sollicitatie stageplaats

Hoi.



Omdat ik een studie volg in deeltijd moeten wij al vanaf jaar 1 stage lopen. Nu ben ik voor mijn derde jaar opzoek naar een stageplaats. Ik heb het op mijn huidige stage erg naar mijn zin maar kan vanwege organisatorische redenen helaas niet blijven.



Ondertussen heb ik al drie sollicitatiegesprekken gehad. De eerste keer hoorde ik binnen een half uur dat ik was aangenomen. Hartstikke fijn natuurlijk, maar na overleg op school bleken de werkzaamheden niet aan de eisen te voldoen en moest ik het afzeggen. Moest ik verder zoeken...



Daarna nog 2 gesprekken gehad maar 2x niet aangenomen. De eerste keer werd de voorkeur gegeven aan andere kandidaten vanwege 'meer ervaring.' Het derde gesprek was bij een instelling met een moeilijke doelgroep. Toen kreeg ik te horen dat ik 'hier nog niet aan toe was.' Wat ik op zich begreep.



Nu heb ik afgelopen week weer een gesprek gehad. Ik zou einde van de week iets horen. Ik heb vandaag de telefoon bewaakt met mijn leven, maar niets gehoord. Dus bellen ze waarschijnlijk morgen. Maar ik ben nogal chagrijnig want ik heb ontzettend het gevoel dat het weer een nee gaat worden. En morgen ben ik op mijn werk. Vind het niet prettig om daar een afwijzing te horen.



Ik heb een beperking, wat goed zichtbaar is voor iedereen. ( Ik bedoel: niet iets als autisme o.id. wat je kan proberen te 'verbergen.') Dat geef ik ook altijd in mijn brief aan. Ik krijg dan ook vaak bij een afwijzing te horen 'dat het niet aan mijn beperking ligt.; Wat ook helemaal niet zo hoeft te zijn hoor. Maar soms schieten mensen zo hard in de verdediging dat ik bijna ga denken dat het dat juist wel is.



Ik weet ook wel dat ik een beetje zit te zeuren. Ze kunnen ook nog gewoon ja zeggen. En er zijn zoveel mensen ( ook in mijn klas) met dit probleem. De ene is te oud, de ander te jong, niet genoeg ervaring of juist al teveel... Het is altijd wat. Ik vind het wachten ook gewoon irritant. Ik wil zo graag. En ik weet niks. Kan me ook niet echt concentreren.



Ik wil gewoon even graag een ja horen. Ik MOET een stageplek hebben om door te mogen met de opleiding. Vorig jaar is het me pas in augustus gelukt dus ik zou eigenlijk niet moeten stressen, maar ik ben nu ook al vanaf december bezig met zoeken. Ik heb al zo'n 20 instellingen en scholen gehad. Maar ja. Geen plek. Geen tijd. Geen ruimte. Of gewoon, niet door de brievenselectie. Ik word er zo onzeker en niet gemotiveerd van! Ik heb nog wel twee sollicitatie gepsrekken staan ( is op zich positief) maar ik ben gewoon ontzettend aan het doemdenken nu. Ik ben ook ongesteld en dan ben ik sowieso wat sneller uit mijn doen zeg maar.



natuurlijk kan het morgen nog en het kan ook goed nieuws zijn, maar mijn gevoel zegt dat dat niet zo is.



Sorry ik moest het even kwijt...

Ik heb de OP even aangepast, misschien niet handig dat nu de opleiding weg is maar ja ik wilde niet te herkenbaar zijn.



GGZ willen alleen full time stagiaires, in ieder geval in deze regio, wat dus niet gaat met deeltijd studie want je moet één dag in de week naar school.



Stagemonitor ken ik. Stonden geen stages op in mijn regio. Veel randstad. En heb geen rijbewijs. OV is ook geen optie. Dus ik zit wel wat meer aan de regio gebonden.

Oh ja thuiszorg ook geen optie, die doen veel met huisbezoeken en dus ook van A naar B. Dat is dus o ok lastug.

zorg klopt en nee, Oestgeest is volgens mij heel erg uit de richting. Het is ook niet echt dat ik op deze manier iets hoop te vinden ( het zou leuk zijn als het lukt...) maar ik wilde meer mijn verhaal even van me afschrijven.

Ik wilde nog even melden dat ik inmiddels een erg leuke en geschikte stageplaats heb gevonden. Bihj het bedrijf uit de OP ben ik afgewezen, maar had vier dagen daarna weer een gesprek en toen hoorde ik twee dagen later al dat ik was aangenomen. Super dus