Relaties
alle pijlers
Loslaten
zondag 22 mei 2011 om 01:26
Hallo Allemaal,
alvast bedankt voor het lezen en eventueel reageren op mijn verhaal.
Ik ben normaal niet zo van de forums maar ik kom er zelf niet meer uit en op steun uit mijn omgeving hoef ik nu ook niet te rekenen.
2,5 jaar geleden heb ik een jongen leren kennen waar het direct mee klikte, na een paar weken waren we onafscheidelijk en deelden we alles samen. Na een tijdje begonnen vrienden en vriendinnen natuurlijk te klagen omdat we er vaak niet meer bij waren. Maar hij gaf aan dat hij niet zoveel met zijn kameraden had en dat hij liever bij mij was. Hij vond het niet leuk als ik vaak uitging en eigenlijk was ik al lang blij dat hij niet graag uit ging met zijn vrienden (allemaal vrijgezel en lang leve het bier)
Maargoed na een tijdje ging het minder tussen ons, hij had onder andere moeite met het feit dat ik voor hem al 2 langere relaties had gehad. Ik bleef hem maar vertellen hoe speciaal hij was en hoe anders dit voelde, omdat dit voor mij ook écht zo is. na ongeveer een jaar van regelmatige discussies en ruzies maakte hij het toch vrij plotseling uit. Ik kwam er na 2 dagen achter dat hij al met een ander smste, msnde en belde. Ook zagen ze elkaar met uitgaan. Nadat het 3 weken uit was vroeg hij of ik een keer wilde praten. We zijn toen een stuk gaan wandelen, we hebben gepraat en genuffeld. Hij gaf aan dat hij me miste maar dat hij niet zo goed wist wat hij moest. Hij ging die avond uit en hij zou dat andere meisje zien. Voor mij was het toen eigenlijk wel klaar, voor mij was het alles of niets.
Die nacht belde hij me na het uitgaan op dat hij me miste en dat hij inzag dat hij voor mij moest gaan.
Na veel gepraat hebben we besloten er toch weer samen voor te gaan. We hebben samen een verre vakantie gemaakt en leuke dingen gedaan. Maar weer kwam het moment dat hij opeens minder tijd voor me had, soms hele dagen niets liet horen.
Na veel gezeur van mij kwam er uit dat hij het inderdaad weer niet wist.
Na 2 weken kwam hij weer terug met het verhaal dat hij me miste en dat hij dom was geweest maar dat ik zijn ware was.
Weer was ik zo dom om hem terug te nemen.
Een paar maanden later weer hetzelfde verhaal. Een week later zoende hij al met 2 anderen. Ik dacht, wat hij kan dat kan ik ook. Maar op die avond kwam hij naar me toe om me te vertellen dat hij me miste en dat hij stom was geweest etc etc etc.
Ik heb hem die avond weggestuurd en daar hield ik een blauwe arm aan over.
De dagen erna bleef hij smsen, bellen, msnen, mailen.
Omdat ik daar zo zat van was besloot ik toch nog een keer met hem te praten.
Dat had ik dus niet moeten doen want met zijn mooie verhaaltjes haalde hij me weer over. Mooie beloftes en leuke woorden.
Hij heeft welgeteld 4 weken zijn best gedaan.
Nu is hij weer druk met school, werk en uitgaan..
Ik voel mezelf al dagen rot en ik ben inmiddels al 3 kilo kwijt.
Ik trek het echt niet meer en toch, als ik hem zie dan voel ik zoveel liefde voor hem dat ik alle stomme dingen weer vergeet..
Ik weet dat het dom en naief klinkt.. En achteraf baal ik elke keer zo keihard van mezelf. En toch trap ik er elke keer weer in.
Wat kan ik in godsnaam doen om hem zo snel mogelijk te vergeten?
Mijn vriendinnen hebben allemaal vaste verkering en we gaan (bijna) nooit meer uit..
Ik voel me zo ontzettend alleen en onzeker..
alvast bedankt voor het lezen en eventueel reageren op mijn verhaal.
Ik ben normaal niet zo van de forums maar ik kom er zelf niet meer uit en op steun uit mijn omgeving hoef ik nu ook niet te rekenen.
2,5 jaar geleden heb ik een jongen leren kennen waar het direct mee klikte, na een paar weken waren we onafscheidelijk en deelden we alles samen. Na een tijdje begonnen vrienden en vriendinnen natuurlijk te klagen omdat we er vaak niet meer bij waren. Maar hij gaf aan dat hij niet zoveel met zijn kameraden had en dat hij liever bij mij was. Hij vond het niet leuk als ik vaak uitging en eigenlijk was ik al lang blij dat hij niet graag uit ging met zijn vrienden (allemaal vrijgezel en lang leve het bier)
Maargoed na een tijdje ging het minder tussen ons, hij had onder andere moeite met het feit dat ik voor hem al 2 langere relaties had gehad. Ik bleef hem maar vertellen hoe speciaal hij was en hoe anders dit voelde, omdat dit voor mij ook écht zo is. na ongeveer een jaar van regelmatige discussies en ruzies maakte hij het toch vrij plotseling uit. Ik kwam er na 2 dagen achter dat hij al met een ander smste, msnde en belde. Ook zagen ze elkaar met uitgaan. Nadat het 3 weken uit was vroeg hij of ik een keer wilde praten. We zijn toen een stuk gaan wandelen, we hebben gepraat en genuffeld. Hij gaf aan dat hij me miste maar dat hij niet zo goed wist wat hij moest. Hij ging die avond uit en hij zou dat andere meisje zien. Voor mij was het toen eigenlijk wel klaar, voor mij was het alles of niets.
