Psyche
alle pijlers
Paniek, en even afleiding nodig
woensdag 20 juli 2011 om 23:40
Op gezondheid heb ik een topic staan over mijn ouders. (onder mijn andere nick Herfstrood)
Nu krijg ik net een telefoontje van mijn moeder, dat ze naar het ziekenhuis moet komen omdat het niet goed gaat met mijn vader, en hij naar intensive care wordt gebracht.
mijn man gaat met haar mee.
Ik zit me nu helemaal op te vreten, is er iemand wakker, of hebben jullie nog tips om de tijd door te komen totdat mijn man me belt?
Nu krijg ik net een telefoontje van mijn moeder, dat ze naar het ziekenhuis moet komen omdat het niet goed gaat met mijn vader, en hij naar intensive care wordt gebracht.
mijn man gaat met haar mee.
Ik zit me nu helemaal op te vreten, is er iemand wakker, of hebben jullie nog tips om de tijd door te komen totdat mijn man me belt?
zaterdag 27 augustus 2011 om 23:08
Jeetje kikkie, wat heftig zeg!
Ik wil je wel even feliciteren hoor!
Maar wat loopt het dan door elkaar heen hé.
Het hele dagelijkse leven kan me op sommige momenten ook echt gestolen worden.
Ik vond het ook ontzettend moeilijk om lang zullen ze leven te zingen voor mijn kinderen, terwijl een paar uur ervoor mijn vader was overleden.
Alle clichés kloppen daarentegen wel: wij hebben nog vakantie, dus heb ik de kinderen constant om me heen, en dat geeft wel afleiding.
Ik heb momenten dat ik inderdaad het liefste even de muziek keihard wil zetten en lekker alleen janken, alleen ik heb dat niet voor het uitkiezen, voor de kinderen ga je toch door.
Hier zijn de mensen om me heen heel lief hoor, wat ik wel heb gemerkt, is dat het zelf op mensen afstappen wel helpt.
Op de momenten dat ik er wel over wil praten doe ik dat ook.
En ik heb lieve vriendinnen, dat helpt ook, ze slepen me even mee naar de stad, of komen op visite.
Het blijft gewoon een rotsituatie voor jullie.
Blijf maar mooi hier schrijven hoor!
En op het andere topic van de ouder met kanker heb ik bewust niet vermeld dat mijn vader net overleden is, dat vind ik voor haar te confronterend.
Maar dat vind ik wel moeilijk, eigenlijk zit je net in een rouwproces, wetende dat je er lang niet klaar mee bent, omdat mijn moeder er nog middenin zit.
Eigenlijk wil ik even rust, even op adem komen, maar dat kan dan niet, en dat vind ik ook moeilijk.
Ik wil je wel even feliciteren hoor!
Maar wat loopt het dan door elkaar heen hé.
Het hele dagelijkse leven kan me op sommige momenten ook echt gestolen worden.
Ik vond het ook ontzettend moeilijk om lang zullen ze leven te zingen voor mijn kinderen, terwijl een paar uur ervoor mijn vader was overleden.
Alle clichés kloppen daarentegen wel: wij hebben nog vakantie, dus heb ik de kinderen constant om me heen, en dat geeft wel afleiding.
Ik heb momenten dat ik inderdaad het liefste even de muziek keihard wil zetten en lekker alleen janken, alleen ik heb dat niet voor het uitkiezen, voor de kinderen ga je toch door.
Hier zijn de mensen om me heen heel lief hoor, wat ik wel heb gemerkt, is dat het zelf op mensen afstappen wel helpt.
Op de momenten dat ik er wel over wil praten doe ik dat ook.
En ik heb lieve vriendinnen, dat helpt ook, ze slepen me even mee naar de stad, of komen op visite.
Het blijft gewoon een rotsituatie voor jullie.
Blijf maar mooi hier schrijven hoor!
En op het andere topic van de ouder met kanker heb ik bewust niet vermeld dat mijn vader net overleden is, dat vind ik voor haar te confronterend.
Maar dat vind ik wel moeilijk, eigenlijk zit je net in een rouwproces, wetende dat je er lang niet klaar mee bent, omdat mijn moeder er nog middenin zit.
