Psyche
alle pijlers
Onder de indruk van perfectie
dinsdag 14 juni 2011 om 11:20
Al zo'n 3 jaar heb ik sporadisch contact met een ongelooflijk heerlijke jongeman (29 jaar).
Het is begonnen als een zwoele affaire. Hij zag mij volledig zitten, maar ik had het gevoel dat er iets niet klopte: hij was te knap, te slim, te enthousiast in zijn sms'jes. Totdat ik op date ging met hem... Ik was gelijk verloren en blokkeerde helemaal, waardoor de affaire na enkele dates gestopt is.
Daarna hebben we ong. 1 keer in de maand nog afgesproken, voor de seks. (Was ik daar maar nooit mee begonnen, want ik was stapelverliefd.)
Nu had ik hem een half jaar niet meer persoonlijk gezien, maar via zijn beste vriend (de verhalen) leerde ik hem op een andere manier kennen.
Blijkt dat hij toch niet zomaar mister popular is, maar ook een heel gevoelig, empathisch en correct man. Niemand verwacht het van hem, want hij deelt de lakens met de knapste modellen van het land en lijkt timide, maar dan wel met een zekere arrogantie.
Nu was ik gisterenavond opnieuw bij hem op zijn appartement.
Ik wist niet waar ik het had, maar na lange en diepe gesprekken was ik alweer helemaal onder de indruk van zijn perfectie.
Knap, medelevend, ambitieus, gevoelig, zorgzaam, smaakvol, sportief, sociaal verstandig, veel zelfkennis, goede job, veel vrienden...
En verklaar me nu maar gek:
Ik vind hem zo perfect dat ik zelfs niets 'menselijks' kan vinden: zijn bed voelde aan alsof ik op een wolkje sliep, hij ruikt goed zelfs al zou hij geen parfum dragen, zijn huis, zijn lakens, zijn kleren, zijn vuile was, zijn badkamer... alles ruikt goed, zelfs zijn kat is perfect. En je zou kunnen denken: als je geld hebt, kan alles perfect. Maar dat is het nu net: hij heeft een goed loon, maar staat toch met beide voeten op de grond, zijn appartement in de stad is niet poepchic, maar gewoon mooi en gezellig... en perfect
.
Nu ben ik net thuis in mijn eigen donker en kil huis en heb een heel vreemd gevoel. Ik ben niet verliefd, maar ben echt onder de indruk van die man en zijn leventje, zelfs een beetje jaloers. Als ik hem zo bezig zie, zou ik dolgraag een man zijn, eentje als hij. Zo zelfstandig en helemaal 'klaar' met zichzelf !Geen date-zorgen, want hij kan elke vrouw in zijn bed krijgen, maar net daarom is dat geen uitdaging meer voor hem (hoewel hij elke week wel eentje in zijn bed heeft), en bouwt hij simpelweg het perfecte leventje op.
Ik vind het allemaal heel angstaanjagend en raak er zelfs ontmoedigd door. Zo'n sterk man !
Graag de handleiding van zijn geluk !
Het is begonnen als een zwoele affaire. Hij zag mij volledig zitten, maar ik had het gevoel dat er iets niet klopte: hij was te knap, te slim, te enthousiast in zijn sms'jes. Totdat ik op date ging met hem... Ik was gelijk verloren en blokkeerde helemaal, waardoor de affaire na enkele dates gestopt is.
Daarna hebben we ong. 1 keer in de maand nog afgesproken, voor de seks. (Was ik daar maar nooit mee begonnen, want ik was stapelverliefd.)
Nu had ik hem een half jaar niet meer persoonlijk gezien, maar via zijn beste vriend (de verhalen) leerde ik hem op een andere manier kennen.
Blijkt dat hij toch niet zomaar mister popular is, maar ook een heel gevoelig, empathisch en correct man. Niemand verwacht het van hem, want hij deelt de lakens met de knapste modellen van het land en lijkt timide, maar dan wel met een zekere arrogantie.
Nu was ik gisterenavond opnieuw bij hem op zijn appartement.
Ik wist niet waar ik het had, maar na lange en diepe gesprekken was ik alweer helemaal onder de indruk van zijn perfectie.
