Relaties
alle pijlers
Schoonmoeder
woensdag 15 juni 2011 om 21:08
Ja, er is weer een nieuw schoonmoedertopic! Wegens herkenbaarheid maak ik dit onderwerp aan onder een andere nick...
Stel, je bent in en in gekwetst door je schoonmoeder. Je hebt verschillende keren geprobeerd erover te praten, maar iedere keer ontvang je nul op rekest. Schoonmoeder heeft haar eigen waarheid en omzeilt de voorbeelden die je geeft om haar duidelijk te maken waarom je zo boos bent.
Schoonmoeder zegt dat je koppig bent en dat je net zo moet doen als zij: het langs je neerleggen en geen ruzie zoeken. Jij gaat tijdens het laatste gesprek boos weg met de woorden: er valt met jou echt niet te praten, en vervolgens hoor je niets meer. Zelf bel je ook niet (je bent tenslotte koppig).
Vervolgens hoor je via je man dat schoonmoeder met haar verjaardag uit eten wil. Met zijn vieren (man is enig kind). Er wordt gereserveerd, maar er wordt nergens meer over gepraat. Zelf wil je niet mee, heb je zelfs het liefst niets meer met ze te maken, maar je man wil toch dat je meegaat.
Wat zouden jullie doen?
Ik zal vast vertellen wat ik zal doen. Ik ga mee met het etentje. Omdat het moet van mijn man (ja zo voelt het). Maar ik weet niet hoe ik me moet gedragen. Ik kan niet net doen of er niets aan de hand is. Zij kan dat wel, daar is ze erg goed in heb ik al vaker gemerkt. Ik ben ontzettend gefrustreerd omdat ik met mijn boosheid nergens heen kan.
Ik vraag me toch af hoe jullie hier naar kijken. Als het niet om mijn schoonmoeder ging, had ik allang het contact verbroken. Omwille van mijn man doe ik dat (nog) niet. Maar mijn grens is bereikt. Eigenlijk is ze er al overheen.
Ik weet niet of ik vanavond nog kan reageren, maar morgen zeker wel.
Stel, je bent in en in gekwetst door je schoonmoeder. Je hebt verschillende keren geprobeerd erover te praten, maar iedere keer ontvang je nul op rekest. Schoonmoeder heeft haar eigen waarheid en omzeilt de voorbeelden die je geeft om haar duidelijk te maken waarom je zo boos bent.
Schoonmoeder zegt dat je koppig bent en dat je net zo moet doen als zij: het langs je neerleggen en geen ruzie zoeken. Jij gaat tijdens het laatste gesprek boos weg met de woorden: er valt met jou echt niet te praten, en vervolgens hoor je niets meer. Zelf bel je ook niet (je bent tenslotte koppig).
Vervolgens hoor je via je man dat schoonmoeder met haar verjaardag uit eten wil. Met zijn vieren (man is enig kind). Er wordt gereserveerd, maar er wordt nergens meer over gepraat. Zelf wil je niet mee, heb je zelfs het liefst niets meer met ze te maken, maar je man wil toch dat je meegaat.
Wat zouden jullie doen?
Ik zal vast vertellen wat ik zal doen. Ik ga mee met het etentje. Omdat het moet van mijn man (ja zo voelt het). Maar ik weet niet hoe ik me moet gedragen. Ik kan niet net doen of er niets aan de hand is. Zij kan dat wel, daar is ze erg goed in heb ik al vaker gemerkt. Ik ben ontzettend gefrustreerd omdat ik met mijn boosheid nergens heen kan.
Ik vraag me toch af hoe jullie hier naar kijken. Als het niet om mijn schoonmoeder ging, had ik allang het contact verbroken. Omwille van mijn man doe ik dat (nog) niet. Maar mijn grens is bereikt. Eigenlijk is ze er al overheen.
Ik weet niet of ik vanavond nog kan reageren, maar morgen zeker wel.
woensdag 15 juni 2011 om 21:11
woensdag 15 juni 2011 om 21:12
jij wil iets van je schoonmoeder wat zij je niet gaat geven. Stop met je verwachtingen ten opzichte van haar, haal diep adem en ga mee uit liefde voor je man. Hoe het contact zo oppervlakkig mogelijk, bespreek met je man wat jij van hem nodig hebt je te kunnen handhaven in het contact met zijn moeder, en laat het zo...... daar wordt je echt een stuk rustiger van.
woensdag 15 juni 2011 om 21:17
Liselore, waarom zou ze meegaan naar een verjaardag van iemand bij wie de klik blijkbaar wederzijds ontbreekt?
Tenzij TO van een mug een olifant maakt vind ik dat ze gewoon thuis kan blijven hoor.
Nou nee, niet gewoon thuisblijven
Bellen en zeggen dat de maat vol is.
*heeft zelf zo 8 jaar met haar ex schoonmoeder geleefd, ging prima*
Tenzij TO van een mug een olifant maakt vind ik dat ze gewoon thuis kan blijven hoor.
Nou nee, niet gewoon thuisblijven
Bellen en zeggen dat de maat vol is.
*heeft zelf zo 8 jaar met haar ex schoonmoeder geleefd, ging prima*
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
woensdag 15 juni 2011 om 21:18
Eens met Liselore
en probeer het van je af te laten glijden,blijkbaar wil schoonma niet inzien wat ze gedaan heeft (?)
en wordt ze niet anders.
Dit is het (ze) en daar zul je het mee moeten doen.
steek er geen energie meer in.
Ik zou zelf meegaan voor mijn partner,vriendelijk en neutraal doen en me vooral niet laten kennen.
...alleen niet als het zou MOETEN.. Brr wat een naar woord.
en probeer het van je af te laten glijden,blijkbaar wil schoonma niet inzien wat ze gedaan heeft (?)
en wordt ze niet anders.
Dit is het (ze) en daar zul je het mee moeten doen.
steek er geen energie meer in.
Ik zou zelf meegaan voor mijn partner,vriendelijk en neutraal doen en me vooral niet laten kennen.
...alleen niet als het zou MOETEN.. Brr wat een naar woord.
woensdag 15 juni 2011 om 21:19
@liselore, wat jij nu zegt, doe ik al twee jaar. Zo lang speelt het al. En het ging me best goed af. Maar omdat het de laatste keer echt niet goed afliep en ik nu uit eten 'moet', zie ik er zo tegenop. Tegen mooi weer spelen. Daar ben ik niet zo goed in...
@Summerdance, ik snap mijn man wel. Waarom hij wil dat ik mee ga. Hij is tenslotte met hen opgegroeid en heeft ook altijd geleerd om confrontaties uit de weg te gaan en altijd maar mooi weer te blijven spelen. Hij leert nu van mij dat het ook anders kan en dat heeft hem wel veranderd. Maar hij ziet het zo: mijn ouders veranderen niet meer. En die paar keer per jaar dat ik er naartoe ga, zet ik me daar overheen. En dat ging best goed. Maar nu zit ik al weken te stressen over dat verrekte etentje. En daar baal ik zo van...
@Summerdance, ik snap mijn man wel. Waarom hij wil dat ik mee ga. Hij is tenslotte met hen opgegroeid en heeft ook altijd geleerd om confrontaties uit de weg te gaan en altijd maar mooi weer te blijven spelen. Hij leert nu van mij dat het ook anders kan en dat heeft hem wel veranderd. Maar hij ziet het zo: mijn ouders veranderen niet meer. En die paar keer per jaar dat ik er naartoe ga, zet ik me daar overheen. En dat ging best goed. Maar nu zit ik al weken te stressen over dat verrekte etentje. En daar baal ik zo van...
woensdag 15 juni 2011 om 21:25
Wat heb jij van je man nodig om je gesteund te voelen in het contact met zijn moeder? Je hoeft geen relatie met haar aan te gaan, je kunt alleen mee voor je man. Dat hoeft lang niet altijd en zeker niet elke week op de koffie. Maar het is en blijft zijn moeder.
Summer, omdat hoe oud kinderen ook zijn, hoe verknipt de relatie tussen hen en hun ouders is, hoe maf de vader of moeder is, het altijd zijn hun moeder of vader blijft voor wie zij een bepaalde liefde en loyaliteit voelen, zij zijn wie zijn zijn dankzij hen, al het goede en het kwade.
Summer, omdat hoe oud kinderen ook zijn, hoe verknipt de relatie tussen hen en hun ouders is, hoe maf de vader of moeder is, het altijd zijn hun moeder of vader blijft voor wie zij een bepaalde liefde en loyaliteit voelen, zij zijn wie zijn zijn dankzij hen, al het goede en het kwade.
woensdag 15 juni 2011 om 21:27
woensdag 15 juni 2011 om 21:29
Eens met Liselore. Je hebt niks te winnen met ruzie met je schoonouders. Komt alleen maar jarenlang stress en gezeik van. Ook met je man. Het blijft altijd familie ook als je stopt met het contact en dat blijf je voelen.
Zonde van je tijd en gevoel. Zeker als je ook nog eens kinderen hebt/krijgt. "Mama heeft ruzie met opa en oma" Pff, schiet niet op.
Ik ben lang geleden gestopt met proberen om "vriendinnen" te zijn met welke schoonouders dan ook. Komt altijd gedoe van. ik ben altijd gewoon beleefd, op afstand, vriendelijk en onpersoonlijk.
-Bespreek nooit persoonlijke problemen met schoonouders
-Houdt het gesprek op algemene, positieve dingen
-Praat vooral veel over de kleinkinderen (ook alleen positief!)
-Zorg dat een bezoek nooit langer dan een paar uur duurt
-leg de verantwoordelijkheid voor het onderhouden van de contacten bij je man (bellen, afspreken etc.)
-Zorg dat je nooit maar dan ook nooit op een of andere manier afhankelijk van ze wordt. (bv oppassen, financieel etc.
Op die manier kan het niet mis gaan en heb je ook geen stress.
Zonde van je tijd en gevoel. Zeker als je ook nog eens kinderen hebt/krijgt. "Mama heeft ruzie met opa en oma" Pff, schiet niet op.
Ik ben lang geleden gestopt met proberen om "vriendinnen" te zijn met welke schoonouders dan ook. Komt altijd gedoe van. ik ben altijd gewoon beleefd, op afstand, vriendelijk en onpersoonlijk.
-Bespreek nooit persoonlijke problemen met schoonouders
-Houdt het gesprek op algemene, positieve dingen
-Praat vooral veel over de kleinkinderen (ook alleen positief!)
-Zorg dat een bezoek nooit langer dan een paar uur duurt
-leg de verantwoordelijkheid voor het onderhouden van de contacten bij je man (bellen, afspreken etc.)
-Zorg dat je nooit maar dan ook nooit op een of andere manier afhankelijk van ze wordt. (bv oppassen, financieel etc.
Op die manier kan het niet mis gaan en heb je ook geen stress.
woensdag 15 juni 2011 om 21:30
Ho Ho Liselore, ik zeg ook niet dat zoon ook niet moet gaan.
Mijn ex mocht best loyaal zijn aan zijn ouders, dat vind ik ook niet meer dan logisch
Datzelfde zou ik namelijk ook hebben.
Maar ik zou iemand nooit never ever verplichten om mee te gaan naar familie uitjes.
Voorbeeld, en ik weet het is niet echt hetzelfde want zo lang zijn lief en ik nog niet bij elkaar
Ik had een familiedag afgelopen zondag
Hele familie Summer gezellig in sloepjes varen door de stad, daarna "gezellig" aan de bbq
Ik weet dat vriend niet zo;n familyman is
Van mij hoeft hij niet mee hoor, echt niet...
Ik wil op dit soort dagen, waar ik altijd hel hard op afgeef maar eigenlijk altijd onwijs leuk vind, zijn met mensen die daar ook willen zijn
En als ze dat niet willen, om wat voor reden dan ook
Ruzie, geen zin, geen interesse wat dan ook...prima
Mijn ex mocht best loyaal zijn aan zijn ouders, dat vind ik ook niet meer dan logisch
Datzelfde zou ik namelijk ook hebben.
Maar ik zou iemand nooit never ever verplichten om mee te gaan naar familie uitjes.
Voorbeeld, en ik weet het is niet echt hetzelfde want zo lang zijn lief en ik nog niet bij elkaar
Ik had een familiedag afgelopen zondag
Hele familie Summer gezellig in sloepjes varen door de stad, daarna "gezellig" aan de bbq
Ik weet dat vriend niet zo;n familyman is
Van mij hoeft hij niet mee hoor, echt niet...