Eigenlijk wil ik even rust, even op adem komen, maar dat kan dan niet, en dat vind ik ook moeilijk.
maandag 29 augustus 2011 om 23:23
Kikkie, wel goed, dat je vader erover wil nadenken over wat hij zelf wil.
Je wilt het zelf waarschijnlijk niet weten, maar het is wel prettig om te weten hoe hij tegen bepaalde zaken aankijkt, dan heb je toch een soort richtlijn.
Jee, cru, dat je rond zijn verjaardag bent uitgerekend hé.
Ik hoop voor je, dat hij het mee mag maken.
Geven de artsen ook wel een beetje een richtlijn, hoelang je vader nog zal hebben, of blijven ze heel vaag?
Ik snap wel dat ze er geen uitspraak over doen, maar om te weten of het om weken, maanden of halve jaren gaat, dat helpt wel denk ik.
Gek hoe iedereen er op zijn eigen manier mee omgaat, ik wilde ook niet zoveel weten, ben erg struisvogelig, maar mijn moeder en zusjes hebben wat afgegoogled, die wilde ook heel veel weten.
En het is ook goed als je elkaar daarbij in zijn waarde laat heb ik gemerkt.
Ik begreep uit je berichtje, dat hij nu nog in het ziekenhuis is?
Dan hoop ik ook dat hij snel naar huis mag, dat is toch veel fijner voor iedereen!
Je wilt het zelf waarschijnlijk niet weten, maar het is wel prettig om te weten hoe hij tegen bepaalde zaken aankijkt, dan heb je toch een soort richtlijn.
Jee, cru, dat je rond zijn verjaardag bent uitgerekend hé.
Ik hoop voor je, dat hij het mee mag maken.
Geven de artsen ook wel een beetje een richtlijn, hoelang je vader nog zal hebben, of blijven ze heel vaag?
Ik snap wel dat ze er geen uitspraak over doen, maar om te weten of het om weken, maanden of halve jaren gaat, dat helpt wel denk ik.
Gek hoe iedereen er op zijn eigen manier mee omgaat, ik wilde ook niet zoveel weten, ben erg struisvogelig, maar mijn moeder en zusjes hebben wat afgegoogled, die wilde ook heel veel weten.
En het is ook goed als je elkaar daarbij in zijn waarde laat heb ik gemerkt.
Ik begreep uit je berichtje, dat hij nu nog in het ziekenhuis is?
Dan hoop ik ook dat hij snel naar huis mag, dat is toch veel fijner voor iedereen!
zondag 4 september 2011 om 13:53
Wat lief van je eleonora, dank je.
Ik herinner me een topic over opa Pluis, helaas heb jij het ook meegemaakt dus, al weet ik (gelukkig) niet, of het anders
' voelt ' als het schoonfamilie betreft.
Het maakt ook niet uit, iemand verliezen die je dierbaar is, is gewoon hartstikke moeilijk...
Hier zie ik best op tegen volgende week, en aan de andere kant ben ik ook wel blij dat er weer een gewoon ritme komt.
Dit jaar heb ik voor het eerst geen echte zin om weer te werken.
Ik moet me behoorlijk inlezen, ik krijg een nieuwe groep, en ik zie op tegen al het meeleven van ouders.
Want het is wel bekend, en ik weet dat er betrokken ouders zijn, die waarschijnlijk aan me vragen hoe het gaat.
En hoe lief ook, eigenlijk zit ik daar niet op te wachten, als er 25 kinderen op je zitten te wachten om hun eerste dag met mij te hebben.
Dan wil ik niet emotioneel beginnen, al vind ik het niet erg dat kinderen weten dat ik verdrietig ben, en dat zal ik ze ook wel vertellen hoor.
Nu ben ik ook ongesteld geworden, en ook daar ben ik labielerig onder. Dat heb ik altijd al, PMS, maar nu uit het zich vooral in 's avonds huilen, en het niet kunnen slapen.
Nou, een ego-post deze keer, kikkie, ik wens jou veel sterkte hoor, moeilijk om het voor iedereen goed te doen hé..
Eigenlijk kan dat ook niet, en daarom moet je jezelf ook niet vergeten!
Ik weet het wel, makkelijk gezegd door mij, maar misschien kun je hier en daar wat dingen delegeren.
En afzeggen hoort daar ook wel bij hoor, en dan vind ik jou geen aansteller!
Hopelijk valt het mee op je werk.
Kan het ook positief nieuws zijn, wat je bazin voor je heeft?
We horen vast wel weer van elkaar.
Ik herinner me een topic over opa Pluis, helaas heb jij het ook meegemaakt dus, al weet ik (gelukkig) niet, of het anders
' voelt ' als het schoonfamilie betreft.
Het maakt ook niet uit, iemand verliezen die je dierbaar is, is gewoon hartstikke moeilijk...
Hier zie ik best op tegen volgende week, en aan de andere kant ben ik ook wel blij dat er weer een gewoon ritme komt.
Dit jaar heb ik voor het eerst geen echte zin om weer te werken.
Ik moet me behoorlijk inlezen, ik krijg een nieuwe groep, en ik zie op tegen al het meeleven van ouders.
Want het is wel bekend, en ik weet dat er betrokken ouders zijn, die waarschijnlijk aan me vragen hoe het gaat.
En hoe lief ook, eigenlijk zit ik daar niet op te wachten, als er 25 kinderen op je zitten te wachten om hun eerste dag met mij te hebben.
Dan wil ik niet emotioneel beginnen, al vind ik het niet erg dat kinderen weten dat ik verdrietig ben, en dat zal ik ze ook wel vertellen hoor.
Nu ben ik ook ongesteld geworden, en ook daar ben ik labielerig onder. Dat heb ik altijd al, PMS, maar nu uit het zich vooral in 's avonds huilen, en het niet kunnen slapen.
Nou, een ego-post deze keer, kikkie, ik wens jou veel sterkte hoor, moeilijk om het voor iedereen goed te doen hé..
Eigenlijk kan dat ook niet, en daarom moet je jezelf ook niet vergeten!
Ik weet het wel, makkelijk gezegd door mij, maar misschien kun je hier en daar wat dingen delegeren.
En afzeggen hoort daar ook wel bij hoor, en dan vind ik jou geen aansteller!
Hopelijk valt het mee op je werk.
Kan het ook positief nieuws zijn, wat je bazin voor je heeft?
We horen vast wel weer van elkaar.
maandag 5 september 2011 om 21:40
Hee kikkie, ik hoef zelf pas donderdag te werken, ik werk donderdag en vrijdag namelijk, wat een luxe hé...
Maar de kinderen zijn wel geweest natuurlijk, en die vonden het heerlijk, gelukkig maar..
RT is inderdaad erg leuk en interessant.
Ik heb de opleiding speciaal onderwijs gedaan, en een zwak voor kinderen met gedragsproblemen, dat vind ik ook vaak een uitdaging.
Drie weken, wat een verschil inderdaad, ik vind het ook raar hoor, het is alweer wat vroeger donker, en het herfstgevoel begint al echt te komen.
Lief van je, dat je even aan me dacht.
Maar de kinderen zijn wel geweest natuurlijk, en die vonden het heerlijk, gelukkig maar..
RT is inderdaad erg leuk en interessant.
Ik heb de opleiding speciaal onderwijs gedaan, en een zwak voor kinderen met gedragsproblemen, dat vind ik ook vaak een uitdaging.
Drie weken, wat een verschil inderdaad, ik vind het ook raar hoor, het is alweer wat vroeger donker, en het herfstgevoel begint al echt te komen.
Lief van je, dat je even aan me dacht.
vrijdag 9 september 2011 om 21:32
Even een update dan maar.
Mijn werkdagen gingen eigenlijk heel goed.
Ik zag er tegenop, en heb me nog nooit eerder zo slecht voorbereid.
Gelukkig heb ik toch ervaring genoeg om de dag door te komen met de kinderen in de klas.
Wel merk ik, dat ik wel labiel ben hoor, vanmorgen zat mijn ene zoontje zo te treuzelen en te mopperen, en dan reageer ik daar veel te heftig op.
Dat heeft ook te maken met het feit dat mijn man voor z'n werk pas 's avonds om half 11 thuis was, en ik dus de rest zelf moest doen en regelen.
Woensdag krijgt mijn moeder uitslag van de borstpunctie, en ik zie daar tegenop, bang dat we weer slecht nieuws krijgen.
Kikkie, is jouw vader alweer thuis?
En hoe gaat het bij jullie?
Mijn werkdagen gingen eigenlijk heel goed.
Ik zag er tegenop, en heb me nog nooit eerder zo slecht voorbereid.
Gelukkig heb ik toch ervaring genoeg om de dag door te komen met de kinderen in de klas.
Wel merk ik, dat ik wel labiel ben hoor, vanmorgen zat mijn ene zoontje zo te treuzelen en te mopperen, en dan reageer ik daar veel te heftig op.
Dat heeft ook te maken met het feit dat mijn man voor z'n werk pas 's avonds om half 11 thuis was, en ik dus de rest zelf moest doen en regelen.
Woensdag krijgt mijn moeder uitslag van de borstpunctie, en ik zie daar tegenop, bang dat we weer slecht nieuws krijgen.
Kikkie, is jouw vader alweer thuis?
En hoe gaat het bij jullie?
zaterdag 10 september 2011 om 20:59
Hoi kikkie, bedankt voor je knuffel!
Wel fijn dat er begrip is van de directrice.
Mijn directeur houdt me ook in de gaten zegt hij, ik ren en ik vlieg op school, en hij gaf aan, dat ik niet gelijk teveel moest doen.
Maar zo ben ik nu eenmaal, het voelt niet goed als ik dingen moet afschuiven, delegeren vind ik lastig.
Wel heb ik een aantal activiteiten en commissies op een laag pitje gezet.
Voor jullie dus ook een spannende week volgende week.
Heeft je vader ook al eerder chemo gehad?
Het is gek om je vader als een zieke te zien hé?
Het is wel je vader, en die hoort sterk te zijn of zo, en het is denk ik confronterend om hem in een rolstoel te zien.
Ik heb dit jaar groep 5/6, voor het eerst een combi.
Verder heb ik groep 3 t/m 8 al eens gehad. Ik vind het ook een leuke groep!
Wel fijn dat er begrip is van de directrice.
Mijn directeur houdt me ook in de gaten zegt hij, ik ren en ik vlieg op school, en hij gaf aan, dat ik niet gelijk teveel moest doen.
Maar zo ben ik nu eenmaal, het voelt niet goed als ik dingen moet afschuiven, delegeren vind ik lastig.
Wel heb ik een aantal activiteiten en commissies op een laag pitje gezet.
Voor jullie dus ook een spannende week volgende week.
Heeft je vader ook al eerder chemo gehad?
Het is gek om je vader als een zieke te zien hé?
Het is wel je vader, en die hoort sterk te zijn of zo, en het is denk ik confronterend om hem in een rolstoel te zien.
Ik heb dit jaar groep 5/6, voor het eerst een combi.
Verder heb ik groep 3 t/m 8 al eens gehad. Ik vind het ook een leuke groep!
dinsdag 13 september 2011 om 13:34
Tja, dat heeft ook met het karakter van je vader te maken denk ik.
Mijn vader leefde van afspraak tot afspraak, en wilde ook nooit vooruitlopen op hoe het zou kunnen gaan.
Misschien is het te moeilijk voor jouw vader om het te willen bevatten?
Ik hoop dat je al iets gehoord hebt, dat wachten is vreselijk.
Kun je wel wat uitrusten? Of heb je er nog een 3 jarige rondrennen, dat valt niet mee, weet ik uit ervaring.
Mijn vader leefde van afspraak tot afspraak, en wilde ook nooit vooruitlopen op hoe het zou kunnen gaan.
Misschien is het te moeilijk voor jouw vader om het te willen bevatten?
Ik hoop dat je al iets gehoord hebt, dat wachten is vreselijk.
Kun je wel wat uitrusten? Of heb je er nog een 3 jarige rondrennen, dat valt niet mee, weet ik uit ervaring.
dinsdag 13 september 2011 om 22:14
Och Kikkie, wat een kutnieuws!
Ik herken je gevoel helemaal, kan me ook voorstellen dat je instort als de kinderen naar bed zijn.
Dus geen sorry, ik vind het al knap dat je het hier hebt gepost, dat is niet verplicht omdat ik het vraag hé, nu moet je even aan jezelf denken.
Hoe gaat je vader met het neiuws om?
En heb je het telefonisch gehoord, omdat je zelf ziek bent?