Knap, medelevend, ambitieus, gevoelig, zorgzaam, smaakvol, sportief, sociaal verstandig, veel zelfkennis, goede job, veel vrienden...
En verklaar me nu maar gek:
Ik vind hem zo perfect dat ik zelfs niets 'menselijks' kan vinden: zijn bed voelde aan alsof ik op een wolkje sliep, hij ruikt goed zelfs al zou hij geen parfum dragen, zijn huis, zijn lakens, zijn kleren, zijn vuile was, zijn badkamer... alles ruikt goed, zelfs zijn kat is perfect. En je zou kunnen denken: als je geld hebt, kan alles perfect. Maar dat is het nu net: hij heeft een goed loon, maar staat toch met beide voeten op de grond, zijn appartement in de stad is niet poepchic, maar gewoon mooi en gezellig... en perfect
. Nu ben ik net thuis in mijn eigen donker en kil huis en heb een heel vreemd gevoel. Ik ben niet verliefd, maar ben echt onder de indruk van die man en zijn leventje, zelfs een beetje jaloers. Als ik hem zo bezig zie, zou ik dolgraag een man zijn, eentje als hij. Zo zelfstandig en helemaal 'klaar' met zichzelf !Geen date-zorgen, want hij kan elke vrouw in zijn bed krijgen, maar net daarom is dat geen uitdaging meer voor hem (hoewel hij elke week wel eentje in zijn bed heeft), en bouwt hij simpelweg het perfecte leventje op.
Ik vind het allemaal heel angstaanjagend en raak er zelfs ontmoedigd door. Zo'n sterk man !
Graag de handleiding van zijn geluk !
dinsdag 14 juni 2011 om 12:14
quote:Apollon schreef op 14 juni 2011 @ 12:09:
[...]
Daar zit iets in...
Meestal vult de man de vrouw aan. Maar het lijkt alsof hij geen wederhelft nodig heeft... Hij strijkt en kookt beter dan ik. En zooo slecht ben ik zelfs niet. Maar inderdaad... ik zou gewoon geen meerwaarde voor hem kunnen betekenen, en dat gevoel is raar.Net alsof een vrouw alleen meerwaarde kan hebben voor een man als ze voor hem kan strijken en koken (dat bedoel je vast niet maar toch)
[...]
Daar zit iets in...
Meestal vult de man de vrouw aan. Maar het lijkt alsof hij geen wederhelft nodig heeft... Hij strijkt en kookt beter dan ik. En zooo slecht ben ik zelfs niet
. Maar inderdaad... ik zou gewoon geen meerwaarde voor hem kunnen betekenen, en dat gevoel is raar.Net alsof een vrouw alleen meerwaarde kan hebben voor een man als ze voor hem kan strijken en koken (dat bedoel je vast niet maar toch)
dinsdag 14 juni 2011 om 12:15
quote:dubiootje schreef op 14 juni 2011 @ 11:58:
Is hij niet 'emotioneel arm'? Zie je hem wel eens echte emoties tonen?
Nee, hij kan en durft zelfs uit te leggen, waarom hij zo berekend in het leven staat. Na een vertrouwensband opgebouwd te hebben praat hij echt wel over zijn verleden, waarin niemand hem serieus nam...
En het is inderdaad wel moeilijk om zijn emoties te achterhalen. Hij is nogal koel... en daarom ook weer niet 'menselijk', eerder een robot.
Ik ben zelf ook wel een perfectionist, waarschijnlijk daarom dat ik zo naar hem opkijk.
Is hij niet 'emotioneel arm'? Zie je hem wel eens echte emoties tonen?
Nee, hij kan en durft zelfs uit te leggen, waarom hij zo berekend in het leven staat. Na een vertrouwensband opgebouwd te hebben praat hij echt wel over zijn verleden, waarin niemand hem serieus nam...
En het is inderdaad wel moeilijk om zijn emoties te achterhalen. Hij is nogal koel... en daarom ook weer niet 'menselijk', eerder een robot.
Ik ben zelf ook wel een perfectionist, waarschijnlijk daarom dat ik zo naar hem opkijk.
dinsdag 14 juni 2011 om 12:15
quote:Apollon schreef op 14 juni 2011 @ 12:01:
[...]
Eigenlijk heb ik mijn kans 3 jaar geleden al gehad hoor... Ik was toen nog te onzeker om er echt iets van te maken. Maar er is wel wederzijdse verliefdheid geweest toen, hij viel op mijn mensenkennis, ik kon hem namelijk goed doorgronden. Hij zei dat hij alle meisjes naar zijn hand kon zetten, maar dat dat bij mij niet werkte. Daar werd hij helemaal wild van
Je bedoelt dat hij jou niet zo snel in bed gepraat kreeg als andere meisjes en daarom extra hard zijn best ging doen? En toen ging je ook met hem naar bed?
Klinkt wel als een heel bijzondere man, ja
Voor het polletje:
- homo-in-de-kast
[...]
Eigenlijk heb ik mijn kans 3 jaar geleden al gehad hoor... Ik was toen nog te onzeker om er echt iets van te maken. Maar er is wel wederzijdse verliefdheid geweest toen, hij viel op mijn mensenkennis, ik kon hem namelijk goed doorgronden. Hij zei dat hij alle meisjes naar zijn hand kon zetten, maar dat dat bij mij niet werkte. Daar werd hij helemaal wild van
Je bedoelt dat hij jou niet zo snel in bed gepraat kreeg als andere meisjes en daarom extra hard zijn best ging doen? En toen ging je ook met hem naar bed?
Klinkt wel als een heel bijzondere man, ja
Voor het polletje:
- homo-in-de-kast
Ga in therapie!
dinsdag 14 juni 2011 om 12:17
quote:Apollon schreef op 14 juni 2011 @ 12:15:
[...]
Ik ben zelf ook wel een perfectionist, waarschijnlijk daarom dat ik zo naar hem opkijk.
Ik denk zelfs dat dat de belangrijkste reden is. Als je zelf niet streeft naar perfectie, zou je jezelf niet steeds met hem vergelijken.
Vind jij iemand die vrijwel geen emoties toont perfect?
[...]
Ik ben zelf ook wel een perfectionist, waarschijnlijk daarom dat ik zo naar hem opkijk.
Ik denk zelfs dat dat de belangrijkste reden is. Als je zelf niet streeft naar perfectie, zou je jezelf niet steeds met hem vergelijken.
Vind jij iemand die vrijwel geen emoties toont perfect?
Ga in therapie!
dinsdag 14 juni 2011 om 12:20
quote:Murdoch schreef op 14 juni 2011 @ 12:13:
Mwah, hij klinkt wel heul saai hoor. Als er niets afwijkt hoe moet je zo'n man dan onthouden? Ik heb ze graag met een edge en een enkele neurose.Inderdaad, ergens is hij dat ook voor zijn gezelschap. Maar zelf zoekt hij wel naar uitdagingen: reizen, ontspoorde kennissen onder zijn vleugels nemen...
Mwah, hij klinkt wel heul saai hoor. Als er niets afwijkt hoe moet je zo'n man dan onthouden? Ik heb ze graag met een edge en een enkele neurose.Inderdaad, ergens is hij dat ook voor zijn gezelschap. Maar zelf zoekt hij wel naar uitdagingen: reizen, ontspoorde kennissen onder zijn vleugels nemen...
dinsdag 14 juni 2011 om 12:20
Een perfect leven opbouwen is volgens mijn opvattingen niet elk weekend met een ander het bed induiken....?
Ik ken iemand die dan wel wat jaartjes ouder is dan de manspersoon waar jij het over hebt, maar die is enorm charmant en leuk, maar doodongelukkig omdat hij niet die lieve vrouw heeft en níet dat gezin dat hij wilde.
29, ok, maar op het randje. Voor hem wel tijd om wakker te worden, want zo'n leven leuk blíjven vinden is toch wel wat zielig hoor.
Ik ken iemand die dan wel wat jaartjes ouder is dan de manspersoon waar jij het over hebt, maar die is enorm charmant en leuk, maar doodongelukkig omdat hij niet die lieve vrouw heeft en níet dat gezin dat hij wilde.
29, ok, maar op het randje. Voor hem wel tijd om wakker te worden, want zo'n leven leuk blíjven vinden is toch wel wat zielig hoor.
dinsdag 14 juni 2011 om 12:20
ik heb ook een date gehad met soortgelijke man.
k werd een beetje naar van zijn perfectie, het leek allemaal niet echt, of gekopieerd om iets te lijken wat hij in feite niet was.
als je dieper gaat graven kom je echter dingen tegen die niet kloppen. perfectie is een soort rookgordijn om mensen op het verkeerde been te zetten.
k werd een beetje naar van zijn perfectie, het leek allemaal niet echt, of gekopieerd om iets te lijken wat hij in feite niet was.
als je dieper gaat graven kom je echter dingen tegen die niet kloppen. perfectie is een soort rookgordijn om mensen op het verkeerde been te zetten.
wij slapen nooit.
dinsdag 14 juni 2011 om 12:23
Volgens mij is hij in dit stadium gewoon een blanc canvas waar jij alles op kunt projecteren, zelfs tegenstrijdige dingen. Ik zou hem zo snel mogelijk echt leren kennen zodat zijn realiteit deze fantasie langzamerhand overkleurt, wat helemaal net hoeft te zeggen dat hij dan minder leuk wordt trouwens, maar wel echter. Zo'n voetstuk dat kan nooit goed zijn.
dinsdag 14 juni 2011 om 12:25
[quote]Apollon schreef op 14 juni 2011 @ 12:20:
[...]
Inderdaad, ergens is hij dat ook voor zijn gezelschap. Maar zelf zoekt hij wel naar uitdagingen: reizen, ontspoorde kennissen onder zijn vleugels nemen...[/quote]
Wie weet een ander topic waar dit bij past?
Even serieus: dit is voor mij een teken dat hij zich beter voelt dan zijn kennissen. Er is niets mis met een vriend die het moeilijk heeft helpen, juist niet, maar "onder je vleugels nemen" heeft bij mij een andere betekenis en het lijkt me niet echt productief voor deze kennissen dat iemand hun problemen voor hen oplost als een lieve beschermende mama.....
[...]
Inderdaad, ergens is hij dat ook voor zijn gezelschap. Maar zelf zoekt hij wel naar uitdagingen: reizen, ontspoorde kennissen onder zijn vleugels nemen...[/quote]
Wie weet een ander topic waar dit bij past?
Even serieus: dit is voor mij een teken dat hij zich beter voelt dan zijn kennissen. Er is niets mis met een vriend die het moeilijk heeft helpen, juist niet, maar "onder je vleugels nemen" heeft bij mij een andere betekenis en het lijkt me niet echt productief voor deze kennissen dat iemand hun problemen voor hen oplost als een lieve beschermende mama.....
dinsdag 14 juni 2011 om 12:26
Tja, waarom open je eigenlijk dit topic? Om erachter te komen of je verliefd bent? Of omdat je dat al weet maar hoopt er niks mee te hoeven doen?
Als je nu bekend toch wel een relatie te willen met hem kan dat natuurlijk verschillende kanten opgaan (liefde word beantwoord tot 'laten we elkaar dan maar niet meer zien').
Als je nu bekend toch wel een relatie te willen met hem kan dat natuurlijk verschillende kanten opgaan (liefde word beantwoord tot 'laten we elkaar dan maar niet meer zien').
dinsdag 14 juni 2011 om 12:31
quote:valentinamaria schreef op 14 juni 2011 @ 12:27:
het is een vorm van controle krijgen over mensen.Daar zit iets in !! Ik denk dat hij oppermachtig wil zijn (op een bescheiden manier, aangezien hij weet dat dat het beste werkt), om de touwtjes van het leven in handen te hebben in de hoop zelf niet gekwetst te worden.
het is een vorm van controle krijgen over mensen.Daar zit iets in !! Ik denk dat hij oppermachtig wil zijn (op een bescheiden manier, aangezien hij weet dat dat het beste werkt), om de touwtjes van het leven in handen te hebben in de hoop zelf niet gekwetst te worden.
dinsdag 14 juni 2011 om 12:38
