Werk & Studie
alle pijlers
Burn Out: roer om. HOE??
dinsdag 31 mei 2011 om 13:30
Hoi,
ik zal even kort t 'probleem' voorleggen.
Ik werk sinds n jaar of 11 in de zorg, eerst als woonbegeleider, de laatste 3 jaar als ambulant begeleidster.
Omdat mijn zoontje van 5 ook gehandicapt is lijkt het alsof ik 24 uur aan het werk ben. Als ik thuis kom van mn werk ga ik thuis weer verder met 'zorgen/begeleiden' en t aanvragen van zorg enz.
Sinds 2 maanden ben ik nu ziek thuis van mn werk, omdat het niet meer te combineren is.
Ik ben veel te lang doorgegaan en na alle vermoeidheidsklachten (en TOCH weer gewoon doorgaan) kwamen de lichamelijke klachten. Ik ben op.
Ik ben erachter: ik ben er klaar mee. Klaar met de (directe) zorg.
Maar wat nu?
As maandag heb ik op aanraden van de bedrijfsarts een gesprek op mn werk met P&O of er mogelijkheden zijn meer overdag te werken (nu werk ik vooral in de avonden en vrije middagen van mn zoontje, wat het dus zo zwaar maakt..)
Ik heb momenteel al mn hoop op dit gesprek gevestigd, hoewel ik stiekum denk dat er niet heel veel mogelijkheden zijn binnen de stichting waar ik werk..
Helemaal t roer om dan?
Lastig.. Op mn CV staat alleen maar: Zorg..
N omscholing? Hoe pak ik dat aan? (evt ook eens bespreekbaar maken maandag..)
Door mn burn-out merk ik dat ik veel te moe ben en helemaal geen initiatieven neem. Ik baal er enorm van want zo ben ik helemaal niet..
N schop onder mn kont heb ik nodig en werk waar ik me weer happy kan voelen..
ik zal even kort t 'probleem' voorleggen.
Ik werk sinds n jaar of 11 in de zorg, eerst als woonbegeleider, de laatste 3 jaar als ambulant begeleidster.
Omdat mijn zoontje van 5 ook gehandicapt is lijkt het alsof ik 24 uur aan het werk ben. Als ik thuis kom van mn werk ga ik thuis weer verder met 'zorgen/begeleiden' en t aanvragen van zorg enz.
Sinds 2 maanden ben ik nu ziek thuis van mn werk, omdat het niet meer te combineren is.
Ik ben veel te lang doorgegaan en na alle vermoeidheidsklachten (en TOCH weer gewoon doorgaan) kwamen de lichamelijke klachten. Ik ben op.
Ik ben erachter: ik ben er klaar mee. Klaar met de (directe) zorg.
Maar wat nu?
As maandag heb ik op aanraden van de bedrijfsarts een gesprek op mn werk met P&O of er mogelijkheden zijn meer overdag te werken (nu werk ik vooral in de avonden en vrije middagen van mn zoontje, wat het dus zo zwaar maakt..)
Ik heb momenteel al mn hoop op dit gesprek gevestigd, hoewel ik stiekum denk dat er niet heel veel mogelijkheden zijn binnen de stichting waar ik werk..
Helemaal t roer om dan?
Lastig.. Op mn CV staat alleen maar: Zorg..
N omscholing? Hoe pak ik dat aan? (evt ook eens bespreekbaar maken maandag..)
Door mn burn-out merk ik dat ik veel te moe ben en helemaal geen initiatieven neem. Ik baal er enorm van want zo ben ik helemaal niet..
N schop onder mn kont heb ik nodig en werk waar ik me weer happy kan voelen..
dinsdag 31 mei 2011 om 13:46
Ik zit zelf ook thuis met een burnout en ik zou je alleen willen adviseren om eerst tot rust te komen. Meld je ziek, en geef je lichaam en geest de tijd om te herstellen, dat is nu de eerste prioriteit. Bij een burnout is het laatste wat je nodig hebt een schop onder je kont, het wordt juist tijd dat je serieus naar de signalen van je lichaam gaat luisteren.
Zoek professionele hulp, kom tot rust, en ga dan eens op je gemak onderzoeken wat je wilt en hoe je dat kunt aanpakken. Je lichaam en geest zijn nu opgebrand, die moeten eerst enigszins herstellen voordat je in staat bent om dergelijke belangrijke keuzes te maken. En dat herstel kost tijd en moet je serieus nemen.
Zoek professionele hulp, kom tot rust, en ga dan eens op je gemak onderzoeken wat je wilt en hoe je dat kunt aanpakken. Je lichaam en geest zijn nu opgebrand, die moeten eerst enigszins herstellen voordat je in staat bent om dergelijke belangrijke keuzes te maken. En dat herstel kost tijd en moet je serieus nemen.
dinsdag 31 mei 2011 om 13:58
Bedankt voor je snelle reactie Maris!
Idd.. das wat iedereen zegt: Tot rust komen, rustig aan doen, aan jezelf denken..
En dat heb ik gedaan de afgelopen maanden. Ik ben al 3 maanden ziek thuis en bezoek wekelijks mn therapeut.
Ik merk dat ik idd mn energielevel moet aanpassen.
Iets gedaan? Rusten. Luisteren naar mn lichaam en veel slapen is t gevolg. De eerste weken was dat heeeeel erg, ff afwassen was al reden om weer 3 uur te slapen.. Ik merk dat ik langzaam steeds meer 'kan'
Ik ben daar hard mee bezig (hoe lastig dat ook is bij iemand die geen 2 minuten stil kan zitten..)
