Relaties
alle pijlers
Woonwagenkamp.
vrijdag 8 juli 2011 om 01:21
Lieve forummers,
Ik post onder een nieuwe nick, vanwege herkenbaarheid. Ik zit met een dilemma.
Ik heb 2 jaar een relatie met de meest geweldige man, mijn grote liefde. So far so good. We zijn toe aan samenwonen. Ik heb zelf een leuk appartement en had verwacht dat hij bij mij in zou trekken. Dat gaat hem niet worden. Hij woont op een woonwagenkamp en wil dolgraag dat ik bij hem kom wonen. Heel zijn familie klit daar bij elkaar. Het zijn beste mensen, mijn schoonouders zijn heel lief. Ik zie het totaal niet zitten om daar te gaan wonen. Ik ben erg op mijn privacy gesteld en zou er niet tegen kunnen dat iedereen bij me binnen loopt. Daarbij is het een totaal ander slag mensen. Niet minder dan ik, maar gewoon zó anders. Hij kan niet zonder zijn familie. Zijn grootouders, ouders, broers en zussen en diens kinderen wonen daar. Ik wil hem niet kwetsen, maar hoe zeg ik hem dat ik daar absoluut niet kan aarden?
Heeft iemand sowieso ervaring met relaties uit een heel ander milieu? En hoe is dat gegaan. Goede en ook slechte ervaringen zijn welkom.
Ik post onder een nieuwe nick, vanwege herkenbaarheid. Ik zit met een dilemma.
Ik heb 2 jaar een relatie met de meest geweldige man, mijn grote liefde. So far so good. We zijn toe aan samenwonen. Ik heb zelf een leuk appartement en had verwacht dat hij bij mij in zou trekken. Dat gaat hem niet worden. Hij woont op een woonwagenkamp en wil dolgraag dat ik bij hem kom wonen. Heel zijn familie klit daar bij elkaar. Het zijn beste mensen, mijn schoonouders zijn heel lief. Ik zie het totaal niet zitten om daar te gaan wonen. Ik ben erg op mijn privacy gesteld en zou er niet tegen kunnen dat iedereen bij me binnen loopt. Daarbij is het een totaal ander slag mensen. Niet minder dan ik, maar gewoon zó anders. Hij kan niet zonder zijn familie. Zijn grootouders, ouders, broers en zussen en diens kinderen wonen daar. Ik wil hem niet kwetsen, maar hoe zeg ik hem dat ik daar absoluut niet kan aarden?
Heeft iemand sowieso ervaring met relaties uit een heel ander milieu? En hoe is dat gegaan. Goede en ook slechte ervaringen zijn welkom.
vrijdag 8 juli 2011 om 14:32
quote:medaillon schreef op 08 juli 2011 @ 14:22:
Janna_ hij heeft een autobedrijfje samen met zijn vader en oom. Oké, maar ook compleet met (correcte!) boekhouding en belasting betalen enzo? Niet lullig bedoeld hoor, maar kijk wel kritisch naar waar je 'instapt'. Veel dingen die genoemd worden over 't kamp, zijn wel op iets gebaseerd. Niet iedereen is zo, natuurlijk, maar het kan geen kwaad om wel even goed te kijken...
Janna_ hij heeft een autobedrijfje samen met zijn vader en oom. Oké, maar ook compleet met (correcte!) boekhouding en belasting betalen enzo? Niet lullig bedoeld hoor, maar kijk wel kritisch naar waar je 'instapt'. Veel dingen die genoemd worden over 't kamp, zijn wel op iets gebaseerd. Niet iedereen is zo, natuurlijk, maar het kan geen kwaad om wel even goed te kijken...
vrijdag 8 juli 2011 om 14:33
Het allerbelangrijkste is of jij daar graag zou willen wonen (niet als ik het zo lees). Als je er zelf positief over kan zijn, zou je vooroordelen van collega's en ouders danwel kunnen overwinnen danwel naast je neer kunnen leggen.
Ja, ik kan me goed voorstellen dat die adoratie van zijn moeder je tegen staat (en een heel gezonde reactie vind ik). Dat levert vaak op allerlei nivo's problemen op (zijn hele studies over geschreven).
Maar heel moeilijk omdat je duidelijk veel om hem geeft.
Ja, ik kan me goed voorstellen dat die adoratie van zijn moeder je tegen staat (en een heel gezonde reactie vind ik). Dat levert vaak op allerlei nivo's problemen op (zijn hele studies over geschreven).