Die nacht belde hij me na het uitgaan op dat hij me miste en dat hij inzag dat hij voor mij moest gaan.
Na veel gepraat hebben we besloten er toch weer samen voor te gaan. We hebben samen een verre vakantie gemaakt en leuke dingen gedaan. Maar weer kwam het moment dat hij opeens minder tijd voor me had, soms hele dagen niets liet horen.
Na veel gezeur van mij kwam er uit dat hij het inderdaad weer niet wist.
Na 2 weken kwam hij weer terug met het verhaal dat hij me miste en dat hij dom was geweest maar dat ik zijn ware was.
Weer was ik zo dom om hem terug te nemen.
Een paar maanden later weer hetzelfde verhaal. Een week later zoende hij al met 2 anderen. Ik dacht, wat hij kan dat kan ik ook. Maar op die avond kwam hij naar me toe om me te vertellen dat hij me miste en dat hij stom was geweest etc etc etc.
Ik heb hem die avond weggestuurd en daar hield ik een blauwe arm aan over.
De dagen erna bleef hij smsen, bellen, msnen, mailen.
Omdat ik daar zo zat van was besloot ik toch nog een keer met hem te praten.
Dat had ik dus niet moeten doen want met zijn mooie verhaaltjes haalde hij me weer over. Mooie beloftes en leuke woorden.
Hij heeft welgeteld 4 weken zijn best gedaan.
Nu is hij weer druk met school, werk en uitgaan..
Ik voel mezelf al dagen rot en ik ben inmiddels al 3 kilo kwijt.
Ik trek het echt niet meer en toch, als ik hem zie dan voel ik zoveel liefde voor hem dat ik alle stomme dingen weer vergeet..
Ik weet dat het dom en naief klinkt.. En achteraf baal ik elke keer zo keihard van mezelf. En toch trap ik er elke keer weer in.
Wat kan ik in godsnaam doen om hem zo snel mogelijk te vergeten?
Mijn vriendinnen hebben allemaal vaste verkering en we gaan (bijna) nooit meer uit..
Ik voel me zo ontzettend alleen en onzeker..
zondag 22 mei 2011 om 01:32
quote:lovesickk schreef op 22 mei 2011 @ 01:26:
Weer was ik zo dom om hem terug te nemen.
Begin eens met hem gewoon niet meer terug te nemen.
En als dat, laten we zeggen, 10 maanden lukt en je hebt er nog moeite mee kun je altijd nog een topic openen waarin we je verder kunnen steunen. Als jij kiest hem steeds terug te nemen moet je ook niet zeiken want dan doe je het jezelf aan.
Weer was ik zo dom om hem terug te nemen.
Begin eens met hem gewoon niet meer terug te nemen.
En als dat, laten we zeggen, 10 maanden lukt en je hebt er nog moeite mee kun je altijd nog een topic openen waarin we je verder kunnen steunen. Als jij kiest hem steeds terug te nemen moet je ook niet zeiken want dan doe je het jezelf aan.
zondag 22 mei 2011 om 01:33
Wat een nare situatie, en ik heb maar 1 advies, vergeet hem. ga nooit meer terug en laat hem dus ook los. Deze relatie doet jou geen goed, hij gebruikt je. Hij gedraagd zich als vrijgezel en loopt het verkeerd bij een andere vrouw/meisje, dan komt hij terug bij jou. dit doet hij omdat hij weet dat je hem toch wel terug neemt, tot op het moment dat hij weer iemand anders tegen komt, en hup, je wordt weer aan de kant gezet.
dump hem, en kijk nooit meer terug, ik begrijp dat je nog vrij jong bent, dus je ontmoet echt nog wel een kerel die je wel waad is!!
dump hem, en kijk nooit meer terug, ik begrijp dat je nog vrij jong bent, dus je ontmoet echt nog wel een kerel die je wel waad is!!
zondag 22 mei 2011 om 03:56
Niet meer ingaan op toenaderingspogingen van zijn kant, op alle sociale media blokkeren, desnoods ander telefoonnummer nemen
en dumpen die hap! Hij gebruikt je en niet zo'n klein beetje ook.
En nu komt er zelfs al geweld aan te pas? Jij verdient iemand die
je netjes behandeld en die helemaal voor je gaat!!!!
en dumpen die hap! Hij gebruikt je en niet zo'n klein beetje ook.
En nu komt er zelfs al geweld aan te pas? Jij verdient iemand die
je netjes behandeld en die helemaal voor je gaat!!!!
zondag 22 mei 2011 om 04:47
Ik ben nu degene die er een punt achter heeft gezet maar ik ben bang dat ik er over een tijdje weer in trap.
Ja klopt Madhe.. eigen schuld.. en toch is het niet zo simpel als het lijkt.
Ik ben als de dood dat hij met een ander zoent, zou het echt zo erg vinden.
Ik dacht dat we samen oud zouden worden, hoe stom en naief dat tegenwoordig ook klinkt.
En dubiootje: ik ben niet zo goed van vertrouwen dus een oproepje hier zal voor mij waarschijnlijk niet zoveel opleveren, toch bedankt voor het idee!
Op dit moment vertrouw ik eigenlijk niemand..
Bedankt voor jullie reacties!
Mochten er nog meer mensen zijn met ideeen of ervaringen waar ik wat aan heb..
laat je verhaal alsjeblieft achter!
Ja klopt Madhe.. eigen schuld.. en toch is het niet zo simpel als het lijkt.
Ik ben als de dood dat hij met een ander zoent, zou het echt zo erg vinden.
Ik dacht dat we samen oud zouden worden, hoe stom en naief dat tegenwoordig ook klinkt.
En dubiootje: ik ben niet zo goed van vertrouwen dus een oproepje hier zal voor mij waarschijnlijk niet zoveel opleveren, toch bedankt voor het idee!
Op dit moment vertrouw ik eigenlijk niemand..
Bedankt voor jullie reacties!
Mochten er nog meer mensen zijn met ideeen of ervaringen waar ik wat aan heb..
laat je verhaal alsjeblieft achter!
zondag 22 mei 2011 om 06:05
quote:lovesickk schreef op 22 mei 2011 @ 01:26:
[...]
2,5 jaar geleden heb ik een jongen leren kennen waar het direct mee klikte, na een paar weken waren we onafscheidelijk en deelden we alles samen. Na een tijdje begonnen vrienden en vriendinnen natuurlijk te klagen omdat we er vaak niet meer bij waren. Maar hij gaf aan dat hij niet zoveel met zijn kameraden had en dat hij liever bij mij was.
Ik kan me zo voorstellen dat je erg gevleid was dat hij liever bij jou was dan bij zijn vrienden. Het klinkt zo mooi: meteen vanaf het begin alles stormachtig, alleen nog maar samen, één front t.a.v. jullie wereld.
quote:Hij vond het niet leuk als ik vaak uitging en eigenlijk was ik al lang blij dat hij niet graag uit ging met zijn vrienden (allemaal vrijgezel en lang leve het bier)
Ja, vleiend. Enerzijds. Maar aan de andere kant: vertrouwde hij jou dan niet, wanneer je uitging? Vanwaar dat wantrouwen t.a.v. jou? Jij was toch alles voor hem? Iemand die 'alles' voor je is, waarom wantrouw je die? Misschien omdat hij bang was je kwijt te raken? En jij? Voor jou gelden die vragen ook. Waarom wilde je niet dat hij op stap ging? Vertrouwde je hem niet? (En nee: 'Ik vertrouwde hem wel, maar zijn vrienden niet' telt niet. Hij is een man die zijn eigen beslissingen neemt.)
quote:Maar goed na een tijdje ging het minder tussen ons, hij had onder andere moeite met het feit dat ik voor hem al 2 langere relaties had gehad. Ik bleef hem maar vertellen hoe speciaal hij was en hoe anders dit voelde, omdat dit voor mij ook écht zo is.
Het is niet in orde, wanneer iemand moeite heeft met liefde die je voor anderen - vrienden, voormalige partners, familie - voelt of hebt gevoeld. Die ander is dan vermoedelijk nogal onzeker en zoekt naar bevestiging en gaat daarin te ver. Natuurlijk kan hij ervan uitgaan dat jij liefde voelde voor die partners. Tenslotte heb je ook voor hem gekozen uit liefde. Bovendien ben je geworden wie je bent in een relatie, mede door je voorgaande ervaringen. Jaloezie op iets uit het verleden, dat is een strijd die hij niet eens zou moeten aangaan. Iets waar hij dringend iets aan moet doen. Iemand die zo onzeker is, is een zwakke schakel in een relatie. Omdat jij met hem daardoor niet weet waar je aan toe bent. Emotioneel niet en rationeel niet.
quote:na ongeveer een jaar van regelmatige discussies en ruzies maakte hij het toch vrij plotseling uit. Ik kwam er na 2 dagen achter dat hij al met een ander smste, msnde en belde. Ook zagen ze elkaar met uitgaan.
Dat klopt wel met de gedachte dat hij erg onzeker is. Erg bezig met zichzelf, met zijn behoeften, zijn verlangen naar zekerheid (en deze buiten zichzelf, in de absolute aandacht van een vrouw zoeken). Hij vertrouwt jou niet en heeft zich daardoor niet echt aan jou gehecht maar altijd jou en jullie relatie in twijfel getrokken. Wanneer hij zo in de relatie zit, kan hij zomaar switchen naar een willekeurige andere vrouw die belangstelling voor hem toont. Dat geeft hem een prettig gevoel en dat kan hij goed gebruiken, want hij is onzeker en heeft dat mateloos nodig.
quote:Nadat het 3 weken uit was vroeg hij of ik een keer wilde praten. We zijn toen een stuk gaan wandelen, we hebben gepraat en genuffeld. Hij gaf aan dat hij me miste maar dat hij niet zo goed wist wat hij moest. Hij ging die avond uit en hij zou dat andere meisje zien. Voor mij was het toen eigenlijk wel klaar, voor mij was het alles of niets. Die nacht belde hij me na het uitgaan op dat hij me miste en dat hij inzag dat hij voor mij moest gaan.
Ik gok erop dat het andere meisje minder belangstelling voor hem had gekregen, hem te veeleisend en te bezitterig vond en daarom voor hem niet meer geschikt was geruststelling voor zijn onzekerheid.
quote:1e x Na veel gepraat hebben we besloten er toch weer samen voor te gaan. We hebben samen een verre vakantie gemaakt en leuke dingen gedaan. Maar weer kwam het moment dat hij opeens minder tijd voor me had, soms hele dagen niets liet horen.
Na veel gezeur van mij kwam er uit dat hij het inderdaad weer niet wist.
2e x Na 2 weken kwam hij weer terug met het verhaal dat hij me miste en dat hij dom was geweest maar dat ik zijn ware was.
Weer was ik zo dom om hem terug te nemen.
3e x Een paar maanden later weer hetzelfde verhaal. Een week later zoende hij al met 2 anderen. Ik dacht, wat hij kan dat kan ik ook. Maar op die avond kwam hij naar me toe om me te vertellen dat hij me miste en dat hij stom was geweest etc etc etc.
Ik heb hem die avond weggestuurd en daar hield ik een blauwe arm aan over.
De dagen erna bleef hij smsen, bellen, msnen, mailen.
4e x Omdat ik daar zo zat van was besloot ik toch nog een keer met hem te praten.
Dat had ik dus niet moeten doen want met zijn mooie verhaaltjes haalde hij me weer over. Mooie beloftes en leuke woorden.
Hij heeft welgeteld 4 weken zijn best gedaan. Nu is hij weer druk met school, werk en uitgaan..
Iets wat zich tot 4x toe heeft herhaald in relatief korte tijd, daarvan kun je inmiddels toch wel zeggen dat het een herhalend patroon is. Zowel van hem, als van jou. Alleen jullie onzekerheid is een een zekerheid bij jullie. Aan die van hem kun jij niets doen, dat kan alleen hij. Aan jouw onzekerheid kun je wel iets doen. Vraag je af waar die vandaan komt, welke behoefte daarachter zit en waarom onzekerheid bij de ander misschien wel herkenbaar is, maar toch niet wenselijk voor jou.
quote:Ik voel mezelf al dagen rot en ik ben inmiddels al 3 kilo kwijt.
Ik trek het echt niet meer en toch, als ik hem zie dan voel ik zoveel liefde voor hem dat ik alle stomme dingen weer vergeet.
Liefde? Of de blijdschap omdat je onzekerheid voor heel even weg is, omdat het zo fijn is je eigen onzekerheid heel even in slaap te sussen met zijn vleiende terugkomst naar jou? Hij komt niet naar jou. Hij komt om diezelfde vleierij.
quote:Ik weet dat het dom en naief klinkt.. En achteraf baal ik elke keer zo keihard van mezelf. En toch trap ik er elke keer weer in.
Wat kan ik in godsnaam doen om hem zo snel mogelijk te vergeten?
Mijn vriendinnen hebben allemaal vaste verkering en we gaan (bijna) nooit meer uit..
Ik voel me zo ontzettend alleen en onzeker..
Dom en naïef vind ik het niet. Verdrietig wel. Omdat die relatie je alleen nog maar onzekerder maakt.
Je kunt dat patroon wel doorbreken. Door ermee te stoppen, met die relatie. En met het weer bij elkaar komen.
Met hem ben je ook alleen, want je vraagt je voortdurend af of hij wel zal blijven. En je bent boos op jezelf omdat je wéér de verkeerde beslissing hebt genomen, waardoor je jezelf in de steek hebt gelaten. Ook dat is alleen zijn.
Je hoeft hem niet te vergeten. Onthoud hem als een voorbeeld van het type partner waar je niets aan hebt. Zo'n partner wil je niet voor jezelf, en zo'n partner wil je niet zijn voor een ander.
Onzekerheid kan niemand voor je wegnemen. Dat zit in jezelf. Je zult daar zelf iets aan moeten gaan doen.
Denk ik.
Hou je taai!
[...]
2,5 jaar geleden heb ik een jongen leren kennen waar het direct mee klikte, na een paar weken waren we onafscheidelijk en deelden we alles samen. Na een tijdje begonnen vrienden en vriendinnen natuurlijk te klagen omdat we er vaak niet meer bij waren. Maar hij gaf aan dat hij niet zoveel met zijn kameraden had en dat hij liever bij mij was.
Ik kan me zo voorstellen dat je erg gevleid was dat hij liever bij jou was dan bij zijn vrienden. Het klinkt zo mooi: meteen vanaf het begin alles stormachtig, alleen nog maar samen, één front t.a.v. jullie wereld.
quote:Hij vond het niet leuk als ik vaak uitging en eigenlijk was ik al lang blij dat hij niet graag uit ging met zijn vrienden (allemaal vrijgezel en lang leve het bier)
Ja, vleiend. Enerzijds. Maar aan de andere kant: vertrouwde hij jou dan niet, wanneer je uitging? Vanwaar dat wantrouwen t.a.v. jou? Jij was toch alles voor hem? Iemand die 'alles' voor je is, waarom wantrouw je die? Misschien omdat hij bang was je kwijt te raken? En jij? Voor jou gelden die vragen ook. Waarom wilde je niet dat hij op stap ging? Vertrouwde je hem niet? (En nee: 'Ik vertrouwde hem wel, maar zijn vrienden niet' telt niet. Hij is een man die zijn eigen beslissingen neemt.)
quote:Maar goed na een tijdje ging het minder tussen ons, hij had onder andere moeite met het feit dat ik voor hem al 2 langere relaties had gehad. Ik bleef hem maar vertellen hoe speciaal hij was en hoe anders dit voelde, omdat dit voor mij ook écht zo is.
