Kinderen
alle pijlers
Hond en kind
zondag 3 juli 2011 om 09:34
Wij hebben twee honden waarvan één engelse bulldog kruising. Hij is vrij groot, weegt 40 kilo en vrij lomp maar altijd wel heel lief geweest en nog steeds wel.
Alleen, mijn zoon kan sinds kort niks meer goed doen bij hem. Mijn zoon is 20 maanden oud en is er eigenlijk heel voorzichtig mee, met beide honden. Die andere vind hem wel leuk en laat zich ook aaien en knuffelen door mijn zoon. Ze zijn ook allebei gewend om veel aangehaald te worden, door onszelf.
Sinds kort is de engelse bulldog bij iedere aanraking van mijn zoon al aan het grommen. Ik hield het net eens in de gaten maar mijn zoon hoeft maar naar hem toe te lopen en hij begint te grommen en zijn haren staan een beetje overeind. Ik krijg er geen goed gevoel bij. Ik corrigeer eigenlijk altijd alleen maar mijn zoon als iets te lomp gaat, maar de laatste tijd ook de hond als hij om niks al begint te grommen.
Hij zit nu even buiten, maar er bekruipt me steeds vaker een naar gevoel. Ik ken dit gedrag ook niet van hem.
Iemand enig idee en wat zou jij hiermee doen? Wij verwachten ons tweede kindje in augustus dus hij zal er toch aan moeten wennen.
In zijn mand en bij zijn eten word hij al met rust gelaten, dat weet mijn zoon ook. Ook als hij rustig ligt te slapen mag mijn zoon van mij niet aan hem komen, maar hoe voorzichtig we ook zijn, ik zie de hond nu veranderen.
Alleen, mijn zoon kan sinds kort niks meer goed doen bij hem. Mijn zoon is 20 maanden oud en is er eigenlijk heel voorzichtig mee, met beide honden. Die andere vind hem wel leuk en laat zich ook aaien en knuffelen door mijn zoon. Ze zijn ook allebei gewend om veel aangehaald te worden, door onszelf.
Sinds kort is de engelse bulldog bij iedere aanraking van mijn zoon al aan het grommen. Ik hield het net eens in de gaten maar mijn zoon hoeft maar naar hem toe te lopen en hij begint te grommen en zijn haren staan een beetje overeind. Ik krijg er geen goed gevoel bij. Ik corrigeer eigenlijk altijd alleen maar mijn zoon als iets te lomp gaat, maar de laatste tijd ook de hond als hij om niks al begint te grommen.
Hij zit nu even buiten, maar er bekruipt me steeds vaker een naar gevoel. Ik ken dit gedrag ook niet van hem.
Iemand enig idee en wat zou jij hiermee doen? Wij verwachten ons tweede kindje in augustus dus hij zal er toch aan moeten wennen.
In zijn mand en bij zijn eten word hij al met rust gelaten, dat weet mijn zoon ook. Ook als hij rustig ligt te slapen mag mijn zoon van mij niet aan hem komen, maar hoe voorzichtig we ook zijn, ik zie de hond nu veranderen.
zondag 3 juli 2011 om 12:47
quote:judith29 schreef op 03 juli 2011 @ 12:18:
@madamecanibale, ergens klopt je reactie. Maar mijn man heeft ook weinig kans om in te grijpen, want hij is er bijna nooit. Ik ben nu overdag vanwege mijn bekken alleen nog maar thuis, dus vandaar dat het me ineens ook meer opvalt wat er gebeurt tussen hond en kind. Mijn man zelf valt het nauwelijks op en zodra hij wel gromt tegen mijn zoon o.i.d. dan wordt hij wel degelijk gecorrigeerd. De hond is niet snel onder de indruk. Maar ja, mijn man is er overdag dus 25% en ik 75 % om zo even te zeggen. Dus die constateert ook minder.Maar wat je eerder zegt is dat je man soms wel corrigeert en soms niet. De hond weet hierdoor niet meer wat nu wel en niet mag. Dat neemt niet weg dat je nu echt in een moeilijke situatie zit. Ik weet niet wat ik zou doen als ik jou was.
@madamecanibale, ergens klopt je reactie. Maar mijn man heeft ook weinig kans om in te grijpen, want hij is er bijna nooit. Ik ben nu overdag vanwege mijn bekken alleen nog maar thuis, dus vandaar dat het me ineens ook meer opvalt wat er gebeurt tussen hond en kind. Mijn man zelf valt het nauwelijks op en zodra hij wel gromt tegen mijn zoon o.i.d. dan wordt hij wel degelijk gecorrigeerd. De hond is niet snel onder de indruk. Maar ja, mijn man is er overdag dus 25% en ik 75 % om zo even te zeggen. Dus die constateert ook minder.Maar wat je eerder zegt is dat je man soms wel corrigeert en soms niet. De hond weet hierdoor niet meer wat nu wel en niet mag. Dat neemt niet weg dat je nu echt in een moeilijke situatie zit. Ik weet niet wat ik zou doen als ik jou was.
zondag 3 juli 2011 om 12:55
Krijgt je hond nog wel positieve aandacht? Ik lees alleen maar verhalen als: hij moet in de tuin/ik kan niets vanwege zwangerschap en bekkeninstabiliteit/mijn man heeft geen zin meer in hem.
Dit had je toch kunnen bedenken toen je begon aan het opknappen van een huis terwijl je man al een eigen zaak heeft, jij zwanger bent van de 2e en er ook nog eens 2 grote honden rondlopen die ook recht hebben op voldoende aandacht en zorg?
Dit had je toch kunnen bedenken toen je begon aan het opknappen van een huis terwijl je man al een eigen zaak heeft, jij zwanger bent van de 2e en er ook nog eens 2 grote honden rondlopen die ook recht hebben op voldoende aandacht en zorg?
zondag 3 juli 2011 om 13:01
Nu lees ik op pagina 2 nog wat reacties die ik over het hoofd heb gezien.
@confiture, afschuwelijk wat jij hebt meegemaakt en ik begrijp je reacties dan ook helemaal. Na zo'n gebeurtenis zul je mij wel helemaal een sul vinden t.o.v. de hond.
@Kriebelbeest, jij schrijft: jullie moeten eerst veranderen. Dat klopt, alleen ik heb nu de fysieke mogelijkheden niet en de vraag is of ik die het eerste jaar na mijn bevalling al terug heb. Misschien kom ik we in een rolstoel. Mijn man, kun je teruglezen, die heeft er op dit moment gewoon de kracht niet meer voor even kort gezegd... Maar dan heb ik weer zoiets van, geen tijd meer voor dieren, is geen geldende reden om ze weg te doen. Nu komt er dan wel een gedragsprobleem bij, maar dan nog vind ik het zwaar frustrerend dat ik dit momenteel niet kan veranderen door mijn fysieke toestand.
@Summerdance, ook een reactie op iets op pagina 5. Mijn zoon loopt niet op de grommende hond af. Hij gaat erheen om hem te aaien, of als de hond bij mij zit komt hij om hem te aaien en dan pas begint te hond te grommen. Inderdaad een logische reactie, als de hond er geen zin in heeft. Maar mijn zoon wil alleen maar lief aaien en doet hem verder geen pijn, als dat uitgesloten is bij de hond, past hij dan wel in een gezin met straks 2 kinderen?
@Mimsey, ik lees nu ook pas jou reactie op een eerdere pagina. Inderdaad is dit de situatie waarmee we nu moeten dealen.
Blijft over om een nieuw thuis voor hem te vinden, waar ik het straks dus met mijn man over ga hebben.
@confiture, afschuwelijk wat jij hebt meegemaakt en ik begrijp je reacties dan ook helemaal. Na zo'n gebeurtenis zul je mij wel helemaal een sul vinden t.o.v. de hond.
@Kriebelbeest, jij schrijft: jullie moeten eerst veranderen. Dat klopt, alleen ik heb nu de fysieke mogelijkheden niet en de vraag is of ik die het eerste jaar na mijn bevalling al terug heb. Misschien kom ik we in een rolstoel. Mijn man, kun je teruglezen, die heeft er op dit moment gewoon de kracht niet meer voor even kort gezegd... Maar dan heb ik weer zoiets van, geen tijd meer voor dieren, is geen geldende reden om ze weg te doen. Nu komt er dan wel een gedragsprobleem bij, maar dan nog vind ik het zwaar frustrerend dat ik dit momenteel niet kan veranderen door mijn fysieke toestand.
@Summerdance, ook een reactie op iets op pagina 5. Mijn zoon loopt niet op de grommende hond af. Hij gaat erheen om hem te aaien, of als de hond bij mij zit komt hij om hem te aaien en dan pas begint te hond te grommen. Inderdaad een logische reactie, als de hond er geen zin in heeft. Maar mijn zoon wil alleen maar lief aaien en doet hem verder geen pijn, als dat uitgesloten is bij de hond, past hij dan wel in een gezin met straks 2 kinderen?
@Mimsey, ik lees nu ook pas jou reactie op een eerdere pagina. Inderdaad is dit de situatie waarmee we nu moeten dealen.
Blijft over om een nieuw thuis voor hem te vinden, waar ik het straks dus met mijn man over ga hebben.
zondag 3 juli 2011 om 13:13
@Pien, de honden krijgen nog positieve aandacht, maar wel wat minder dan voorheen. Ze gaan er nog steeds genoeg uit en zitten 's avonds gewoon bij ons en worden dna ook aangehaald. Mijn zoon zal straks ook weer wat minder aandacht krijgen als zijn zusje er is, ook hij moet daar aan wennen. Net als dat de honden er aan moesten wennen dat niet ALLE aandacht meer naar hun uit ging.
Verder is zo'n ernstige bekkeninstabiliteit tijdens je zwangerschap niet iets waar je vantevoren rekening mee houdt. Dat is gewoon dikke vette pech hebben. Je kunt daar niet je toekomstplannen op afstemmen.
