Relaties
alle pijlers
mis mijn zoon
zondag 22 mei 2011 om 06:24
zondag 22 mei 2011 om 06:54
Ik kan het me ontzettend goed voorstellen dat jij je zoontje ontzettend mist nu je hem zo weinig ziet. Wanneer je aan kinderen begint dan ga je ervan uit dat je je kinderen zo goed als iedere dag ziet. Dit is niet wat je voor ogen had toen je zoontje werd geboren. Het is niet meer dan logisch dat het jou breekt wanneer jij je zoontje weer terug moet brengen naar de moeder wetende dat je weer twee weken moet wachten voor je hem ziet.
Is het mogelijk iets meer te vertellen zodat we met je mee kunnen denken? Hoe lang zijn jullie uit elkaar?
Hoe is het contact met de moeder van je kind? Wonen jullie een beetje bij elkaar in de buurt? Staat ze ervoor open om deze situatie te bespreken en samen met jou voor een eventuele oplossing te zoeken.
Zo is co-ouderschap een mogelijkheid om de helft van de zorg van je zoontje op je te nemen.
Of wanneer jullie redelijk bij elkaar in de buurt wonen zouden jullie kunnen bespreken of het mogelijk is dat je zoontje in ieder geval ook op een doordeweekse dag bij jou is en jij hem de volgende dag naar school brengt. Of dat je flexibel en in goed overleg tussendoor met haar kunt bespreken om een paar dagen je zoontje bij je te hebben (hiervoor moet een kind ook in staat zijn met een dergelijke situatie om te gaan, het ene kind is het andere niet).
Ik hoop dat je ex-partner ervoor openstaat om dit met jou te bespreken. Zelf vind ik het erg belangrijk dat ook de vader betrokken is bij de opvoeding en een kind regelmatig ziet. Als de ouder zich gelukkig voelt met de situatie zoals die is dan draag je dat ook over aan het kind.
Is het mogelijk iets meer te vertellen zodat we met je mee kunnen denken? Hoe lang zijn jullie uit elkaar?
Hoe is het contact met de moeder van je kind? Wonen jullie een beetje bij elkaar in de buurt? Staat ze ervoor open om deze situatie te bespreken en samen met jou voor een eventuele oplossing te zoeken.
Zo is co-ouderschap een mogelijkheid om de helft van de zorg van je zoontje op je te nemen.
Of wanneer jullie redelijk bij elkaar in de buurt wonen zouden jullie kunnen bespreken of het mogelijk is dat je zoontje in ieder geval ook op een doordeweekse dag bij jou is en jij hem de volgende dag naar school brengt. Of dat je flexibel en in goed overleg tussendoor met haar kunt bespreken om een paar dagen je zoontje bij je te hebben (hiervoor moet een kind ook in staat zijn met een dergelijke situatie om te gaan, het ene kind is het andere niet).
Ik hoop dat je ex-partner ervoor openstaat om dit met jou te bespreken. Zelf vind ik het erg belangrijk dat ook de vader betrokken is bij de opvoeding en een kind regelmatig ziet. Als de ouder zich gelukkig voelt met de situatie zoals die is dan draag je dat ook over aan het kind.
zondag 22 mei 2011 om 07:04
In je andere topic lees ik overigens een reactie van iemand die schrijft dat drie dagen per week je zoontje zien niet weinig is.
Je openingspost is verwijderd maar kennelijk was de bezoekregeling voorheen anders dan nu. Waarom is deze veranderd? Is de huidige bezoekregeling de regeling zoals deze uiteindelijk door de rechtbank is vastgesteld?
In je vorige topic reageer je overigens niet meer op de reacties die je krijgt. Ik hoop dat je hier wel terugkomt, misschien heb je iets aan de reacties die je krijgt en als je actief meeschrijft komen er misschien nieuwe opties waar je iets aan hebt.
Je openingspost is verwijderd maar kennelijk was de bezoekregeling voorheen anders dan nu. Waarom is deze veranderd? Is de huidige bezoekregeling de regeling zoals deze uiteindelijk door de rechtbank is vastgesteld?
