weet het even niet...

26-08-2011 21:03 126 berichten
Alle reacties Link kopieren
Vind het erg eng om dit topic te openen , maar ik denk dat ik het toch maar doe...

Ik denk dat ik met dit topic gewoon even van me af wil praten. Ik voelde me net vrij wanhopig ;gelukkig voel ik me ondertussen weer iets rustiger, maar uh.. vandaar dus in ieder geval dit topic.



Het gaat eigenlijk niet zo ok met me (poeh.. moeilijk om toe te geven!). Ik ben er steeds tegen aan het vechten, de controle proberen te houden. En eigenlijk lukte dat tot voor kort redelijk goed. Ik had me opgegeven voor iets in de richting van preventieve hulpverlening, maar de vrouw aldaar vond dat ik toch wel wat meer nodig heb. Misschien zelfs deeltijdbehandeling. Ik ben naar mijn huisarts gegaan en mijn intentie was om te vertellen waar ik tegen aan loop en om te kijken wat voor opties er zijn qua hulp. Het ging echter anders: ik klapte dicht en was het gewoon helemaal kwijt. Het lukte niet om te praten en heb alleen maar zitten huilen. Uiteindelijk hebben ha en mevrouw van de preventie contact gehad en heeft mijn ha spoed achter de verwijzing gezet.



Ik vind het allemaal erg heftig en wat ik eigenlijk op dit moment een van de moeilijkste dingen vind, is dat ik zelf niks kon zeggen of aangeven en dat er ondertussen vanalles in gang is gezet. (tja, ik ben er zo een die alles zelf wil doen ) Kortom: op dat moment moest ik de controle uit handen geven en dat vind ik heel moeilijk en totaal niet leuk en het gaat even erg snel (misschien te) voor me.. Eerlijk gezegd kan ik niet zo goed bedenken of ik dat een goed iets of een niet zo goed iets vind, maar misschien kan ik ook maar beter even niets vinden..

In ieder geval ben ik op dit moment gewoon nogal bang voor wat er komen gaat. (tja, die controle uit handen geven he..)



Ik voel me steeds best wel wanhopig en dan zakt het - gelukkig!- ook wel weer even af, maar het is alsof er echt iets geknapt is sinds ik bij de ha ben geweest.



Mijn insteek is niet dat ik het alleen maar over mijn probleem moet/wil hebben o.i.d (liever sowieso niet al te detaillistisch), al vind ik het op dit moment wel even fijn als er gewoon een plek is om van me af te schrijven als ik me wanhopig of eenzaam voel. Luchtigere dingen zijn trouwens ook zeer zeker welkom!! Als je een leuke (feelgood) film-/ muziektips/recepten/wat dan ook hebt, mag je het ook delen hoor.



(Voor de mensen met wie ik vaak schrijf: ik wil jullie niet te veel belasten met m'n dingen, voel me bezwaard als ik er telkens over begin. )
Alle reacties Link kopieren
Mn hart bonkt in m'n keel

Heb de neiging om nu in een hoekje te kruipen...



In ieder geval sowieso bedankt voor het lezen..
Green, heel veel sterkte. Ik heb zo'n soort pad ook gelopen. Het is heel zwaar, het is een pad met veel valkuilen, maar het is de moeite waard. De wereld blijkt gewoon door te draaien als je de controle een beetje laat vieren, echt waar. Ik ben nu 2 jaar heel hard aan het knokken, heb wat pillen en heel veel therapie (opname gehad). Maar ik weet nu dat er meer is in het leven.....



Heel veel knuffels voor jou
Je wilt graag de controle en die loslaten is eng. Maar bekijk het eens vanuit een andere invalshoek. Als de CV-ketel het begeeft, ga je dan zelf lopen klooien of geef je dat uit handen aan een deskundige? Ik denk het laatste. Want die deskundige heeft het euvel sneller gevonden en krijgt dat ding veel sneller en veiliger weer aan de praat dan jij dat zelf zou kunnen. Probeer nu eens op die manier naar jezelf te kijken. Je geeft jezelf (tijdelijk!) uit handen aan deskundigen, omdat zij jou kunnen helpen om jouw problemen sneller op te lossen dan dat jij dit in je eentje zou kunnen. Vertrouw op hun deskundigheid en laat het maar even gebeuren.



En bottumline blijft de controle evengoed bij jou. Jij beslist of je behandeld wordt, hoe je behandeld wordt, wanneer je daar mee wil stoppen, enz. Jij beslist wat de 'monteur' aan jou mag sleutelen!



Aaaaw Green

Hartstikke goed dat je dit met ons wilt delen.

