Werk & Studie alle pijlers

Fucked up dilemma

19-11-2014 21:44 50 berichten
Alle reacties Link kopieren
Yo,



Ik heb een paar weken terug gesolliciteerd bij een bedrijf, maar ik heb tussendoor wat sollicitatiegesprekken gehad bij andere bedrijven waar ik tot het inzicht gekomen ben dat een stage of een junior positie beter bij me past door gebrek aan werkervaring.



Nu heb ik van dat bedrijf een uitnodiging gekregen om op gesprek te komen, maar het is voor een functie in een gebied dat me net niet goed ligt en ik denk dat ik ervaring tekort kom. Nu wil ik afzeggen, maar aan de andere kant is dit een kans die ik laat schieten. Toch voel ik er weinig voor om te gaan. Het is 50 km van mijn woonplaats en de sollicitatieprocedure is een hele molen met drie gespreksronden en een assessment dezelfde dag als je goed genoeg bevonden wordt.



Ik ben eigenlijk het meest bang voor de reactie van mijn moeder.



Wat denken jullie? Gaan of niet gaan? Ik heb er echt geen prettig gevoel bij. :(
Alle reacties Link kopieren
Als je het meest bang ben voor de reactie van je moeder (waarom eigenlijk?) moet je gewoon gaan.

Waarom bij voorbaat al de handdoek in de ring gooien?
Yo???
Boks!
Heb je wat beters te doen? Vind je 50 km al ver? Vind je dit écht al een fucked up dilemma? Wat is het ergste wat je kan overkomen als je gaat?
quote:StoraHuntur schreef op 19 november 2014 @ 21:47:

Boks!Homie! Ik voorspel een fittie voor deze bro als blijkt dat onze matties hier niet zo flex op reageren. Dat kun je op je pattas aanvoelen.
Alle reacties Link kopieren
YO. Dat is fucked up maar ik zou gewoon gaan. Laat je je even van je beste kant zien en later beslis je wat je doet.

Waarom bang voor de reactie van je moeder?
Alle reacties Link kopieren
quote:Thordis2.0 schreef op 19 november 2014 @ 21:47:

Heb je wat beters te doen? Vind je 50 km al ver? Vind je dit écht al een fucked up dilemma? Wat is het ergste wat je kan overkomen als je gaat?Ze gaan je op competenties testen en ik heb 0,0% werkervaring. Ik ga daar dus zeker voor lul zitten vrees ik.
Alle reacties Link kopieren
Hoi, speelt hier een gebrek aan zelfvertrouwen of ben je realistisch?



Ten eerste: de reactie van je moeder is wel het laatste waar je je druk om hoeft te maken. Je leeft toch niet voor haar? Alles wat je doet, doe je voor jezelf.



Daarnaast: als jij nu echt al het gevoel hebt, dat het niets wordt, dan kun je beter niet gaan. Dat straal je dan ook uit in je gesprekken. Bovendien spaar je jezelf kostbare tijd uit, maar ook hoeft de werkgever geen tijd te besteden aan iemand die bij voorbaat al weet dat ze niet wil.



Tenzij je graag gesprekken en assessments wil oefenen, maar dan doe je het alsnog voor jezelf. Succes!
Alle reacties Link kopieren
O en no spang
Yo. Ze zouden je niet uitnodigen als ze dachten dat het niks was. Ben je altijd zo bang?
quote:Thordis2.0 schreef op 19 november 2014 @ 21:48:

[...]



Homie! Ik voorspel een fittie voor deze bro als blijkt dat one matties hier niet zo flex op reageren. Dat kun je op je pattas aanvoelen.Krijgt ie beef met z'n mammie.
Alle reacties Link kopieren
Als ze dachten dat je niet geschikt was, hadden ze je toch sowieso niet uitgenodigd?



En 50 km is inderdaad niet veel. Mocht je het toch te veel vinden, kan je altijd verhuizen!
Maar serieus. Dit is dus in jouw wereld een fucked up dilemma. Omdat je bang bent dat je niet door de sollicitatieronde komt ga je maar niet. Fucked up. En een dilemma. In het ergste geval ga je en zeggen ze 'je hebt nog te weinig ervaring, kom over een paar jaar terug'



Mijn god, ik snap dat dat té erg is.
Alle reacties Link kopieren
Jowh,

Als ik jou was, maar dat en ik niet, zou ik lekker gaan.

Waarom? Nou, daarom.



Nee ff serieus, tegenwoordig is het lastig om een baan te krijgen. Op gesprek komen is al uniek. Daarbij krijg je juíst ervaring door sollicitatie gesprekken te voeren en die procedure mee te maken... En heb je geen voor-oordelen over wat t werk inhoud bij die werkgever?





Nb, geniale titels verzin je elke keer voor een topic....
Make your dreams come true!
Alle reacties Link kopieren
quote:van-vert schreef op 19 november 2014 @ 21:48:

YO. Dat is fucked up maar ik zou gewoon gaan. Laat je je even van je beste kant zien en later beslis je wat je doet.

Waarom bang voor de reactie van je moeder?Ik ben natuurlijk werkzoekend, alweer 2,5 maand en als ik zeg "Hey ma, ik ben uitgenodigd dan en dan, maar ik voel er niet zoveel voor", dan ben ik bang dat zij me gaat pushen om wel te gaan en dat ze vindt dat ik een enorme kans verpruts als ik niet ga. Maar ik voel me bij dit bedrijf en bij deze functie gewoon niet flex.
Alle reacties Link kopieren
Even voor de duidelijkheid: de afgelopen twee weken al vier gesprekken gehad. Bij alle vier de gesprekken sloegen ze wel aan op mijn brief en cv (tijdje in het buitenland gewoond, valt op), maar vinden ze het lastig me te plaatsen door gebrek aan relevante werkervaring. Inhoudelijk kan ik niet echt meelullen, want ja... geen werkervaring dus. Wat kom ik dan doen bij een pretentieus, internationaal georiënteerd kantoor met assessments enzo? Sowieso wil ik liever een middelgroot of klein kantoor, maar dat is mijn smaak.
Alle reacties Link kopieren
'Alweer 2,5maand'



In dat geval wil ik wel met je ruilen!
Make your dreams come true!
En terecht dat je moeder je dan pusht. Een volwassen werkloze vent die bij z'n mama in huis woont en dan een sollicitatiegesprek laat schieten omdat hij zich niet helemaal flex voelt,,, jemig.

Je gevoel is nergens op gebaseerd, behalve angst. Je kunt altijd nog weigeren als je aangenomen wordt. Nu ben je gewoon een watje wat niet durft ipv een volwassen kerel die een overwogen beslissing neemt. Vermijden is geen beslissing.
Yo. Deze shit is fokked op. Wat zeggen ze op FOK!?



Ik zou gaan je kan er altijd wat van leren toch?
Kan je houding niet ook meespelen in het niet aangenomen worden? Je gebrek aan werkervaring staat op je cv, en toch nodigen ze je uit. Dus echt een factor is dat niet.
Alle reacties Link kopieren
quote:Thordis2.0 schreef op 19 november 2014 @ 21:59:

En terecht dat je moeder je dan pusht. Een volwassen werkloze vent die bij z'n mama in huis woont en dan een sollicitatiegesprek laat schieten omdat hij zich niet helemaal flex voelt,,, jemig.

Je gevoel is nergens op gebaseerd, behalve angst. Je kunt altijd nog weigeren als je aangenomen wordt. Nu ben je gewoon een watje wat niet durft ipv een volwassen kerel die een overwogen beslissing neemt. Vermijden is geen beslissing.Dus jij zou wel gaan, ook al wil je het niet echt?
Alle reacties Link kopieren
Gaan natuurlijk en je moeder zoekt het verder maar uit.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
quote:Thordis2.0 schreef op 19 november 2014 @ 22:00:

Kan je houding niet ook meespelen in het niet aangenomen worden? Je gebrek aan werkervaring staat op je cv, en toch nodigen ze je uit. Dus echt een factor is dat niet.Kan, kan. Misschien mis ik het zelfvertrouwen of de kracht om mezelf echt te verkopen. Lastig om dat aan te geven.
Alle reacties Link kopieren
quote:nikonlover schreef op 19 november 2014 @ 22:01:

[...]





Dus jij zou wel gaan, ook al wil je het niet echt?Tsja ik wil ook wel eens iets niet maar kan het dan gelijkertijd leerzaam vinden om het wel te doen. Als ze je de baan aanbieden kan je altijd nog 'nee' zeggen toch?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven