Werk & Studie
alle pijlers
Ervaringen met Work First traject bij aanvraag bijstand.
maandag 26 juli 2010 om 18:07
Over 3 weken ( 1 week zoeken en 2 weken al ver van te voren geplande vakantie) is het helaas zover. Dan loopt mijn ww uitkering af en moet ik de bijstand in. Ik ben vandaag alvast langsgeweest voor een aanvraag en kreeg te horen dat ik dan zou moeten beginnen in een soort Work First traject. Met behoud van uitkering 3 dagen per week elk werk doen wat ze aanbieden en tegelijk ook solliciteren. Ik ben benieuwd of nog meer forrumers ervaring hebben met dit soort trajecten en of je er snel weer uit was of niet?? Viel het mee, viel het tegen?
Ik hoop zelf zeer snel aan het werk te kunnen maar na een jaar mijzelf tepletter gesollicteerd te hebben op zeer diverse banen is het mij nog niet gelukt om ergens aan het werk te komen. Ik baal er stevig van dat het nu zover heeft moeten komen tenzij er deze week een klein wondertje gebeurd.
Ik hoop zelf zeer snel aan het werk te kunnen maar na een jaar mijzelf tepletter gesollicteerd te hebben op zeer diverse banen is het mij nog niet gelukt om ergens aan het werk te komen. Ik baal er stevig van dat het nu zover heeft moeten komen tenzij er deze week een klein wondertje gebeurd.
Life is peachy, somethimes soft and sweet, somethimes hard and rotten
donderdag 29 juli 2010 om 23:37
quote:Julus schreef op 29 juli 2010 @ 23:34:
Maar er is toch niet voor niets een afstemmingsverordening aangaande workfirst? En al een hoop jurisprudentie, heb het aan den lijve mee mogen maken, pff. Overloze discussies met clienten over het feit dat zij daar niet thuishoren. Voor ons casemanagers wordt het er niet makkelijker op, workfirst.
Daar mag je als gemeente zelf voor kiezen. Als je het als gemeente in je verordeningen en beleid zet, moet je je er inderdaad aan houden.
Er is inderdaad veel jurisprudentie over met als conclusie je mag het inzetten als gemeente en als uitkeringsgerechtigde ben je verplicht hieraan mee te werken.
Maar er is toch niet voor niets een afstemmingsverordening aangaande workfirst? En al een hoop jurisprudentie, heb het aan den lijve mee mogen maken, pff. Overloze discussies met clienten over het feit dat zij daar niet thuishoren. Voor ons casemanagers wordt het er niet makkelijker op, workfirst.
Daar mag je als gemeente zelf voor kiezen. Als je het als gemeente in je verordeningen en beleid zet, moet je je er inderdaad aan houden.
Er is inderdaad veel jurisprudentie over met als conclusie je mag het inzetten als gemeente en als uitkeringsgerechtigde ben je verplicht hieraan mee te werken.
donderdag 29 juli 2010 om 23:59
quote:Julus schreef op 29 juli 2010 @ 23:17:
Sorry nlies, maar ik voel me bij dit soort uitspraken nogal op mijn pik getrapt, aangezien ik keihard ren voor mijn clienten.
En probeer mee te denken maar ik ben eenmaal gebonden aan de wet. Als ik dat aan mijn clienten uitleg, snappen ze dat.
Jij hopelijk ook?
Kikker, ben blij met wat support. Ik heb overigens veel tevreden clienten, dus er lopen gelukkig genoeg mensen met positieve ervaringen rond mbt de sociale dienst.Tsja, net zoals er ook mensen zijn die niet profiteren van de uitkeringen en echt hun best doen om eruit te komen zullen er ook wel meedenkende/helpende consulenten zijn. Helaas kom ik dan veel verkeerde tegen. Zelfs de baliemedewerkers denken al dat ze mensen die om hulp komen kunnen afschepen met:dat geldt niet voor jou." Of iemand die als je je in komt schrijven, na een blik op je zegt: We beginnen hier met papierprikken, en ik zie wel aan u dat u gezond bent, dus dat kunt u wel.
Sorry nlies, maar ik voel me bij dit soort uitspraken nogal op mijn pik getrapt, aangezien ik keihard ren voor mijn clienten.
En probeer mee te denken maar ik ben eenmaal gebonden aan de wet. Als ik dat aan mijn clienten uitleg, snappen ze dat.
Jij hopelijk ook?
