Werk & Studie
alle pijlers
de baas
zondag 10 oktober 2010 om 09:10
Ik werk bij een organisatie met meerdere eigenaren. Redelijk groot bedrijf met zo'n 150 medewerkers. Afgelopen week vond één van de eigenaren het nodig om schoonheid tegen me te zeggen en later nog terug te bellen dat ik er zo stralend uitzag vandaag. Leuk in de kleren enzo....Tevens vindt hij het moeilijk om in mijn ogen te kijken. Hij zit meestal wat meer naar beneden te staren, zeg maar. Vreselijk gewoon.
Helaas is dit wel het haantje onder de eigenaren en als je hem tegen je hebt kun je het gewoon vergeten. Nu heb ik besloten om te gaan solliciteren, want in zo'n omgeving wil ik gewoon niet werken (+ baan is ook niet leuk), maar moet ik hier nu iets van gaan zeggen? Ik ben redelijk verlegen en ik wil ook graag in alle rust solliciteren. Ben bang dat als ik hier nu iets van ga zeggen het leven me zuur wordt gemaakt. Waar ik nog het meest van baal is de studieschuld die ik nu heb en dankzij hem lekker kan terugbetalen. Had eigenlijk gehoopt het nog even uit te zingen tot de schuld verjaard zou zijn.
Zou je er iets van zeggen of over je heen laten gaan, solliciteren en wegwezen?
Helaas is dit wel het haantje onder de eigenaren en als je hem tegen je hebt kun je het gewoon vergeten. Nu heb ik besloten om te gaan solliciteren, want in zo'n omgeving wil ik gewoon niet werken (+ baan is ook niet leuk), maar moet ik hier nu iets van gaan zeggen? Ik ben redelijk verlegen en ik wil ook graag in alle rust solliciteren. Ben bang dat als ik hier nu iets van ga zeggen het leven me zuur wordt gemaakt. Waar ik nog het meest van baal is de studieschuld die ik nu heb en dankzij hem lekker kan terugbetalen. Had eigenlijk gehoopt het nog even uit te zingen tot de schuld verjaard zou zijn.
Zou je er iets van zeggen of over je heen laten gaan, solliciteren en wegwezen?
zondag 10 oktober 2010 om 13:05
Oh, nu begrijp ik het, dacht dat je gewoon een studieschuld van de IB-groep bedoelde, ik vatte 'm al niet.
Maar dan is het wél relevant. Je schrijft dat er 150 mensen werken. Dus lijkt het me dat het bedrijf ook een persoon/afdeling voor HRM heeft? Ga daar eerst eens mee praten. Leg uit dat je het lastig vind, dat je geen "gedoe" wilt. Je kunt daar ook vragen hoe het zit met die studiekosten, mogelijk willen ze je die kwijt schelden? Of ben ik nu heel naïef?
Voor mij zou zoiets overigens niet snel een reden zijn om ergens weg te gaan. Ik zou er voor kiezen om het langs me af te laten gaan óf te laten weten dat ik er niet van gediend ben.
Maar dan is het wél relevant. Je schrijft dat er 150 mensen werken. Dus lijkt het me dat het bedrijf ook een persoon/afdeling voor HRM heeft? Ga daar eerst eens mee praten. Leg uit dat je het lastig vind, dat je geen "gedoe" wilt. Je kunt daar ook vragen hoe het zit met die studiekosten, mogelijk willen ze je die kwijt schelden? Of ben ik nu heel naïef?
Voor mij zou zoiets overigens niet snel een reden zijn om ergens weg te gaan. Ik zou er voor kiezen om het langs me af te laten gaan óf te laten weten dat ik er niet van gediend ben.
zondag 10 oktober 2010 om 20:16
Dat hij hoofd HRM is is dan wel weer lastig en iemand met die functie wil je inderdaad niet tegen je in het harnas jagen.
Ik denk dat je het niet zo persoonlijk aan moet trekken en het als complimentje moet zien. Het klinkt mij allemaal nog vrij onschuldig in de oren. Je moet je alleen wel prettig voelen op je werk en als dat niet zo is moet je er iets aan doen, one way or the other. Als de baan niet leuk is zou ik gaan sollliciteren, ongeacht studieschuld.
Ik denk dat je het niet zo persoonlijk aan moet trekken en het als complimentje moet zien. Het klinkt mij allemaal nog vrij onschuldig in de oren. Je moet je alleen wel prettig voelen op je werk en als dat niet zo is moet je er iets aan doen, one way or the other. Als de baan niet leuk is zou ik gaan sollliciteren, ongeacht studieschuld.
maandag 11 oktober 2010 om 00:51
Wat ik wel opmerkelijk vind in je OP is dat hij je, zo ik nu begrijp, speciaal gaat bellen om nog even te zeggen dat je er zo leuk/stralend/wat dan ook uit ziet vandaag?
Of maakt hij die opmerking tijdens een zinvol tel gesprek met jou?
Als hij je overigens hiervoor opbelt is het misschien wel een uitgelezen kans om te zeggen dat je er niet van gediend bent. Dan hoeft het niet face to face, maar is wel direct in gesprek naar hem toe op het moment dat het plaatsvind.
Of maakt hij die opmerking tijdens een zinvol tel gesprek met jou?
Als hij je overigens hiervoor opbelt is het misschien wel een uitgelezen kans om te zeggen dat je er niet van gediend bent. Dan hoeft het niet face to face, maar is wel direct in gesprek naar hem toe op het moment dat het plaatsvind.
maandag 11 oktober 2010 om 19:33
Ik heb ooit zo'n collega gehad, die keek me ook nooit in de ogen maar iets lager. Ik zag dat hij dat bijna bij alle vrouwen deed en het irriteerde mij mateloos.
Op een gegeven moment gebeurde het weer en heb ik in een volle koffiekamer gezegd "ze zeggen echt niks terug hoor" ..............hij heeft nooit meer 1 woord tegen mij gezegd
Op een gegeven moment gebeurde het weer en heb ik in een volle koffiekamer gezegd "ze zeggen echt niks terug hoor" ..............hij heeft nooit meer 1 woord tegen mij gezegd
maandag 11 oktober 2010 om 20:25
Hij vond het nodig om er vandaag weer over te beginnen. Hij is nl. ook best onzeker en wil graag bevestiging dat wat hij doet ook goed is. Vandaag vroeg hij hoe leuk ik het vond wat hij allemaal gezegd had: heb aangeven dat ik me er niet zo prettig bij voelde. Dat ik begreep dat hij een compliment wilde maken, maar dat ik dat liever heb op zakelijk gebied. En dat ik er moeite mee had om er mee om te gaan.
Hierna had iemand hem nodig en is in bespreking gegaan. Daarna vond hij het moeilijk om een houding te geven toen ik hem weer tegenkwam.
Hierna had iemand hem nodig en is in bespreking gegaan. Daarna vond hij het moeilijk om een houding te geven toen ik hem weer tegenkwam.
maandag 11 oktober 2010 om 20:31
Ik vind het echt goed van je dat je duidelijk hebt aangegeven dat je zijn wijze van complimenteren niet als prettig ervaart . Wat zei hij terug? Ik lees dat niet of bedoel je dat hij direct daarna de bespreking met een ander in ging?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 11 oktober 2010 om 20:33
