Gezondheid
alle pijlers
APPENDICITIS???
vrijdag 22 juli 2011 om 10:05
Hallo allemaal,
Even een verhaaltje van mij...
Ik loop al een tijdje met buikpijn klachten, echter zijn deze sinds vorige week vrijdag erger geworden... Op naar de hap maar deze stuurde mij na huis met pijnstillers... Toen in weekend werd het steeds erger... In de nacht van zondag op maandag hevige buikpijn rechtsonder gekregen, alles deed ontzettende pijn en lag met tranen en dubbelgevouwen in bed. Ik vertrouwde het niets dus mijn vriend had de HA gebeld, daar konden we pas enkele uren later terecht... Een maal daar direct doorverwezen na SEH. Men dacht aan een appendicitis. Koorts gekregen, misselijk, duizelig, onzettende buikpijn die rechtsonder bleef.
Op seh infuus, morfine gekregen. Bloedafname en echo. Echter was er niets raars te zien in mijn bloed en op de echo. Pijn bleef ik echter houden en werd steeds erger. Wel alle symptomen van appendicitis. Omdat men niets afwijkends kon zien op echo een gynaecologisch onderzoek maar hier kwam ook niets uit.
Na een seh bezoekje van 10 uur mocht ik na huis met advies om het af te wachten. Tijdens het wachten kwam de pijn nog erger en raakte in in paniek en hield het niet meer...
Toen opgenomen ter observatie. Dag erna nogmaals bloedafname weer geen ontstekingswaarde. Dus naar huis met advies terug komen als het erger wordt.
De klachten zijn er nog steeds en zijn momenteel ook naar mijn rechterrug getrokken. Gister weer na HA en wilde me weer doorsturen naar seh maar na overleg toch eerst bloed laten prikken. Weer geen ontstekingswaarde....
Klachten zijn er wel nog steeds duidelijk aanwezig.
Herkent iemand dit en wat to do?
Ik heb namelijk al gegoogled en lees veel verhalen van mensen die geen ontsteking in bloed hebben en dat er op de echo ook niets te zien was maar toch een BD ontsteking hebben.
Ik wordt hier erg bang van want heb nog nooit zoveel pijn gehad. Bij de echo kon ik ook alleen maar ineenkrimpen en huilen van de pijn
Ben ook 2.5 tot 3 kilo afgevallen tov maandag en omdat ik ook diabeet ben zijn mijn bls ook ontregeld.
HELP!
Liefs
Even een verhaaltje van mij...
Ik loop al een tijdje met buikpijn klachten, echter zijn deze sinds vorige week vrijdag erger geworden... Op naar de hap maar deze stuurde mij na huis met pijnstillers... Toen in weekend werd het steeds erger... In de nacht van zondag op maandag hevige buikpijn rechtsonder gekregen, alles deed ontzettende pijn en lag met tranen en dubbelgevouwen in bed. Ik vertrouwde het niets dus mijn vriend had de HA gebeld, daar konden we pas enkele uren later terecht... Een maal daar direct doorverwezen na SEH. Men dacht aan een appendicitis. Koorts gekregen, misselijk, duizelig, onzettende buikpijn die rechtsonder bleef.
Op seh infuus, morfine gekregen. Bloedafname en echo. Echter was er niets raars te zien in mijn bloed en op de echo. Pijn bleef ik echter houden en werd steeds erger. Wel alle symptomen van appendicitis. Omdat men niets afwijkends kon zien op echo een gynaecologisch onderzoek maar hier kwam ook niets uit.
Na een seh bezoekje van 10 uur mocht ik na huis met advies om het af te wachten. Tijdens het wachten kwam de pijn nog erger en raakte in in paniek en hield het niet meer...
Toen opgenomen ter observatie. Dag erna nogmaals bloedafname weer geen ontstekingswaarde. Dus naar huis met advies terug komen als het erger wordt.
De klachten zijn er nog steeds en zijn momenteel ook naar mijn rechterrug getrokken. Gister weer na HA en wilde me weer doorsturen naar seh maar na overleg toch eerst bloed laten prikken. Weer geen ontstekingswaarde....
Klachten zijn er wel nog steeds duidelijk aanwezig.
Herkent iemand dit en wat to do?
Ik heb namelijk al gegoogled en lees veel verhalen van mensen die geen ontsteking in bloed hebben en dat er op de echo ook niets te zien was maar toch een BD ontsteking hebben.
Ik wordt hier erg bang van want heb nog nooit zoveel pijn gehad. Bij de echo kon ik ook alleen maar ineenkrimpen en huilen van de pijn
Ben ook 2.5 tot 3 kilo afgevallen tov maandag en omdat ik ook diabeet ben zijn mijn bls ook ontregeld.HELP!
Liefs
dinsdag 26 juli 2011 om 22:33
@TO
Had je bloed bij je ontlasting? Val je verder af?
Ik vind wel als je je ziek voelt en de pijn in je rug niet beter wordt dat je het wel iig moet laten onderzoeken.
Is er financieel niet iets te regelen? Kan je je niet ziek melden? is het een oproepcontract ofzo? Kan je familie je evt. helpen fiancieel tijdelijk?
Had je bloed bij je ontlasting? Val je verder af?
Ik vind wel als je je ziek voelt en de pijn in je rug niet beter wordt dat je het wel iig moet laten onderzoeken.
Is er financieel niet iets te regelen? Kan je je niet ziek melden? is het een oproepcontract ofzo? Kan je familie je evt. helpen fiancieel tijdelijk?
dinsdag 26 juli 2011 om 22:56
donderdag 28 juli 2011 om 04:04
Bij mijn jongste (16) is twee weken geleden net haar blindedarm eruit gehaald. Maakte ons 's ochtends vroeg wakker met enorme buikpijn uitstralend naar rechts, overgeven, pijn bij het lopen. Klonk gelijk als appendicitis dus naar de eerste hulp (Calgary) waar de dokter haar onderzocht. Die verdacht ook de blinde darm. Bloed onderzoek had ook alles van een ontsteking, maar de chirurg vond dat er teveel (?) leukocytes in het bloed zaten. Uiteindelijk een echo, met veel moeite de blinde darm gevonden, de technicus vertelde ons dat deze lang niet altijd te vinden is, en hij leek vergroot. N.a.v deze resultaten is ze 's avonds geholpen. Hij bleek al erg ver ontstoken te zijn. Gelukkig, (vlgs arts) net op tijd.
Ze is nu nog erg moe maar dat is logisch. Het gekke was dat ik dacht dat dit nu echt een klassieke acute appendicitis was maar volgens de chirurg in eerste instantie juist niet. Hij verwachtte een langzamere ontwikkeling....
Ze is nu nog erg moe maar dat is logisch. Het gekke was dat ik dacht dat dit nu echt een klassieke acute appendicitis was maar volgens de chirurg in eerste instantie juist niet. Hij verwachtte een langzamere ontwikkeling....
Optimist tot in de kist!
donderdag 28 juli 2011 om 11:26
Hallo,
Ik heb besloten om het inderdaad gewoon even aan te kijken. Volgende week moet ik toch naar de mdl arts en als hij het dan alsnog nodig vindt om me te laten opnemen dan kan het dan altijd nog...
Verder gaat het erg wisselend met me... de ene keer gaat het beter dan de andere...
Gisteravond toch weer last gekregen van mijn re onderbuik, dus even goed in de gaten houden. Ben vanochtend weer gaan werken en het ging redelijk... dus dat scheelt. Merk wel aan mezelf dat ik helaas bij lange na nog niet de oude ben
Het hakt er emotioneel ook wel echt in, vooral op momenten dat ik me slecht voel
Denk ook vaak terug aan de momenten in het ziekenhuis, aan de pijn etc. ik kan het niet zo goed achter me laten...
