Werk & Studie
alle pijlers
Licht seksitische opmerkingen op t werk
vrijdag 13 augustus 2010 om 15:03
Hallo,
Zo nu en dan gebeurt t dat ik op mijn werk een opmerking krijg van een mannelijke collega, die ik eigenlijk net niet helemaal door de beugel vind kunnen.
Zojuist, een collega die net terug is van vakantie moet weer wennen aan t beeldschermwerk. Een andere mannelijke collega maakt daar een geintje over en de betreffende collega steekt zijn hoofd om de hoek van zijn scherm en zegt tegen mij 'nou ik kijk veel liever naar jou dan naar mijn scherm hoor'. Gevolgd door een nogal ranzig lachje richting die andere man.
Een paar weken eerden heeft een andere mannelijke collega zich verslapen en komt te laat, hij zegt zo iets van 'als jij me nou een beschuitje op bed was komen brengen...'. Ook gevolgd door een raar lachje.
Nou ja, op zich vrij onschuldige opmerkingen. Maar t zit me ergens niet lekker. Ik wens op mijn werk serieus te worden genomen als mens. Ik vind eigenlijk dat dit soort opmerkingen in geen ekele werkomgeving thuishoren. Komt nog bij dat beide heren die ik noem leidinggevende personen zijn waar ik nauw mee samenwerk en die mij moeten beoordelen. Ik werk bovendien bij de Rijksoverheid, een werkgever die een voorbeeldfunctie wil hebben wbt goed-werkgeverschap.
Ik vraag me af. Moet ik hier iets mee? Of maar gewoon schouderophalend laten passeren? Reageer ik misschien wat overgevoelig, horen dit soort dingen er nou eenmaal bij? Of moet ik t melden bij een vertrouwenspersoon oid?
even voor de duidelijkheid, ik lig hier echt niet wakker van, voel me niet gekwetst of wat dan ook. Ik dek alleesn achteraf, "ben ik nou gek, ofis dit normaal? ". Ik bedacht me net ook: als mijn man dit soort opmerkingen naar zijn vrouwelijke collega's zou maken zou ik echt ziedend zijn...
Nou ja, graag jullie reacties.
Zo nu en dan gebeurt t dat ik op mijn werk een opmerking krijg van een mannelijke collega, die ik eigenlijk net niet helemaal door de beugel vind kunnen.
Zojuist, een collega die net terug is van vakantie moet weer wennen aan t beeldschermwerk. Een andere mannelijke collega maakt daar een geintje over en de betreffende collega steekt zijn hoofd om de hoek van zijn scherm en zegt tegen mij 'nou ik kijk veel liever naar jou dan naar mijn scherm hoor'. Gevolgd door een nogal ranzig lachje richting die andere man.
Een paar weken eerden heeft een andere mannelijke collega zich verslapen en komt te laat, hij zegt zo iets van 'als jij me nou een beschuitje op bed was komen brengen...'. Ook gevolgd door een raar lachje.
Nou ja, op zich vrij onschuldige opmerkingen. Maar t zit me ergens niet lekker. Ik wens op mijn werk serieus te worden genomen als mens. Ik vind eigenlijk dat dit soort opmerkingen in geen ekele werkomgeving thuishoren. Komt nog bij dat beide heren die ik noem leidinggevende personen zijn waar ik nauw mee samenwerk en die mij moeten beoordelen. Ik werk bovendien bij de Rijksoverheid, een werkgever die een voorbeeldfunctie wil hebben wbt goed-werkgeverschap.
Ik vraag me af. Moet ik hier iets mee? Of maar gewoon schouderophalend laten passeren? Reageer ik misschien wat overgevoelig, horen dit soort dingen er nou eenmaal bij? Of moet ik t melden bij een vertrouwenspersoon oid?
even voor de duidelijkheid, ik lig hier echt niet wakker van, voel me niet gekwetst of wat dan ook. Ik dek alleesn achteraf, "ben ik nou gek, ofis dit normaal? ". Ik bedacht me net ook: als mijn man dit soort opmerkingen naar zijn vrouwelijke collega's zou maken zou ik echt ziedend zijn...
Nou ja, graag jullie reacties.
vrijdag 13 augustus 2010 om 15:53
quote:Zespri79 schreef op 13 augustus 2010 @ 15:43:
Ik vind het ook zeeeeeeer onschuldige teksten. Als ik kijk wat ik naar mijn hoofd geslingerd krijg of dat er wel eens zorgvragers (man) zijn die proberen aan mijn shirtje te zitten of hun hand op mijn kont leggen.
De teksten die jij noemt vind ik zelf vallen onder .. gezellig geneuzel. En zou het afdoen met , tja natuurlijk kijk je liever naar mij ik ben ook verreweg de leukste van alles hier o.d.Ha, tegelijk. Helemaal mee eens dus!
