Psyche
alle pijlers
het gaat niet meer
maandag 2 mei 2011 om 10:43
Na nu al vier maanden tobben met mijn gezondheid is het me teveel geworden. Ik ben gister ingestort om het zo maar te noemen. Doodsbang en onwerkelijk gevoel, het gevoel mezelf compleet te verliezen. En het gevoel blijft, ik ben zo verschrikkelijk bang voor wat er met me gebeurt, moet het even kwijt. Vanmiddag met mijn man naar de huisarts. Ik ben zo bang om de greep op de werkelijkheid te verliezen .
dinsdag 24 mei 2011 om 14:02
Ik heb een mail gestuurd naar mijn huidige therapeut, die overigens de behandeling had stopgezet/ opgeschort omdat ik in zee was gegaan met Lentis (kunnen niet met 2 tegelijk werken natuurlijk). Daarin duidelijk gevraagd wat hij voor mij kan betekenen. Bij Lentis kom ik op den duur ook op een locatie dichterbij, maar het voordeel van mijn huidige therapeut is dat hij ook werkt met andere methoden (lichaamswerk) en dat past meer bij mij. Alleen maar praten werkt bij mij niet weet ik uit ervaring. Bovendien is de begeleiding door mijn huidige therapeut erg persoonlijk, op de persoon afgestemd en ik vind het bij Lentis nogal afstandelijk. O.k. duidelijk dus waar mijn voorkeur ligt.
dinsdag 24 mei 2011 om 14:07
Wat mij trouwens zo aan het twijfelen heeft gebracht is toen ik de vervangende huisarts bede vanwege mijn 'crisis'. Hij verwees me gelijk door naar Lentis. Over mijn huidige therapie zei ie een beetje denigrerend 'tja, het zijn aardige mensen hoor, maar hier is toch wel iets anders voor nodig', of iets in die geest.
Op dat moment nam ik het van die (goede) huisarts aan, ook mijn eigen huisarts weet het niet zo goed.
Op dat moment nam ik het van die (goede) huisarts aan, ook mijn eigen huisarts weet het niet zo goed.
woensdag 25 mei 2011 om 18:17
Lila,
Is je huidige therapeut een eerstelijns of tweedelijns therapeut. Dat is belangrijk voor je beslissing omdat je alleen een tweedelijns therapeut volledig vergoed krijgt uit de basisverzekering.
Een eerstelijns psycholoog krijg je vaak alleen uit de aanvullende verzekering 9 sessies vergoed.
En ik denk dat je zeker meer dan 9 sessies nodig hebt.
Verder is een eerstelijns psycholoog niet opgeleid voor de zwaardere problematiek en klachten. Lentis is dat als organisatie wel.
Ik zou je sterk aanraden om dus voor tweedelijns te gaan. Maar als jouw huidge peut wel tweedelijns is dan zou ik met Lentis overleggen of je niet bij hun terecht kan voor de psychiater en advies over medicatie en je therapie bij de huidige therapeut. Het is nml ook heel belangrijk dat je een goede klik hebt met en vertrouwen hebt in je therapeut.
Dat je Lentis nu nog afstandelijk vindt kan ik me wel voorstellen. Je bent daar feitelijk ook nog niet met therapie begonnen. Je hebt wel goed advies gekregen. Nml over de medicatie en ze willen nu eerst dat je stabieler wordt voordat ze verder gaan. Dat is heel verstandig en ook volgens de richtlijnen. Als je je nog zo rot en angstig voelt heeft praattherapie nog weinig effect en het kan zelfs slecht zijn om nu therapeutisch in je te gaan peuren en poeren.
Maar het zou best kunnen dat als je je straks beter voelt Lentis ook een goede en prettige therapeut voor je heeft die samen met je gaat kijken waar je psychische klachten vandaan komen en hoe je daar beter mee om kunt gaan om herhaling te voorkomen.
Ik denk dat het voordeel van Lentis nu vooral is dat er een psychiater meekijkt naar de medicatie en hoe die aan gaat slaan.
Is je huidige therapeut een eerstelijns of tweedelijns therapeut. Dat is belangrijk voor je beslissing omdat je alleen een tweedelijns therapeut volledig vergoed krijgt uit de basisverzekering.
Een eerstelijns psycholoog krijg je vaak alleen uit de aanvullende verzekering 9 sessies vergoed.
En ik denk dat je zeker meer dan 9 sessies nodig hebt.
Verder is een eerstelijns psycholoog niet opgeleid voor de zwaardere problematiek en klachten. Lentis is dat als organisatie wel.
Ik zou je sterk aanraden om dus voor tweedelijns te gaan. Maar als jouw huidge peut wel tweedelijns is dan zou ik met Lentis overleggen of je niet bij hun terecht kan voor de psychiater en advies over medicatie en je therapie bij de huidige therapeut. Het is nml ook heel belangrijk dat je een goede klik hebt met en vertrouwen hebt in je therapeut.
Dat je Lentis nu nog afstandelijk vindt kan ik me wel voorstellen. Je bent daar feitelijk ook nog niet met therapie begonnen. Je hebt wel goed advies gekregen. Nml over de medicatie en ze willen nu eerst dat je stabieler wordt voordat ze verder gaan. Dat is heel verstandig en ook volgens de richtlijnen. Als je je nog zo rot en angstig voelt heeft praattherapie nog weinig effect en het kan zelfs slecht zijn om nu therapeutisch in je te gaan peuren en poeren.
Maar het zou best kunnen dat als je je straks beter voelt Lentis ook een goede en prettige therapeut voor je heeft die samen met je gaat kijken waar je psychische klachten vandaan komen en hoe je daar beter mee om kunt gaan om herhaling te voorkomen.
Ik denk dat het voordeel van Lentis nu vooral is dat er een psychiater meekijkt naar de medicatie en hoe die aan gaat slaan.
woensdag 25 mei 2011 om 19:51
vrijdag 27 mei 2011 om 12:56
Ik breng nog steeds halve dagen in bed door, vooral omdat ik me zo raar in mijn lijf voel en dan niet even, maar echt de hele dag(tja, en dan komt weer dat duiveltje he? van 'ik ben zooooo ziek'.) Nou vraag ik me af of ik nog meer oxazepam moet nemen, van de psych mocht ik er over de dag in totaal 2 (= 20 mg.). Maar ik vind dat erg veel. Ik neem nu over de dag 10 mg. en als ik dan wel eens in slaap val dan word ik zo raar wakker, zo half bewusteloos en dat vind ik eigenlijk heel naar. Laatst kon ik amper nog de trap opkomen om naar bed te gaan. Is 20 mg. eigenlijk veel?
vrijdag 27 mei 2011 om 20:12
Ach, weet je wat het is? Als ik nu zoveel zou nemen, dan kan ik niet meer extra nemen als ik het echt nodig heb.
Idalee, ik word inderdaad regelmatig geprikt, dus daar ligt het niet aan. Het is puur van die oxa, dan voel je je een beetje raar afwezig na bijv. een dutje 's middags en 's avonds dus helemaal half bewusteloos. Gisteravond zoveel onrust dat ik 's nachts nog even een klein stukje heb genomen en dat kon ik vanmorgen merken, want het was wat makkelijker. Ach, het blijft een beetje uitproberen en het verschilt per dag.
Idalee, ik word inderdaad regelmatig geprikt, dus daar ligt het niet aan. Het is puur van die oxa, dan voel je je een beetje raar afwezig na bijv. een dutje 's middags en 's avonds dus helemaal half bewusteloos. Gisteravond zoveel onrust dat ik 's nachts nog even een klein stukje heb genomen en dat kon ik vanmorgen merken, want het was wat makkelijker. Ach, het blijft een beetje uitproberen en het verschilt per dag.
vrijdag 27 mei 2011 om 23:36
zaterdag 28 mei 2011 om 00:12
Heb net het hele topic gelezen!
Allereerst een dikke knuffel voor jou... Knap dat je het zo goed onder woorden kan brengen!!!
Hier nog een ervaringsdeskundige...
Ik heb ook last van paniek/angstaanvallen gehad. Ook ik dacht dat ik lichamelijk ziek was en heb de hele medische molen doorlopen....
Van echo, tot holterkastjes en van bloedonderzoek tot rontgenfoto's!
Slik nu medicatie en ben aanvalvrij. Binnenkort afbouwen en in therapie, spannend!
Meis, zet hem op! Ik weet hoe zwaar en uitputtend het is! X
Allereerst een dikke knuffel voor jou... Knap dat je het zo goed onder woorden kan brengen!!!
Hier nog een ervaringsdeskundige...
Ik heb ook last van paniek/angstaanvallen gehad. Ook ik dacht dat ik lichamelijk ziek was en heb de hele medische molen doorlopen....
Van echo, tot holterkastjes en van bloedonderzoek tot rontgenfoto's!
Slik nu medicatie en ben aanvalvrij. Binnenkort afbouwen en in therapie, spannend!
Meis, zet hem op! Ik weet hoe zwaar en uitputtend het is! X
zaterdag 28 mei 2011 om 12:41
quote:pinoo schreef op 28 mei 2011 @ 00:12:
Heb net het hele topic gelezen!
Allereerst een dikke knuffel voor jou... Knap dat je het zo goed onder woorden kan brengen!!!
Hier nog een ervaringsdeskundige...
Ik heb ook last van paniek/angstaanvallen gehad. Ook ik dacht dat ik lichamelijk ziek was en heb de hele medische molen doorlopen....
Van echo, tot holterkastjes en van bloedonderzoek tot rontgenfoto's!
Slik nu medicatie en ben aanvalvrij. Binnenkort afbouwen en in therapie, spannend!
Meis, zet hem op! Ik weet hoe zwaar en uitputtend het is! X
Bedankt pinoo!
'Helaas' gaat het bij mij niet in aanvallen, maar duurt het gewoon de hele dag met af en toe een goed momentje.
Ik hoop dat de medicatie ook iets voor mij gaat doen.
Succes met je therapie!
Heb net het hele topic gelezen!
Allereerst een dikke knuffel voor jou... Knap dat je het zo goed onder woorden kan brengen!!!
Hier nog een ervaringsdeskundige...
Ik heb ook last van paniek/angstaanvallen gehad. Ook ik dacht dat ik lichamelijk ziek was en heb de hele medische molen doorlopen....
Van echo, tot holterkastjes en van bloedonderzoek tot rontgenfoto's!
Slik nu medicatie en ben aanvalvrij. Binnenkort afbouwen en in therapie, spannend!
Meis, zet hem op! Ik weet hoe zwaar en uitputtend het is! X
Bedankt pinoo!
'Helaas' gaat het bij mij niet in aanvallen, maar duurt het gewoon de hele dag met af en toe een goed momentje.
Ik hoop dat de medicatie ook iets voor mij gaat doen.
Succes met je therapie!
zaterdag 28 mei 2011 om 16:10
zaterdag 28 mei 2011 om 17:03
Nou mdme mm, vandaag is dat wel heel moeilijk. Ik voelde me zoooo naar. En het is zo moeilijk te omschrijven, maar het voelt net alsof mijn lijf ermee ophoudt, ik moet dan op mijn kiezen bijten om 'erbij' te blijven, duizelig en niet aanwezig en tegelijkertijd het gevoel alsof mijn lijf een elastiek is die veel te strak staat aangespannen en alsof er duizenden schokjes doorheen gaan. Het duurde uren voordat het een ietsje beter was, maar nog duizelig dus. Niks geen hartkloppingen enzo, zoals je altijd leest over angstaanvallen.
Eerst zien dan geloven mdme micmac .
Eerst zien dan geloven mdme micmac .
zaterdag 28 mei 2011 om 20:29
quote:madamemicmac schreef op zaterdag 28 mei 2011 16:10 Lila, bij "ons" duurde het vervelende gevoel ook de hele dag hoor. Maar het neemt echt af. Wanneer ga je nu eens geloven dat we echt herkennen wat je hebt en geloof je zelf ook dat je niets lichamelijks hebt en dat het met de duur van de tijd beter gaat??
Jep inderdaad, de hele dag door....
Durfde ook niet te douchen, omdat ik bang was flauw te vallen! Moest naar het ziekenhuis en bleef mooi op het bankje voor het ziekenhuis zitten, durfde geen stap meer te verzetten! Vriendjelief heeft alles uit de kast gehaald om me mee te krijgen....
Heb nu anti depressiva en na een week flink beroerd te zijn geweest heb ik een week geoefend buiten en toen kon ik bijna alles weer!
Jep inderdaad, de hele dag door....
Durfde ook niet te douchen, omdat ik bang was flauw te vallen! Moest naar het ziekenhuis en bleef mooi op het bankje voor het ziekenhuis zitten, durfde geen stap meer te verzetten! Vriendjelief heeft alles uit de kast gehaald om me mee te krijgen....
Heb nu anti depressiva en na een week flink beroerd te zijn geweest heb ik een week geoefend buiten en toen kon ik bijna alles weer!
zaterdag 28 mei 2011 om 23:53
zondag 29 mei 2011 om 00:01
Ik zal je zeggen; ik heb eens een paniekaanval snachts gehad, een van de eerste. Daarna was ik heel lang bang voor het donker en de lange nachten. En in de afgelopen winter was het op een gegeven moment al om 1/2 5 pikkedonker. Ik kon dat niet uitstaan van mezelf en ben elke avond buiten gaan lopen. Want ik moest van die angst af wilde ik weer gewoon verder kunnen. Eerst 1 blokje om. Toen wat verder door de wijk. En zo steeds wat meer op m'n gemak wat verder. Maar niets forceren, alles op je eigen gevoel en tijd. Nu denk ik er niet eens meer aan, het is helemaal weg!
Ik kreeg het ook benauwd in parkeergarages en wilde ze het liefst ontlopen, maar dat is geen leven. Dus beetje voor beetje daar ook weer aan gewend. Eerst stapte ik uit bij de trap en vloog er meteen uit terwijl man de auto parkeerde. Maar steeds wat verder weg en langer erin blijven en ook daar denk ik nu nooit meer aan.
Sommige dingen moet je zelf doen en er moet gewoon tijd overheen gaan. Maar je komt er wel! Je lichaam leeft nu even op z'n toppen.
Ik kreeg het ook benauwd in parkeergarages en wilde ze het liefst ontlopen, maar dat is geen leven. Dus beetje voor beetje daar ook weer aan gewend. Eerst stapte ik uit bij de trap en vloog er meteen uit terwijl man de auto parkeerde. Maar steeds wat verder weg en langer erin blijven en ook daar denk ik nu nooit meer aan.
Sommige dingen moet je zelf doen en er moet gewoon tijd overheen gaan. Maar je komt er wel! Je lichaam leeft nu even op z'n toppen.
zondag 29 mei 2011 om 10:46
Jeetje madame M ik wist niet dat het zo lang had geduurd bij jou. Wat goed om te lezen dat het ook echt over is nu, geeft me goeie hoop. Van sommige mensen hoor je dat het altijd een beetje blijft en daar ben ik soms bang voor, dat dít voortaan mijn leven is.
Met mij gaat het vanaf februari slecht en het gaat nu wel al een stuk beter, dus hopelijk is het over een paar maanden met mij ook weer de goede kant op.
Ik ben blij dat ik dit trouwens in de lente/zomer doormaak, in de winter lijkt het me veel moeilijker. Veel donker idd en je kan niet even een stuk wandelen in de natuur ofzo omdat het dan te koud is.
Ik neem me steeds voor om als het goed gaat, zoals vandaag, dat op te schrijven zo dat ik het terug kan lezen als het niet goed gaat. Want dan heb ik ook het vertrouwen daar niet in, net als jij, Lila. Misschien ga ik dat toch even doen, een vriendin van me doet dat ook, heeft overal post-it's met 'het komt wel goed' etc.
Vervelend die aanvallen, ik had het in het begin ook, kon dan alleen maar plat liggen, niet bewegen. Is het vandaag wat beter?
Met mij gaat het vanaf februari slecht en het gaat nu wel al een stuk beter, dus hopelijk is het over een paar maanden met mij ook weer de goede kant op.
Ik ben blij dat ik dit trouwens in de lente/zomer doormaak, in de winter lijkt het me veel moeilijker. Veel donker idd en je kan niet even een stuk wandelen in de natuur ofzo omdat het dan te koud is.
Ik neem me steeds voor om als het goed gaat, zoals vandaag, dat op te schrijven zo dat ik het terug kan lezen als het niet goed gaat. Want dan heb ik ook het vertrouwen daar niet in, net als jij, Lila. Misschien ga ik dat toch even doen, een vriendin van me doet dat ook, heeft overal post-it's met 'het komt wel goed' etc.
Vervelend die aanvallen, ik had het in het begin ook, kon dan alleen maar plat liggen, niet bewegen. Is het vandaag wat beter?
zondag 29 mei 2011 om 11:55
Idalee, ik heb een dagboek bijgehouden van die tijd. Elke dag schreef ik er in, is wel confronterend hoor, als ik het nu lees.
Ik denk er nog wel elke keer aan als ik wat doe, ik zal toch niet last krijgen??? Bijv, van de week stonden we vast in een file. Hé bah denk ik dan meteen, als ik maar niet in paniek raak. Maar meteen daarna denk ik; welnee, en voel me goed en er gebeurt niets.
Ik denk dat eraan denken, dat dat nog wel even blijft.
Maar ik ben er voor 95 % van af zullen we maar zeggen.
Ik denk er nog wel elke keer aan als ik wat doe, ik zal toch niet last krijgen??? Bijv, van de week stonden we vast in een file. Hé bah denk ik dan meteen, als ik maar niet in paniek raak. Maar meteen daarna denk ik; welnee, en voel me goed en er gebeurt niets.
Ik denk dat eraan denken, dat dat nog wel even blijft.
Maar ik ben er voor 95 % van af zullen we maar zeggen.
