zeggen dat ik geen gesprek wil tzt, maar ik heb eerlijk gezegd nog weinig hoop dat we nader tot elkaar zullen komen.
dinsdag 17 mei 2011 om 22:10
dinsdag 17 mei 2011 om 22:12
quote:miezemuis1977 schreef op 17 mei 2011 @ 22:10:
Mijn schoonouders hebben wel per sms (!) laten weten dat ze een brief terug zullen sturen.
.
Vanwaar dat uitroepteken? Jij vindt dat ze hadden moeten bellen of langskomen?
Een sms om te laten weten dat ze de brief hebben ontvangen, daar is toch niks mis mee? Heel netjes, juist.
Mijn schoonouders hebben wel per sms (!) laten weten dat ze een brief terug zullen sturen.
.
Vanwaar dat uitroepteken? Jij vindt dat ze hadden moeten bellen of langskomen?
Een sms om te laten weten dat ze de brief hebben ontvangen, daar is toch niks mis mee? Heel netjes, juist.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 17 mei 2011 om 22:18
@bzb: ik vind inderdaad dat ze hadden kunnen bellen, vind een sms erg onpersoonlijk, maar ik realiseer me ook dat het voor hun misschien ook wel eng is te bellen.
Ik snap dat mijn verhaal wat vaag is. Mijn man heeft last van hoe zijn jeugd is geweest en heeft zijn ouders hierop aangesproken. Zij vinden dat ik hem dat heb aangepraat.
Verder ben ik niet de makkelijkste, ik kan behoorlijk bot en chagerijnig zijn en pleit mezelf niet vrij, maar in het specifieke geval van de ruzie: daar had ik echt niets mee te maken, het kwam echt uit de lucht vallen voor mij.
Ik snap dat mijn verhaal wat vaag is. Mijn man heeft last van hoe zijn jeugd is geweest en heeft zijn ouders hierop aangesproken. Zij vinden dat ik hem dat heb aangepraat.
Verder ben ik niet de makkelijkste, ik kan behoorlijk bot en chagerijnig zijn en pleit mezelf niet vrij, maar in het specifieke geval van de ruzie: daar had ik echt niets mee te maken, het kwam echt uit de lucht vallen voor mij.
dinsdag 17 mei 2011 om 22:18
als ik ze nooit meer zou zien zou ik er geen traan om laten... Voor mijn partner is het contact hoe zeer ze hem ook kwetsen wel belangrijk.
Ik ga daarom mee, ga geen echte gesprekjes aan maar ben heel beleefd en glimlach lief. Als echt iets zeggen wat niet door de beugel kan zegt partner dat we gaan ( eerder aangeven dat we dat zo gaan doen) en dat we een andere keer terug komen.
Terug in de auto relativeren we het samen weer, en alleen tegen mijn vriendinnen vertel ik wat voor *^^&$%$ loeder het is.
Ik ga daarom mee, ga geen echte gesprekjes aan maar ben heel beleefd en glimlach lief. Als echt iets zeggen wat niet door de beugel kan zegt partner dat we gaan ( eerder aangeven dat we dat zo gaan doen) en dat we een andere keer terug komen.
Terug in de auto relativeren we het samen weer, en alleen tegen mijn vriendinnen vertel ik wat voor *^^&$%$ loeder het is.
dinsdag 17 mei 2011 om 22:19
dinsdag 17 mei 2011 om 22:23
quote:miezemuis1977 schreef op 17 mei 2011 @ 22:20:
@liselore: ik vind dat ze mijn man hadden moeten bellen.
Edit: vind ik knap van je, hoe hou je dat vol?
euh die schrijft een brief dat hij achter jou staat? Hoe moeten je schoonouders weten dat bellen nu wel gewenst is.
Hoe ik dat vol hou? mijn verwachtingen bij gesteld.
@liselore: ik vind dat ze mijn man hadden moeten bellen.
Edit: vind ik knap van je, hoe hou je dat vol?
euh die schrijft een brief dat hij achter jou staat? Hoe moeten je schoonouders weten dat bellen nu wel gewenst is.
Hoe ik dat vol hou? mijn verwachtingen bij gesteld.
dinsdag 17 mei 2011 om 22:23
@krokusje: ik denk, maar dat is slechts mijn aanname, dat ze er niet aan willen dat zij vroeger fouten hebben gemaakt. Ze nemen geen verantwoordelijkheid hierin en willen er niet over praten, terwijl mijn man dit wel graag wil. Ze vinden nu dat ik hem heb aangepraat dat bepaalde moeilijke situaties uit zijn jeugd door zijn ouders zijn ontstaan of erger gemaakt.
dinsdag 17 mei 2011 om 22:29
quote:miezemuis1977 schreef op 17 mei 2011 @ 22:23:
@krokusje: ik denk, maar dat is slechts mijn aanname, dat ze er niet aan willen dat zij vroeger fouten hebben gemaakt. Ze nemen geen verantwoordelijkheid hierin en willen er niet over praten, terwijl mijn man dit wel graag wil. Ze vinden nu dat ik hem heb aangepraat dat bepaalde moeilijke situaties uit zijn jeugd door zijn ouders zijn ontstaan of erger gemaakt.
Over wat voor soort dingen hebben we het dan over? opsluiten in een donker kolenhok? Uitlachen om overgewicht? Lichamelijke mishandeling? Kleineren?
Of goedbedoelde maar erg onhandig aangepakte zaken? ( weggooien knuffel wegens " te groot " oid )
Kun je je trouwens een voorstelling maken van hoe het moet zijn als je 20 jaar naar dato te horen krijgt dat je gefaald hebt? Terwijl je zelf - ik ga vooralsnog van het goede van je schoonouders uit - dingen naar je beste eer en geweten hebt gedaan?
@krokusje: ik denk, maar dat is slechts mijn aanname, dat ze er niet aan willen dat zij vroeger fouten hebben gemaakt. Ze nemen geen verantwoordelijkheid hierin en willen er niet over praten, terwijl mijn man dit wel graag wil. Ze vinden nu dat ik hem heb aangepraat dat bepaalde moeilijke situaties uit zijn jeugd door zijn ouders zijn ontstaan of erger gemaakt.
Over wat voor soort dingen hebben we het dan over? opsluiten in een donker kolenhok? Uitlachen om overgewicht? Lichamelijke mishandeling? Kleineren?
Of goedbedoelde maar erg onhandig aangepakte zaken? ( weggooien knuffel wegens " te groot " oid )
Kun je je trouwens een voorstelling maken van hoe het moet zijn als je 20 jaar naar dato te horen krijgt dat je gefaald hebt? Terwijl je zelf - ik ga vooralsnog van het goede van je schoonouders uit - dingen naar je beste eer en geweten hebt gedaan?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