Ik vind het ook zeeeeeeer onschuldige teksten. Als ik kijk wat ik naar mijn hoofd geslingerd krijg of dat er wel eens zorgvragers (man) zijn die proberen aan mijn shirtje te zitten of hun hand op mijn kont leggen.
De teksten die jij noemt vind ik zelf vallen onder .. gezellig geneuzel. En zou het afdoen met , tja natuurlijk kijk je liever naar mij ik ben ook verreweg de leukste van alles hier o.d.Ha, tegelijk. Helemaal mee eens dus!
vrijdag 13 augustus 2010 om 15:56
quote:Starshine schreef op 13 augustus 2010 @ 15:42:
[...]
Poe, zou het op je werk echt prettiger worden als iedereen zijn/haar woorden op goudschaaltjes moest gaan wegen?
absoluut niet, en humor en gezelligheid op de werkvloek maken dat ik s ochtens zinheb om naar mijn werk te gaan. Maar geintjes die te maken hebben mt mijn 'vrouw zijn' (om t maar ff op een wat oubolige manier te zeggen, t maakt wel duidelijk wat ik bedoel) van mannen met wie ik normaalgesproken geen geintjes maak, dat valt gewoon niet zo lekker.
Op t moment dat zoiets gezegd wordt kan t me ook weinig schelen, en lach ik er maar eens om of zeg idd zoiets als 'grapjas'. Maar ik merk dat, als ik een paar uur later met zoiemand een door mij geschreven stuk bespreek, ik dan wel denk, 'hoe serieus neem jij mij eigenlijk?'. Ik zei ook al in mijn OP, ik vind t niet heel ernstig, en zeker niet 'schokkend'zoals iemand zei. Maar t blijft toch n beetje sluimeren. Ik vind t eigenlijk raar dat we t blijkbaar met zn allen normaal vinden dat die kerels dit soort opmerkingen maken. Uit een soort rechtvaardigheidsgevoel denk ik. Misschien schuilt er diep in mij toch nog ergens een feministe, haha! Ik dacht altijd dat ik daar niet zo veel mee had.
[...]
Poe, zou het op je werk echt prettiger worden als iedereen zijn/haar woorden op goudschaaltjes moest gaan wegen?
absoluut niet, en humor en gezelligheid op de werkvloek maken dat ik s ochtens zinheb om naar mijn werk te gaan. Maar geintjes die te maken hebben mt mijn 'vrouw zijn' (om t maar ff op een wat oubolige manier te zeggen, t maakt wel duidelijk wat ik bedoel) van mannen met wie ik normaalgesproken geen geintjes maak, dat valt gewoon niet zo lekker.
Op t moment dat zoiets gezegd wordt kan t me ook weinig schelen, en lach ik er maar eens om of zeg idd zoiets als 'grapjas'. Maar ik merk dat, als ik een paar uur later met zoiemand een door mij geschreven stuk bespreek, ik dan wel denk, 'hoe serieus neem jij mij eigenlijk?'. Ik zei ook al in mijn OP, ik vind t niet heel ernstig, en zeker niet 'schokkend'zoals iemand zei. Maar t blijft toch n beetje sluimeren. Ik vind t eigenlijk raar dat we t blijkbaar met zn allen normaal vinden dat die kerels dit soort opmerkingen maken. Uit een soort rechtvaardigheidsgevoel denk ik. Misschien schuilt er diep in mij toch nog ergens een feministe, haha! Ik dacht altijd dat ik daar niet zo veel mee had.
vrijdag 13 augustus 2010 om 16:04
oh, moet toch even iets duidelijk maken zie ik .
Ik werk in een erg formele werkomgeving.Het is echt volledig ondenkbaar dat er hier iemand iets zegt als ouwe lul tegen een mannelijke collega. Ik weet ook heel zeker dat deze heren een dergelijke opmerking niet zouden maken naar hun (enige) vrouwelijke mede-leidingevende, of naar hun vrouwelijke meerdere. Waarom dan wel naar mij?
En het gaat hier om mijn leidingevenden. Je kunt dat niet vergelijken met wat bv een zorgvrager tegen je zegt, hoe ontzettend vervelend dat ook is.
Het zou idd onder gezellig geneuzel kunnen vallen, maar nogmaals, dit zijn niet de mensen waarmee ik gezellig neuzel! Het zijn mensen waarmee ik een behoorlijk formele werkrelatie heb. Ik praat met deze mannen ook niet over het weer, ze weten niet waar ik op vakantie ben geweest, of dat we het huis aan het verbouwen zijn, ik weet niet of en hoeveel kinderen ze hebben etc. Om even de situatie te schetsen.
Ik werk in een erg formele werkomgeving.Het is echt volledig ondenkbaar dat er hier iemand iets zegt als ouwe lul tegen een mannelijke collega. Ik weet ook heel zeker dat deze heren een dergelijke opmerking niet zouden maken naar hun (enige) vrouwelijke mede-leidingevende, of naar hun vrouwelijke meerdere. Waarom dan wel naar mij?
En het gaat hier om mijn leidingevenden. Je kunt dat niet vergelijken met wat bv een zorgvrager tegen je zegt, hoe ontzettend vervelend dat ook is.
Het zou idd onder gezellig geneuzel kunnen vallen, maar nogmaals, dit zijn niet de mensen waarmee ik gezellig neuzel! Het zijn mensen waarmee ik een behoorlijk formele werkrelatie heb. Ik praat met deze mannen ook niet over het weer, ze weten niet waar ik op vakantie ben geweest, of dat we het huis aan het verbouwen zijn, ik weet niet of en hoeveel kinderen ze hebben etc. Om even de situatie te schetsen.
vrijdag 13 augustus 2010 om 16:06
Ligt het dan niet ergens aan jezelf? Ik bedoel, waarom zou iemand je niet serieus nemen? Welke andere indicaties heb je daarvoor? Worden jou presentaties altijd afgeschoten met ongeldige argumenten? Heb je diep van binnen het idee dat jij het ook allemaal niet kan? Faalangst?
Ik maak met mijn leidinggevende (vrouw) ook wel eens grappen en dan noemen we elkaar 'muts' en 'lui wijf'. Maar ik neem haar echt niet minder serieus daarna en andersom ook niet.
Ik maak met mijn leidinggevende (vrouw) ook wel eens grappen en dan noemen we elkaar 'muts' en 'lui wijf'. Maar ik neem haar echt niet minder serieus daarna en andersom ook niet.
vrijdag 13 augustus 2010 om 16:33
quote:Starshine schreef op 13 augustus 2010 @ 16:06:
Ligt het dan niet ergens aan jezelf? Ik bedoel, waarom zou iemand je niet serieus nemen? Welke andere indicaties heb je daarvoor? Worden jou presentaties altijd afgeschoten met ongeldige argumenten? Heb je diep van binnen het idee dat jij het ook allemaal niet kan? Faalangst?
Ik maak met mijn leidinggevende (vrouw) ook wel eens grappen en dan noemen we elkaar 'muts' en 'lui wijf'. Maar ik neem haar echt niet minder serieus daarna en andersom ook niet.
dat is allemaal niet aan de orde. Maar het is wel zo dat ik werk in een omgevig met veelaal ouderen mannen, waarin dit soort geintjes, zoals jij aangeeft niet zo heel gewoon zijn.
ik zit wel met t gevoel dat ik mezelf momenteel extra hard moet bewijzen. Ik heb de afgelopen 3 jaar 2 kinderen gekregen, dus 2 x vrij lang met verlof geweest, ben (iets) minder gaan werken, en heb t werk niet meer vanzelfsprekend op de allereerste plek staan. Dat speelt op de achtergrond denk ik wel mee voor mij.
Ligt het dan niet ergens aan jezelf? Ik bedoel, waarom zou iemand je niet serieus nemen? Welke andere indicaties heb je daarvoor? Worden jou presentaties altijd afgeschoten met ongeldige argumenten? Heb je diep van binnen het idee dat jij het ook allemaal niet kan? Faalangst?
Ik maak met mijn leidinggevende (vrouw) ook wel eens grappen en dan noemen we elkaar 'muts' en 'lui wijf'. Maar ik neem haar echt niet minder serieus daarna en andersom ook niet.
dat is allemaal niet aan de orde. Maar het is wel zo dat ik werk in een omgevig met veelaal ouderen mannen, waarin dit soort geintjes, zoals jij aangeeft niet zo heel gewoon zijn.
ik zit wel met t gevoel dat ik mezelf momenteel extra hard moet bewijzen. Ik heb de afgelopen 3 jaar 2 kinderen gekregen, dus 2 x vrij lang met verlof geweest, ben (iets) minder gaan werken, en heb t werk niet meer vanzelfsprekend op de allereerste plek staan. Dat speelt op de achtergrond denk ik wel mee voor mij.
vrijdag 13 augustus 2010 om 19:50
quote:75twinkel schreef op 13 augustus 2010 @ 16:33:
[...]
dat is allemaal niet aan de orde. Maar het is wel zo dat ik werk in een omgevig met veelaal ouderen mannen, waarin dit soort geintjes, zoals jij aangeeft niet zo heel gewoon zijn.
ik zit wel met t gevoel dat ik mezelf momenteel extra hard moet bewijzen. Ik heb de afgelopen 3 jaar 2 kinderen gekregen, dus 2 x vrij lang met verlof geweest, ben (iets) minder gaan werken, en heb t werk niet meer vanzelfsprekend op de allereerste plek staan. Dat speelt op de achtergrond denk ik wel mee voor mij.
Ik ben geen psycholoog maar ik heb het gevoel dat jijzelf niet blij bent met je minder werkuren, en er daarom ook maar vanuit gaat dat je collega's daar ook niet blij mee zullen zijn, en dit zo uiten.
Volgende keer als er weer iemand n beschuitje met je wil eten, zeg je gewoon: Prima, mn kinderen vinden dat ook altijd zo gezellig, wanneer komt het uit
[...]
dat is allemaal niet aan de orde. Maar het is wel zo dat ik werk in een omgevig met veelaal ouderen mannen, waarin dit soort geintjes, zoals jij aangeeft niet zo heel gewoon zijn.
ik zit wel met t gevoel dat ik mezelf momenteel extra hard moet bewijzen. Ik heb de afgelopen 3 jaar 2 kinderen gekregen, dus 2 x vrij lang met verlof geweest, ben (iets) minder gaan werken, en heb t werk niet meer vanzelfsprekend op de allereerste plek staan. Dat speelt op de achtergrond denk ik wel mee voor mij.
Ik ben geen psycholoog maar ik heb het gevoel dat jijzelf niet blij bent met je minder werkuren, en er daarom ook maar vanuit gaat dat je collega's daar ook niet blij mee zullen zijn, en dit zo uiten.
Volgende keer als er weer iemand n beschuitje met je wil eten, zeg je gewoon: Prima, mn kinderen vinden dat ook altijd zo gezellig, wanneer komt het uit
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
vrijdag 13 augustus 2010 om 19:52
vrijdag 13 augustus 2010 om 21:51
quote:kopjekoffie70 schreef op 13 augustus 2010 @ 19:52:
Die opmerking over "beschuit op bed" vind ik echt niet kunnen.
Dat is verbaal kontknijpen. Twinkel, je hoeft dat gedrag niet te pikken dus volgende keer gewoon duidelijk zeggen.
Hahaha, dit is toch wel overtrokken hoor! Kom op zeg, dat is toch een onschuldige opmerking en totaal niet seksistisch? Loop eens een keer voorbij een aantal bouwvakkers, dan pas krijg je, in jouw ogen, seksistische opmerkingen!
Ik werk over het algemeen alleen maar tussen mannen en ik vind het heerlijk. Lekker bewust die "strijd" over "mannen vs vrouwen" aangaan. Heeft helemaal niks met niet serieus genomen worden te maken, gewoon een kwestie van leren van je af te bijten!
Die opmerking over "beschuit op bed" vind ik echt niet kunnen.
Dat is verbaal kontknijpen. Twinkel, je hoeft dat gedrag niet te pikken dus volgende keer gewoon duidelijk zeggen.
Hahaha, dit is toch wel overtrokken hoor! Kom op zeg, dat is toch een onschuldige opmerking en totaal niet seksistisch? Loop eens een keer voorbij een aantal bouwvakkers, dan pas krijg je, in jouw ogen, seksistische opmerkingen!
Ik werk over het algemeen alleen maar tussen mannen en ik vind het heerlijk. Lekker bewust die "strijd" over "mannen vs vrouwen" aangaan. Heeft helemaal niks met niet serieus genomen worden te maken, gewoon een kwestie van leren van je af te bijten!
vrijdag 13 augustus 2010 om 21:54
Ik vind de voorbeelden niet zo schokkend, maar het gaat er om wat jij vind. Als je er niet van gediend heb, kijk je dan bozig, of ga je snel door met je werk? Of lach je gewoon mee. Merk je op een andere manier wel eens dat ze meer in je zien, of zijn het alleen deze opmerkingen? Maakt ook wel een verschil.
Als die opmerking met dat beschuitje wordt gemaakt zou je gewoon kunnen zeggen "Liever niet" .
Als die opmerking met dat beschuitje wordt gemaakt zou je gewoon kunnen zeggen "Liever niet" .
vrijdag 13 augustus 2010 om 21:58
vrijdag 13 augustus 2010 om 22:00
Twinkel, ik kan me voorstellen dat het van de een misschien helemaal verkeerd valt. Ik denk dat vrouwen intuïtief heel goed aanvoelen hoe zo'n opmerking gemaakt wordt. Soms zit ik ook te dollen met mannelijke collega's. Da's dan echt onschuldig, komt van beide kanten (heel belangrijk!) en gaat zeker niet te ver. Maar het zijn dan ook collega's waar een klik mee heb, met wie ik die opmerkingen WIL maken.
