Werk & Studie
alle pijlers
Studie psychologie
maandag 19 november 2018 om 14:48
Hallo,
Ik twijfel eraan de studie psychologie te gaan doen bij de OU en daar mijn propedeuse halen. Daarna wil ik mijn bachelor halen bij een reguliere school. Nu ben ik heel slecht in rekenen/wiskunde en bij psychologie komt ook statistiek aan bod.
Dit is dus een van de dingen die mij tegenhoudt. Ik heb op wiskundig gebied totaal geen inzicht en ben ook bang dat dit mij niet aan te leren is. Zeker als dit op een hoog niveau is.
Ik kom van het mbo af en heb een niveau 4 diploma. Ook ben ik al 26, hierdoor wil ik zeker zijn van mijn kansen op de arbeidsmarkt. Omdat ik niet nog al te veel tijd kan verpesten.
Aangezien heel veel mensen kiezen voor deze studie, betwijfel ik dat. Ik wil wel er wel zeker van zijn dat ik ook een baan kan vinden in deze richting. Ik baal ook een beetje want dit is de enige studie wat me altijd al heeft aangesproken, dus ik heb ook niet een ander opleiding op het oog.
ik heb de dus de volgende vragen:
- Hoe moeilijk is statistiek? Is dit aan te leren of soms ook onmogelijk?
- en hoe groot zijn mijn kansen op de arbeidsmarkt? Zonder bijv. een GGZ opleiding ..
-en ben ik niet al te oud? Om nog deze switch te maken.
Ik twijfel eraan de studie psychologie te gaan doen bij de OU en daar mijn propedeuse halen. Daarna wil ik mijn bachelor halen bij een reguliere school. Nu ben ik heel slecht in rekenen/wiskunde en bij psychologie komt ook statistiek aan bod.
Dit is dus een van de dingen die mij tegenhoudt. Ik heb op wiskundig gebied totaal geen inzicht en ben ook bang dat dit mij niet aan te leren is. Zeker als dit op een hoog niveau is.
Ik kom van het mbo af en heb een niveau 4 diploma. Ook ben ik al 26, hierdoor wil ik zeker zijn van mijn kansen op de arbeidsmarkt. Omdat ik niet nog al te veel tijd kan verpesten.
Aangezien heel veel mensen kiezen voor deze studie, betwijfel ik dat. Ik wil wel er wel zeker van zijn dat ik ook een baan kan vinden in deze richting. Ik baal ook een beetje want dit is de enige studie wat me altijd al heeft aangesproken, dus ik heb ook niet een ander opleiding op het oog.
ik heb de dus de volgende vragen:
- Hoe moeilijk is statistiek? Is dit aan te leren of soms ook onmogelijk?
- en hoe groot zijn mijn kansen op de arbeidsmarkt? Zonder bijv. een GGZ opleiding ..
-en ben ik niet al te oud? Om nog deze switch te maken.
maandag 19 november 2018 om 17:52
Ja, ik ben ook wel een beetje onzeker en kan mezelf makkelijk omlaag halen of als dom afschilderen... Maar dat ik heel slecht in wiskunde dat is wel echt zo. Inzicht is gewoon iets wat ik niet heb. Dat ik zelf op het vmbo onvoldoendes haalde voor wiskunde en dat frustreerde me vroeger zo erg dat ik vaker alleen maar kon huilen ..Omdat ik het na zoveel keer uitleggen nog steeds niet begreep.Zebrahondje schreef: ↑19-11-2018 17:28Even iets anders: je bent nu 26. Weet je zeker dat je nog steeds zo slecht bent in wiskunde als je zelf denkt? Heb je je al weleens verdiept in statistiek binnen sociale wetenschappen?
Inmiddels ben ik dan wel volwassen. Maar ik geloof niet dat inzicht vanzelf beter wordt. Het is ook een stukje van nature meegekregen intelligentie.