Ik wil op dit soort dagen, waar ik altijd hel hard op afgeef maar eigenlijk altijd onwijs leuk vind, zijn met mensen die daar ook willen zijn
En als ze dat niet willen, om wat voor reden dan ook
Ruzie, geen zin, geen interesse wat dan ook...prima
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
woensdag 15 juni 2011 om 21:33
quote:jo12345 schreef op 15 juni 2011 @ 21:29:
Eens met Liselore. Je hebt niks te winnen met ruzie met je schoonouders. Komt alleen maar jarenlang stress en gezeik van. Ook met je man. Het blijft altijd familie ook als je stopt met het contact en dat blijf je voelen.
Dat is pertinent niet waar.
Hier 8 jaar lang geen gezeik gehad
Mijn man hoefde niet te kiezen tussen mij en zijn ouders
Hij had alletwee, alleen niet in dezelfde kamer....
Met man heb ik er ook nooit ruzie om gehad eigenlijk
Hij vond het jammer maar zag ook wel in dat samen in de kamer geen succes was...
Eens met Liselore. Je hebt niks te winnen met ruzie met je schoonouders. Komt alleen maar jarenlang stress en gezeik van. Ook met je man. Het blijft altijd familie ook als je stopt met het contact en dat blijf je voelen.
Dat is pertinent niet waar.
Hier 8 jaar lang geen gezeik gehad
Mijn man hoefde niet te kiezen tussen mij en zijn ouders
Hij had alletwee, alleen niet in dezelfde kamer....
Met man heb ik er ook nooit ruzie om gehad eigenlijk
Hij vond het jammer maar zag ook wel in dat samen in de kamer geen succes was...
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
woensdag 15 juni 2011 om 21:35
woensdag 15 juni 2011 om 21:36
quote:Summerdance schreef op 15 juni 2011 @ 21:30:
Ho Ho Liselore, ik zeg ook niet dat zoon ook niet moet gaan.
Mijn ex mocht best loyaal zijn aan zijn ouders, dat vind ik ook niet meer dan logisch
Datzelfde zou ik namelijk ook hebben.
Maar ik zou iemand nooit never ever verplichten om mee te gaan naar familie uitjes.
Voorbeeld, en ik weet het is niet echt hetzelfde want zo lang zijn lief en ik nog niet bij elkaar
Ik had een familiedag afgelopen zondag
Hele familie Summer gezellig in sloepjes varen door de stad, daarna "gezellig" aan de bbq
Ik weet dat vriend niet zo;n familyman is
Van mij hoeft hij niet mee hoor, echt niet...
Ik wil op dit soort dagen, waar ik altijd hel hard op afgeef maar eigenlijk altijd onwijs leuk vind, zijn met mensen die daar ook willen zijn
En als ze dat niet willen, om wat voor reden dan ook
Ruzie, geen zin, geen interesse wat dan ook...primaDat zeg ik ook nergens. Dat man niet moet gaan. Ik zeg dat je omwille van je partner hier geen conflict van moet maken. Als zijn ouders voor hem belangrijk zijn, dan zijn ze dat Jij als partner bent ook belangrijk en je wilt je partner niet in een vervelende of aangename positie drukken. Dit vraagt alleen ook wat van in dit geval van de partner van TO, hij zal mee moeten denken hoe hij het contact voor TO zo soepel mogelijk kan laten verlopen zonder dat hij van haar verlangt een band op te bouwen, hij zal de sneren of weet ik veel wat er gebeurd terug moeten geven aan zijn moeder en voor zijn vrouw er zijn.
Ho Ho Liselore, ik zeg ook niet dat zoon ook niet moet gaan.
Mijn ex mocht best loyaal zijn aan zijn ouders, dat vind ik ook niet meer dan logisch
Datzelfde zou ik namelijk ook hebben.
Maar ik zou iemand nooit never ever verplichten om mee te gaan naar familie uitjes.
Voorbeeld, en ik weet het is niet echt hetzelfde want zo lang zijn lief en ik nog niet bij elkaar
Ik had een familiedag afgelopen zondag
Hele familie Summer gezellig in sloepjes varen door de stad, daarna "gezellig" aan de bbq
Ik weet dat vriend niet zo;n familyman is
Van mij hoeft hij niet mee hoor, echt niet...