In je vorige topic reageer je overigens niet meer op de reacties die je krijgt. Ik hoop dat je hier wel terugkomt, misschien heb je iets aan de reacties die je krijgt en als je actief meeschrijft komen er misschien nieuwe opties waar je iets aan hebt.
zondag 22 mei 2011 om 07:52
Hij woont 20 kilometer van me vandaan,door de weeks is het voor mijn bijna onmogelijk hem te zien.
invb met mijn werk.
Co ouderschap is geen optie om meerdere redenen,valt voor mijn niet te combineren invb met werk.
Zelfwerk ik 30 kilometer vanaf mijn woonplaats en mijn zoon woont vanuit mijn woonplaats weer 20 kilometer de andere kant op.
Bel regelmatig zeker.
Ook heb ik hem niet erkend om 2 redenen eerste moeder wou dat toen liever niet,en ten 2 zij had heeft een mega schuld.
ik zorg wel voor hem spaarrek koop zijn kleren kapper enzv.
Als ik hem nu zou erkenen gaat het geld niet naar hem.
Zij zit namelijk ook nog is nu in de bijstand.
Van de schuld wist ik niks van 3 mnden voordat hij geboren werd vertelde ze me dat pas.
invb met mijn werk.
Co ouderschap is geen optie om meerdere redenen,valt voor mijn niet te combineren invb met werk.
Zelfwerk ik 30 kilometer vanaf mijn woonplaats en mijn zoon woont vanuit mijn woonplaats weer 20 kilometer de andere kant op.
Bel regelmatig zeker.
Ook heb ik hem niet erkend om 2 redenen eerste moeder wou dat toen liever niet,en ten 2 zij had heeft een mega schuld.
ik zorg wel voor hem spaarrek koop zijn kleren kapper enzv.
Als ik hem nu zou erkenen gaat het geld niet naar hem.
Zij zit namelijk ook nog is nu in de bijstand.
Van de schuld wist ik niks van 3 mnden voordat hij geboren werd vertelde ze me dat pas.
zondag 22 mei 2011 om 08:03
Als de redenen puur praktisch zijn, zou ik toch andere overwegingen maken, als ik jou was.
Je kunt bijvoorbeeld 1 dag in de week minder gaan werken bijvoorbeeld op woensdag, zodat je hem uit school kan gaan halen en iets leuks met hem kan gaan doen.
Je zal dan iets minder gaan verdienen, maar volgens mij is dat van minder belang, dan wanneer het gemis zo groot is.
Je kunt bijvoorbeeld 1 dag in de week minder gaan werken bijvoorbeeld op woensdag, zodat je hem uit school kan gaan halen en iets leuks met hem kan gaan doen.
Je zal dan iets minder gaan verdienen, maar volgens mij is dat van minder belang, dan wanneer het gemis zo groot is.
zondag 22 mei 2011 om 08:04
Wat ontzettend verdrietig lijkt me dat. Ik moet er niet aan denken. Mijn ex heeft net afgebeld, is te moe om de kinderen te zien. 4 van de 5 laatste keren hebben ze hem nu niet gezien. Daar word ik ook erg verdrietig van. Jij wilt je zoon in elk geval zien!
Ik ben benieuwd naar je antwoorden op de vragen. Misschien kunnen we met je meedenken.
Ik ben benieuwd naar je antwoorden op de vragen. Misschien kunnen we met je meedenken.
Ga in therapie!
zondag 22 mei 2011 om 08:07
zondag 22 mei 2011 om 08:13
Ik heb altijd begrepen dat partneralimentatie in minder gebracht wordt op de bijstand en kinderalimentatie niet.
Verder vind ik dat je moet beginnen om als vader je verantwoordelijkheid te nemen door je kind te erkennen. Wat gebeurt er als zijn moeder ernstig ziek wordt of plotseling komt te overlijden? Als je zoveel van je kind houdt, dan zou je eerste zorg moeten zijn dat je zeker weet dat je kind dan direct naar jou kan. Op dit moment is dat maar geheel de vraag.