Maar heel moeilijk omdat je duidelijk veel om hem geeft.
vrijdag 8 juli 2011 om 14:37
Mijn nicht heeft 10 jaar op het kamp gewoond met haar 'grote' liefde. Ze werd helemaal gek dat iedereen er zomaar naar binnen liep, ze woonde in een huis aan het kamp. Maar het huis is nooit van haar geweest, zijn ouders zagen het als hun bezit en bemoeide zich letterlijk met alles.
Zijn moeder was ook heilig voor haar vriend, hij nam het altijd voor haar op. Als mijn nicht gekookt had en hij vond het niet lekker dan liet hij haar zitten met het eten en ging bij z'n moeder eten.
En idd het feit dat je op een kamp woont heeft zeker consequenties voor je werk, familie en vrienden.
Stel je krijgt kinderen met hem, die kinderen moet je dan ook 'delen'. In zo'n gemeenschap zijn die kinderen niet van jou en je man/vriend, vooral opa en oma hebben er veel over te zeggen.
Mijn nicht is toen al haar vriendinnen kwijtgeraakt omdat het contact simpelweg verwatert. Haar ouders hadden er heel veel moeite mee.
Na tien jaar is ze met haar kinderen vertrokken nadat ze er achter kwam dat hij NOG een gezin had, maar dit terzijde.
Nu begint ze pas haar leven weer op te bouwen, werk zoeken , nieuwe mensen leren kennen. Maar nog steeds wordt zij geassiocieerd met het kamp, mensen weten dat gewoon en zal niet veranderen. Haar kinderen worden er mee geconfronteerd in hun leven, een moeder van de basisschool noemde hun kampkinderen. Zo triest.
Ik zou je sterk aanraden om er goed over na te denken. (eigenlijk wil ik gewoon zeggen; niet doen, ga verder met je eigen leven)
Zijn moeder was ook heilig voor haar vriend, hij nam het altijd voor haar op. Als mijn nicht gekookt had en hij vond het niet lekker dan liet hij haar zitten met het eten en ging bij z'n moeder eten.
En idd het feit dat je op een kamp woont heeft zeker consequenties voor je werk, familie en vrienden.
Stel je krijgt kinderen met hem, die kinderen moet je dan ook 'delen'. In zo'n gemeenschap zijn die kinderen niet van jou en je man/vriend, vooral opa en oma hebben er veel over te zeggen.
Mijn nicht is toen al haar vriendinnen kwijtgeraakt omdat het contact simpelweg verwatert. Haar ouders hadden er heel veel moeite mee.
Na tien jaar is ze met haar kinderen vertrokken nadat ze er achter kwam dat hij NOG een gezin had, maar dit terzijde.
Nu begint ze pas haar leven weer op te bouwen, werk zoeken , nieuwe mensen leren kennen. Maar nog steeds wordt zij geassiocieerd met het kamp, mensen weten dat gewoon en zal niet veranderen. Haar kinderen worden er mee geconfronteerd in hun leven, een moeder van de basisschool noemde hun kampkinderen. Zo triest.
Ik zou je sterk aanraden om er goed over na te denken. (eigenlijk wil ik gewoon zeggen; niet doen, ga verder met je eigen leven)
vrijdag 8 juli 2011 om 14:54
quote:misstwin schreef op 08 juli 2011 @ 14:40:
Hoe zit het eigenlijk met jou toekomst, mag jij blijven werken/ studeren? Of vind hij dat onnodig. Hebben jullie dit al een besproken?
dit is niet iets wat ik zou bespreken daar zou ik vanuit gaan als mijn partner daar anders over dacht zou het al snel mijn partner niet meer zijn.
Vervelend voor je nicht. Echter heeft zij wel geaccepteerd dat hij bij zijn moeder ging eten, waarschijnlijk accepteerde zij wel meer dan haar achteraf lief was.
Ik denk dat daar TO ook heel helder in moet zijn. Wat wil je wel wat wil je niet. Als hij boos wordt omdat jij iets echt niet wilt, en daarmee de relatie verbreekt tja... dan was het toch al geen lang of in elk geval een prettig leven beschoren. Het kan toch niet zo zijn dat jij op eieren moet gaan lopen om hem niet te kwetsen/boos te maken
Hoe zit het eigenlijk met jou toekomst, mag jij blijven werken/ studeren? Of vind hij dat onnodig. Hebben jullie dit al een besproken?
dit is niet iets wat ik zou bespreken daar zou ik vanuit gaan als mijn partner daar anders over dacht zou het al snel mijn partner niet meer zijn.
Vervelend voor je nicht. Echter heeft zij wel geaccepteerd dat hij bij zijn moeder ging eten, waarschijnlijk accepteerde zij wel meer dan haar achteraf lief was.
Ik denk dat daar TO ook heel helder in moet zijn. Wat wil je wel wat wil je niet. Als hij boos wordt omdat jij iets echt niet wilt, en daarmee de relatie verbreekt tja... dan was het toch al geen lang of in elk geval een prettig leven beschoren. Het kan toch niet zo zijn dat jij op eieren moet gaan lopen om hem niet te kwetsen/boos te maken
vrijdag 8 juli 2011 om 15:02
Ik was 16 toen ik verkering zoals dat toen nog heette kreeg met iemand van het kamp,hij was een aantal jaren ouder.
Ik moet zeggen dat ik daar vanaf dag 1 heel hartelijk ben ontvangen.
Hij woonde in een wagen naast zijn moeder uiteraard..
Het was heel erg wennen ,ik heb daar nooit echt gewoond maar was daar wel elk weekend en elke schoolvakantie.
Na een jaar of 3 zouden we gaan samenwonen en ik had alle hoogglans meubels en een mooie witte hoogglanskeuken al uitgezocht en toch heb ik er voor gekozen om daar niet te gaan wonen en een flat voor mezelf te zoeken.
Dat had niet zozeer te maken met het kamp en het leven daar maar meer omdat het tussen ons niet echt meer boterde.
Zijn nicht is in die 3 jaar een echte vriendin geworden en dat is ze nu 20 jaar (en geen 17 bedenk ik me nu ineens,ik wil maar 33 blijven )later nog steeds.
Die jongen van het kamp heb ik 7 jaar lang na het verbreken van de relatie niet meer gesproken maar toen mijn relatie die ik na hem had op de klippen liep en ik letterlijk met mijn kind op straat stond was hij de eerste die mij woonruimte aanbood.
Daar ben ik niet op in gegaan maar ik heb dat wel gewaardeerd,hij zag het nog steeds als zijn plicht om voor mij te zorgen omdat ik zijn eerste echte serieuze vriendinnetje was geweest.
Daarna kreeg ik een relatie waarin mijn nu inmiddels ook ex het nodig vond om mij te slaan en weer was het mijn ex-woonwagenvriend die het voor mij opnam dus dat heeft die vent die mij bont en blauw mepte geweten..
Het is een andere cultuur zeg maar dan wij gewend zijn en als je daar geaccepteerd wordt is het goed maar is dat niet zo dan kun je daar beter wegblijven is mijn ervaring.
Ik moet zeggen dat ik daar vanaf dag 1 heel hartelijk ben ontvangen.
Hij woonde in een wagen naast zijn moeder uiteraard..
Het was heel erg wennen ,ik heb daar nooit echt gewoond maar was daar wel elk weekend en elke schoolvakantie.
Na een jaar of 3 zouden we gaan samenwonen en ik had alle hoogglans meubels en een mooie witte hoogglanskeuken al uitgezocht en toch heb ik er voor gekozen om daar niet te gaan wonen en een flat voor mezelf te zoeken.
Dat had niet zozeer te maken met het kamp en het leven daar maar meer omdat het tussen ons niet echt meer boterde.
Zijn nicht is in die 3 jaar een echte vriendin geworden en dat is ze nu 20 jaar (en geen 17 bedenk ik me nu ineens,ik wil maar 33 blijven )later nog steeds.
Die jongen van het kamp heb ik 7 jaar lang na het verbreken van de relatie niet meer gesproken maar toen mijn relatie die ik na hem had op de klippen liep en ik letterlijk met mijn kind op straat stond was hij de eerste die mij woonruimte aanbood.
Daar ben ik niet op in gegaan maar ik heb dat wel gewaardeerd,hij zag het nog steeds als zijn plicht om voor mij te zorgen omdat ik zijn eerste echte serieuze vriendinnetje was geweest.
Daarna kreeg ik een relatie waarin mijn nu inmiddels ook ex het nodig vond om mij te slaan en weer was het mijn ex-woonwagenvriend die het voor mij opnam dus dat heeft die vent die mij bont en blauw mepte geweten..
Het is een andere cultuur zeg maar dan wij gewend zijn en als je daar geaccepteerd wordt is het goed maar is dat niet zo dan kun je daar beter wegblijven is mijn ervaring.
vrijdag 8 juli 2011 om 15:14
quote:assetze schreef op 08 juli 2011 @ 15:09:
Ik heb in woonwagenkampen meer beleefdheid en discipline ervaren dan in menig kak milieu.
Je wordt als volwaardig lid opgenomen, maar dat heeft ook een keerzijde dat je altijd rekening moet houden met...
Klopt zoals ik al zei,als je daar geaccepteerd wordt is het prima en heb je vrienden voor het leven maar is dat niet zo dan kun je er beter wegblijven.
Er wordt nu nog wel eens tegen mij gezegd dat ze mij juist zo waarderen omdat ik hen in hun waarde laat en ze niet veroordeel om hun manier van leven.
Maar goed andersom zijn die vooroordelen er natuurlijk ook..
Burgers zijn strontboeren etc en zodra ze doorhebben dat ik dat eigenlijk ook ben zeggen ze heel snel 'ja jij niet hoor,jij bent 1 van ons'
Ik heb in woonwagenkampen meer beleefdheid en discipline ervaren dan in menig kak milieu.
Je wordt als volwaardig lid opgenomen, maar dat heeft ook een keerzijde dat je altijd rekening moet houden met...
Klopt zoals ik al zei,als je daar geaccepteerd wordt is het prima en heb je vrienden voor het leven maar is dat niet zo dan kun je er beter wegblijven.
Er wordt nu nog wel eens tegen mij gezegd dat ze mij juist zo waarderen omdat ik hen in hun waarde laat en ze niet veroordeel om hun manier van leven.
Maar goed andersom zijn die vooroordelen er natuurlijk ook..
Burgers zijn strontboeren etc en zodra ze doorhebben dat ik dat eigenlijk ook ben zeggen ze heel snel 'ja jij niet hoor,jij bent 1 van ons'
vrijdag 8 juli 2011 om 15:57
quote:medaillon schreef op 08 juli 2011 @ 14:08:
Ik voel me niet beter dan hem superstar. Maar het is niet leuk om negatieve reacties te krijgen. Of dat mensen met een mond vol tanden staan als ze horen dat hij op het kamp woont.Maar waar schaam je je dan precies voor als je dan echt niet op hem neerkijkt?
Ik voel me niet beter dan hem superstar. Maar het is niet leuk om negatieve reacties te krijgen. Of dat mensen met een mond vol tanden staan als ze horen dat hij op het kamp woont.Maar waar schaam je je dan precies voor als je dan echt niet op hem neerkijkt?
vrijdag 8 juli 2011 om 16:18
Ik kan niet benoemen waar ik me nu precies voor schaam superstar_2. Ik kom niet uit een kakmilieu, maar de normen en waarden waar mee ik opgegroeid ben zijn zó anders dan de zijne. Hij is goudeerlijk, maar zegt daardoor de dingen soms ongenuanceerd wat vreemde reacties geeft in mijn omgeving. Hij heeft aan bepaalde dingen schijt, wat het leven eerlijk gezegd wel makkelijker maakt voor jezelf.
Misstwin, wat erg dat verhaal. Vreemdgaan komt overal voor, maar een compleet gezin erbij hebben.
Hij zou willen dat ik thuisblijf als we getrouwd zijn. Ja hij wil heel graag trouwen en snel kinderen krjigen. Ik heb heel duidelijk aangegeven dat ik nog lang niet aan kinderen toe ben en dat ik nooit mijn baan op zal geven. Hij vond dat niet echt leuk, maar begreep mij wel.
Een andere vraag die ik hier zag was over het betalen van belasting. Daar heb ik me nooit mee bemoeid, maar ik mag aannemen dat hij dat doet. Ik heb daar nooit over nagedacht eigenlijk.
De mensen hebben inderdaad vrienden voor het leven. Als je één van hen bent zijn ze er altijd voor je.
Misstwin, wat erg dat verhaal. Vreemdgaan komt overal voor, maar een compleet gezin erbij hebben.
Hij zou willen dat ik thuisblijf als we getrouwd zijn. Ja hij wil heel graag trouwen en snel kinderen krjigen. Ik heb heel duidelijk aangegeven dat ik nog lang niet aan kinderen toe ben en dat ik nooit mijn baan op zal geven. Hij vond dat niet echt leuk, maar begreep mij wel.
Een andere vraag die ik hier zag was over het betalen van belasting. Daar heb ik me nooit mee bemoeid, maar ik mag aannemen dat hij dat doet. Ik heb daar nooit over nagedacht eigenlijk.
De mensen hebben inderdaad vrienden voor het leven. Als je één van hen bent zijn ze er altijd voor je.
vrijdag 8 juli 2011 om 16:30
De kans is groot dat heel veel door zijn ouders wordt betaald, de wagen, levensonderhoud etc.... dus verwachten ze ook veel van hem (maw zijn leven is niet van hem).
Als ik jouw was zou ik er niet aan beginnen, het niet eens proberen. Het staat zo ontzettend ver van je eigen leven af, je zal nooit wennen.
Als ik jouw was zou ik er niet aan beginnen, het niet eens proberen. Het staat zo ontzettend ver van je eigen leven af, je zal nooit wennen.
vrijdag 8 juli 2011 om 16:42
En toch medaillon denk ik dat je eens goed met hem om de spreekwoordelijke tafel moet gaan zitten.
Trouwen is bijvoorbeeld 1 van de dingen die ik de kampers die ik ken nu juist niet zie doen.
Samenwonen daar blijft het bij de meesten bij,ook als er kinderen komen.
Praten jullie bijvoorbeeld wel eens over de toekomstverwachtingen die jullie beiden hebben?
Hebben jullie het wel eens over eventuele toekomstige kinderen en hoe zien jullie dat voor je?
Vreemdgaan is idd iets wat overal voorkomt of je nu van het kamp komt of uit de villawijk.!
Ik denk dat jij vooral eerlijk moet zijn over hoe jij de toekomst met hem voor je ziet en je eerlijk zal moeten zijn over wat jij wil en hoe jij een eventueel huwelijk voor je ziet.
Het kan natuurlijk niet zo zijn dat alleen jij je moet aanpassen en hij niet.
Als jij wilt blijven werken dan zul je dat heel duidelijk aan hem moeten maken en ook heel duidelijk moeten maken dat stoppen met werken absoluut geen optie is.
In een relatie moet je geven en nemen en het moet niet zo zijn dat alleen jij geeft en hij neemt.
Trouwen is bijvoorbeeld 1 van de dingen die ik de kampers die ik ken nu juist niet zie doen.
Samenwonen daar blijft het bij de meesten bij,ook als er kinderen komen.
Praten jullie bijvoorbeeld wel eens over de toekomstverwachtingen die jullie beiden hebben?
Hebben jullie het wel eens over eventuele toekomstige kinderen en hoe zien jullie dat voor je?
Vreemdgaan is idd iets wat overal voorkomt of je nu van het kamp komt of uit de villawijk.!
Ik denk dat jij vooral eerlijk moet zijn over hoe jij de toekomst met hem voor je ziet en je eerlijk zal moeten zijn over wat jij wil en hoe jij een eventueel huwelijk voor je ziet.
Het kan natuurlijk niet zo zijn dat alleen jij je moet aanpassen en hij niet.
Als jij wilt blijven werken dan zul je dat heel duidelijk aan hem moeten maken en ook heel duidelijk moeten maken dat stoppen met werken absoluut geen optie is.
In een relatie moet je geven en nemen en het moet niet zo zijn dat alleen jij geeft en hij neemt.
vrijdag 8 juli 2011 om 17:03
Ik ben bang dat ik hem kwijtraak als ik zeg dat ik niet op het kamp wil wonen. Hij kan niet zonder kamp. Ik kan niet zonder privacy. Ik ben niet eerlijk geweest en als we over samenwonen praatten hield ik de boot altijd een beetje af. Tijd zat zei ik dan luchtig.
Ik weet niet wat ik moet doen. Zonder hem in mijn omgeving, of met hem in zijn omgeving. Beiden maken me ongelukkig. Als hij een paar dagen bij mij is wordt hij al onrustig.
Vanavond zie ik hem. Ik zal het proberen aan te kaarten.
Ik moet hier zelf uit zien te komen. In ieder geval bedankt voor het luisteren en de adviezen.
Ik weet niet wat ik moet doen. Zonder hem in mijn omgeving, of met hem in zijn omgeving. Beiden maken me ongelukkig. Als hij een paar dagen bij mij is wordt hij al onrustig.
Vanavond zie ik hem. Ik zal het proberen aan te kaarten.
Ik moet hier zelf uit zien te komen. In ieder geval bedankt voor het luisteren en de adviezen.
vrijdag 8 juli 2011 om 17:47
quote:medaillon schreef op 08 juli 2011 @ 17:03:
Ik ben bang dat ik hem kwijtraak als ik zeg dat ik niet op het kamp wil wonen. Hij kan niet zonder kamp. Ik kan niet zonder privacy. Ik ben niet eerlijk geweest en als we over samenwonen praatten hield ik de boot altijd een beetje af. Tijd zat zei ik dan luchtig.
Ik weet niet wat ik moet doen. Zonder hem in mijn omgeving, of met hem in zijn omgeving. Beiden maken me ongelukkig. Als hij een paar dagen bij mij is wordt hij al onrustig.
Vanavond zie ik hem. Ik zal het proberen aan te kaarten.
Ik moet hier zelf uit zien te komen. In ieder geval bedankt voor het luisteren en de adviezen.
Tsja dan zal je toch met hem om de tafel moeten.
Is er bijvoorbeeld geen mogelijkheid om in de buurt van het kamp in een huis te gaan wonen zodat hij regelmatig naar het kamp en zijn familie kan maar jij niet altijd mee hoeft.
Bespreek jullie beider toekomstverwachtingen en als jullie wat dat betreft geen middenweg kunnen vinden zal je moeten bedenken of je nog wel met deze relatie verder wilt.
Ik ben bang dat ik hem kwijtraak als ik zeg dat ik niet op het kamp wil wonen. Hij kan niet zonder kamp. Ik kan niet zonder privacy. Ik ben niet eerlijk geweest en als we over samenwonen praatten hield ik de boot altijd een beetje af. Tijd zat zei ik dan luchtig.
Ik weet niet wat ik moet doen. Zonder hem in mijn omgeving, of met hem in zijn omgeving. Beiden maken me ongelukkig. Als hij een paar dagen bij mij is wordt hij al onrustig.
Vanavond zie ik hem. Ik zal het proberen aan te kaarten.
Ik moet hier zelf uit zien te komen. In ieder geval bedankt voor het luisteren en de adviezen.
Tsja dan zal je toch met hem om de tafel moeten.
Is er bijvoorbeeld geen mogelijkheid om in de buurt van het kamp in een huis te gaan wonen zodat hij regelmatig naar het kamp en zijn familie kan maar jij niet altijd mee hoeft.
Bespreek jullie beider toekomstverwachtingen en als jullie wat dat betreft geen middenweg kunnen vinden zal je moeten bedenken of je nog wel met deze relatie verder wilt.
vrijdag 8 juli 2011 om 17:53
Eerlijk gezegd denk ik dat hier geen toekomst in zit. Jij zult doodongelukkig worden op het kamp, hij zal doodongelukkig worden buiten het kamp. Als ik zijn ideeën over een gezin lees denk ik dat latten voor hem ook geen optie zal zijn, hij heeft al moeite met het idee dat jij wil blijven werken, laat staan met een relatie zonder kinderen of een relatie met kinderen en een moeder die ergens anders woont. Hier kun je bijna geen compromis in vinden. Als je nu al haast niet durft te zeggen dat je wonen op het kamp niet ziet zitten dan ben ik bang dat hij uiteindelijk gewoon niet de ideale man voor je is, hoe lief hij ook is.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
vrijdag 8 juli 2011 om 17:57
quote:medaillon schreef op 08 juli 2011 @ 01:21:
Lieve forummers,
Ik heb zelf een leuk appartement en had verwacht dat hij bij mij in zou trekken.
Dat was ook wel een beetje naïef.
Verder eens met Superstar. Je zult het toch bespreekbaar moeten maken en eventueel een alternatief zoals vlakbij het kamp wonen o.i.d. bespreekbaar moeten maken. Alhoewel ik me afvraag in hoeverre je vriend open zal staan voor dit compromis...
Lieve forummers,
Ik heb zelf een leuk appartement en had verwacht dat hij bij mij in zou trekken.
Dat was ook wel een beetje naïef.
Verder eens met Superstar. Je zult het toch bespreekbaar moeten maken en eventueel een alternatief zoals vlakbij het kamp wonen o.i.d. bespreekbaar moeten maken. Alhoewel ik me afvraag in hoeverre je vriend open zal staan voor dit compromis...
zaterdag 9 juli 2011 om 00:49
Hij is weg. Hij zou heel het weekend bljiven. Maar is hevig teleurgesteld in mij. Ik heb aangegeven dat ik een leven op het kamp niet trek. Hij verwijt mij dat ik niet van hem houd. Anders..bla bla. Hij wil pertinent niet bij mij intrekken. Hij houdt dus ook niet van mij. Dat laatste had ik niet mogen zeggen. Ik weet niet waar ik over praat zegt hij. Hij moet nadenken en praten met zijn moeder.