Dit is een ongelukkige samenloop van omstandigheden.
Verder is zo'n ernstige bekkeninstabiliteit tijdens je zwangerschap niet iets waar je vantevoren rekening mee houdt. Dat is gewoon dikke vette pech hebben. Je kunt daar niet je toekomstplannen op afstemmen.
Dit is een ongelukkige samenloop van omstandigheden.
zondag 3 juli 2011 om 13:29
quote:judith29 schreef op 03 juli 2011 @ 10:23:
@Jilzz, hij is voor een bulldog best een oude zak. Hij is bijna 8
. Hij heeft in het verleden tot nu aardig wat medische ingrepen gehad, waaronder een operatie voor HD. Dus complete heupkom gekanteld. Verder heeft hij diverse operaties gehad ivm zijn artrose, dus verwijderen van botsplinters. Verder ook zijn staart geamputeerd omdat hij de verkeerde kant op groeide. Dit was wel allemaal een aantal jaar voor de geboorte van onze zoon en nu wijst er eigenlijk niets op complicaties bij de hond. Laatst nog gecheckt door de dierenarts en volgens hem ging het heel goed met hem. .
Ik heb t topic niet helemaal doorgelezen, maar dit is wat mij opviel.
Misschien heeft je hond gewoon pijn. Je kan wel zeggen dat hij laatst nog gecheckt is maar ik zou het uit willen sluiten.
Daarnaast denk ik dat het zo zou kunnen zijn de je hond jaloers is. Dat je in het begin veel aandacht nog voor m had en nu je zoon kruipt en omdat je zelf zwanger bent en amper meer kunt lopen hij gewoon aandacht en beweging tekort komt.
Honden krijgen allerlei gedragsproblemen omdat ze minder aandacht en beweging krijgen. Ze moeten elke dag regelmatig hollen.
@Jilzz, hij is voor een bulldog best een oude zak. Hij is bijna 8
. Hij heeft in het verleden tot nu aardig wat medische ingrepen gehad, waaronder een operatie voor HD. Dus complete heupkom gekanteld. Verder heeft hij diverse operaties gehad ivm zijn artrose, dus verwijderen van botsplinters. Verder ook zijn staart geamputeerd omdat hij de verkeerde kant op groeide. Dit was wel allemaal een aantal jaar voor de geboorte van onze zoon en nu wijst er eigenlijk niets op complicaties bij de hond. Laatst nog gecheckt door de dierenarts en volgens hem ging het heel goed met hem. .Ik heb t topic niet helemaal doorgelezen, maar dit is wat mij opviel.
Misschien heeft je hond gewoon pijn. Je kan wel zeggen dat hij laatst nog gecheckt is maar ik zou het uit willen sluiten.
Daarnaast denk ik dat het zo zou kunnen zijn de je hond jaloers is. Dat je in het begin veel aandacht nog voor m had en nu je zoon kruipt en omdat je zelf zwanger bent en amper meer kunt lopen hij gewoon aandacht en beweging tekort komt.
Honden krijgen allerlei gedragsproblemen omdat ze minder aandacht en beweging krijgen. Ze moeten elke dag regelmatig hollen.
zondag 3 juli 2011 om 13:35
Ik ben het helemaal eens met de posts van Nastik en ik wil er zelfs het volgende aan toe voegen: jouw hond is niet vals maar juist heel lief dat hij gromt uit waarschuwing en niet direct hapt als je zoontje hem nadert.
Dat moet je dus niet afstraffen, want dat is volkomen natuurlijk gedrag. Jouw zoontje moet hier dus naar luisteren en wegblijven, maar daar is hij nog te klein voor en dan creëer je dus een potentieel gevaarlijke situatie.
Herplaatsing in een situatie zonder kleine kinderem is dan nog de enige oplossing als een muilkorf en een gedragstherapeut te veel moeite is.
Dat moet je dus niet afstraffen, want dat is volkomen natuurlijk gedrag. Jouw zoontje moet hier dus naar luisteren en wegblijven, maar daar is hij nog te klein voor en dan creëer je dus een potentieel gevaarlijke situatie.
Herplaatsing in een situatie zonder kleine kinderem is dan nog de enige oplossing als een muilkorf en een gedragstherapeut te veel moeite is.
zondag 3 juli 2011 om 13:44
@Tjongetjonge, ik denk ook dat dat ermee te maken kan hebben. We zijn bij de dierenarts geweest omdat hij weer zijn jaarlijkse check up had, hij heeft ook even wat oefeningen het hem gedaan end. maar je weet nooit zeker na zoveel ingrepen en blijvende artrose, of de hond ook echt helemaal nergens last van heeft. het lijkt me ook moeilijk uit te sluiten. Een half jaar geleden zijn er voor het laatst foto's van de poten gemaakt, i.v.m de artrose, toen was alles goed, maar je, je weet het bij hem nooit. tel daar zijn leeftijd bij op.... Het blijft lastig in te schatten inderdaad en dan nog een jonge dreumes erbij. Ik geef de hond daarom altijd de gelegenheid om weg te kunnen lopen of zich af te zonderen zonder dat mijn zoon hem dan nog 'lastig' valt. Dan is hij ook happy, hij heeft veel ruimte om het huis en een hok buiten met dekens enzo. Maar ja, dan nog denk ik, waarom dan de laatste tijd alleen maar grommen als mijn zoon alleen maar lief wil zijn. Dat begint me nu tegen de haren te strijken.
@Iris, daarom gaf ik ook aan ook mijn zon te corrigeren door hem weg te halen, maar als mijn zoon hem echt niets doet, vind ik het ook niet nodig dat hij gromt.
@Iris, daarom gaf ik ook aan ook mijn zon te corrigeren door hem weg te halen, maar als mijn zoon hem echt niets doet, vind ik het ook niet nodig dat hij gromt.
zondag 3 juli 2011 om 13:52
quote:judith29 schreef op 03 juli 2011 @ 13:44:
@Iris, daarom gaf ik ook aan ook mijn zon te corrigeren door hem weg te halen, maar als mijn zoon hem echt niets doet, vind ik het ook niet nodig dat hij gromt.
Juist wel, want jouw hond weet niet wat je zoontje van plan is en dus gromt hij nu voor de zekerheid altijd als waarschuiwing. Heel netjes dus van hem, maar voor jullie een hele vervelende situatie.
Een grommende hond hoeft niet te gaan bijten (meestal niet zelfs), maar het risico is helaas wel altijd aanwezig.
@Iris, daarom gaf ik ook aan ook mijn zon te corrigeren door hem weg te halen, maar als mijn zoon hem echt niets doet, vind ik het ook niet nodig dat hij gromt.
Juist wel, want jouw hond weet niet wat je zoontje van plan is en dus gromt hij nu voor de zekerheid altijd als waarschuiwing. Heel netjes dus van hem, maar voor jullie een hele vervelende situatie.
Een grommende hond hoeft niet te gaan bijten (meestal niet zelfs), maar het risico is helaas wel altijd aanwezig.
zondag 3 juli 2011 om 14:14
Nee ik snap dat die bekkeninstabiliteit niet te plannen is! Ik denk alleen dat een hond het echt wel aanvoelt dat hij minder aandacht en 'liefde' krijgt van zijn baasjes (niet dat daar dan automatisch dat grommen door verklaard kan worden).
Ik zou morgen met hem naar de dierenarts gaan: heeft hij ergens pijn? Hoort/ziet hij misschien minder goed?
Als de dierenarts er morgen geen verklaring voor heeft, dan zou ik kiezen voor iemand die kan kijken naar het gedrag van jouw hond, als jullie er tenminste voor open staan om echt te werken aan en met jullie hond.
Ik heb zelf een hond (geen kind) en kan het me heel goed voorstellen dat het een hele stap is om een hond weg te moeten doen, waarmee ik niet wil zeggen dat er niets moet gebeuren. Je moet er natuurlijk niet aan denken dat jouw kindje(s) (of misschien een neefje/nichtje of buurtkind) iets overkomt!!!
Ik zou morgen met hem naar de dierenarts gaan: heeft hij ergens pijn? Hoort/ziet hij misschien minder goed?
Als de dierenarts er morgen geen verklaring voor heeft, dan zou ik kiezen voor iemand die kan kijken naar het gedrag van jouw hond, als jullie er tenminste voor open staan om echt te werken aan en met jullie hond.
Ik heb zelf een hond (geen kind) en kan het me heel goed voorstellen dat het een hele stap is om een hond weg te moeten doen, waarmee ik niet wil zeggen dat er niets moet gebeuren. Je moet er natuurlijk niet aan denken dat jouw kindje(s) (of misschien een neefje/nichtje of buurtkind) iets overkomt!!!
zondag 3 juli 2011 om 19:13
Ik ben het eens met Iris.
Als jouw zoontje alleen maar nadert maar verder niets doet, en de hond gromt, dan valt er niets aan jouw zoontje te corrigeren.
Het is enerzijds mooi dat de hond eerst waarschuwt door te grommen, maar ik vind dan weer dat hij niets te grommen heeft naar het kind op het moment dat deze niets doet.
En dan vind ik dat de hond ook weer daarin gecorrigeerd mag worden. Beide partijen moeten eerlijk zijn.
Maar in deze zou ik voor de veiligheid gaan en kiezen voor herplaatsen. Muilkorven bij een buldog is technisch lastig. Ze hebben namelijk geen muil. Deze is plat.
Als jouw zoontje alleen maar nadert maar verder niets doet, en de hond gromt, dan valt er niets aan jouw zoontje te corrigeren.
Het is enerzijds mooi dat de hond eerst waarschuwt door te grommen, maar ik vind dan weer dat hij niets te grommen heeft naar het kind op het moment dat deze niets doet.
En dan vind ik dat de hond ook weer daarin gecorrigeerd mag worden. Beide partijen moeten eerlijk zijn.
Maar in deze zou ik voor de veiligheid gaan en kiezen voor herplaatsen. Muilkorven bij een buldog is technisch lastig. Ze hebben namelijk geen muil. Deze is plat.
zondag 3 juli 2011 om 19:26
quote:iones schreef op 03 juli 2011 @ 19:13:
Ik ben het eens met Iris.
Als jouw zoontje alleen maar nadert maar verder niets doet, en de hond gromt, dan valt er niets aan jouw zoontje te corrigeren.
Het is enerzijds mooi dat de hond eerst waarschuwt door te grommen, maar ik vind dan weer dat hij niets te grommen heeft naar het kind op het moment dat deze niets doet.
En dan vind ik dat de hond ook weer daarin gecorrigeerd mag worden. Beide partijen moeten eerlijk zijn.
Ik denk zelf dat de hond nu zo gestresst en van de leg is dat hij niet meer weet wat hij kan verwachten van het zoontje en daarom nu bij alles van hem gromt. Niet goed, maar wel begrijpelijk. Van correctie wordt hij dan alleen nog maar extra gestresst lijkt mij.
Maar in deze zou ik voor de veiligheid gaan en kiezen voor herplaatsen. Muilkorven bij een buldog is technisch lastig. Ze hebben namelijk geen muil. Deze is plat.
Goed punt, bovendien ademen ze nu al best slecht en dat zal bij een muilkorf alleen maar lastiger worden.
Ik ben het eens met Iris.
Als jouw zoontje alleen maar nadert maar verder niets doet, en de hond gromt, dan valt er niets aan jouw zoontje te corrigeren.
Het is enerzijds mooi dat de hond eerst waarschuwt door te grommen, maar ik vind dan weer dat hij niets te grommen heeft naar het kind op het moment dat deze niets doet.
En dan vind ik dat de hond ook weer daarin gecorrigeerd mag worden. Beide partijen moeten eerlijk zijn.
Ik denk zelf dat de hond nu zo gestresst en van de leg is dat hij niet meer weet wat hij kan verwachten van het zoontje en daarom nu bij alles van hem gromt. Niet goed, maar wel begrijpelijk. Van correctie wordt hij dan alleen nog maar extra gestresst lijkt mij.
Maar in deze zou ik voor de veiligheid gaan en kiezen voor herplaatsen. Muilkorven bij een buldog is technisch lastig. Ze hebben namelijk geen muil. Deze is plat.
Goed punt, bovendien ademen ze nu al best slecht en dat zal bij een muilkorf alleen maar lastiger worden.
zondag 3 juli 2011 om 19:32
Hoi,
Ik heb niet het gehele topic gelezen, maar wilde toch even reageren.
Wij hebben ook 2 Engelse Bulldogs (eentje wordt ook 8 en is vanwege medische mankementen best wel krakkemikkig, helaas inherent aan het ras). Onze oudste E.B. heeft regelmatig last van oor ontstekingen. Heeft die van jullie dat niet? Kan wellicht zijn plotse gedragsverandering verklaren.
Als je de hond wil herplaatsen, hetgeen ik niet een slecht idee vind, zou je eens kunnen informeren bij bulldogsonline. Zij zoeken een nieuw tehuis waar je hond zijn laatste jaren nog kan doorbrengen, zonder 'gepest' te worden door 2 kleine kinderen. Voordat de hond herplaatst wordt, worden de nieuwe eigenaren gescreend.
Ik wens je veel kracht en wijsheid. Het zal moeilijk zijn om de hond weg te doen. Maar hem houden lijkt me ook geen doen; Jij krijgt steeds minder kracht en energie om hond en kind in de gaten te houden, en je vergeeft het jezelf niet als het mis gaat.
Ik heb niet het gehele topic gelezen, maar wilde toch even reageren.
Wij hebben ook 2 Engelse Bulldogs (eentje wordt ook 8 en is vanwege medische mankementen best wel krakkemikkig, helaas inherent aan het ras). Onze oudste E.B. heeft regelmatig last van oor ontstekingen. Heeft die van jullie dat niet? Kan wellicht zijn plotse gedragsverandering verklaren.
Als je de hond wil herplaatsen, hetgeen ik niet een slecht idee vind, zou je eens kunnen informeren bij bulldogsonline. Zij zoeken een nieuw tehuis waar je hond zijn laatste jaren nog kan doorbrengen, zonder 'gepest' te worden door 2 kleine kinderen. Voordat de hond herplaatst wordt, worden de nieuwe eigenaren gescreend.
Ik wens je veel kracht en wijsheid. Het zal moeilijk zijn om de hond weg te doen. Maar hem houden lijkt me ook geen doen; Jij krijgt steeds minder kracht en energie om hond en kind in de gaten te houden, en je vergeeft het jezelf niet als het mis gaat.
dinsdag 5 juli 2011 om 07:05
wij zijn na onderling overleg, met de hond naar de dierenarts geweest om hem te laten onderzoeken. Zijn gedragsverandering kan voortkomen uit de artrose en spit in zijn rug, waar hij na onderzoek weer last van blijkt te hebben. Nu pijnstillers voorgeschreven gekregen, sinds hij die krijgt, geen grommetje meer gehoord. Om weer te voorkomen dat ik en sloot kritiek over me heen krijg in de trent van 'waarom we dat in godsnaam niet eerder hebben geconstateerd en dat het wel aan aandachtsgebrek zal liggen', dit ras laat pijn pas merken als het echt op een bijna onhoudbaar niveau zit.