Verder vind ik dat je moet beginnen om als vader je verantwoordelijkheid te nemen door je kind te erkennen. Wat gebeurt er als zijn moeder ernstig ziek wordt of plotseling komt te overlijden? Als je zoveel van je kind houdt, dan zou je eerste zorg moeten zijn dat je zeker weet dat je kind dan direct naar jou kan. Op dit moment is dat maar geheel de vraag.
zondag 22 mei 2011 om 08:15
quote:baco36 schreef op 22 mei 2011 @ 07:52:
Hij woont 20 kilometer van me vandaan,door de weeks is het voor mijn bijna onmogelijk hem te zien.
invb met mijn werk.
Co ouderschap is geen optie om meerdere redenen,valt voor mijn niet te combineren invb met werk.
Zelfwerk ik 30 kilometer vanaf mijn woonplaats en mijn zoon woont vanuit mijn woonplaats weer 20 kilometer de andere kant op.
Bel regelmatig zeker.
Ook heb ik hem niet erkend om 2 redenen eerste moeder wou dat toen liever niet,en ten 2 zij had heeft een mega schuld.
ik zorg wel voor hem spaarrek koop zijn kleren kapper enzv.
Als ik hem nu zou erkenen gaat het geld niet naar hem.
Zij zit namelijk ook nog is nu in de bijstand.
Van de schuld wist ik niks van 3 mnden voordat hij geboren werd vertelde ze me dat pas.
Is het niet mogelijk een paar uur minder te gaan werken. Dan zou je als je de moeder daarin meekrijgt bijvoorbeeld op woensdagmiddag iets leuks met hem kunnen gaan doen.
Of als hij normaal op zaterdag komt en op zondag weer weggebracht moet worden zou je dan misschien op vrijdag iets korter kunnen werken en het kind op vrijdag al halen, dan heb je hem een avond langer.
Of toch werk dichter bij huis zoeken. De afstand van jouw woonplaats naar die van je kind is niet onoverkomelijk. Dan zou je ook op een doordeweekse dag makkelijker iets kunnen regelen.
Wat ik niet helemaal snap is dat je het kind niet erkent als de moeder het nu wel toestaat. Ik vind erkenning voor het kind zelf ook belangrijk. Een officiele erkenning dat hij er mag zijn en jij je verantwoordelijk naar hem toe voelt.
Dat alimentatie wordt verrekend met de bijstand vind ik geen reden om geen alimentatie te betalen. De bijstand verrekend iemands inkomsten. Maar die inkomsten worden wel degelijk dan ook gebruikt om jouw kind te onderhouden, de schulden staan daar los van, daar moet ze toch wel op aflossen. Een spaarrekening zie ik als iets extra´s, daar eet een kind nu niet van. En ik zie alimentatie niet als iets om de moeder te spekken, maar als bijdrage in de kosten van het kind.
Als een kind aan de vader wordt toegekend vind ik namelijk net zo goed dat een moeder alimentatie moet betalen.
Overigens schandalig dat de moeder in eerste instantie niet toestond dat jij het kind zou erkennen. Een vader heeft wat mij betreft rechten en niet alleen plichten. Rare vraag misschien, maar is het wel 100 procent zeker dat het kind van jou is?
Hij woont 20 kilometer van me vandaan,door de weeks is het voor mijn bijna onmogelijk hem te zien.
invb met mijn werk.
Co ouderschap is geen optie om meerdere redenen,valt voor mijn niet te combineren invb met werk.
Zelfwerk ik 30 kilometer vanaf mijn woonplaats en mijn zoon woont vanuit mijn woonplaats weer 20 kilometer de andere kant op.
Bel regelmatig zeker.
Ook heb ik hem niet erkend om 2 redenen eerste moeder wou dat toen liever niet,en ten 2 zij had heeft een mega schuld.
ik zorg wel voor hem spaarrek koop zijn kleren kapper enzv.