Het is niet in orde, wanneer iemand moeite heeft met liefde die je voor anderen - vrienden, voormalige partners, familie - voelt of hebt gevoeld. Die ander is dan vermoedelijk nogal onzeker en zoekt naar bevestiging en gaat daarin te ver. Natuurlijk kan hij ervan uitgaan dat jij liefde voelde voor die partners. Tenslotte heb je ook voor hem gekozen uit liefde. Bovendien ben je geworden wie je bent in een relatie, mede door je voorgaande ervaringen. Jaloezie op iets uit het verleden, dat is een strijd die hij niet eens zou moeten aangaan. Iets waar hij dringend iets aan moet doen. Iemand die zo onzeker is, is een zwakke schakel in een relatie. Omdat jij met hem daardoor niet weet waar je aan toe bent. Emotioneel niet en rationeel niet.
quote:na ongeveer een jaar van regelmatige discussies en ruzies maakte hij het toch vrij plotseling uit. Ik kwam er na 2 dagen achter dat hij al met een ander smste, msnde en belde. Ook zagen ze elkaar met uitgaan.
Dat klopt wel met de gedachte dat hij erg onzeker is. Erg bezig met zichzelf, met zijn behoeften, zijn verlangen naar zekerheid (en deze buiten zichzelf, in de absolute aandacht van een vrouw zoeken). Hij vertrouwt jou niet en heeft zich daardoor niet echt aan jou gehecht maar altijd jou en jullie relatie in twijfel getrokken. Wanneer hij zo in de relatie zit, kan hij zomaar switchen naar een willekeurige andere vrouw die belangstelling voor hem toont. Dat geeft hem een prettig gevoel en dat kan hij goed gebruiken, want hij is onzeker en heeft dat mateloos nodig.
quote:Nadat het 3 weken uit was vroeg hij of ik een keer wilde praten. We zijn toen een stuk gaan wandelen, we hebben gepraat en genuffeld. Hij gaf aan dat hij me miste maar dat hij niet zo goed wist wat hij moest. Hij ging die avond uit en hij zou dat andere meisje zien. Voor mij was het toen eigenlijk wel klaar, voor mij was het alles of niets. Die nacht belde hij me na het uitgaan op dat hij me miste en dat hij inzag dat hij voor mij moest gaan.
Ik gok erop dat het andere meisje minder belangstelling voor hem had gekregen, hem te veeleisend en te bezitterig vond en daarom voor hem niet meer geschikt was geruststelling voor zijn onzekerheid.
quote:1e x Na veel gepraat hebben we besloten er toch weer samen voor te gaan. We hebben samen een verre vakantie gemaakt en leuke dingen gedaan. Maar weer kwam het moment dat hij opeens minder tijd voor me had, soms hele dagen niets liet horen.
Na veel gezeur van mij kwam er uit dat hij het inderdaad weer niet wist.
2e x Na 2 weken kwam hij weer terug met het verhaal dat hij me miste en dat hij dom was geweest maar dat ik zijn ware was.
Weer was ik zo dom om hem terug te nemen.
3e x Een paar maanden later weer hetzelfde verhaal. Een week later zoende hij al met 2 anderen. Ik dacht, wat hij kan dat kan ik ook. Maar op die avond kwam hij naar me toe om me te vertellen dat hij me miste en dat hij stom was geweest etc etc etc.
Ik heb hem die avond weggestuurd en daar hield ik een blauwe arm aan over.
De dagen erna bleef hij smsen, bellen, msnen, mailen.
4e x Omdat ik daar zo zat van was besloot ik toch nog een keer met hem te praten.
Dat had ik dus niet moeten doen want met zijn mooie verhaaltjes haalde hij me weer over. Mooie beloftes en leuke woorden.
Hij heeft welgeteld 4 weken zijn best gedaan. Nu is hij weer druk met school, werk en uitgaan..
Iets wat zich tot 4x toe heeft herhaald in relatief korte tijd, daarvan kun je inmiddels toch wel zeggen dat het een herhalend patroon is. Zowel van hem, als van jou. Alleen jullie onzekerheid is een een zekerheid bij jullie. Aan die van hem kun jij niets doen, dat kan alleen hij. Aan jouw onzekerheid kun je wel iets doen. Vraag je af waar die vandaan komt, welke behoefte daarachter zit en waarom onzekerheid bij de ander misschien wel herkenbaar is, maar toch niet wenselijk voor jou.
quote:Ik voel mezelf al dagen rot en ik ben inmiddels al 3 kilo kwijt.
Ik trek het echt niet meer en toch, als ik hem zie dan voel ik zoveel liefde voor hem dat ik alle stomme dingen weer vergeet.
Liefde? Of de blijdschap omdat je onzekerheid voor heel even weg is, omdat het zo fijn is je eigen onzekerheid heel even in slaap te sussen met zijn vleiende terugkomst naar jou? Hij komt niet naar jou. Hij komt om diezelfde vleierij.
quote:Ik weet dat het dom en naief klinkt.. En achteraf baal ik elke keer zo keihard van mezelf. En toch trap ik er elke keer weer in.
Wat kan ik in godsnaam doen om hem zo snel mogelijk te vergeten?
Mijn vriendinnen hebben allemaal vaste verkering en we gaan (bijna) nooit meer uit..
Ik voel me zo ontzettend alleen en onzeker..