Kikker, ben blij met wat support. Ik heb overigens veel tevreden clienten, dus er lopen gelukkig genoeg mensen met positieve ervaringen rond mbt de sociale dienst.Tsja, net zoals er ook mensen zijn die niet profiteren van de uitkeringen en echt hun best doen om eruit te komen zullen er ook wel meedenkende/helpende consulenten zijn. Helaas kom ik dan veel verkeerde tegen. Zelfs de baliemedewerkers denken al dat ze mensen die om hulp komen kunnen afschepen met:dat geldt niet voor jou." Of iemand die als je je in komt schrijven, na een blik op je zegt: We beginnen hier met papierprikken, en ik zie wel aan u dat u gezond bent, dus dat kunt u wel.
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
vrijdag 30 juli 2010 om 00:23
Nlies, ik vind het echt heel vervelend voor je dat jij geen al te meedenkende medewerkers hebt getroffen. Het is zo, en ik ben er niet trots op, dat als je dit werk een tijd doet, het soms lastig is om er blanco in te staan. We worden zo ontzettend veel belazerd, of onheus bejegend dat je na de zoveelste iets minder kunt hebben.
Net als dat voorbeeld wat ik al gaf; je zet je in om een oplossing voor iemand te zoeken en vervolgens blijkt dat je wordt belazerd. Niet leuk, en je gaat je afvragen waar je het voor doet. Toch blijf ik me inzetten, omdat er idd veel mensen zijn die graag iets willen en dat ook laten zien. En voor die mensen ren ik nog wat harder.
Net als dat voorbeeld wat ik al gaf; je zet je in om een oplossing voor iemand te zoeken en vervolgens blijkt dat je wordt belazerd. Niet leuk, en je gaat je afvragen waar je het voor doet. Toch blijf ik me inzetten, omdat er idd veel mensen zijn die graag iets willen en dat ook laten zien. En voor die mensen ren ik nog wat harder.
vrijdag 30 juli 2010 om 00:25
Miek, hm, dus een gemeente hoeft niet mee te doen? Weer wat geleerd! Ik dacht dat de overheid had bepaald dat iedere gemeente een workfirst beleid moest opstellen.
Maar zoals dat gaat..over een paar jaar gaat het op de schop en komt er weer iets nieuws. Ïets wat jaren geleden er al was en weer van stal wordt gehaald..
Maar zoals dat gaat..over een paar jaar gaat het op de schop en komt er weer iets nieuws. Ïets wat jaren geleden er al was en weer van stal wordt gehaald..
vrijdag 30 juli 2010 om 12:03
Dat weet ik wel Julus, ook dat er van beide kanten soms wat fout gaat, maar ik word zo moe van die mensen die als je komt net doen alsof ze je binnen no-time geholpen hebben aan een nieuwe baan, en je naar je 3de sollicitatiecursus sturen.waar het dan allemaal weer net iets anders moet dan op de vorige 2, waar je 3 middagen in de week terug moet komem om dezelfde vacatures door te lezen van de dagen daarvoor. En als ze dan met een vacature komen, hebben ze hem zelf maar half hgelezen, want dan blijt dat je moedertaal Pools moet zijn. Maar goed , ik heb een gesubsidieerd baantje via de bijstand,(geeen werkfabriek gelukkig) naast mn vrijwilligerswerk, tot volgend jaar, en er gingen nu al stemmen op vanuit de wethouder dat vrijwilligerswerk volgend jaar misschien ook toegelaten wordt ipv dat washandjes vouwen.
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
vrijdag 30 juli 2010 om 17:32
quote:Julus schreef op 30 juli 2010 @ 00:25:
Miek, hm, dus een gemeente hoeft niet mee te doen? Weer wat geleerd! Ik dacht dat de overheid had bepaald dat iedere gemeente een workfirst beleid moest opstellen.
Maar zoals dat gaat..over een paar jaar gaat het op de schop en komt er weer iets nieuws. Ïets wat jaren geleden er al was en weer van stal wordt gehaald..Nee moet niet. Wat ze wel van je verwachten is dat je klanten (mits ze het kunnen) bemiddeld naar de snelste weg naar werk. Maar dat hoeft niet via Work first.
Miek, hm, dus een gemeente hoeft niet mee te doen? Weer wat geleerd! Ik dacht dat de overheid had bepaald dat iedere gemeente een workfirst beleid moest opstellen.
Maar zoals dat gaat..over een paar jaar gaat het op de schop en komt er weer iets nieuws. Ïets wat jaren geleden er al was en weer van stal wordt gehaald..Nee moet niet. Wat ze wel van je verwachten is dat je klanten (mits ze het kunnen) bemiddeld naar de snelste weg naar werk. Maar dat hoeft niet via Work first.
vrijdag 30 juli 2010 om 23:41
Ik weet nu iets meer maar nog niet wat ik ga doen. Na mijn vakantie heb ik een afspraak met een consulent/jobcoach van het bedrijf dat de work first doet. Gelukkig niet dat Sagenn (van die link) wat een commericieele werkfabriek is dat zeg! In mijn gemeente word samengewerkt met een regionale sociale werkplaatsvoorziening die het work first traject uitvoert. Het is de bedoeling dat ik zolang ik geen regulier werk heb gevonden daar een contract krijg voor 3 maanden. De gemeente betaald dan het "loon" uit. Het schijnt dan nog geen bijstand te heten. Na die 3 maanden komt het traject in handen van de sociale dienst en dan treed hun traject in werking en dan word het ineens bijstand. Tja hoe je het went of keert loon of bijstand, het is toch uit de kas van de gemeente maar goed.
Over 2 weken weet ik dus wat ik moet gaan doen, het is voor 28 uur per week, waarvan 4 uur voor sollicitatiebegeleiding. Aangezien ik al een iro heb neem ik aan dat ik daar die 4 uur kan besteden, maar dat moet ik dan nog even vragen aan de consulent. De rest van mijn vrije tijd moet ik besteden aan solliciteren, gewoon thuis achter de pc. Met sollicitatiegesprekken hoef ik geen rekening te houden met de work first dagen, dus die hoef ik niet in mijn vrije tijd in te plannen. En als ik ergens aangenomen word dan mag ik per direct weg. Dat is alles wat ik nu weet, de rest vraag ik tijdens de intake wel, tenzij dat niet meer nodig is natuurlijk!
Over 2 weken weet ik dus wat ik moet gaan doen, het is voor 28 uur per week, waarvan 4 uur voor sollicitatiebegeleiding. Aangezien ik al een iro heb neem ik aan dat ik daar die 4 uur kan besteden, maar dat moet ik dan nog even vragen aan de consulent. De rest van mijn vrije tijd moet ik besteden aan solliciteren, gewoon thuis achter de pc. Met sollicitatiegesprekken hoef ik geen rekening te houden met de work first dagen, dus die hoef ik niet in mijn vrije tijd in te plannen. En als ik ergens aangenomen word dan mag ik per direct weg. Dat is alles wat ik nu weet, de rest vraag ik tijdens de intake wel, tenzij dat niet meer nodig is natuurlijk!
Life is peachy, somethimes soft and sweet, somethimes hard and rotten
zaterdag 31 juli 2010 om 00:18
Het verbaast me niets dat je 28 uur werk krijgt dat is, met minimumloon (en dat zal het wel worden) precies genoeg om je uit de bijstand te houden. Leuk voor de statistiek.(1 bijstandstrekker minder) Ja , ik heb ook zo'n regeling, vandaar dat ik het weet,
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
zaterdag 31 juli 2010 om 00:50
quote:Mutsje78 schreef op 30 juli 2010 @ 23:41:
Ik weet nu iets meer maar nog niet wat ik ga doen. Na mijn vakantie heb ik een afspraak met een consulent/jobcoach van het bedrijf dat de work first doet. Gelukkig niet dat Sagenn (van die link) wat een commericieele werkfabriek is dat zeg! In mijn gemeente word samengewerkt met een regionale sociale werkplaatsvoorziening die het work first traject uitvoert. Het is de bedoeling dat ik zolang ik geen regulier werk heb gevonden daar een contract krijg voor 3 maanden. De gemeente betaald dan het "loon" uit. Het schijnt dan nog geen bijstand te heten. Na die 3 maanden komt het traject in handen van de sociale dienst en dan treed hun traject in werking en dan word het ineens bijstand. Tja hoe je het went of keert loon of bijstand, het is toch uit de kas van de gemeente maar goed.
Over 2 weken weet ik dus wat ik moet gaan doen, het is voor 28 uur per week, waarvan 4 uur voor sollicitatiebegeleiding. Aangezien ik al een iro heb neem ik aan dat ik daar die 4 uur kan besteden, maar dat moet ik dan nog even vragen aan de consulent. De rest van mijn vrije tijd moet ik besteden aan solliciteren, gewoon thuis achter de pc. Met sollicitatiegesprekken hoef ik geen rekening te houden met de work first dagen, dus die hoef ik niet in mijn vrije tijd in te plannen. En als ik ergens aangenomen word dan mag ik per direct weg. Dat is alles wat ik nu weet, de rest vraag ik tijdens de intake wel, tenzij dat niet meer nodig is natuurlijk!Valt mee toch?
Ik weet nu iets meer maar nog niet wat ik ga doen. Na mijn vakantie heb ik een afspraak met een consulent/jobcoach van het bedrijf dat de work first doet. Gelukkig niet dat Sagenn (van die link) wat een commericieele werkfabriek is dat zeg! In mijn gemeente word samengewerkt met een regionale sociale werkplaatsvoorziening die het work first traject uitvoert. Het is de bedoeling dat ik zolang ik geen regulier werk heb gevonden daar een contract krijg voor 3 maanden. De gemeente betaald dan het "loon" uit. Het schijnt dan nog geen bijstand te heten. Na die 3 maanden komt het traject in handen van de sociale dienst en dan treed hun traject in werking en dan word het ineens bijstand. Tja hoe je het went of keert loon of bijstand, het is toch uit de kas van de gemeente maar goed.
Over 2 weken weet ik dus wat ik moet gaan doen, het is voor 28 uur per week, waarvan 4 uur voor sollicitatiebegeleiding. Aangezien ik al een iro heb neem ik aan dat ik daar die 4 uur kan besteden, maar dat moet ik dan nog even vragen aan de consulent. De rest van mijn vrije tijd moet ik besteden aan solliciteren, gewoon thuis achter de pc. Met sollicitatiegesprekken hoef ik geen rekening te houden met de work first dagen, dus die hoef ik niet in mijn vrije tijd in te plannen. En als ik ergens aangenomen word dan mag ik per direct weg. Dat is alles wat ik nu weet, de rest vraag ik tijdens de intake wel, tenzij dat niet meer nodig is natuurlijk!Valt mee toch?
zaterdag 31 juli 2010 om 00:51
quote:nlies schreef op 31 juli 2010 @ 00:18:
Het verbaast me niets dat je 28 uur werk krijgt dat is, met minimumloon (en dat zal het wel worden) precies genoeg om je uit de bijstand te houden. Leuk voor de statistiek.(1 bijstandstrekker minder) Ja , ik heb ook zo'n regeling, vandaar dat ik het weet,Zucht, het glas is altijd halfleeg bij jou he?
Het verbaast me niets dat je 28 uur werk krijgt dat is, met minimumloon (en dat zal het wel worden) precies genoeg om je uit de bijstand te houden. Leuk voor de statistiek.(1 bijstandstrekker minder) Ja , ik heb ook zo'n regeling, vandaar dat ik het weet,Zucht, het glas is altijd halfleeg bij jou he?
zaterdag 31 juli 2010 om 09:17
quote:nlies schreef op 31 juli 2010 @ 00:18:
Het verbaast me niets dat je 28 uur werk krijgt dat is, met minimumloon (en dat zal het wel worden) precies genoeg om je uit de bijstand te houden. Leuk voor de statistiek.(1 bijstandstrekker minder) Ja , ik heb ook zo'n regeling, vandaar dat ik het weet,
Precies, het is namelijk niet de bedoeling om in de bijstand te zitten als dit niet nodig is. Dus als je met 28 uur uit de bijstand kan dan is inderdaad het doel bereikt. Logisch toch? En als je meer geld wil zal je gewoon op zoek moeten, net als ieder ander die graag meer uren wil werken.
Maare...begrijp ik het dan goed? Je zit liever in de bijstand dan dat je maar 28 uur hoeft te werken om in je eigen levensonderhoud te voorzien??
Het verbaast me niets dat je 28 uur werk krijgt dat is, met minimumloon (en dat zal het wel worden) precies genoeg om je uit de bijstand te houden. Leuk voor de statistiek.(1 bijstandstrekker minder) Ja , ik heb ook zo'n regeling, vandaar dat ik het weet,
Precies, het is namelijk niet de bedoeling om in de bijstand te zitten als dit niet nodig is. Dus als je met 28 uur uit de bijstand kan dan is inderdaad het doel bereikt. Logisch toch? En als je meer geld wil zal je gewoon op zoek moeten, net als ieder ander die graag meer uren wil werken.
Maare...begrijp ik het dan goed? Je zit liever in de bijstand dan dat je maar 28 uur hoeft te werken om in je eigen levensonderhoud te voorzien??
zaterdag 31 juli 2010 om 12:35
quote:Kikkerrr schreef op 31 juli 2010 @ 09:17:
[...]
Precies, het is namelijk niet de bedoeling om in de bijstand te zitten als dit niet nodig is. Dus als je met 28 uur uit de bijstand kan dan is inderdaad het doel bereikt. Logisch toch? En als je meer geld wil zal je gewoon op zoek moeten, net als ieder ander die graag meer uren wil werken.
Maare...begrijp ik het dan goed? Je zit liever in de bijstand dan dat je maar 28 uur hoeft te werken om in je eigen levensonderhoud te voorzien??
Och het doel is maar zeer tijdelijk bereikt, begin volgend jaar stopt het project en dan begint heel het circus van " cursus in en uit de bijstand" en solliciteren weer opnieuw .
maar misschien is het tussen nu en volgend jaar zoveel verbeterd allemaal, dat de werkgevers graag 57+ mensen zien binnenkomen.
[...]
Precies, het is namelijk niet de bedoeling om in de bijstand te zitten als dit niet nodig is. Dus als je met 28 uur uit de bijstand kan dan is inderdaad het doel bereikt. Logisch toch? En als je meer geld wil zal je gewoon op zoek moeten, net als ieder ander die graag meer uren wil werken.
Maare...begrijp ik het dan goed? Je zit liever in de bijstand dan dat je maar 28 uur hoeft te werken om in je eigen levensonderhoud te voorzien??
Och het doel is maar zeer tijdelijk bereikt, begin volgend jaar stopt het project en dan begint heel het circus van " cursus in en uit de bijstand" en solliciteren weer opnieuw .
maar misschien is het tussen nu en volgend jaar zoveel verbeterd allemaal, dat de werkgevers graag 57+ mensen zien binnenkomen.
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
zaterdag 31 juli 2010 om 12:39
quote:nlies schreef op 31 juli 2010 @ 12:35:
[...]
Och het doel is maar zeer tijdelijk bereikt, begin volgend jaar stopt het project en dan begint heel het circus van " cursus in en uit de bijstand" en solliciteren weer opnieuw .
maar misschien is het tussen nu en volgend jaar zoveel verbeterd allemaal, dat de werkgevers graag 57+ mensen zien binnenkomen.Tijdelijk of niet, het scheelt tot het einde van het jaar ongeveer ¤ 5000 voor de gemeente aan de uitkering (ervan uitgaand dat je een alleenstaande uitkering zou krijgen anders is het meer). Je zit al een tijdje in het project. Ik geef de gemeente groot gelijk, tijdelijk of niet.
[...]
Och het doel is maar zeer tijdelijk bereikt, begin volgend jaar stopt het project en dan begint heel het circus van " cursus in en uit de bijstand" en solliciteren weer opnieuw .
maar misschien is het tussen nu en volgend jaar zoveel verbeterd allemaal, dat de werkgevers graag 57+ mensen zien binnenkomen.Tijdelijk of niet, het scheelt tot het einde van het jaar ongeveer ¤ 5000 voor de gemeente aan de uitkering (ervan uitgaand dat je een alleenstaande uitkering zou krijgen anders is het meer). Je zit al een tijdje in het project. Ik geef de gemeente groot gelijk, tijdelijk of niet.
zaterdag 31 juli 2010 om 12:55
Heb geen ervaring met WorkFirst maar helaas wel met jarenlange bijstand. Ik ben chronisch ziek geworden in de eerste paar jaar nadat ik (HBO)afstudeerde. Ik had toen alleen maar wat tijdelijke baantjes gehad en daardoor verviel ik gelijk in de bijstand. In de loop der jaren heel wat reintegratiebegeleiding gehad, afgewisseld met periodes waarin ik heel ziek was. En zo is het eigenlijk meer dan 10 jaar later nog steeds, op en af.
Ik vind het verschrikkelijk om een bijstandsuitkering te moeten hebben, en ieder jaar op gesprek te moeten met al m'n bankafschriften. En steeds toch weer hoop te hebben dat het mogelijk zou moeten zijn om toch m'n eigen geld te verdienen.
Maar de 'reintegratiespecialist' zei de laatste keer dat ik volgens hem 0,1 % kans had op een baan, vanwege m'n gebrek aan werkervaring, in combinatie met m'n grote beperkingen (formeel ben ik lich. en psych. belastbaar voor 10 uur per week). Persoonlijk zie ik dat ook als falen van de samenleving, dat er dus blijkbaar geen mogelijkheden zijn voor mensen met forse beperkingen om op een bepaalde manier zinnige arbeid te verrichten, al dan niet vanuit je eigen huis.
Ik vind het verschrikkelijk om een bijstandsuitkering te moeten hebben, en ieder jaar op gesprek te moeten met al m'n bankafschriften. En steeds toch weer hoop te hebben dat het mogelijk zou moeten zijn om toch m'n eigen geld te verdienen.
Maar de 'reintegratiespecialist' zei de laatste keer dat ik volgens hem 0,1 % kans had op een baan, vanwege m'n gebrek aan werkervaring, in combinatie met m'n grote beperkingen (formeel ben ik lich. en psych. belastbaar voor 10 uur per week). Persoonlijk zie ik dat ook als falen van de samenleving, dat er dus blijkbaar geen mogelijkheden zijn voor mensen met forse beperkingen om op een bepaalde manier zinnige arbeid te verrichten, al dan niet vanuit je eigen huis.
zaterdag 31 juli 2010 om 13:04
quote:katelin schreef op 31 juli 2010 @ 12:55:
Heb geen ervaring met WorkFirst maar helaas wel met jarenlange bijstand. Ik ben chronisch ziek geworden in de eerste paar jaar nadat ik (HBO)afstudeerde. Ik had toen alleen maar wat tijdelijke baantjes gehad en daardoor verviel ik gelijk in de bijstand. In de loop der jaren heel wat reintegratiebegeleiding gehad, afgewisseld met periodes waarin ik heel ziek was. En zo is het eigenlijk meer dan 10 jaar later nog steeds, op en af.
Ik vind het verschrikkelijk om een bijstandsuitkering te moeten hebben, en ieder jaar op gesprek te moeten met al m'n bankafschriften. En steeds toch weer hoop te hebben dat het mogelijk zou moeten zijn om toch m'n eigen geld te verdienen.
Maar de 'reintegratiespecialist' zei de laatste keer dat ik volgens hem 0,1 % kans had op een baan, vanwege m'n gebrek aan werkervaring, in combinatie met m'n grote beperkingen (formeel ben ik lich. en psych. belastbaar voor 10 uur per week). Persoonlijk zie ik dat ook als falen van de samenleving, dat er dus blijkbaar geen mogelijkheden zijn voor mensen met forse beperkingen om op een bepaalde manier zinnige arbeid te verrichten, al dan niet vanuit je eigen huis.Het lastige is dat je werkgevers niet kan dwingen iemand met een beperking aan te nemen. Ze kunnen kiezen en kiezen liever voor iemand die weinig begeleiding nodig heeft.
Heb geen ervaring met WorkFirst maar helaas wel met jarenlange bijstand. Ik ben chronisch ziek geworden in de eerste paar jaar nadat ik (HBO)afstudeerde. Ik had toen alleen maar wat tijdelijke baantjes gehad en daardoor verviel ik gelijk in de bijstand. In de loop der jaren heel wat reintegratiebegeleiding gehad, afgewisseld met periodes waarin ik heel ziek was. En zo is het eigenlijk meer dan 10 jaar later nog steeds, op en af.
Ik vind het verschrikkelijk om een bijstandsuitkering te moeten hebben, en ieder jaar op gesprek te moeten met al m'n bankafschriften. En steeds toch weer hoop te hebben dat het mogelijk zou moeten zijn om toch m'n eigen geld te verdienen.
Maar de 'reintegratiespecialist' zei de laatste keer dat ik volgens hem 0,1 % kans had op een baan, vanwege m'n gebrek aan werkervaring, in combinatie met m'n grote beperkingen (formeel ben ik lich. en psych. belastbaar voor 10 uur per week). Persoonlijk zie ik dat ook als falen van de samenleving, dat er dus blijkbaar geen mogelijkheden zijn voor mensen met forse beperkingen om op een bepaalde manier zinnige arbeid te verrichten, al dan niet vanuit je eigen huis.Het lastige is dat je werkgevers niet kan dwingen iemand met een beperking aan te nemen. Ze kunnen kiezen en kiezen liever voor iemand die weinig begeleiding nodig heeft.
zaterdag 31 juli 2010 om 13:35
quote:katelin schreef op 31 juli 2010 @ 12:55:
Persoonlijk zie ik dat ook als falen van de samenleving, dat er dus blijkbaar geen mogelijkheden zijn voor mensen met forse beperkingen om op een bepaalde manier zinnige arbeid te verrichten, al dan niet vanuit je eigen huis.
Sja, of het falen van de samenleving is? Ik weet het niet. We kunnen allemaal wel heel leuk geweldige moralen hebben, maar die moeten wel haalbaar zijn. En dat is het in het gewone bedrijfsleven nu eenmaal niet als je (in zijn algemeenheid) een dusdanige beperking hebt dat de je inzetbaarheid erg wisselend kan zijn. Bedrijven zijn geen filantropische instellingen en hebben dus een bepaalde mate van continuïteit nodig over het algemeen.
Los daarvan hebben we in onze samenleving iets genaamd de sociale werkplaats. Niet naar de zin, behoefte, wens etc. van iedereen. Niet optimaal aansluitend bij een ieders verstandelijke capaciteiten. Maar wel een van de weinige plaatsen waar er in veel verdere mate dan waar elders dan ook in het betaalde circuit rekening gehouden kan worden met een weerbarstige gezondheid.
Geen mogelijkheden in onze samenleving om zinnige arbeid te verrichten? Ben ik het persoonlijk niet mee eens. Nu ben ik sowieso niet meer zo zeer van het "arbeid is pas arbeid als er voor betaald wordt". Het is natuurlijk aangenamer om zelf in het eigen inkomen te kunnen voorzien en daarin meer vrijheden te hebben, maar soms is het domweg niet anders. Dan is het een feit waar men mee van doen heeft. Maar dus geen mogelijkheid om zinnige arbeid te verrichten? Neuh, niet mee eens.
Waar arbeid in de traditionele zin van het woord -alsin betaalde arbeid- niet altijd meer haalbaar is, zijn er veel meer mogelijkheden weggelegd buiten dat traditionele denkpatroon. Vrijwilligerswerk bijv. In die hoek is er een dusdanige ruim aanbod, zo veel mogelijkheden, dat er voor een ieder zo ongeveer wel iets is. Soms is het sneller gevonden, soms kost het wat langer zoeken, al naar gelang de combinatie van welke beperkingen iemand heeft, welke talenten iemand heeft en welke wensen en ambities de persoon in kwestie heeft. Maar er is ongekend veel mogelijk. Waar dit soort dingen op de arbeidsmarkt vaak stranden omdat inzetbaarheid niet altijd te voorspellen valt, biedt vrijwilligerswerk daar vaak meer ruimte in. Meer zelfregie waardoor er al naar gelang de belastbaarheid van die week, die dag of zelfs dat uur wel of niet iets gedaan wordt.
Miek en Kikker; jullie verwoorden keer op keer mijn visie.
Persoonlijk zie ik dat ook als falen van de samenleving, dat er dus blijkbaar geen mogelijkheden zijn voor mensen met forse beperkingen om op een bepaalde manier zinnige arbeid te verrichten, al dan niet vanuit je eigen huis.
Sja, of het falen van de samenleving is? Ik weet het niet. We kunnen allemaal wel heel leuk geweldige moralen hebben, maar die moeten wel haalbaar zijn. En dat is het in het gewone bedrijfsleven nu eenmaal niet als je (in zijn algemeenheid) een dusdanige beperking hebt dat de je inzetbaarheid erg wisselend kan zijn. Bedrijven zijn geen filantropische instellingen en hebben dus een bepaalde mate van continuïteit nodig over het algemeen.
Los daarvan hebben we in onze samenleving iets genaamd de sociale werkplaats. Niet naar de zin, behoefte, wens etc. van iedereen. Niet optimaal aansluitend bij een ieders verstandelijke capaciteiten. Maar wel een van de weinige plaatsen waar er in veel verdere mate dan waar elders dan ook in het betaalde circuit rekening gehouden kan worden met een weerbarstige gezondheid.
Geen mogelijkheden in onze samenleving om zinnige arbeid te verrichten? Ben ik het persoonlijk niet mee eens. Nu ben ik sowieso niet meer zo zeer van het "arbeid is pas arbeid als er voor betaald wordt". Het is natuurlijk aangenamer om zelf in het eigen inkomen te kunnen voorzien en daarin meer vrijheden te hebben, maar soms is het domweg niet anders. Dan is het een feit waar men mee van doen heeft. Maar dus geen mogelijkheid om zinnige arbeid te verrichten? Neuh, niet mee eens.
Waar arbeid in de traditionele zin van het woord -alsin betaalde arbeid- niet altijd meer haalbaar is, zijn er veel meer mogelijkheden weggelegd buiten dat traditionele denkpatroon. Vrijwilligerswerk bijv. In die hoek is er een dusdanige ruim aanbod, zo veel mogelijkheden, dat er voor een ieder zo ongeveer wel iets is. Soms is het sneller gevonden, soms kost het wat langer zoeken, al naar gelang de combinatie van welke beperkingen iemand heeft, welke talenten iemand heeft en welke wensen en ambities de persoon in kwestie heeft. Maar er is ongekend veel mogelijk. Waar dit soort dingen op de arbeidsmarkt vaak stranden omdat inzetbaarheid niet altijd te voorspellen valt, biedt vrijwilligerswerk daar vaak meer ruimte in. Meer zelfregie waardoor er al naar gelang de belastbaarheid van die week, die dag of zelfs dat uur wel of niet iets gedaan wordt.
Miek en Kikker; jullie verwoorden keer op keer mijn visie.
vandaag ga ik van alles kunnen
zaterdag 31 juli 2010 om 13:39
quote:katelin schreef op 31 juli 2010 @ 12:55:
Heb geen ervaring met WorkFirst maar helaas wel met jarenlange bijstand. Ik ben chronisch ziek geworden in de eerste paar jaar nadat ik (HBO)afstudeerde. Ik had toen alleen maar wat tijdelijke baantjes gehad en daardoor verviel ik gelijk in de bijstand. In de loop der jaren heel wat reintegratiebegeleiding gehad, afgewisseld met periodes waarin ik heel ziek was. En zo is het eigenlijk meer dan 10 jaar later nog steeds, op en af.
Ik vind het verschrikkelijk om een bijstandsuitkering te moeten hebben, en ieder jaar op gesprek te moeten met al m'n bankafschriften. En steeds toch weer hoop te hebben dat het mogelijk zou moeten zijn om toch m'n eigen geld te verdienen.
Maar de 'reintegratiespecialist' zei de laatste keer dat ik volgens hem 0,1 % kans had op een baan, vanwege m'n gebrek aan werkervaring, in combinatie met m'n grote beperkingen (formeel ben ik lich. en psych. belastbaar voor 10 uur per week). Persoonlijk zie ik dat ook als falen van de samenleving, dat er dus blijkbaar geen mogelijkheden zijn voor mensen met forse beperkingen om op een bepaalde manier zinnige arbeid te verrichten, al dan niet vanuit je eigen huis.Het lijkt mij een groot succes dat in deze samenleving ook mensen die forse beperkingen hebben een inkomen hebben en begeleiding krijgen bij het vinden van werk.
Heb geen ervaring met WorkFirst maar helaas wel met jarenlange bijstand. Ik ben chronisch ziek geworden in de eerste paar jaar nadat ik (HBO)afstudeerde. Ik had toen alleen maar wat tijdelijke baantjes gehad en daardoor verviel ik gelijk in de bijstand. In de loop der jaren heel wat reintegratiebegeleiding gehad, afgewisseld met periodes waarin ik heel ziek was. En zo is het eigenlijk meer dan 10 jaar later nog steeds, op en af.
Ik vind het verschrikkelijk om een bijstandsuitkering te moeten hebben, en ieder jaar op gesprek te moeten met al m'n bankafschriften. En steeds toch weer hoop te hebben dat het mogelijk zou moeten zijn om toch m'n eigen geld te verdienen.
Maar de 'reintegratiespecialist' zei de laatste keer dat ik volgens hem 0,1 % kans had op een baan, vanwege m'n gebrek aan werkervaring, in combinatie met m'n grote beperkingen (formeel ben ik lich. en psych. belastbaar voor 10 uur per week). Persoonlijk zie ik dat ook als falen van de samenleving, dat er dus blijkbaar geen mogelijkheden zijn voor mensen met forse beperkingen om op een bepaalde manier zinnige arbeid te verrichten, al dan niet vanuit je eigen huis.Het lijkt mij een groot succes dat in deze samenleving ook mensen die forse beperkingen hebben een inkomen hebben en begeleiding krijgen bij het vinden van werk.
zaterdag 31 juli 2010 om 13:40
Iemand die ik ken heeft het 8-weekse traject bijna afgerond en is er supertevreden over/mee. Goed team van coaches, vooral sollicitatiedingen zelf ondernemen. Alle ruimte/tijd en toestemming voor sollicitatiegesprekken.
Hulp bij CV/brief verfijnen. In die groep is er geen sprake van werkactiviteiten. Puur coaching, gesprekken, tips etc. etc.
Ieder groepslid/deelnemer gaat in zijn/haar eigen tempo, terwijl hij vooraf (telefonisch) de indruk had dat het vooral om klassikale dingen ging (zoals Word, Excel etc.) maar dat is (daar) niet zo.
Succes met de training en het vinden van een baan. En hopelijk kun je ondanks alles wel van je vakantie genieten.
Hulp bij CV/brief verfijnen. In die groep is er geen sprake van werkactiviteiten. Puur coaching, gesprekken, tips etc. etc.
Ieder groepslid/deelnemer gaat in zijn/haar eigen tempo, terwijl hij vooraf (telefonisch) de indruk had dat het vooral om klassikale dingen ging (zoals Word, Excel etc.) maar dat is (daar) niet zo.
Succes met de training en het vinden van een baan. En hopelijk kun je ondanks alles wel van je vakantie genieten.
