Mijn werk zat

Hallo dames,



Wil graag het volgende van mij afschrijven:



Na mijn studie (hbo) beviel mijn eerste baan niet en nam ik ontslag. Omdat de banen door de recessie niet voor het oprapen liggen, belande ik al snel in een callcenter waar ik inmiddels alweer bijna 3 jaar werk.



Het werk verdient goed, leuke collega's en leidinggevende maar ik begin nu goed te merken dat ik werk doe wat zwaar onder mijn capaciteiten ligt. Helaas woon ik in een regio waar de banenmarkt zo'n beetje dood is en vooral in mijn vakgebied zijn er nauwelijks tot geen banen.



Voel me afgestompt worden en merk steeds vaker dat ik kribberig begin te worden. Voel mij niet gewaardeerd. Ik heb tijdens mijn studie stage gelopen bij bepaalde bedrijven waarbij ik dat gevoel wel had. Waar ik nu werk word je behandeld als een nummer en heerst er een beetje 'voor jou 1000 anderen sfeer' .



Ik ga dus na de zomer (min of meer uit wanhoop) een deeltijdstudie beginnen die ik wel zie zitten en waar ook nu en in de toekomst voldoende banen in zijn omdat ik het niet zie zitten om mijn hele leven lang in een callcenter te gaan werken.



soms zit het mij niet lekker dat ik met mijn leeftijd (30 jaar) nog niet bepaalde stappen heb kunnen maken die andere wel gemaakt hebben en nu in een 'scharrel' baantje hang waar weinig perspectief en doorgroei in zit. Het goede loon maakt weinig goed. Het is meer het gebrek aan geestelijke uitdaging en het idee dat je geleidelijk afgestompt wordt gemaakt.



Nogmaals, weet niet wat ik met dit topic wil, wil het afschrijven. Als er mensen zijn die hetzelfde ervaren hoor ik dat graag