Ik wil op dit soort dagen, waar ik altijd hel hard op afgeef maar eigenlijk altijd onwijs leuk vind, zijn met mensen die daar ook willen zijn
En als ze dat niet willen, om wat voor reden dan ook
Ruzie, geen zin, geen interesse wat dan ook...primaDat zeg ik ook nergens. Dat man niet moet gaan. Ik zeg dat je omwille van je partner hier geen conflict van moet maken. Als zijn ouders voor hem belangrijk zijn, dan zijn ze dat Jij als partner bent ook belangrijk en je wilt je partner niet in een vervelende of aangename positie drukken. Dit vraagt alleen ook wat van in dit geval van de partner van TO, hij zal mee moeten denken hoe hij het contact voor TO zo soepel mogelijk kan laten verlopen zonder dat hij van haar verlangt een band op te bouwen, hij zal de sneren of weet ik veel wat er gebeurd terug moeten geven aan zijn moeder en voor zijn vrouw er zijn.
woensdag 15 juni 2011 om 21:39
Nou mijn schoonmoeder zou mijn kont kunnen kussen, ik zou dus echt niet met haar aan een tafel willen zitten en doen alsof er niets aan de hand is.. en mee gaan omdat je het moet van e man ? komt nu wel erg over alsof je flink onder de duim zit bij je man. ik zou mijn vent echt vierkant uitlachen, kijk ik snap best dat hij wilt dat je mee gaat maar dan moet hij het ook begrijpen dat jij niet mee wilt als er niet gepraat kan worden.
woensdag 15 juni 2011 om 21:42
quote:boterblommetje schreef op 15 juni 2011 @ 21:35:
maar Sum,stel dat vriend wel meegegaan was voor jou.
Omdat jij dat zo leuk vind en hij wel geinteresseerd is in wat jou boeit..dan zou je dat toch ook waarderen toch?
(ja niet als hij met een kop als een oorwurm dat zou doen maar gewoon met een positieve instelling..voor jou)
Ik denk dat ik me dan bijzonder ongemakkelijk zou hebben gevoeld.
Dus nee, ik denk niet dat ik dat zou waarderen.
Ik weet namelijk dat mijn vent het niet leuk vindt.
Vriend rijdt wedstrijden.
Ik vind er echt geen hol aan...ik zie alleen een heleboel banden voorbij scheuren en thats it
Ik ga ook niet mee, 1x gedaan en ik heb me stierlijk verveeld
Hoeft ook niet
Hij vertelt erover als het klaar is en dat is dat.
Misschien is het heel raar hoor, maar ik kan er echt niet mee zitten als vriend niet mee zou willen naar mijn ouders.
En echt....ik ben dol op mijn ouders, maar dat hoeft niet iedereen te vinden natuurlijk
maar Sum,stel dat vriend wel meegegaan was voor jou.
Omdat jij dat zo leuk vind en hij wel geinteresseerd is in wat jou boeit..dan zou je dat toch ook waarderen toch?
(ja niet als hij met een kop als een oorwurm dat zou doen maar gewoon met een positieve instelling..voor jou)
Ik denk dat ik me dan bijzonder ongemakkelijk zou hebben gevoeld.
Dus nee, ik denk niet dat ik dat zou waarderen.
Ik weet namelijk dat mijn vent het niet leuk vindt.
Vriend rijdt wedstrijden.
Ik vind er echt geen hol aan...ik zie alleen een heleboel banden voorbij scheuren en thats it
Ik ga ook niet mee, 1x gedaan en ik heb me stierlijk verveeld
Hoeft ook niet
Hij vertelt erover als het klaar is en dat is dat.
Misschien is het heel raar hoor, maar ik kan er echt niet mee zitten als vriend niet mee zou willen naar mijn ouders.
En echt....ik ben dol op mijn ouders, maar dat hoeft niet iedereen te vinden natuurlijk
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
woensdag 15 juni 2011 om 21:49
Ik ben blij met de reacties. Het liefst zou ik niet meegaan, maar diep in mijn hart vind ik ook dat ik dat niet kan maken. Tegenover mijn man welteverstaan. Hij heeft het ook niet makkelijk met zijn ouders, ze zijn erg egoistisch de laatste jaren.
Mijn man steunt mij wel, laat ik dat even voorop zetten. Hij snapt het, hij laat me uitrazen en verlangt niet van me dat ik altijd maar mee ga. Inmiddels ga ik alleen nog maar op verjaardagen en met kerst.
Ik heb tegen hem gezegd dat ik mee ga met het etentje, dat hij niet moet verwachten dat ik gezellig ga zitten doen, maar dat ik zeker niet de boel zal verpesten. En zo gauw zij ook maar 1 opmerking maakt, gaan we samen weg en zien ze mij daar niet meer. Mijn man weet dat ik het meen en kan zich hierin vinden.
Oh, en voor wie denkt: op haar verjaardag zullen ze het toch wel gezellig houden? De laatste aanvaring waarbij ik dus ben weggegaan, was op de verjaardag van mijn schoonvader. Hij begon erover of ik kwaad was op mijn schoonmoeder. Ik heb gezegd dat dit niet het juist moment was, maar er moest en er zou gepraat worden. Dus ik ben heel benieuwd naar de sfeer komende zondag (dan is het etentje).
En voor wie nieuwsgierig is naar het hoe en wat, zal ik een nadere toelichting geven. Ik ga niet teveel uitweiden, maar dit is het geval: ons kind is ernstig ziek geweest. Inmiddels gaat het weer een stuk beter, maar het is heel erg spannend geweest of het allemaal wel zo goed zou komen.
Ze hebben niet 1 keer gevraagd hoe het met ons ging, hoe dit voor ons was. Het enige wat belangrijk was, was of wij van het weekend nog wel even langskwamen en wanneer zij op bezoek konden komen. Ze wisten niet wat voor onderzoeken ons kind kregen, wat de artsen vonden. Zelfs nu, anderhalf jaar later, zijn we er nog niet. Maar ook daar wordt niet meer over gepraat want 'kind ziet er toch goed uit?'
Dat kind ondergewicht heeft EN een hele slechte eter is (en daar maak ik me ernstig zorgen over), trauma's heeft van de ziekenhuisperiode - die nog duidelijk merkbaar zijn -, en de komende jaren nog onder streng toezicht zal blijven staan, is allemaal niet interessant.
Ik kan ook nog hele concrete voorbeelden geven, maar dat doe ik liever niet ivm herkenbaarheid. Haar heb ik die voorbeelden wel gegeven.
Overigens vindt ons kind haar wel leuk (en ik kan het niet aanzien hoe zij zit te haffelen) en ik zal kind daar ook nooit weghouden.
Mijn man steunt mij wel, laat ik dat even voorop zetten. Hij snapt het, hij laat me uitrazen en verlangt niet van me dat ik altijd maar mee ga. Inmiddels ga ik alleen nog maar op verjaardagen en met kerst.
Ik heb tegen hem gezegd dat ik mee ga met het etentje, dat hij niet moet verwachten dat ik gezellig ga zitten doen, maar dat ik zeker niet de boel zal verpesten. En zo gauw zij ook maar 1 opmerking maakt, gaan we samen weg en zien ze mij daar niet meer. Mijn man weet dat ik het meen en kan zich hierin vinden.
Oh, en voor wie denkt: op haar verjaardag zullen ze het toch wel gezellig houden? De laatste aanvaring waarbij ik dus ben weggegaan, was op de verjaardag van mijn schoonvader. Hij begon erover of ik kwaad was op mijn schoonmoeder. Ik heb gezegd dat dit niet het juist moment was, maar er moest en er zou gepraat worden. Dus ik ben heel benieuwd naar de sfeer komende zondag (dan is het etentje).
En voor wie nieuwsgierig is naar het hoe en wat, zal ik een nadere toelichting geven. Ik ga niet teveel uitweiden, maar dit is het geval: ons kind is ernstig ziek geweest. Inmiddels gaat het weer een stuk beter, maar het is heel erg spannend geweest of het allemaal wel zo goed zou komen.
Ze hebben niet 1 keer gevraagd hoe het met ons ging, hoe dit voor ons was. Het enige wat belangrijk was, was of wij van het weekend nog wel even langskwamen en wanneer zij op bezoek konden komen. Ze wisten niet wat voor onderzoeken ons kind kregen, wat de artsen vonden. Zelfs nu, anderhalf jaar later, zijn we er nog niet. Maar ook daar wordt niet meer over gepraat want 'kind ziet er toch goed uit?'
Dat kind ondergewicht heeft EN een hele slechte eter is (en daar maak ik me ernstig zorgen over), trauma's heeft van de ziekenhuisperiode - die nog duidelijk merkbaar zijn -, en de komende jaren nog onder streng toezicht zal blijven staan, is allemaal niet interessant.
Ik kan ook nog hele concrete voorbeelden geven, maar dat doe ik liever niet ivm herkenbaarheid. Haar heb ik die voorbeelden wel gegeven.
Overigens vindt ons kind haar wel leuk (en ik kan het niet aanzien hoe zij zit te haffelen) en ik zal kind daar ook nooit weghouden.
woensdag 15 juni 2011 om 21:55
Ik heb 2 weken geleden het contact met de moeder van mijn partner verbroken.
Had ik jaren eerder moeten doen. Heerlijk die rust
Ik wil ook niet in detail gaan, maar mijn schoonmoeder heeft mij echt 7 jaar lang dwars gezeten en gepest.
Wat mijn partner wil doen moet hij uiteraard helemaal zelf weten, als ik maar niet meer mee hoef, en zij hier niet komen als ik thuis ben.
Sterkte ermee.
Had ik jaren eerder moeten doen. Heerlijk die rust
Ik wil ook niet in detail gaan, maar mijn schoonmoeder heeft mij echt 7 jaar lang dwars gezeten en gepest.
Wat mijn partner wil doen moet hij uiteraard helemaal zelf weten, als ik maar niet meer mee hoef, en zij hier niet komen als ik thuis ben.
Sterkte ermee.
woensdag 15 juni 2011 om 21:59
quote:liselore schreef op 15 juni 2011 @ 21:12:
jij wil iets van je schoonmoeder wat zij je niet gaat geven. Stop met je verwachtingen ten opzichte van haar, haal diep adem en ga mee uit liefde voor je man. Hoe het contact zo oppervlakkig mogelijk, bespreek met je man wat jij van hem nodig hebt je te kunnen handhaven in het contact met zijn moeder, en laat het zo...... daar wordt je echt een stuk rustiger van.Zo ontezettend waar en zo mee eens. Echt neem dit advies te harte, heb ik ook gedaan en het lucht op. Laat het los.
jij wil iets van je schoonmoeder wat zij je niet gaat geven. Stop met je verwachtingen ten opzichte van haar, haal diep adem en ga mee uit liefde voor je man. Hoe het contact zo oppervlakkig mogelijk, bespreek met je man wat jij van hem nodig hebt je te kunnen handhaven in het contact met zijn moeder, en laat het zo...... daar wordt je echt een stuk rustiger van.Zo ontezettend waar en zo mee eens. Echt neem dit advies te harte, heb ik ook gedaan en het lucht op. Laat het los.
woensdag 15 juni 2011 om 22:00
quote:uk1996 schreef op 15 juni 2011 @ 21:19:
@Summerdance, ik snap mijn man wel. Waarom hij wil dat ik mee ga. Hij is tenslotte met hen opgegroeid en heeft ook altijd geleerd om confrontaties uit de weg te gaan en altijd maar mooi weer te blijven spelen. Hij leert nu van mij dat het ook anders kan en dat heeft hem wel veranderd. Maar hij ziet het zo: mijn ouders veranderen niet meer. En die paar keer per jaar dat ik er naartoe ga, zet ik me daar overheen. En dat ging best goed. Maar nu zit ik al weken te stressen over dat verrekte etentje. En daar baal ik zo van...Heb jij mijn schoonmoeder en vriend soms, wat een herkenning!!
@Summerdance, ik snap mijn man wel. Waarom hij wil dat ik mee ga. Hij is tenslotte met hen opgegroeid en heeft ook altijd geleerd om confrontaties uit de weg te gaan en altijd maar mooi weer te blijven spelen. Hij leert nu van mij dat het ook anders kan en dat heeft hem wel veranderd. Maar hij ziet het zo: mijn ouders veranderen niet meer. En die paar keer per jaar dat ik er naartoe ga, zet ik me daar overheen. En dat ging best goed. Maar nu zit ik al weken te stressen over dat verrekte etentje. En daar baal ik zo van...Heb jij mijn schoonmoeder en vriend soms, wat een herkenning!!
