Waarom?
woensdag 7 september 2011 om 10:10
Dag lieve mensen!
Ik schrijf dit topic nav een ander topic, what's new
Sowieso vind ik de verschillen tussen mannen en vrouwen leuk en discusieer daar graag over. En ik heb er weer eentje...
Na een tijdlang te hebben mee gelezen op dit forum merk ik dat ik steeds tegen dezelfde berichtjes aanloop althans berichtjes, topics, met hetzelfde onderwerp...
Het gaat bijna altijd over topics in de relationele sfeer. Eerst krijg je dan een uiteenzetting van wat er gebeurd is. Dit kan vanalles zijn maar de berichtjes waar ik op doel hebben een strekking die vaak niet positief is. Mijn vriend dit, mijn vriend zus en mijn vriend zo. Logisch ook je moet af en toe gewoon even lekker van je afschrijven en dat snap ik. Zeker als die lul vent zich niet aan de afspraken heeft gehouden of weer niet gebeld heeft, of weer te laat thuis is.. Kleine frustraties die hoog kunnen oplopen, begrijpelijk.
Maar soms, soms lees ik verhalen waarvan mijn nekharen recht overeind gaan staan; vriend heeft mijn keel dichtgeknepen, mijn bedreigd, mij mishandeld, verkracht, is met mijn zus naar bed geweest enz enz enz
En dan mijn vraag; Waarom, waarom, waarom in godsnaam zijn er dan nog vrouwen die zeggen; ja maar hij zei echt dat hij spijt had en dat hij het nooit meer zou doen of hij is toch wel erg leuk dus ik heb het hem vergeven tot soms wel als gevolg dat deze dame volledig van haar familie wordt afgescheiden door de man in kwestie.
Ik moet zeggen dat ik maar weinig mannen ken die in een dergelijke 'val' lopen en daar zit hem dus ook weer mijn vraag in, waarom zijn vrouwen hiervoor zo veel ontvankelijker, lijkt het?
En natuurlijk zijn er hier genoeg vrouwen die na het lezen van OP zeggen; run forrest run, en terecht dus ik wil zeker niet alle vrouwen over een kam scheren hoor. Maar waarom, als alles zo klaar is als een klontje (hij slaat me, hij heeft me verkracht enz enz enz), twijfelen vrouwen nog of ze bij hem moeten blijven?
Ik schrijf dit topic nav een ander topic, what's new
Sowieso vind ik de verschillen tussen mannen en vrouwen leuk en discusieer daar graag over. En ik heb er weer eentje...
Na een tijdlang te hebben mee gelezen op dit forum merk ik dat ik steeds tegen dezelfde berichtjes aanloop althans berichtjes, topics, met hetzelfde onderwerp...
Het gaat bijna altijd over topics in de relationele sfeer. Eerst krijg je dan een uiteenzetting van wat er gebeurd is. Dit kan vanalles zijn maar de berichtjes waar ik op doel hebben een strekking die vaak niet positief is. Mijn vriend dit, mijn vriend zus en mijn vriend zo. Logisch ook je moet af en toe gewoon even lekker van je afschrijven en dat snap ik. Zeker als die lul vent zich niet aan de afspraken heeft gehouden of weer niet gebeld heeft, of weer te laat thuis is.. Kleine frustraties die hoog kunnen oplopen, begrijpelijk.
Maar soms, soms lees ik verhalen waarvan mijn nekharen recht overeind gaan staan; vriend heeft mijn keel dichtgeknepen, mijn bedreigd, mij mishandeld, verkracht, is met mijn zus naar bed geweest enz enz enz
En dan mijn vraag; Waarom, waarom, waarom in godsnaam zijn er dan nog vrouwen die zeggen; ja maar hij zei echt dat hij spijt had en dat hij het nooit meer zou doen of hij is toch wel erg leuk dus ik heb het hem vergeven tot soms wel als gevolg dat deze dame volledig van haar familie wordt afgescheiden door de man in kwestie.
Ik moet zeggen dat ik maar weinig mannen ken die in een dergelijke 'val' lopen en daar zit hem dus ook weer mijn vraag in, waarom zijn vrouwen hiervoor zo veel ontvankelijker, lijkt het?
En natuurlijk zijn er hier genoeg vrouwen die na het lezen van OP zeggen; run forrest run, en terecht dus ik wil zeker niet alle vrouwen over een kam scheren hoor. Maar waarom, als alles zo klaar is als een klontje (hij slaat me, hij heeft me verkracht enz enz enz), twijfelen vrouwen nog of ze bij hem moeten blijven?
woensdag 7 september 2011 om 11:38
quote:Anthonius schreef op 07 september 2011 @ 11:34:
[...]