Liefs en tot schrijfs
Ik heb besloten om het inderdaad gewoon even aan te kijken. Volgende week moet ik toch naar de mdl arts en als hij het dan alsnog nodig vindt om me te laten opnemen dan kan het dan altijd nog...
Verder gaat het erg wisselend met me... de ene keer gaat het beter dan de andere...
Gisteravond toch weer last gekregen van mijn re onderbuik, dus even goed in de gaten houden. Ben vanochtend weer gaan werken en het ging redelijk... dus dat scheelt. Merk wel aan mezelf dat ik helaas bij lange na nog niet de oude ben
Het hakt er emotioneel ook wel echt in, vooral op momenten dat ik me slecht voel
Denk ook vaak terug aan de momenten in het ziekenhuis, aan de pijn etc. ik kan het niet zo goed achter me laten...
Liefs en tot schrijfs
donderdag 28 juli 2011 om 19:28
Ook geen galstenen? Ik had dezelfde klachten als jij, met een regelmatig terugkerende blindedarmontsteking, maar zoals hierboven al werd gezegd, zolang het niet acuut is, wordt er niet geopereerd. Gezien het feit dat wij erfelijke darmkanker in de familie hebben was mijn moeder al lichtelijk in paniek, dus een darmonderzoek aangevraagd en gekregen. Ook hier kwam niets bijzonders uit en toen er verder werd gezocht bleek ik heel wat galstenen te hebben. Erg veel last van gehad, pijn, zere rug en schouders, maar telkens te laat ermee naar de arts, waardoor mijn galblaas nog steeds aanwezig is! Volgende keer sta ik direct op de stoep en mogen ze die blinde darm eruit halen en de galblaas erbij!-;)
Wel erg vervelend voor je zo.. Buikpijn IS al vervelend, maar als je niet weet waar het van komt helemaal.
Wel erg vervelend voor je zo.. Buikpijn IS al vervelend, maar als je niet weet waar het van komt helemaal.
donderdag 28 juli 2011 om 20:10
@ Chantilly21
Dankje voor je reactie!
Ja die pijn in mijn rug blijft sterk aanwezig. En de pijn in mijn buik/rug blijf ik gewoon voelen en wordt erger zodra ik scooter rijd...
Mijn vader heeft ook jaren met galstenen gelopen en een verschrompelde galblaas. Dit had ik ook aangegeven alleen werd er gezegd dat er niets in mijn bloed is aan te tonen wat zou wijzen op galstenen...
Ik weet niet als het ermee te maken heeft maar ik blijf er qua uiterlijk ook ziekjes uitzien
Liefs
Dankje voor je reactie!
Ja die pijn in mijn rug blijft sterk aanwezig. En de pijn in mijn buik/rug blijf ik gewoon voelen en wordt erger zodra ik scooter rijd...
Mijn vader heeft ook jaren met galstenen gelopen en een verschrompelde galblaas. Dit had ik ook aangegeven alleen werd er gezegd dat er niets in mijn bloed is aan te tonen wat zou wijzen op galstenen...
Ik weet niet als het ermee te maken heeft maar ik blijf er qua uiterlijk ook ziekjes uitzien
Liefs
vrijdag 29 juli 2011 om 09:03
Bij mij waren de galstenen voor het eerst te zien op de echo die van mijn gehele buik is gemaakt. Daar werd ook een 'chronische' blindedarm vastgesteld. In het bloed viel wel te zien dat er iets mis was, wat deels kwam door de pfeiffer die ik op dat moment ook onder de lederen had. Toen duidelijk werd dat ik galstenen had, konden ze alles met elkaar verbinden.
Ik ben er nu weer goed bovenop, maar ik moet goed opletten bij het eten dat ik eet.
Wat de arts mij wel zei is dat galstenen niet erfelijk zijn, dus dat je vader dit had wil niet zeggen dat jij er ook last van zou kunnen hebben/krijgen. Veel sterkte de komende tijd en ik hoop dat het beter met je gaat.
Ik ben er nu weer goed bovenop, maar ik moet goed opletten bij het eten dat ik eet.