Ik heb lange tijd geleden ook in Deeltijd gezeten. Was in eerste instantie ook niet mijn eerste keuze, maar wat ben ik blij dat ik toch heb geluisterd naar mijn verwijzer. Ik was doodsbang in het begin, maar algauw viel er een warme deken om me heen toen ik mijn plek had gevonden. Misschien moet je idd maar even niets vinden en het maar gaan ondervinden. Dan voel je zelf wel na een tijdje of dit de juiste weg voor je is, tenminste, ik bedoel hiermee niet te zeggen dat als je het moeilijk krijgt (en dat gaat zeker gebeuren) dat je opeens de behandeling stopzet. Dit heb ik ook veelvuldig zien gebeuren in deeltijd. Vaak is heet echt doorbijten omdat DAT de patronen zijn waar je aan moet werken..en dat kost tijd, pijn, boosheid en tranen. Maar alles voor een gelukkig, lichter leven toch?
Alle reacties Link kopieren
origineel: dank je wel voor je reactie! Wat goed dat je zo aan jezelf hebt gewerkt. Wat fijn dat je het nu weer zonniger inziet.



nummerzoveel: ja, dat is inderdaad wel een goede beeldspraak! Vind het wel lastig om het zo te zien, maar het klinkt in ieder geval wel logisch (ook al zegt m'n gevoel nog iets anders)



Ienimimi: dank je voor je reactie. Ik heb een keer eerder in deeltijdtherapie gezeten (een aantal jaren geleden) en herken wel wat je zegt. Heb toen ook die warme deken ervaren.



Maar het is nog niet zeker dat het deeltijdtherapie wordt trouwens. (ik durf dat ook eigenlijk nog niet toe te geven, ook al is de kans in ieder geval aannemelijk)

Ik krijg een intake en eigenlijk weet ik verder nog helemaal niks... (omdat het me niet lukte om goed te communiceren op dat moment) Wat ik voor mijn gevoel nu gemist heb is dat ik (zelf ) heb kunnen overleggen hoe en wat en wat er mogelijk is. Maar ik neem eigenlijk aan dat daar ook wel plek voor zal zijn in de intake.
Alle reacties Link kopieren
Hee Green, wat goed dat je naar de huisarts bent gegaan. Dat was een van je eerste en moeilijkste hordes. OK, het ging niet zoals jij voor ogen had, maar je krijgt wel wat je nodig hebt: een verwijzing. Je hebt je doel bereikt, ook al ging het anders dan jij wilde.



Ik snap het wel hoor, tuurlijk wil je de controle behouden. Dat heb je immers je hele leven gedaan. Dat heeft je gekregen waar je nu bent. Maar soms moet je ook anderen toelaten jou te helpen. Dat wil niet zeggen dat je geen baas meer bent over jezelf. Het betekent alleen maar dat je heel wijs bent.



Neem dat maar aan van een mega-controlfreak. Veel succes en sterkte. En durf te vertrouwen, stukje bij beetje
Alle reacties Link kopieren
Dank je wel voor je reactie Avedon



Vind het fijn om te lezen dat er mensen zijn die ook een dergelijk traject in zijn gegaan en er beter uit zijn gekomen. Erg moedig! ook een voor jullie!



Het helpt wel een beetje; dit topic openen.

Gewoon alleen al dat jullie niet raar reageren of zo. Ja, ik snap ook wel dat het heel logisch is dat jullie normaal op me reageren, maar ik heb natuurlijk niet voor niks therapie nodig.. Ik voel me vaak mislukt in het contact met andere mensen op de een of andere manier (ik ben daar soms/vaak (dat verschilt nogal eens) angstig in.)
Alle reacties Link kopieren
Gewoon even een

Vind het dapper van je dat je deze weg kiest
Frankly my dear, I don"t give a damn
Alle reacties Link kopieren
Als je behoefte hebt om te praten, kan je alle dagen terecht om te chatten op www.sensoor.nl

Gratis. Anoniem.

Bellen kan ook: 24/7
Alle reacties Link kopieren
Ik vind je heel dapper!
Alle reacties Link kopieren
Ik ben de weg ook helemaal kwijrt
Alle reacties Link kopieren
Green, misschien ben je niet gewend dat mensen ook positief kunnen reageren.



Probeer met open vizier je traject in te gaan. Je zult zien dat er heel veel begrip is. En vergeet niet dat je het voor jezelf doet. Beetje zoals huiswerk, vroeger
Alle reacties Link kopieren
quote:faalhaas schreef op 26 augustus 2011 @ 22:06:

Ik ben de weg ook helemaal kwijrtHey faalhaas, ik zag je in je speeddate topic, zullen we daar verder kletsen?
Alle reacties Link kopieren
Sterkte
Alle reacties Link kopieren
quote:avedon schreef op 26 augustus 2011 @ 22:14:

[...]



Hey faalhaas, ik zag je in je speeddate topic, zullen we daar verder kletsen?Ja is prima hoor.
Alle reacties Link kopieren
quote:avedon schreef op 26 augustus 2011 @ 22:11:

Green, misschien ben je niet gewend dat mensen ook positief kunnen reageren.



Probeer met open vizier je traject in te gaan. Je zult zien dat er heel veel begrip is. En vergeet niet dat je het voor jezelf doet. Beetje zoals huiswerk, vroeger



Haha.

Dat klopt inderdaad



Liesken, dank je wel voor je tip!



Faalhaas: zag je topic, sterkte dan maar!



En de rest ook bedankt voor jullie reacties



Ik voel me inmiddels ook echt weer even wat prettiger, sinds het openen van het topic. Gewoon het idee dat ik er niet helemaal alleen mee ben (ik ben ook niet per se alleen, maar zo voelt het soms wel) en ik zit ook even wat minder vast in m'n hoofd.
Alle reacties Link kopieren
, en

Je bent goed bezig! Succes ermee!
Alle reacties Link kopieren
Hai Choco!!

Thanks!



Heb vannacht beter geslapen dan de nacht ervoor

Werd wel wakker met een knoop in m'n maag.. Zo'n onheilspellend gevoel (wat nog steeds het geval is). Ik weet van mezelf dat ik me daar dan tegen probeer te verzetten. Misschien moet ik het maar gewoon voelen ofzo... Dat is weer de controle loslaten..
Je mag/kan me altijd mailen.
Alle reacties Link kopieren
Hai bankje,

lief van je!

Lang niet gezien! Hoe gaat het met jou?
Het gaat naar omstandigheden goed momenteel.
Alle reacties Link kopieren
Dat is fijn bankje
Alle reacties Link kopieren
Ik voel me gewoon echt zo belabberd... .

Soms denk ik dat ik me maar moet laten opnemen ofzo. Ben echt bang dat ik doordraai. Maar als ik dan weer rustiger ben dan vind ik dat de grootste onzin. Heb namelijk helemaal niet zo veel nodig denk ik... (dat denk ik dan weer op dat moment) Het ene moment vergaat de wereld zo ongeveer (tja, ik weet dat het overdreven klinkt/is) en op een ander moment kan ik alles prima handelen. Niks aan de hand.



Ben ook gewoon aan het werk etc. Werk wel thuis, dus als ik een @$#$#@ moment heb dan is er ook niemand die het ziet of er last van heeft. Maar dat gaat in ieder geval redelijk; het houdt me ook juist wel op de been eigenlijk (hoewel het ook wel stress geeft).



Mijn plannen voor vandaag zijn in ieder geval even een wandeling maken. Vind het ook steeds lastiger om naar buiten te gaan, maar 's ochtends vind ik het prettigst, wanneer er nog niet zo veel mensen zijn. Dat ga ik dus zo maar doen.

Tja, en voor de rest... werken denk ik...



Morgen word ik waarschijnlijk gebeld voor een intake. Ik weet helemaal niet wat het precies inhoudt (heb ik niet meegekregen ) . Of het alleen maar bellen voor een afspraak is of dat het echt al de intake zelf is. Ik hoop eigenlijk dat ik bij een intake gewoon tegenover iemand zit en dat dat niet per telefoon is.

Nou ja, maar daar ben ik eigenlijk ook behoorlijk gespannen over. Over een telefoontje dus...
Alle reacties Link kopieren
Goed dat je jezelf dwingt om naar buiten te gaan en in beweging te blijven. Heel belangrijk! Probeer verder ook goed voor jezelf te blijven zorgen: blijf gezond eten en probeer een beetje te ontspannen. Wees lief voor jezelf ( jeeeeeeeetje wat ben ik aan het preken )



Kan me best voorstellen dat je je zorgen maakt over het onbekende. Maar je weet zelf ook wel dat het zo niet langer gaat. En hoe langer je wacht, hoe lastiger het wordt om je draai weer een beetje te vinden. Ik vind het heel knap dat je die eerste stappen al gezet hebt. En elke stap is er weer eentje op weg naar een happy Green!



Er zijn veel deskundige en lieve mensen die jou willen helpen. Probeer daarop te vertrouwen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven