aneurysma
zaterdag 10 september 2011 om 16:47
Mijn vader is vorige week totaal onverwachts geopereerd aan een aneurysma.
Hij ging naar de huisarts met rugklachten en voor we het wisten lag hij op de eerste hulp.
Daar werd een aneurysma geconstateerd van 8 cm.
De arts was heel duidelijk, geef hem maar een dikke kus, want de kans is aanwezig dat hij niet levend uit de o.k. komt.
Ze zijn wel heel erg eerlijk daar.
De operatie is geslaagd.
Hij heeft 5 dagen op de i.c. gelegen en inmiddels ligt hij op zaal.
Wat ben ik geschrokken en wat is het confronterend om je sterke, stoere papa aan zo'n beademingsmachine te zien liggen.
Geen idee wat ik hier mee wil, even delen misschien.
Hij ging naar de huisarts met rugklachten en voor we het wisten lag hij op de eerste hulp.
Daar werd een aneurysma geconstateerd van 8 cm.
De arts was heel duidelijk, geef hem maar een dikke kus, want de kans is aanwezig dat hij niet levend uit de o.k. komt.
Ze zijn wel heel erg eerlijk daar.
De operatie is geslaagd.
Hij heeft 5 dagen op de i.c. gelegen en inmiddels ligt hij op zaal.
Wat ben ik geschrokken en wat is het confronterend om je sterke, stoere papa aan zo'n beademingsmachine te zien liggen.
Geen idee wat ik hier mee wil, even delen misschien.
zaterdag 10 september 2011 om 16:55
ja klopt, sommige mensen merken er niks van.
De kans bestaat dan dat hij knapt en dat overleef je meestal niet.
Volgens de chirurg is het enorm bijzonder dat een huisarts dit heeft geconstateerd.
Als een aneurysma ontdekt wordt is dat meestal per toeval.
Als je een flinke rugpijn voelt (laag) met uitstraling naar de buik, ga vooral naar de dokter!
De kans bestaat dan dat hij knapt en dat overleef je meestal niet.
Volgens de chirurg is het enorm bijzonder dat een huisarts dit heeft geconstateerd.
Als een aneurysma ontdekt wordt is dat meestal per toeval.
Als je een flinke rugpijn voelt (laag) met uitstraling naar de buik, ga vooral naar de dokter!
zaterdag 10 september 2011 om 16:57
zaterdag 10 september 2011 om 17:08
Daar ben ik ook een beetje bang voor, al zal hij dat niet snel laten merken.
Beetje van de oude stempel, mannen huilen niet.
Op dit moment ligt hij op zaal en is hij aan het wachten tot zijn maag op gang komt, die wil nog niet zo.
maar wat is het raar als je ineens ontdekt dat je vader ouder wordt en jou steeds meer nodig heeft.
Beetje van de oude stempel, mannen huilen niet.
Op dit moment ligt hij op zaal en is hij aan het wachten tot zijn maag op gang komt, die wil nog niet zo.
maar wat is het raar als je ineens ontdekt dat je vader ouder wordt en jou steeds meer nodig heeft.
zaterdag 10 september 2011 om 17:26
quote:koko67 schreef op 10 september 2011 @ 17:08:
Daar ben ik ook een beetje bang voor, al zal hij dat niet snel laten merken.
Beetje van de oude stempel, mannen huilen niet.
Op dit moment ligt hij op zaal en is hij aan het wachten tot zijn maag op gang komt, die wil nog niet zo.
maar wat is het raar als je ineens ontdekt dat je vader ouder wordt en jou steeds meer nodig heeft.
Heftig hè! Vanuit het niets wordt je vader je bijna afgenomen. Heel naar. Mijn vader heeft in juni ook met een herseninfarct op de IC gelegen en was onbekend of en hoe hij eruit zou komen. Gelukkig gaat het goed.
Maar ook mijn vader is van een gezonde vitale vader, ineens man die ouder wordt en niet gezond meer is. Heel naar om dat te contateren. Het is fijn dat het goed gaat met vader, maar ik kijk nu naar hem en denk dan: Je wordt echt een oude zieke man.
Maar goed we mogen in onze handen klappen dat we onze vaders nog hier hebben!
Daar ben ik ook een beetje bang voor, al zal hij dat niet snel laten merken.
Beetje van de oude stempel, mannen huilen niet.
Op dit moment ligt hij op zaal en is hij aan het wachten tot zijn maag op gang komt, die wil nog niet zo.
maar wat is het raar als je ineens ontdekt dat je vader ouder wordt en jou steeds meer nodig heeft.
Heftig hè! Vanuit het niets wordt je vader je bijna afgenomen. Heel naar. Mijn vader heeft in juni ook met een herseninfarct op de IC gelegen en was onbekend of en hoe hij eruit zou komen. Gelukkig gaat het goed.
Maar ook mijn vader is van een gezonde vitale vader, ineens man die ouder wordt en niet gezond meer is. Heel naar om dat te contateren. Het is fijn dat het goed gaat met vader, maar ik kijk nu naar hem en denk dan: Je wordt echt een oude zieke man.
Maar goed we mogen in onze handen klappen dat we onze vaders nog hier hebben!
zaterdag 17 september 2011 om 20:20
Hai Kokos,
Wat heftig. Maar wat fijn dat de operatie is geslaagd. Mijn vader heeft het twee jaar geleden ook gehad. Ze dachten dat hij nierstenen had maar het was een aneurysma. Deze is in de ambulance geknapt. Hij is met spoed geopereerd en dit heeft hij overleefd. Bij hem zat hij laag, wat zijn geluk is geweest.
Heftige operatie he. Hoe is het nu met hem?
Mijn vader is er heel goed van hersteld, eigenlijk kon hij daarna weer alles. Uiteraard heeft dit wel even geduurd.
Wat heftig. Maar wat fijn dat de operatie is geslaagd. Mijn vader heeft het twee jaar geleden ook gehad. Ze dachten dat hij nierstenen had maar het was een aneurysma. Deze is in de ambulance geknapt. Hij is met spoed geopereerd en dit heeft hij overleefd. Bij hem zat hij laag, wat zijn geluk is geweest.
Heftige operatie he. Hoe is het nu met hem?
Mijn vader is er heel goed van hersteld, eigenlijk kon hij daarna weer alles. Uiteraard heeft dit wel even geduurd.
maandag 19 september 2011 om 18:14
Hoi Kikki,
Het gaat wel beter nu.
Hij is inmiddels thuis, maar zijn conditie is zo ongeveer nul.
Wat fijn dat jouw vader het overleefd heeft.
Ik begreep van de chirurg dat als een aneurysma knapt de overlevingskansen meteen een stuk lager liggen.
Bij mijn vader zat er een klein scheurtje in.
Mijn vader heeft wel nog veel buikpijn en is nog erg moe.
Herken jij dit bij jouw vader?
Het gaat wel beter nu.
Hij is inmiddels thuis, maar zijn conditie is zo ongeveer nul.
Wat fijn dat jouw vader het overleefd heeft.
Ik begreep van de chirurg dat als een aneurysma knapt de overlevingskansen meteen een stuk lager liggen.
Bij mijn vader zat er een klein scheurtje in.
Mijn vader heeft wel nog veel buikpijn en is nog erg moe.
Herken jij dit bij jouw vader?
dinsdag 20 september 2011 om 16:41
Wat een geluk dat het op tijd ontdekt is bij hem, dit redde zijn leven: compliment voor zijn huisarts!
10 jaar geleden bijna voelde mijn moeder zich grieperig en had pijn onderin haar rug.
Huisarts werd geraadpleegd na een kleine week want de pijn werd erger en ze werd steeds bleker. Ha vermoedde een slijmbeursontsteking. Dezelfde dag nog is ze met gillende sirene naar het ziekenhuis gebracht omdat ze in shock geraakte kort nadat een buuf van mam mijn zus (ik woonde 2,5 uur rijden van mam vandaan) belde omdat het slechter ging met mam. Ze is niet meer bij kennis gekomen ondanks liters nieuw bloed en reanimeren. Te laat kwam ik aan in het ziekenhuis: mijn lieve mamma was dood.
Uit de obductie bleek dat ze een gescheurde buikslagader had, net onder de aansluiting van de bifurcatieprothese. Het grieperig zijn en de pijn in haar buik/rug/schouder was het begin van het scheuren achteraf.
Ik heb me zo schuldig gevoeld dat ik de zondag (ze stierf op vrijdagnacht om even voor 24.00 uur) ervoor, toen ik bij haar op bezoek was en haar er zo slecht vond uitzien en haar toestand niet serieuzer inschatte. Ook zat ik zelf midden in de bestralingsperiode wegens kanker en woonde 2,5 uur bij haar vandaan en had op dat moment genoeg met mezelf te stellen. Maar toch...
Ik begrijp niet dat de chirurg het nieuws aan hem zo cru bracht, dat is op zijn zachtst gezegd 'niet zo handig'.
Fijn om te lezen dat er mensen zijn die er wel op tijd bij zijn want de aandoening is echt een tijdbom.
Ik wens hem een voorspoedig herstel toe!
Neem er gerust een lekkere glas prosseco op: vier het leven!!
10 jaar geleden bijna voelde mijn moeder zich grieperig en had pijn onderin haar rug.
Huisarts werd geraadpleegd na een kleine week want de pijn werd erger en ze werd steeds bleker. Ha vermoedde een slijmbeursontsteking. Dezelfde dag nog is ze met gillende sirene naar het ziekenhuis gebracht omdat ze in shock geraakte kort nadat een buuf van mam mijn zus (ik woonde 2,5 uur rijden van mam vandaan) belde omdat het slechter ging met mam. Ze is niet meer bij kennis gekomen ondanks liters nieuw bloed en reanimeren. Te laat kwam ik aan in het ziekenhuis: mijn lieve mamma was dood.
Uit de obductie bleek dat ze een gescheurde buikslagader had, net onder de aansluiting van de bifurcatieprothese. Het grieperig zijn en de pijn in haar buik/rug/schouder was het begin van het scheuren achteraf.
Ik heb me zo schuldig gevoeld dat ik de zondag (ze stierf op vrijdagnacht om even voor 24.00 uur) ervoor, toen ik bij haar op bezoek was en haar er zo slecht vond uitzien en haar toestand niet serieuzer inschatte. Ook zat ik zelf midden in de bestralingsperiode wegens kanker en woonde 2,5 uur bij haar vandaan en had op dat moment genoeg met mezelf te stellen. Maar toch...
Ik begrijp niet dat de chirurg het nieuws aan hem zo cru bracht, dat is op zijn zachtst gezegd 'niet zo handig'.
Fijn om te lezen dat er mensen zijn die er wel op tijd bij zijn want de aandoening is echt een tijdbom.
Ik wens hem een voorspoedig herstel toe!
Neem er gerust een lekkere glas prosseco op: vier het leven!!
dinsdag 20 september 2011 om 19:32
Mijn god Shalimar, wat een afschuwelijk verhaal.
Dit is natuurlijk absoluut niet jouw schuld, maar dat kan ik makkelijk zeggen.
Ik snap dat hier verstand en gevoel erg door elkaar raken.
Ik zal dat glas prosseco drinken en nog eens toosten op het leven.
Hoe is het met jou? Ben jij genezen van de kanker?
Dit is natuurlijk absoluut niet jouw schuld, maar dat kan ik makkelijk zeggen.
Ik snap dat hier verstand en gevoel erg door elkaar raken.
Ik zal dat glas prosseco drinken en nog eens toosten op het leven.
Hoe is het met jou? Ben jij genezen van de kanker?
donderdag 22 september 2011 om 13:09
Koko67: idd heb ik op die dag er echt op geproost met champagne en vierde het met mijn dierbaarste vriendinnen. Ik verzorgde voor hen een hightea en werd op mijn beurt ontzettend verwend!
Feit is dat iemand vele engeltjes op zijn schouder heeft zitten als een dreigende aneurysma bijtijds ontdekt wordt door een slimme ha!
Ik ben oprecht blij voor TO en hoop dat het met vader alweer een stuk beter gaat in zijn herwonnen leven!
Feit is dat iemand vele engeltjes op zijn schouder heeft zitten als een dreigende aneurysma bijtijds ontdekt wordt door een slimme ha!
Ik ben oprecht blij voor TO en hoop dat het met vader alweer een stuk beter gaat in zijn herwonnen leven!