Relaties
alle pijlers
co-ouderschaps-perikelen
vrijdag 9 september 2011 om 22:54
Tsja, waar te beginnen? Laat ik maar beginnen met het feit dat ik hulp nodig heb, tips, van alles bij de situatie waar ik nu in zit.
Ik ben een moeder van twee prachtige kids van 2 en 5 die mijn lust en mijn leven zijn! De vader van de kinderen en ik zijn sinds enige maanden uit elkaar. In maart kwam van hem uit het definitieve besluit zijn eigen weg te gaan. Ik heb hierop, uit angst voor ruzies (die in het verleden regelmatig uit de hand liepen) besloten om een eigen woonruimte te gaan zoeken. Per 1 mei kon ik naar een klein maar leefbaar appartement vertrekken.
Tot ik vertrok kon ik echter nergens terecht, dus ik moest bij mijn ex en mijn kinderen in huis blijven wonen. De verstandhouding was op zich redelijk, dus het was overleefbaar. Het paasweekend sloeg hij mij echter in een dronken bui in elkaar, waarop ik bij een vriend ben gaan logeren. Ondanks herhaaldelijke verzoeken van vrienden heb ik geen aangifte tegen hem gedaan. Ik vind dat kinderen het recht hebben op beide ouders, wil hem zijn kinderen niet afnemen en mijn kinderen hun vader niet ontzeggen.
De afspraak is een co-ouderschap, week op week af. Ik ben naar mijn appartement vertrokken en hij woont in ons koophuis. Ik heb haast niets uit het koophuis meegenomen, wat kleding. Mijn meublilair heb ik zelf in elkaar geknutseld van steigerhout uit geldgebrek. Verder heb ik wat spullen gekregen. Mijn was doe ik bij vrienden iedere week. Alles uit angst om discussie of ruzie.
Inmiddels zijn we een paar maanden verder. Mijn huisje is klein, maar de kids en ik redden ons. De week dat ik de kinderen heb heerst er rust en regelmaat en doe ik mijn best het zo gezellig mogelijk te maken. Mijn ex heeft inmiddels een nieuwe relatie en denkt zelfs erover samen te gaan wonen in mijn oude huis.
So far so good zullen jullie denken. Zo makkelijk als het lijkt is het echter niet. Doordat ik zowel nog voor de koopwoning betaal als voor mijn appartement leef ik op dit moment van ongeveer 20 euro per week. Gelukkig heb ik hele lieve vrienden die me helpen met kleine dingetjes. Dat terwijl mijn ex steeds weekendjes weggaat met vrienden en een uitgaansleven van jewelste heeft.
Omdat de dingen met het huis nog niet goed geregeld zijn heb ik ervoor gekozen om de scheidingspapieren ook nog niet te tekenen. Hij heeft een eigen bedrijf, maar ondanks dat heb ik de laatste maand het idee dat hij iedere situatie aangrijpt om geld bij mij los te krijgen. Hij wil ineens de kinderbijslag op zijn rekening gestort krijgen bijvoorbeeld, omdat hij niet gelooft dat ik dat aan kinderkleding besteed. Geld wat ik niet heb, want ik leef al op de rand nu. Verder heb ik niet het idee dat mijn kinderen bij hem de zorg en liefde krijgen die ze nodig hebben. De communicatie onderling verloopt ook niet goed. Ik ben bang voor mijn ex en vertrouw hem niet meer. Nu dreigt hij juridische hulp in te schakelen om de dingen voor hemzelf zo goed mogelijk te regelen.
Het liefst heb ik de kinderen helemaal bij mij, want deze situatie is niet goed voor ze zo. Maar dit kan gewoon niet. Maar nu resten mij wel vele vragen:
- hoe regel je zo'n co-ouderschap nou precies (ik heb absoluut geen geld voor juristen/ advocaten enz.)
- wie heeft ervaring met een soortgelijke situatie (heb echt een goede sparringspartner nodig!!)
- wie heeft ervaring met extreme agressie bij (ex-)partners en hoe uit zich dit naar anderen (bijvoorbeeld nieuwe partners of kinderen)
- zijn er fincanciele regelingen/ tegemoetkomingen voor alleenstaande ouders?
Hoor graag jullie adviezen, bedankt alvast.
Ik ben een moeder van twee prachtige kids van 2 en 5 die mijn lust en mijn leven zijn! De vader van de kinderen en ik zijn sinds enige maanden uit elkaar. In maart kwam van hem uit het definitieve besluit zijn eigen weg te gaan. Ik heb hierop, uit angst voor ruzies (die in het verleden regelmatig uit de hand liepen) besloten om een eigen woonruimte te gaan zoeken. Per 1 mei kon ik naar een klein maar leefbaar appartement vertrekken.
Tot ik vertrok kon ik echter nergens terecht, dus ik moest bij mijn ex en mijn kinderen in huis blijven wonen. De verstandhouding was op zich redelijk, dus het was overleefbaar. Het paasweekend sloeg hij mij echter in een dronken bui in elkaar, waarop ik bij een vriend ben gaan logeren. Ondanks herhaaldelijke verzoeken van vrienden heb ik geen aangifte tegen hem gedaan. Ik vind dat kinderen het recht hebben op beide ouders, wil hem zijn kinderen niet afnemen en mijn kinderen hun vader niet ontzeggen.
De afspraak is een co-ouderschap, week op week af. Ik ben naar mijn appartement vertrokken en hij woont in ons koophuis. Ik heb haast niets uit het koophuis meegenomen, wat kleding. Mijn meublilair heb ik zelf in elkaar geknutseld van steigerhout uit geldgebrek. Verder heb ik wat spullen gekregen. Mijn was doe ik bij vrienden iedere week. Alles uit angst om discussie of ruzie.
Inmiddels zijn we een paar maanden verder. Mijn huisje is klein, maar de kids en ik redden ons. De week dat ik de kinderen heb heerst er rust en regelmaat en doe ik mijn best het zo gezellig mogelijk te maken. Mijn ex heeft inmiddels een nieuwe relatie en denkt zelfs erover samen te gaan wonen in mijn oude huis.
So far so good zullen jullie denken. Zo makkelijk als het lijkt is het echter niet. Doordat ik zowel nog voor de koopwoning betaal als voor mijn appartement leef ik op dit moment van ongeveer 20 euro per week. Gelukkig heb ik hele lieve vrienden die me helpen met kleine dingetjes. Dat terwijl mijn ex steeds weekendjes weggaat met vrienden en een uitgaansleven van jewelste heeft.
Omdat de dingen met het huis nog niet goed geregeld zijn heb ik ervoor gekozen om de scheidingspapieren ook nog niet te tekenen. Hij heeft een eigen bedrijf, maar ondanks dat heb ik de laatste maand het idee dat hij iedere situatie aangrijpt om geld bij mij los te krijgen. Hij wil ineens de kinderbijslag op zijn rekening gestort krijgen bijvoorbeeld, omdat hij niet gelooft dat ik dat aan kinderkleding besteed. Geld wat ik niet heb, want ik leef al op de rand nu. Verder heb ik niet het idee dat mijn kinderen bij hem de zorg en liefde krijgen die ze nodig hebben. De communicatie onderling verloopt ook niet goed. Ik ben bang voor mijn ex en vertrouw hem niet meer. Nu dreigt hij juridische hulp in te schakelen om de dingen voor hemzelf zo goed mogelijk te regelen.
Het liefst heb ik de kinderen helemaal bij mij, want deze situatie is niet goed voor ze zo. Maar dit kan gewoon niet. Maar nu resten mij wel vele vragen:
- hoe regel je zo'n co-ouderschap nou precies (ik heb absoluut geen geld voor juristen/ advocaten enz.)
- wie heeft ervaring met een soortgelijke situatie (heb echt een goede sparringspartner nodig!!)
- wie heeft ervaring met extreme agressie bij (ex-)partners en hoe uit zich dit naar anderen (bijvoorbeeld nieuwe partners of kinderen)
- zijn er fincanciele regelingen/ tegemoetkomingen voor alleenstaande ouders?
Hoor graag jullie adviezen, bedankt alvast.
zaterdag 10 september 2011 om 00:00
Ja natuurlijk realiseer ik me donders goed dat hij de kinderen ook iets aan kan doen, maar dit is gewoon een verschrikkelijk moeilijke keuze voor mij. Ik wil mijn kinderen aan de ene kant hun vader niet ontzeggen namelijk, ze zijn hartstikke gek op hem, en dat zou hun doodongelukkig maken.
Daarbij realiseer ik me net zo goed dat wanneer hij naar hun toe gewelddadig wordt ze misschien nog wel ongelukkiger worden, maar dan ben ik er zelf nog. Over mijn lijk dat ie mijn kinderen mishandelt namelijk! De dag dat ik daar achter kom....
Maar vooralsnog ga ik voor hem van het beste uit. Kunnen jullie naief vinden, maar ik wil gewoon de beste situatie voor die kids creeeren, en daar hoort hun vader op dit moment bij.
Moeilijk uitleggen dit hoor....
En aangifte doen... kan dat maanden later nog? Vind het zo moeilijk om te doen...
Daarbij realiseer ik me net zo goed dat wanneer hij naar hun toe gewelddadig wordt ze misschien nog wel ongelukkiger worden, maar dan ben ik er zelf nog. Over mijn lijk dat ie mijn kinderen mishandelt namelijk! De dag dat ik daar achter kom....
Maar vooralsnog ga ik voor hem van het beste uit. Kunnen jullie naief vinden, maar ik wil gewoon de beste situatie voor die kids creeeren, en daar hoort hun vader op dit moment bij.
Moeilijk uitleggen dit hoor....
En aangifte doen... kan dat maanden later nog? Vind het zo moeilijk om te doen...
zaterdag 10 september 2011 om 00:17
Als ik lees dat het geweld steeds extremer werd en dat het in een waas gebeurde, dat hij 'niet wist wat hij deed' , dan snap ik met de beste wil van de wereld niet dat je je kinderen nog bij hem laat. Hoe erg je ze ook een vader gunt. De volgende keer krijgt hij een 'waas' als hij met je kinderen is en slaat hij er eentje het ziekenhuis in. Ik zou me zelf het nooit vergeven als dat gebeurde. En dat hij hen nog nooit mishandeld heeft is mooi, maar garandeert niks natuurlijk.
In het belang van de kinderen is stap 1: ze weg houden bij hun vader!
Pas als hij zich succesvol heeft laten behandelen (en dat is een traject van 'heel lang' , als het al lukt) zou ik ze weer alleen met hun vader laten.
Doe aangifte!
In het belang van de kinderen is stap 1: ze weg houden bij hun vader!
Pas als hij zich succesvol heeft laten behandelen (en dat is een traject van 'heel lang' , als het al lukt) zou ik ze weer alleen met hun vader laten.
Doe aangifte!
Ik ben hier al sinds 2003, maar dat schijnt Viva niet te kunnen weergeven
zaterdag 10 september 2011 om 00:33
ik geef je geen ongelijk, maar ik ben gewoon erg zoekende... Ik leef nog dagelijks onder zijn invloed, ben heel erg aan het proberen weer op eigen benen te staan, los te komen van hem. Maar dat zijn dingen die alweer veel verder en dieper gaan...
Uiteraard ga ik datgene doen wat het beste is voor mijn kinderen, maar eerst alles op een rijtje. Ik ben niet iemand die uit haat of wrok ondoordachte beslissingen neemt. Ik ben iemand die alles zo goed mogelijk beargumenteert en aan de hand daarvan beslissingen maakt....
Ik ga ook even een oogje dicht doen. Iedereen bedankt voor zover!!!
Uiteraard ga ik datgene doen wat het beste is voor mijn kinderen, maar eerst alles op een rijtje. Ik ben niet iemand die uit haat of wrok ondoordachte beslissingen neemt. Ik ben iemand die alles zo goed mogelijk beargumenteert en aan de hand daarvan beslissingen maakt....
Ik ga ook even een oogje dicht doen. Iedereen bedankt voor zover!!!
zaterdag 10 september 2011 om 00:39
Hallo,
Zelf heb ik een soortgelijke situatie meegemaakt. Laat je alsjeblieft niet bang maken door je ex, je staat als moeder uit een geweldsrelatie sterker dan je denkt! Advocaat van onvermogen gaat naar inkomen en lasten, heeft niets met koopwoning te maken (heb zelf een aantal rechtzaken achter de rug). Je advocaat gaat met de advocaat van je ex regelen wie wat moet bijdragen aan jullie gezamelijke woning. Doe alsjeblieft aangifte, zie dit ook als dossieropbouw ter bescherming van je kinderen. Trek het co-ouderschap onmiddelijk in en beschrijf in een email aan je ex waarom. Stel hem voor dat hij de kindjes bijv. 2 dagen per week mag zien van 8.00 tot 17.00. Als vrouw sta je behoorlijk sterk en co-ouderschap kan alleen met instemming van de moeder. Goede vriendin heeft net rechtzaak achter de rug en een bezoekregeling van 1 weekend per 14 dagen en gedeelde schoolvakanties is wat vaders dan dus toegewezen krijgen. Overweeg een melding te maken bij het AMK. Jouw mishandelen in de woning waarbij jullie kinderen aanwezig zijn (al liggen ze op bed) wordt al gezien als kindermishandeling. Wellicht sterkt dit je in een rechtzaak en moet je ex verplicht de hulpverlening in. Zelf zou ik ook hulp inschakelen, in een rechtzaak kan zijn advocaat gebruiken dat jij je grenzen niet hebt gesteld, hier heb jij blijkbaar hulp bij nodig (ga naar de huisarts hiervoor). Ik heb zelf enorm baat gehad bij het boek "het monsterverbond" van Carolien Roodvoets. Sterkte met alles!!!
Zelf heb ik een soortgelijke situatie meegemaakt. Laat je alsjeblieft niet bang maken door je ex, je staat als moeder uit een geweldsrelatie sterker dan je denkt! Advocaat van onvermogen gaat naar inkomen en lasten, heeft niets met koopwoning te maken (heb zelf een aantal rechtzaken achter de rug). Je advocaat gaat met de advocaat van je ex regelen wie wat moet bijdragen aan jullie gezamelijke woning. Doe alsjeblieft aangifte, zie dit ook als dossieropbouw ter bescherming van je kinderen. Trek het co-ouderschap onmiddelijk in en beschrijf in een email aan je ex waarom. Stel hem voor dat hij de kindjes bijv. 2 dagen per week mag zien van 8.00 tot 17.00. Als vrouw sta je behoorlijk sterk en co-ouderschap kan alleen met instemming van de moeder. Goede vriendin heeft net rechtzaak achter de rug en een bezoekregeling van 1 weekend per 14 dagen en gedeelde schoolvakanties is wat vaders dan dus toegewezen krijgen. Overweeg een melding te maken bij het AMK. Jouw mishandelen in de woning waarbij jullie kinderen aanwezig zijn (al liggen ze op bed) wordt al gezien als kindermishandeling. Wellicht sterkt dit je in een rechtzaak en moet je ex verplicht de hulpverlening in. Zelf zou ik ook hulp inschakelen, in een rechtzaak kan zijn advocaat gebruiken dat jij je grenzen niet hebt gesteld, hier heb jij blijkbaar hulp bij nodig (ga naar de huisarts hiervoor). Ik heb zelf enorm baat gehad bij het boek "het monsterverbond" van Carolien Roodvoets. Sterkte met alles!!!
zaterdag 10 september 2011 om 00:43
Jemig, wat een moeilijke situatie!
Al vind ik dat het een niet helemaal met het ander te maken heeft. Heel goed van je en logisch dat je de kinderen omgang met hun vader gunt, maar hij moet wel verantwoording voor zijn daden nemen. En dat gebeurt niet als jij geen aangifte doet.
Hij heeft zich goed te gedragen, niet alleen naar je kinderen toe maar ook naar jou! De beste situatie voor je kinderen creeeren is (m.i.) niet door alles onder het tapijt te vegen.
Zoek inderdaad rechtshulp! Ik kan mij herinneren dat naar je (jaar)inkomen wordt gevraagd, en als deze onder een bepaalde norm ligt je in aanmerking komt tot een lager tarief/vergoeding/subsidie. En - al eerder genoemd - het jurdisch loket kan je helpen met informatie. Ook hoe het zit als je bijvoorbeeld aangifte doet en wat voor effect dat heeft op de omgang van de vader met zijn kinderen.
Echt doen hoor!
Al vind ik dat het een niet helemaal met het ander te maken heeft. Heel goed van je en logisch dat je de kinderen omgang met hun vader gunt, maar hij moet wel verantwoording voor zijn daden nemen. En dat gebeurt niet als jij geen aangifte doet.
Hij heeft zich goed te gedragen, niet alleen naar je kinderen toe maar ook naar jou! De beste situatie voor je kinderen creeeren is (m.i.) niet door alles onder het tapijt te vegen.
Zoek inderdaad rechtshulp! Ik kan mij herinneren dat naar je (jaar)inkomen wordt gevraagd, en als deze onder een bepaalde norm ligt je in aanmerking komt tot een lager tarief/vergoeding/subsidie. En - al eerder genoemd - het jurdisch loket kan je helpen met informatie. Ook hoe het zit als je bijvoorbeeld aangifte doet en wat voor effect dat heeft op de omgang van de vader met zijn kinderen.
Echt doen hoor!
zaterdag 10 september 2011 om 00:48
zaterdag 10 september 2011 om 00:49
en inderdaad, wat Joske ook zegt: ruzie maken in het bijzijn van de kinderen (laat staan mishandeling!) valt al onder kindermishandeling. Omdat het effect hiervan op je kinderen heel erg groot is.
Ik ken iemand die met mishandelde kinderen en dossiers daarvan werkt, en dat is echt niet alleen maar fysieke mishandeling. Dat is ook getuige zijn van ruzies of mishandeling. Kinderen zijn loyaal tot op het bot naar hun beide ouders toe, al zijn ze getuige of onderwerp van mishandeling... Onderschat dat niet!
Veel sterkte zeg...
Ik ken iemand die met mishandelde kinderen en dossiers daarvan werkt, en dat is echt niet alleen maar fysieke mishandeling. Dat is ook getuige zijn van ruzies of mishandeling. Kinderen zijn loyaal tot op het bot naar hun beide ouders toe, al zijn ze getuige of onderwerp van mishandeling... Onderschat dat niet!
Veel sterkte zeg...
zaterdag 10 september 2011 om 00:55
- hoe regel je zo'n co-ouderschap nou precies (ik heb absoluut geen geld voor juristen/ advocaten enz.)
Advocaat in de arm nemen is een must en onvermijdelijk.
- wie heeft ervaring met een soortgelijke situatie (heb echt een goede sparringspartner nodig!!)
- wie heeft ervaring met extreme agressie bij (ex-)partners en hoe uit zich dit naar anderen (bijvoorbeeld nieuwe partners of kinderen)
- zijn er fincanciele regelingen/ tegemoetkomingen voor alleenstaande ouders?
Ja, natuurlijk zijn die er (google is your best friend), maar zorg dan wel eerst dat de alimentatie/ het ouderschapsplan geregeld is, anders weet je nog niet van welk inkomen je precies moet uitgaan.
Bespreek dit allemaal met je advocaat! Echt, maandag direct achteraan gaan. Dat jij van 20 euro per week moet leven, daar klopt dus niks van, dus laat je voorlichten en kijk waar je recht op hebt! De advocaat helpt je ook met het aanvragen van de gesubsidieerde bijstand.
Advocaat in de arm nemen is een must en onvermijdelijk.
- wie heeft ervaring met een soortgelijke situatie (heb echt een goede sparringspartner nodig!!)
- wie heeft ervaring met extreme agressie bij (ex-)partners en hoe uit zich dit naar anderen (bijvoorbeeld nieuwe partners of kinderen)
- zijn er fincanciele regelingen/ tegemoetkomingen voor alleenstaande ouders?
Ja, natuurlijk zijn die er (google is your best friend), maar zorg dan wel eerst dat de alimentatie/ het ouderschapsplan geregeld is, anders weet je nog niet van welk inkomen je precies moet uitgaan.
Bespreek dit allemaal met je advocaat! Echt, maandag direct achteraan gaan. Dat jij van 20 euro per week moet leven, daar klopt dus niks van, dus laat je voorlichten en kijk waar je recht op hebt! De advocaat helpt je ook met het aanvragen van de gesubsidieerde bijstand.
zaterdag 10 september 2011 om 00:59
Het paasweekend sloeg hij mij echter in een dronken bui in elkaar, waarop ik bij een vriend ben gaan logeren. Ondanks herhaaldelijke verzoeken van vrienden heb ik geen aangifte tegen hem gedaan. Ik vind dat kinderen het recht hebben op beide ouders, wil hem zijn kinderen niet afnemen en mijn kinderen hun vader niet ontzeggen.
Hierin sla je door. Jij bent niet verantwoordelijk voor zijn daden. Dus ook niet voor de gevolgen daarvan. Je had dus aangifte moeten doen, want dat had je nu kunnen helpen. Informeer of dat alsnog kan, want wie weet wat hij in de toekomst nog gaat doen.
Hierin sla je door. Jij bent niet verantwoordelijk voor zijn daden. Dus ook niet voor de gevolgen daarvan. Je had dus aangifte moeten doen, want dat had je nu kunnen helpen. Informeer of dat alsnog kan, want wie weet wat hij in de toekomst nog gaat doen.
zaterdag 10 september 2011 om 03:30
Gelijk juridisch advies gaan inwinnen, loket bellen is een goeie, maar je zou ook kunnen kijken of er in jou woonplaats een praktijk is met open(gratis) spreekuur. Om een co-ouderschap te regelen moeten jullie echt officiele papieren tekenen en dat gaat niet zonder advocaten. Ook al heb je nu geen geld er voor, je kan misschien iets regelen met vrienden oid dat je even leent dan dat je je en je kinderen, om t heel grof te zeggen, weer laat naaien door deze vent.
En die mishandeling? Aangifte doen !!!
En die mishandeling? Aangifte doen !!!
zaterdag 10 september 2011 om 10:56
Je hebt steunpilaren nodig, Josch. Ik zou je de volgende stappen aanraden:
- advocaat: bel een aantal kantoren in je omgeving die gespecialiseerd zijn in familierecht. Vraag of ze toegevoegde rechtsbijstand verlenen. Kijk op www.rvr.org of je daarvoor in aanmerking komt. Vraag of je een eerste kosteloos gesprek kunt hebben. Maak een afspraak met 1 of 2 kantoren.
- huisarts: maak een afspraak met je huisarts. Leg je situatie uit, vertel over de mishandeling als je dat nog niet hebt gedaan en de psychische druk waaronder je staat. Vraag om een verwijzing naar een
- psycholoog: je hebt hulp nodig om te leren weer voor jezelf en je kinderen op te komen. Je moet leren verantwoordelijkheidsgevoel te scheiden van schuldgevoel en de grens en jouw en zijn verantwoordelijkheid bepalen en handhaven.
- politie: ga naar de politie om de mogelijkheid om aangifte te doen te bespreken. Vraag wat zoj je adviseren wat zelfbescherming betreft en hoe zij je in een noodgeval kunnen helpen. Als je geen aangifte wilt doen, kun je ook een melding maken, zodat er in elk geval een dossier over hem wordt geopend.
- maatschappelijk werk: zij kunnen je helpen de weg te vinden naar instanties e.d. die je verder kunnen helpen, o.a. op financieel gebied.
Dit zijn stappen die je nu kan nemen zonder dat je ex erachter komt. Hierdoor maak je jezelf sterker, waardoor je later steeds nieuwe stappen kan nemen. Deze stappen houden nul risico in en helpen je jezelf en je kinderen te beschermen.
Een laatste advies: zorg voor steun uit je omgeving. Breng bepaalde cruciale mensen op de hoogte van je situatie: de juf, crècheleidster, buren, familie en vrienden. Mensen kunnen je niet helpen als jij uit schaamte of misplaatste loyaliteit naar je ex niet over je problemen praat.
- advocaat: bel een aantal kantoren in je omgeving die gespecialiseerd zijn in familierecht. Vraag of ze toegevoegde rechtsbijstand verlenen. Kijk op www.rvr.org of je daarvoor in aanmerking komt. Vraag of je een eerste kosteloos gesprek kunt hebben. Maak een afspraak met 1 of 2 kantoren.
- huisarts: maak een afspraak met je huisarts. Leg je situatie uit, vertel over de mishandeling als je dat nog niet hebt gedaan en de psychische druk waaronder je staat. Vraag om een verwijzing naar een
- psycholoog: je hebt hulp nodig om te leren weer voor jezelf en je kinderen op te komen. Je moet leren verantwoordelijkheidsgevoel te scheiden van schuldgevoel en de grens en jouw en zijn verantwoordelijkheid bepalen en handhaven.
- politie: ga naar de politie om de mogelijkheid om aangifte te doen te bespreken. Vraag wat zoj je adviseren wat zelfbescherming betreft en hoe zij je in een noodgeval kunnen helpen. Als je geen aangifte wilt doen, kun je ook een melding maken, zodat er in elk geval een dossier over hem wordt geopend.
- maatschappelijk werk: zij kunnen je helpen de weg te vinden naar instanties e.d. die je verder kunnen helpen, o.a. op financieel gebied.
Dit zijn stappen die je nu kan nemen zonder dat je ex erachter komt. Hierdoor maak je jezelf sterker, waardoor je later steeds nieuwe stappen kan nemen. Deze stappen houden nul risico in en helpen je jezelf en je kinderen te beschermen.
Een laatste advies: zorg voor steun uit je omgeving. Breng bepaalde cruciale mensen op de hoogte van je situatie: de juf, crècheleidster, buren, familie en vrienden. Mensen kunnen je niet helpen als jij uit schaamte of misplaatste loyaliteit naar je ex niet over je problemen praat.
Ga in therapie!
zaterdag 10 september 2011 om 11:32
Lieve Josch,
ACTIE 1:
Direct stoppen met meebetalen aan het koophuis!
Wanneer hij in het huis woont en jij niet dan heeft hij woongenot en jij niet.
Als eigenaren van het huis blijf je wel eindverantwoordelijk voor de kosten, maar degene die er woont geniet woongenot en dient "huur" te betalen.
ACTIE 2:
Langsgaan juridisch loket en een advocaat inschakelen.
Bel een advocaat en vraag om een kostenloos intake gesprek, er zijn genoeg advocaten die dat doen.
Alternatief: stel je ex voor om gezamenlijk een mediator in de arm te nemen.
ACTIE 3;
Heb je een vertrouwenspersoon? (vader / moeder / vrien(in)?
Vraag diegene om je moreel te ondersteunen in gesprekken met advocaten en ex partner.
ACTIE 4;
Vertel je ex dat je stop met betalen voor het huis omdat hij woongenot geniet en jij niet. PUNT
Stel hem voor om via een mediator een oplossing te zoeken.
Zo niet, dat je een advocaat inschakelt.
Niet in discussie gaan, maar dit als feiten neerleggen.
Ik weet het; dit klinkt allemaal heel zakelijk en weinig emotioneel, maar onthoudt dat jij moet rondkomen van Euro 20 en hij niet!!!
Tijd voor actie!
Ik hoop dat je hier wat aan hebt.
Sterkte.
ACTIE 1:
Direct stoppen met meebetalen aan het koophuis!
Wanneer hij in het huis woont en jij niet dan heeft hij woongenot en jij niet.
Als eigenaren van het huis blijf je wel eindverantwoordelijk voor de kosten, maar degene die er woont geniet woongenot en dient "huur" te betalen.
ACTIE 2:
Langsgaan juridisch loket en een advocaat inschakelen.
Bel een advocaat en vraag om een kostenloos intake gesprek, er zijn genoeg advocaten die dat doen.
Alternatief: stel je ex voor om gezamenlijk een mediator in de arm te nemen.
ACTIE 3;
Heb je een vertrouwenspersoon? (vader / moeder / vrien(in)?
Vraag diegene om je moreel te ondersteunen in gesprekken met advocaten en ex partner.
ACTIE 4;
Vertel je ex dat je stop met betalen voor het huis omdat hij woongenot geniet en jij niet. PUNT
Stel hem voor om via een mediator een oplossing te zoeken.
Zo niet, dat je een advocaat inschakelt.
Niet in discussie gaan, maar dit als feiten neerleggen.
Ik weet het; dit klinkt allemaal heel zakelijk en weinig emotioneel, maar onthoudt dat jij moet rondkomen van Euro 20 en hij niet!!!
Tijd voor actie!
Ik hoop dat je hier wat aan hebt.
Sterkte.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
zaterdag 10 september 2011 om 12:02
Dubiootje en Palanja zitten 100% in de goede richting.
Het is erg belangrijk dat je je grenzen aangeeft, zodat ook je ex weet waar deze liggen. Wil je dat je kinderen contact houden met hun vader? Zorg dan dat de oorzaken voor conflicten zoveel mogelijk uit de weg genomen worden.
En dat doe je gek genoeg niet door inschikkelijk te zijn, maar door assertief te zijn! Dit is een heel belangrijk onderdeel van de nastrijd in een scheiding.
Voor mannelijke exen geldt het zelfde als voor dieren en voor kinderen: duidelijk en consequent zijn levert rust op. Dit klinkt misschien wat cynisch, maar ik meen het echt. Ik maak eigenlijk niet anders mee dan dat het voor de ex bevrijdend en rustgevend werkt als er duidelijke grenzen worden gesteld en afspraken worden gemaakt.
Het goed verlopen van de nastrijd in een scheiding, is voor het welzijn en geluk van de kinderen vreselijk belangrijk. Eenzijdige hulpverlening of een advocaat werkt vaak averechts, omdat de ex daardoor in z'n angst en dus strijd knalt.
Een therapeut of coach die kan mediaten, vaak zijn dit relatie therapeuten, kan goed werken om een vreedzame coexistentie te creëren waarin de kinderen zich veilig voelen.
Succes,
als je veel ruimte geeft
geef je misschien ruimte
die een ander helemaal niet wil
Het is erg belangrijk dat je je grenzen aangeeft, zodat ook je ex weet waar deze liggen. Wil je dat je kinderen contact houden met hun vader? Zorg dan dat de oorzaken voor conflicten zoveel mogelijk uit de weg genomen worden.
En dat doe je gek genoeg niet door inschikkelijk te zijn, maar door assertief te zijn! Dit is een heel belangrijk onderdeel van de nastrijd in een scheiding.
Voor mannelijke exen geldt het zelfde als voor dieren en voor kinderen: duidelijk en consequent zijn levert rust op. Dit klinkt misschien wat cynisch, maar ik meen het echt. Ik maak eigenlijk niet anders mee dan dat het voor de ex bevrijdend en rustgevend werkt als er duidelijke grenzen worden gesteld en afspraken worden gemaakt.
Het goed verlopen van de nastrijd in een scheiding, is voor het welzijn en geluk van de kinderen vreselijk belangrijk. Eenzijdige hulpverlening of een advocaat werkt vaak averechts, omdat de ex daardoor in z'n angst en dus strijd knalt.
Een therapeut of coach die kan mediaten, vaak zijn dit relatie therapeuten, kan goed werken om een vreedzame coexistentie te creëren waarin de kinderen zich veilig voelen.
Succes,
als je veel ruimte geeft
geef je misschien ruimte
die een ander helemaal niet wil
zaterdag 10 september 2011 om 12:09
Wat een nare situatie. Eens met de eerder gegeven tips, zoek een goede advocaat. Die heb je absoluut nodig, wat het ook kost. Normaal is een mediator ook een goede optie, maar in het geval van geweld en scheve machtsverhoudingen absoluut niet. Laat je ook niet overhalen een gezamenlijke advocaat te nemen, je hebt iemand nodig die voor jouw belangen opkomt.
Een advocaat kan je ook helpen te regelen dat je niet meer voor het koophuis hoeft te betalen, en eventueel alimentatie ontvangt, dus dat scheelt al een hoop in je inkomsten. Zelfs als het zelf moet betalen haal je dat er dus makkelijk uit.
Zijn jullie in gemeenschap van goederen getrouwd? Dan is het helemaal belangrijk snel de afhandeling te regelen. Je ex zou schulden kunnen maken die jij ook moet betalen.
Als je je zorgen maakt over de veiligheid van de kinderen (zoals ik het nu lees terecht!) zou begeleide omgang ook een goede optie kunnen zijn. Maar hier heb je opnieuw wel een advocaat voor nodig.
En nog een laatste opmerking: er is geen enkel verband tussen kinderbijslag en kleding. Dus je hoeft de kinderbijslag echt niet op te geven omdat je er geen kleding van koopt .
Een advocaat kan je ook helpen te regelen dat je niet meer voor het koophuis hoeft te betalen, en eventueel alimentatie ontvangt, dus dat scheelt al een hoop in je inkomsten. Zelfs als het zelf moet betalen haal je dat er dus makkelijk uit.
Zijn jullie in gemeenschap van goederen getrouwd? Dan is het helemaal belangrijk snel de afhandeling te regelen. Je ex zou schulden kunnen maken die jij ook moet betalen.
Als je je zorgen maakt over de veiligheid van de kinderen (zoals ik het nu lees terecht!) zou begeleide omgang ook een goede optie kunnen zijn. Maar hier heb je opnieuw wel een advocaat voor nodig.
En nog een laatste opmerking: er is geen enkel verband tussen kinderbijslag en kleding. Dus je hoeft de kinderbijslag echt niet op te geven omdat je er geen kleding van koopt .
zaterdag 10 september 2011 om 12:13
Nogmaals, mediation is prima in een gelijkwaardige relatie, om strijd te voorkomen. Maar hier is al sprake van ernstig geweld en een ongelijke machtsverhouding. Dan is mediation gewoon minder geschikt. TO heeft iemand nodig die voor haar belangen opkomt, omdat ze dat zelf in deze situatie niet zo goed kan.
zaterdag 10 september 2011 om 12:20
Meid ga echt snel naar een advocaat.
Laat deze ook kijken of het wel slim is om te stoppen met betalen.
Woongenot genieten is geen gouden regel alleen voor de kosten op te moeten draaien.
Er wordt naar inkomsten, vaste lasten e.d gekeken.Je ex kan het misschien ook niet alleen betalen wat kan betekenen dat je alsnog je deel moet betalen. Zou zuur zijn als je het geld al hebt uitgegegeven en het alsnog uit je hoge hoed moet toveren.
De tips van Dubio zijn heel goed.
Maak een sociaal vangnet om je heen!!
Laat deze ook kijken of het wel slim is om te stoppen met betalen.
Woongenot genieten is geen gouden regel alleen voor de kosten op te moeten draaien.
Er wordt naar inkomsten, vaste lasten e.d gekeken.Je ex kan het misschien ook niet alleen betalen wat kan betekenen dat je alsnog je deel moet betalen. Zou zuur zijn als je het geld al hebt uitgegegeven en het alsnog uit je hoge hoed moet toveren.
De tips van Dubio zijn heel goed.
Maak een sociaal vangnet om je heen!!
zaterdag 10 september 2011 om 12:22
zaterdag 10 september 2011 om 12:24
Palanja,
Dat klopt niet helemaal wat je bij Actie 1 schrijft! Mijn ex ging ook weg uit ons koophuis. Bij de voorlopige beschikking heeft de rechter geoordeeld dat hij weliswaar geen KA hoefde te betalen, maar wel de volledige hypotheek! En zodra het huis verkocht was hij KA zou gaan betalen.
Dan zou je denken dat ex haast zou maken met de verkoop van ons huis (heb hem uitgekocht), maar niets was minder waar. Alles uitstellen en op het laatste ogenblik!
TO,
Wat anderen hier ook schrijven: neem n advocaat die voor jou belangen op komt! Je hoeft je ex heus niet het vel over zijn neus te trekken, maar je mag ook voor jezelf opkomen!
Dat klopt niet helemaal wat je bij Actie 1 schrijft! Mijn ex ging ook weg uit ons koophuis. Bij de voorlopige beschikking heeft de rechter geoordeeld dat hij weliswaar geen KA hoefde te betalen, maar wel de volledige hypotheek! En zodra het huis verkocht was hij KA zou gaan betalen.
Dan zou je denken dat ex haast zou maken met de verkoop van ons huis (heb hem uitgekocht), maar niets was minder waar. Alles uitstellen en op het laatste ogenblik!
TO,
Wat anderen hier ook schrijven: neem n advocaat die voor jou belangen op komt! Je hoeft je ex heus niet het vel over zijn neus te trekken, maar je mag ook voor jezelf opkomen!
zaterdag 10 september 2011 om 12:38
Staat het koophuis te koop? Als dat niet zo is en hij van plan is om in het huis te blijven wonen, zal hij jou uit moeten kopen.
Als het huis wel te koop staat moet jij inderdaad bijdragen aan de vaste lasten van het huis. Je zou wel kunnen bedingen dat hij op zijn beurt ook meebetaalt aan jouw woonlasten.
Als het huis wel te koop staat moet jij inderdaad bijdragen aan de vaste lasten van het huis. Je zou wel kunnen bedingen dat hij op zijn beurt ook meebetaalt aan jouw woonlasten.
zaterdag 10 september 2011 om 12:42
Met mediating in deze situatie bedoel ik niet het vervangen van de verschillende actiepunten, met vooral de advocaat. Ik zeg DOEN! Alle genoemde punten. Mediating in deze fase zie ik als toevoeging om het andere goed te kunnen communiceren.
Een mediator is in dit geval misschien meer een onderhandelaar, die bijvoorbeeld de ex er op kan wijzen dat het akkoord gaan met een verzoek of opgelegde maatregel, ten goede van de kinderen komt. Zodat de reactie voorkomen kan worden.
Ik heb als coach goede ervaringen hiermee. Als ik naar een agressieve ex toe ga, om een brief van de advocaat van zijn ex vrouw voor te lezen. En ik hem begrijp, weet hoe ik met zijn pijn om moet gaan en deze dus kan opvangen, ontstaat er ruimte.
Had hij deze brief zelf ontvangen, was het voor hem de eerste uren niet mogelijk geweest om uit zijn emoties te stappen en had hij vermoedelijk een negatieve reactie ingezet.
Veel van de acties die genoemd worden hebben het risico negatieve reacties van de ex op te roepen. Met een mediator ertussen kun je dit beperken. De genoemde acties blijven wel onverminderd noodzakelijk.
Het activeren van het sociale netwerk is een van de weinige acties, naast een mediator, die het voor de ex bijna onmogelijk maken om agressief of negatief te reageren. Alle andere dragen een risico in zich, dat op te vangen is.
Een mediator is in dit geval misschien meer een onderhandelaar, die bijvoorbeeld de ex er op kan wijzen dat het akkoord gaan met een verzoek of opgelegde maatregel, ten goede van de kinderen komt. Zodat de reactie voorkomen kan worden.
Ik heb als coach goede ervaringen hiermee. Als ik naar een agressieve ex toe ga, om een brief van de advocaat van zijn ex vrouw voor te lezen. En ik hem begrijp, weet hoe ik met zijn pijn om moet gaan en deze dus kan opvangen, ontstaat er ruimte.
Had hij deze brief zelf ontvangen, was het voor hem de eerste uren niet mogelijk geweest om uit zijn emoties te stappen en had hij vermoedelijk een negatieve reactie ingezet.
Veel van de acties die genoemd worden hebben het risico negatieve reacties van de ex op te roepen. Met een mediator ertussen kun je dit beperken. De genoemde acties blijven wel onverminderd noodzakelijk.
Het activeren van het sociale netwerk is een van de weinige acties, naast een mediator, die het voor de ex bijna onmogelijk maken om agressief of negatief te reageren. Alle andere dragen een risico in zich, dat op te vangen is.
