Psyche
alle pijlers
Paniek, en even afleiding nodig
woensdag 20 juli 2011 om 23:40
Op gezondheid heb ik een topic staan over mijn ouders. (onder mijn andere nick Herfstrood)
Nu krijg ik net een telefoontje van mijn moeder, dat ze naar het ziekenhuis moet komen omdat het niet goed gaat met mijn vader, en hij naar intensive care wordt gebracht.
mijn man gaat met haar mee.
Ik zit me nu helemaal op te vreten, is er iemand wakker, of hebben jullie nog tips om de tijd door te komen totdat mijn man me belt?
Nu krijg ik net een telefoontje van mijn moeder, dat ze naar het ziekenhuis moet komen omdat het niet goed gaat met mijn vader, en hij naar intensive care wordt gebracht.
mijn man gaat met haar mee.
Ik zit me nu helemaal op te vreten, is er iemand wakker, of hebben jullie nog tips om de tijd door te komen totdat mijn man me belt?
zondag 18 september 2011 om 08:57
Dat viel mij ook wel op kikkie.
Vaak zijn dat mensen die uit een soort beleefdheid vragen hoe het gaat, en er dan een standaard verhaaltje bij verwachten.
Mensen die doorvragen, zijn vaak echt geinteresseerd.
Toen mijn vader net was overleden, had ik ook twee versies van het verhaal: de korte en de lange.
De lange bewaarde ik voor mensen die het echt wilde weten.
Maar dat doet niets af aan jouw gevoel kikkie.
Wat een mooi gebaar van Najib!
En ik kan me voorstellen dat het confronterend is.
Fijne dag nog vandaag.
Vaak zijn dat mensen die uit een soort beleefdheid vragen hoe het gaat, en er dan een standaard verhaaltje bij verwachten.
Mensen die doorvragen, zijn vaak echt geinteresseerd.
Toen mijn vader net was overleden, had ik ook twee versies van het verhaal: de korte en de lange.
De lange bewaarde ik voor mensen die het echt wilde weten.
Maar dat doet niets af aan jouw gevoel kikkie.
Wat een mooi gebaar van Najib!
En ik kan me voorstellen dat het confronterend is.
Fijne dag nog vandaag.
woensdag 21 september 2011 om 22:05
Och kikkie, wat verdrietig zeg!
En wat een spanning komt er weer bij.
Hoeveel weken ben je zwanger eigenlijk?
Ik snap heel goed dat je nu 'op jezelf' bent. Dan zijn alle andere dingen, zoals het forum, hartstikke onbelangrijk.
Ik hoop en duim met jullie mee voor maandag.
Wij hadden ook een studiedag, en ik heb me voor het eerst afgemeld. Het werd me iets teveel. Ik had elke dag wel iets verplichts van school, en werk alleen de donderdag en vrijdag normaal.
Plus het feit dat mijn man er een paar dagen niet was.
Maar ik ben blij dat ik het gedaan heb.
het geeft me wel rust.
Sterkte meid!
En wat een spanning komt er weer bij.
Hoeveel weken ben je zwanger eigenlijk?
Ik snap heel goed dat je nu 'op jezelf' bent. Dan zijn alle andere dingen, zoals het forum, hartstikke onbelangrijk.
Ik hoop en duim met jullie mee voor maandag.
Wij hadden ook een studiedag, en ik heb me voor het eerst afgemeld. Het werd me iets teveel. Ik had elke dag wel iets verplichts van school, en werk alleen de donderdag en vrijdag normaal.
Plus het feit dat mijn man er een paar dagen niet was.
Maar ik ben blij dat ik het gedaan heb.
het geeft me wel rust.
Sterkte meid!
zondag 25 september 2011 om 20:35
woensdag 28 september 2011 om 08:37
sistermoon,vind ik toch je topic eindelijk eens.Bedankt voor je tip!
Veel sterkte met het verlies van je vader!Het is een heftig iets om
iemand te missen waar je van houdt (ik zeg bewusst ''houdt'' en niet ''hield'' want de liefde blijft en de liefde wint.)Ik weet wat je meemaakt.Dus veel sterkte en blijf van je afschrijven.Ga zo snel mogelijk naar het andere topic bij ''overig''.Had het even razend druk.Een dikke knuf voor je!
Veel sterkte met het verlies van je vader!Het is een heftig iets om
iemand te missen waar je van houdt (ik zeg bewusst ''houdt'' en niet ''hield'' want de liefde blijft en de liefde wint.)Ik weet wat je meemaakt.Dus veel sterkte en blijf van je afschrijven.Ga zo snel mogelijk naar het andere topic bij ''overig''.Had het even razend druk.Een dikke knuf voor je!
maandag 3 oktober 2011 om 21:59
Het is megadruk hier op school.
Onderwijsweek, en dus veel ouders in de klas.
En groepsbesprekingen, vergaderingen en ik werk een dag voor mijn collega.
En de kinderboekenweek, maar dat is erg leuk!
Hoe gaat het met jou? Kun je het alweer een beetje bevatten dat het toch goed gaat?
Wat een achtbaan aan emoties maak je mee zeg.
En hoe is het met je vader?
Onderwijsweek, en dus veel ouders in de klas.
En groepsbesprekingen, vergaderingen en ik werk een dag voor mijn collega.
En de kinderboekenweek, maar dat is erg leuk!
Hoe gaat het met jou? Kun je het alweer een beetje bevatten dat het toch goed gaat?
Wat een achtbaan aan emoties maak je mee zeg.
En hoe is het met je vader?
dinsdag 25 oktober 2011 om 13:37
maandag 14 november 2011 om 21:07
Hee Kikkie!
Sorry, ik had niet in de gaten dat je hier ondertussen alweer gepost had.
Gek hé, dat het dus inderdaad niet werkt als je je anders voor wilt doen dan dat je eigenlijk bent.
Hopelijk heb je uiteindelijk wel een goed gevoel aan jullie vakantie overgehouden.
Goh, en je werk opgezegd!
Ik vind altijd dat je plezier moet hebben in je werk, en anders iets anders moet zoeken.
Dus ik begrijp je beslissing goed.
Geeft het je rust?
Of ben je wel op zoek naar een plek waar je je meer 'gewenst en gewaardeerd' wordt.
Jammer dat er zoveel mensen zijn die zich niet kunnen verplaatsen in een ander hé.
Tenminste, zo komt het op mij wel over, als ik het zo lees.
Goed dat jij wel begrijpt dat het jongetje er niets aan kan doen.
Dat is ook lastig uit te leggen aan kinderen.
Ik ken het dilemma wel.
Met mij gaat het best goed.
Ik ben niet ingestort, wat ik eigenlijk wel had verwacht of zo.
De week voordat ik ongesteld word ben ik wel labieler.
Dan huil ik snel, kan ook minder van mijn kinderen hebben dan.
Ik heb het meeste moeite met alle 'eerste keren'.
En dat had ik niet gedacht van mezelf.
Maar juist al die tradities, alle jaarlijks terugkerende feestjes drukken me zo hard met mijn neus op het feit dat hij er niet meer is.
Dan zie ik voor me hoe hij er zat, wat hij zei vorig jaar bij hetzelfde feestje.
Het hoort erbij, dat weet ik.
Hoe gaat het met de gezondheid van jouw vader nu?
Sorry, ik had niet in de gaten dat je hier ondertussen alweer gepost had.
Gek hé, dat het dus inderdaad niet werkt als je je anders voor wilt doen dan dat je eigenlijk bent.
Hopelijk heb je uiteindelijk wel een goed gevoel aan jullie vakantie overgehouden.
Goh, en je werk opgezegd!
Ik vind altijd dat je plezier moet hebben in je werk, en anders iets anders moet zoeken.
Dus ik begrijp je beslissing goed.
Geeft het je rust?
Of ben je wel op zoek naar een plek waar je je meer 'gewenst en gewaardeerd' wordt.
Jammer dat er zoveel mensen zijn die zich niet kunnen verplaatsen in een ander hé.
Tenminste, zo komt het op mij wel over, als ik het zo lees.
Goed dat jij wel begrijpt dat het jongetje er niets aan kan doen.
Dat is ook lastig uit te leggen aan kinderen.
Ik ken het dilemma wel.
Met mij gaat het best goed.
Ik ben niet ingestort, wat ik eigenlijk wel had verwacht of zo.
De week voordat ik ongesteld word ben ik wel labieler.
Dan huil ik snel, kan ook minder van mijn kinderen hebben dan.
Ik heb het meeste moeite met alle 'eerste keren'.
En dat had ik niet gedacht van mezelf.
Maar juist al die tradities, alle jaarlijks terugkerende feestjes drukken me zo hard met mijn neus op het feit dat hij er niet meer is.
Dan zie ik voor me hoe hij er zat, wat hij zei vorig jaar bij hetzelfde feestje.
Het hoort erbij, dat weet ik.
Hoe gaat het met de gezondheid van jouw vader nu?
zaterdag 28 januari 2012 om 22:25
En up maar weer eens...
Kikkie, ik heb het gelezen hoor, en ik snap ook dat je het verwijderd hebt..
Ik zie dat je meerdere berichtjes weggehaald hebt, dus ik vraag nu even niet naar de situatie, ik laat het aan jou over wat je kwijt wil.
Wel hoop ik dat het goed met je (of jullie gaat.
Nu is het wel weer tijd voor een update denk ik.
Mijn laatste bericht was van 14 november.
Ik heb de hele decembermaand gestruisvogeld..
Het was een rottijd, met zoveel eerste keren, blegh!
Toch heb ik doorgedaan, ben gewoon aan het werk geweest, heb de blije moeder gespeeld als het nodig was.
's avonds, als de kids slapen, heb ik tijd om dingen te verwerken.
En nu kan dat ook echt of zo.
Want we hebben ook zorgen (gehad) om mijn moeder, ze moest allerlei onderzoeken ondergaan, en het was heel spannend hoe de uitslagen zouden zijn.
Maar die zijn goed, dus dat geeft weer lucht.
Vorige week was ik eindelijk weer toe aan het bekijken van foto's.
En zo ga ik steeds stapjes vooruit, met af een toe een grote pas achteruit.
Af en toe het topic uppen is ook goed voor mezelf, dan lees ik weer terug en herken ik mijn gevoel weer...
Nu eerst weekend vieren!
Kikkie, ik heb het gelezen hoor, en ik snap ook dat je het verwijderd hebt..
Ik zie dat je meerdere berichtjes weggehaald hebt, dus ik vraag nu even niet naar de situatie, ik laat het aan jou over wat je kwijt wil.
Wel hoop ik dat het goed met je (of jullie gaat.
Nu is het wel weer tijd voor een update denk ik.
Mijn laatste bericht was van 14 november.
Ik heb de hele decembermaand gestruisvogeld..
Het was een rottijd, met zoveel eerste keren, blegh!
Toch heb ik doorgedaan, ben gewoon aan het werk geweest, heb de blije moeder gespeeld als het nodig was.
's avonds, als de kids slapen, heb ik tijd om dingen te verwerken.
En nu kan dat ook echt of zo.
Want we hebben ook zorgen (gehad) om mijn moeder, ze moest allerlei onderzoeken ondergaan, en het was heel spannend hoe de uitslagen zouden zijn.
Maar die zijn goed, dus dat geeft weer lucht.
Vorige week was ik eindelijk weer toe aan het bekijken van foto's.
En zo ga ik steeds stapjes vooruit, met af een toe een grote pas achteruit.
Af en toe het topic uppen is ook goed voor mezelf, dan lees ik weer terug en herken ik mijn gevoel weer...
Nu eerst weekend vieren!
vrijdag 3 februari 2012 om 20:13
hai sistermoon,
Leuk dat je een update schrijft. Ik vroeg me al af hoe het met je ging.
ja ik werd herkend door een vriendin. Niet zo erg hoor, maar in combinatie met andere dingen die ik schreef, toch maar wat gedelete.
Ik herken een heel stuk van je gevoelens in december, al kan ik me daar natuurlijk niet helemaal in verplaatsen omdat mijn vader er nog is. Maar oh wat heb ik dat ook veel gehad, maar dan meer als "dit kan wel eens de laatste kerst zijn etc"
Wat fijn dat alles moet je moeder toch goed is gegaan. Jeetje wat een tijd meis, ik snap goed dat je even genoeg aan alles had hoor. Vergeet jezelf echt niet he!
Heb je de drukke tijd op school ook een beetje overleefd?
Mijn vader moet aankomende week weer voor de onderzoeken, heel spannend vind ik het. Waarschijnlijk komen we nu wel te weten of er iets gaande is. Ik vind hem ongelooflijk sterk, maar ik vind hem er wel slecht uitzien. Wit, moe en een paar jasjes uitgedaan.
Met kerst heeft mijn moeder ook in het ziekenhuis gelegen met longonsteking. Ze is nog steeds niet helemaal opgeknapt en de longarts vertrouwd de foto's niet helemaal. Ik wil er gewoon niet aan denken.... maar ik ga maar uit van het beste.
Ik was met de kerst ook niet lekker, hele heftige pijnaanvallen in mijn rug. Toen ik bij mijn moeder in het ziekenhuis op bezoek was, werd een aanval zo heftig, dat ik door een zuster, die net even bij mijn moeder was, even op een bed geparkeerd ben. Om een lang verhaal kort te maken, ik belandde in hetzelfde ziekenhuis met, wat uiteindelijk bleek, nierstenen. Aangezien ik al aardig op weg ben met de zwangerschap, waren ze wat voorzichtig. Gelukkig is alles goed.
Zo zielig, mijn vader rende op dat moment tussen mij en mijn moeder, terwijl hij zelf zo ziek is!
Ik heb daardoor ook veel gemist, verjaardag dochter en de kerstdagen en tel daarbij dat sombere gevoel en ik zat niet zo lekker in mijn vel.
Wij hebben gewoon een prive ijsbaan voor de deur, de sloot is zo mooi, dat we vanmiddag heerlijk konden spelen op het ijs. Man heeft nu ijzers ondergebonden dus ik ga even spieken!
Leuk dat je een update schrijft. Ik vroeg me al af hoe het met je ging.
ja ik werd herkend door een vriendin. Niet zo erg hoor, maar in combinatie met andere dingen die ik schreef, toch maar wat gedelete.
Ik herken een heel stuk van je gevoelens in december, al kan ik me daar natuurlijk niet helemaal in verplaatsen omdat mijn vader er nog is. Maar oh wat heb ik dat ook veel gehad, maar dan meer als "dit kan wel eens de laatste kerst zijn etc"
Wat fijn dat alles moet je moeder toch goed is gegaan. Jeetje wat een tijd meis, ik snap goed dat je even genoeg aan alles had hoor. Vergeet jezelf echt niet he!
Heb je de drukke tijd op school ook een beetje overleefd?
Mijn vader moet aankomende week weer voor de onderzoeken, heel spannend vind ik het. Waarschijnlijk komen we nu wel te weten of er iets gaande is. Ik vind hem ongelooflijk sterk, maar ik vind hem er wel slecht uitzien. Wit, moe en een paar jasjes uitgedaan.
Met kerst heeft mijn moeder ook in het ziekenhuis gelegen met longonsteking. Ze is nog steeds niet helemaal opgeknapt en de longarts vertrouwd de foto's niet helemaal. Ik wil er gewoon niet aan denken.... maar ik ga maar uit van het beste.
Ik was met de kerst ook niet lekker, hele heftige pijnaanvallen in mijn rug. Toen ik bij mijn moeder in het ziekenhuis op bezoek was, werd een aanval zo heftig, dat ik door een zuster, die net even bij mijn moeder was, even op een bed geparkeerd ben. Om een lang verhaal kort te maken, ik belandde in hetzelfde ziekenhuis met, wat uiteindelijk bleek, nierstenen. Aangezien ik al aardig op weg ben met de zwangerschap, waren ze wat voorzichtig. Gelukkig is alles goed.
Zo zielig, mijn vader rende op dat moment tussen mij en mijn moeder, terwijl hij zelf zo ziek is!
Ik heb daardoor ook veel gemist, verjaardag dochter en de kerstdagen en tel daarbij dat sombere gevoel en ik zat niet zo lekker in mijn vel.
Wij hebben gewoon een prive ijsbaan voor de deur, de sloot is zo mooi, dat we vanmiddag heerlijk konden spelen op het ijs. Man heeft nu ijzers ondergebonden dus ik ga even spieken!
zaterdag 11 februari 2012 om 17:09
maandag 13 februari 2012 om 11:20
dank je wel lieve sistermoon. Ik wil niet je topic overnemen hoor, dat is niet mijn bedoeling.....
Hier gaat het wel, het nieuws is even ingeslagen als een bom, maar ik kan er toch niets aan veranderen dus probeer me erbij neer te leggen. We hebben het onze kindere ook verteld en die zijn erg verdrietig. Zo zielig, dan breekt je hart.
Aankomende tijd weer aanvullende onderzoeken, kijken hoever het is en wat er nog gedaan kan worden. Maar genezen zal hij niet. meer. De artsen waren erg geschrokken dat het zo snel alweer terug was. In oktober was hij nog schoon....
Ik probeer mezelf niet te gek te maken met spookgedachtes dat hij misschien de baby niet meer ziet. maar nog maar 9 weekjes en dan is ze er. Dat moet toch lukken!!
Aankomende week ook mijn moeder voor controle, ik wil er gewoon niet aan denken.
Hier gaat het wel, het nieuws is even ingeslagen als een bom, maar ik kan er toch niets aan veranderen dus probeer me erbij neer te leggen. We hebben het onze kindere ook verteld en die zijn erg verdrietig. Zo zielig, dan breekt je hart.
Aankomende tijd weer aanvullende onderzoeken, kijken hoever het is en wat er nog gedaan kan worden. Maar genezen zal hij niet. meer. De artsen waren erg geschrokken dat het zo snel alweer terug was. In oktober was hij nog schoon....
Ik probeer mezelf niet te gek te maken met spookgedachtes dat hij misschien de baby niet meer ziet. maar nog maar 9 weekjes en dan is ze er. Dat moet toch lukken!!
Aankomende week ook mijn moeder voor controle, ik wil er gewoon niet aan denken.