Dom en naïef vind ik het niet. Verdrietig wel. Omdat die relatie je alleen nog maar onzekerder maakt.
Je kunt dat patroon wel doorbreken. Door ermee te stoppen, met die relatie. En met het weer bij elkaar komen.
Met hem ben je ook alleen, want je vraagt je voortdurend af of hij wel zal blijven. En je bent boos op jezelf omdat je wéér de verkeerde beslissing hebt genomen, waardoor je jezelf in de steek hebt gelaten. Ook dat is alleen zijn.
Je hoeft hem niet te vergeten. Onthoud hem als een voorbeeld van het type partner waar je niets aan hebt. Zo'n partner wil je niet voor jezelf, en zo'n partner wil je niet zijn voor een ander.
Onzekerheid kan niemand voor je wegnemen. Dat zit in jezelf. Je zult daar zelf iets aan moeten gaan doen.
Denk ik.
Hou je taai!
zondag 22 mei 2011 om 07:38
Waranaka, waar was je een paar jaar geleden, dat had me veel leed gescheeld met zo,n prachtig helder en super duidelijk en eerlijk verhaal!
Ik denk dat TO daar veel leer uit kan trekken.
TO, sterkte met loslaten! Het is door de zure appel heen gaan, maar geloof me het levert meer op dan dat je kwijt raakt, ik heb hier helaas ook ervaring mee.
Nu ligt de liefste betrouwbaarste knapste poeperigste schattigste (kan zo nog wel even doorgaan:-) ) man naast me die ik ooit in mijn leven gezien heb, dat is mijn verdienste.
Succes meid Jij verdient het ook!
Ik denk dat TO daar veel leer uit kan trekken.
TO, sterkte met loslaten! Het is door de zure appel heen gaan, maar geloof me het levert meer op dan dat je kwijt raakt, ik heb hier helaas ook ervaring mee.
Nu ligt de liefste betrouwbaarste knapste poeperigste schattigste (kan zo nog wel even doorgaan:-) ) man naast me die ik ooit in mijn leven gezien heb, dat is mijn verdienste.
Succes meid Jij verdient het ook!
zondag 22 mei 2011 om 08:37
Ik ben net een beetje door de zure appel heeb van iemand loslaten die er niet echt voor me was, niet echt voor me wilde kiezen maar me een beetje aan het lijntje hield. Ik voel me nu minder eenzaam dan in dat jaar met hem! In dat jaar zijn er best heftige dingen gebeurd. Als iemand dan zo afwezig is, DAT is pas eenzaam!
Ook hier weer mooie woorden, hoor. Niet dat hij nu wel voor me wil kiezen, maar 'je moet het toch nog een kans geven, we kunnen dit toch niet zomaar weggooien'. Wat een kans geven? Wat niet weggooien ( hij wilde me wel, maar geen relatie. Dit ter verduidelijking) Nee, dank je! Ik ben nu niet eenzaam, in dat jaar wel.
Ook hier weer mooie woorden, hoor. Niet dat hij nu wel voor me wil kiezen, maar 'je moet het toch nog een kans geven, we kunnen dit toch niet zomaar weggooien'. Wat een kans geven? Wat niet weggooien ( hij wilde me wel, maar geen relatie. Dit ter verduidelijking) Nee, dank je! Ik ben nu niet eenzaam, in dat jaar wel.
zondag 22 mei 2011 om 08:46
zondag 22 mei 2011 om 09:31
Een lief moment in een slechte relatie lijkt al gauw 100x zo mooi, alleen al omdat het zo zeldzaam is. Daardoor voelt het veel intenser.
Tenminste, als je niet nadenkt en in je eigen emotionele valkuil trapt. Zoals mijn net iets te jolige steun en toeverlaat altijd zegt;
" slagroom op een drol maakt het nog geen bossche bol".
Tenminste, als je niet nadenkt en in je eigen emotionele valkuil trapt. Zoals mijn net iets te jolige steun en toeverlaat altijd zegt;
" slagroom op een drol maakt het nog geen bossche bol".
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zondag 22 mei 2011 om 10:58
zondag 22 mei 2011 om 11:44
Bedankt allemaal!
Ik heb weer een hele nacht wakker gelegen en gepiekerd, ik ben helemaal kapot!
We hadden vandaag afgesproken maar hij liet me gister weten dat hij toch geen tijd had.
Daarom heb ik hem een lange mail gestuurd met mijn gevoelens en heb daarin vermeld dat het voor mij over is..
Dit lijkt misschien laf om het na 2,5 jaar via de mail te doen, maar hij maakt geen tijd om af te spreken en ik wil niet nog 2 weken in deze onzekerheid zitten tot hij eens tijd maakt.
Ik kreeg een smsje dat het beter is zo, dat het niet werkt en dat geen contact het beste is, hoe moeilijk hij dat ook vindt.
Dit is wat ik wou maar het doet toch even zoveel pijn..
Ik weet zeker dat ik vandaag nog 100x mijn mobiel ga pakken met de bedoeling hem te smsen, en dat zal de komende weken ook nog wel zo blijven..
Toch ga ik mijn best er voor doen, omdat ik tijdens mijn sterke momenten zelf ook heel goed besef dat ik mét hem vaker alleen was dan zonder hem..
Ik heb weer een hele nacht wakker gelegen en gepiekerd, ik ben helemaal kapot!