Maar ik mis tegenwoordig het hebben van een doel in mijn leven.Ergens voel ik me ook al oud 26, maar nu kan ik wel enigszins zorgen dat ik in de toekomst wel een doel krijg. Na een verbroken relatie komt het steeds meer naar boven dat ik geen doelen heb in het leven en dus maar wat doe. Ik haal dus geen voldoening uit het leven dat ik momenteel leef en heb geen afleiding waardoor ik blijf hangen in negativiteit.
Ik wil graag mijn tijd nuttig besteden en stoppen in een studie waar ik in toekomst iets aan heb en met een tevreden gevoel terug kijk naar het verleden en hoe ik mijn leven toch verbeterd heb. In plaats van nadenken over dingen uit het verleden waar ik niks meer aan kan veranderen. Want op dit moment frustreert het me dat het geen waarvan ik een diploma heb niet bij me past. (Directie secretaresse).
maandag 19 november 2018 om 17:58
Statistiek is belangrijk in alle opleidingen op WO-niveau, dus ik vermoed dat hbo gewoon beter bij je past. Bij WO (wetenschappelijk onderwijs) draait het vooral om kennis en onderzoek, terwijl het bij hbo meer gaat om het toepassen van kennis in de praktijk.
Kan het niet zijn dat je discalculie hebt? Dat zou jouw moeite met wiskunde goed kunnen verklaren, en betekent geenzins dat je dom bent.
Kan het niet zijn dat je discalculie hebt? Dat zou jouw moeite met wiskunde goed kunnen verklaren, en betekent geenzins dat je dom bent.
maandag 19 november 2018 om 18:02
linnylow schreef: ↑19-11-2018 17:15
Maar ik weet niet op welk niveau ik deze opleiding dan het beste kan doen ik zie een voltijd studie op hbo niveau ook niet echt zitten. Omdat ik niet in een klas wil zitten met 18 jarige. Daar word ik dan ook niet vrolijk van op mijn leeftijd.
en als ik dan mijn propedeuse van pedagogiek haal op de OU en daarna WO doe dan is leeftijd niet meer echt iets wat telt hoor ik vaker.
Maar ik ben ook wel een beetje bang dat dat misschien te hoog gegrepen is. Ik zit namelijk al een tijdje stil en heb van nature gewoon een vmbo niveau. Dus ik moet het niet onderschatten. Alhoewel ik het wel graag zou willen....
Dit moet je echt geen argument laten zijn. Het is simpelweg niet zo dat op het HBO alleen 18-jarigen starten, helemaal niet zelfs. Ik vraag me echt af waar dat idee toch altijd vandaan komt?
Daarnaast, 26, dat is piepjong! En zie jij het verschil tussen 20, 24 en 26? Het staat niet op je voorhoofd ofzo.
.
maandag 19 november 2018 om 18:09
Hmmm weet ik niet ik ben van nature ook niet bijster slim. Daardoor heb ik me altijd wel minderwaardig gevoeld op sommige momenten dat ik daarmee geconfronteerd werd. Tegenwoordig weet ik het niet eens meer omdat ik het niet meer geprobeerd heb.Nummer*Zoveel schreef: ↑19-11-2018 17:58Statistiek is belangrijk in alle opleidingen op WO-niveau, dus ik vermoed dat hbo gewoon beter bij je past. Bij WO (wetenschappelijk onderwijs) draait het vooral om kennis en onderzoek, terwijl het bij hbo meer gaat om het toepassen van kennis in de praktijk.
Kan het niet zijn dat je discalculie hebt? Dat zou jouw moeite met wiskunde goed kunnen verklaren, en betekent geenzins dat je dom bent.
Ik kan ook opkijken tegen mensen die een hoog niveau hebben en goed kunnen functioneren.
Maar dat is ook een stukje zelf- acceptatie die ik niet heb.
Maar momenteel ben ik het ook een beetje moe dat alles in mijn leven gedoemd lijkt om te mislukken relaties die stuklopen... Vervolgens weer de confrontatie met mijn eigen ik en het leven dat ik leid.
Ik wil graag een keer trots op mezelf kunnen zijn. Momenteel heb ik dat gevoel al heel lang niet meer gekend en eerlijk gezegd daar ook geen moeite meer voor gedaan.. en na de verbroken relatie en alle emoties die daar bij komen kijken. Werd het gevoel van minderwaardigheid weer een beetje erger. Want dan sta je er weer helemaal alleen voor en dan kom het hebben van geen doel weer omhoog. Waardoor ik me emotioneel nog meer vast klamp aan iets dat geweest is. Maar ik wil er ook niet een al te zielig verhaal ophangen en off-topic gaan hehe.
maandag 19 november 2018 om 18:15
Ik was 27 toen ik startte met een voltijd opleiding op het hbo en vind het een onzinsmoes dat je te oud zou zijn daarvoor. Leeftijd is geen reden om jezelf te beperken of om je eigen zelfontwikkeling in de weg te staan.
Het klinkt gewoon echt niet alsof wo nu haalbaar is voor je. Van mbo4 direct naar de universiteit is sowieso niet erg logisch en erg riskant. Het is zó anders dan alles wat je hiervoor hebt gedaan en het niveauverschil zó immens... Je weet niet eens of het hbo haalbaar voor je is, laat staan dit. Daarnaast, alles draait bij een universitaire opleiding om inzicht, wetenschappelijke onderzoeksvaardigheden, etc.
Ga eens naar open dagen van hogescholen. Hbo Pedagogiek, hbo Social Work, enzovoort. Dat is vanuit mbo4 vaak al een héle pittige, maar met genoeg inzet nog wel haalbare, stap. Kan in deeltijd, kan in voltijd. Ik denk dat je daar qua toekomstperspectief echt veel meer aan hebt. En ook al zijn de baankansen in de agogische sector nooit fantastisch: met Social Work (SPH/MWD) nog steeds een stuk beter dan na wo Psychologie.
Het klinkt gewoon echt niet alsof wo nu haalbaar is voor je. Van mbo4 direct naar de universiteit is sowieso niet erg logisch en erg riskant. Het is zó anders dan alles wat je hiervoor hebt gedaan en het niveauverschil zó immens... Je weet niet eens of het hbo haalbaar voor je is, laat staan dit. Daarnaast, alles draait bij een universitaire opleiding om inzicht, wetenschappelijke onderzoeksvaardigheden, etc.
Ga eens naar open dagen van hogescholen. Hbo Pedagogiek, hbo Social Work, enzovoort. Dat is vanuit mbo4 vaak al een héle pittige, maar met genoeg inzet nog wel haalbare, stap. Kan in deeltijd, kan in voltijd. Ik denk dat je daar qua toekomstperspectief echt veel meer aan hebt. En ook al zijn de baankansen in de agogische sector nooit fantastisch: met Social Work (SPH/MWD) nog steeds een stuk beter dan na wo Psychologie.
maandag 19 november 2018 om 18:17
Je bent níet minderwaardig. Een mbo4-diploma is iets dat ook niet voor iedereen is weggelegd, dus je hebt wel degelijk iets bereikt en bent goed zoals je bent. Maar ga wat je verdere doelen betreft niet boven je kunnen mikken op iets onrealistisch, dan kun en ga je jezelf alleen maar bevestigen in je negatieve zelfbeeld.
maandag 19 november 2018 om 18:21
Ja dat wil ook absoluut niet en het is natuurlijk zo dat je bij een relatiebreuk die niet van jou afkomt nog eens extra stilstaat bij je eigen minpunten en dan komt bij mij vooral het hebben van een oppervlakkig leven omhoog waarbij er geen doelen zijn en dat maakt het niet makkelijker om verder te gaan.Koffiehagedis schreef: ↑19-11-2018 18:17Je bent níet minderwaardig. Een mbo4-diploma is iets dat ook niet voor iedereen is weggelegd, dus je hebt wel degelijk iets bereikt en bent goed zoals je bent. Maar ga wat je verdere doelen betreft niet boven je kunnen mikken op iets onrealistisch, dan kun en ga je jezelf alleen maar bevestigen in je negatieve zelfbeeld.
maandag 19 november 2018 om 18:26
Ik vind het ergens wel jammer dat ik op deze leeftijd dan nog aan een hbo- opleiding moet beginnen dat voelt dan ook niet echt als een prestatie waar ik trots op kan zijn.
Maar ik wil ook niet de lat te hoog leggen met het risico dat ik het niet halen ga of geconfronteerd wordt met het niet kunnen van iets.
Want dat kan ik realistisch gezien verwachten van mezelf in dit stadium waar ik een lange tijd stil gestaan heb en mezelf niet verder ontwikkelt heb.
Maar ik wil ook niet de lat te hoog leggen met het risico dat ik het niet halen ga of geconfronteerd wordt met het niet kunnen van iets.
Want dat kan ik realistisch gezien verwachten van mezelf in dit stadium waar ik een lange tijd stil gestaan heb en mezelf niet verder ontwikkelt heb.
linnylow wijzigde dit bericht op 19-11-2018 18:28
2.43% gewijzigd
maandag 19 november 2018 om 18:27
linnylow schreef: ↑19-11-2018 18:09Hmmm weet ik niet ik ben van nature ook niet bijster slim. Daardoor heb ik me altijd wel minderwaardig gevoeld op sommige momenten dat ik daarmee geconfronteerd werd. Tegenwoordig weet ik het niet eens meer omdat ik het niet meer geprobeerd heb.
Ik kan ook opkijken tegen mensen die een hoog niveau hebben en goed kunnen functioneren.
Maar dat is ook een stukje zelf- acceptatie die ik niet heb.
Maar momenteel ben ik het ook een beetje moe dat alles in mijn leven gedoemd lijkt om te mislukken relaties die stuklopen... Vervolgens weer de confrontatie met mijn eigen ik en het leven dat ik leid.
Ik wil graag een keer trots op mezelf kunnen zijn. Momenteel heb ik dat gevoel al heel lang niet meer gekend en eerlijk gezegd daar ook geen moeite meer voor gedaan.. en na de verbroken relatie en alle emoties die daar bij komen kijken. Werd het gevoel van minderwaardigheid weer een beetje erger. Want dan sta je er weer helemaal alleen voor en dan kom het hebben van geen doel weer omhoog. Waardoor ik me emotioneel nog meer vast klamp aan iets dat geweest is. Maar ik wil er ook niet een al te zielig verhaal ophangen en off-topic gaan hehe.
Dit bedoel ik geenszins lullig (maar wel serieus), kun je niet beter eens met een psycholoog gaan praten i.p.v. je op een (waarschijnlijk) te hoog gegrepen studie psychologie te storten?
Het komt over alsof je jezelf wilt bewijzen door deze studie te gaan doen. Maar wat iemand anders al zei, wat als het niet lukt, waar ben je dan?
Ik zou eerst proberen je eigenwaarde en bevestiging in jezelf te vinden.
.
maandag 19 november 2018 om 18:28
Maar een MBO4-niveau staat toch niet gelijk aan een 'oppervlakkig leven'? Ik ken artsen die (wat mij betreft) een hartstikke oppervlakkig leven leiden en nauwelijks op de hoogte zijn van bijvoorbeeld het nieuws, en mensen die heerlijk op MBO3 niveau werken maar die een rijk en vol leven leiden en waar ik altijd hele fijne gesprekken en discussie mee heb.
maandag 19 november 2018 om 18:29
linnylow schreef: ↑19-11-2018 18:26Ik vind het ergens wel jammer dat ik op deze leeftijd dan nog aan een hbo- opleiding moet beginnen dat voelt dan ook niet echt als een prestatie waar ik trots op kan zijn.
Maar ik wil ook niet de lat te hoog leggen met het risico dat ik het niet halen ga of geconfronteerd wordt met het niet kunnen van iets.
Want dat kan ik niet verwachten van mezelf in dit stadium waar ik een lange tijd stil gestaan heb en mezelf niet verder ontwikkelt heb.
Maar dat is toch ook niet het doel van een opleiding, trots kunnen zijn?
Echt, ik denk dat je je motivatie om te willen studeren nog eens goed onder de loep moet nemen.
.
maandag 19 november 2018 om 18:30
Waarom is het géén prestatie om trots op te zijn? Als je aan een project begint dat (vermoedelijk) te hoog gegrepen is en dat je wellicht niet af kan maken, dan voel je je toch extra rot? Wat is er mis met een prima opleiding op HBO niveau, dat écht niet makkelijk gaat zijn, en op je 27ste starten? Ik ben op mijn 30ste ooit nog gestart. Hele prima tijd gehad, deeltijd gestudeerd en daarnaast gewerkt. Was echt bikkelhard werken en ben er rete trots op.linnylow schreef: ↑19-11-2018 18:26Ik vind het ergens wel jammer dat ik op deze leeftijd dan nog aan een hbo- opleiding moet beginnen dat voelt dan ook niet echt als een prestatie waar ik trots op kan zijn.
Maar ik wil ook niet de lat te hoog leggen met het risico dat ik het niet halen ga of geconfronteerd wordt met het niet kunnen van iets.
Want dat kan ik niet verwachten van mezelf in dit stadium waar ik een lange tijd stil gestaan heb en mezelf niet verder ontwikkelt heb.
maandag 19 november 2018 om 18:32
Haha, maar wel als je wist hoe ik mijn leven leid.Pergamon schreef: ↑19-11-2018 18:28Maar een MBO4-niveau staat toch niet gelijk aan een 'oppervlakkig leven'? Ik ken artsen die (wat mij betreft) een hartstikke oppervlakkig leven leiden en nauwelijks op de hoogte zijn van bijvoorbeeld het nieuws, en mensen die heerlijk op MBO3 niveau werken maar die een rijk en vol leven leiden en waar ik altijd hele fijne gesprekken en discussie mee heb.
Ik was nooit zo bezig met mijn toekomst of doelen. Ik leefde slechts in het heden en deed maar wat.
Het was niet zo dat ik mezelf hier lekker bij voelde. Maar ik had een relatie en ging zo door...
Pas nu de relatie over is op een voor mij moeilijke leeftijd word ik geconfronteerd met mezelf en hoe ik mijn leven leid en dat de tijd zeker niet stil staat en het jonge onbezonnen eraf is.
linnylow wijzigde dit bericht op 19-11-2018 18:39
0.81% gewijzigd
maandag 19 november 2018 om 18:35
Ik ben zelf afgestudeerd MWD mét specialisatie schuldhulpverlening. Ik kan je daarom zeggen dat er wel degelijk veel behoefte is aan hulp maar niemand bereid is om er centjes voor uit te geven.
maandag 19 november 2018 om 18:36
Nee, dat mag inderdaad niet de insteek zijn. Natuurlijk vind ik bepaalde dingen ook interessant en zou daar mijn passie kunnen liggen.Anoniem262821034 schreef: ↑19-11-2018 18:29Maar dat is toch ook niet het doel van een opleiding, trots kunnen zijn?
Echt, ik denk dat je je motivatie om te willen studeren nog eens goed onder de loep moet nemen.
Maar ik vergeet dat er meer bij komt kijken omdat niet overal werk in te vinden is en dat opleidingen meer van je vragen dan je uiteindelijk nodig hebt.
maandag 19 november 2018 om 18:38
Maar dat ga je toch niet oplossen door een OU studie te gaan volgen?! Een WO studie maakt je echt geen beter mens hoor.linnylow schreef: ↑19-11-2018 18:32Haha, maar wel als je wist hoe ik mijn leven leid.
Ik was nooit zo bezig met mijn toekomst of doelen. Ik leefde slecht en deed maar wat.
Het was niet zo dat ik mezelf hier lekker bij voelde. Maar ik had een relatie en ging zo door...
Pas nu de relatie over is op een voor mij moeilijke leeftijd word ik geconfronteerd met mezelf en hoe ik mijn leven leid en dat de tijd zeker niet stil staat en het jonge onbezonnen eraf is.
maandag 19 november 2018 om 18:46
Nee, uiteindelijk is het niveau inderdaad niet het belangrijkste maar vooral dat wat je doet je graag doet.
Maar ik vind ook niet heel veel studies leuk dus ben bang dat ik dan ook niet zo gedreven ben als ik start met iets waar ik niet 100% achter sta.
Waardoor het ook zeker zal mislukken. Psychologie was een van de weinige opleidingen die mij wel wat lijkt. Omdat ik zelf echt een denker ben en ik stil sta bij heel veel dingen in het leven... Ook hoe mensen zich gedragen en waarom vind ik interessant.
Maar als ik dan hoor dat statistiek lastig is en dat daar geen werk in is dan is dat ook wel een teleurstelling.
maandag 19 november 2018 om 19:00
Een opleiding doe je niet om jezelf trots te maken, maar voor zelfontplooiing en het vinden van een goede baan. Misschien is hbo ook wel te moeilijk voor je (komt soms ook echt wel wat SPSS en statistiek bij kijken), ik zou daar niet zo op neerkijken of het zien als 'dat doe ik even en stelt niets voor' hoor. Veel mbo'ers blijken het niet aan te kunnen (bij mij haakten er veel af op de hoeveelheid werk en het hogere niveau) en het is echt wel een flinke tree hoger dan wat je tot nu toe gedaan hebt. Je zou het voltooien ervan als een behoorlijke prestatie kunnen zien waar je hard voor zal moeten knokken en veel doorzettingsvermogen voor moet tonen. Zo realistisch is je kijk op opleidingsniveaus nu niet...
Stel realistische doelen. Qua niveau, qua richting. En oriënteer je goed en uitgebreid d.m.v open dagen, gesprekken, meeloopdagen, proefstuderen bij verschillende opleidingen. Ze hoeven echt je droom niet te zijn, maar van de bank af komen en iets dóen, of actief bezig gaan met iets doen in de toekomst, lijkt me wel erg belangrijk voor je. Wo Psychologie daarentegen is echt geen slim of weldoordacht plan nu.
En... Zoek hulp. Je gedachten zijn niet gezond en je komt erg ongelukkig over.
maandag 19 november 2018 om 19:21
Hmm dat klopt ook, maar de motivatie kan dat trots willen zijn op jezelf wel zijn vind ik persoonlijk. In de toekomst kijkt iedereen graag met trots terug naar de dingen die je in verleden hebt gedaan/volbracht. Dat is ook voor mij een van de drijfsferen, en dat die instelling voor mij een doel behalen makkelijker maakt. Zeker na zoveel jaren van ontevredenheid... Maar je moet wel realistisch blijven inderdaad. De dingen die jij benoemd bijvoorbeeld zijn ook van belang en horen bij dat trots zijn.Koffiehagedis schreef: ↑19-11-2018 19:00Een opleiding doe je niet om jezelf trots te maken, maar voor zelfontplooiing en het vinden van een goede baan. Misschien is hbo ook wel te moeilijk voor je (komt soms ook echt wel wat SPSS en statistiek bij kijken), ik zou daar niet zo op neerkijken of het zien als 'dat doe ik even en stelt niets voor' hoor. Veel mbo'ers blijken het niet aan te kunnen en het is echt wel een flinke tree hoger dan wat je tot nu toe gedaan hebt.
Stel realistische doelen. Qua niveau, qua richting. Het hoeft echt je droom niet te zijn, maar van de bank af komen en iets dóen lijkt me wel erg belangrijk voor je. Wo Psychologie... Lijkt me echt geen slim of weldoordacht plan.
En... Zoek hulp. Je gedachten zijn niet gezond.