Wat de arts mij wel zei is dat galstenen niet erfelijk zijn, dus dat je vader dit had wil niet zeggen dat jij er ook last van zou kunnen hebben/krijgen. Veel sterkte de komende tijd en ik hoop dat het beter met je gaat.
vrijdag 29 juli 2011 om 10:39
quote:Olifantjeinhetbos schreef op 28 juli 2011 @ 04:04:
Bij mijn jongste (16) is twee weken geleden net haar blindedarm eruit gehaald. Maakte ons 's ochtends vroeg wakker met enorme buikpijn uitstralend naar rechts, overgeven, pijn bij het lopen. Klonk gelijk als appendicitis dus naar de eerste hulp (Calgary) waar de dokter haar onderzocht. Die verdacht ook de blinde darm. Bloed onderzoek had ook alles van een ontsteking, maar de chirurg vond dat er teveel (?) leukocytes in het bloed zaten. Uiteindelijk een echo, met veel moeite de blinde darm gevonden, de technicus vertelde ons dat deze lang niet altijd te vinden is, en hij leek vergroot. N.a.v deze resultaten is ze 's avonds geholpen. Hij bleek al erg ver ontstoken te zijn. Gelukkig, (vlgs arts) net op tijd.
Ze is nu nog erg moe maar dat is logisch. Het gekke was dat ik dacht dat dit nu echt een klassieke acute appendicitis was maar volgens de chirurg in eerste instantie juist niet. Hij verwachtte een langzamere ontwikkeling....Dat is logisch dat ze nog moe is. Dat kan best nog wel een aantal maanden duren. Ik was destijds 7 heb 1,5 week in het ziekenhuis gelegen en 3 maanden nodig gehad om te herstellen. Beterschap
Bij mijn jongste (16) is twee weken geleden net haar blindedarm eruit gehaald. Maakte ons 's ochtends vroeg wakker met enorme buikpijn uitstralend naar rechts, overgeven, pijn bij het lopen. Klonk gelijk als appendicitis dus naar de eerste hulp (Calgary) waar de dokter haar onderzocht. Die verdacht ook de blinde darm. Bloed onderzoek had ook alles van een ontsteking, maar de chirurg vond dat er teveel (?) leukocytes in het bloed zaten. Uiteindelijk een echo, met veel moeite de blinde darm gevonden, de technicus vertelde ons dat deze lang niet altijd te vinden is, en hij leek vergroot. N.a.v deze resultaten is ze 's avonds geholpen. Hij bleek al erg ver ontstoken te zijn. Gelukkig, (vlgs arts) net op tijd.
Ze is nu nog erg moe maar dat is logisch. Het gekke was dat ik dacht dat dit nu echt een klassieke acute appendicitis was maar volgens de chirurg in eerste instantie juist niet. Hij verwachtte een langzamere ontwikkeling....Dat is logisch dat ze nog moe is. Dat kan best nog wel een aantal maanden duren. Ik was destijds 7 heb 1,5 week in het ziekenhuis gelegen en 3 maanden nodig gehad om te herstellen. Beterschap
vrijdag 29 juli 2011 om 11:31
Ik lees dit topic nu ik lig te wachten in het ziekenhuis om naar huis te gaan. Ik ben eergisteren nacht geopereerd aan een acute blinde darmontsteking. Bij mij begon het met zeer heftige maagpijn echt bovenin de maag. Vreselijke misselijkheid maar niet overgeven. Ik viel letterlijk flauw van de pijn en kon alleen maar schreeuwen. Vriendin die mij naar huisarts en daarna naar seh bracht kon ik soms niet eens verdragen. Ik heb geschreeuwd en gesmeekt om pijnstilling. Na 3x morfine in 2u was het net te doen. Op echo was mijn blinde darm niet goed te zien, dunne darm was duidelijk wel geirriteerd. Ct scan wees hetzelfde uit. Ondertussen was de pijn duidelijk van mijn maag naar mijn buik, vooral rechts gezakt. Ook de test met het loslaten was hels!! Niet te verdragen gewoon..
Ik werd direct opgenomen. De volgende nacht kreeg ik een kijkoperatie, want mijn buikvlies raakte ook steeds meer geirriteerd. Tijdens de kijkoperatie bleek direct dat mijn blinde darm wel degelijk ontstoken was en ze hebben hem direct verwijderd.
De volgende dag was ik meteen van mijn klachten af.
Mijn bloed is meermalen geprikt en daar kwamen elke keer duidelijk verhoogde ontstekingswaarden in voor. Verder kon én wilde ik echt niets eten, zelfs lopen ginf nog amper.
Het is bij iedereen anders, maar vergeleken met mijn klachten lijk je niet hetzelfde te hebben TO. Heel veel sterkte!
Ik werd direct opgenomen. De volgende nacht kreeg ik een kijkoperatie, want mijn buikvlies raakte ook steeds meer geirriteerd. Tijdens de kijkoperatie bleek direct dat mijn blinde darm wel degelijk ontstoken was en ze hebben hem direct verwijderd.
De volgende dag was ik meteen van mijn klachten af.
Mijn bloed is meermalen geprikt en daar kwamen elke keer duidelijk verhoogde ontstekingswaarden in voor. Verder kon én wilde ik echt niets eten, zelfs lopen ginf nog amper.
Het is bij iedereen anders, maar vergeleken met mijn klachten lijk je niet hetzelfde te hebben TO. Heel veel sterkte!
vrijdag 29 juli 2011 om 12:41
@ pink_lips Dat is schrikken en je verhaal komt me deels bekend voor! veel beterschap en hopelijk knap je snel op!
Verder nog ff een updatje van mij...
Vandaag ben ik ontzettend moe en voel me niet echt oke
omdat ik niet thuis wil blijven hangen ga ik vandaag toch maar ff met een vriendin afspreken... kijken hoe het gaat...
verder blijf ik mijn temp regelmatig meten en kom ik toch steeds terug op een temp van 37.8- 38.1
nu moet ik wel zeggen dat ik mijn temp meet zonder beschermhoesje.. het vreemde is wanneer ik met meet mijn temp iets lager is en zonder dus hoger... erg vreemd dus...
Het is niet echt koorts maar wel flinke verhoging zit normaal rond de 36.3
Liefs
Verder nog ff een updatje van mij...
Vandaag ben ik ontzettend moe en voel me niet echt oke
omdat ik niet thuis wil blijven hangen ga ik vandaag toch maar ff met een vriendin afspreken... kijken hoe het gaat...
verder blijf ik mijn temp regelmatig meten en kom ik toch steeds terug op een temp van 37.8- 38.1
nu moet ik wel zeggen dat ik mijn temp meet zonder beschermhoesje.. het vreemde is wanneer ik met meet mijn temp iets lager is en zonder dus hoger... erg vreemd dus...
Het is niet echt koorts maar wel flinke verhoging zit normaal rond de 36.3
Liefs
vrijdag 29 juli 2011 om 20:23
Stop met temperaturen, zou ik zeggen.
Het klinkt alsof je er echt veel te veel op let en je te druk maakt.
Je bent al een week verder, alle tests zijn goed, je hebt meerdere keren een dokter gezien, geen diagnose, je hebt geen koorts (onder 38 is heel normaal)..
Oké, je bent moe, maar vooral van de zorgen om jezelf denk ik.
Ga iets leuks doen, ontspan! Nog beter, bezuip jezelf .
Het gaat wel weer over!
Het klinkt alsof je er echt veel te veel op let en je te druk maakt.
Je bent al een week verder, alle tests zijn goed, je hebt meerdere keren een dokter gezien, geen diagnose, je hebt geen koorts (onder 38 is heel normaal)..
Oké, je bent moe, maar vooral van de zorgen om jezelf denk ik.
Ga iets leuks doen, ontspan! Nog beter, bezuip jezelf .
Het gaat wel weer over!