Zoon en hond nog niet bij elkaar gehad, wel met man of mij samen. Dat ging goed. Hond snuffelde en kwispelde.
Dit is de reactie die ik eigenlijk ook van hem ken. Alleen bij elkaar laten, ook al zijn we erbij, dat doen we niet. Gelukkig is het goed weer waardoor we de situatie even aan kunnen kijken. De hond kan overdag zowel buiten als binnen in een hok.
Als zoonlief slaapt is het even hondentijd. S middags en s avonds na 19.00 zijn ze dan ook binnen. Nieuwe afspraak voor röntgenfoto's staat gepland, omdat er wellicht weer botsplinters verwijderd moeten worden. Omdat hij nog niet heeft uitgehaald of aanstalte heeft gemaakt te bijten en alleen heeft gegromd en waarschijnlijk met aanwijsbare reden, vond de dierenarts het nu nog vrij vroeg om hem zomaar te herplaatsen.
Het blijft opletten geblazen, maar als blijkt dat zijn gedrag echt daar aan heeft gelegen, dan gaan we de hond niet weg doen, hij is voor een engelse bulldog ook al aardig op leeftijd en zoals ik eerder schreef, altijd een goedzak geweest. Mocht hij na herstel hetzelfde gedrag blijven vertonen,dan gaat hij naar een nieuwe baas.
lh1974: via bulldogsonline zelf een herplaatser in huis gehad, die haar laatste jaren bij ons heeft door mogen brengen. Ook vaak naar de meetings en open dagen geweest, door hun georganiseerd. Echte bulldogliefhebbers dus. De herplaatser staat nu op de rainbowbridge. Mocht de hond na medisch onderzoek en eventuele operatie toch herplaatst moeten worden, dan doen we dat zeker via haar. Jij kent het ras, dus je zult ook wel begrijpen waarom wij hem nog een kans willen geven.
Uiteraard heeft iedereen een andere mening over honden en kinderen in het algemeen. Alleen al in onze families merken we grote verschillen. Schoonfamilie vindt dat de honden sowieso weg hadden gemoeten voor er kinderen kwamen (ook al was er geen vuiltje aan de lucht), die vinden het gewoon vieze beesten. Mijn familie is weer het andere uiterste. Ik denk niet dat er in deze een goed of slecht is. Wij zijn verantwoordelijk genoeg om de situatie niet uit de hand te laten lopen, onze kinderen gaan natuurlijk voor alles.
Bedankt voor alle tips!
@Nastik, vandaar dus nog geen mail van mij ontvangen. Toch bedankt!
Zoon en hond nog niet bij elkaar gehad, wel met man of mij samen. Dat ging goed. Hond snuffelde en kwispelde.
Dit is de reactie die ik eigenlijk ook van hem ken. Alleen bij elkaar laten, ook al zijn we erbij, dat doen we niet. Gelukkig is het goed weer waardoor we de situatie even aan kunnen kijken. De hond kan overdag zowel buiten als binnen in een hok.
Als zoonlief slaapt is het even hondentijd. S middags en s avonds na 19.00 zijn ze dan ook binnen. Nieuwe afspraak voor röntgenfoto's staat gepland, omdat er wellicht weer botsplinters verwijderd moeten worden. Omdat hij nog niet heeft uitgehaald of aanstalte heeft gemaakt te bijten en alleen heeft gegromd en waarschijnlijk met aanwijsbare reden, vond de dierenarts het nu nog vrij vroeg om hem zomaar te herplaatsen.
Het blijft opletten geblazen, maar als blijkt dat zijn gedrag echt daar aan heeft gelegen, dan gaan we de hond niet weg doen, hij is voor een engelse bulldog ook al aardig op leeftijd en zoals ik eerder schreef, altijd een goedzak geweest. Mocht hij na herstel hetzelfde gedrag blijven vertonen,dan gaat hij naar een nieuwe baas.
lh1974: via bulldogsonline zelf een herplaatser in huis gehad, die haar laatste jaren bij ons heeft door mogen brengen. Ook vaak naar de meetings en open dagen geweest, door hun georganiseerd. Echte bulldogliefhebbers dus
. De herplaatser staat nu op de rainbowbridge. Mocht de hond na medisch onderzoek en eventuele operatie toch herplaatst moeten worden, dan doen we dat zeker via haar. Jij kent het ras, dus je zult ook wel begrijpen waarom wij hem nog een kans willen geven. Uiteraard heeft iedereen een andere mening over honden en kinderen in het algemeen. Alleen al in onze families merken we grote verschillen. Schoonfamilie vindt dat de honden sowieso weg hadden gemoeten voor er kinderen kwamen (ook al was er geen vuiltje aan de lucht), die vinden het gewoon vieze beesten. Mijn familie is weer het andere uiterste. Ik denk niet dat er in deze een goed of slecht is. Wij zijn verantwoordelijk genoeg om de situatie niet uit de hand te laten lopen, onze kinderen gaan natuurlijk voor alles.
Bedankt voor alle tips!
@Nastik, vandaar dus nog geen mail van mij ontvangen. Toch bedankt!
dinsdag 5 juli 2011 om 08:37
Wat een goed nieuws. Gelukkig dat de oorzaak is gevonden, dat jullie naar de dierenarts zijn geweest. (bulldogs laten inderdaad niet snel weten dat ze pijn hebben, daardoor zijn we hier ook pas veel te laat erachter gekomen dat de oudste spondylose heeft)
Hopelijk helpen de pijnstillers goed. Hier doen ze ook wonderen.
En ook wij hebben van familie, vrienden en collega's de vraag gekregen of we de honden weg gingen doen toen er een baby kwam.
Zo jammer, want het zijn echt lieve dieren.
Heel veel succes met de hond, kind, zwangerschap, verbouwing en man ). Hopelijk is een operatie niet nodig, dat is niet echt wenselijk op die leeftijd.
Hopelijk helpen de pijnstillers goed. Hier doen ze ook wonderen.
En ook wij hebben van familie, vrienden en collega's de vraag gekregen of we de honden weg gingen doen toen er een baby kwam.
Zo jammer, want het zijn echt lieve dieren.
Heel veel succes met de hond, kind, zwangerschap, verbouwing en man ). Hopelijk is een operatie niet nodig, dat is niet echt wenselijk op die leeftijd.
dinsdag 5 juli 2011 om 11:31
Ik ben heel blij de laatste ontwikkelingen te lezen, chapeau voor hoe jullie het momenteel aanpakken!
Maarre..
quote:judith29 schreef op 05 juli 2011 @ 07:05: vond de dierenarts het nu nog vrij vroeg om hem zomaar te herplaatsen.De dierenarts vindt het te vroeg om 'm zomaar te herplaatsen?
Neem dit soort beslissingen altijd zelf. Altijd. Win advies in bij deskundigen maar neem de beslissing zelf. En als een dierenarts (of therapeut of expert) vindt dat het nog te vroeg is om te herplaatsen, doe alsjeblieft wat je gevoel je ingeeft. Bedenk dat een dierenarts (of therapeut of expert) weliswaar veel verstand heeft van zijn/haar vakgebied, maar niet alle dagen bij jou over de vloer komt. Niet met jouw problemen opgezadeld zit. Dat beïnvloedt een beslissing en ja, dat beïnvloedt ook een advies.
Laat je niet door anderen (gevoelsmatig) dwingen je hond te herplaatsen of juist te houden als dat dwars tegen je gevoel in gaat. Een hond houden omdat de dierenarts het te vroeg vindt, en dan wel de angst of het niet-vertrouwen naar de hond uitstralen, dat is wachten op ongelukken. Ik zeg niet dàt het zo is bij jullie, maar ik heb in hetzelfde schuitje gezeten en me door 'n club van rasliefhebbers in een positie laten dwingen waar ik achteraf enorme spijt van heb. Vandaar denk ik dat ik zo sterk reageer op dat "de dierenarts vindt"-verhaal.
Succes met jullie hond, en beterschap voor 't arme beessie!
Maarre..
quote:judith29 schreef op 05 juli 2011 @ 07:05: vond de dierenarts het nu nog vrij vroeg om hem zomaar te herplaatsen.De dierenarts vindt het te vroeg om 'm zomaar te herplaatsen?
Neem dit soort beslissingen altijd zelf. Altijd. Win advies in bij deskundigen maar neem de beslissing zelf. En als een dierenarts (of therapeut of expert) vindt dat het nog te vroeg is om te herplaatsen, doe alsjeblieft wat je gevoel je ingeeft. Bedenk dat een dierenarts (of therapeut of expert) weliswaar veel verstand heeft van zijn/haar vakgebied, maar niet alle dagen bij jou over de vloer komt. Niet met jouw problemen opgezadeld zit. Dat beïnvloedt een beslissing en ja, dat beïnvloedt ook een advies.
Laat je niet door anderen (gevoelsmatig) dwingen je hond te herplaatsen of juist te houden als dat dwars tegen je gevoel in gaat. Een hond houden omdat de dierenarts het te vroeg vindt, en dan wel de angst of het niet-vertrouwen naar de hond uitstralen, dat is wachten op ongelukken. Ik zeg niet dàt het zo is bij jullie, maar ik heb in hetzelfde schuitje gezeten en me door 'n club van rasliefhebbers in een positie laten dwingen waar ik achteraf enorme spijt van heb. Vandaar denk ik dat ik zo sterk reageer op dat "de dierenarts vindt"-verhaal.
