Werk & Studie
alle pijlers
Is het een vreemde gedachte?
zondag 25 juni 2017 om 22:52
Dus ik heb 8 maanden ergens stage gelopen. Iedere werkdag van 9 tot 5. Ik Toen raakte ik erg ziek. Heb ik op de eerst komende werkdag me ziek gemeld en ben daarna nooit meer teruggegaan. Sindsdien heb ik nooit wat gehoord van mijn collega's. Is het gek van me om te denken dat mijn collega's misschien contact met me mogen zouden opzoeken?
zondag 25 juni 2017 om 22:59
Ik zal mijn verhaal even aanpassen, want het mist nog een paar belangrijke punten. Ik was voordat ik ziek werd heel erg somber en dat zag iedereen aan me, maar behalve mijn leidinggevende kwam niemand naar me toe om te vragen hoe het zat. Ik praatte dan ook niet veel met mijn collega's maar ik denk wel dat ze mochten
zondag 25 juni 2017 om 23:03
Hoe bedoel je nooit meer teruggegaan?
Wen er maar aan: op sommige werkplekken zul je 'maar' een stagiaire zijn of 'maar' een werknemer en ergens anders stuurt men een kaartje of belt men eens.
Ik heb ergens jaren gewerkt toen ik plotseling met hoge spoed een operatie moest ondergaan (buitenbaarmoederlijke zwangerschap), ik heb drie weken moeten herstellen. Bij terugkomst heeft mijn directe leidinggevende waarmee ik heel nauw samenwerkte nooit gevraagd hoe het ging, überhaupt niets van zich laten horen, het was alsof we elkaar weer zagen na het weekend. Het was ook nog eens een kleine onderneming.
Zij is voor mij toen echt door de mand gevallen.
Wen er maar aan: op sommige werkplekken zul je 'maar' een stagiaire zijn of 'maar' een werknemer en ergens anders stuurt men een kaartje of belt men eens.
Ik heb ergens jaren gewerkt toen ik plotseling met hoge spoed een operatie moest ondergaan (buitenbaarmoederlijke zwangerschap), ik heb drie weken moeten herstellen. Bij terugkomst heeft mijn directe leidinggevende waarmee ik heel nauw samenwerkte nooit gevraagd hoe het ging, überhaupt niets van zich laten horen, het was alsof we elkaar weer zagen na het weekend. Het was ook nog eens een kleine onderneming.
Zij is voor mij toen echt door de mand gevallen.
zondag 25 juni 2017 om 23:05
Ik wil niet lomp zijn maar als je al niet veel contact had vind ik het niet heel gek dat ze geen contact meer hebben opgenomen. Misschien denken ze wel dat je er niet op zit te wachten.Weirdkid schreef: ↑25-06-2017 22:59Ik zal mijn verhaal even aanpassen, want het mist nog een paar belangrijke punten. Ik was voordat ik ziek werd heel erg somber en dat zag iedereen aan me, maar behalve mijn leidinggevende kwam niemand naar me toe om te vragen hoe het zat. Ik praatte dan ook niet veel met mijn collega's maar ik denk wel dat ze mochten
zondag 25 juni 2017 om 23:07
zondag 25 juni 2017 om 23:09
Je bent dus eerst depressief en vind het raar dat mensen die je nauwelijk kent je hierop aanspreken, vervolgens meld je je ziek en komt nooit meer opdagen en dan jezelf afvragen waarom ze geen contact zochten?
In de maatschappij van tegenwoordig neemt niemand de tijd om zich zelfs zo in vrienden of familie in te leven dus waarom denk je dat jij zo een toevoeging in je collega's hun leven was dat ze extra moeite doen om in contact te blijven?
Oprechte vraag
In de maatschappij van tegenwoordig neemt niemand de tijd om zich zelfs zo in vrienden of familie in te leven dus waarom denk je dat jij zo een toevoeging in je collega's hun leven was dat ze extra moeite doen om in contact te blijven?
Oprechte vraag
Mijn mening, mijn keuze.
zondag 25 juni 2017 om 23:27
Dit.casinosammie schreef: ↑25-06-2017 23:09Je bent dus eerst depressief en vind het raar dat mensen die je nauwelijk kent je hierop aanspreken, vervolgens meld je je ziek en komt nooit meer opdagen en dan jezelf afvragen waarom ze geen contact zochten?
In de maatschappij van tegenwoordig neemt niemand de tijd om zich zelfs zo in vrienden of familie in te leven dus waarom denk je dat jij zo een toevoeging in je collega's hun leven was dat ze extra moeite doen om in contact te blijven?
Oprechte vraag
maandag 26 juni 2017 om 00:25
Ik heb ergens jaren gewerkt toen ik plotseling met hoge spoed een operatie moest ondergaan (buitenbaarmoederlijke zwangerschap), ik heb drie weken moeten herstellen. Bij terugkomst heeft mijn directe leidinggevende waarmee ik heel nauw samenwerkte nooit gevraagd hoe het ging, überhaupt niets van zich laten horen, het was alsof we elkaar weer zagen na het weekend. Het was ook nog eens een kleine onderneming.
Zij is voor mij toen echt door de mand gevallen.
[/quote]
Jeetje, wat belachelijk! En heb je van je naaste collega's ook niets gehoord?
Werk je hier nog steeds?
Zij is voor mij toen echt door de mand gevallen.
[/quote]
Jeetje, wat belachelijk! En heb je van je naaste collega's ook niets gehoord?
Werk je hier nog steeds?
anoniem_346209 wijzigde dit bericht op 26-06-2017 00:28
Reden: foutje
Reden: foutje
0.00% gewijzigd
maandag 26 juni 2017 om 00:58
Dat jij dingen deelt met je leidingevende betekent niet dat die verplicht is om een band met je te onderhouden. In die zin, je hebt je ziek gemeld en het is nu de arbodienst (ervanuitgaande dat je hiernaar bent verwezen).
het zou de rol van je stagebegeleider zijn om contact met je te houden maar ook vanuit een zakelijk oogpunt.
jij snapt denk ik niet dat als jij niet investeert in relaties met mensen om je heen dat je dan ook niks terug hoeft te verwachten. Welkom in de hedendaagse harde volwassen wereld. het is triest maar het is hoe het is.
het zou de rol van je stagebegeleider zijn om contact met je te houden maar ook vanuit een zakelijk oogpunt.
jij snapt denk ik niet dat als jij niet investeert in relaties met mensen om je heen dat je dan ook niks terug hoeft te verwachten. Welkom in de hedendaagse harde volwassen wereld. het is triest maar het is hoe het is.
Mijn mening, mijn keuze.
maandag 26 juni 2017 om 01:06
Waarom zou ik het moeten doen? Ik ben de zielige in dit verhaal. Stel ik zou ze bellen wat moet ik zeggen dan dat het super slecht met me gaat. Het gaat er voor mij om ik heb daar 8 maanden stage gelopen erg lange tijd vind ik. Ik heb me altijd sociaal gedragen. De laatste 2 weken gingen niet goed niemand kijkt naar me om en bam ik krijg een chronische geestelijke ziekte. Ik meld me ziek daarna niks meer van ze gehoord.
maandag 26 juni 2017 om 01:24
Zoals ik al schreef, dat is de harde maatschappij van vandaag. En je bent niet zielig, er is je iets overkomen, heel rot maar zielig zijn de kindjes in Afrika.
8 maanden is in de grote mensen wereld niet zo lang en niemand is je iets verschuldigd. Rot dat je je zo voelt en dat de situatie zo gelopen is maar focus je liever op de toekomst. je krijgt t nog zwaar zat. (Ik kan het weten, meerdere chronische ziektes)
8 maanden is in de grote mensen wereld niet zo lang en niemand is je iets verschuldigd. Rot dat je je zo voelt en dat de situatie zo gelopen is maar focus je liever op de toekomst. je krijgt t nog zwaar zat. (Ik kan het weten, meerdere chronische ziektes)
Mijn mening, mijn keuze.
maandag 26 juni 2017 om 01:39
Heel eerlijk, ik heb ook geen contact meer met stagiares die weg zijn. Ieder jaar hebben we 2 leerlingen en een stagiare. Als je met allemaal contact moet blijven houden, kun je er een dagtaak van maken.
Als jij jezelf ziek meld en zelf ook al nooit eens langskomt om een keer gedag te zeggen of vertellen dat je niet terugkomt..
Dan kun je nog zo zielig zijn, maar je zou van mij ook niets meer horen.
Als jij jezelf ziek meld en zelf ook al nooit eens langskomt om een keer gedag te zeggen of vertellen dat je niet terugkomt..
Dan kun je nog zo zielig zijn, maar je zou van mij ook niets meer horen.
If you can dream it, you can do it.
maandag 26 juni 2017 om 01:51
'Ik ben de zielige in dit verhaal' ehmm tsja, dat klinkt me een beetje raar in de oren eerlijk gezegd. Je bent ziek, niet 'de zielige' en er zijn heel veel mensen chronisch ziek. Ernstig ziek, lees hier op het forum maar eens mee om te janken soms.Weirdkid schreef: ↑26-06-2017 01:06Waarom zou ik het moeten doen? Ik ben de zielige in dit verhaal. Stel ik zou ze bellen wat moet ik zeggen dan dat het super slecht met me gaat. Het gaat er voor mij om ik heb daar 8 maanden stage gelopen erg lange tijd vind ik. Ik heb me altijd sociaal gedragen. De laatste 2 weken gingen niet goed niemand kijkt naar me om en bam ik krijg een chronische geestelijke ziekte. Ik meld me ziek daarna niks meer van ze gehoord.
Maar goed, ja, als je het contact zo op prijs stelde had je zelf even kunnen laten weten waarom je je ziek hebt gemeld en dat je niet meer terugkomt. Dat je dat jammer vind enz. Wie weet had je dan vriendelijke reacties gehad, en begrip maar nu snap ik wel dat ze denken: o, de stagiere is opgestapt, ziek of zat de tijd erop? Whatever.. het was toch nogal een einzelganger. En over tot de orde van de dag..
Ik snap echt dat je je akelig voelt maar ik denk dat het teveel verwacht is dat ze nog contact met je onderhouden omdat je er sowieso tijdelijk was, stage liep. En erg op jezelf; als je ze nou regelmatig naast het werk had ontmoet had ik je beter begrepen..
Spijtig, je kan altijd nog even bellen of eens langsgaan om uit te leggen waarom je plots verdwenen was en dat het je dwars zit hoe dat gegaan is. In die zin dat je liever je stage afgerond had en taart mee had willen nemen had je laatste dag.
Heel veel sterkte, niet leuk om zo'n diagnose te krijgen