Maar ik heb nu het gevoel stil te staan.. Zou t liefst morgen weer gaan werken.. Dat wordt door n superlieve leidinggevende en bedrijfsarts afgeraden maar t voelt niet goed..
Ik kan toch ook niet eeuwig in de ziektewet blijven hangen..?
(misschien moet ik gewoon accepteren dat dit tijd nodig heeft, maar alleen al het idee dat ik niet meer terug WIL maakt t lastig..)
Idd.. das wat iedereen zegt: Tot rust komen, rustig aan doen, aan jezelf denken..
En dat heb ik gedaan de afgelopen maanden. Ik ben al 3 maanden ziek thuis en bezoek wekelijks mn therapeut.
Ik merk dat ik idd mn energielevel moet aanpassen.
Iets gedaan? Rusten. Luisteren naar mn lichaam en veel slapen is t gevolg. De eerste weken was dat heeeeel erg, ff afwassen was al reden om weer 3 uur te slapen.. Ik merk dat ik langzaam steeds meer 'kan'
Ik ben daar hard mee bezig (hoe lastig dat ook is bij iemand die geen 2 minuten stil kan zitten..)
Maar ik heb nu het gevoel stil te staan.. Zou t liefst morgen weer gaan werken.. Dat wordt door n superlieve leidinggevende en bedrijfsarts afgeraden maar t voelt niet goed..
Ik kan toch ook niet eeuwig in de ziektewet blijven hangen..?
(misschien moet ik gewoon accepteren dat dit tijd nodig heeft, maar alleen al het idee dat ik niet meer terug WIL maakt t lastig..)
dinsdag 31 mei 2011 om 14:11
Nee, je kunt niet eeuwig in de zw blijven hangen, dat klopt. Maar de grootste valkuil is om te hard van stapel te gaan en wéér onderuit te gaan. Heb je écht de energie om weer aan het werk te gaan? Zin en energie zijn twee verschillende dingen. Ik wil ook vanalles wel weer doen, maar ik weet dat ik dat qua energie niveau nog niet aan kan. Het is constant zoeken naar je grenzen, en accepteren dat je grens heel anders zijn dan je zou willen.
(ik praat nu alsof het allemaal heel erg makkelijk is, maar je wilt niet weten hoe erg ik ermee heb geworsteld, en nog steeds doe. Accepteren dat je niet (meer) kan doen wat je wilt, is ontzettend moeilijk!)
(je kan ook even inbreken op het burnout topic bij psyche, daar schrijf ik met nog een aantal anderen, allen herstellende van een burnout, misschien hebben de anderen ook nog wel wijze raad voor je)
(ik praat nu alsof het allemaal heel erg makkelijk is, maar je wilt niet weten hoe erg ik ermee heb geworsteld, en nog steeds doe. Accepteren dat je niet (meer) kan doen wat je wilt, is ontzettend moeilijk!)
(je kan ook even inbreken op het burnout topic bij psyche, daar schrijf ik met nog een aantal anderen, allen herstellende van een burnout, misschien hebben de anderen ook nog wel wijze raad voor je)
dinsdag 31 mei 2011 om 14:24
Maris, je hebt zooo gelijk.. T zwaarste is idd dat ik moet accepteren dat ik niet meer door en door kan blijven gaan, niet alles alleen moet willen doen/regelen..
Das zooo niet ik, maar die switch zal ik toch moeten maken..
Na het gesprek met de bedrijfsarts waren we t er beiden wel over eens dat de uren die ik voorheen draaide niet haalbaar zijn.
Als ik dat weer zou opstarten (al is dat pas over een half jaar ofzo als ik er echt weer bovenop ben) dan zou t binnen de kortse keren weer mis gaan.. Als ik er al aan DENK dat ik weer moet gaan werken als voorheen stort ik al in..
Tis gewoon niet haalbaar meer. Hoeveel ik ook doseer en luister naar mn lichaam.. Dan zou alle energie naar mn werk gaan en er niets over zijn als ik thuis ben.
Andere uren (overdag) en evt een andere functie geven me bij voorbaat al meer rust en tegelijkertijd de energie er voor te gaan (want: veeeeeeel beter te combineren met thuis en dus al een hoop zorgen uit mn koppie..)
Misschien toch maar even afwachten tot t gesprek met P&O..
Ik zal ook eens gaan kijken bij het andere topic, wijze raad kan ik wel gebruiken momenteel
Das zooo niet ik, maar die switch zal ik toch moeten maken..
Na het gesprek met de bedrijfsarts waren we t er beiden wel over eens dat de uren die ik voorheen draaide niet haalbaar zijn.
Als ik dat weer zou opstarten (al is dat pas over een half jaar ofzo als ik er echt weer bovenop ben) dan zou t binnen de kortse keren weer mis gaan.. Als ik er al aan DENK dat ik weer moet gaan werken als voorheen stort ik al in..
Tis gewoon niet haalbaar meer. Hoeveel ik ook doseer en luister naar mn lichaam.. Dan zou alle energie naar mn werk gaan en er niets over zijn als ik thuis ben.
Andere uren (overdag) en evt een andere functie geven me bij voorbaat al meer rust en tegelijkertijd de energie er voor te gaan (want: veeeeeeel beter te combineren met thuis en dus al een hoop zorgen uit mn koppie..)
Misschien toch maar even afwachten tot t gesprek met P&O..
Ik zal ook eens gaan kijken bij het andere topic, wijze raad kan ik wel gebruiken momenteel