Wauw, dus het maakt niet uit hoe je eigen insteek is, als je zo iemand tegenkomt ben je altijd de Sjaak? Lijkt me stug...Zo bedoelde ik het helemaal niet. Ik bedoel dat ook de mensen die in een gewelddadige relatie zitten daarvoor altijd gedacht hebben dat niet te zullen pikken en ook altijd geroepen hebben 1 klap en ik ben weg.
[...]
Wauw, dus het maakt niet uit hoe je eigen insteek is, als je zo iemand tegenkomt ben je altijd de Sjaak? Lijkt me stug...Zo bedoelde ik het helemaal niet. Ik bedoel dat ook de mensen die in een gewelddadige relatie zitten daarvoor altijd gedacht hebben dat niet te zullen pikken en ook altijd geroepen hebben 1 klap en ik ben weg.
woensdag 7 september 2011 om 11:42
Ik moet zeggen dat ik maar weinig mannen ken die in een dergelijke 'val' lopen en daar zit hem dus ook weer mijn vraag in, waarom zijn vrouwen hiervoor zo veel ontvankelijker, lijkt het?
Ik vraag me af of dit klopt. Ik denk dat mannen zulke dingen meer verborgen houden voor de buitenwereld, daar heerst veel meer schaamte. Bovendien zijn vrouwen sterker in manipuleren en dat is een andere vorm van geweld.
Ik vraag me af of dit klopt. Ik denk dat mannen zulke dingen meer verborgen houden voor de buitenwereld, daar heerst veel meer schaamte. Bovendien zijn vrouwen sterker in manipuleren en dat is een andere vorm van geweld.
woensdag 7 september 2011 om 11:42
woensdag 7 september 2011 om 11:43
quote:lila01 schreef op 07 september 2011 @ 11:42:
Ik moet zeggen dat ik maar weinig mannen ken die in een dergelijke 'val' lopen en daar zit hem dus ook weer mijn vraag in, waarom zijn vrouwen hiervoor zo veel ontvankelijker, lijkt het?
Ik vraag me af of dit klopt. Ik denk dat mannen zulke dingen meer verborgen houden voor de buitenwereld, daar heerst veel meer schaamte. Bovendien zijn vrouwen sterker in manipuleren en dat is een andere vorm van geweld.Dat heb ik ook al gesteld (en zelfs ondersteund met een onderzoek) maar daar wordt helaas niet op ingegaan.
Ik moet zeggen dat ik maar weinig mannen ken die in een dergelijke 'val' lopen en daar zit hem dus ook weer mijn vraag in, waarom zijn vrouwen hiervoor zo veel ontvankelijker, lijkt het?
Ik vraag me af of dit klopt. Ik denk dat mannen zulke dingen meer verborgen houden voor de buitenwereld, daar heerst veel meer schaamte. Bovendien zijn vrouwen sterker in manipuleren en dat is een andere vorm van geweld.Dat heb ik ook al gesteld (en zelfs ondersteund met een onderzoek) maar daar wordt helaas niet op ingegaan.
woensdag 7 september 2011 om 11:46
quote:justme27 schreef op 07 september 2011 @ 11:42:
Verduidelijking:
Ik zou dat niet pikken en bij de eerste klap zou ik weg zijn, dat zijn hypothetische stellingen die iedereen deelt. Of denk jij dat er mensen zijn die bewust denken, nou als mijn hypothetische partner mij slaat dan accepteer ik dat.eensch
Verduidelijking:
Ik zou dat niet pikken en bij de eerste klap zou ik weg zijn, dat zijn hypothetische stellingen die iedereen deelt. Of denk jij dat er mensen zijn die bewust denken, nou als mijn hypothetische partner mij slaat dan accepteer ik dat.eensch
woensdag 7 september 2011 om 11:50
Ik heb op een gegeven moment zelfs teruggeslagen en hem bedreigd met een mes. Daarna heeft ie me nooit meer geslagen, maar de angst is er nog wel. Terwijl mijn vriend hém vermoordt als ie me ooit nog aan durft te raken.
Maar ik kan niet zeggen dat ik daar een zelfbewuste vrouw van ben geworden, ik kan denk ik nog niet eens zeggen dat ik zelfbewust ben. Wel druk ermee bezig.