We hadden vandaag afgesproken maar hij liet me gister weten dat hij toch geen tijd had.
Daarom heb ik hem een lange mail gestuurd met mijn gevoelens en heb daarin vermeld dat het voor mij over is..
Dit lijkt misschien laf om het na 2,5 jaar via de mail te doen, maar hij maakt geen tijd om af te spreken en ik wil niet nog 2 weken in deze onzekerheid zitten tot hij eens tijd maakt.
Ik kreeg een smsje dat het beter is zo, dat het niet werkt en dat geen contact het beste is, hoe moeilijk hij dat ook vindt.
Dit is wat ik wou maar het doet toch even zoveel pijn..
Ik weet zeker dat ik vandaag nog 100x mijn mobiel ga pakken met de bedoeling hem te smsen, en dat zal de komende weken ook nog wel zo blijven..
Toch ga ik mijn best er voor doen, omdat ik tijdens mijn sterke momenten zelf ook heel goed besef dat ik mét hem vaker alleen was dan zonder hem..
anoniem_125908 wijzigde dit bericht op 22-05-2011 11:45
Reden: spelfout
Reden: spelfout
% gewijzigd
zondag 22 mei 2011 om 13:07
Lieve lovesick,
ik herken je verhaal zo goed. mijn ex had ook moeite, of eerder gezegd hij was gewoon jaloers, dat ik voor hem 2 exen had gehad. Ik vind gewoon: zoiets accepteer je van elkaar, of je begint er gewoon niet aan. Ik heb 3 jaar gevochten om hem speciaal te laten voelen. Maar dat lukt natuurlijk niet als iemand telkens denkt dat hij toch niet echt speciaal is. Op een gegeven moment heb ik het uit gemaakt, ik kon er niet meer omgaan dat hij me soms gewoon slet noemde, omdat ik exen had gehad (ook 2).
En toen begon de hel! Ik begon alleen alle goeie dingen van hem te zien omdat ik hem zo mistte, terwijl hij mij totaal terroriseerde al die tijd!!
Wij hebben het contact nu een week verbroken en ik wil het graag zo houden. er is teveel gebeurd, teveel gedaan, teveel gezegd. Ik wil liefde, en geen pijn.
Ik mis hem ook vreselijk en ik kan me niet voorstellen dat ik ooit van een ander kan houden. Ik heb alles gegeven en gevochten, maar ik ben gewoon op....
ik herken je verhaal zo goed. mijn ex had ook moeite, of eerder gezegd hij was gewoon jaloers, dat ik voor hem 2 exen had gehad. Ik vind gewoon: zoiets accepteer je van elkaar, of je begint er gewoon niet aan. Ik heb 3 jaar gevochten om hem speciaal te laten voelen. Maar dat lukt natuurlijk niet als iemand telkens denkt dat hij toch niet echt speciaal is. Op een gegeven moment heb ik het uit gemaakt, ik kon er niet meer omgaan dat hij me soms gewoon slet noemde, omdat ik exen had gehad (ook 2).
En toen begon de hel! Ik begon alleen alle goeie dingen van hem te zien omdat ik hem zo mistte, terwijl hij mij totaal terroriseerde al die tijd!!
Wij hebben het contact nu een week verbroken en ik wil het graag zo houden. er is teveel gebeurd, teveel gedaan, teveel gezegd. Ik wil liefde, en geen pijn.
Ik mis hem ook vreselijk en ik kan me niet voorstellen dat ik ooit van een ander kan houden. Ik heb alles gegeven en gevochten, maar ik ben gewoon op....
zondag 22 mei 2011 om 21:14
zondag 22 mei 2011 om 21:19
Nou, ga lekker naar hem terug (wanneer hij je weer wil natuurlijk, misschien moet je even in de wachtkamer ivm ander meisje) en verspil nog meer van je kostbare tijd.
Misschien heb jij het wel nodig om 20 keer aan de kant gezet/bedonderd te worden voor je beseft dat er zeker een leven na hem is.
Veel succes, je zal het nodig hebben.
Misschien heb jij het wel nodig om 20 keer aan de kant gezet/bedonderd te worden voor je beseft dat er zeker een leven na hem is.
Veel succes, je zal het nodig hebben.
zondag 22 mei 2011 om 21:24
quote:lovesickk schreef op 22 mei 2011 @ 21:14:
Het klinkt zo stom maar hij is voor mij gewoon de jongen waar ik gek van ben, ook al doet hij me zoveel pijn
wat heeft het voor nut om zonder hem verder te gaan als ik hém wil?
Ik begrijp soms echt helemaal niks van mezelf en ik word er zoo gek van
Je moet jezelf voor je kop slaan dat je hem wil... dat klopt niet, dat moet je onderzoeken. Waarom wil je zo'n eikel als partner???
Waarom wil je geen leuke partner?
Het klinkt zo stom maar hij is voor mij gewoon de jongen waar ik gek van ben, ook al doet hij me zoveel pijn
wat heeft het voor nut om zonder hem verder te gaan als ik hém wil?
Ik begrijp soms echt helemaal niks van mezelf en ik word er zoo gek van
Je moet jezelf voor je kop slaan dat je hem wil... dat klopt niet, dat moet je onderzoeken. Waarom wil je zo'n eikel als partner???
Waarom wil je geen leuke partner?
zondag 22 mei 2011 om 23:55
je ziet volgens mij alleen de goeie dingen in hem, herken ik heel erg, maar trap niet in deze illusie. Bekijk er als een 3e persoon naar, naar jullie situatie zeg maar, vind die 3e persoon dat dan normaal en ziet die 3e persoon het nog goedkomen? bij mij was dit niet het geval, terwijl ik zelf wel dacht dat het wel nog kon goed komen.., illusie!!!
zondag 22 mei 2011 om 23:57
quote:batwom schreef op 22 mei 2011 @ 21:19:
Veel succes, je zal het nodig hebben.ik geef je hier gelijk in en ik weet het uit ervaring. een jaar lang heb ik achter mijn ex zitten aanlopen!!! en we komen niet meer bij elkaar terug nu. wat een verloren tijd!!! maar goed, ik ben in die tijd een paar keer hard op mijn bek gegaan, dus nu heb ik het wel geleerd. Ik hoop niet dat jij zo vaak op je bek hoeft te gaan. Sorry, klinkt grof, maar ik bedoel het goed:-)
Veel succes, je zal het nodig hebben.ik geef je hier gelijk in en ik weet het uit ervaring. een jaar lang heb ik achter mijn ex zitten aanlopen!!! en we komen niet meer bij elkaar terug nu. wat een verloren tijd!!! maar goed, ik ben in die tijd een paar keer hard op mijn bek gegaan, dus nu heb ik het wel geleerd. Ik hoop niet dat jij zo vaak op je bek hoeft te gaan. Sorry, klinkt grof, maar ik bedoel het goed:-)
maandag 23 mei 2011 om 09:52
Waranaka, wat een schitterende en inhoudelijke posting!
Ik ben ook zo iemand die erg vastgehouden kan worden door denkbeelden, door hoop en verlangens en ken het geworstel om 'los te komen'. Met afdwingen lukt het niet. Het moet anders en daarbij is het is (inderdaad) best een kunst om te zien wat hierin je eigen aandeel is en wat door de andere partij wordt opgeworpen.
Een ander kan zomaar in alle kieren en naden van je ziel blijken te zijn gevloeid. Dat voelt en is niet gezond - ook niet als het om een duurzame relatie gaat. Om die ander (de gebondenheid aan de ander) er weer uit te krijgen moet je hem/haar er als het ware uit spoelen en dat doet zeer, want het eruit wringen doe je gedeeltelijk middels teleurstellingen. Als er weer een verwachting een illusie blijkt te zijn. Het kan ff duren voor je door je hoop op 'hem' heen bent. Een van mijn oude, voormalige liefdesvrienden heeft niet voor niks als motto: liefde en pijn gaan samen. Hij heeft gelijk. Er komt altijd een fase van afscheid nemen, al dan niet vrijwillig.
Ik vermoed dat jouw droomprins voor zichzelf heeft uit te zoeken wat voor minnaar en partner hij is. Bij hem is dat net zo goed in beweging als bij jou. Jullie knipperen allebei. Dat maakt het niet gemakkelijker voor je, mss wel begrijpelijker, maar al doende leer je.
Je kan je zelf helpen met ervoor te zorgen dat je elders goede en voedende ervaringen opdoet. Leuke dingen doen, goed voor je lijf en hart zorgen, het verliefdheidshormoon uit laten razen.
En val jezelf niet te hard. Van jezelf verwijten maken omdat je wil liefhebben wordt je niet beter.
O ja....en tijd kan niet verloren gaan.
Elke seconde telt, elke ervaring draagt bij aan de mens die je bent.
Bij mij dan toch.
Ik ben ook zo iemand die erg vastgehouden kan worden door denkbeelden, door hoop en verlangens en ken het geworstel om 'los te komen'. Met afdwingen lukt het niet. Het moet anders en daarbij is het is (inderdaad) best een kunst om te zien wat hierin je eigen aandeel is en wat door de andere partij wordt opgeworpen.
Een ander kan zomaar in alle kieren en naden van je ziel blijken te zijn gevloeid. Dat voelt en is niet gezond - ook niet als het om een duurzame relatie gaat. Om die ander (de gebondenheid aan de ander) er weer uit te krijgen moet je hem/haar er als het ware uit spoelen en dat doet zeer, want het eruit wringen doe je gedeeltelijk middels teleurstellingen. Als er weer een verwachting een illusie blijkt te zijn. Het kan ff duren voor je door je hoop op 'hem' heen bent. Een van mijn oude, voormalige liefdesvrienden heeft niet voor niks als motto: liefde en pijn gaan samen. Hij heeft gelijk. Er komt altijd een fase van afscheid nemen, al dan niet vrijwillig.
Ik vermoed dat jouw droomprins voor zichzelf heeft uit te zoeken wat voor minnaar en partner hij is. Bij hem is dat net zo goed in beweging als bij jou. Jullie knipperen allebei. Dat maakt het niet gemakkelijker voor je, mss wel begrijpelijker, maar al doende leer je.
Je kan je zelf helpen met ervoor te zorgen dat je elders goede en voedende ervaringen opdoet. Leuke dingen doen, goed voor je lijf en hart zorgen, het verliefdheidshormoon uit laten razen.
En val jezelf niet te hard. Van jezelf verwijten maken omdat je wil liefhebben wordt je niet beter.
O ja....en tijd kan niet verloren gaan.
Elke seconde telt, elke ervaring draagt bij aan de mens die je bent.
Bij mij dan toch.