Maar geluk is voor iedereen anders. De een wordt gelukkig omdat hij veel verdiend de ander omdat hij zich ontplooid het is maar hoe je het zelf bekijkt. Maar als je een langere tijd heb geleefd op een bepaalde manier dan weet je ook wat voor dingen er voor zorgen dat je niet trots op jezelf bent. Ik vind daarom persoonlijk wel dat uiteindelijk trots op jezelf kunt zijn als dat je het roer om gooit en de stap durf te nemen.
maandag 19 november 2018 om 19:24
Prima, begrijpelijk, maar ben je het dan met me eens dat in jouw situatie, en überhaupt als mbo'er, het hbo 'al' een hele grote prestatie zou zijn die wellicht wel, wellicht niet haalbaar voor je is? (ik vind het namelijk vrij bizar dat je dat in jouw situatie ziet als 'mwoah'-prestatie) Of kijk je echt heel scheef en onrealistisch naar opleidingsniveau?
maandag 19 november 2018 om 19:31
Nee, dat ontken ik ook niet dat ik er te makkelijk over denk en dat 4 jaar keihard werken voor een hbo diploma al een behoorlijke prestatie is. Die je niet mag onderschatten. Alleen op mijn leeftijd vind ik die prestatie dan minder. Terwijl ik zeker weet dat ik het heel zwaar zou krijgen hoor. Maar als nog vind ik dat jammer.Koffiehagedis schreef: ↑19-11-2018 19:24Prima, begrijpelijk, maar ben je het dan met me eens dat in jouw situatie, en überhaupt als mbo'er, het hbo 'al' een hele grote prestatie zou zijn die wellicht wel, wellicht niet haalbaar voor je is? (ik vind het namelijk vrij bizar dat je dat in jouw situatie ziet als 'mwoah'-prestatie) Of kijk je echt heel scheef en onrealistisch naar opleidingsniveau?
Ik denk dat ik mezelf teveel vastklamp aan mijn leeftijd en daardoor er anders tegen aan kijk. Maar dat is omdat in het verleden gefaald heb en dus ouder ben dan gemiddeld.
maandag 19 november 2018 om 19:34
Dat zeg ik overigens niet om je kunnen te downplayen, juist het tegenovergestelde. Je vindt jezelf kennelijk pas goed genoeg als je een prestatie neer zou zetten die voor de meeste mensen überhaupt niet weggelegd is, en die met jouw achtergrond niet echt weloverwogen, realistisch en haalbaar lijkt. En 1 die sowieso met je achtergrond niet zo'n logische stap is. Waarom niet jezelf trots maken door een evengoed erg mooie prestatie op een realistisch opleidingsniveau neer te zetten waarvoor je erg hard zal moeten werken? Ik snap je scheve beeld niet zo, en het leest een beetje als jezelf bewust willen laten falen om jezelf te bevestigen in je 'zie je, ik stel niet veel voor'-onzinzelfbeeld.
maandag 19 november 2018 om 19:37
Nogmaals: ik was 27 toen ik startte op het hbo. Was en ben - terecht - zo trots als een pauw op die prestatie hoor. En ik gun je dat jij daarin ook wat minder streng naar jezelf wordt. Op deze manier vind je jezelf namelijk nooit goed genoeg, en dat is zonde.linnylow schreef: ↑19-11-2018 19:31Nee, dat ontken ik ook niet dat ik er te makkelijk over denk en dat 4 jaar keihard werken voor een hbo diploma al een behoorlijke prestatie is. Die je niet mag onderschatten. Alleen op mijn leeftijd vind ik die prestatie dan minder. Terwijl ik zeker weet dat ik het heel zwaar zou krijgen hoor. Maar als nog vind ik dat jammer.
Ik denk dat ik mezelf teveel vastklamp aan mijn leeftijd en daardoor er anders tegen aan kijk. Maar dat is omdat in het verleden gefaald heb en dus ouder ben dan gemiddeld.
Overigens vond ik het ook altijd een fijne gedachte dat zodra ik dat diploma eindelijk zou hebben, plus baan, het niet meer uit zou maken hoe oud ik was toen ik hem haalde. Je loopt dan weer 'gewoon' gelijk met de rest en je leeftijd doet er niet meer zoveel toe.
koffiehagedis wijzigde dit bericht op 19-11-2018 19:40
Reden: Aanvulling
Reden: Aanvulling
13.65% gewijzigd