Jee, ik wilde dat ik allerlei opbeurende dingen kon zeggen, maar ik weet dat dat niet helpt.
Een hele dikke knuffel voor jou, ik hoop dat je steun hebt van je man en familie en vrienden, want dat heb je wel nodig.
en
Hier ging het vandaag heel goed, ik heb veel in huis gedaan.
Maar morgen ga ik met mijn moeder mee naar het ziekenhuis om de uitslag te krijgen van haar borstpunctie.
En ik zie er enorm tegenop.
Want de kans is groot dat het niet goed is.
En eigenlijk wil ik het niet horen, en m'n kop in het zand steken en zo, maar ik weet dat dat niet helpt.
er is geen tijd om even op adem te komen en de boel te verwerken, want we gaan door in die medische molen...
Ik herken je gevoel helemaal, kan me ook voorstellen dat je instort als de kinderen naar bed zijn.
Dus geen sorry, ik vind het al knap dat je het hier hebt gepost, dat is niet verplicht omdat ik het vraag hé, nu moet je even aan jezelf denken.
Hoe gaat je vader met het neiuws om?
En heb je het telefonisch gehoord, omdat je zelf ziek bent?
Jee, ik wilde dat ik allerlei opbeurende dingen kon zeggen, maar ik weet dat dat niet helpt.
Een hele dikke knuffel voor jou, ik hoop dat je steun hebt van je man en familie en vrienden, want dat heb je wel nodig.
en
Hier ging het vandaag heel goed, ik heb veel in huis gedaan.
Maar morgen ga ik met mijn moeder mee naar het ziekenhuis om de uitslag te krijgen van haar borstpunctie.
En ik zie er enorm tegenop.
Want de kans is groot dat het niet goed is.
En eigenlijk wil ik het niet horen, en m'n kop in het zand steken en zo, maar ik weet dat dat niet helpt.
er is geen tijd om even op adem te komen en de boel te verwerken, want we gaan door in die medische molen...
woensdag 14 september 2011 om 22:50
Ik snap heel goed dat je tegen het werk opziet kikkie.
En juist met dit soort werk kun je je niet even permitteren om even aan je eigen gedachten toe te komen.
En dit nieuws is inderdaad definitief.
Je wilt zo graag precies weten hoe het zal gaan, hoe lang het duurt, maar dat vond ik het moeilijkste, al die onzekerheid.
is je vader echt positief denk je? Of houdt hij zich groot?
Sommige mensen kunnen dat heel goed, en hoewel ik zelf wel positief ingesteld ben, vond ik het in dit soort dingen heel moeilijk.
Goed dat je het wel gaat aangeven bij de verloskundige, (als ze er is, grr ik snap je frustratie)
Let goed op jezelf hoor!
Wij kregen het advies vanuit het ziekenhuis, dat we ons niet moesten uitputten, want onze energie was hard nodig tijdens het hele proces.
Juist omdat je niet weet hoelang het gaat duren, hoe hard het ook klinkt.
voor jou!
Ik ga nu naar bed, morgen weer vroeg op, en de hele dag werken.
Dus ik kan pas 's avonds weer reageren.
Hopelijk knap je ook lichamelijk wat op.
En juist met dit soort werk kun je je niet even permitteren om even aan je eigen gedachten toe te komen.
En dit nieuws is inderdaad definitief.
Je wilt zo graag precies weten hoe het zal gaan, hoe lang het duurt, maar dat vond ik het moeilijkste, al die onzekerheid.
is je vader echt positief denk je? Of houdt hij zich groot?
Sommige mensen kunnen dat heel goed, en hoewel ik zelf wel positief ingesteld ben, vond ik het in dit soort dingen heel moeilijk.
Goed dat je het wel gaat aangeven bij de verloskundige, (als ze er is, grr ik snap je frustratie)
Let goed op jezelf hoor!
Wij kregen het advies vanuit het ziekenhuis, dat we ons niet moesten uitputten, want onze energie was hard nodig tijdens het hele proces.
Juist omdat je niet weet hoelang het gaat duren, hoe hard het ook klinkt.
voor jou!
Ik ga nu naar bed, morgen weer vroeg op, en de hele dag werken.
Dus ik kan pas 's avonds weer reageren.
Hopelijk knap je ook lichamelijk wat op.