Als ik hem nu zou erkenen gaat het geld niet naar hem.
Zij zit namelijk ook nog is nu in de bijstand.
Van de schuld wist ik niks van 3 mnden voordat hij geboren werd vertelde ze me dat pas.
Is het niet mogelijk een paar uur minder te gaan werken. Dan zou je als je de moeder daarin meekrijgt bijvoorbeeld op woensdagmiddag iets leuks met hem kunnen gaan doen.
Of als hij normaal op zaterdag komt en op zondag weer weggebracht moet worden zou je dan misschien op vrijdag iets korter kunnen werken en het kind op vrijdag al halen, dan heb je hem een avond langer.
Of toch werk dichter bij huis zoeken. De afstand van jouw woonplaats naar die van je kind is niet onoverkomelijk. Dan zou je ook op een doordeweekse dag makkelijker iets kunnen regelen.
Wat ik niet helemaal snap is dat je het kind niet erkent als de moeder het nu wel toestaat. Ik vind erkenning voor het kind zelf ook belangrijk. Een officiele erkenning dat hij er mag zijn en jij je verantwoordelijk naar hem toe voelt.
Dat alimentatie wordt verrekend met de bijstand vind ik geen reden om geen alimentatie te betalen. De bijstand verrekend iemands inkomsten. Maar die inkomsten worden wel degelijk dan ook gebruikt om jouw kind te onderhouden, de schulden staan daar los van, daar moet ze toch wel op aflossen. Een spaarrekening zie ik als iets extra´s, daar eet een kind nu niet van. En ik zie alimentatie niet als iets om de moeder te spekken, maar als bijdrage in de kosten van het kind.
Als een kind aan de vader wordt toegekend vind ik namelijk net zo goed dat een moeder alimentatie moet betalen.
Overigens schandalig dat de moeder in eerste instantie niet toestond dat jij het kind zou erkennen. Een vader heeft wat mij betreft rechten en niet alleen plichten. Rare vraag misschien, maar is het wel 100 procent zeker dat het kind van jou is?
zondag 22 mei 2011 om 08:17
quote:dubiootje schreef op 22 mei 2011 @ 08:04:
Wat ontzettend verdrietig lijkt me dat. Ik moet er niet aan denken. Mijn ex heeft net afgebeld, is te moe om de kinderen te zien. 4 van de 5 laatste keren hebben ze hem nu niet gezien. Daar word ik ook erg verdrietig van. Jij wilt je zoon in elk geval zien!
Ik ben benieuwd naar je antwoorden op de vragen. Misschien kunnen we met je meedenken.Dit lijkt me ook verschrikkelijk, dat een vader dus het contact ontwijkt. Je wil toch het beste voor je kinderen. Het is ook verdrietig voor de kinderen, die kijken waarschijnlijk naar hun vader uit.
Wat ontzettend verdrietig lijkt me dat. Ik moet er niet aan denken. Mijn ex heeft net afgebeld, is te moe om de kinderen te zien. 4 van de 5 laatste keren hebben ze hem nu niet gezien. Daar word ik ook erg verdrietig van. Jij wilt je zoon in elk geval zien!
Ik ben benieuwd naar je antwoorden op de vragen. Misschien kunnen we met je meedenken.Dit lijkt me ook verschrikkelijk, dat een vader dus het contact ontwijkt. Je wil toch het beste voor je kinderen. Het is ook verdrietig voor de kinderen, die kijken waarschijnlijk naar hun vader uit.
zondag 22 mei 2011 om 08:18
Uiteraard zou ik graag ouderlijkgezag hebben,Maar in deze situatie doe ik mijn zoon te kort.
Zij zit in de bijstand dus ik betaal de gemeente niet mijn zoon.
Zou graag een dag minder werken maar financieel voor mijn niet haal baar hem een normaal inkomen,Ben ook nog is zwaar afhankelijk van mijn auto invb met werk en mijn zoon.
Zij zit in de bijstand dus ik betaal de gemeente niet mijn zoon.
Zou graag een dag minder werken maar financieel voor mijn niet haal baar hem een normaal inkomen,Ben ook nog is zwaar afhankelijk van mijn auto invb met werk en mijn zoon.
zondag 22 mei 2011 om 08:20
quote:nummerzoveel schreef op 22 mei 2011 @ 08:13:
Ik heb altijd begrepen dat partneralimentatie in minder gebracht wordt op de bijstand en kinderalimentatie niet.
Verder vind ik dat je moet beginnen om als vader je verantwoordelijkheid te nemen door je kind te erkennen. Wat gebeurt er als zijn moeder ernstig ziek wordt of plotseling komt te overlijden? Als je zoveel van je kind houdt, dan zou je eerste zorg moeten zijn dat je zeker weet dat je kind dan direct naar jou kan. Op dit moment is dat maar geheel de vraag.
De kinderalimentatie wordt ook verrekend met de uitkering. En dat is logisch, want de bijstandsnorm is aangepast op de gezinssituatie. De uitkering is hoger dan wanneer de vrouw geen kind had gehad. Ze ontvangt nu de norm alleenstaande ouder.
En ik ben het geheel met jou eens dat zaken goed geregeld moeten zijn mocht de moeder iets overkomen.
Ik heb altijd begrepen dat partneralimentatie in minder gebracht wordt op de bijstand en kinderalimentatie niet.
Verder vind ik dat je moet beginnen om als vader je verantwoordelijkheid te nemen door je kind te erkennen. Wat gebeurt er als zijn moeder ernstig ziek wordt of plotseling komt te overlijden? Als je zoveel van je kind houdt, dan zou je eerste zorg moeten zijn dat je zeker weet dat je kind dan direct naar jou kan. Op dit moment is dat maar geheel de vraag.
De kinderalimentatie wordt ook verrekend met de uitkering. En dat is logisch, want de bijstandsnorm is aangepast op de gezinssituatie. De uitkering is hoger dan wanneer de vrouw geen kind had gehad. Ze ontvangt nu de norm alleenstaande ouder.
En ik ben het geheel met jou eens dat zaken goed geregeld moeten zijn mocht de moeder iets overkomen.
zondag 22 mei 2011 om 08:25
quote:baco36 schreef op 22 mei 2011 @ 08:18:
Uiteraard zou ik graag ouderlijkgezag hebben,Maar in deze situatie doe ik mijn zoon te kort.
Zij zit in de bijstand dus ik betaal de gemeente niet mijn zoon.
Zou graag een dag minder werken maar financieel voor mijn niet haal baar hem een normaal inkomen,Ben ook nog is zwaar afhankelijk van mijn auto invb met werk en mijn zoon.
Het voelt misschien alsof jij de gemeente betaalt, maar zo is het feitelijk niet. Je moet het zo zien, jij betaalt een stuk van de kosten van je zoon. Wat je ex tekort komt voor het levensonderhoud van je zoon en voor haarzelf, dat stuk vult de gemeente aan.
Weet wanneer je minder gaat werken dat je ook minder belasting betaalt. En al zou je maar een paar uur minder gaan werken, dat schept denk ik al meer mogelijkheden. Het is ook waar jij je prioriteiten wil leggen natuurlijk. Waarmee ik niet zeg dat jij in een makkelijke situatie zit. Maar het is denk ik toch zinvol om alle mogelijkheden uit te zoeken. Misschien lever je financieel iets erop in, maar als je daarmee je zoontje vaker zou kunnen zien dan zou je volgens mij al een stuk gelukkiger worden als ik het zo lees.
Uiteraard zou ik graag ouderlijkgezag hebben,Maar in deze situatie doe ik mijn zoon te kort.
Zij zit in de bijstand dus ik betaal de gemeente niet mijn zoon.
Zou graag een dag minder werken maar financieel voor mijn niet haal baar hem een normaal inkomen,Ben ook nog is zwaar afhankelijk van mijn auto invb met werk en mijn zoon.
Het voelt misschien alsof jij de gemeente betaalt, maar zo is het feitelijk niet. Je moet het zo zien, jij betaalt een stuk van de kosten van je zoon. Wat je ex tekort komt voor het levensonderhoud van je zoon en voor haarzelf, dat stuk vult de gemeente aan.
Weet wanneer je minder gaat werken dat je ook minder belasting betaalt. En al zou je maar een paar uur minder gaan werken, dat schept denk ik al meer mogelijkheden. Het is ook waar jij je prioriteiten wil leggen natuurlijk. Waarmee ik niet zeg dat jij in een makkelijke situatie zit. Maar het is denk ik toch zinvol om alle mogelijkheden uit te zoeken. Misschien lever je financieel iets erop in, maar als je daarmee je zoontje vaker zou kunnen zien dan zou je volgens mij al een stuk gelukkiger worden als ik het zo lees.
zondag 22 mei 2011 om 08:26
Dank Kikkerrr, zoals ik al schreef was ik er niet zeker van.
En verder vind ik het heel kwalijk als je een kind niet erkent en geen alimentatie betaalt 'omdat het naar de gemeente gaat'. Het is namelijk andersom. Door die uitkering draait nu de gemeenschap op voor de kosten van jouw zoon, terwijl jij met een normaal inkomen prima zelf die kosten kunt dragen.
En verder vind ik het heel kwalijk als je een kind niet erkent en geen alimentatie betaalt 'omdat het naar de gemeente gaat'. Het is namelijk andersom. Door die uitkering draait nu de gemeenschap op voor de kosten van jouw zoon, terwijl jij met een normaal inkomen prima zelf die kosten kunt dragen.
zondag 22 mei 2011 om 08:29
Je moet je eigen verantwoordelijkheid eens nemen en ophouden om je als slachtoffer op te stellen. Je maakt me echt boos. Als je het financieel ruim had willen hebben, dan had je niet aan kinderen moeten beginnen. Je hebt een kind en dat kost nu eenmaal geld. Moeten wij die kosten nu met zijn allen betalen omdat jou dat financieel wat meer ruimte geeft? Wat denk je nu zelf?
zondag 22 mei 2011 om 08:43
quote:baco36 schreef op 22 mei 2011 @ 08:26:
Abesluut ik deel die mening,
Alleen heb een berekening laten maken als ik hem officieel erken.Met alle respect dan kan ik dus verder totaal niks meer dan ben ik zelfs genoodzaakt mijn wagen weg te doen.
Misschien ben je het wel eens met de mensen die hier op je gereageerd hebben, alleen blijkt uit niks dat jij de situatie waar jij zo'n last van zegt te hebben daadwerkelijk wilt veranderen.
Je eerste bericht ging helemaal over je zoon en dat je hem zo mist. De rest gaat allemaal over geld. Wat wil je nou?
Wie weet zijn de gegeven opties niet de opties die bij je passen maar je kunt op zijn minst voortborduren op die gegeven opties zodat je uiteindelijk wél op iets uitkomt.
En sorry, maar ik geloof niet zo dat als jij je zoon erkent dat erin zal resulteren dat jij je auto weg moet doen. Dat klinkt voor mij compleet onlogisch. Wie weet als je dat verder uitlegt dat ik het snap maar nu komt het op mij over dat het missen van je zoon maar woorden zijn en dat je niet tot actie wil of kan komen om hem vaker te zien.
Het gaat eigenlijk niet eens om jou. Je zoon heeft jou ook vaker nodig dan eens per twee weken, hoor!
Abesluut ik deel die mening,
Alleen heb een berekening laten maken als ik hem officieel erken.Met alle respect dan kan ik dus verder totaal niks meer dan ben ik zelfs genoodzaakt mijn wagen weg te doen.
Misschien ben je het wel eens met de mensen die hier op je gereageerd hebben, alleen blijkt uit niks dat jij de situatie waar jij zo'n last van zegt te hebben daadwerkelijk wilt veranderen.
Je eerste bericht ging helemaal over je zoon en dat je hem zo mist. De rest gaat allemaal over geld. Wat wil je nou?
Wie weet zijn de gegeven opties niet de opties die bij je passen maar je kunt op zijn minst voortborduren op die gegeven opties zodat je uiteindelijk wél op iets uitkomt.
En sorry, maar ik geloof niet zo dat als jij je zoon erkent dat erin zal resulteren dat jij je auto weg moet doen. Dat klinkt voor mij compleet onlogisch. Wie weet als je dat verder uitlegt dat ik het snap maar nu komt het op mij over dat het missen van je zoon maar woorden zijn en dat je niet tot actie wil of kan komen om hem vaker te zien.
Het gaat eigenlijk niet eens om jou. Je zoon heeft jou ook vaker nodig dan eens per twee weken, hoor!
Het is mij: shaHla 
(Iranian version)
(Iranian version)
zondag 22 mei 2011 om 08:44
quote:baco36 schreef op 22 mei 2011 @ 08:26:
Abesluut ik deel die mening,
Alleen heb een berekening laten maken als ik hem officieel erken.Met alle respect dan kan ik dus verder totaal niks meer dan ben ik zelfs genoodzaakt mijn wagen weg te doen.
Dit is een heeeel vreemd standpunt. Als ik het zo lees dan krijg ik de indruk dat jij je auto belangrijker vindt dan je kind.
Maar zelfs al zou je alimentatie betalen dan geloof ik nog niet dat je je auto weg moet doen, tenzij je een auto hebt die je op afbetaling hebt gekocht of heel duur is qua onderhoud en brandstof. Kennelijk gaat jouw inkomen aan andere duren dingen op, Woon je in een dure woning, ga je een paar keer in de week stappen, rook je twee pakjes per dag, draag je alleen merkkleding? Waar gaat al je geld aan op dan als je direct je auto weg zou moeten doen als je alimentatie zou betalen? Alimentatie betaal je namelijk naar draagkracht en als jij geen superhoog inkomen hebt dan valt de hoogte van alimentatie best mee. Dat geld was je ook kwijt geweest aan de kosten van je kind als je nog samen had gewoond met je ex.
Abesluut ik deel die mening,
Alleen heb een berekening laten maken als ik hem officieel erken.Met alle respect dan kan ik dus verder totaal niks meer dan ben ik zelfs genoodzaakt mijn wagen weg te doen.
Dit is een heeeel vreemd standpunt. Als ik het zo lees dan krijg ik de indruk dat jij je auto belangrijker vindt dan je kind.
Maar zelfs al zou je alimentatie betalen dan geloof ik nog niet dat je je auto weg moet doen, tenzij je een auto hebt die je op afbetaling hebt gekocht of heel duur is qua onderhoud en brandstof. Kennelijk gaat jouw inkomen aan andere duren dingen op, Woon je in een dure woning, ga je een paar keer in de week stappen, rook je twee pakjes per dag, draag je alleen merkkleding? Waar gaat al je geld aan op dan als je direct je auto weg zou moeten doen als je alimentatie zou betalen? Alimentatie betaal je namelijk naar draagkracht en als jij geen superhoog inkomen hebt dan valt de hoogte van alimentatie best mee. Dat geld was je ook kwijt geweest aan de kosten van je kind als je nog samen had gewoond met je ex.
zondag 22 mei 2011 om 08:47
quote:baco36 schreef op 22 mei 2011 @ 08:26:
Abesluut ik deel die mening,
Alleen heb een berekening laten maken als ik hem officieel erken.Met alle respect dan kan ik dus verder totaal niks meer dan ben ik zelfs genoodzaakt mijn wagen weg te doen.Ik zal maar niet typen wat ik van deze asociale en slachtofferige gedachtengang vind.
Abesluut ik deel die mening,
Alleen heb een berekening laten maken als ik hem officieel erken.Met alle respect dan kan ik dus verder totaal niks meer dan ben ik zelfs genoodzaakt mijn wagen weg te doen.Ik zal maar niet typen wat ik van deze asociale en slachtofferige gedachtengang vind.