Succes met jullie hond, en beterschap voor 't arme beessie!
dinsdag 5 juli 2011 om 12:52
dinsdag 5 juli 2011 om 13:04
@kriebelbeest, zou kunnen. Maar ik corrigeer niet in die zin dat ik mijn zoon boos weghaal ofzo hoor. ik loop er dan heen en neem hem mee en zeg, laat maar even met rust, hond is nu een beetje moe ofzo.
Dit vind ik een vreemde zin. Ik begrijp dat je dit zo uitleg aan je zoon als de hond niet helemaal lief is tegen hem. Maar waarom doet de hond niet lief? Misschien heeft je zoon toch wat gedaan? Of misschien ook niet... Maar je zoon wordt bij de hond weggehaald, maar waarom haal je op dat moment de hond niet weg bij je zoon?
Je zoon moet leren wanneer hij wel en niet en wat hij wel en niet bij de hond mag/kan doen.
Maar de hond moet ook heel goed leren wat hij wel en niet mag/kan doen. Jullie zijn de baas en niet de hond. De hond staat onderaan in de rang. Je zoon staat boven de hond!
Ik zou toch proberen om een gedragstherapeut langs te laten komen. Dat je nu zelf niet goed kan lopen, dat kan en is vervelend. Maar ik zou toch een oplossing zoeken. En sommige roepen meteen dat de hind wegmoet, maar de hond vertoont niet zomaar opeens ander gedrag. Daar kan de hond niks aan doen, maar daar MOET je wat MEE doen
Dit vind ik een vreemde zin. Ik begrijp dat je dit zo uitleg aan je zoon als de hond niet helemaal lief is tegen hem. Maar waarom doet de hond niet lief? Misschien heeft je zoon toch wat gedaan? Of misschien ook niet... Maar je zoon wordt bij de hond weggehaald, maar waarom haal je op dat moment de hond niet weg bij je zoon?
Je zoon moet leren wanneer hij wel en niet en wat hij wel en niet bij de hond mag/kan doen.
Maar de hond moet ook heel goed leren wat hij wel en niet mag/kan doen. Jullie zijn de baas en niet de hond. De hond staat onderaan in de rang. Je zoon staat boven de hond!
Ik zou toch proberen om een gedragstherapeut langs te laten komen. Dat je nu zelf niet goed kan lopen, dat kan en is vervelend. Maar ik zou toch een oplossing zoeken. En sommige roepen meteen dat de hind wegmoet, maar de hond vertoont niet zomaar opeens ander gedrag. Daar kan de hond niks aan doen, maar daar MOET je wat MEE doen
Wat goed is tegen de kou, is ook goed tegen de warmte
dinsdag 5 juli 2011 om 17:49
@Veronica's: jij zegt wel hele zinnige dingen. De reden waarom ik de mening van de dierenarts hier neerzet is omdat er veel mensen al zeiden, doe de hond weg. Ik wil hiermee laten zien dat de dierenarts, die ons goed kent en de hond ook al zijn hele leven onder behandling heeft, de situatie dusdanig heeft ingeschat dat er nu nog geen reden zou zijn om de hond meteen weg te doen, mits zijn gedrag veranderd na aanpak van het probleem. Wij zijn er wel heel stellig in, als dit niet werkt en zijn gedrag niet verbeterd, dan gaat hij alsnog weg. Hoe moeilijk ook. We hebben wel heel duidelijke afspraken gemaakt.
@Woepsie, waarom ik op dat moment mijn zoon bij de hond weghaal is omdat de hond dan eigenlijk rustig op zijn plek zit en mijn zoon er dan op afloopt en de aandacht van de hond opeist. Als hij dan gromt, heeft de hond er geen zin in en wil ik mijn zoon ervoor waarschuwen dat hij niet altijd zomaar de hond kan aaien wanneer hij daar zin in heeft. Anderzijds, als de hond grommend op mijn zoon af zou lopen dan zou hij echt niet jarig zijn, dat doet hij gelukkig niet, ook nooit gedaan. Ik zeg wel tegen de hond dat hij niet mag grommen. Zo van 'hé ophouden nu!' En dan mag hij van mij ook even veld ruimen. Maar op dit moment vermijden we de situaties maar even tot we weten wat er precies aan de hand is met de pijn.
@Woepsie, waarom ik op dat moment mijn zoon bij de hond weghaal is omdat de hond dan eigenlijk rustig op zijn plek zit en mijn zoon er dan op afloopt en de aandacht van de hond opeist. Als hij dan gromt, heeft de hond er geen zin in en wil ik mijn zoon ervoor waarschuwen dat hij niet altijd zomaar de hond kan aaien wanneer hij daar zin in heeft. Anderzijds, als de hond grommend op mijn zoon af zou lopen dan zou hij echt niet jarig zijn, dat doet hij gelukkig niet, ook nooit gedaan. Ik zeg wel tegen de hond dat hij niet mag grommen. Zo van 'hé ophouden nu!' En dan mag hij van mij ook even veld ruimen. Maar op dit moment vermijden we de situaties maar even tot we weten wat er precies aan de hand is met de pijn.