Maar als het van 1 kant komt en jij kan er niets van zeggen ivm machtsverhouding (1 iemand is leidinggevende) dan is er iets niet goed. Jij voelt blijkbaar intuitief aan dat de opmerkingen niet helemaal lekker zijn. Het geeft je het gevoel dat je niet serieus wordt genomen. Dan moet je er gewoon wat van zeggen. Dit gaat niet zomaar weg. Je gaat je steeds meer ergeren aan kleine dingen en gaat op je tenen lopen. Da's niet goed.
Maar als het van 1 kant komt en jij kan er niets van zeggen ivm machtsverhouding (1 iemand is leidinggevende) dan is er iets niet goed. Jij voelt blijkbaar intuitief aan dat de opmerkingen niet helemaal lekker zijn. Het geeft je het gevoel dat je niet serieus wordt genomen. Dan moet je er gewoon wat van zeggen. Dit gaat niet zomaar weg. Je gaat je steeds meer ergeren aan kleine dingen en gaat op je tenen lopen. Da's niet goed.
zaterdag 14 augustus 2010 om 09:23
Ik denk dat je moet stoppen om een verband te leggen tussen de opmerkingen en hun waardering voor jouw werk. Als er al een verband is, dan kun je er vanuit gaan dat grapjes over het algemeen juist niet gemaakt worden tegen mensen waarbij het functioneren ter discussie staat.
Stoere opmerkingen terug maken, vind ik ook niet handig. Daarmee wordt het een 'wie is het meest gevat?' wedstrijdje en loop je het risico dat er alleen maar meer grappen gemaakt gaan worden.
Ik blijf dan ook bij het eerder gegeven advies, zeg gewoon dat je het niet waardeert. Niet fel, niet boos, niet als een grapje, maar gewoon heel rustig 'joh, dat vind ik geen gepaste voor op kantoor'. En daarna gewoon weer normaal doen alsof er niets aan de hand is.
Stoere opmerkingen terug maken, vind ik ook niet handig. Daarmee wordt het een 'wie is het meest gevat?' wedstrijdje en loop je het risico dat er alleen maar meer grappen gemaakt gaan worden.
Ik blijf dan ook bij het eerder gegeven advies, zeg gewoon dat je het niet waardeert. Niet fel, niet boos, niet als een grapje, maar gewoon heel rustig 'joh, dat vind ik geen gepaste voor op kantoor'. En daarna gewoon weer normaal doen alsof er niets aan de hand is.
zaterdag 14 augustus 2010 om 10:22
quote:75twinkel schreef op 13 augustus 2010 @ 16:33:
[...]
dat is allemaal niet aan de orde. Maar het is wel zo dat ik werk in een omgevig met veelaal ouderen mannen, waarin dit soort geintjes, zoals jij aangeeft niet zo heel gewoon zijn.
ik zit wel met t gevoel dat ik mezelf momenteel extra hard moet bewijzen. Ik heb de afgelopen 3 jaar 2 kinderen gekregen, dus 2 x vrij lang met verlof geweest, ben (iets) minder gaan werken, en heb t werk niet meer vanzelfsprekend op de allereerste plek staan. Dat speelt op de achtergrond denk ik wel mee voor mij.
Als ik dit lees, is het wel aan de orde. Jij bent volgens mij bang dat ze je niet serieus nemen, omdat je minder bent gaan werken.
Zet eens op een rij wat je in die uren allemaal doet en of men tevreden over je is. Ik neem aan dat je jaarlijks een beoordelingsgesprek hebt? Als daarin geen klachten naar voren komen, kun je er wel vanuit gaan dat het allemaal goed zit.
De opmerkingen verder afdoen met een grapje, wantt hoe serieus wordt je nog genomen als je gaat jeremiëren over 'ik kijk liever naar jou'.
[...]
dat is allemaal niet aan de orde. Maar het is wel zo dat ik werk in een omgevig met veelaal ouderen mannen, waarin dit soort geintjes, zoals jij aangeeft niet zo heel gewoon zijn.
ik zit wel met t gevoel dat ik mezelf momenteel extra hard moet bewijzen. Ik heb de afgelopen 3 jaar 2 kinderen gekregen, dus 2 x vrij lang met verlof geweest, ben (iets) minder gaan werken, en heb t werk niet meer vanzelfsprekend op de allereerste plek staan. Dat speelt op de achtergrond denk ik wel mee voor mij.
Als ik dit lees, is het wel aan de orde. Jij bent volgens mij bang dat ze je niet serieus nemen, omdat je minder bent gaan werken.
Zet eens op een rij wat je in die uren allemaal doet en of men tevreden over je is. Ik neem aan dat je jaarlijks een beoordelingsgesprek hebt? Als daarin geen klachten naar voren komen, kun je er wel vanuit gaan dat het allemaal goed zit.
De opmerkingen verder afdoen met een grapje, wantt hoe serieus wordt je nog genomen als je gaat jeremiëren over 'ik kijk liever naar jou'.
zaterdag 14 augustus 2010 om 10:23
Dan is het maar goed dat jij niet op mijn oude werkplek zit...
Werd openlijk over seks gesproken, gezegd dat je je vrouw af en toe moet slaan omdat ze anders nooit meer luistert, liet er een zijn tepels zien voor het raamtussenschot. Tevens werden allerhande ranzigheden besproken.
Gek genoeg was het de leukste afdeling waar ik gewerkt heb en heb ik zelden zoveel lol gehad.
Ben ik nu een viespeuk?
Werd openlijk over seks gesproken, gezegd dat je je vrouw af en toe moet slaan omdat ze anders nooit meer luistert, liet er een zijn tepels zien voor het raamtussenschot. Tevens werden allerhande ranzigheden besproken.
Gek genoeg was het de leukste afdeling waar ik gewerkt heb en heb ik zelden zoveel lol gehad.
Ben ik nu een viespeuk?
zaterdag 14 augustus 2010 om 10:43
Jij hebt een collega/leidinggevende die af en toe gedrag vertoont/een opmerking maakt die je niet helemaal leuk/prettig vindt.
Goh........
Dat hebben we allemaal.
Of het nu een vrouwelijke collega is die een steek onder water geeft met een vals compliment over je kapsel, een ondergeschikte die maar blijft zeuren over hoofdpijn om je een schuldgevoel te geven dat je haar teveel werk geeft, je kamergenoot die pate op zijn brood doet waar de hele kamer naar meurt, de receptioniste die na 2 jaar je achternaam nog niet kan uitspreken, of de stagiaire die je openlijk in de rede valt of een leidinggevende die altijd chagrijnig is en je nauwelijks goedemorgen zegt.
Dit soort gedrag dat JIJ als niet prettig ervaart, daar ga je mee om zoals met alles in het leven dat je niet zo leuk vindt. Je laat het gaan, je probeert het een beetje te veranderen met lichte hints of je laat diegene weten het niet te willen.
Maar je gaat er geen seksistisch ding van maken, of een gender issue, of een idee dat je een vrouwelijke underdog bent, laat staan er een vertrouwenspersoon bij halen.
Voor je het weet heb je namelijk een heksenketel van jewelste.
Goh........
Dat hebben we allemaal.
Of het nu een vrouwelijke collega is die een steek onder water geeft met een vals compliment over je kapsel, een ondergeschikte die maar blijft zeuren over hoofdpijn om je een schuldgevoel te geven dat je haar teveel werk geeft, je kamergenoot die pate op zijn brood doet waar de hele kamer naar meurt, de receptioniste die na 2 jaar je achternaam nog niet kan uitspreken, of de stagiaire die je openlijk in de rede valt of een leidinggevende die altijd chagrijnig is en je nauwelijks goedemorgen zegt.
Dit soort gedrag dat JIJ als niet prettig ervaart, daar ga je mee om zoals met alles in het leven dat je niet zo leuk vindt. Je laat het gaan, je probeert het een beetje te veranderen met lichte hints of je laat diegene weten het niet te willen.
Maar je gaat er geen seksistisch ding van maken, of een gender issue, of een idee dat je een vrouwelijke underdog bent, laat staan er een vertrouwenspersoon bij halen.
Voor je het weet heb je namelijk een heksenketel van jewelste.
zaterdag 14 augustus 2010 om 10:54
Ik heb in een omgeving gewerkt met 4 vrouwen en zo'n 100 mannen. Daar waren dit soort opmerkingen schering en inslag.
En nu werk ik op een afdeling met 70% vrouwen en 30 % mannen en ik mis het! Ik mis die mopjes en die goedbedoelde man-vrouw grapjes. En die paar keer dat ik vond dat ze over de grens gingen heb ik altijd wel een opmerking terug waarbij de man ineens de pantoffelheld is.
Als je er werk van maakt, dan krijg je waarschijnlijk niet eens respons. Daarvoor zijn dit soort opmrekingen veel te onschuldig. En je maakt een hoop vijanden. Bovendien zou je het ook nog wel eens als een complimentje kunnen opvatten. Dus mijn advies, neem het niet zo zwaar op maar geef lik op stuk! Iemand die van zich afbijt daar worden ze vanzelf voorzichtig mee.
En nu werk ik op een afdeling met 70% vrouwen en 30 % mannen en ik mis het! Ik mis die mopjes en die goedbedoelde man-vrouw grapjes. En die paar keer dat ik vond dat ze over de grens gingen heb ik altijd wel een opmerking terug waarbij de man ineens de pantoffelheld is.
Als je er werk van maakt, dan krijg je waarschijnlijk niet eens respons. Daarvoor zijn dit soort opmrekingen veel te onschuldig. En je maakt een hoop vijanden. Bovendien zou je het ook nog wel eens als een complimentje kunnen opvatten. Dus mijn advies, neem het niet zo zwaar op maar geef lik op stuk! Iemand die van zich afbijt daar worden ze vanzelf voorzichtig mee.
maandag 16 augustus 2010 om 16:44
Ik vind dat manenn sowieso nog met veel te veel wegkomen onder het mom van: "ach dat moet toch kunnen" of "ja zo zijn manenn nou eenmaal"
Ik heb hier ook een ouwe viespeuk als collega. Vreselijk, die man moet werkelijk overal een dubbelzinnige opmerking over maken, staat te kwijlen als je aan komt lopen..brrr, eigenlijk overschrijdt hij behoorlijk de grenzen maar toch zijn het altijd van die dingen dat je denkt: "kan ik hier nou iets van zeggen of niet?"
Want dit soort mannen zijn vaak heel gehaaid. Ze weten dat ze zich nog net op het hellende vlak begeven, en zodra jij als vrouw uithaalt en er dus iets van zegt, dan ben jij opeens de paranoia en zie je spoken en was het zo allemaal niet bedoeld.
Of "moet je toch tegen een geintje kunnen"
Ik ben t eigenlijk best wel zat dat je als vrouw nog steeds het doelwit bent van dit soort irritant gedrag, terwijl we zogenaamd zo geemancipeerd zijn allemaal......
Ik heb hier ook een ouwe viespeuk als collega. Vreselijk, die man moet werkelijk overal een dubbelzinnige opmerking over maken, staat te kwijlen als je aan komt lopen..brrr, eigenlijk overschrijdt hij behoorlijk de grenzen maar toch zijn het altijd van die dingen dat je denkt: "kan ik hier nou iets van zeggen of niet?"
Want dit soort mannen zijn vaak heel gehaaid. Ze weten dat ze zich nog net op het hellende vlak begeven, en zodra jij als vrouw uithaalt en er dus iets van zegt, dan ben jij opeens de paranoia en zie je spoken en was het zo allemaal niet bedoeld.
Of "moet je toch tegen een geintje kunnen"
Ik ben t eigenlijk best wel zat dat je als vrouw nog steeds het doelwit bent van dit soort irritant gedrag, terwijl we zogenaamd zo geemancipeerd zijn allemaal......
maandag 16 augustus 2010 om 16:47
Ik zou eerder zelf wat verzinnen om terug te zeggen dan naar de vertrouwenspersoon gaan. Liefst iets wat hem nog wel tien keer laat nadenken voor hij nog eens zoiets zegt. Je kan een grapje maken en lachen met je andere collega of het kan wat feller.
Ik zou de woorden seksisme enzo niet in de mond nemen en ik zou ook niet een serieus gesprek aangaan, want dan krijg je idd. denk ik gezeur zoals Americagirl beschrijft. Van tevoren nadenken over wat voor opmerking je terug kan plaatsen en dan meteen eruit gooien als hij weer zo'n foute opmerking maakt.
Ik zou de woorden seksisme enzo niet in de mond nemen en ik zou ook niet een serieus gesprek aangaan, want dan krijg je idd. denk ik gezeur zoals Americagirl beschrijft. Van tevoren nadenken over wat voor opmerking je terug kan plaatsen en dan meteen eruit gooien als hij weer zo'n foute opmerking maakt.
maandag 16 augustus 2010 om 16:50
Die collega waar ik het over heb heeft zelf 2 dochters in mijn leeftijd. Toen hij weer een keer een uiterst dubbelzinnige opmerking maakte met zo'n gore geile blik erbij heb ik m pontificaal gevraagd hoe hij het zou vinden als een ouwe viespeuk van 60 zijn dochters zo zou benaderen.......
Toen viel hij even stil
Niet dat het geholpen heeft....maar het ging er om dat ik even liet merken dat ik m heel goed door heb en niet achterlijk ben
Toen viel hij even stil
Niet dat het geholpen heeft....maar het ging er om dat ik even liet merken dat ik m heel goed door heb en niet achterlijk ben
maandag 16 augustus 2010 om 16:54
maandag 16 augustus 2010 om 16:59
quote:75twinkel schreef op 13 augustus 2010 @ 15:27:
boomkat, dat glimlachje of een scherpe opmerking terug is idd wat ik doe. Nummerzoveel, datis precies t punt, dit komt niet van mensen waar ik een speciale klik mee heb, of mensen waarbij het gebruikelijk is dat we over en weer geintjes maken. t zijn echt dingen die zomaar ineens uit de lucht komen vallen.
Iets feller dus. Zet hem gewoon écht voor lul ten overstaan van de rest, dan houdt het wel op denk ik. Misschien maak je iets te lieve opmerkingen waardoor hji het juist als een aanmoediging ziet (of laat ik het zo zeggen: een spelletje / een uitdaging).
Ik moet nu meteen denken aan Brenda Leigh Johnson uit the Closer X-D:
boomkat, dat glimlachje of een scherpe opmerking terug is idd wat ik doe. Nummerzoveel, datis precies t punt, dit komt niet van mensen waar ik een speciale klik mee heb, of mensen waarbij het gebruikelijk is dat we over en weer geintjes maken. t zijn echt dingen die zomaar ineens uit de lucht komen vallen.
Iets feller dus. Zet hem gewoon écht voor lul ten overstaan van de rest, dan houdt het wel op denk ik. Misschien maak je iets te lieve opmerkingen waardoor hji het juist als een aanmoediging ziet (of laat ik het zo zeggen: een spelletje / een uitdaging).
Ik moet nu meteen denken aan Brenda Leigh Johnson uit the Closer X-D:
maandag 16 augustus 2010 om 17:05
quote:loisnvt schreef op 13 augustus 2010 @ 21:51:
Ik werk over het algemeen alleen maar tussen mannen en ik vind het heerlijk. Lekker bewust die "strijd" over "mannen vs vrouwen" aangaan. Heeft helemaal niks met niet serieus genomen worden te maken, gewoon een kwestie van leren van je af te bijten!Toen ik nog op de middelbare school zat was dit mijn favoriete tijdverdrijf met mijn jongensvrienden en nu vind ik het ook nog wel leuk in de kroeg. Misschien ook wel op het werk, maar ik werk met vrijwel alleen maar vrouwen dus dat is niet aan de orde. Wat me echter he-le-maal niets lijkt dat je ouwe-jongens-krentenbrood moet doen met mensen met wie je eigenlijk een formele werkrelatie hebt. Ik zou het van een leidinggevende die nogal ver van je afstaat echt níet waarderen en bv. van een leraar of professor op de universiteit ook echt niet, daar vind ik het eerder mee te vergelijken. En ik zou daar dus direct korte metten mee maken.
Ik werk over het algemeen alleen maar tussen mannen en ik vind het heerlijk. Lekker bewust die "strijd" over "mannen vs vrouwen" aangaan. Heeft helemaal niks met niet serieus genomen worden te maken, gewoon een kwestie van leren van je af te bijten!Toen ik nog op de middelbare school zat was dit mijn favoriete tijdverdrijf met mijn jongensvrienden en nu vind ik het ook nog wel leuk in de kroeg. Misschien ook wel op het werk, maar ik werk met vrijwel alleen maar vrouwen dus dat is niet aan de orde. Wat me echter he-le-maal niets lijkt dat je ouwe-jongens-krentenbrood moet doen met mensen met wie je eigenlijk een formele werkrelatie hebt. Ik zou het van een leidinggevende die nogal ver van je afstaat echt níet waarderen en bv. van een leraar of professor op de universiteit ook echt niet, daar vind ik het eerder mee te vergelijken. En ik zou daar dus direct korte metten mee maken.
woensdag 18 augustus 2010 om 21:34
@75twinkel: ik erger(de) me aan soortgelijke opmerkingen, en vind niet dat je overdrijft. Mijn persoonlijke oplossing was het metershoog optrekken van mijn wenkbrauwen, en me vervolgens nadrukkelijk verder op mijn werk concentreren. Werkt perfect, na twee keer vonden ze me een saaie trut* en gingen ze voortaan de secretaresse met 'grapjes' bestoken. Was ik zeer tevreden mee.
*veronderstel ik althans
*veronderstel ik althans
woensdag 18 augustus 2010 om 23:09
quote:nessemeisje schreef op 13 augustus 2010 @ 15:18:
Sjesis, je kunt toch ook gewoon zeggen dat je er niet van gediend bent in plaats dit melden aan een vertrouwenspersoon? Gaat het serieus om die ene opmerking? Sorry hoor, ik zal dan wel te makkelijk zijn, maar ik vind dat je nogal doordraaft met je voorbeeldfunctie.drie dubbel eens!
Sjesis, je kunt toch ook gewoon zeggen dat je er niet van gediend bent in plaats dit melden aan een vertrouwenspersoon? Gaat het serieus om die ene opmerking? Sorry hoor, ik zal dan wel te makkelijk zijn, maar ik vind dat je nogal doordraaft met je voorbeeldfunctie.drie dubbel eens!