Maar ik kan niet zeggen dat ik daar een zelfbewuste vrouw van ben geworden, ik kan denk ik nog niet eens zeggen dat ik zelfbewust ben. Wel druk ermee bezig.
woensdag 7 september 2011 om 11:55
quote:justme27 schreef op 07 september 2011 @ 11:50:
Ik heb op een gegeven moment zelfs teruggeslagen en hem bedreigd met een mes. Daarna heeft ie me nooit meer geslagen, maar de angst is er nog wel. Terwijl mijn vriend hém vermoordt als ie me ooit nog aan durft te raken.
Maar ik kan niet zeggen dat ik daar een zelfbewuste vrouw van ben geworden, ik kan denk ik nog niet eens zeggen dat ik zelfbewust ben. Wel druk ermee bezig.Ik ben 49 meid en mijn moeder heeft op mijn 35ste zelfmoord gepleegd. Geloof me, dan verander je dusdanig, dat niemand je meer kan overtuigen van je minderwaardigheid.
Ik heb op een gegeven moment zelfs teruggeslagen en hem bedreigd met een mes. Daarna heeft ie me nooit meer geslagen, maar de angst is er nog wel. Terwijl mijn vriend hém vermoordt als ie me ooit nog aan durft te raken.
Maar ik kan niet zeggen dat ik daar een zelfbewuste vrouw van ben geworden, ik kan denk ik nog niet eens zeggen dat ik zelfbewust ben. Wel druk ermee bezig.Ik ben 49 meid en mijn moeder heeft op mijn 35ste zelfmoord gepleegd. Geloof me, dan verander je dusdanig, dat niemand je meer kan overtuigen van je minderwaardigheid.
woensdag 7 september 2011 om 11:56
woensdag 7 september 2011 om 11:58
quote:Cateautje schreef op 07 september 2011 @ 11:55:
[...]
Ik ben 49 meid en mijn moeder heeft op mijn 35ste zelfmoord gepleegd. Geloof me, dan verander je dusdanig, dat niemand je meer kan overtuigen van je minderwaardigheid.
Ow wat verschrikkelijk voor je.
Ik ben juist bang dat ik gevoelsmatig nooit meer van die minderwaardigheid af kom. Rationeel gezien wel hoor, maar het blijft een constante innerlijke strijd.
[...]
Ik ben 49 meid en mijn moeder heeft op mijn 35ste zelfmoord gepleegd. Geloof me, dan verander je dusdanig, dat niemand je meer kan overtuigen van je minderwaardigheid.
Ow wat verschrikkelijk voor je.
Ik ben juist bang dat ik gevoelsmatig nooit meer van die minderwaardigheid af kom. Rationeel gezien wel hoor, maar het blijft een constante innerlijke strijd.
woensdag 7 september 2011 om 11:59
quote:justme27 schreef op 07 september 2011 @ 11:58:
[...]
Ow wat verschrikkelijk voor je.
Ik ben juist bang dat ik gevoelsmatig nooit meer van die minderwaardigheid af kom. Rationeel gezien wel hoor, maar het blijft een constante innerlijke strijd.Dan moet je maar eens een keertje goed kwaad worden. Ook op jezelf, want je bent een waardig mens, ben je helemaal belazerd om daar aan te twijfelen, gek!
[...]
Ow wat verschrikkelijk voor je.
Ik ben juist bang dat ik gevoelsmatig nooit meer van die minderwaardigheid af kom. Rationeel gezien wel hoor, maar het blijft een constante innerlijke strijd.Dan moet je maar eens een keertje goed kwaad worden. Ook op jezelf, want je bent een waardig mens, ben je helemaal belazerd om daar aan te twijfelen, gek!
woensdag 7 september 2011 om 12:02
quote:Cateautje schreef op 07 september 2011 @ 11:59:
[...]
Dan moet je maar eens een keertje goed kwaad worden. Ook op jezelf, want je bent een waardig mens, ben je helemaal belazerd om daar aan te twijfelen, gek!
Dat weet ik ook wel, maar tussen weten en voelen zit een groot verschil!
Maar geen mens die mij in het echie kent die dat zou vermoeden hoor, want juist doordat mijn grenzen zo vaak overschreden zijn, bewaak ik ze als een hellehond .
[...]
Dan moet je maar eens een keertje goed kwaad worden. Ook op jezelf, want je bent een waardig mens, ben je helemaal belazerd om daar aan te twijfelen, gek!
Dat weet ik ook wel, maar tussen weten en voelen zit een groot verschil!
Maar geen mens die mij in het echie kent die dat zou vermoeden hoor, want juist doordat mijn grenzen zo vaak overschreden zijn, bewaak ik ze als een hellehond .
woensdag 7 september 2011 om 12:04
quote:justme27 schreef op 07 september 2011 @ 12:02:
[...]
Dat weet ik ook wel, maar tussen weten en voelen zit een groot verschil!
Maar geen mens die mij in het echie kent die dat zou vermoeden hoor, want juist doordat mijn grenzen zo vaak overschreden zijn, bewaak ik ze als een hellehond .Ga kickboxen of zo, dan ben je zo genezen.
[...]
Dat weet ik ook wel, maar tussen weten en voelen zit een groot verschil!
Maar geen mens die mij in het echie kent die dat zou vermoeden hoor, want juist doordat mijn grenzen zo vaak overschreden zijn, bewaak ik ze als een hellehond .Ga kickboxen of zo, dan ben je zo genezen.
woensdag 7 september 2011 om 12:06
Er zijn gelukkig wél uitzonderingen. Ik ben er zelf een voorbeeld van:
Lang huwelijk, twee kinderen, lange tijd gelukkig geweest, toen de problemen begonnen er ook lange tijd aan gewerkt, op verschillende manieren. In de laatste twee jaar was de sfeer behoorlijk verziekt en voelde ik me soms bedreigd door agressieve manier van ruziemaken, maar ik wist dat gevoel steeds weer van me af te zetten. De klap was voor mij de druppel. Ik denk dat er vast meer vrouwen zijn zoals ik die wél hun biezen pakken na de eerste klap.
Lang huwelijk, twee kinderen, lange tijd gelukkig geweest, toen de problemen begonnen er ook lange tijd aan gewerkt, op verschillende manieren. In de laatste twee jaar was de sfeer behoorlijk verziekt en voelde ik me soms bedreigd door agressieve manier van ruziemaken, maar ik wist dat gevoel steeds weer van me af te zetten. De klap was voor mij de druppel. Ik denk dat er vast meer vrouwen zijn zoals ik die wél hun biezen pakken na de eerste klap.
woensdag 7 september 2011 om 12:12
quote:justme27 schreef op 07 september 2011 @ 12:06:
[...]
O wat erg dat is niet mijn bedoeling (en ook niet om dit topic te kapen). Ik werk er hard aan!Zet jezelf op een rijtje. Al je goede eigenschappen en al je mindere eigenschappen en leer dan van je mindere eigenschappen te houden, want ze maken van jou wie je werkelijk bent. En de kracht daarachter is, dat als je je mindere eigenschappen weet te omhelzen, dat niemand je er ooit nog mee kan confronteren.Absolute zelfacceptatie, dat is waar het om draait, het maakt je sterk en krachtig.
[...]
O wat erg dat is niet mijn bedoeling (en ook niet om dit topic te kapen). Ik werk er hard aan!Zet jezelf op een rijtje. Al je goede eigenschappen en al je mindere eigenschappen en leer dan van je mindere eigenschappen te houden, want ze maken van jou wie je werkelijk bent. En de kracht daarachter is, dat als je je mindere eigenschappen weet te omhelzen, dat niemand je er ooit nog mee kan confronteren.Absolute zelfacceptatie, dat is waar het om draait, het maakt je sterk en krachtig.
woensdag 7 september 2011 om 12:24
quote:Anthonius schreef op 07 september 2011 @ 11:31:
[...]
Ik begrijp dit niet; ze zijn gebleven uit angst en het geloof zonder hem niets te zijn. Maar als je als 'normale' trotste vrouw die realtie instapt en hij zegt dat je niet waard bent, dan krab je toch al achte rje oren en als hij het nog eens zegt ben je weg, toch? Of zie ik dat verkeerd?
Ik bedoel dat die angst waar jij het ove rhebt mij niet iets lijkt wat van de een op andere dag ontstaat maar gradueelDe eigenwaarde was dus al niet echt groot, anders had die persoon dat niet toegelaten...
[...]
Ik begrijp dit niet; ze zijn gebleven uit angst en het geloof zonder hem niets te zijn. Maar als je als 'normale' trotste vrouw die realtie instapt en hij zegt dat je niet waard bent, dan krab je toch al achte rje oren en als hij het nog eens zegt ben je weg, toch? Of zie ik dat verkeerd?
Ik bedoel dat die angst waar jij het ove rhebt mij niet iets lijkt wat van de een op andere dag ontstaat maar gradueelDe eigenwaarde was dus al niet echt groot, anders had die persoon dat niet toegelaten...
woensdag 7 september 2011 om 12:27
Wat betreft kinderen die opgroeien in sfeer van huiselijk geweld, lichamelijke en/of geestelijke mishandeling.
Dat maakt me verdrietig.
Een kind kan niet kiezen, het heeft daar iig niet voor gekozen, het zit er tussenin en is een weerloos slachtoffer. (Als volwassene heb je bijna altijd een keuze.) Ouders behoren een kind te beschermen.
Daarmee bouw je ook voor de toekomst geen gezonde dosis eigenwaarde mee op.
Dat maakt me verdrietig.
Een kind kan niet kiezen, het heeft daar iig niet voor gekozen, het zit er tussenin en is een weerloos slachtoffer. (Als volwassene heb je bijna altijd een keuze.) Ouders behoren een kind te beschermen.
Daarmee bouw je ook voor de toekomst geen gezonde dosis eigenwaarde mee op.
woensdag 7 september 2011 om 12:29
quote:anonanas schreef op 07 september 2011 @ 12:06:
Er zijn gelukkig wél uitzonderingen. Ik ben er zelf een voorbeeld van:
Lang huwelijk, twee kinderen, lange tijd gelukkig geweest, toen de problemen begonnen er ook lange tijd aan gewerkt, op verschillende manieren. In de laatste twee jaar was de sfeer behoorlijk verziekt en voelde ik me soms bedreigd door agressieve manier van ruziemaken, maar ik wist dat gevoel steeds weer van me af te zetten. De klap was voor mij de druppel. Ik denk dat er vast meer vrouwen zijn zoals ik die wél hun biezen pakken na de eerste klap.
Hier ook dezelfde verhaal. Geen eerste klap hier, want zijn agressieve houding was genoeg voor mij om te willen scheiden. Hij besefte toen wat hij deed en hebben we eraan gewerkt.
Wij vrouwen praten ook makkelijker erover. We ´mogen´ onze gevoel tonen en delen, Er is bovendien nog een taboe als het over geweld tegen mannen gaat
Er zijn gelukkig wél uitzonderingen. Ik ben er zelf een voorbeeld van:
Lang huwelijk, twee kinderen, lange tijd gelukkig geweest, toen de problemen begonnen er ook lange tijd aan gewerkt, op verschillende manieren. In de laatste twee jaar was de sfeer behoorlijk verziekt en voelde ik me soms bedreigd door agressieve manier van ruziemaken, maar ik wist dat gevoel steeds weer van me af te zetten. De klap was voor mij de druppel. Ik denk dat er vast meer vrouwen zijn zoals ik die wél hun biezen pakken na de eerste klap.
Hier ook dezelfde verhaal. Geen eerste klap hier, want zijn agressieve houding was genoeg voor mij om te willen scheiden. Hij besefte toen wat hij deed en hebben we eraan gewerkt.
Wij vrouwen praten ook makkelijker erover. We ´mogen´ onze gevoel tonen en delen, Er is bovendien nog een taboe als het over geweld tegen mannen gaat
woensdag 7 september 2011 om 12:35
quote:Cateautje schreef op 07 september 2011 @ 12:12:
[...]
Zet jezelf op een rijtje. Al je goede eigenschappen en al je mindere eigenschappen en leer dan van je mindere eigenschappen te houden, want ze maken van jou wie je werkelijk bent. En de kracht daarachter is, dat als je je mindere eigenschappen weet te omhelzen, dat niemand je er ooit nog mee kan confronteren.Absolute zelfacceptatie, dat is waar het om draait, het maakt je sterk en krachtig.
Dankjewel voor je lieve posts
Ik weet heel goed wie ik ben en ook wat mijn goede en minder goede eigenschappen zijn. Ik ben er ook van overtuigd dat ik al een heel eind ben, maar haal mijn eigenwaarde nog teveel uit externe omstandigheden in plaats van uit mezelf. Heb nog wel een eindje te gaan, maar ik zal er komen.
[...]
Zet jezelf op een rijtje. Al je goede eigenschappen en al je mindere eigenschappen en leer dan van je mindere eigenschappen te houden, want ze maken van jou wie je werkelijk bent. En de kracht daarachter is, dat als je je mindere eigenschappen weet te omhelzen, dat niemand je er ooit nog mee kan confronteren.Absolute zelfacceptatie, dat is waar het om draait, het maakt je sterk en krachtig.
Dankjewel voor je lieve posts
Ik weet heel goed wie ik ben en ook wat mijn goede en minder goede eigenschappen zijn. Ik ben er ook van overtuigd dat ik al een heel eind ben, maar haal mijn eigenwaarde nog teveel uit externe omstandigheden in plaats van uit mezelf. Heb nog wel een eindje te gaan, maar ik zal er komen.